Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αναποφάσιστοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αναποφάσιστοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 12, 2007

Ταραξίες και αναποφάσιστοι


Γειά και χαρά σας, ταραξίες και αναποφάσιστοι. Οι μόνες κατηγορίες που προκαλούν φόβο το πολιτικό σύστημα. Οι μόνες κατηγορίες των πολιτών που είναι ανεξέλεγκτες και μπορούν να ανατρέψουν τα σχέδια και των ηγεσιών των κομμάτων και του μεγάλου κεφαλαίου, αλλά και των ιδιοκτητών των μέσων ενημέρωσης που έχουν ήδη κάνει τις επιλογές τους και έχουν ήδη ψηφίσει όπως και το μεγάλο, ξένο χρηματιστηριακό κεφάλαιο. Και σήμερα όπως θα καταλάβετε το βράδυ παρακολουθώντας τα δελτία ειδήσεων, βγήκαν τα τελευταία προπαγανδιστικά χαρτιά των κομμάτων, τα οποία αποσκοπούν να επηρεάσουν τους ψηφοφόρους που είναι αναποφάσιστοι.Η ΝΔ έριξε ήδη δια της πλαγίας οδού, μέσω κάποιων εφημερίδων το δόλωμα ότι κάποια δήθεν γκάλοπ που έχουν υπόψιν τους, δείχνουν ότι η ΝΔ κερδίζει νίκη περιφανή με περίπου τρεις μονάδες από το ΠΑΣΟΚ διαφορά υπέρ της.

Είναι τέτοιο το διακύβευμα, δηλαδή η εξουσία αυτοπροσώπως, που δεν τίθεται καθόλου συζήτηση για το αν είναι αυτό δεοντολογικό ή όχι, αν υπάρχει πράγματι έρευνα ή αν δείχνει το αντίθετο κλπ. Η ΝΔ θέλει τον αέρα της νίκης για να επηρεάσει τους αναποφάσιστους και να πάνε με τον νικητή. Από εκεί περιμένει να εισπράξει και αυτή τη διαφορά των 2,7 ή 3 μονάδων που επιθυμεί. Συνεπώς υποθέτουμε κι εμείς ότι η διαφορά η μετρημένη είναι στο μηδέν ή και κάτω από το μηδέν.Πάντως εγώ το βρίσκω παρακινδυνευμένο ένα τέτοιο εγχείρημα προς τους αναποφάσιστους. Να τους πείσουν ότι η εκλογική μάχη έχει κριθεί και επομένως να πάνε με τον νικητή. Μπορεί να το θεωρήσουν δεδομένο και ταυτόχρονα υπονομεύουν την προσπάθειά τους να μειώσουν τις πιθανότητες του Καρατζαφέρη να εκπροσωπηθεί στη Βουλή. Προσπάθεια στην οποία έχουν ρίξει πολλές προσπάθειες, πόρτα-πόρτα. Τάζουν ότι δεν έταξαν ως τώρα, επιλεκτικά σε στελέχη του ΛΑΟΣ για να προσχωρήσουν με τη διαμορφωμένη επιρροή τους στη ΝΔ, από όπου άλλωστε προέρχονται. Και στην Αθήνα γιατί στη Θεσσαλονίκη θεωρούν ότι έκανε καλή δουλειά ο Στέλιος Παπαθεμελής αντικειμενικά.

Το εύρημα των μετρήσεων πάντως είναι ότι οι ερωτώμενοι αρνούνται να αυτοπροσδιοριστούν σε ποσοστό έως και 25%. Με τόσους πολλούς – έναν στους τέσσερις – να αρνείται να πεί αν αμφιταλαντεύεται ή τι έχει διαλέξει, καμιά μέτρηση δεν μπορεί να είναι αξιόπιστη. Αυτή άλλωστε είναι και η μοναδική ελπίδα του ΠΑΣΟΚ. Αναμενόμενο θεωρείται να νικήσει η ΝΔ. Αυτό για το οποίο κανείς δεν είναι σίγουρος είναι αν εκτός από βουβές αυτές οι εκλογές θα έχουν και κουφό αποτέλεσμα. Κουφό αποτέλεσμα θεωρείται να αυξηθούν τόσο πολύ τα ποσοστά όλων των μικρών κομμάτων, ώστε να μειωθούν τόσο πολύ τα ποσοστά του δικομματισμού ώστε να μην επιτυγχάνεται αυτοδυναμία. Ένα άλλο κουφό αποτέλεσμα θα είναι φυσικά να κερδίσει το ΠΑΣΟΚ με την άνεση που εμφανίζεται να έχει η ΝΔ. Δύο και τριών μονάδων.
Η αυτοδυναμία πάντως του πρώτου κόμματος δεν φαίνεται να απειλείται σε καμιά περίπτωση. Μπορεί να μειωθούν οι δυνάμεις του δικομματισμού, αλλά όχι σε σημεία που θα αμφισβητούσαν την αυτοδυναμία. Δεν προβλέπεται δηλαδή να πέσει το πρώτο κόμμα κάτω από 40%. Για να γίνει αυτό, πρέπει να έχουμε και συμμετοχή ρεκόρ και αύξηση των ποσοστών των μικρών κομμάτων. Ενώ όμως το δεύτερο είναι σχεδόν βέβαιο, η αυξημένη συμμετοχή δεν είναι εξασφαλισμένη.

Πραγματικά όμως αυτές οι εκλογές έχουν διπλή σημασία, ότι κι αν ψηφίσεις. Για παράδειγμα η λευκή και η άκυρη ψήφος, είναι διαμαρτυρία για όλο το πολιτικό σύστημα αλλά ταυτόχρονα ευνοεί το πρώτο κόμμα, γιατί αφαιρούνται πριν την ανακήρυξη των ποσοστών των κομμάτων. Δευτερευόντως ευνοούνται και τα μικρά κόμματα. Αλλά σαφώς λιγότερο από το πρώτο κόμμα.

Όταν ψηφίζεις ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ, εκτός από την επιλογή του κυβερνώντος κόμματος, ταυτόχρονα τιμωρείς το άλλο γιατί η ψήφος στο ένα στην πράξη αφαιρείται από το άλλο, Λόγω της μικρής διαφοράς μεταξύ των δύο κομμάτων, για κάθε ψήφο που κερδίζει το ένα κόμμα, το άλλο θέλει δύο για να τις καβατζάρει. Αν υποθέσουμε ότι έχουν ψηφίσει όλοι οι ψηφοφόροι και τα δύο κόμματα είναι ισοδύναμα. Με μία ψήφο γέρνει η πλάστιγγα ή θέλει δύο ψήφους το άλλο κόμμα για να τη γυρίσει. Αν υποθέσουμε ότι οι κινούμενοι ανάμεσα στα δύο κόμματα ψηφοφόροι είναι π.χ. το 5% κυριολεκτικά η ψήφος στο ένα κόμμα είναι αρνητική για το άλλο. Γι αυτό και βγήκε στην αγορά το σενάριο της εξασφαλισμένης νίκης της ΝΔ, για να επηρεαστούν εγκαίρως, δηλαδή πριν φτάσουν πάνω από την κάλπη. Να είστε σίγουροι ότι ως την Κυριακή τέτοια θα γράφονται και οι νεοδημοκράτες ομιλητές, θα το θεωρούν σίγουρο και θα το επιβεβαιώνουν με τη σιγουριά τους για να μην εκτεθούν με λόγια.

Διαλέγοντας να ψηφίσεις ένα από τα μικρά κόμματα, η κύρια η άμεση ψήφος βέβαια πηγαίνει ατόφια στο κόμμα που επέλεξες, αλλά εμμέσως χτυπάς τον δικομματισμό αλλά περισσότερο από τα δύο το πρώτο κόμμα, αμφισβητώντας την αυτοδυναμία του αν ξεπεράσεις κάθε ευνοϊκή προσδοκία. Το δεύτερο κόμμα είναι χαμένο από χέρι. Συνολικά οι ψήφοι σε κόμματα που μπαίνουν στη Βουλή, είναι αντιστρόφως ανάλογοι των ψήφων της αυτοδυναμίας. Ενώ όσοι περισσότεροι ψήφοι δεν εκπροσωπηθούν στη Βουλή, είτε κατευθυνόμενοι σε κόμματα που δεν μπαίνουν με το κατώφλι του 3% είτε σε άκυρα και λευκά, τόσο περισσότερο βοηθιέται το πρώτο κόμμα να κερδίσει αυτοδυναμία.Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά γιατί και το 2000 η διαφορά ανάμεσα στα δύο κόμματα ήταν πολύ μικρή και οι ψήφοι μέτραγαν περίπου διπλά. Και τότε ευνοήθηκε οριακά το κυβερνών κόμμα και τώρα αναμένεται να γίνει το ίδιο, λόγω των καλύτερων υλικών μέσων που διαθέτει για να κινητοποιήσει τους ψηφοφόρους του ώστε να ψηφίσουν. Π.χ. μπορεί να φέρει μερικές δεκάδες χιλιάδες ομογενείς να ψηφίσουν. Το ΠΑΣΟΚ δηλαδή πρέπει να έχει εμφανές προβάδισμα για να κερδίσει έστω και με μια ψήφο διαφορά. Γι αυτό η ΝΔ κυκλοφορεί από τώρα το σενάριο της εξασφαλισμένης πρώτης θέσης…

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 04, 2007

Τι ψηφίζω ο άνθρωπος;

Δεν είναι καθόλου καλή συγκυρία, να συζητάμε πως θα βελτιωθεί λίγο η κατάσταση με τα αδιόρθωτα χάλια του κρατικού μηχανισμού, ενώ έχουμε εκλογές σε 12 μέρες. Παραμονές εκλογών όλοι έχουν καλές προθέσεις και καλύτερα σχέδια. Γιατί είναι στα λόγια. Στα χαρτιά. Είναι δύσκολο και θέλει πολύ δουλειά για να κάνεις τα λόγια πράξη. Η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός προσπάθησε με τις εκλογές εξπρές να αποφύγει κάθε συζήτηση για ότι δεν έκανε από αυτά που υποσχέθηκε και κυρίως για να αποφύγει μια τέτοια καταστροφική πυρκαϊά σας αυτή που έπληξε τη χώρα την πρώτη εβδομάδα της προεκλογικής εκστρατείας. Ή καμιά πλημμύρα.


Δεν απέφυγε ο πρωθυπουργός τα χειρότερα με τις εσπευσμένες πρόωρες εκλογές. Γιατί δεν υπάρχει χειρότερο από το να συμβεί μια τέτοια φυσική καταστροφή και ο κρατικός μηχανισμός τον οποίο διευθύνεις αποκλειστικά με τα κομματικά σου στελέχη, τα οποία τοποθέτησες κόντρα στις υποσχέσεις σου για αξιοκρατία και επανίδρυση του κράτους σε ορθολογικές βάσεις, καταλαμβάνεται και ανίκανος και διαλυμένος σε σχέση με τον ίδιο κρατικό μηχανισμό που ήταν σε πολύ υψηλότερο επίπεδο το 2004 όταν τον παρέλαβες για να κάνεις τους ολυμπιακούς αγώνες. Είναι μια απλώς παράπλευρη ωφέλεια το ότι το μέγεθος της καταστροφής και οι 65 άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους μεταξύ των οποία δέκα παιδιά, δεν επιτρέπει σοβαρή συζήτηση για τα υπόλοιπα πολύ σοβαρά θέματα, με βάση τα οποία πρέπει να εκλέξουμε κυβέρνηση για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.

Είμαι βέβαιος ότι όλα τα κόμματα μικρά και μεγάλα θα προτιμούσαν να συζητούν για όλα τα υπόλοιπα θέματα και όχι να κάνουν τον τραγικό απολογισμό της διάλυσης των πυροσβεστικών μηχανισμών. Το ακόμα χειρότερο είναι ότι όλοι οι τομείς του κράτους έχουν υποστεί την ίδια διάλυση. Ίσως και πολύ χειρότερη. Και είναι τραγικό να αναλογιζόμαστε τι θα γινόταν αν έπρεπε οι ένοπλες δυνάμεις να αντιμετωπίσουν μια εξωτερική απειλή μέσα σε μια διεθνή κρίση. Καλύτερα να μην το σκεφτόμαστε. Αλλά δυστυχώς η ίδια απάθεια επικρατεί και στο υπουργείο εξωτερικών αν δούμε ότι ακόμα και στο θέμα των Σκοπίων έχουμε ήδη πάει στο χειρότερο, αλλά δεν το συζητάμε καθόλου.

Για τα εσωτερικά δεν το συζητάμε. Η κατάσταση στην Υγεία έχει φτάσει στο απροχώρητο και στην παιδεία έχει φτάσει στο μη περαιτέρω. Χρειαζόμαστε μια τεράστια προσπάθεια για να καλύψουμε το χαμένο χρόνο της τετραετίας που πέρασε. Γιατί σε όλους τους τομείς φτάσαμε σε ένα πολύ καλό σημείο, όπου δεν είχαμε φτάσει ποτέ στο παρελθόν, το 2004. Και η τότε κυβέρνηση Σημίτη, είχε να επιδείξει έργο, με το οποίο αν αυτό και μόνο ήταν το κριτήριο, θα έπρεπε να κυβερνάει ακόμα. Δεν ήταν όμως αυτό το κριτήριο. Και ο Σημίτης έφυγε, μαζί με όσους τον στήριζαν στον κρατικό μηχανισμό.

Είναι μάλλον αδύνατον να αφήσουν αυτές οι εκλογές τα πράγματα στην ίδια στασιμότητα που βρισκόμαστε εδώ και τέσσερα χρόνια, όπου η πολιτική ηγεσία, δηλαδή η κυβέρνηση Καραμανλή, είναι πολύ πίσω από τη συνείδηση των πολιτών, και κυρίως πολύ πίσω από τις απαιτήσεις των καιρών. Το ΠΑΣΟΚ με τον Γιώργο Παπανδρέου, έχει κάνει πολύ αργά βήματα ώστε να μπορεί να ισχυριστεί ότι κάλυψε την απόσταση που το χωρίζει από τις απαιτήσεις των καιρών. Μερικές μέρες, που ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ακούει τους σωστούς ανθρώπους, καλύπτει την απόσταση. Τις άλλες που ακούει τους έμπιστους ανθρώπους του, μετράει γκάφες. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι με τους ανθρώπους που εμπιστεύεται και χωρίς αδιάβλητες εσωτερικές διαδικασίες, στην περίπτωση που επενδυθεί με τις μονοκρατορικές εξουσίες του πρωθυπουργοκεντρικού συστήματος, θα μετράει τις γκάφες σαν τα στραγάλια.Το δίλημμα που έχει ο προοδευτικός πολίτης είναι μεγάλο. Από τη μια πρέπει να πάρει ένα μάθημα ο Καραμανλής, και η ΝΔ, ότι δεν μπορείς με δημόσιες σχέσεις να κυβερνάς, ούτε να υπόσχεσαι άλλα και να κάνεις τα αντίθετα. Και τα κόμματα εξουσίας παίρνουν μόνο ένα μάθημα. Όταν τους στερήσεις την εξουσία με την ελπίδα ότι θα διορθωθούν. Για το ΠΑΣΟΚ ισχύει ακριβώς το ίδιο. Και τα μικρά κόμματα δεν μπορούν να κατεβαίνουν στις εκλογές χωρίς να θέλουν να σπάσουν αυγά και χωρίς να επωμίζονται ευθύνες για τη διακυβέρνηση της χώρας, στο μέτρο που μπορούν. Γιατί πρέπει να τους ψηφίσουν οι πολίτες; Μόνο και μόνο για να εξασφαλίσουν δέκα είκοσι άνθρωποι βουλευτική αποζημίωση και κοινωνική θέση; Δεν είναι γι αυτό τα δημόσια αξιώματα. Είναι για να προσφέρουν υπηρεσίες στους πολίτες και στη χώρα συνολικά. Όχι μόνον στους οπαδούς τους. Αλλιώς οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ τα καταφέρνουν και μόνοι τους. Δεν θέλουν βουλευτές. Οι βουλευτές είναι για άλλη δουλειά. Για να ψηφίζουν νόμους και για να ελέγχουν την κυβέρνηση, ή για να την ψηφίζουν ή για να την καταψηφίζουν.

Φυσικά και δεν συμβουλεύω κανέναν για το τι θα ψηφίσει, αλλά οπωσδήποτε πρέπει να φιλοτιμηθεί και να πάει στην κάλπη να αποφασίσει ποιόν θέλει να κυβερνήσει, ή ποιο μήνυμα θέλει να στείλει. Ακόμα και λάθος να κάνει, δηλαδή να το μετανιώσει αμέσως μετά, από μόνος του, πάλι θα έχει αποκτήσει εμπειρία και δεν θα ξανακάνει τέτοιο λάθος.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει πάντως ένας πολιτικός για να είναι αξιόπιστος και για να πείσει ότι ενδεχομένως και να μπορεί να προτείνει λύση για ένα πρόβλημα, είναι να παραδεχθεί την πραγματικότητα. Να κάνει τη σωστή διάγνωση. Και μετά αρχίζουν οι ικανότητες για να εφαρμόσει τη λύση και να λύσει το πρόβλημα. Αλλιώς δεν έχει ελπίδα να λύσει κανένα πρόβλημα.

Δυστυχώς η κυβέρνηση της ΝΔ, δεν παραδέχεται την πραγματικότητα ούτε για τις πυρκαϊές την οποία είδαν όλοι οι τηλεθεατές σε απευθείας μετάδοση. Ψάχνει για οργανωμένο σχέδιο εμπρηστών, ή για ασύμμετρη απειλή, ή για αντάρτικα πόλης, στα δάση. Δεν έχει ελπίδα. Τα ίδια έκανε και με το σκάνδαλο των ομολόγων. Κρύβεται πίσω από το δάχτυλό της.