Επιτέλους έχουμε ένα καθαρό πολιτικό σκηνικό, μέσα από το οποίο η κυβέρνηση δεν μπορεί να εξωραΐσει την πραγματικότητα με σκοπό να παραπλανήσει. Κι αυτό επειδή προσπαθεί με ψέματα να κρύψει την αλήθεια επί σειρά μηνών. Η ίδια κυβέρνηση που παριστάνει ότι δεν υπάρχει σκάνδαλο ομολόγων που καθοδηγήθηκε κεντρικά για να κλείσει μαύρες τρύπες του προϋπολογισμού, αναγκάζεται τώρα εμπράκτως να παραδεχθεί ότι ο προϋπολογισμός της ήταν ψεύτικος απλώς και μόνο για να κερδίσει τις εκλογές και αφού με την υπόσχεση ότι θα φτιάξει γνήσιο προϋπολογισμό τις κέρδισε τώρα επιτίθεται σ’ αυτούς που την ψήφισαν για να τους αφαιρέσει συνολικά πάνω από 6 δισεκατομμύρια ευρώ. Σε έναν χρόνο.
Η ίδια κυβέρνηση η οποία συνεχίζει τα ρουσφέτια και τις κρατικές σπατάλες που επιτρέπει σε κουμπάρους και κομματικούς φίλους να παίρνουν επιδοτήσεις και να λαδώνουν διαλύοντας τους κρατικούς μηχανισμούς ελέγχου του μεγάλου κεφαλαίου, επιτίθεται στους μικρούς και τους αφόρητα φτωχούς για να τους αφαιρέσει μέρος από τα λίγα που έχουν καταφέρει να μαζέψουν για να ζήσουν. Οι αδικίες που χτίστηκαν στο φορολογικό σύστημα τα προηγούμενα 4 χρόνια κάνοντάς το ακόμα χειρότερο από ότι ήταν, διευρύνονται.
Δεν μπορεί ο πολίτης να έχει εμπιστοσύνη όμως ότι θα διαχειριστεί έντιμα το χρήμα των φορολογούμενων η κυβέρνηση η οποία παραβιάζει ακόμα και το σύνταγμα και δεν στέλνει στη Βουλή δικογραφίες που αφορούν υπουργούς, οι οποίοι κατηγορούνται ότι ζητούσαν και έπαιρναν προστασία για να δώσουν επιδοτήσεις για τις άγονες γραμμές. Αφού ολόκληρη η κυβέρνηση και το πρωθυπουργικό γραφείο εξακολουθούν να συγκαλύπτουν αυτό το πολιτικό ατόπημα, πως μπορώ εγώ ο φορολογούμενος να πιστέψω ότι «είναι αδήριτη ανάγκη να συνεχιστεί η δεύτερη φάση της δημοσιονομικής εξυγίανσης». Για ποια εξυγίανση μιλάμε ότι έχουμε εμπράκτως την απόδειξη της κοροϊδίας κατά την πρώτη φάση της δημοσιονομικής εξυγίανσης; Η αντιπολίτευση φώναζε βέβαια εδώ και τέσσερα χρόνια ότι η περίφημη απογραφή ήταν κοροϊδία για να επιβάλουν βαριά φορολογία στα μικρά εισοδήματα και να απαλλάξουν τα μεγάλα. Αυτό έγινε και συνεχίζεται. Γιατί να θέλω λοιπόν και μια δεύτερη εξυγίανση που θα κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους;
Μειώνει ένα τοις εκατό κάθε χρόνο από το 2010 ως το 2014 τον φορολογικό συντελεστή 25% για εισοδήματα από 12000 έως 30.000 ευρώ των μισθωτών και των συνταξιούχων και για να διατηρηθούν οι αποστάσεις κόβει και κατά 1% για τις επιχειρήσεις τον συντελεστή 25% που είναι ο ανώτατος και αφορά εκατοντάδες ή δεκάδες εκατομμύρια ευρώ. Αλλά για όσους μισθωτούς και συνταξιούχους παίρνουν πάνω από 30.000 ευρώ το χρόνο, τους φορολογεί με 40%.
Δηλαδή αν εγώ ατομικά που είμαι μισθωτός και δεν φοροδιαφεύγω παίρνω 50.000 ευρώ το χρόνο πρέπει να δώσω 20.000 στο κράτος και να μου μείνουν 30.000. Μια επιχείρηση όμως, αν εγώ ο ίδιος είχα συστήσει εταιρία για να εκμεταλλεύομαι τον εαυτό μου θα γλίτωνα το 15%. Και όχι μόνο για τα 50 χιλιάρικα αλλά ακόμα κι είχα εισόδημα, κέρδη δηλαδή 50 εκατομμύρια. Είναι ολοφάνερο ότι αυτή η κυβέρνηση δουλεύει για συγκεκριμένα συμφέροντα.
Αυτό επιβεβαιώνεται και από τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης ότι η οικονομία πάει καλά, ότι η ανάπτυξη συνεχίζεται με 3,5% και η ανεργία έχει πέσει στο 6,6% . Άρα τα λεφτά που βγαίνουν χρόνο με το χρόνο και περισσότερα τα παίρνουν κάποιοι οι οποίοι τα μοιράζονται με τους συνεργάτες των υπουργών κι έτσι δεν περισσεύουν για φόρους. Πρ΄πεπει να απαλλαγούν οι μεγάλοι και να πληρώσουν τα ρουσφέτια τις σπατάλες και τις επιδοτήσεις οι φτωχοί…
Την αλήθεια όμως την είπε ο τπουργός έστω κι αν θέλησε να την κρύψει: «Θα φορολογήσουμε καλύτερα», είπε, «τα εισοδήματα που δεν φορολογούνταν καθόλου». Πέρα από τα ελληνικά του υπουργού, δεν μπορείς να φορολογήσεις καλύτερα εισοδήματα που δεν φορολογούνταν καθόλου…
