Το ξύλο πέφτει στο λιμάνι...

Δύο εβδομάδες με τις αγροτικές κινητοποιήσεις και ήδη δύο μέρες με τις κινητοποιήσεις των Κρητικών, κοντεύουμε να ξεχάσουμε τα χάλια μας με την οικονομία, αλλά δυστυχώς δεν μας αφήνουν να τα ξεχάσουμε η πραγματικότητα και οι τράπεζες. Η πραγματικότητα είναι παρούσα κάθε βδομάδα για όλους τους οικογενειάρχες όταν επισκέπτονται το σούπερ μάρκετ για τις διατροφικές ανάγκες της οικογένειάς τους. Έβλεπα και χθες μια εκπομπή που έλεγε ένα ρεπορτάζ από τη Γερμανία, ότι μια τετραμελής οικογένεια, γονείς με δύο παιδιά θέλουν 450 ευρώ το μήνα όταν στην Ελλάδα θέλουμε 800 ευρώ την εβδομάδα. Με τους μισθούς στη Γερμανία περίπου διπλάσιους από την Ελλάδα, τα μηνιαία έξοδα είναι περίπου τα μισά. Η διαφορά είναι 4 προς 1.

Με αυτή την κατάσταση, είναι φανερό ότι η ζωή στην Ελλάδα είναι όλο και δυσκολότερη και η λύση είναι η μετανάστευση. Δηλαδή έχουμε ως χώρα απομακρυνθεί τόσο πολύ από το στόχο που είχαμε ως πριν από πέντε χρόνια, να πλησιάσουμε τον μέσο όρο της ΕΕ που αρχίζουμε εμείς να συζητάμε να ξαναγίνουμε χώρα μεταναστών από χώρα υποδοχής μεταναστών και οι ξένοι σκέφτονται μήπως είναι καλύτερα να μας πετάξουν έξω από το ευρώ, αντί να μας υποστηρίξουν και να μας πληρώνουν για να μας κρατάνε μέσα στη ζώνη του ευρώ. Η αλήθεια είναι ότι τους συμφέρει να μας κρατήσουν, αλλά αυτό θέλουν να το κάνουν πληρώνοντας όσο το δυνατόν λιγότερα.

Ο λόγος είναι ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες της χώρας και να κυβερνήσει στοιχειωδώς. Το στοιχειωδώς χρόνο με το χρόνο αυξάνεται δηλαδή οι πολίτες έχουν την απαίτηση να εφαρμόζονται οι νόμοι, να γίνονται έλεγχοι, να μην είναι ανεξέλεγκτοι οι βιομήχανοι και οι μεσάζοντες, οι τιμές και η νοθεία, αλλά επίσης ούτε η κυβέρνηση. Στον τομέα της οικονομίας η κυβέρνηση επίσης είναι πλέον εκτός νόμων μιάς ευνομούμενης πολιτείας. Κατ’ αρχήν ο προϋπολογισμός. Έχει υποχρέωση να συντάσσει κάθε χρόνο και να καταθέτει στη Βουλή για έγκριση ή για απόρριψη τον κρατικό προϋπολογισμό. Εδώ έχουμε καθαρή παραπλάνηση. Ψηφίστηκε ένας προϋπολογισμός που έπρεπε να αναθεωρηθεί πριν να ψηφιστεί. Και η κυβέρνηση έχει τώρα έναν προϋπολογισμό που έχει εγκριθεί μόνον από την κυβερνητική επιτροπή, δεν έχει έρθει στη Βουλή, αλλά έχει πάει στις Βρυξέλλες για να εγκριθεί.

Οι Έλληνες είτε βουλευτές είτε πολίτες δεν γνωρίζουν τι προϋπολογισμό εφαρμόζει αυτή η κυβέρνηση. Η αντιπολίτευση είναι επίσης αδύναμη, σε ανάλογη αδυναμία με την κυβέρνηση και από κεί προκύπτει η αίσθηση του αδιεξόδου. Από την έλλειψη εναλλακτικής λύσης.

Γι αυτό και βλέπουμε ότι και οι κινητοποιήσεις των αγροτών, γίνονται απέναντι σε μια αδύναμη κυβέρνηση και οι διαπραγματεύσεις είναι ωμές και σαφείς. Είμαστε γαλάζιοι και πρέπει να μας δώσετε όλα τα λεφτά που θέλουμε αλλιώς θα κρατάμε κλειστές τις εθνικές οδούς κι έτσι θα σας χαλάσουμε την ψεύτικη εικόνα που θέλετε να δημιουργήσετε. Ακόμα και οι κρητικοί αγρότες που βρίσκονται σε κινητοποίηση στον Πειραιά και στις πρωτεύουσες των νομών στην Κρήτη, κάνουν αυτή την αντίθεση. Ενώ απέναντι στους γαλάζιους αγρότες η κυβέρνηση δεν διανοήθηκε να χρησιμοποιήσει τα ΜΑΤ, αλλά τους έδωσε τα 500 εκατομμύρια για να αποσυρθούν, απέναντι στους Κρητικούς αγρότες ούτε που σκέφτηκαν ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιήσουν τα ΜΑΤ. Και χθες και σήμερα χρησιμοποίησαν τα ΜΑΤ, τους απαγόρευσαν να κάνουν πορεία προς το υπουργείο Γεωργίας και φυσικά δεν γίνεται καμία μνεία όπως θα έπρεπε από μια ευνομούμενη πολιτεία, να πάρουν δηλαδή και οι ανοργάνωτοι αγρότες που δεν κατέλαβαν εθνικές οδούς όσα ακριβώς παίρνουν και οι τσαμπουκάδες αγρότες.

Είμαστε όλοι Κρήτες, ελαιοπαραγωγοί...

(Και πιστόλι, κρητικό...)

Είναι η δεύτερη στη σειρά εβδομάδα που μεθοδευμένα η ηγεσία της ΝΔ με τη συμπαράσταση μέσων ενημέρωσης που προφανώς έχουν την ίδια άποψη, προσπαθεί να επαναφέρει στη συζήτηση της επικαιρότητας θέμα εκλογικού νόμου. Ο στόχος είναι ολοφάνερος. Επιτέλους έχουν εμπεδώσει τις μακροπρόθεσμες συνέπειες που έχει στο πολιτικό σύστημα ο εκλογικός νόμος Σκανδαλίδη. Σημαίνει στην πραγματικότητα το τέλος του δικομματισμού όπως τον ξέραμε από το 1974 ως το 2004, επί 30 χρόνια. Ο νόμος ευνοεί τη συνεργασία μεταξύ των κομμάτων που έχουν συγγένειες και πάντως η μονοκρατορία του ενός κόμματος και μάλιστα του ενός και μοναδικού ηγέτη με την αυλή του πάνω σε όλη την κοινωνία δείχνει να πνέει τα λοίσθια.

Το 2007 ο Καραμανλής πήρε οριακά τους 151 βουλευτές, αλλά είναι φανερό ότι δεν μπορεί να κυβερνήσει. Ο μόνος τρόπος για να κυβερνήσει είναι να συνεργαστεί με τον Καρατζαφέρη, που είναι το μοναδικό συγγενές του κόμμα. Δεν το αποφασίζει όμως ακόμα για το λόγο ότι καταλαβαίνει ότι από τη στιγμή εκείνη θα αποχαιρετήσει το λεγόμενο κέντρο και η διαφορά από την κεντροαριστερά θα εκτοξευθεί σε περισσότερες από 10 μονάδες, με την τάση να φτάσουν σε πάνω από 15 μονάδες χωρίς το ΚΚΕ. Ο νόμος Σκανδαλίδη ευνοεί τις συνεργασίες γενικά αλλά αυτό με τη σειρά του ευνοεί την κεντροαριστερά που σε ειρηνικές συνθήκες στην Ελλάδα ιστορικά είναι στο 60%, ενώ η Δεξιά είναι το πολύ στο 40%. Μόνο σε ειδικές συνθήκες απειλής για τη Δημοκρατία ή με βία και νοθεία η Δεξιά έφτανε σε μεγαλύτερα ποσοστά από το 40%.

Ιστορικά είμαστε στο μεταίχμιο να ξεπεράσουμε οριστικά και τις μετεμφυλιακές αγκυλώσεις και τις τις μεταχουντικές υποχρεώσεις και να πάμε σε μορφές διακυβέρνησης συνηθισμένες στη Δυτική Ευρώπη εδώ και 40 χρόνια. Σε συμμαχικές κυβερνήσεις. Η ηγεσία της ΝΔ λοιπόν αντιλαμβάνεται με καθυστέρηση αυτές τις επιπτώσεις στο πολιτικό σύστημα και προσπαθεί να πείσει το ΠΑΣΟΚ και να το αγκιστρώσει με δόλωμα τις 50 έδρες που δίνει παραπάνω στο πρώτο κόμμα ο νόμος Παυλόπουλου και να το πείσει να αυτό- εξευτελιστεί εγκαταλείποντας τη ρητορική ακόμα, αλλά που δείχνει τη διάθεσή του να προχωρήσει και σε πρακτική εφαρμογή των συνεργασιών με συγγενή κόμματα, δηλαδή με τον ΣΥΝ σ’ αυτή την ιστορική φάση.

Αν υπήρχαν μερικά ανόητα στελέχη του ΠΑΣΟΚ να τσιμπήσουν το δόλωμα, η ηγεσία της ΝΔ θα μπορούσε στη συνέχεια να το συκοφαντήσει στους πολίτες που παίρνουν αριστερές στροφές και επιμένουν να το ψηφίζουν ή στους πολίτες που φλερτάρουν με τον ΣΥΝ αφού έχουν ψηφίσει ΠΑΣΟΚ επί σειρά ετών. Θα δημιουργείτο σύγχυση για τις πραγματικές του προθέσεις. Αν υπήρχε ακόμα καλύτερα μια ανόητη ηγεσία που να τσιμπήσει σε τέτοιο δόλωμα και να εγκαταλείψει τη ρητορική υπέρ της συνεργασίας και στην πράξη να συνεργαστεί με τη Δεξιά για να κάνουν μια προσπάθεια επαναφοράς του χρεοκοπημένου πλέον δικομματισμού, ακόμα καλύτερα για τη Δεξιά.

Από ότι φαίνεται, η ηγεσία του Γ. Παπανδρέου δεν πέφτει σε μια τέτοια παγίδα. Θα ήταν εντελώς ανόητη αν έπεφτε σε τέτοια χονδροειδή παγίδα. Η Δεξιά προφανώς δεν έχει τίποτα καλύτερο να προτείνει γι αυτό και κάνει τέτοιες χονδροειδώς υποτιμητικές της νοημοσύνης της δημοκρατικής παράταξης, προτάσεις.

Η ηγεσία της ΝΔ καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί κάθε μήνα να μοιράζει 500 εκατομμύρια ευρώ σε όποιον κλείνει τις εθνικές οδούς. Βλέπουμε σήμερα τους αγρότες της Κρήτης οι οποίοι κατάλαβαν όπως και όλοι οι Έλληνες ότι ο πρωθυπουργός αποφάσισε να μοιράσει 500 εκατομμύρια ευρώ μόνον στους δικούς του ψηφοφόρους κατ’ επάγγελμα αγρότες και διαμαρτύρονται ενάντια στην πρωτοφανή αδικία και ρουσφετολογία. Δεν μπορεί καμιά κυβέρνηση να επιδοτεί αγρότες με κριτήριο ποιοι είναι εντελώς δικοί της και μπορεί να τους εξαγοράσει.

Είναι προφανές ότι οι αγρότες της Κρήτης δεν είναι κατά πλειοψηφία νεοδημοκράτες. Δεν μπορούν όμως και αδιαμαρτύρητα να δεχθούν να μην πάρουν εκείνοι τίποτα με το αιτιολογικό ότι είναι ΠΑΣΟΚ. Αντικειμενικά ο αγώνας τους έχει χαρακτήρα προστασίας των θεσμών και όχι μετατροπής του κράτους σε κομματικό ταμείο. Το ανέχθηκε η ελληνική κοινωνία το 2007 με τα καμένα της Πελοποννήσου που μοίραζαν αφειδώς τρι- χίλιαρα αφειδώς σε όλους επειδή ήμασταν σε προεκλογική περίοδο. Αν δεν ήμασταν θα μοίραζαν μόνον στα μέλη της ΝΔ.

Το ΠΑΣΟΚ σ’ αυτή τη φάση πρέπει να τονίσει το μείζον, που είναι η κομματική ρουσφετολογία της ΝΔ, το κόψιμο της χώρας σε νεοδημοκρατικά φέουδα που ευνοούνται με μικρές δικαιολογίες, και σε εκλογικές περιφέρειες που ΄έχουν δημοκρατική πλειοψηφία οι οποίες δεν παίρνουν κρατικές ενισχύσεις λες και είναι αποπαίδια. Είναι απολύτως δημοκρατικό, όλοι οι Έλληνες αγρότες να πάρουν ενίσχυση ίση με το 100% του χαμένου τους εισοδήματος, όπως και οι αγρότες της Λάρισας. Η αντιπολίτευση πρέπει να υποστηρίξει και τους Κρητικούς και τους ανοργάνωτους πολύ περισσότερο παραγωγούς να πάρουν κι εκείνοι το μερίδιό τους από τα 500 εκατομμύρια. Δεν πειράζει που θα πάρουν έτσι λιγότερα οι Λαρισαίοι νεοδημοκράτες αγρότες. Το πολύ πολύ να τσακωθούν με τον Χατζηγάκη. Ή μπορεί αντί για 500 εκατομμύρια να βρει τελικά η κυβέρνηση 2 δισεκατομμύρια έτσι ώστε όλοι οι Έλληνες αγρότες να πάρουν τα ίδια. Με τους Λαρισαίους.

Άλλωστε είναι σωστή οικονομική πολιτική τόνωσης της ζήτησης σε στιγμή που θέλουμε να οδηγήσουμε τη χώρα σε ρυθμούς ανάπτυξης ανάλογους με πέρυσι. Μπορεί να είναι γενναιόδωρη πολιτική για τις δυνατότητές μας, αλλά η κυβέρνηση Καραμανλή την επέλεξε και είναι απαράδεκτο να εφαρμοστεί μόνον σε μερικές γεωγραφικές περιφέρειες και όχι σε όλες. Γιατί δηλαδή με το βαμβάκι να ωφεληθούν μόνον οι αγρότες και οι βιομήχανοι και με το λάδι να μην επωφεληθούν εκτός από τους αγρότες και όλοι οι καταναλωτές; Γιατί όχι; Άλλωστε το λάδι είναι πολύ πιο δημοκρατικό προϊόν. Το καλλιεργούν σε όλη την Ελλάδα και οι μισοί αγρότες είναι νεοδημοκράτες. Αλλά και οι καταναλωτές των πόλεων επίσης πρέπει να ωφεληθούν αγοράζοντας το λάδι στα 3 ευρώ ενώ οι αγρότες θα παίρνουν για πρώτη φορά 3μ5 ευρώ. Παράδοξο αλλά αλλά μπορεί να γίνει γιατί στο λάδι υπάρχει οργάνωση από συνεταιρισμούς οι οποίοι μπορούν να το εμφιαλώσουν και να το πουλήσουν φτηνά, παίρνοντας από το κράτος τη διαφορά της τιμής. Γιατί να πουλήσουμε στους Ιταλούς χύμα το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, με 2 ευρώ το κιλό, οι οποίοι απλώς θα το εμφιαλώσουν και θα μας το ξαναπουλήσουν με 5 ευρώ το κιλό; Εμείς δεν μπορούμε να το κάνουμε; Το ίδιο φυσικά ισχύει για όλα τα προϊόντα. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ πρέπει να ξυπνήσει έγκαιρα και να κατέβει στον Πειραιά να συμπαρασταθεί στους αγρότες της Κρήτης και κάθε μέρα τα καράβια να έρχονται γεμάτα με τρακτέρ. Σε δέκα μέρες η κυβέρνηση θα έχει σαρωθεί. Και φυσικά εμείς εδώ οι καταναλωτές αμέσως θα κατέβουμε να τους υποστηρίξουμε αν υιοθετήσουν ένα τέτοιο πλαίσιο διεκδίκησης. Μα βλέπω έξω από το υπουργείο γεωργίας, αρκεί να μην διστάσει η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ…