Τελικά τι θα γίνει με τον ΛΑΟΣ; Θα είναι άκρο ή θα πάει στη μέση της δεξιάς; Το λέω γιατί ενώ έχουμε πλήθος οικονομικών και όχι μόνο προβλημάτων, (γιατί η έλλειψη χρημάτων δημιουργεί όλων των ειδών τα προβλήματα), η κυβέρνηση εξακολουθεί να ασχολείται κυρίως με τις δημοσκοπήσεις. Ή για να ακριβολογούμε, ο τομέας της κυβέρνησης που ασχολείται με την προπαγάνδα, δουλεύει, ενώ όλοι οι άλλοι υπνώττουν κι έτσι φαίνεται η διαφορά. Ασχολήθηκε η κυβέρνηση τόσες μέρες με το αν τους συμφέρει ή όχι να φαίνεται ότι συναινούν η ΝΔ με τον ΛΑΟΣ ή όχι. Τους είπαν οι γκαλλοπατζήδες ότι δεν σας συμφέρει και αναλόγως προσαρμόστηκαν και επέστρεψαν στον χαρακτηρισμό του ΛΑΟΣ ως ακραίου κόμματος. Βέβαια αυτό είναι μάλλον άτοπο γιατί ο ΛΑΟΣ έχει πολιτευθεί με μεγάλη συναίνεση και σε κανένα θέμα δεν εκτέθηκε υιοθετώντας ακροδεξιές θέσεις, εκτός ίσως από τους μετανάστες για τους οποίους έχει μια ρητορική εχθρική. Στα άλλα θέματα έχει ταυτιστεί με την πολιτική της ΝΔ. Και για τους ομοφυλόφιλους, εκεί την έχει ξεπεράσει, και για τα λεγόμενα εθνικά θέματα και για τους χρήστες ναρκωτικών κλπ.
Η ΝΔ κάνει μερικές προσπάθειες που είναι στον αέρα. Για παράδειγμα αν στο μέλλον εξαρτάται το αν θα γίνει κυβέρνηση από τον ΛΑΟΣ ασφαλώς και θα συνεργαστεί. Αλλά είναι στον αέρα ακόμα και η προσπάθεια να μιλήσει για άκρα, που είναι μια καραμανλική ορολογία της περασμένης 30ετίας και όχι σημερινή. Τότε ήταν αντικομμουνιστές και υποτίθεται αντιφασίστες. Υπήρχαν δηλαδή δύο άκρα με τα οποία δεν ήθελαν καμία σχέση. Τους μεν νεοφασίστες τους ήθελαν στην πραγματικότητα για ψηφοφόρους ή στελέχη, άρα τους περνούσαν από την κολυμβύθρα του Σιλωάμ και επειδή ήταν μέλη τους έπαιρναν συγχωροχάρτι. Για τους κομμουνιστές είχαν τα ξερονήσια ή τις φυλακές.
Στα λόγια όμως ήταν εναντίον των δύο άκρων.
Τα ίδια έλεγε και η Χούντα. Και κάθε δεξιά. Εδώ λοιπόν θα πρέπει η κυβέρνηση να μας πεί και ποιο είναι το άλλο άκρο και αν θεωρεί και το ΚΚΕ ή και άλλα κόμματα, άκρο. Αν θεωρεί γενικά τους κομμουνιστές άκρο ή όχι. Ελπίζω να βρεθεί κάποιος να τους προκαλέσει για να το ξεκαθαρίσουμε κι αυτό το ζήτημα, γιατί κάποτε, μετά το 1974, ο μακαρίτης ο Καραμανλής είχε αποκαλέσει το ΠΑΣΟΚ αριστερά της Αριστεράς, αλλά αυτό δεν του έκανε καθόλου κακό. Όλοι γελάγαμε και μάλλον έφτιαξε το αριστερό προφίλ του ΠΑΣΟΚ παρά το χάλασε στους πολίτες.
Αν λοιπόν η ΝΔ θεωρεί το ΛΑΟΣ άκρο δηλαδή φασίστες, σε λίγο θα είμαστε μπροστά στην απαγόρευση λειτουργίας του κόμματος γιατί είναι γνωστό ότι η δημοκρατία ανέχεται τα πάντα εκτός από τους εχθρούς της.
Η ουσία είναι η οικονομία. Αντί η κυβέρνηση να ασχοληθεί με την οικονομία και με την ακρίβεια και με την ασφυξία της αγοράς, κάθεται και αναλύει τα γκάλλοπ να δεί αν πρέπει να ονομάσει το ΛΑΟΣ άκρο ή όχι. Δεν κοιτάει ότι μόνον ο ΛΑΟΣ πρόσφερε την περιβόητη συναίνεση την οποία ζήτησε ο πρωθυπουργός για την οικονομία. Αλλά δεν γίνεται συναίνεση χωρίς να κάνεις τίποτα ή χωρίς να προτείνεις έστω κάτι συγκεκριμένο. Άκουγα χθες και τον κ. Χατζηδάκη ο ποίος έλεγε τι θα κάνει στο μέλλον για την ακρίβεια. Θα φτιάξω λέει παρατηρητήριο τιμών. Μά είμαστε με τα καλά μας; Στου κασίδη το κεφάλι ο κάθε νεόκοπος θα δοκιμάζει δοκιμασμένες και αποτυχημένες συνταγές;
Πρέπει να εξηγήσουμε και στον Χατζηδάκη αφού το κάναμε αυτό το ίδιο επί δέκα χρόνια, ότι δεν μπορεί καμιά νοικοκυρά ή νοικοκύρης να μπαίνει στο ίντερνετ και να ψάχνει που έχουν πιο φτηνές ντομάτες και να σηκώνεται από τη Γλυφάδα να πάει στο Περιστέρι να τις αγοράσει; Δηλαδή πόσες φορές θα τα πούμε τα ίδια πράγματα; Σε αγορά που κυριαρχείται από τα καρτέλ δεν υπάρχει ανταγωνισμών τιμών. Δεν υπάρχει ελεύθερη αγορά όταν ένας παραγωγός ή ένας συνεταιρισμός δεν μπορεί να πουλήσει τα προϊόντα του αν δεν λαδώσει τον ιδιοκτήτη των σούπερμάρκετ.
Εδώ ολόκληρος πρωθυπουργός και ένα οικονομικό επιτελείο, δεν μπορεί να καταλάβει πως θα πείσει τις τράπεζες να διοχετεύσουν φτηνό χρήμα στην αγορά. Πόσες φορές πρέπει να πούμε ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να πείσει ούτε την Εθνική τράπεζα που έχει διοίκηση διοριζόμενη από την κυβέρνηση. Αν έκανε όμως μια αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ώστε να ελέγχει την Εθνική και μέσω αυτής διοχέτευε χρήμα στην αγορά με ανταγωνιστικούς όρους, θα είχαμε αποτέλεσμα. Πόσες φορές πρέπει να τα πούμε;
