Η παγκόσμια ύφεση, ανησυχεί τον ΟΗΕ, τη ΔΟΕ, τους κεντρικούς τραπεζίτες, αλλά όχι τους πολιτικούς

Η παγκόσμια οικονομία εμπνέει ανησυχία σε όλους πλέον. Και στους εργαζόμενους και στους τραπεζίτες και στους πολιτικούς και στους γραφειοκράτες. Οι τραπεζίτες παρατηρούν ότι μόνον οι κεντρικές τράπεζες συνεχίζουν να παρέχουν ρευστότητα στην παγκόσμια οικονομία και στην πραγματική και στη φούσκα. Οι εμπορικές τράπεζες εδώ και πολύ καιρό απέχουν από το να δημιουργούν χρήμα από το μηδέν, να αυξάνουν την πίστωση με τη δημιουργία ακόμα μεγαλύτερου χρέους. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να αντλήσουν ρευστότητα ενώ πολλές από αυτές έχουν μεγάλα διαθέσιμα, πάντως μεγαλύτερα από ότι πριν από την κρίση.

Η λάθος διάγνωση, φέρνει την ύφεση

Οι εκθέσεις που εκδίδει κάθε τόσο το ΔΝΤ, όπως και άλλοι συστημικοί οργανισμοί με προβλέψεις για την παγκόσμια οικονομία, είναι αισιόδοξοι. Προβλέπουν ανάπτυξη για την παγκόσμια οικονομία. Αυτό εν μέρει συμβαίνει γιατί είναι μια αυτό - επιβεβαιωνόμενη προφητεία, αλλά και εν μέρει γιατί στηρίζεται σε λάθος υποθέσεις, σε υποτίμηση των δεδομένων και κυρίως σε λάθος διάγνωση για την κρίση στην ευρωζώνη, όπου παράγεται ένα σημαντικό μέρος του παγκόσμιου ΑΕΠ.

Το 2010 το ΔΝΤ πρόβλεπε μακροπρόθεσμα ανάπτυξη 4,5% ποσοστό μεγαλύτερο από την επταετία 2000-2007, δηλαδή πριν την κρίση. Αυτό οφειλόταν στην υποτίμηση της κρίσης στο ευρώ και γιατί υπέθετε ότι η κρίση θα είχε ξεπεραστεί γρήγορα. Η υπόθεση αυτή δεν επαληθεύτηκε. Στην τελευταία έκθεση WEO world economic outlook  η πρόβλεψη αυτή έχει μειωθεί στο 3,3% αλλά εξακολουθεί να υπάρχει η λάθος διάγνωση.

Ο γερμανικός εκβιασμός και η κτηνώδης επιβολή στον Νότο.

Το Βερολίνο, διαστρέφει την πραγματικότητα για να ικανοποιήσει τα εθνικιστικά και ταξικά του σχέδια για ηγεμονία στην Ευρώπη, με όργανο και προς όφελος του μεγάλου χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου της Γερμανίας.

Έχουμε αναφερθεί πρόσφατα από την εκπομπή μας στη θεωρία που αγαπάει περισσότερο από οτιδήποτε η Μέρκελ. Ότι δηλαδή, οι λαοί του Νότου, αντιμετωπίζουν τώρα προβλήματα (ευφημισμός για την επίθεση που δέχονται από τη Γερμανία) χαμηλής ανταγωνιστικότητας, λόγω της αύξησης των μισθών που απολάμβαναν τα προηγούμενα χρόνια, έναντι των Γερμανών εργαζομένων. Επομένως τώρα πρέπει να πληρώσουν, με την έννοια της εσωτερικής υποτίμησης, δηλαδή υποτίμηση, ακινήτων, επιχειρήσεων και εργασίας. Ως εργαλείο χρησιμοποιείται η μείωση των μισθών, συντάξεων και γενικά των εισοδημάτων.

Είναι μια κλασσική περίπτωση, όπου η πολιτική επιλογή προϋπάρχει της οικονομικής επιχειρηματολογίας που επιστρατεύεται για να την δικαιολογήσει. Μαζί με τους μισθούς ανέβαιναν και οι τιμές των προϊόντων τα οποία ήταν κυρίως εισαγόμενα και κυρίως από τη Γερμανία, αυξάνονταν επίσης τα κέρδη των επιχειρήσεων και κυρίως των ξένων μεταξύ των οποίων πρώτες οι γερμανικές, αυξανόταν το κόστος του κεφαλαίου με αποτέλεσμα να κερδίζουν οι τράπεζες, μεταξύ των οποίων κυρίως οι ξένες που δάνειζαν το κράτος για να μπορέσει να συντηρήσει αυτόν τον κύκλο ελλειμμάτων στον Νότο, τα οποία μετατρέπονταν σε πλεονάσματα του Βορρά.

Το μοντέλο ανάπτυξης της Ευρώπης είναι λάθος. Η κερδοσκοπία πίσω από την πώληση του αεροδρομίου Ελ. Βενιζέλος

Λένε πολλοί τώρα τελευταία, ότι η ένταξη της Κύπρου
Πριν την ένταξή της στη ζώνη του ευρώ, η Κύπρος θα έπρεπε να είχε αναλογιστεί ότι η οικονομία της που βασίζεται στους τραπεζικούς και τουριστικούς τομείς δεν είχε τίποτα κοινό με το υπόλοιπο της ευρωπαϊκής οικονομίας. Θα έπρεπε επίσης να αναγνωριστεί ότι εάν η οικονομία της λάμβανε ένα μεγάλο αρνητικό εξωτερικό σοκ, η Κύπρος δεν θα μπορούσε να επωφεληθεί από δημοσιονομικές μεταβιβάσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή από χαμηλά επιτόκια από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η Κύπρος τώρα πληρώνει ένα πολύ υψηλό τίμημα για αυτό το λάθος, καθώς η οικονομία της είναι πιθανό να συρρικνωθεί κατά τουλάχιστον 25 τοις εκατό κατά το επόμενο έτος.