Μερικοί είμαστε μονίμως ρομαντικοί και πάντοτε ελπίζουμε ότι η κρισιμότητα της κατάστασης, έχει κάνει λογικούς όλους τους πολιτικούς, ώστε όλοι μαζί να αποφύγουμε τα λάθη του παρελθόντος τα οποία οδήγησαν τη χώρα σε χρεοκοπία. Κάθε μέρα όμως κάτι επιβεβαιώνει ότι οι ίδιοι άνθρωποι που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση, είναι εντελώς ακατάλληλοι για να διορθώσουν τα πράγματα. Δείτε για παράδειγμα, το Προεδρικό διάταγμα που έδωσε στη δημοσιότητα ο αρμόδιος υπουργός Δημόσιας Διοίκησης Δημήτρης Ρέππας για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων και των υπηρεσιακών μονάδων. Ο τίτλος είναι ελπιδοφόρος, το περιεχόμενο ρουσφέτια για τους πελάτες του κόμματος. Κατάλληλο εργαλείο και για το ΠΑΣΚ και για τη ΝΔ αν είναι η επόμενη κυβέρνηση.
Το σκάνδαλο είναι ότι η αξιολόγηση δεν θα γίνεται μόνον με αντικειμενικά υπηρεσιακά κριτήρια, αλλά και με υποκειμενικά τα οποία επαφίενται στον εκάστοτε προϊστάμενο. Όλοι γνωρίζουμε ότι έτσι θα οργιάσει το ρουσφέτι και θα ανάψουν τα τηλέφωνα όλων των βουλευτών, ώστε να «αξιολογηθεί» θετικά ο πελάτης του κάθε κόμματος. Οι σημερινοί υπουργοί που δίνουν όρκους αξιοκρατίας είναι οι ίδιοι που στο παρελθόν έκαναν μάχες μεταξύ τους για να κάνουν προσλήψεις δικών τους ανθρώπων. Τώρα στρώνουν το δρόμο να δίνουν μάχες μεταξύ τους για την αξιολόγηση και την απόσπαση των πελατών τους.
Ο θεσμός της εργασιακής εφεδρείας ήταν η τελευταία αφορμή για ρουσφέτια, για μια καλή απόσπαση των πελατών. Αυτό τώρα γίνεται και επίσημο. Στο έγγραφο που υπογράφει ο Ντίνος Ρόβλιας αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Τακτικοί υπάλληλοι δημοσίων υπηρεσιών, ΝΠΔΔ, και ΟΤΑ α’ και β’ βαθμού, οι οποίοι κατά τη δημοσίευση του ν. 4024/2011 (Α’ 226) ήταν αποσπασμένοι, με γενικές ή ειδικές διατάξεις, σε άλλες δημόσιες υπηρεσίες, ΝΠΔΔ, ΟΤΑ α’ και β’ βαθμού ή ανεξάρτητες αρχές και εξακολουθούν να είναι αποσπασμένοι κατά την δημοσίευση του παρόντος νόμου, μπορούν με την αίτησή τους να μεταταγούν στην υπηρεσία που είναι αποσπασμένοι με την ίδια σχέση εργασίας και ταυτόχρονη μεταφορά της θέσης που κατέχουν… Η μετάταξη γίνεται με κοινή απόφαση του υπουργού διοικητικής μεταρρύθμισης και ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και των οικείων υπουργών». Σαν να λέει: «τρέξτε όσο προλαβαίνουμε να ζητήσετε το ρουσφέτι σας» και για να μην καταλαβαίνει κανείς δημοσιογράφος ή πολίτης περί τίνος πρόκειται η γραφειοκρατία έδωσε τον εξής σαφή τίτλο στο έγγραφο: «Εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου ένατου, παρ. 18 του ν.4057/12 (ΦΕΚ 54/Τ.Α’/ 14-3-12) για την μετάταξη αποσπασμένων τακτικών υπαλλήλων δημοσίων υπηρεσιών, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ α’ και β’ βαθμού». Έλεος!
Ανάλογου προεκλογικού θράσους είναι και η ανακοίνωση με την οποία απειλούνται οι πολίτες που έπαιρναν ως τώρα προνοιακά επιδόματα ή βοηθήματα κάθε είδους μαϊμού, να προσέλθουν εθελοντικά και αφού ομολογήσουν ολοφυρόμενοι το αμάρτημά τους να επιστρέψουν τα χρήματα στο δημόσιο γιατί είναι κλέφτες. Δεν πέρασε από το μυαλό των συντακτών αυτής της απίθανης ανακοίνωσης, ότι έχει παρανομήσει εκείνος που ενέκρινε το επίδομα μαϊμού και πρέπει να συλληφθεί και να τιμωρηθεί όπως επίσης και επιστρέψει εξ ιδίων τα χρήματα στο δημόσιο και να αποζημιώσει για την ηθική βλάβη, πέραν της αυτονόητης απόλυσης. Και ασφαλώς κανείς δημόσιος υπάλληλος δεν το έκανε με τη θέλησή του και με την πρωτοβουλία του, παρά μόνον περιθωριακά για να βολέψει και τον εαυτό του ή τους συγγενείς του. Κυρίως υπόγραψε επειδή του το ζήτησε με την εξουσία που είχε ο προϊστάμενός του και η πολιτική ηγεσία, είτε νομάρχης, είτε περιφερειάρχης, είτε υπουργός, βουλευτής, υφυπουργός και τα κομματικά στελέχη αφανώς.
Άρα το κράτος, εκτός από το όνομα του πολίτη που εισέπραττε το επίδομα μαϊμού πρέπει να ενημερώσει εγγράφως και για το όνομα των δημοσίων υπαλλήλων που ενέκριναν τα μαϊμού επιδόματα, όπως και τα ονόματα των πολιτικών τους προϊσταμένων στο χρόνο που ενεκρίθη το κάθε επίδομα. Κι από κεί και πέρα θα αναλάβει ο δικαστικός ερευνητής να εντοπίσει με κάρφωμα του δημοσίου υπαλλήλου κατά προτίμηση, με αντάλλαγμα τη δική του ήπια μεταχείριση, του πολιτικού προσωπικού που δημιούργησε τη δυνατότητα να βγαίνουν μαϊμού επιδόματα και προστάτευε ως τώρα τις διεφθαρμένες δημόσιες υπηρεσίες. Αλλά φυσικά δεν μπορεί ο σημερινός υπουργός και υφυπουργός να ζητήσουν την δίωξη του εαυτού τους και των προκατόχων τους. Αντίθετα θέλουν και εύσημα επειδή έβγαλαν αυτή την ανακοίνωση. Και την ψήφο των πελατών τους φυσικά. Η δική μου γνώμη είναι να τρέξετε όλοι στα υπουργικά γραφεία για απαίτηση άμεσου ρουσφετιού κι αφού σας το κάνουν και σας αποσπάσουν στην υπηρεσία που θέλετε, να ψηφίσετε στην κάλπη κατά συνείδηση γιατί δεν τους χρωστάτε τίποτα και γιατί κανείς δεν σας εγγυάται το ρουσφέτι που σας υποσχέθηκαν. Και όποιος δικαιούχος επιδόματος μαϊμού πάρει κλήση από τον εισαγγελέα να επιστρέψει το επίδομα μαϊμου να απολογηθεί με υπόμνημα στο οποίο να λέει ότι εγώ έπαιρνα νόμιμα τα λεφτά γιατί μου το ενέκριναν και με διαβεβαίωσαν ότι είναι νόμιμο και δεν θα έχω πρόβλημα. Και το ρουσφέτι μου το έκανε ο τάδε με όνομα και τηλέφωνο, είτε ήταν απλό κομματικό στέλεχος, είτε δήμαρχος, είτε νομάρχης, είτε περιφερειάρχης είτε βουλευτής, είτε υπουργός είτε πρωθυπουργός. Κι αυτοί πρέπει να σας επιστρέψουν τα χρήματα γιατί αυτοί ζημίωσαν το δημόσιο με τις πράξεις τους και με τις παραλήψεις τους. Και πρέπει να πληρώσουν και με την ατομική τους περιουσία, τη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος που τους εμπιστευθήκαμε συλλογικά. Αν υπάρχει θέληση όλα γίνονται. Το σωστό και τίμιο γίνεται μάλιστα ευκολότερα από την απατεωνία και τη μαϊμουδιά. Και δεν έχει ρίσκο. Η επόμενη Βουλή δεν μπορεί όμως να είναι πάλι γεμάτη με τα ίδια λαμόγια.
Εκείνοι που πρέπει να τιμωρηθουν επίσης παραδειγματικά με απόφαση της επόμενης Βουλής, είναι οι άνθρωποι οι οποίοι πήραν στις 9 Μαρτίου, δηλαδή λίγο πριν να λήξει η προθεσμία του PSI τα μετρητά που υπήρχαν σε καταθετικούς λογαριασμούς έντοκους στην Τράπεζα της Ελλάδος, και τα μετέτρεψαν σε ομόλογα με τη βεβαιότητα ότι θα χάσουν το 70% των χρημάτων τους. Νοσοκομεία, ΤΕΙ κλπ. Και όχι μόνον αυτό αλλά πρέπει να μας πούν γιατί δεν αγόρασαν τα ομόλογα στη δευτερογενή αγορά όπου προσφέρονταν στο 20% της αξίας τους έως 30%, οπότε δεν θα έχαναν χρήματα. Και τρίτον πού θα βρήκαν τα ομόλογα, από ποιους τα πήραν στο 100% της ονομαστικής τους αξίας; Γιατί αυτοί δεν έχασαν δραχμή. Ποιοι ήταν αυτοί οι πονηροί;
