Η νέα αριστοκρατία...

Σήμερα το θέμα νομίζω ότι θα έπρεπε να είναι ότι υπάρχουν τουλάχιστον 67 βουλευτές της ΝΔ που είχαν τη γνώμη, ότι δεν πρέπει να διερευνηθούν οι καταγγελίες του γαλάζιου εφοπλιστή Φώτη Μανούση κατά του πρώην υπουργού Αιγαίου Αριστοτέλη Παυλίδη. Δεν πρέπει να διερευνηθούν. Καθόλου. Είμαστε βουλευτές και έχουμε ασυλία είναι η γνώμη τους. Δεν είναι μόνον το κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει. Είναι κάτι χειρότερο. Σκέφτονται ότι ενδεχομένως να βρεθούν στη θέση του Παυλίδη, αισθάνονται ότι είναι ανοιχτοί από παντού και επομένως παίρνουν τα μέτρα τους. Στέλνουν μήνυμα ότι επιθυμούν να βρίσκονται στο απυρόβλητο.

Όλοι οι Έλληνες πολίτες έχουν τον ίδιο φόβο. Κανένας Έλληνας πολίτης δεν έχει τέτοιο προνόμιο. Μόνον οι 67 βουλευτές της ΝΔ επιθυμούν να το έχουν και να το διατηρήσουν. Του Παυλίδη δεν του άρεσε καν το γεγονός ότι ο ανακριτής διαβίβασε στη Βουλή όπως είχε υποχρέωση, έστω και με καθυστέρηση δύο πολύτιμων ετών (πολύτιμων πολιτικά και για την κυβέρνηση και για τον ίδιο τον Παυλίδη) το φάκελλο της δικογραφίας. Πρωτοφανής πώρωση που δείχνει ότι έχουν ξεκοπεί από τους πολίτες και θεωρούν μετά από 35 χρόνια βουλευτιλίκι ότι είναι άλλη κατηγορία αριστοκρατών που δεν υπόκεινται στους ελληνικούς νόμους της δημοκρατίας. Δεν έχουμε δημοκρατία κατά τη γνώμη τους. Ακόμα και ο Παυλίδης φιλοτιμήθηκε να πεί στα λόγια τουλάχιστον, αν και οι πράξεις του έδειχναν το αντίθετο, ότι κι εγώ αν ψήφιζα θα ψήφιζα υπέρ της σύστασης επιτροπής που θα κάνει την προκαταρκτική ανάκριση. Οι 67 είχαν τη γνώμη ότι δεν πρέπει να συσταθεί η επιτροπή.

Είναι γεγονός ότι όταν το ίδιο σώμα δηλαδή η Βουλή εντέλλεται να δικάσει τον εαυτό της, ένα μέλος της, δυσκολεύεται να είναι τυφλή σαν τη Δικαιοσύνη. Χιλιάδες Έλληνες κάθε χρόνο ταλαιπωρούνται στα δικαστήρια και για υποθέσεις που είναι αρκετά σοβαρές ταλαιπωρούνται για πέντε ΄΄εξι χρόνια πριν εκδοθεί μια απόφαση. Και είναι όμηροι του συστήματος. Βλέπουν τους ανακριτές και τα συμβούλια που παρεμβάλονται πριν από τη δίκη να αρνούνται στην πραγματικότητα να εκφέρουν κρίση και να μην αξιολογούν τα στοιχεία ώστε να απαλλάξουν κάθε κατηγορούμενο που είναι ολοφάνερα αθώος. Τα παραπέμπουν όλα στα δικαστήρια. Αθώοι, πιθανοί ένοχοι και ένοχοι που έχουν ομολογήσει την πράξη τους αντιμετωπίζονται όλοι το ίδιο. Ως τελεσίδικα ένοχοι.

Τώρα του κ. Παυλίδη και σε άλλους 67 δεν άρεσε το γεγονός ότι ο ανακριτής έκανε τη δουλειά του. Παρά τον προνομιακό τρόπο που αντιμετωπίστηκε δεν του άρεσε καθόλου. Χρειάστηκαν δύο χρόνια ταλαιπωρίας για να αποφασίσει η Βουλή ότι και για τον Παυλίδη ισχύει ο ίδιος νόμος, και θα γίνει με τον προνομιακό τρόπο βέβαια που προβλέπεται για τους βουλευτές, έρευνα για να διαπιστωθεί αν υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις που επιβάλουν την παραπομπή της υπόθεσης σε δίκη. Για τους απλούς Έλληνες πολίτες αυτά όλα είναι προσχηματικά. Στη θέση του Παυλίδη, ο απλός Έλληνας πολίτης θα έβλεπε να έχει γίνει κατηγορητήριο που θα αντέγραφε τις καταγγελίες του Μανούση. Θα είχε δεί τα συμβούλια εφετών να αντιγράφουν απλώς την κατηγορία του εισαγγελέα και να τον πα5ραπέμπουν σε δίκη. Εδώ χρειάζεται κι άλλη ψηφοφορία για να γίνει ότι για τον απλό Έλληνα πολίτη.

Και φυσικά δεν θα γίνει ποτέ. Γιατί ο Παυλίδης δεν δέχεται να δικαστεί ως απλός Έλληνας πολίτης. Δεν παραιτούμαι λέει… αλλά θα παραμείνω ο 151 ος βουλευτής και θα περιμένω να δώ τι θα αποφασίσουν οι βουλευτές του κόμματός μου. Η κυβέρνηση δηλαδή στηρίζεται στην ψήφο εκείνου του βουλευτή που περιμένει να δεί τι θα αποφασίσει η ολομέλεια της Βουλής, δηλαδή η πλειοψηφία του κόμματός του, μετά το πόρισμα στο οποίο θα καταλήξει η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή. Θα περάσει από άλλες δύο κρισάρες δηλαδή ο οποιοσδήποτε βουλευτής πριν ξεπέσει στη θέση του απλού Έλληνα πολίτη.

Λογικό είναι ο Παυλίδης να τα παίρνει στο κρανίο που δεν αθωώθηκε μόνο με την εμφάνισή του. Κανονικά η βουλευτική ιδιότητα περιλαμβάνει το προνόμιο ότι είναι πάνω από τους νόμους. Το ίδιο έγινε και εμποδίστηκε η Δικαιοσύνη με τους εμπλεκόμενους υπουργούς στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Το ίδιο έγινε και για εκατοντάδες άλλους που κατηγορούνταν ακόμα και για παράβαση του ΚΟΚ. Δεν παραπέμφθηκαν ποτέ σε δίκη. Από την άποψη του Παυλίδη, πρέπει να πώ ότι αυτό είναι εναντίον του. Η ΝΔ δεν τον αντιμετωπίζει όπως αντιμετώπισε τους εμπλεκόμενους υπουργούς στο σκάνδαλο βατοπεδίου. Και αυτή η διαφορετική μεταχείριση, τον κάνει να μοιάζει περισσότερο ένοχος από τους άλλους. Δεν είναι αναλογική η συμπεριφορά.

Και ο ίδιος ο Παυλίδης όμως, αν και κατέθεσε στη Βουλή ως οιονεί κατηγορούμενος, κατέθεσε πολιτικά. Είναι η δική του ερμηνεία για την εφαρμογή των νόμων. Δεν είναι αυτονόητο γι αυτόν ότι ο κάθε πολίτης δικαιούται δίκαιη δίκη για να αποδειχθεί η κατηγορία από τον κατήγορο πέραν πάσης αμφιβολίας, αλλιώς να αθωωθεί ο κατηγορούμενος. Ούτε θεωρεί ότι είναι πολίτης, ούτε έχει καμία εμπιστοσύνη στην Δικαιοσύνη. Είδατε τι επίθεση έκανε εναντίον του ανακριτή. Η ίδια η πιθανότητα να στέκει η κατηγορία της ηθικής αυτουργίας σε δωροδοκία είναι ξένη στο σύστημα. Δεν δωροδοκούνται πολιτικοί. Είναι τρίτοι αυτοί που μεσολαβούν. Εξ ορισμού. Μα η κοινή λογική λέει πως μόνον όποιος έχει την εξουσία μπορεί να δωροδοκηθεί. Ποιος θα λάδωνε ο Mανούσης για να κάνει τη δουλειά του; Εμένα;

Δύναμη ηθικής κατάπτωσης...

(Έξτρα Ντάϊ Μαρτίνι)
Δεν χρειάζεται να σας περιγράψω πόσο ανίσχυρος είναι και αισθάνεται ο Καραμανλής. Το καταλάβατε όλοι από την απάντησή του ότι αισθάνεται ισχυρός. Στο τσάκ κρατήθηκε και δεν σηκώθηκε να δείξει τα μπράτσα του και να χτυπάει τα στήθια του σαν τον Ταρζάν για να δείξει ακριβώς πόσο δυνατός αισθάνεται.

Πέρα από την πλάκα όμως η πρωτοφανής νομική διαστροφή που χρησιμοποίησε ο πρωθυπουργός χθες, δείχνει ότι έχει χάσει τη μπάλα. Σήμερα γελάνε μαζί του ακόμα και οι φοιτητές της νομικής αλλά και οι ασκούμενοι δικηγόροι, μαζί βέβαια με όσους ασχολούνται με την πολιτική και απλώς διαβάζουν εφημερίδες μέρα παρά μέρα ή βλέπουν δελτία ειδήσεων μια φορά την εβδομάδα.

Είπε με κάθε σοβαρότητα από τις βρυξέλλες και το επανέλαβε δύο φορές για να μην αφήσει περιθώριο παρεξηγήσεων, ότι αν προκύψουν είτε από τη Δικαιοσύνη ή από την εξεταστική επιτροπή, «αποχρώσες ενδείξεις» για ποινική ευθύνη υπουργών, τότε δεν έχει αντίρρηση να γίνει και προανακριτική επιτροπή. Το ορθό και όχι μόνο προκύπτει από απλή ανάγνωση του Συντάγματος, αλλά το έχουν πεί όλοι τις τελευταίες 45 μέρες, ειδικοί και ανειδίκευτοι, είναι ότι με «αποχρώσες ενδείξεις» ποινικών ευθυνών υπουργού, παραπέμπεται σε δίκη. Και ο ίδιος ο πρωθυπουργός είναι δικηγόρος. Δεν μπορεί να λέει τέτοιο πράγμα που δεν θέλω να το χαρακτηρίσω για να μην προσθέσω πολιτικό βάρος στη νομική ακροβασία.

Για τη δικαιοσύνη αρκεί η αναφορά του ονόματος υπουργού ως εμπλεκόμενου, για να στείλει το φάκελλο στη Βουλή. Απαγορεύεται στον δικαστικό να ερευνήσει σε βάρος υπουργού. Η Βουλή είναι αρμόδια να ερευνήσει συστήνοντας προανακριτική επιτροπή. Αν από τις έρευνες της προανακριτικής επιτροπής προκύψουν αποχρώσες ενδείξεις ενοχής υπουργού για ποινικό αδίκημα, τότε χωρίς να τον δικάσει γιατί δεν είναι δικαστήριο, τον παραπέμπει σε δίκη.

Αυτές οι λογικές και λεκτικές ακροβασίες του πρωθυπουργού δείχνει πόσο ανίσχυρος αισθάνεται και πόσο στριμωγμένος είναι. Αν δεν εμποδίσει τους δύο εισαγγελείς που αναγκάστηκαν να παραιτηθούν για να μην διαπράξουν εκείνοι παράβαση καθήκοντος, με νύχια και με δόντια να στείλουν τη δικογραφία στη Βουλή, τότε θα δεί τους εν ενεργεία υπουργούς και υφυπουργούς του να παραπέμπονται με συνοπτικές διαδικασίες δηλαδή πριν από τον Ιούνιο του 2009, μέσα στους επόμενους 9 μήνες σε δίκη με αποχρώσες ενδείξεις ποινικών ευθυνών. Αρκούν και μόνον τα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί.

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ένας πρωθυπουργός που είναι και δικηγόρος είναι τόσο απομονωμένος από το περιβάλλον και από την κοινωνία, ώστε να μιλάει μόνον με όσους εμπλέκονται στο σκάνδαλο και να πιστεύει ότι του λένε, ακόμα και νομικά που δεν στέκουν. Δεν είναι δυνατόν αυτό γιατί αν ισχύει τότε δεν είναι απλώς ανίσχυρος αλλά άγεται και φέρεται από τον πρώτο τυχόντα. Αν το γνωρίζει, αλλά προτιμά να γίνει ρεζίλι στα μάτια όλων όσων βγάλει τη νομική σχολή ή έχουν διαβάσει το Σύνταγμα, πάει να πεί ότι είναι τόσο τρομοκρατημένος που προσπαθεί να πιαστεί από όποια σανίδα βρίσκει μπροστά του.

Πνίγεται και πιάνεται από τα μαλλιά του. Αποφασίζει να παρεμποδίσει τους εισαγγελείς να παραιτηθούν, για να κερδίσει μέρες. Λέει εντάξει ας κάνουμε μια εξεταστική επιτροπή σαν να μην ξέρουμε τίποτα για την υπόθεση και να θέλουμε να μάθουμε τι λένε τα κανάλια και γράφουν οι εφημερίδες εδώ και 45 μέρες και αν προκύψουν αποχρώσες ενδείξεις ποινικής ευθύνης … τότε κάνουμε και προανακριτική επιτροπή… Δηλαδή εντελώς χαμένος μέσα στον ωκεανό, δεν μπορεί ούτε να παρακολουθήσει τις εξελίξεις οι οποίες τον έχουν ξεπεράσει εδώ και 45 μέρες. Αυτά πράγματι θα μπορούσε να τα έχει πεί πριν από 45 μέρες.

Αλλά τότε προτίμησε να πεί από τη Θεσσαλονίκη πως ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό άρα κανένα πρόβλημα δεν υπάρχει με τον Βουλγαράκη (ο οποίος πράγματι δεν είχε ατομική ανάμιξη στην υπόθεση βατοπεδίου. Η γυναίκα του είχε) ότι είναι φεμινιστικό να κάνει την πολιτική σχολιάστρια η σύζυγος του κυβερνητικού εκπροσώπου, ότι φυσικά και η αξιοπιστία του κυβερνητικού εκπροσώπου είναι αλώβητη και άλλα τέτοια συναφή, ότι το οικονομικό επιτελείο κάνει τέλεια δουλειά, ότι οι μεταρρυθμίσεις στο σύλ ΟΤΕ και Εμπορικής θα συνεχιστούν με την Ολυμπιακή και ότι πρέπει να πληρώσουμε 1,5 δισεκατομμύριο παραπάνω φόρους σε ένα χρόνο για να συνεχίσει το οικονομικό επιτελείο το θεάρεστο έργο του.

Δηλαδή μιλάμε ότι ο άνθρωπος είναι στα όρια της απελπισίας. Μέσα στην απελπισία του αναγκάστηκε να ικανοποιήσει και το αίτημα της Στέλλας Μπεζαντάκου να επιστρέψει ο Δαϊλάκης στην ΚΟ της ΝΔ γιατί αλλιώς θα έλειπε η ψήφος του και δεν θα μπορούσε να αποτρέψει την σύσταση προανακριτικής επιτροπής άρα και την παραπομπή σε δίκη των τριών υπουργών που εμπλέκονται χωρίς να ξέρουμε αν δεν θα περιληφθεί και το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης.

Κρέμεται κυριολεκτικά από την ψήφο του ΚΚΕ και του ΣΥΝ υπέρ της εξεταστικής και εναντίον της προανακριτικής. Αν το ΚΚΕ αλλάξει τη θέση του, πράγμα πιθανόν γιατί αλλιώς θα πάθουν πλάκα οι οπαδοί του βλέποντας να σώζουν οι κομμουνιστές την καταρρέουσα κυβέρνηση, τότε ο Καραμανλής εξαρτάται απολύτως από την ψήφο του Δαϊλάκη, του Τατούλη, του Γιαννόπουλου, του Πολύδωρα, του Μανώλη και άλλων 3-4 οι οποίοι ασφαλώς και θα απαιτήσουν πλέον την προηγούμενη παραίτηση όλων αυτών των υπουργών. Είναι πραγματικά απελπιστική η θέση του Καραμανλή γιατί όλα αυτά δεν θα τα κάνει για να αναστρέψει το πολιτικό κλίμα όπως λέει, αλλά για να διασώσει την κυβέρνηση από την κατάρρευση ένα χρόνο μετά τις εκλογές. Θα τα κάνει για να ταυτιστεί πλήρως ως πρωθυπουργός, αποδεχόμενος το πολιτικό κόστος, με τους εμπλεκόμενους υπουργούς στο σκάνδαλο βατοπεδίου. Δηλαδή από δύναμη ηθικής που θα σάρωνε στο διάβα του τους ανήθικους, έχει γίνει υποστηρικτής και υπερασπιστής όσων έκαναν τη δημόσια περιουσία, ιδιωτική περιουσία των φίλων τους επιχειρηματιών και καλόγερων που λειτούργησαν ως μεσίτες. Ασφαλώς όχι με το αζημίωτο. Έβαλαν και οι καλόγεροι κάτι στην τσέπη τους…

Με σαράντα πέντε μέρες καθυστέρηση

(Κάρμεν έλα στην εξεταστική...)

Πρώτα αυτά που τρέχουν αυτή την ώρα. Με καθυστέρηση 24 ωρών η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι αποφάσισε να ζητήσει από τη Βουλή να συστήσει εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή για το Βατοπέδι. Κάτι που αν το είχε κάνει εδώ και 45 μέρες που το προτείναμε εμείς θα ήταν μια ευφυής πολιτική και επικοινωνιακή κίνηση. Τότε επέλεξε όμως ο πρωθυπουργός να καλύψει τους πάντες και φυσικά και τον Ρουσόπουλο και τον Βουλγαράκη, με αποτέλεσμα τώρα να σύρεται σε μάχη οπισθοφυλακών, ενώ για να βρεθεί απάνω στο κύμα δυσαρέσκειας και να μπορέσει να το περάσει, έπρεπε να απαιτήσει την παραίτηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ο οποίος έφερε με τις παρεμβάσεις του στα όρια της απελπισίας και στην παραίτηση από το δικαστικό σώμα τους δύο εισαγγελείς που έκαναν προανακριτικό έργο. Οι οποίοι σημειωτέον ότι ανήκουν στον χώρο της ΝΔ απλώς δεν είναι οι εγκάθετοι της κυβέρνησης οι οποίοι ενεργούν με κομματικό κριτήριο και μόνο.
Και φυσικά να συστήσει κατευθείαν προανακριτική επιτροπή γιατί έχουν προκύψει ενδείξεις ενοχής πολιτικών προσώπων και μόνον από τα δημοσιεύματα και από τις αποκαλύψεις του Τύπου.

Η σειρά πάντως είναι σωστή και η κυβέρνηση συνεχίζει να δίνει μάχες οπισθοφυλακών για να κερδίσει χρόνο. Κερδίζει βέβαια αυτό το χρόνο, αλλά εις βάρος της αξιοπιστίας του πρωθυπουργού και προς όφελος του κυβερνητικού εκπροσώπου και του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης. Μα το κεφάλαιο που έχει ακόμα η ΝΔ είναι το κύρος του πρωθυπουργού. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δυστυχώς δεν έχει πλέον την αξιοπιστία να γίνεται πιστευτός. Ούτε οι καθαρόαιμοι καραμανλικοί δεν τον πιστεύουν όπως είδατε με τις δηλώσεις των τελευταίων ημερών από στελέχη όπως ο Νασίκας ή ο Κοκκινούλης που δεν είναι βουλευτές δηλαδή. Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης επίσης δεν σώζεται πλέον και αν τις όποιες διορθωτικές κινήσεις τις κάνει το ίδιο επιτελείο, τότε θα πάνε πολιτικά χαμένες. Δεν θα πιάσουν τόπο. Ενώ αν τις κάνει το επόμενο οικονομικό επιτελείο, τότε θα έχουν τη στοιχειώδη αξιοπιστία, ότι τις κάνει ένας νέος υπουργός που θέλει να διαφοροποιηθεί.

Μετρημένα κουκιά είναι πλέον εδώ που έχουμε φτάσει. Κερδίζει λοιπόν λίγο χρόνο η κυβέρνηση και προφανώς ο πρωθυπουργός το κάνει όχι για να ξεχειμωνιάσει, αλλά για να μπεί στο χειμώνα. Δηλαδή να ψηφίσει τον προϋπολογισμό ο Αλογοσκούφης με τον Μπέζα και μετά, με αφορμή και την εξέλιξη των εργασιών της εξεταστικής επιτροπής να κάνει έναν ανασχηματισμό και να αλλάξει Ρουσόπουλο και Αλογοσκούφη, δήθεν χωρίς πίεση. Με κρύο αίμα. Προς το παρόν ο πρωθυπουργός είχε χθες να διαχειριστεί δυό παραιτήσεις. Του υπουργού Δικαιοσύνης και του κυβερνητικού εκπροσώπου. Γιατί ακόμα κι αν δεν τις υπέβαλαν εγγράφως προκύπτει από τα στοιχεία του ρεπορτάζ. Η μεν παραίτηση του Ρουσόπουλου προφανώς έχει υποβλήθεί και δεν έγινε δεκτή γιατί αλλιώς δεν θα έλεγε ότι… αποδεικνύεται από τα πράγματα ότι δεν είμαι κολλημένος σε καμιά καρέκλα. Πως αποδεικνύεται από τα πράγματα; Επειδή είπε στον πρωθυπουργό ότι εννοείται ότι η παραίτησή μου είναι στη διάθεσή σου (το λέω με δικά μου λόγια) και ο πρωθυπουργός του είπε κάτσε εκεί που κάθεσαι.

Η παραίτηση Χατζηγάκη είναι ολοφάνερο ότι έπεσε στην τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρωθυπουργό και γιατί ανανακοίνωσαν την ωμή παρέμβαση του πρωθυπουργού που φέρεται ότι υπαγόρευσε ακόμα και τη διαδικασία που έπρεπε να ακολουθηθεί, δηλαδή να μην γίνει αυτομάτως δεκτή η παραίτηση των δύο εισαγγελέων και να οριστούν αντικαταστάτες τους. Προφανώς ο Χατζηγάκης του είπε ότι κύριε πρόεδρε αν δεν γίνει αυτό πρέπει να πάει αμέσως η υπόθεση στη Βουλή και αν δεν πάει εγώ παραιτούμαι…δεν μπορώ να μείνω πιά στη θέση μου. Αυτό υποστηρίζεται και από το παρασκήνιο που γνωρίζουμε ότι δηλαδή όλες οι διαρροές αυτές των πληροφοριών από χθες το πρωί, γίνονταν από τον κ. Χατζηγάκη προσωπικά που μιλούσε με τους δημοσιογράφους ο ίδιος, ενώ την ίδια στιγμή ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν ήξερε τίποτα και μαζί με τον Γιάννη Ανδριανό, βεβαίωναν τους δημοσιογράφους ότι δεν υπάρχει τέτοιο θέμα. Ως δικαιολογία μάλιστα βεβαίωναν και οι ίδιοι ότι προσωπικά ο Χατζηγάκης έδωσε αυτή την πληροφόρηση στο Μέγκα αρχικά και μετά σε όλα τα κανάλια που βρέθηκαν στον αέρα χωρίς ενημέρωση.

Όποιος έπαιρνε χθες τηλέφωνο τον Χατζηγάκη, μάθαινε στοιχεία του ρεπορτάζ, εκτός φυσικά από τη δική του απειλή παραίτησης. Απλώς ότι δική του εισήγηση δέχθηκε ο πρωθυπουργός την ανακοίνωνε ως παρέμβαση του πρωθυπουργού για να κατοχυρώσει τη θέση του. Έτσι αποκάλυπτε βέβαια ότι η κορυφή της δικαιοσύνης είναι ξέφραγο αμπέλι για το υπουργείο, αλλά επειδή ο ίδιος ο πρωθυπουργός το έκανε, δεν μπορούσε κανένας νεοδημοκράτης να τον κατηγορήσει ανοιχτά. Γιατί θα ήταν σαν να κατηγορεί τον πρωθυπουργό.

Ενώ λοιπόν η μάχη της οικονομίας είναι περίπου στον αέρα γιατί ως χθες που γύρισε ο Αλογοσκούφης, δεν υπήρχε κυβέρνηση, υπήρχε μόνον η υπηρεσία της Τράπεζας της Ελλάδας, και μ’ αυτήν μιλούσαν οι τραπεζίτες. Δεν υπήρχε κανένας από την κυβέρνηση για να μιλήσουν οι πρόεδροι των μικρών τραπεζών και να δουν τι θα κάνουν…