H κοινωνία καταρρέει, η οικονομία δεν προφταίνει

Η κυβέρνηση έχει την εντύπωση ότι η οικονομική κατάσταση της χώρας βελτιώνεται και τα μέσα ενημέρωσης προσπαθούν να πείσουν και τον ελληνικό λαό γι αυτό με συντονισμένες ενέργειες, ενώ έχει μπερδέψει την οικονομική κατάσταση με την εικόνα που έχουν οι δανειστές. Πολύ περισσότερο δεν συνδυάζει στην κοινωνική κατάσταση η οποία μοιάζει με καζάνι έτοιμο να εκραγεί, ούτε βλέπει τα σημαντικά μεγέθη της οικονομίας τα οποία συνεχίζουν να επιδεινώνονται, χωρίς να καταβάλλεται η παραμικρή προσπάθεια να αναστραφεί η κατάσταση.

Η συνταγή Παπανδρέου, εφαρμοζόμενη από τον Σαμαρά, οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα. Μείωση ανταγωνιστικότητας!

Ένα από τα σημαντικά λάθη διαχείρισης της κρίσης που έκανε η κυβέρνηση Παπανδρέου με αποτέλεσμα να αρχίσει να κατεβαίνει την τσουλίθρα της πολιτικής της επιρροής στους Έλληνες πολίτες, παρασύροντας και όποιο από τα κόμματα της αντιπολίτευσης συμφωνούσε μαζί της, ήταν το γεγονός ότι παραμέλησε όλα τα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα, και απασχόλησε τη Βουλή και όλο το πολιτικό προσωπικό, με τα νομοσχέδια για την οικονομία, τις καταργήσεις των εργασιακών δικαιωμάτων, την επιβολή φόρων, τη νομοθέτηση της λιτότητας, ακολουθώντας τη συνταγή της τρόϊκας ότι πρέπει να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητά της, αρχίζοντας από τη μείωση του εργασιακού κόστους.

Κόλυβα από το δικό μας ... μνημόσυνο!

ΚΑΘΕ συζήτηση για το ξεπέρασμα της «ελληνικής» κρίσης χρέους είτε στην Ευρώπη είτε στην Ελλάδα (δυστυχώς η Βουλή δεν έχει κάνει καμιά σοβαρή συζήτηση ως τώρα και μάλλον ο κατάλληλος τόπος θα ήταν μια ακρόαση διαπρεπών οικονομολόγων στην επιτροπή οικονομικών υποθέσεων της Βουλής) ξεκινά δυστυχώς με μια προπαγανδιστική σιωπηρή αποδοχή: Ότι υπάρχουν χώρες ασφαλείς όπως η Γερμανία ή η Γαλλία και χώρες επισφαλείς όπως η Ελλάδα και η Ιρλανδία. Η Ελλάδα είναι επισφαλής χώρα επειδή χρωστάει πολλά. Σε ποιον τα χρωστάει; Στις τράπεζες της Γερμανίας και της Γαλλίας. Το ίδιο και η Ιρλανδία, η Πορτογαλία ή η Ισπανία. Αν όμως χρεοκοπήσουν, οι επισφαλείς χώρες θα παρασύρουν και τις τράπεζες που τις δάνεισαν άρα οι χώρες θα αναγκαστούν να τις στηρίξουν δίνοντάς τους χρήματα που δεν έχουν, δηλαδή θα χρεωθούν υπερβολικά και επομένως θα πάψουν να είναι ασφαλείς χώρες κατά της χρεοκοπίας.

Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ μπορεί να παριστάνει την άνετη, γιατί με την άνεση ελπίζει να περάσει απαρατήρητη η σιωπηρή αποδοχή της βασικής προπαγανδιστικής της επιδίωξης: να θεωρείται ασφαλής χώρα. Εμείς δεν έχουμε κανέναν λόγο να δεχόμαστε αυτή τη σιωπηρή όσο και ανακριβή παραδοχή, αλλά να τονίζουμε διαρκώς το αυτονόητο. «Βοηθήστε μας να σας πληρώσουμε, αλλιώς εμείς μεν θα ζοριστούμε, αλλά δεν μπορείτε να πάρετε χρήματα που δεν υπάρχουν. Εσείς θα χάσετε αν εμείς χρεοκοπήσουμε». Διότι μπορεί μακροπρόθεσμα να έχουμε υποθηκεύσει με το μνημόνιο που υπογράφει μόνος του ο υπουργός Οικονομικών ακίνητα, αλλά μέχρι να εκποιηθούν τα ακίνητα έστω και μισοτιμής ή σε χαριστικές τιμές θα έχουν καταρρεύσει οι μεγαλύτερες γαλλικές και γερμανικές τράπεζες. Η ζημιά δηλαδή θα είναι πολύ μεγαλύτερη από την αξία των ελληνικών ακινήτων και του ελληνικού χρέους.

ΑΡΧΙΚΑ είχαμε πιστέψει στην ειλικρίνεια της Γερμανίας όταν έλεγε ότι διαφωνεί με την έκδοση ευρωομολόγου γιατί αυτό φυσιολογικά θα αύξανε και τα επιτόκια δανεισμού της Γερμανίας έστω και ελάχιστα. Όταν όμως ο Γερμανός δημιουργός της πρότασης για τα ευρωομόλογα μας εξήγησε πώς ακριβώς προτείνει εκείνος να εκδοθούν ευρωομόλογα, καταλάβαμε ότι χώρες σαν τη δική μας την έχουν θάψει και της έχουν κάνει και μνημόσυνο πριν πεθάνει, δηλαδή πριν από το τέλος του 2013. Για να το πούμε απλά, σύμφωνα με τη γερμανική ιδέα τα ευρωομόλογα προτείνεται να είναι δύο ή τριών χρωμάτων. Για το χρέος που αντιστοιχεί ως το 60% του ΑΕΠ θα έχουμε το μπλε ευρωομόλογο με χαμηλό επιτόκιο και με εγγύηση τα έσοδα όλων των Ευρωπαίων φορολογουμένων, άρα μπορεί να πετύχει άριστη βαθμολογία και επιτόκιο κάτω ακόμα και από το γερμανικό. Θα έχουμε δηλαδή ένα νέο πρότυπο. Για το μέρος του χρέους που φτάνει έως το 110%, δηλαδή για το υπόλοιπο 50% (60%+50%=110%) θα εκδίδεται το κόκκινο ευρωομόλογο για το οποίο θα υπάρχει εγγύηση επί των εσόδων μόνον από τους φορολογούμενους της συγκεκριμένης χώρας και επομένως το επιτόκιο θα είναι ακριβό περίπου όσο και το σημερινό επιτόκιο του μηχανισμού στήριξης (των τραπεζών) γύρω στο 5%. Για το χρέος πάνω από το 110% του ΑΕΠ της κάθε χώρας-μέλους του ευρώ θα βγαίνει ένα άλλο ομόλογο που δεν θα αγοράζει κανένας εκτός κι αν είναι τρελός, δηλαδή αυτό το ποσοστό του χρέους θα κουρεύεται και δεν θα το πληρώνει κανείς.

Η ΙΔΕΑ ακούγεται καλή για την πρώτη μέρα και ίσως και ο πρωθυπουργός, όταν το άκουσε, να ενθουσιάστηκε χωρίς να γνωρίζει κι εκείνος τι σόι θα είναι το ευρωομόλογο, το οποίο έτσι κι αλλιώς είναι «μπάλωμα» γιατί δεν λύνει το βασικό πρόβλημα ότι η κεντρική τράπεζα δεν δανείζει απευθείας τις κυβερνήσεις με το βασικό επιτόκιο αλλά πολλαπλασιάζει τα χρέη. Η ιδέα είναι αρκούντως πολύπλοκη έτσι ώστε κανείς να μην καταλαβαίνει τι ακριβώς είναι, κοινό γνώρισμα όλων των κερδοσκοπικών προϊόντων των τραπεζών.

ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ των ευρωομολόγων θα είναι κατενθουσιασμένες όχι μόνο οι τράπεζες που θα μεσολαβούν χωρίς ρίσκο εξασφαλίζοντας ανέξοδη μεταφορά χρήματος, πλούτου, πόρων από τις χώρες στα ταμεία τους, αλλά και οι κεντρικές τράπεζες που έχουν τώρα στα ταμεία τους ομόλογα των χωρών αντί για ομόλογα των Ευρώπης. Όλες οι μεγάλες τράπεζες των μεγάλων χωρών θα μειώσουν το ρίσκο τους. Η ΕΚΤ για παράδειγμα αντί για τα 55 δισεκατομμύρια ευρώ σε ελληνικά ομόλογα που τώρα έχει στην κατοχή της, με ρίσκο να τα χάσει, θα τα αντικαταστήσει με ευρωομόλογα. Η ΕΚΤ θα δώσει κέρδη στους ιδιώτες μετόχους της, αλλά επίσης και στην Τράπεζα Διεθνών Διευθετήσεων της οποίας είναι μέτοχος και η οποία επίσης έχει στην κατοχή της και συναλλάσσεται με κρατικά ομόλογα. Οι ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες είναι αυτές που θα έχουν κερδίσει, αλλά και οι εμπορικές ή επενδυτικές ιδιωτικές τράπεζες οι οποίες χαριστικά ονομάστηκαν «συστημικές» και επομένως ο κίνδυνος να χρεοκοπήσουν κι αυτός «συστημικός κίνδυνος».

ΟΙ ΧΩΡΕΣ όμως του Νότου με τα μεγάλα χρέη δεν πρόκειται ποτέ να μπορέσουν να πληρώσουν χρέη με επιτόκιο 5,8% όταν ταυτόχρονα έχουν όπως η Ελλάδα ύφεση -4,5%. Για να μπορούν να αποπληρώνουν τα χρέη τους πρέπει το επιτόκιο που πληρώνουν να είναι μικρότερο από το ρυθμό ανάπτυξης. Μόνον λοιπόν αν τα επόμενα χρόνια πετύχουν ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 8% θα είναι αξιόχρεες και επομένως θα μπορούν να δουν επιτόκια μικρότερα όταν θα ξεχρεώσουν. Αλλιώς δεν έχουν ελπίδα ποτέ να μειωθούν τα επιτόκια για τα κόκκινα ομόλογα και φυσικά δεν πρόκειται να ξεχρεωθούν ποτέ.

ΕΑΝ ΣΤΗΝ Ελλάδα προσθέσουμε και τον πληθωρισμό ο οποίος τροφοδοτείται κυρίως από τη φορολογία και είναι πάνω από 5%, αντιλαμβανόμαστε όλοι για τι αναρρόφηση πλούτου στο εξωτερικό μιλάμε σε ετήσια βάση και για τι θυσίες των Ελλήνων. Αντί ο πρωθυπουργός να ελπίζει ότι με τα ευρωομόλογα θα πάρουμε έστω μια ανάσα που θα του επιτρέψει να κάνει αξιοπρεπείς εκλογές πριν ξεσηκωθεί ο κόσμος για να κυνηγήσει την τρόικα εκτός συνόρων (μαζί με την κυβέρνηση φυσικά), πρέπει να ζητήσει νέα ενημέρωση.

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Λουκάς Παπαδήμος

Να λύσει απορίες

ΑΘΟΡΥΒΑ και μεθοδικά ο Λουκάς Παπαδήμος έχει ξεκινήσει τις επαφές με τις μεγαλύτερες ιδιωτικές τράπεζες με σκοπό να βολιδοσκοπήσει και στη συνέχεια να συμφωνήσει μαζί τους μια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Οι τράπεζες κάθονται κι ακούνε με μεγάλο ενδιαφέρον γιατί αυτό είναι μάλλον προς το μακροπρόθεσμο συμφέρον τους. Αν ο Παπαδήμος καταφέρει και κάνει μια καλή συμφωνία με μία μεγάλη τράπεζα, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα γίνει συμφωνία με όλες τις μεγάλες. Οι μικρές θα ακολουθήσουν υποχρεωτικά.

Ατυχώς όμως -σύμφωνα με πληροφορίες- συζητά μαζί τους μικρό κούρεμα στα μέτρα της ΕΚΤ, δηλαδή 30%, επιμήκυνση του υπόλοιπου ποσού από δέκα χρόνια και πάνω και επιτόκιο 5,8%! Μάλλον ο πρωθυπουργός θα πρέπει να του θέσει μερικές απλές ερωτήσεις του στιλ: Πρόκειται έτσι να μειωθεί ποτέ στο 60% το δημόσιο χρέος; Πόσα δισεκατομμύρια πρέπει να πληρώνει κάθε χρόνο η Ελλάδα μόνον σε τόκους τα επόμενα 30 χρόνια; Με τι ρυθμό ετήσιας ανάπτυξης θα αρχίσει να μειώνεται το συνολικό χρέος; Αν δεν είχαμε εφαρμόσει το μνημόνιο και δεν είχαμε μπει ηθελημένα σε καθοδική πορεία ύφεσης, θα ήταν καλύτερα;

Κι ανάσταση δεν είδαμε...

Επιστρέψαμε όλοι από την Ανάσταση αν και η ανάσταση στην οικονομία θα καθυστερήσει από ότι όλοι καταλάβαμε. Υπάρχει μια σχετική κάμψη στην τουριστική κίνηση λόγω οικονομικών προβλημάτων κι αυτό αφορά τον εσωτερικό τουρισμό. Από ότι λένε όμως και οι αφικνούμενοι τουρίστες είναι λιγότεροι. Το σημαντικότερο όμως που διαπίστωσαν οι πολίτες που βγήκαν για το Πάσχα είναι η τεράστια ακρίβεια που συντηρείται σε όλες τις τουριστικές περιοχές και κάνει σχεδόν απαγορευτικό το κόστος για οικογένειες. Και όσο πιο πολυμελείς είναι οι οικογένειες τόσο πιο δύσκολα θα τα βγάλουν πέρα το καλοκαίρι.

Οι μετακινήσεις έχουν αυξημένο κόστος είτε με ΙΧ είτε με ιδιωτικά μέσα μεταφοράς. Ιδίως δε με τα καράβια για τα νησιά. Μετά και τη λαίλαπα Παυλίδη μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι οι συγκοινωνίες δεν έχουν βελτιωθεί, ενώ έχουν γίνει αισθητά ακριβότερες. Έως διπλάσιες τιμές έχουμε σε ορισμένες περιπτώσεις μετά την πάροδο και 2-3 χρόνων. Για τα Δωδεκάνησα για παράδειγμα τα άθλια πλοία έχουν μεν αποσυρθεί αλλά τα πιο καινούργια που πηγαίνουν είναι το ίδιο σπάνια απλώς πολύ ακριβότερα. Οι δυσκολίες στη μετακίνηση είναι το ίδιο μεγάλες όπως και πριν από 10 χρόνια. Δεν υπάρχει δηλαδή καμιά αναπτυξιακή προσπάθεια που να κάνει τη διαφορά.

Δεδομένου επίσης ότι η κυβέρνηση είναι εντελώς αδύναμη πολιτικά και επιπλέον δεν μπορεί να βρει τρόπο να τροφοδοτήσει με χρήμα την αγορά, δύσκολα η αγορά θα ανακάμψει και στηριζόμενη στις δικές της δυνάμεις. Ούτε τα δημόσια οικονομικά μπορεί να μαζέψει γιατί αυξάνει τα έξοδα, ούτε χρηματοδότηση στην πραγματική ιδιωτική οικονομία μπορεί να εξασφαλίσει. Τα ρουσφέτια συνεχίζονται με προκλητικό τρόπο όπως δείχνει και το παράδειγμα του υπουργείου Άμυνας, αλλά κι αυτά είναι λίγο και μόνο για διακεκριμένους γαλάζιους που έτσι κι αλλιώς δεν αντιμετώπιζαν πρόβλημα γιατί είναι βολεμένοι. Οι υπόλοιποι είναι στο περίμενε και στην κοροϊδία.

Βλέπω επίσης και διάφορες άλλες σκέψεις που πλασάρονται από την κυβέρνηση με προεκλογική λογική όπως ότι ο ΟΕΚ θα αγοράσει μαζικά σπίτια σε καλή τιμή για να τονώσει την αγορά. Και για να ρίξει τις τιμές. Οι άνθρωποι μας κοροϊδεύουν. Για να πέσουν οι τιμές πρέπει να πέσουν περισσότερα σπίτια στην αγορά, όχι να φύγουν αυτά που υπάρχουν. Άρα ο ΟΕΚ αν θέλει να βοηθήσει θα πρέπει να παραγγείλει μέσα σε ένα εξάμηνο σε ένα χρόνο και σε δύο χρόνια έναν μεγάλο αριθμό σπιτιών σε καλή τιμή π.χ. 1000 ευρώ το τμ και να τα πουλά στους δικαιούχους με δάνεια από τις ιδιωτικές τράπεζες.

Αν αγοράσει τα απούλητα σπίτια από τους κατασκευαστές, αυτά που είναι έτοιμα, άλλους θα τους ρίξει γιατί θα τους πιάσει σε ανάγκη, άλλους θα τους σώσει, αλλά την αγορά δεν θα την βοηθήσει γιατί αυτά είναι ήδη κατασκευασμένα. Το να παραγγέλνει όμως 10.000 σπίτια το εξάμηνο είναι πολύ καλύτερη κίνηση γιατί αυτό σημαίνει ότι αυτά που είναι ημιτελή μπορούν να προχωρήσουν, άλλα να ξεκινήσουν από οικόπεδα και να είναι έτοιμα σε ένα χρόνο κοκ και αυτά που υπάρχουν επίσης δεν θα πουληθούν πια με 3.500 και με 4.000 το τμ αλλά πολύ χαμηλότερα. Στις 2.000 το τμ πλέον και στα 1.500 ευρώ που είναι μια πολύ πιο λογική τιμή. Κυρίως όμως θα κινηθεί η αγορά γιατί θα πέσουν νέες παραγγελίες θα δουλέψουν άνθρωποι που τώρα κάθονται και ταυτόχρονα η μείωση των τιμών θα παρακινήσει αγοραστές.

Αυτοί σχεδιάζουν απλώς να βολέψουν ή να βοηθήσουν συγκεκριμένους κατασκευαστές που έχουν έτοιμα ή ημιτελή συγκροτήματα κατοικιών και μπορούν να τα πουλήσουν σε χαμηλές τιμές χωρίς να χάσουν. Και βέβαια θα δούμε στη συνέχεια αν προχωρήσει κι αυτή η σκέψη πως θα εκτελεστεί. Είναι προφανώς το βόλεμα κάποιων γαλάζιων που έχουν τις άκρες σε πρώτη προτεραιότητα. Γι αυτό και υπάρχει θολούρα στο σχέδιο αυτό προς το παρόν. Να εντοπίσουν δηλαδή πρώτα τις κατοικίες για τις οποίες δεν υπάρχει κανένα αγοραστικό ενδιαφέρον και να τις πάρουν σε καλές τιμές γιατί κανείς δεν θέλει να πάει να μείνει σε περιοχές που δεν έχει ούτε σχολεία ούτε μαγαζιά ούτε υπηρεσίες. Αυτοί θα σωθούν γιατί δεν επρόκειτο να πουλήσουν ούτε και αν η αγορά κατοικίας δεν είχε καθίσει. Δεν υπάρχει περίπτωση να διεκπεραιωθεί αλλιώς ένα τέτοιο σχέδιο παρά μόνο με ρουσφέτια. Και θα βοηθηθούν εμμέσως οι άλλοι κατασκευαστές γιατί δεν θα υπάρχουν πλέον προσφορές πολλές και εναλλακτικές για όσους έχουν ανάγκη ένα σπίτι όπως τα νέα ζευγάρια.

Το δυσκολότερο είναι να επανεπενδυθούν στην αγορά τα χρήματα που θα πάρουν στα χέρια τους οι κατασκευαστές. Και κάτι τέτοιο δεν φαίνεται ότι περιλαμβάνεται στις προθέσεις τους, εκείνων που σκέφτηκαν αυτή τη λύση…

Εμπόδιο για την ανάπτυξη, το κράτος και οι τράπεζες...

Μία μέρα μετά και την 24ωρη απεργία της ΓΣΕΕ επιστρέφουμε στα προβλήματα της πραγματικής οικονομίας. Αυτό σημαίνει στα προβλήματα της πραγματικής μας ζωής γιατί κι εμείς από την πραγματική οικονομία ζούμε και όχι από τις φούσκες. Οι φούσκες δεν τρέφουν τους ανθρώπους. Η πραγματική οικονομία τους ταίζει, τους ντύνει τους μορφώνει τους διασκεδάζει. Οι φούσκες απλώς κάποιους πλουτίζουν και κάποιους τους φτωχαίνουν. Με τις φούσκες ξεφούσκωτες όπως τώρα, δεν θα έπρεπε να έχουμε πρόβλημα αν η διανομή των εισοδημάτων ήταν στοιχειωδώς δίκαιη. Οι αδικίες δημιουργούν την αφόρητη φτώχεια σε σημείο ακόμα και σήμερα στην Ελλάδα του 2009 να υπάρχουν έστω και λίγοι άνθρωποι που πεινάνε. Αυτό και μόνο δείχνει την αποτυχία του συστήματος.

Η αποτυχία και η αδικία πάνε μαζί. Η αδικία είναι επιλογή. Αλλιώς μερικοί δεν μπορούν να είναι πολύ πλούσιοι. Η αδικία δημιουργεί την επιτυχία, τους πλούσιους και την αποτυχία. Τους φτωχούς. Η αδικία είναι επιλογή του συστήματος. Ανάλογα με τη μεριά από την οποία το βλέπεις, είναι είτε η επιτυχία είτε η αποτυχία του συστήματος.

Δείτε για παράδειγμα τον τρόπο με τον οποίο εξακολουθούν να συμπεριφέρονται οι τράπεζες στην Ελλάδα. Με τα ευρωπαίκά επιτόκια να πηγαίνουν στο 1% καθώς ακόμα και η νεοφιλελεύθερη ηγεσία της ΕΚΤ δεν φοβάται πιά τον πληθωρισμό ο οποίος πέφτει ως αποτέλεσμα της ύφεσης, τα επιτόκια στην Ελλάδα είναι από 5% έως 15% ακριβότερα. Και το χειρότερο. Ακόμα εξακολουθούν να απορρίπτουν τις 9 στις 10 αιτήσεις που υποβάλλονται. Αρνούνται να βγάλουν κέρδος με τον μόνο νόμιμο γι αυτές τρόπο και αγοράζουν την κυβέρνηση για να μην τις εμποδίζει να παρανομούν.

Νόμιμος τρόπος είναι να δανείζουν με κέρδος λογικό, δηλαδή 1,25% κυρίως από τα χρήματα των καταθετών τους. Παράνομος τρόπος είναι κατά την άδεια λειτουργίας τους να χρεώνουν ένα ευρώ για να κάνεις κατάθεση ή να εισπράττουν 300 ευρώ για να εξετάσουν την αίτησή σου για δανειοδότηση. Αυτά έπρεπε κανονικά να είναι μέρος των εξόδων λειτουργίας και να αφαιρούνται από το μικτό κέρδος για να βγεί το καθαρό. Δηλαδή σε περιόδους όπως η σημερινή όπου έχουν έξι μήνες να εγκρίνουν νέα δάνεια, θα έπρεπε να έχουν ζημιές. Δεν έχουν όμως. Έχουν κέρδη. Και τα εισπράττουν επειδή η κυβέρνηση τους επιτρέπει να παρανομούν ενώ κανονικά θα έπρεπε να τους έχει ανακαλέσει την άδεια λειτουργίας.

Οι τράπεζες δεν είναι για να βγάζουν λεφτά από τα δημοσιονομικά. Και όμως αγοράζουν προνομιακά τα ομόλογα του δημοσίου με 4,5 % τα ενεχυριάζουν στην ΕΚΤ με 1,25% και βγάζουν χέρι με χέρι σχεδόν 3,5%. Γιατί λοιπόν να δώσουν στεγαστικό δάνειο με 3% και να τους μείνει το υπόλοιπο λογικό κέρδος; Τι τα κάνουν αυτά τα χρήματα; Μόνον πιστωτικές κάρτες και καταναλωτικά δάνεια. Δηλαδή τα δίνουν με πραγματικό κέρδος από 11 έως και 17%. Εκεί έχουν βάλει τον πήχη. Μά τότε η παραγωγή που θα βάλει τον πήχη; Στο 35% καθαρό κέρδος; Το εμπόριο στο 70% καθαρό κέρδος και οι υπηρεσίες στο 90%. Γίνεται οικονομία με τέτοιες στρεβλώσεις;

Η δικαιολογία τους είναι παραπλανητική. Μά εμείς δίνουμε λέει στις καταθέσεις 4,5%. Πώς να δώσουμε στεγαστικά δάνεια τόσο χαμηλά; Δεν θα βγάλουμε τίποτα. Ψέματα λένε φυσικά. Όπως είπαμε από την ΕΚΤ παίρνουν μετρητά με κόστος 1,25% με προοπτική να πάει στο 1%. Από εκεί έπρεπε να δίνουν τα στεγαστικά δάνεια. Και να βγάλουν κέρδος. Οι καταθέσεις δεν έχουν στο σύνολό τους 4,5%. Μόνον οι προθεσμιακές. Κι αυτές καταργήθηκαν από τότε που έπαψαν να διαφημίζουν τέτοια επιτόκια. Ούτε οι μισές δεν είναι. Κι από αυτές όμως όλες να ήταν με 4,5% πάλι αμπορούν να δίνουν επιχειρηματικά δάνεια με 7% αντί με 8 και 9 και 10% που δεν δίνουν τώρα ή καταναλωτικά δάνεια με 12% και 13% που επίσης δεν δίνουν τώρα και πιστωτικές κάρτες με 17% και 18% και 19% που δίνουν τώρα. Είναι τα μόνα προϊόντα που δεν έκοψαν καθόλου απάνω στην κρίση οι τράπεζες. Τα μόνα.

Οι πιστωτικές κάρτες όμως δεν είναι κανονικά τραπεζικά προϊόντα. Δεν προορίζονται για τραπεζικό δανεισμό. Κι αυτό είναι στρέβλωση της αγοράς. Κανονικά η πιστωτική κάρτα είναι για να αγοράζω σήμερα ένα προϊόν χωρίς να εκταμιεύσω μετρητά και να μπορώ να τα πληρώσω μετά από 30 μέρες ή μετά από 40 μέρες ή μετά από 50 μέρες ανάλογα με τον ανταγωνισμό χωρίς καθόλου τόκο. Κι από κεί και πέρα, στις 90 μέρες ή στις 120 μέρες ή στοις 360 μέρες να επιβαρύνομαι το πολύ με τους τόκους καταναλωτικού δανείου, ανάλογα με το όριο δαπανών που μου έχει εγκριθεί. Οι πιστωτικές κάρτες δεν πρέπει να έχουν επιβάρυνση από την πρώτη μέρα σαν να έχω πληρώσει με μετρητά που δανείστηκα. Αυτό είναι καταναλωτικό δάνειο. Δεν είναι πιστωτική κάρτα.. και το καταναλωτικό δάνειο έχει τουλάχιστον 5 μονάδες μικρότερο επιτόκιο. Δεν μπορεί η τράπεζα να τα έχει όλα δικά της. Γιατί εκμεταλλεύεται συγκεκριμένο προνόμιο.

Κάποιον ο οποίος δανείζει χρήματα με τόκο τον λέμε τοκογλύφο και ο νόμος το απαγορεύει. Είναι έγκλημα. Πάς φυλακή. Μόνον ο τραπεζίτης δεν πάει φυλακή γιατί έχει άδεια του κράτους να ασκεί νόμιμη τοκογλυφία. Γι αυτό και υπάρχουν περιορισμοί στην ανεξέλεγκτη δράση τους. Για να μην μπορούν να κάνουν αυτά που κάνουν. Και πουθενά στον κόσμο βέβαια δεν μένουν οι τράπεζες ασύδοτες όπως εδώ να βγάζουν στο σφυρί σπίτια για χρέος 1000 ευρώ που με τις δικές τους επιβαρύνσεις έγιναν 3.000 ή 33 .000 ευρώ. Αυτά μόνον στην Ελλάδα γίνονται.

Ακόμα και στην Ελλάδα αυτά επετράπησαν τότε που είχαμε πληθωρισμό 25%, δηλαδή το νόμισμα ήταν εντελώς ξεφτιλισμένο και πραγματικά μπορούσαν να χάσουν τα κεφάλαιά τους οι τράπεζες, γιατί σε πέντε χρόνια με τις αλλεπάλληλες υποτιμήσεις έχανε την αξία του. Επιτρεπόταν λοιπόν στις τράπεζες να ενσωματώνουν τους τόκους στο αρχικό κεφάλαιο και να εγείρουν νέες ακόμα μεγαλύτερες απαιτήσεις. Μπορούσες λοιπόν να έχεις δανειστεί 1.000.000 δραχμές, να έχεις πληρώσει σε δέκα χρόνια 2.000.000 δρχ και να χρωστάς άλλα δέκα. Αυτές οι συνθήκες δεν υπάρχουν πλέον. Οι τράπεζες όμως εξακολουθούν την ίδια πρακτική.

Έχουμε λοιπόν τώρα το εξής παράδοξο. Το κράτος που κανονικά έπρεπε να είναι πιο φερέγγυο από οποιονδήποτε πολίτη να είναι πιο αναξιόπιστο από ποτέ. Να δανείζεται σε επιτόκια που δανείζεται ιδιώτης… Χαλάει την πιάτσα δηλαδή. Γιατί το κράτος δανείζεται από μόνο του, περισσότερα από όσα δανείζονται όλοι μαζί οι πελάτες όλων των τραπεζών. Το σύνολο του ιδιωτικού χρέους είναι 125 δισεκατομμύρια ευρώ και το κράτος δανείζεται 45 δισεκατομμύρια σε έναν μόνο χρόνο. Καταλαβαίνετε τη διαφορά. Διπλάσια και τετραπλάσια και δεκαπλάσια. Γιατί άλλος τα χρωστάει σε 25 χρόνια και άλλος σε τρία. Ανάλογα και το κράτος.

Ο δεύτερος αντιαναπτυξιακός παράγοντας είναι οι τράπεζες. Δεν μπορείς να μου ζητάς εγγυήσεις σε ακίνητα ή σε μετρητά για να μου δανείσεις χρήματα. Γιατί τότε θα δανείζεις μόνον αυτούς που έχουν. Που είναι ήδη πλούσιοι. Σκοπός είναι να δανειοδοτήσεις τον νέο άνθρωπο που θέλει να γίνει μηχανικός, άρα να αποκτήσει συνεργείο ή τον μηχανικό να χτίσει σπίτια, ή τον μηχανικό που έχει μια καλή ιδέα να φτιάξει εργοστάσιο που να κατασκευάζει ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά ή ηλεκτρικά και υβριδικά αυτοκίνητα. Δηλαδή τεχνολογίες που τώρα αναπτύσσονται επομένως μπορείς με λίγα κεφάλαια να μπείς στην αγορά και να κατασκευάσεις κάτι που θα είναι παγκοσμίως παραδεκτό.

Εδώ είναι που υπάρχει ρίσκο. Και η τράπεζα πρέπει να μοιράζεται το ρίσκο εφόσον πεισθεί ότι ο πελάτης είναι σοβαρός, προσγειωμένος, γνώστης του αντικειμένου και μπορεί να πετύχει. Δεν είναι δουλειά της τράπεζας να του πάρει του ανθρώπου το σπίτι και να μείνει στο δρόμο…

Πάλι τους κολλητούς βολέψαμε...

Το μέτρο που εξήγγειλε ο υπουργός ο κ. Παπαθανασίου και κατεπειγόντως θέλει να ψηφίσει σε μια δυό μέρες για τα αυτοκίνητα και το διαφημίζουν ως εκπτώσεις στην αγορά ΙΧ, δείχνει ότι αυτή η κυβέρνηση δεν βάζει μυαλό. Πάντοτε φροντίζει να εξυπηρετεί κατά προτεραιότητα ή αποκλειστικά τους δεδομένους φίλους της. Για τους υπόλοιπους ούτε δίνει σημασία ούτε νοιάζεται.

Τι εξυπηρετεί αυτή η εξαγγελία για φτηνότερα ΙΧ; Κατ’ αρχήν δεν εξυπηρετεί τους υποψήφιους αγοραστές αυτοκινήτων. Όποιος είχε 12 ή 13 χιλιάδες ευρώ για να αγοράσει ένα αυτοκίνητο 1300 κυβικών, έχει και τα 450 ευρώ του φόρου. Πιο πολλά θα κέρδιζε ο αγοραστής αν η κυβέρνηση είχε κάνει καλά τη δουλειά της και εξασφάλιζε μισή μονάδα χαμηλότερα επιτόκια στη χρηματοδότηση του αυτοκινήτου. Και τα 28 δισεκατομμύρια ευρώ τα έχει πληρώσει. Η ίδια η αγορά έχει ήδη προσφέρει μεγαλύτερη έκπτωση στον υποψήφιο αγοραστή. Τα 450 ευρώ στην πραγματικότητα αντιστοιχούν στον εξοπλισμό του αυτοκινήτου με ένα αξεσουάρ και μάλιστα όχι ακριβό, όπως π.χ. στερεοφωνικό ήχο ή αισθητήρες παρκαρίσματος ή ναβιγκέϊτορ ή δυό παραπάνω αερόσακους. Απλώς τώρα θα ανακουφιστούν οι δέκα εισαγωγείς. Ούτε οι αγοραστές ούτε οι έμποροι που μεσολαβούν στην πώληση.

Το ίδιο ισχύει και για τους αγοραστές ακριβών αυτοκινήτων. Κάποιος που έχει 50 ή 100 ή 150.000 ευρώ για να αγοράσει ακριβό αυτοκίνητο, ασφαλώς έχει και τις 4.000 ευρώ που θα γλιτώσει τώρα από τον φόρο. Πάλι αντιστοιχεί σε ένα αξεσουάρ του ακριβού αυτοκινήτου. Το είχε προσφέρει ήδη η αγορά. Κι εδώ θα ήταν μεγαλύτερο το κέρδος αν η κυβέρνηση είχε φροντίσει να εξασφαλίσει ρευστότητα στην αγορά από τις τράπεζες. Πόσο μάλλον που τα περισσότερα από αυτά αγοράζονται από εταιρείες μέσω λίζινγκ πράγμα που είναι απολύτως συνδεδεμένο με το κόστος του χρήματος και με τα επιτόκια.

Τους προηγούμενους δύο μήνες τα μεταχειρισμένα αυτοκίνητα έως 15.000 ευρώ έχασαν τουλάχιστον 1.000 ευρώ το μήνα δηλαδή ο υποψήφιος αγοραστής ωφελήθηκε πολύ περισσότερο από τα 450 ευρώ που ίσως να ωφεληθούν τώρα. Τα ακριβά αυτοκίνητα έχασαν τουλάχιστον 3.000 ευρώ το μήνα ήδη δηλαδή 6.000 ευρώ και άρα περισσότερα από τις 4.000 ευρώ που θα χάσουν τώρα. Και πάλι όμως οι τιμές τους είναι αδικαιολόγητα τσιμπημένες σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη, όπως τη Γερμανία. Πρέπει να χάσουν κι άλλο για να εξομοιωθούν οι αγορές και οι Έλληνες αγοραστές να μην χάνουν χρήματα.

Οι στρεβλώσεις στην αγορά είναι αυτές που συντηρούν τις πιο ακριβές τιμές στην Ελλάδα και η στρέβλωση λέγεται ειδικός φόρος κατανάλωσης. Λόγω του χαμηλού φόρου κατανάλωσης στα μικρά ΙΧ που είναι όπως είπαμε 900 ευρώ έως τα 1300 κυβικά, οι ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες πωλούν στους εδώ αντιπροσώπους τους τα αυτοκίνητα λίγο πιο φτηνά σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη κι έτσι έχουμε περίπου ίδιες τιμές ή και λίγο χαμηλότερες. Στα πιο ακριβά αυτοκίνητα που επιβαρύνονται περισσότερο, από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης, τα εργοστάσια δεν κάνουν μεγαλύτερες εκπτώσεις με αποτέλεσμα και να πωλούνται στην Ελλάδα ακριβότερα, αλλά και να διατηρούν ως μεταχειρισμένα μεγαλύτερες τιμές από την υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά και να ευνοείται η εισαγωγή μεταχειρισμένων από τη Γερμανία. Όταν υπάρχει ένα περιθώριο κέρδους 8.000 ευρώ ανά αυτοκίνητο, τουλάχιστον, τότε υπάρχει και κίνητρο.

Κανένας λοιπόν δεν ωφελείται από αυτό το μέτρο. Εκτός από μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού εμπόρους που έχουν στοκάρει αυτοκίνητα που δεν μπορούν να πουλήσουν γιατί ψυχολογικά η αγορά έχει καθίσει. Έχει πέσει 40% και ο κόσμος αναβάλει για αργότερα την αγορά αυτοκινήτου εφόσον μπορεί. Οι υπόλοιποι εκμεταλλεύονται ήδη τις ευκαιρίες που υπάρχουν. Οι λίγοι έμποροι που έχουν δανειστεί από τις τράπεζες και οι τράπεζες που έχουν δανείσει δεκάδες εκατομμύρια ευρώ με μόνο ενέχυρο τα αυτοκίνητα κινδυνεύουν να δουν τα κέρδη τους να μειώνονται. Γιατί απαξιώνονται όπως είπαμε τα στοκαρισμένα αυτοκίνητα. Ένα αυτοκίνητο άνω των 100.000 ευρώ έχει χάσει ήδη 20.000 ή και 30.000 ευρώ και πάλι δεν πωλείται δηλαδή θα χάσει και 40.000 ευρώ από την αξία του και 50.000 οπότε θα εξομοιωθεί η τιμή του με την τιμή Γερμανίας. Αυτό είναι καλό για τον καταναλωτή. Αλλά δεν είναι καλό για τις τράπεζες που θα χάσουν λεφτά και θα πάρουν στο λαιμό τους και τον έμπορο τον οποίο θα πνίξουν στην προσπάθειά τους να μην χάσουν.

Η τράπεζα είναι μη παραγωγικό μέρος για την οικονομία. Ο έμπορος είναι παραγωγικός. Η αξία ενός εμπόρου είναι το λεγόμενο σέϊλς φόρς. Η ικανότητά του να πουλάει. Και ένας έμπορος πουλάει και στην κρίση. Μπορεί να μη βγάλει κέρδος αλλά η επένδυσή του είναι η ικανότητά του να πουλάει. Ένας στραγγαλισμένος έμπορος δεν αξίζει ευρώ. Μια εμπορική επιχείρηση που πουλάει ένα ή δύο ή τέσσερα αυτοκίνητα την ημέρα αξίζει εκατομμύρια. Και όμως η τράπεζα στραγγαλίζει τον έμπορο για να μην χάσει προσωρινά. Ή για να μην μοιραστεί το ρίσκο. Μοιράζεται μόνον τα κέρδη. Αυτές τις περιπτώσεις εξυπηρετεί το μέτρο του Παπαθανασίου. Κανέναν άλλον. Τις τράπεζες και θα σώσει δέκα μεγαλεμπόρους. Τους προσωπικούς τους φίλους.

Και οι υπόλοιποι αντιμετωπίζουν πρόβλημα, αλλά γι αυτούς δεν θα πάρει κανένα μέτρο. Θα τους φάνε τα σκυλιά της κρίσης. Και ήδη τους τρώνε. Ο καταναλωτής δεν κερδίζει τίποτα. Πληρώνει για όλα. Και για τους πειραματισμούς του Παπαθανασίου…

Ο Ομπάμα πετάει τα λεφτά στα σκουπίδια...

Έβλεπα χθες τον επιφανειακό τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισαν τα μέσα ενημέρωσης τα λεγόμενα νέα μέτρα Ομπάμα, ο οποίος αποφάσισε να δώσει πραγματικά χρήματα των Αμερικανών φορολογουμένων αυξάνοντας το χρέος για να αγοράσει τα λεγόμενα τοξικά απόβλητα. Δηλαδή τα ομόλογα που υποτίθεται ότι ήταν εγγυημένα, αλλά που αποδείχθηκε ότι δεν άξιζαν μία. Κι αυτό στην προσπάθεια να διασωθεί το τραπεζικό σύστημα που είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία αυτών των ομολόγων και για την τρέχουσα οικονομική κρίση. Είναι ολοφάνερο ότι πρόκειται για λάθος επιλογή.

Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης όμως που καθοδηγούνται από τους νεοφιλελεύθερους που ανήκουν στην ίδια συνομοταξία με τους ιθύνοντες της κυβέρνησης Μπούς, στηρίζουν αυτά τα μέτρα αν και εκφράζουν κάποιο σκεπτικισμό. Δεν μπορεί παρά να πετύχει είναι το σχόλιό τους, γιατί αλλιώς αλίμονο μας. Αυτό όμως δεν είναι επιχείρημα, δεν έχει σχέση με τον ορθολογισμό. Είναι περισσότερο μεταφυσική, σαν να κάνεις ένα ευχέλαιο για να πάει καλά η οικονομία. Από την άποψη αυτή, σκεφτείτε μόνον πως θα υποδεχόμασταν μια πρωτοβουλία του κ. Παπαθανασίου ή του πρωθυπουργού να ζητήσει από τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, να κάνει μια δέηση υπέρ της ανάκαμψης της οικονομίας. Όλοι θα λέγαμε ότι καλός είναι ο αγιασμός, αλλά αν έχεις ποντίκια καλό είναι να πάρεις και μια φάκα.

Τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης που δεν έχουν πραγματικούς σχολιαστές με γνώση για τα θέματα που σχολιάζουν, ακολούθησε τυφλά τα σχόλια του αμερικανικού και του παγκόσμιου τύπου. Καλό θα είναι για να το υιοθετήσει ο Ομπάμα ήταν το κυριότερο σχόλιο, στηριζόμενοι στην καλή εικόνα που έχει από την εκλογή του ο Ομπάμα. Πέταξαν δηλαδή στα σκουπίδια όσα έλεγαν ακόμα και 24 ώρες πριν, όταν είχαν πάει να ακούσουν τον νομπελίστα οικονομολόγο Πώλ Κρούγκμαν. Ξέχασαν όσα έλεγαν για τον άλλο οικονομολόγο τον Στίγκλιτς για τον οποίο οι περισσότεροι άκουσαν πρώτη φορά όταν ο Γιώργος Παπανδρέου του ανέθεσε την προεδρία μιάς επιτροπής που θα έκανε προτάσεις στη Σοσιαλιστική Διεθνή.

Οι περισσότεροι δεν είχαν συνειδητοποιήσει τι αναπαρήγαγαν τις προηγούμενες εβδομάδες, ως αιτίες της κρίσης. Και μάλλον δεν κατάλαβαν ποτέ που οφείλεται η κρίση. Η κρίση λοιπόν ξαναλέω αν και τα είχαμε πει δυό τρείς φορές αναλυτικά από τον περασμένο Νοέμβριο, οφείλεται στη διόγκωση, τη φούσκα του χρηματοπιστωτικού τομέα εις βάρος της οικονομίας της πραγματικής. Της υπαρκτής. Γιατί το σύνολο των ομολόγων των παραγώγων και των μετοχών, των τίτλων δηλαδή που διαπραγματεύονται ελεύθερα σε όλον τον πλανήτη και που υπό κανονικές συνθήκες έχουν αντίκρισμα σε χρήμα στην ονομαστική τους αξία και τιμή διαπραγμάτευσης. Η υπόθεση δηλαδή είναι ότι είτε χαρτονόμισμα έχεις στο χέρι σου είτε ένα χαρτί της τράπεζας που το εξέδωσε είναι το ίδιο. Αυτό όμως δεν συμβαίνει. Δεν συμβαίνει ούτε για το χαρτονόμισμα, γιατί κι αυτό μπορεί να υποτιμηθεί. Πόσο μάλλον για τίτλους και ομόλογα που η ζήτηση τεχνητή ή πραγματική μπορεί να αυξήσει την τιμή τους όχι σε ένα μικρό ποσοστό, αλλά σε τεράστια ποσοστά.

Σκεφτείτε ότι το σύνολο των προϊόντων που παράγονται και των υπηρεσιών που προσφέρονται παγκοσμίως είναι περίπου 50 τρισεκατομμύρια και το σύνολο των μετοχών, των ομολόγων και των παραγώγων αυτών είναι περίπου 150 τρισεκατομμύρια. Η φούσκα δηλαδή είναι περίπου τριπλάσια από την πραγματική οικονομία. Η κρίση ξεκίνησε με το ξεφούσκωμα της φούσκας, όταν δηλαδή οι κάτοχοι των χαρτιών κατάλαβαν ότι δεν μπορούσαν να πωλήσουν τα χαρτιά τους στην διαπραγματεύσιμη τιμή τους είτε καθόλου, είτε σε πολύ χαμηλή τιμή.

Τώρα λοιπόν τι λέει ο Ομπάμα; Θα δώσω πραγματικό χρήμα των φορολογούμενων, το οποίο είτε θα δανειστώ είτε θα τυπώσω σε ένα ποσοστό στο νομισματοκοπείο, και θα αγοράσω τα άχρηστα χαρτιά που δεν τα θέλει κανείς γιατί δεν αξίζουν ούτε το χαρτί πάνω στο οποίο είναι τυπωμένα. Με την ελπίδα ότι αξίζουν στην πραγματικότητα και μετά από αυτή μου την πρωτοβουλία και μόνο, πολύ περισσότερα. Αν δεν τα αγόραζα εγώ δεν θα άξιζαν τίποτα. Αλλά από τη στιγμή που τα αγοράζω εγώ έχουν πολύ μεγαλύτερη αξία. Πρόκειται για παραλογισμό. Τίποτα δεν θα αξίζουν. Απλώς υπάρχει ελπίδα ότι έτσι θα ξαναφουσκώσει η φούσκα και θα βρεθούμε στις ίδιες συνθήκες που είχαμε πριν από την κρίση.

Πρόκειται δηλαδή για μια προσπάθεια να διασωθούν τα λαμόγια και τα γκόλντεν μπόϋς και οι τεράστιες υπεραξίες που έχουν αποκομίσει. Ή πρόκειται οι Αμερικανοί φορολογούμενοι να πληρώσουν στους πλούσιους κατόχους του άχρηστου χαρτιού μετρητά για να τα φορτωθούν εκείνοι. Πρόκειται για διάψευση των προσδοκιών που είχε ο κόσμος από τον Ομπάμα…

Αν ο ΛΑΟΣ είναι το δεξιό άκρο, ποιό είναι το αριστερό;

Τελικά τι θα γίνει με τον ΛΑΟΣ; Θα είναι άκρο ή θα πάει στη μέση της δεξιάς; Το λέω γιατί ενώ έχουμε πλήθος οικονομικών και όχι μόνο προβλημάτων, (γιατί η έλλειψη χρημάτων δημιουργεί όλων των ειδών τα προβλήματα), η κυβέρνηση εξακολουθεί να ασχολείται κυρίως με τις δημοσκοπήσεις. Ή για να ακριβολογούμε, ο τομέας της κυβέρνησης που ασχολείται με την προπαγάνδα, δουλεύει, ενώ όλοι οι άλλοι υπνώττουν κι έτσι φαίνεται η διαφορά. Ασχολήθηκε η κυβέρνηση τόσες μέρες με το αν τους συμφέρει ή όχι να φαίνεται ότι συναινούν η ΝΔ με τον ΛΑΟΣ ή όχι. Τους είπαν οι γκαλλοπατζήδες ότι δεν σας συμφέρει και αναλόγως προσαρμόστηκαν και επέστρεψαν στον χαρακτηρισμό του ΛΑΟΣ ως ακραίου κόμματος. Βέβαια αυτό είναι μάλλον άτοπο γιατί ο ΛΑΟΣ έχει πολιτευθεί με μεγάλη συναίνεση και σε κανένα θέμα δεν εκτέθηκε υιοθετώντας ακροδεξιές θέσεις, εκτός ίσως από τους μετανάστες για τους οποίους έχει μια ρητορική εχθρική. Στα άλλα θέματα έχει ταυτιστεί με την πολιτική της ΝΔ. Και για τους ομοφυλόφιλους, εκεί την έχει ξεπεράσει, και για τα λεγόμενα εθνικά θέματα και για τους χρήστες ναρκωτικών κλπ.

Η ΝΔ κάνει μερικές προσπάθειες που είναι στον αέρα. Για παράδειγμα αν στο μέλλον εξαρτάται το αν θα γίνει κυβέρνηση από τον ΛΑΟΣ ασφαλώς και θα συνεργαστεί. Αλλά είναι στον αέρα ακόμα και η προσπάθεια να μιλήσει για άκρα, που είναι μια καραμανλική ορολογία της περασμένης 30ετίας και όχι σημερινή. Τότε ήταν αντικομμουνιστές και υποτίθεται αντιφασίστες. Υπήρχαν δηλαδή δύο άκρα με τα οποία δεν ήθελαν καμία σχέση. Τους μεν νεοφασίστες τους ήθελαν στην πραγματικότητα για ψηφοφόρους ή στελέχη, άρα τους περνούσαν από την κολυμβύθρα του Σιλωάμ και επειδή ήταν μέλη τους έπαιρναν συγχωροχάρτι. Για τους κομμουνιστές είχαν τα ξερονήσια ή τις φυλακές.
Στα λόγια όμως ήταν εναντίον των δύο άκρων.

Τα ίδια έλεγε και η Χούντα. Και κάθε δεξιά. Εδώ λοιπόν θα πρέπει η κυβέρνηση να μας πεί και ποιο είναι το άλλο άκρο και αν θεωρεί και το ΚΚΕ ή και άλλα κόμματα, άκρο. Αν θεωρεί γενικά τους κομμουνιστές άκρο ή όχι. Ελπίζω να βρεθεί κάποιος να τους προκαλέσει για να το ξεκαθαρίσουμε κι αυτό το ζήτημα, γιατί κάποτε, μετά το 1974, ο μακαρίτης ο Καραμανλής είχε αποκαλέσει το ΠΑΣΟΚ αριστερά της Αριστεράς, αλλά αυτό δεν του έκανε καθόλου κακό. Όλοι γελάγαμε και μάλλον έφτιαξε το αριστερό προφίλ του ΠΑΣΟΚ παρά το χάλασε στους πολίτες.

Αν λοιπόν η ΝΔ θεωρεί το ΛΑΟΣ άκρο δηλαδή φασίστες, σε λίγο θα είμαστε μπροστά στην απαγόρευση λειτουργίας του κόμματος γιατί είναι γνωστό ότι η δημοκρατία ανέχεται τα πάντα εκτός από τους εχθρούς της.

Η ουσία είναι η οικονομία. Αντί η κυβέρνηση να ασχοληθεί με την οικονομία και με την ακρίβεια και με την ασφυξία της αγοράς, κάθεται και αναλύει τα γκάλλοπ να δεί αν πρέπει να ονομάσει το ΛΑΟΣ άκρο ή όχι. Δεν κοιτάει ότι μόνον ο ΛΑΟΣ πρόσφερε την περιβόητη συναίνεση την οποία ζήτησε ο πρωθυπουργός για την οικονομία. Αλλά δεν γίνεται συναίνεση χωρίς να κάνεις τίποτα ή χωρίς να προτείνεις έστω κάτι συγκεκριμένο. Άκουγα χθες και τον κ. Χατζηδάκη ο ποίος έλεγε τι θα κάνει στο μέλλον για την ακρίβεια. Θα φτιάξω λέει παρατηρητήριο τιμών. Μά είμαστε με τα καλά μας; Στου κασίδη το κεφάλι ο κάθε νεόκοπος θα δοκιμάζει δοκιμασμένες και αποτυχημένες συνταγές;

Πρέπει να εξηγήσουμε και στον Χατζηδάκη αφού το κάναμε αυτό το ίδιο επί δέκα χρόνια, ότι δεν μπορεί καμιά νοικοκυρά ή νοικοκύρης να μπαίνει στο ίντερνετ και να ψάχνει που έχουν πιο φτηνές ντομάτες και να σηκώνεται από τη Γλυφάδα να πάει στο Περιστέρι να τις αγοράσει; Δηλαδή πόσες φορές θα τα πούμε τα ίδια πράγματα; Σε αγορά που κυριαρχείται από τα καρτέλ δεν υπάρχει ανταγωνισμών τιμών. Δεν υπάρχει ελεύθερη αγορά όταν ένας παραγωγός ή ένας συνεταιρισμός δεν μπορεί να πουλήσει τα προϊόντα του αν δεν λαδώσει τον ιδιοκτήτη των σούπερμάρκετ.

Εδώ ολόκληρος πρωθυπουργός και ένα οικονομικό επιτελείο, δεν μπορεί να καταλάβει πως θα πείσει τις τράπεζες να διοχετεύσουν φτηνό χρήμα στην αγορά. Πόσες φορές πρέπει να πούμε ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να πείσει ούτε την Εθνική τράπεζα που έχει διοίκηση διοριζόμενη από την κυβέρνηση. Αν έκανε όμως μια αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ώστε να ελέγχει την Εθνική και μέσω αυτής διοχέτευε χρήμα στην αγορά με ανταγωνιστικούς όρους, θα είχαμε αποτέλεσμα. Πόσες φορές πρέπει να τα πούμε;

Μπράβο Γιώργο... Όχι στις λευκές επιταγές!

Να πώ μια κουβέντα για την Ολυμπιακή Αεροπορία, ή Ολυμπιακές αερογραμμές ή όπως και αν ονομαστούν. Εμείς ξέρουμε ότι είναι η αεροπορική εταιρία που έχει δεθεί με την Ελλάδα και με τον τουρισμό της. Αν δεν είχε τον τουρισμό δεν χρειαζόταν μια Ολυμπιακή Αεροπορία. Το δημόσιο όμως δεν μπορεί να διοικήσει μια τέτοια εταιρία γιατί την γεμίζει με ρουσφέτια και δεν είναι διεθνώς ανταγωνιστική. Ενώ όπως ακριβώς είμαστε υπερδύναμη στον τουρισμό, έτσι μπορούμε και στις αερομεταφορές και γενικά στις μεταφορές όπως αποδεικνύει και η ναυτιλία.

Εκείνο που δεν κατάλαβα, είναι το εξής: Η AEGEAN αποκλείστηκε και σωστά γιατί θα ήταν σαν να δημιουργεί το κράτος μονοπώλιο. Επίσης είναι αλήθεια ότι η Ολυμπιακή Αεροπορία με το σωστό μάνατζμεντ, μπορεί να είναι δεκαπλάσια σε μέγεθος από την Ετζίαν. Για ποιο λ΄’ογο όμως δεν προβλέφθηκε αυτό στη συμφωνία με την οποία η κυβέρνηση της ΝΔ ξεφορτώθηκε την Ολυμπιακή και ένιωσε ανακούφιση; Η Ετζίαν ήδη προσέφερε μεγαλύτερο ποσό για να αγοράσει το πτητικό έργο της Ολυμπιακής. Η Μίγκ μπορεί μετά από 12 μήνες να πουλήσει ότι θέλει σε όποιον θέλει. Τι την εμποδίζει λοιπόν να πουλήσει ένα κομμάτι του πτητικού έργου στον ανταγωνιστή της έναντι του μεγαλύτερου τιμήματος; Δεν υπάρχει καμιά απόφαση της Επιτροπής ανταγωνισμού που να το απαγορεύει. Ενώ αν είχε φροντίσει η κυβέρνηση να εκδοθεί τώρα, θα ήταν και για το μέλλον δεσμευτική.

Αυτή η κυβέρνηση δηλαδή το έχει σε κακό να κάνει μια δουλειά σωστά και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις να γίνει η δουλειά σωστά. Πάλι προβλήματα θα έχουμε στο μέλλον με την Ολυμπιακή, και θα φταίει η σημερινή κυβέρνηση που δεν φρόντισε να κλείσει τα παράθυρα σε κερδοσκοπικές κινήσεις και να αφήσει ανοιχτό μόνο το παράθυρο της κερδοφορίας από την ανταγωνιστική λειτουργία. Δεν είναι όλες οι δουλειές για επενδυτές. Υπάρχουν δουλειές που μόνον οι κατάλληλοι επιχειρηματίες μπορούν να κάνουν. Δεν κάνουν τις δουλειές τα λεφτά, αλλά η εργασία.

Συναίνεση χωρίς σχέδιο είναι λευκή επιταγή είπε ο Παπανδρέου και έχει δίκιο. Αυτό το τόσο αυτονόητο προσπαθούμε να πούμε κι εμείς όσο πιο έντονα γίνεται τους τελευταίους μήνες και θυμώνουν στα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Χωρίς ένα εξειδικευμένο πρόγραμμα, η ψήφος σε κάθε κόμμα, άρα και στο ΠΑΣΟΚ είναι λευκή επιταγή. Το ίδιο ισχύει και για τον ΣΥΝ. Πρέπει οι ψηφοφόροι του να γνωρίζουν ακριβώς τι λέει για τη χώρα και τι υπόσχεται να κάνει γι αυτό. Ενδιαφέρεται μόνο για συνδικαλιστικού επιπέδου διεκδικήσεις, ή ενδιαφέρεται και για τη διακυβέρνηση της χώρας; Και αν ισχύει το δεύτερο που θα γίνει μέσα από συνεργασίας, τότε πρέπει και ο ΣΥΝ να έχει ένα αναλυτικό και όχι μίνιμουμ πρόγραμμα που να απαντά με καλύτερο τρόπο στα προβλήματα της χώρας πρώτα-πρώτα και μετά φυσικά να ενσωματώνει και τις ιδεολογικές αρχές του σοσιαλισμού που πρεσβεύει ο ΣΥΝ.

Δεν είναι εύκολη δουλειά με την έννοια ότι δεν την έχουν ξανακάνει, αλλά είναι εύκολη δουλειά με την έννοια ότι είναι προαπαιτούμενο. Ότι ισχύει για τη ΝΔ και για το ΠΑΣΟΚ ισχύει και για τον ΣΥΝ. Χωρίς πρόγραμμα που να περιλαμβάνει φυσικά και τη συνεργασία, είναι σαν να ζητάει λευκή επιταγή. Ο ΣΥΝ άφησε τους πολίτες να εννοήσουν ότι επιθυμεί να είναι μέρος της εναλλακτικής λύσης για τη διακυβέρνηση της χώρας. Αν θέλει να το αποκλείσει όπως και το ΚΚΕ, είναι στο χέρι του.

Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στο ΠΑΣΟΚ για να τονίσω ότι έχει δίκιο ο Παπανδρέου όταν λέει ότι δεν δίνει ο λαός λευκή επιταγή. Σε κανέναν. Ούτε στο ΠΑΣΟΚ. Γι αυτό και θα κάνουν χάρη στον εαυτό τους να ξεκαθαρίσουν από τώρα μερικά πράγματα και κυρίως όσον αφορά το αναπτυξιακό σχέδιο για τη χώρα. Και είναι οι πολιτικές αποφάσεις που κάνουν τη διαφορά ανάμεσα στα κόμματα. Όχι το τεχνοκρατικό μέτρημα των ελλειμμάτων και των φόρων. Αυτά είναι λογιστική όχι πολιτική…

Δεν έχετε καμιά ελπίδα!

Σήμερα έμαθα ότι συνεδριάζει το υπουργικό συμβούλιο για την οικονομία αλλά δεν έμαθα αν γκρεμίστηκε κανένας φούρνος. Προφανώς ο Καραμανλής ο οποίος έχει γίνει μέγας επικοινωνιολόγος και αναλυτής των μετρήσεων της κοινής γνώμης, κατάλαβε ότι παρά τις ομιλίες που έχει κάνει ο ίδιος, κανένας δεν έχει πεισθεί ότι η κυβέρνηση έχει σχέδιο για την έξοδο από την κρίση, όλοι οι πολίτες αντιθέτως έχουν καταλάβει ότι η οικονομική πολιτική που ακολούθησε η κυβέρνηση τα προηγούμενα 5 χρόνια μας έφερε στην ύφεση και βέβαια ο Καραμανλής δεν μπορεί να είναι και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ και με το νεοφιλελευθερισμό και με τον κεϋνσιανισμό και κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Οπότε σου λέει πρέπει να μιλάω συνέχεια.

Κακώς πάντως πιστεύει τους συμβούλους του που του λένε ότι είναι το ισχυρό χαρτί της ΝΔ γιατί ήδη κάηκε και δεν φάνηκε όχι ανάκαμψη και κλείσιμο της ψαλίδας, αλλά ούτε υποψία ότι μπορεί να επιδράσει στις μετρήσεις. Και στις εκλογές πάντοτε η ψαλίδα μετράει, γιατί πάνω από τις κάλπες δημιουργούνται οι μεγάλες διαφορές.

Και φυσικά δεν υπάρχει καμία ελπίδα ότι αυτή η κυβέρνηση μπορεί να κάνει κάτι για την οικονομία. Εννοώ καλό. Γιατί χειρότερα σαφώς και μπορεί να τα κάνει αυτή η κυβέρνηση. Και το δημόσιο χρέος μπορεί να μεγαλώσει, και το έλλειμμα και τον πληθωρισμό και την ύφεση να την κάνει βαθύτερη, και τους φόρους να αυξήσει και τα έσοδα να μειώσει. Κι αυτό γιατί το πολιτικό σύστημα είναι που πάσχει και αποτελεί τροχοπέδη για την ανάπτυξη. Το πολιτικό σύστημα τροφοδοτεί τον δομικό πληθωρισμό. Γιατί είναι δέσμιο των καρτέλ και το μεγαλύτερο καρτέλ των τραπεζών κυριολεκτικά κυβερνά τη χώρα γιατί υπαγορεύει την οικονομική πολιτική και τις αποφάσεις του οικονομικού επιτελείου.

Ο πληθωρισμός τι είναι; Είναι ο εξευτελισμός του χρήματος. Να δίνεις όλο και πιο πολλά λεφτά για να κάνεις μια δουλειά που στοιχίζει φτηνότερα. Αν καφές κάνει ένα ευρώ κι εμείς πληρώνουμε 4 ευρώ για να τον πιούμε, αυτό είναι πληθωρισμός 300%. Αν για να πληρώσουμε τον λογαριασμό του ρεύματος που κάνει 99 ευρώ πληρώνουμε 1 ευρώ στην τράπεζα, αυτό είναι 1% πληθωρισμός. Όταν για να κάνουμε τη δουλειά μας λαδώνουμε την πολεοδομία και πληρώνουμε γρηγορόσημο, για μια δουλειά π.χ. 1000 ευρώ και δίνουμε 100 ευρώ γρηγορόσημο, αυτό είναι 10% πληθωρισμός. Ο μέσος όρος είναι ο δομικός εγχώριος, μη εισαγόμενος πληθωρισμός. Το ίδιο ισχύει και με τους μεσάζοντες που ανεβάζουν τις τιμές στα τρόφιμα κλπ.

Δείτε τώρα πόσο άχρηστη είναι αυτή η κυβέρνηση. Πριν από καιρό είχαν βάλει πιλοτικά σε μερικά ΚΕΠ αυτόματες μηχανές για να πηγαίνει ο κόσμος και να πληρώνει τους λογαριασμούς του χωρίς προμήθεια. Οι τράπεζες προφανώς που παίρνουν προμήθεια για να εξοφλούν λογαριασμούς των ΔΕΚΟ, διαμαρτυρήθηκαν και βγήκαν τα αυτόματα μηχανήματα. Δηλαδή τροφοδοτεί η ίδια η κυβέρνηση, με τις παρεμβάσεις της τον πληθωρισμό. Κάποιος είχε μια καλή ιδέα, την εφάρμοσαν πιλοτικά και κάποιο άλλο μέλος της κυβέρνησης παρενέβη για να αυξήσει τον πληθωρισμό και τα κέρδη των τραπεζών. Τόσο απλό.

Να μην αναφέρω τις αλληλοσυγκρουόμενες αποφάσεις υπουργείων. Το ΠΕΧΩΔΕ αυξάνει τα διόδια και επιβαρύνει έτσι το κόστος των μετακινήσεων. Η αύξηση της φορολογίας επίσης επιβαρύνει τον πληθωρισμό και ιδίως τις τιμές σε καταστήματα που πουλάνε τρόφιμα και διασκέδαση. Η ασυδοσία των ΔΕΚΟ, των εταιριών κινητής τηλεφωνίας και των τραπεζών επίσης επιβαρύνει τον πληθωρισμό. Το ότι δεν γίνονται αυστηροί έλεγχοι επιβαρύνει τον πληθωρισμό. Όλοι δηλαδή δουλεύουν για τον πληθωρισμό δηλαδή εναντίον του εισοδήματός μας. Πως λοιπόν να μαζευτεί το σύστημα; Με ευχές;

Όσες συνεδριάσεις λοιπόν κι αν κάνει το υπουργικό συμβούλιο, όσες ομιλίες κι αν κάνει ο Καραμανλής δεν γίνεται τίποτα γιατί δεν υπάρχει σχέδιο. Αν δεν υπάρχει σχέδιο και κυρίως πιστή του εφαρμογή χωρίς εξαιρέσεις και διακοπές, δεν πρόκειται να υπάρξει βελτίωση. Έφτιαξαν μιάν έκθεση ιδεών και την έστειλαν στις Βρυξέλλες. Θα μειώσουμε λέει τη σπατάλη του δημοσίου κατά 800 εκατομμύρια ευρώ. Η σπατάλη του δημοσίου είναι επίσης πληθωρισμός. Δεν έχουν όμως ιδέα πως θα μειώσουν τη σπατάλη. Και δεν έχουν εξαγγείλει τίποτα για τη μείωση της σπατάλης πέρα από ανοησίες όπως ότι θα μειώσουμε κατά 10% τους συμβασιούχους. Μα δεν έχουν σκοπό ούτε να μειώσουν τους συμβούλους όλων των πολιτικών προσώπων, ούτε να διαλύσουν τα εκατοντάδες συμβούλια και επιτροπές που λειτουργεί ο κάθε υπουργός και υφυπουργός, γραμματέας και περιφερειάρχης ή πρόεδρος κρατικής υπηρεσίας και εταιρίας.

Ο δανεισμός του κράτους επίσης επιβαρύνει τον πληθωρισμό. Γιατί; Γιατί οι τράπεζες αγοράζουν τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου με επιτόκιο 5,5%. Αποκλείεται λοιπόν όσο παίρνουν τέτοια μεγάλα επιτόκια να δώσουν έστω και το πιο εξασφαλισμένο στεγαστικό δάνειο με 5,5%. Όταν το επιτόκιο της ΕΚΤ είναι 2% δηλαδή οι τράπεζες βγάζουν χέρι με χέρι, 3,5% αποκλείεται να δώσουν στεγαστικό δάνειο με ίσο ή μικρότερο κέρδος θα θελήσουν να βγάλουν περισσότερα. Ακόμα λοιπόν κι όταν θα ξεπεράσουν τα προβλήματα ρευστότητας, τα επιτόκια θα επιβαρύνουν τις χορηγήσεις. Όσο μικρότερο είναι το κέρδος από τα ομόλογα του δημοσίου, τόσο οι τράπεζες θα δίνουν περισσότερα δάνεια για να απορροφήσουν τη ρευστότητά τους, με μικρότερα επιτόκια και θα επιβαρύνουν επομένως το κόστος παραγωγής ή διακίνησης προϊόντων. Γιατί οι επιχειρήσεις ή οι κατασκευαστές θα επιβαρύνουν τα προϊόντα τους και με τα επιτόκια των τραπεζών.

Εδώ τι αποφάσισε ο Καραμανλής δηλαδή η κυβερνητική επιτροπή, όπου δεν συμμετέχει ούτε ένας υπουργός που να ξέρει τα οικονομικά; Για να είμαστε λέει σίγουροι ότι θα τηρήσουμε την υπόσχεσή μας στον Αλμούνια ότι θα μειώσουμε τις σπατάλες κατά 800 εκατομμύρια, να βάλουμε έναν πρόσθετο φόρο που θα μας αποδώσει άλλα 800 εκατομμύρια τα οποία θα πούμε ότι τα θέλουμε για ενίσχυση των φτωχών. Αν τα καταφέρουμε και μειώσουμε τις σπατάλες – που δεν θα το καταφέρουμε – έχει καλώς. Αλλιώς θα τα χρησιμοποιήσουμε για να κλείσουμε την τρύπα από τις σπατάλες, και να είμαστε εντάξει απέναντι στην ΕΕ και το ΕΚΟΦΙΝ. Μά δεν γίνεται δουλειά με τέτοιες μπακάλικες λογικές…

Δεν πρέπει λοιπόν να προξενεί κατάπληξη σε κανέναν που και στις μετρήσεις της κοινής γνώμης οι πολίτες δεν εμπιστεύονται κανέναν να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση. Γιατί οι άνθρωποι βλέπουν. Και μπορεί να μην ξέρουν να μιλούν καλά όσο οι υπουργοί, αλλά την αλήθεια και τα ψέματα τα πολιτικάντικα τα καταλαβαίνουν. Δύο στους τρεις λένε ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την κρίση. Δύο στους τρεις λένε ομοίως ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την κρίση. Και οι δύο όταν τους ρωτάς, λένε ότι δεν έχει σημασία αυτό, αλλά το γεγονός ότι ο ένας στους τρεις τους πιστεύει. Το ΠΑΣΟΚ μάλιστα θα έλεγα ότι είναι σε καλύτερη μοίρα γιατί είναι αντιπολίτευση. Πρέπει να φτιάξει μόνον το καλύτερο σχέδιο. Όχι και να το εφαρμόσει. Η κυβέρνηση κρίνεται όχι μόνον γιατί δεν έχει το σωστό σχέδιο αλλά και γιατί δεν μπορεί να το εφαρμόσει. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ακόμα πιο αρνητικά νούμερα. Τρεις στους τέσσερις νομίζουν ότι δεν ξέρει πως αντιμετωπίζεται η κρίση. Και φυσικά η αλήθεια δεν κρύβεται. Για τις τράπεζες η κοινή γνώμη έχει τη σωστή άποψη. Τέσσερις στους πέντε πολίτες έχουν τη γνώμη ότι επιδρούν αρνητικά στην κρίση. Δεν ενδιαφέρονται δηλαδή καθόλου…

Α! Ρε φουκαράδες...

Βρε καλώς την επιτήρηση. Καιρό είχαμε να την δούμε. Μετά την απογραφή που προκάλεσε την επιτήρηση για δύο χρόνια, 2005 και 2006, έφυγε το 2007 επειδή θα είχαμε εκλογές. Περάσαμε έναν χρόνο και αυτή τη φορά έρχεται η επιτήρηση κατόπιν ενεργειών της ίδιας κυβέρνησης. Δηλαδή παρέλαβαν μία χώρα με αξιοσημείωτες οικονομικές επιδόσεις και πάντως σε ρυθμούς ανάπτυξης ικανοποιητικούς και την έφεραν στον πάτο. Η πρώτη επιτήρηση ήταν αποτέλεσμα κομματικής εμπάθειας. Την πλήρωσε όμως με λιτότητα ο ελληνικός λαός. Η δεύτερη επιτήρηση είναι αποτέλεσμα της ολοκληρωτικής ανικανότητας των νεοφιλελεύθερων να διαχειριστούν την ελληνική οικονομία.

Επειδή δηλαδή οι άνθρωποι έπεσαν πάνω στο κρατικό ταμείο και το αφαίμαξαν με τις σπατάλες τους, οι οποίες υπολογίζονται από την ευρωπαϊκή τράπεζα στα 16 δισεκατομμύρια ευρώ, είναι οι λεγόμενες σπατάλες του δημοσίου, τώρα πρέπει όλοι μας να πληρώσουμε και κυρίως οι φτωχότεροι. Γιατί επιτήρηση σημαίνει για τους νεοφιλελεύθερους των Βρυξελλών, πάγωμα των μισθών στο δημόσιο, νέους φόρους, νέα μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος με μείωση των συντάξεων και αύξηση των ορίων ηλικίας, και μείωση της σπατάλης του δημοσίου.

Μάλιστα ο λόγος που επικαλείται το διευθυντήριο των Βρυξελλών, είναι ακριβώς αυτό. Ότι λένε πως θα μειώσουν τις σπατάλες του δημοσίου αλλά δεν λένε πώς. Δεν λένε για παράδειγμα ότι θα απολύσουν όλους τους υψηλά αμειβόμενους συμβούλους και στη θέση τους θα χρησιμοποιήσουν δημοσίους υπαλλήλους χωρίς πρόσθετη αμοιβή. Δεν λένε π.χ. ότι θα διαλύσουν όλα τα συμβούλια και τις επιτροπές όπου βάζουν δικούς τους με το αζημίωτο. Ούτε βέβαια έχουν σκοπό να σταματήσουν να προσλαμβάνουν από το παράθυρο όσους θέλουν αυξάνοντας τη σπατάλη, αυξάνοντας τα ρουσφέτια και την αναξιοκρατία.

Πολύ περισσότερο δεν μπορούν να πείσουν κανέναν ότι μπορούν να κυβερνήσουν γιατί τώρα δουλεύουν λιγότερο από όσο θα δούλευε μια υπηρεσιακή κυβέρνηση. Τίποτα δεν δουλεύει. Μόνο το κουκούλωμα του σκανδάλου μανούση-παυλίδη, γιατί όλη η κυβέρνηση στηρίζεται στον κ. παυλίδη. Και πως μπορεί να στερηθεί τον 151ο βουλευτή του ο Καραμανλής; Για μια ηθικού περιεχομένου υπόθεση; Να χάσει την καρέκλα και την κουτάλα για κάτι ηθικό; Πού είμαστε στην εποχή του Πλάτωνα;

Δεν άκουσα επίσης κανέναν από τους βουλευτές της ΝΔ που ασχολούνται και σωστά με τους Βατοπεδινούς, να λένε οτιδήποτε για την υπόθεση Παυλίδη. Κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους, αλλά είναι σίγουρο ότι κι αυτοί καταλαβαίνουν ότι δεν μπορεί καμιά κυβέρνηση να διαχειρίζεται με τέτοιο τρόπο, τέτοιες υποθέσεις. Κουκουλώνοντας και εμποδίζοντας τη Δικαιοσύνη να στείλει στη Βουλή το φάκελλο της δικογραφίας. Και κακώς το ΠΑΣΟΚ δεν έχει δώσει ακόμα τις διαστάσεις που πρέπει στην υπόθεση, από φόβο κάποιων εκσυγχρονιστών να μην τυχόν και κατηγορηθούν για σκανδαλολογία.

Απέναντι σε όλα αυτά τι έχουμε; Έχουμε έναν πρωθυπουργό ο οποίος ακολουθώντας τη συμβουλή του Γ. Σουφλιά, επιδίδεται μόνος του σε μια προεκλογική εκστρατεία στην οποία έρχεται δεύτερος. Για να βοηθήσει τον αρχηγό του, ο κ. Σουφλιάς άρχισε να μοιράζει και δημόσια έργα όπως η προέκταση της Αττικής Οδού. Δηλαδή ένα έργο που θα μπορούσε να έχει αναθέσει την πρώτη μέρα που μπήκε στο υπουργείο, αλλά καθυστέρησε πέντε χρόνια να το κάνει. Το έργο είναι με αυτοχρηματοδότηση άρα δεν είχε κανένα οικονομικό εμπόδιο. Απλώς δεν ήθελε να το αναθέσει στον Μπόμπολα, τον οποίο τότε θεωρούσαν νταβατζή. Και επί πέντε χρόνια δεν έκαναν το αυτονόητο. Τώρα αναθέτουν ένα έργο το οποίο θα ολοκληρωθεί με άλλη κυβέρνηση και με μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Θα μπορούσε δηλαδή φέτος να είναι έτοιμο αυτό το έργο και να δινόταν στην κυκλοφορία, αλλά ακόμα κάνει διαγωνισμό. Και προβλέπεται να τελειώσει το 2014. Αλλά με αυτή την κυβέρνηση ούτε το 2020 δεν πρόκειται γιατί αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να προωθήσει ούτε δημοπρασίες. Πόσο μάλλον αποζημιώσεις ιδιωτών από εκεί που θα περάσει ο αυτοκινητόδρομος. Είναι απλώς ένα προεκλογικό πυροτέχνημα. Έφτιαξε μια μακέτα για να μας δείξει σε χαρτί, από πού θα περάσει ο δρόμος. Γιατί καθυστέρησε πέντε χρόνια να το κάνει δεν μας είπε.

Η δε δραστηριότητα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αντί να εξειδικεύει κάθε μέρα το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ για την έξοδο από την κρίση, αφού η κυβέρνηση δεν έχει, επισκέφθηκε τον ΠτΔ Κάρολο Παπούλια και τον ενημέρωσε για τις απόψεις της αντιπολίτευσης σχετικά με την οικονομική κρίση. Φυσικά δεν του είπε τίποτα παραπάνω από όσα είπε και στην ομιλία του στη Βουλή. Γιατί δεν είχε και κάτι άλλο να του πεί…

Πάρτε τώρα που έχει κρίση...

Οι κινητοποιήσεις των αγροτών μας δίνουν την ευκαιρία να δούμε πως ενεργεί αυτή η κυβέρνηση και καταφέρνει να επιδεινώνει τις καταστάσεις. Ο αγροτικός κόσμος λέει η Γιούροστατ έχασε το 25% του εισοδήματός του κατά την οκταετία 2000-2008. Κατά την πρώτη τετραετία οι αγρότες το κατάλαβαν και βέβαια γύρισαν την πλάτη στην κυβέρνηση Σημίτη και προτίμησαν τον Καραμανλή που υποσχόταν όλα τα λεφτά και όλα τα κιλά. Το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους το έχασαν τη δεύτερη τετραετία αν και ορισμένες κατηγορίες κατά την προηγούμενη χρονιά είχαν καλό εισόδημα. Λάδι και δημητριακά κυρίως. Παρά το γεγονός αυτό, έχασαν στα υπόλοιπα προϊόντα και στα υπόλοιπα χρόνια τόσα πολλά που συνολικά είχαν μεγάλη απώλεια εισοδήματος.

Το εισόδημά τους όμως οι αγρότες το χάνουν κυρίως από τη δράση των καρτέλ και εξαιτίας του στρεβλωμένου τρόπου λειτουργίας της αγοράς. Το γάλα το πουλούν πολύ φτηνά, αλλά οι καταναλωτές το πίνουν πολύ ακριβά. Το τυρί το ίδιο. Το ελληνικό τυρί είναι πανάκριβο, αν και οι παραγωγοί πουλάνε φτηνά και πολλές φορές φτηνότερα από την προηγούμενη χρονιά. Το ελληνικό στάρι είναι λίγο, αλλά δεν υπάρχει ούτε ένας φούρνος στη Θεσσαλία που να μπορεί να σε βεβαιώσει ότι φτιάχνει ψωμί από στάρι Θεσσαλίας. Το στάρι και κυρίως τα δημητριακά υποβαθμίζονται κυρίως από τον τρόπο αποθήκευσης. Αν λοιπόν το στάρι πήγε κατευθείαν από το χωράφι στον αλευρόμυλο κι από κει στο φούρνο, είναι πολύ καλής ποιότητας. Ενώ οι ποσότητες που πάνε σε μεγάλα σιλό κατά χιλιάδες τόνους ή μπαίνει στα αμπάρια των καραβιών και σωρεύεται πάλι σε μεγάλα σιλό, υποβαθμίζονται. Άλλο ψωμί ή μακαρόνια φτιάχνεις με το ένα στάρι, άλλο με το άλλο. Ο καταναλωτής δεν θα είχε αντίρρηση να πληρώσει το ψωμί από στάρι που βγήκε λίγα χιλιόμετρα από κεί που έγινε το ψωμί 15 λεπτά ακριβότερα. Αλλά δεν το βρίσκει γιατί δεν υπάρχει τρόπος να αγοράσει κατευθείαν από τον παραγωγό ή από τον συνεταιρισμό το ντόπιο προϊόν. Τα καρτέλ ελέγχουν την αγορά και ο ίδιος που φέρνει ένα καράβι στάρι από τη Ρωσία, ο ίδιος αγοράζει και το στάρι της Θεσσαλίας, το ανακατεύει και εκβιάζει για την τιμή συγκρίνοντάς την με το εισαγόμενο. Εγώ δεν έχω αντίρρηση να φάω φτηνό ψωμί με στάρι από τη Ρωσία, αλλά θέλω να φάω και μια πίττα με αλεύρι από στάρι που έγινε στην Ευρυτανία. Βίτσιο μου. Ε! αν υπάρχει πάνω στα βουνά της Ευρυτανίας ένας αγρότης που φτιάχνει σκληρό στάρι στις πλαγιές των βουνών, πρέπει να το πουλήσει στην ίδια τιμή με το στάρι που παράγεται στις πεδιάδες της Ρουμανίας ή της Ουκρανίας. Το ίδιο ισχύει και με τις πατάτες. Πρέπει να πουληθούν στην ίδια τιμή με τις πατάτες Θήβας Βοιωτίας και Θήβας Αιγύπτου.

Η κυβέρνηση λοιπόν με την αγροτική της πολιτική τι κάνει; Ευνοεί τους μεσάζοντες εις βάρος και των αγροτών και των καταναλωτών. Αυξάνεται το κόστος παραγωγής, δεν έχουν κανένα μαξιλάρι για να προμηθεύονται συγκριτικά φτηνότερα οι οργανωμένοι αγρότες και όπως φέτος δεν μπορούν να διαθέσουν τα προϊόντα τους. Υπάρχουν αυτή τη στιγμή χιλιάδες αγρότες που δεν μπορούν να πληρώσουν 300 ευρώ που χρωστάνε στον μπακάλη, αλλά μέσα στις αποθήκες τους έχουν αγροτικά προϊόντα που κάνουν 100.000 ευρώ. Αν μπορούσαν να τα πουλήσουν θα ξοφλούσαν και τα χρέη τους, θα κινούσαν και την τοπική οικονομία θα είχαν και χρήματα για την επόμενη παραγωγή.

Τώρα τι γίνεται; Έχουν τις αποθήκες γεμάτες και βγήκαν στα μπλόκα διεκδικώντας ένεση για το εισόδημά τους. Όχι να εξασφαλιστούν τρόποι, αγορές για να πουλήσουν τα προϊόντα τους, αλλά επίδομα για να ζήσουν. Τα προϊόντα τους τους αφήνει η κυβέρνηση να τα πουλήσουν μισοτιμής, τα καρτέλ τα αφήνει ελεύθερα να διαμορφώνουν πολύ χαμηλές τιμές, κα9ι απλώς θα δανειστεί 500.000.000 ευρώ για να τους πείσει να φύγουν από τα μπλόκα γιατί θέλει να ανακάμψει στις μετρήσεις της κοινής γνώμης που θα γίνουν στο τέλος Ιανουαρίου. Δεν τους νοιάζει που την επόμενη χρονιά θα έχουν το ίδιο πρόβλημα, οι τιμές τους θα είναι πάλι εξευτελιστικές και δεν θα μπορούν να διαθέσουν τα προϊόντα τους.

Αρκεί φέτος να πάρουν μια ενίσχυση στο εισόδημά τους, και η κυβέρνηση να βγάλει τις μετρήσεις του Ιανουαρίου και να δείξει ότι η ψαλίδα από το ΠΑΣΟΚ παραμένει μειωμένη. Την ίδια στιγμή και για τους ίδιους λόγους, η οικονομία παραμένει εγκλωβισμένη γιατί η κυβέρνηση αντί να τρίξει τα δόντια στους τραπεζίτες να κόψουν την εκμετάλλευση με την άδεια του κράτους εις βάρος των πελατών τους, προτιμά να τους βάζει να αγοράζουν τα ομόλογα πενταετίας του ελληνικού δημοσίου, και να τους αφήσει ελεύθερους να γδέρνουν τους Έλληνες πελάτες τους. Βρε δώστε τα 28 δισεκατομμύρια τουλάχιστον που δανείσθηκαν για λογαριασμό σας οι Έλληνες φορολογούμενοι… Όχι δεν τα δίνουμε. Θα τα κρατήσουμε για μας. Εντάξει τότε δανείστε την κυβέρνηση για να μπορέσει να πληρώσει τα λεφτά που χρωστάει στα νοσοκομεία ή στους δανειστές της… εντάξει, αλλά με 5,5% και αφορολόγητο, όταν το επιτόκιο της ΕΚΤ είναι 2% και μέσα στο 2009 θα πάει στο 1%. Δηλαδή μιλάμε για κέρδη πολλά και εισόδημα μεγάλο και αφορολόγητο για τις τράπεζες. Αφήστε την οικονομία να πεθάνει από ασφυξία, αρκεί να βγάλουμε εμείς στις μετρήσεις του Ιανουαρίου ότι μειώσαμε την ψαλίδα…

Φάτε πιείτε... κουκουλώστε!

Υπάρχει μια παροιμία που λέει ότι όταν το μυρμήγκι θέλει να χαθεί, βγάζει φτερά και χάνεται. Το ίδιο και η ΝΔ. Είναι που είναι σε δύσκολη θέση, υιοθετεί και στο ζήτημα του Βατοπεδίου μια στάση όπου αφού προηγουμένως υποτίθεται ότι δήλωσε μέα κούλπα, για όσα έκανε επί τέσσερις μήνες προσπαθώντας να κουκουλώσει το σκάνδαλο, τώρα συνεχίζει το κουκούλωμα σπρώχνοντας τα πράγματα σε παραγραφή για τα πολιτικά πρόσωπα που εμπλέκονται. Λένε καθαρά δηλαδή στους πολίτες ότι τα πολιτικά πρόσωπα έχουν ασυλία, ενώ όλοι οι άλλοι είναι στο έλεος των δικαστών. Ιδίως αν είναι φτωχοί και ανυπεράσπιστοι. Τότε μπορούν να γίνουν και διακριτικά μέτρα εις βάρος τους. Όπως έγινε με την Τσέκου. Οι δικοί μας τρώνε και πίνουν και όσοι διανοηθούν να αποκαλύψουν το φαγοπότι, θα διώκονται από τη Δικαιοσύνη.

Το έχουν καταλάβει το μήνυμα οι πολίτες και όταν θα δούν την ετυμηγορία τους στην κάλπη θα τρίβουν τα μάτια τους.

Δεν μπορεί πάντως αυτή η κυβέρνηση να βελτιωθεί στον τομέα της διαφθοράς γιατί δεν αποφασίζει να το θεωρήσει πολιτικό της πρόβλημα και να βάλει μπροστά ένα τολμηρό πρόγραμμα, που να παρακολουθεί ο πρωθυπουργός, ώστε να χτυπηθεί. Το αφήνει στη συνείδηση των νεοδημοκρατών. Λέει μια κουβέντα … μην κλέβεται για παράδειγμα… κι όποιος τον ακούσει τον άκουσε. Οι άλλοι βέβαια θα τον πουν κορόιδο για το λόγο ότι η ασυλία για τα πολιτικά πρόσωπα υπάρχει και είναι δεδομένη. Δείτε τον Παυλίδη και δείτε και το Βατοπέδι.

Άρπαξε να φας και κλέψε νάχεις είναι το σύνθημα, όσο προλαβαίνεις ακόμα. Γιατί η κυβέρνηση προφανώς δεν προκρίνει να δώσει μάχη για την οικονομία επί δυόμισι χρόνια που είναι η συνταγματική της θητεία, αλλά να καταθέσει τα όπλα και να περάσει στην αντιπολίτευση διατηρώντας τις δυνάμεις της και ελπίζοντας ότι οι πολίτες ξεχνάνε γρήγορα και ότι όποιος την διαδεχθεί δεν θα έχει εύκολο πρόγραμμα. Θα έχει αυτό που τρόμαξε τον πρωθυπουργό και αποφάσισε να αποχωρήσει.

Δεν νομίζω ότι θα καταφέρει τόσο εύκολα να αποχωρήσει ο πρωθυπουργός και να φορτώσει την κρίση στον διάδοχό του. Μάλλον θα την πάθει όπως επέβαλε στον Αβραμόπουλο. Δεν τον μετακίνησε μόνο και μόνο για να τον υποχρεώσει να υποστεί τη φθορά της μη χρηματοδότησης του συστήματος το οποίο πλέον πνέει τα λοίσθια. Τίποτα δεν δουλεύει όπως πρέπει. Και όπως είναι το σύστημα υγείας ΄’έτσι είναι και η οικονομία γενικότερα.

Όταν συζητιόταν ο προϋπολογισμός και η επίσημη κυβερνητική προπαγάνδα μιλούσε για ανάπτυξη της τάξης του 2,7% ήμασταν οι μόνοι που λέγαμε ότι στη διεθνή βιβλιογραφία, όταν μιλάμε για χώρας σαν την Ελλάδα, όταν η ανάπτυξη πέφτει κάτω από 2,5% τότε μιλάμε για ύφεση. Δεν είναι το ίδιο για αναπτυγμένες οικονομίες όπως η Γερμανία ή η Ιαπωνία οι οποίες δεν παθαίνουν τίποτα με μηδενική ανάπτυξη. Στην Ελλάδα μόνον η νοθεία των στοιχείων δικαιολογεί τα στατιστικά όπου η ανάπτυξη μειώνεται κατά 2,5 μονάδες και η ανεργία μειώνεται. Προφανώς η ανεργία ξεπερνάει πανελλαδικά το 10% κι ας μιλάει η κυβέρνηση για 7,5%. Τώρα που οι προβλέψεις είναι γύρω στο μηδέν, σημαίνει ότι έχουμε βαθιά ύφεση και η κατάσταση θα αρχίσει να γίνεται αλληλοτροφοδοτούμενη και η ανάπτυξη σύντομα θα πέσει σε αρνητικά νούμερα και η ανεργία θα εκτοξευθεί.

Αν δεν αυξηθούν οι δημόσιες επενδύσεις, κι αν δεν χρηματοδοτηθούν προγράμματα επενδύσεων και επέκτασης, δεν μπορεί να ξεπεραστεί η σημερινή κατάσταση. Δεν έχει όμως καμιά τέτοια σκέψη η κυβέρνηση. Από τις δηλώσεις που κάνει ο υπουργός Οικονομίας μετά τις συσκέψεις με τον πρωθυπουργό, προκύπτει η διάθεσή τους να δουν επιδερμικά την κατάσταση και να ελπίζουν ότι κρυολόγημα είναι και θα περάσει μόνο του. Αλλιώτικα θα έπρεπε να έχουν ετοιμάσει ένα πρόγραμμα ανάλογο με τη διάσωση του τραπεζικού τομέα, δηλαδή περίπου 30 δισεκατομμύρια ευρώ που να πέσουν στην πραγματική οικονομία να τονώσουν τη ζήτηση και να ανοίξουν δουλειές.

Και φυσικά δεν αρκεί να μοιράζεις λεφτά που δεν έχεις, κυρίως πρέπει να κόψεις τα κομματικά ρουσφέτια να μειώσεις το κόστος λειτουργίας του πολιτικού συστήματος, να τερματίσεις την αντιαναπτυξιακή γραφειοκρατία και να μειώσεις τη διαφθορά. Τα αντίθετα δηλαδή από όσα γίνονται στο ανώτατο επίπεδο, όπου η κυβέρνηση με τη στάση της στο Βατοπέδι και στα άλλα σκάνδαλα που παίρνουν σειρά, δίνει το σύνθημα του φάτε τώρα που προλαβαίνετε και μπορούμε να το κουκουλώσουμε…

Κόψτε τον κώλο των Τραπεζών...

Αυτός ο χειμώνας έκρυβε πολλές αποκαλύψεις, αλλά οι χειρότερες είναι για την ελληνική οικονομία και κυρίως για το τραπεζικό σύστημα. Τα ψέματα των προηγούμενων πέντε ετών, δεν μπόρεσαν να κρυφτούν και βγήκαν στη φόρα. Οι επιπτώσεις της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης δεν έχουν προλάβει να έρθουν στη χώρα, αλλά η κυβέρνηση από τώρα λέει χωρίς να το ομολογεί ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Οι επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία θα έρθουν το 2009 με τις μικρότερες εισροές από τη ναυτιλία και τον τουρισμό κυρίως, και συνακόλουθα και από τους άλλους τομείς.

Η οικονομική κατάσταση και η ύφεση που βιώνουμε οφείλεται αποκλειστικά στην οικονομική πολιτική των προηγούμενων πέντε ετών. Για την κρίση το μόνο που έκανε η κυβέρνηση κι αυτό βέβαια ωθούμενη από την ΕΕ ήταν για τις τράπεζες. Μέχρι τώρα που μιλάμε φυσικά κανένας Έλληνας πελάτης τράπεζας δεν κατάλαβε καμιά διαφορά μετά από τα 28 δισεκατομμύρια. Αντιθέτως μαθαίνουμε κάθε μέρα ότι οι τράπεζες πήραν τα 28 δισεκατομμύρια μόνο για να διευκολυνθεί η διατραπεζική αγορά και οι πελάτες θα πάρουν το μερίδιό τους, μόνο όσον αφορά την πτώση του Γιούριμπορ. Όχι ότι θα συνεχιστούν οι δανειοδοτήσεις με ρυθμούς π.χ. του 2008 ή του 2007. θα κοπούν. Και επίσης ότι οι τράπεζες που σχεδόν ‘όλες έχουν ανοιχτεί στα Βαλκάνια, θα τα χρησιμοποιήσουν για να λύσουν τα προβλήματά τους εκεί, όπου αναμένεται να χτυπηθούν πολύ άσχημα.

Για τους Έλληνες που αύξησαν τον δανεισμό τους κατά 28 δισεκατομμύρια δεν προκύπτει καμιά διευκόλυνση. Θα πληρώσουν το κόστος χωρίς μαξιλάρι.

Ήδη το επιτόκιο της ΕΚΤ έχει μειωθεί από 4,75% σε 2%, αλλά κανένα δάνειο δεν χορηγείται με ανάλογα επιτόκια. Μειωμένα κατά 2,75%, όση και η μείωση της ΕΚΤ. Οι τράπεζες έχουν αυξήσει το περιθώριο κέρδους και καρπώθηκαν τη διαφορά. Μονά ζυγά μόνον εκείνες κερδίζουν…

Το Αγαθονήσι και τα μάτια σας...

Τα γεγονότα των ημερών δείχνουν ότι δεν υπάρχει πλέον η πολυτέλεια, να ασκείς τη διακυβέρνηση της χώρας με κανονικές διακοπές και με Σαββατοκύριακο από τη Ραφήνα… Ο αστάθμητος παράγοντας στην πολιτική δεν εμφανίζεται πλέον μια φορά το χρόνο, ή μια φορά το εξάμηνο, αλλά μια φορά την εβδομάδα. Αυτό δείχνει όμως πόσο αποσταθεροποιημένη είναι η σημερινή κυβέρνηση, κι έχει μπεί στον αυτόματο πιλότο για την αποκαθήλωση.

Ο αστάθμητος παράγοντας για τα προηγούμενα χρόνια προερχόταν κυρίως από την άνοδο της διεθνούς τιμής του πετρελαίου, ή από την διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση. Όταν όμως εδώ στην Ελλάδα έχουμε την κατάρρευση ακόμα και της αστυνομίας μετά από την δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, όταν κάθε βδομάδα έχουμε και ένα θύμα από πυροβολισμό είτε εναντίον πολιτών είτε εναντίον αστυνομικών, είτε το μπαράζ με τις βόμβες της πρωτοχρονιάς. Αυτό έδειχνε ήδη ότι ο κύκλος δεν έχει κλείσει και η αστυνομία έχει μαύρα μεσάνυχτα για όλες αυτές τις περιπτώσεις.

Και μόνον αυτό το γεγονός, δημιουργεί κλίμα ανασφάλειας και δείχνει και την κυβέρνηση έρμαιο των διαθέσεων των όποιων κουμπουροφόρων και των σκοπιμοτήτων τους. Από ένα τυχαίο γεγονός η κυβέρνηση μπορεί να καταρρεύσει, οποιαδήποτε στιγμή, γιατί δεν ελέγχει τίποτα απολύτως. Ούτε τις τράπεζες, ούτε την εφορία. Ούτε την αστυνομία, πόσο μάλλον τους κουκουλοφόρους…και τους κουκουλοφόρους και τους κουμπουροφόρους όμως οφείλει να τους ελέγχει μέσω των αποτελεσματικών μηχανισμών καταστολής η κυβέρνηση. Γι αυτό πληρώνουν οι φορολογούμενοι έναν πανάκριβο μηχανισμό με 68.000 άνδρες στα σώματα ασφαλείας. Αν είναι εντελώς ανίκανος αυτός ο μηχανισμός, καλύτερα να διαλυθεί και να μείνει μόνον η πυροσβεστική και η τροχαία…

Σε ένα διεθνές περιβάλλον λοιπόν, που ο ήχος είναι τα ισραηλινά τάνκς και το χρώμα το αίμα των Παλαιστινίων στη Γάζα, εμείς έτσι κι αλλιώς είχαμε παραδοθεί στην ελπίδα ότι η διεθνής οικονομική κρίση θα περάσει από μόνη της και είμασταν έτοιμοι να παρακολουθήσουμε μια δευτεροκλασσάτη σκηνή με την κυβέρνηση να παραφυλάει πότε θα κάνει ανασχηματισμό και την αξιωματική αντιπολίτευση να παραφυλάει πότε θα καταθέσει την πρόταση για τη σύσταση της ειδικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για το Βατοπέδι.

Η γενική αίσθηση του πολίτη είναι ότι η κυβέρνηση αυτή είναι εντελώς ανίσχυρη να αντιδράσσει και στην οικονομία και στην Παιδεία όπου επίσης προβλέπεται θύελλα. Και στην εξωτερική πολιτική, αφού αναγκάζεται ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να πάει στο Αγαθονήσι για να στείλει μήνυμα στην Άγκυρα, αφού η κυβέρνηση είναι εντελώς υποτονική στις αντιδράσεις της και η Ντόρα σκέφτεται μόνον πάς θα πάει σε κομματικές συγκεντρώσεις για να μη χάσει πόντους στη διαδοχή, αλλά και στην υγεία όπου ο υπουργός έχει ήδη παραιτηθεί γιατί ολοκλήρωσε τον κύκλο του. Το ίδιο ισχύει και για τον τουρισμό και για τα δημόσια έργα. Παρακολουθούμε την πτώση ως παθητικοί θεατές.

Το πρώτο βήμα του Αλαβάνου...

Η κυβέρνηση συνεχίζει σαν να έχει λύσει όλα της τα προβλήματα, να φύγει για διακοπές και ελπίζει ότι το ίδιο θα κάνουν οι μαθητές και οι φοιτητές οι οποίοι βρίσκονται σε κινητοποίηση, οι αστυνομικοί που είναι επικίνδυνοι και μόνον με την εμφάνισή τους να προκαλέσουν επεισόδια, η αντιπολίτευση ώστε να παύσει να υφίσταται η όποια πίεση υπάρχει στην απουσία της κυβέρνησης, και να φύγουν για διακοπές αν είναι δυνατόν και όλοι οι πλούσιοι που κάνουν κριτική εκ του ασφαλούς αντί να κοιτάζουν πως δεν θα γίνουν κι αυτοί φτωχοί, ή άνεργοι. Οι άνεργοι και οι φτωχοί προφανώς και δεν μπορούν να πάνε διακοπές, αλλά αρκεί που τα κανάλια και τα μέσα ενημέρωσης προφανώς θα δώσουν άδεια στο μισό προσωπικό τους και το άλλο μισό που θα μείνει να δουλεύει προφανώς δεν επαρκεί για να δημιουργήσει πονοκεφάλους στην κυβέρνηση, η οποία επίσης για να αποφύγει τις γκάφες, μπορεί να φύγει για διακοπές για να έχει και το κεφάλι του ήσυχο ο πρωθυπουργός να απολαύσει τις διακοπές του.

Αυτό είναι το σατανικό σχέδιο που επεξεργάζεται εδώ και μέρες ο πρωθυπουργός για να μπορέσει να δει κι αυτός μια άσπρη μέρα. Αν δεν πιάσει, έχει και εναλλακτικό σενάριο… να πεταχτεί ως τον Παρνασσό να δει εκεί την άσπρη μέρα…

Κατά τα άλλα, ο Αλμούνια ζήτησε την αναθεώρηση του προϋπολογισμού πριν να ψηφιστεί όπως μάθαμε καθυστερημένα από την υπεύθυνη του τομέα Οικονομίας του ΠΑΣΟΚ την κα Λούκα Κατσέλη. Και επιπλέον ότι θα έπρεπε η Ελλάδα να έχει επίσης καταρτίσει ένα μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα σταθεροποίησης για το 2008- 2011, δηλαδή όσο χρειάζεται για να βγάλει την τριετία η κυβέρνηση της ΝΔ. Το πρόγραμμα σταθεροποίησης είναι ακριβώς η συμβουλή της ΕΕ για να μπορέσει να την εντάξει σε ένα πρόγραμμα υποστήριξης ή επιτήρησης και να αποφύγει την προσφυγή στο ΔΝΤ. Η τακτική να υποδεικνύεται το ΔΝΤ ως έσχατη λύση, είναι φυσικά της Γερμανίας που δεν επιθυμεί να αναλαμβάνει εκείνη κυρίως τα βάρη για την υποστήριξη χωρών όπως η δική μας που δεν τα καταφέρνουν μόνες τους να σταθούν στα πόδια τους.

Γιατί να πληρώσω εγώ τα σπασμένα της Ελλάδας, αφού γι αυτή τη δουλειά, δηλαδή για τις χρεοκοπημένες χώρες, έχουμε το ΔΝΤ που τους βάζει τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι, τις μετατρέπει σε προτεκτοράτο και τις υποχρεώνει να κάνουν ότι θέλει. Ενώ η ΕΕ δεν έχει τέτοιους μηχανισμούς και σε χώρες όπως η Ελλάδα με εκτεταμένη διαφθορά, ποτέ δεν είσαι σίγουρος αν τα χρήματα που θα τους δώσεις θα πάνε εκεί που προορίζονται και όχι σε φίλους κουμπάρους, ξάδερφους και κομματικά λαμόγια. Δείτε τι γίνεται με το σκάνδαλο της Ζήμενς. Ούτε εξεταστική επιτροπή δεν έφτιαξαν. Δείτε με το Βατοπέδι…κανένας υπουργός δεν πρόκειται να μπει πίσω από τα κάγκελα, αν και τα εκατομμύρια ευρώ μπαινόβγαιναν με βαλίτσες ή με λογαριασμούς και υπερπόντιες εταιρίες.

Γι αυτό και ο Σημίτης που φροντίζει πάντοτε να τα έχει καλά με το γερμανογαλλικό διευθυντήριο της Ευρώπης, αναφέρθηκε όσο πιο διακριτικά μπορούσε στο ΔΝΤ ώστε και την κυβέρνηση να στριμώξει και στους Γερμανούς να κλείσει το μάτι. Ο Σημίτης με την ψυχραιμία, δηλαδή το ψυχρό αίμα που τον διακρίνει, λέει ωμά ότι οι Γερμανοί έχουν δίκιο που αρνούνται να πληρώσουν και αν θέλετε λεφτά να πάτε στο ΔΝΤ. Το ΠΑΣΟΚ φυσικά δεν επιθυμεί να διασυρθεί η χώρα προσφεύγοντας στο ΔΝΤ αφού υπάρχει η υποχρέωση της ΕΕ να δείχνει εμπράκτως την αλληλεγγύη της στα μέλη της που αντιμετωπίζουν προβλήματα κι αυτό δεν είναι μόνον θέμα κύρους του ευρώ και των χωρών της ευρωζώνης, αλλά πολιτική υποχρέωση. Και το ΠΑΣΟΚ υπολογίζει σ’ αυτή τη βοήθεια από την ΕΕ με ένα πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης στην περίπτωση που κληθεί εκείνο να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά.

Αυτό δεν είναι ότι δεν το γνωρίζει ο Αλογοσκούφης ή ο Καραμανλής. Το γνωρίζει αλλά ο Αλογοσκούφης είναι και το δείχνει αηδιασμένος από το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός δεν πίνει πλέον νερό στο όνομά του αν και τον στηρίζει δημοσίως, αλλά δεν βάζει τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να δηλώσει ευθέως ότι με τον ανασχηματισμό δεν τίθεται θέμα αλλαγής του υπουργού Οικονομίας. Κάνει λοιπόν κι αυτός λευκή απεργία και προσπαθεί να διαπραγματευθεί ένα άλλο πρωτοκλασσάτο υπουργείο, που θα επιβεβαιώσει ότι είναι πρωτοκλασάτο στέλεχος της ΝΔ. Γιατί αν τον αφήσει απλό βουλευτή θα είναι σαν να τον αποδοκιμάζει και ο πρωθυπουργός μαζί με όλον τον ελληνικό λαό, τους νεοδημοκράτες τους άλλους υπουργούς και κυρίως τους πρωτοκλασάτους. Μόνο ο Μητσοτάκης δεν τον αποδοκιμάζει γιατί του έχει κάνει όλα τα χατίρια…
Δηλαδή τα ρουσφέτια



Εξακολουθώ να έχω τη γνώμη ότι ο Αλέκος Αλαβάνος κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να οδηγήσει τον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τριγμούς και δυνατότητα αντίδρασης, σε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ. Απλώς δεν το λέει και προσπαθεί να πείσει τους συντρόφους του οι οποίοι διαφωνούν να τον παρακαλέσουν μόνοι τους να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ. Σ’ αυτή την προσπάθειά του, κάνει και μερικά λάθη, αλλά σε γενικές γραμμές το πάει καλά.

Δεν διέλαθε της προσοχής ότι πριν ο ΣΥΝ μπορέσει να πάρει θέση για την πιθανή υποχρεωτική μετεκλογική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, έβαλε τον ΣΥΡΙΖΑ να κωδικοποιήσει τις 15 προτάσεις για την έξοδο από την κρίση. Φρόντισε βέβαια να πει ότι δεν είναι προεκλογικό φυλλάδιο, αλλά δεν εμποδίζει και κανέναν να το εκλάβει έτσι. Οι θέσεις αυτές είναι προφανέστατα αυτές που εκφράζουν όλες τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και φυσικά καθόλου δεν δεσμεύουν τον ΣΥΝ να τις υιοθετήσει, πόσο μάλλον που είναι εντελώς μαξιμαλιστικές όσο πρέπει να είναι οι προτάσεις ενός πολιτικού κόμματος που θέλει να παραμείνει και προβλέπει ότι βρίσκεται περίπου 40 χρόνια μακριά από την πιθανότητα να κυβερνήσει αυτοδύναμα.

Είναι επίσης οι ειλικρινείς θέσεις ενός κόμματος της Αριστεράς που ακόμα κι αν εκλεγεί αύριο το πρωί να κυβερνήσει αυτοδύναμα, δεν έχει δεσμευτεί με κανένα χρονοδιάγραμμα, για την υλοποίηση της κάθε θέσης. Για παράδειγμα ακόμα και το άμεση εξίσωση των κατώτερων μισθών με την Ευρώπη, κατώτερος μισθός 1300 ευρώ…αν και λέει άμεση, δεν σημαίνει τίποτα γιατί προϋποθέτει προηγουμένως να έχει κερδίσει την πλειοψηφία της Βουλής. Η έξοδος από το ΝΑΤΟ προφανώς και μπορεί να μπει στο χρονοδιάγραμμα, να γίνει η αποχώρηση κι αφού εξασφαλίσουμε τις προϋποθέσεις να γίνει το 2049. κανένα πρόβλημα λοιπόν.

Βέβαια οι θέσεις αυτές θα μπορούσε κάποιος να πει ότι καπελώνουν τον ΣΥΝ και επειδή εκεί υπάρχει και μια ανανεωτική πτέρυγα που επιθυμεί να είναι προσγειωμένες στην πραγματικότητα του σήμερα οι προτάσεις που γίνονται και όχι να χαράζουν το μέλλον της χώρας μετά από 40 χρόνια, προτίμησε να προηγηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ για να μην έχουν προβλήματα ενότητας και εσωστρέφειας. Ίσως να έπαιξε ρόλο κι αυτό. Από την άλλη όμως διευκολύνεται ο ΣΥΝ να συζητήσει σοβαρά ένα πρόγραμμα αρχών που να είναι συμβατό με τη θέληση του 50% του ελληνικού λαού, και μέσα σ’ αυτό το 50% του ελληνικού λαού να περιλαμβάνεται και η θέληση όλων των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ…

Θεωρώ, επειδή πάντοτε είμαι αισιόδοξος, ότι ο χειρισμός του Αλαβάνου θα αποδειχθεί επιτυχής, γιατί ήδη κατάφερε να βάλει τον ΣΥΡΙΖΑ να γράψει τις θέσεις του σε ένα χαρτί. Αυτό είναι παραγωγικό. Δεν είναι αρνητικό. Κι αφού κατάφερε και την ΚΟΕ να συμφωνήσει ότι πρέπει να γράψουν προτάσεις για να βγούμε από την κρίση, τους έβαλε να σκεφτούν να κάνουν και θετικές προτάσεις και να αρχίσουν να ζυμώνονται με θετικές προτάσεις και όχι μόνον με κριτική των θέσεων της κυβέρνησης και όλων των άλλων…

Το παλιό πεθαίνει και το νέο δεν μπορεί να γεννηθεί...

Σήμερα σε λίγη ώρα έχουμε το πανεκπαιδευτικο συλλαλητήριο και με μια τέτοια κινητοποίηση οι μαθητές βρίσκουν τη συμπαράσταση που αξίζουν στις διαρκείς κινητοποιήσεις που οργανώνουν αυθόρμητα εδώ και δύο εβδομάδες, μετά το φόνο του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον αστυνομικό πού άρχισε να το παίζει τρελαμένος. Ως τώρα η κυβέρνηση δείχνει να μην έχει καταλάβει τίποτα αν και έχει παραλύσει, και η αντιπολίτευση δείχνει αξιοσημείωτη αυτοσυγκράτηση.

Όλοι όσοι ενδιαφέρονται, εξαιρείται βέβαια ο πρωθυπουργός ο οποίος δεν παραδέχεται ότι η κυβέρνησή του είναι υπεύθυνη για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί αλλιώς έπρεπε να έχει παραιτηθεί, συμφωνούν ότι η οικονομική ύφεση συμπιέζει όλους τους πολίτες, είναι το σημαντικότερο άμεσο και μεσοπρόθεσμο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε. Επιπλέον όμως η κυβέρνηση με την αδράνειά της και εν μέρει με την απορυθμιστική δράση της έχει διαλύσει και το εποικοδόμημα της κοινωνίας. Ρουσφέτια κομματικοκρατία, αναξιοκρατία, παρέες, σκάνδαλα, και κουκουλώματα σκανδάλων των ημετέρων και πλήρης κάλυψη των κατώτερων από τους υπουργούς και των υπουργών από τον πρωθυπουργό. Έχει καταρρεύσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας.

Ακόμα και ο ΣΕΒ αντιλαμβάνεται ότι αυτή η αδύναμη κυβέρνηση δεν μπορεί να λύσει κανένα πρόβλημα. Το αντιλαμβάνεται εδώ και πολύ καιρό. Αλλά μόλις τώρα το λέει. Έχει ξεχειλίσει το ποτήρι. Τέτοια κυβέρνηση με τέτοιους υπουργούς που δεν καταλαβαίνουν από μόνοι τους ότι όταν γίνεται εξεταστική επιτροπή εναντίον τους πρέπει να παραιτούνται και με πρωθυπουργό τόσο αδύναμο που δεν μπορεί ούτε αυτούς να διώξει από την κυβέρνηση… Η κυβέρνησή του είναι μετέωρη, στηρίζεται μόνον στο ότι οι βουλευτές του δεν μπορούν παρά να τον υποστηρίζουν.

Είμαστε σε μία κατάσταση όπου αυτό που υπάρχει δεν μπορεί να δουλέψει και τίποτα νέο δεν μπορεί να δημιουργηθεί. Και η κοινωνία και η δημοκρατία έχουν μπλοκάρει. Και αυτό ακριβώς δημιουργεί τις συνθήκες κρίσης και των τυφλών χτυπημάτων. Αν η αντιπολίτευση μπορούσε να δώσει αξιόπιστες λύσεις, θα ήταν μια λύση, θα προσανατολίζονταν όλες οι κοινωνικές δυνάμεις στο να υποχρεώσουν την κυβέρνηση να παραιτηθεί. Αλλά ούτε αυτό υπάρχει. Το ΚΚΕ δεν ενδιαφέρεται, ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει μια δεκαετία για να ετοιμαστεί και το ΠΑΣΟΚ όλο προετοιμάζεται και όλο πίσω από τις απαιτήσεις των περιστάσεων βρίσκεται. Του λείπουν 2-3 χρόνια. Τώρα έχει την ετοιμότητα που έπρεπε να έχει το 2005 για να κερδίσει τις εκλογές του 2007. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, μπορεί να κερδίσει τις εκλογές αν γίνουν το 2011 χωρίς όμως και ψευδαισθήσεις ότι μπορεί να φέρει τα πάνω-κάτω μέσω τολμηρών μεταρρυθμίσεων. Και μιλάμε για κανονικές μεταρρυθμίσεις και όχι για τις απορρυθμίσεις της ΝΔ…

Όλα τα προβλήματα έχουν γίνει πλέον πολύ πιεστικά και όλες οι λύσεις έχουν γίνει πολύ δύσκολες. Είδαμε για παράδειγμα έναν υπουργό Οικονομίας να μιλάει στη Βουλή για τον προϋπολογισμό και να έχει ήδη παραιτηθεί. Το λέγαμε εδώ και εβδομάδες ότι ο πρωθυπουργός έχει χάσει πλέον το όπλο του ανασχηματισμού ως μια μέθοδο να ανακατέψει τα φύλλα της ίδιας τράπουλας και να δημιουργήσει προσδοκίες καλύτερης διαχείρισης. Τώρα δεν κάνει ο ίδιος ανασχηματισμό. Δεν μπορεί ούτε καν να αλλάξει λάστιχο στο αυτοκίνητο αν και έχει σκάσει. Ποιος δεν γνωρίζει ότι ο Γιώργος Αλογοσκούφης δεν έχει πλέον το κύρος να χαράξει και να εφαρμόσει οικονομική πολιτική, γιατί απλώς έχει αποτύχει κάθε συνταγή που δοκίμασε και είναι σύμφωνη με τις ιδέες του, με τις σπουδές του και με τις υποσχέσεις του. Τώρα αυτή η πολιτική θα πρέπει να ξηλωθεί ταχύτατα, από ένα αξιόπιστο πρόσωπο που πιστεύει και μπορεί να εφαρμόσει μια κεϋνσιανή πολιτική ώστε με κρατικές παρεμβάσεις να διορθωθεί η απορύθμιση των αγορών που επέβαλε ο Αλογοσκούφης με τη σύμφωνη γνώμη του πρωθυπουργού σε κάθε βήμα. Ακόμα και τώρα, ακόμα και στην προχθεσινή ομιλία στην ΚΟ έλεγε τα ίδια ότι θα συνεχίσει την απορύθμιση και η κατάσταση είναι πολύ καλή και πάντως καλύτερη από την υπόλοιπη Ευρώπη.

Τι να πει δηλαδή ο άνθρωπος τα έχει χαμένα δεν έχει να πει τίποτα καλύτερο. Τώρα προσπαθεί να μάθει τι γίνεται βλέπει τηλεόραση γιατί ξέρει ότι ακούγοντας τους υπουργούς του ποτέ δεν έχει ολοκληρωμένη εικόνα. Τον παραπληροφορούν διαρκώς. Δεν ξέρει τίποτα, όλα τα μαθαίνει τελευταίος. Κατά τη γνώμη του και το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που γίνεται σήμερα, δεν θα έπρεπε να γίνεται. Για το Βατοπέδι δεν έπρεπε να έχει γίνει ούτε εξεταστική επιτροπή της Βουλής και σκεφτείτε πόσο χαμηλά έχουμε πέσει, ώστε ακόμα και οι καταγγελίες για υποκλοπές τηλεφώνων από την ΕΥΠ εναντίον πολιτικών προσώπων, να τη θεωρούμε αυτονόητη. Όλοι το ξέρουμε ότι γίνονται και όλοι το ξέρουμε ότι ακόμα κι αν παρακολουθούν τον πρωθυπουργό, δεν θα βρεθεί ποτέ ο ένοχος και κανείς δεν θα τιμωρηθεί.

Το γεγονός ότι όλη η Ευρώπη ξεσηκώνεται, αν και όλη η Ευρώπη είναι σε πολύ καλύτερη μοίρα από οικονομική και από κοινωνική άποψη, εδώ το έχουν για άλλοθι. Τέτοια φτώχεια όμως σαν την Ελλάδα δεν έχουν στην ευρωζώνη, τέτοια ακρίβεια δεν έχουν σε καμία χώρα και τέτοια ανύπαρκτη κυβέρνηση δεν έχουν πουθενά. Επιπλέον όλες οι λύσεις στα προβλήματά τους είναι ευκολότερες. Το χρήμα όταν δανείζονται είναι φτηνότερο πάνω από 2 μονάδες και η αξιοπιστία τους είναι δεδομένη. Δεν βλέπουν τους πρωθυπουργούς τους και να λένε … να κάποιος που πάλι θα μας πει ψέματα. Να κάποιος που ούτε για το σκάνδαλο της Ζήμενς δεν τόλμησε να ερευνήσει, που έχει ομολογήσει η ίδια η εταιρία ότι τους λάδωσε. Ούτε έχουν υπουργούς που έχουν εμπλακεί σε σκάνδαλα και έχει αποδειχθεί ότι έδωσαν ακίνητα του δημοσίου σε ευνοούμενους καλόγερους…ή ομόλογα σε παρέες κολλητών και κανένας δεν τιμωρήθηκε για τις μίζες…

Δεν έχουμε λεφτά, μας έμειναν οι σφαίρες...

Δηλαδή σήμερα που θα βγει ο πρωθυπουργός να κοιτάξει στα μάτια την ελληνική νεολαία τι θα της πει; Θα της πει ότι ναι μεν εμείς υπερχρεώσαμε το μέλλον σας και μέσα σε πέντε χρόνια αυξήσαμε το χρέος για κάθε έναν από σας κατά 7.000 ευρώ από ότι το παραλάβαμε κι εσείς θα πρέπει να πληρώσετε τα δικά μας σπασμένα, αυξημένα κατά την ανικανότητά μας, αλλά δεν γινόταν αλλιώς με το κόλλημα στις νεοφιλελεύθερες συνταγές που είχε ο Αλογοσκούφης μας που ήταν ο καλύτερος στα οικονομικά από όλους μας. Θα τους πει ότι ναι σας ετοιμάσαμε σπουδές που θα εξασφαλίσουν την μακροχρόνια ανεργία σας και όταν με το καλό βρείτε δουλειά σας έχουμε εξασφαλίσει ανασφάλεια και ανασφάλιστη εργασία, αλλά δεν γινόταν αλλιώς γιατί κόψαμε τις δημόσιες επενδύσεις και ρίξαμε τη χώρα στην ύφεση. Θα τους πει ότι πρέπει να θυσιαστείτε εσείς και να καταστρέψουμε το μέλλον σας για να έχουμε εμείς παρόν, για να δώσουμε προσοχή και λεφτά στις τράπεζες. Έστω κι αν δεν το σχεδιάσαμε φάγατε και μία σφαίρα, αλλά με τόσες κινητοποιήσεις και με τέτοιους αστυνομικούς είναι θαύμα που είσαστε οι υπόλοιποι ακόμα ζωντανοί και δεν έχουν πέσει σε ζαρντινιέρες καμιά εκατοστή από σας. Μπορεί τα ΜΑΤ να ρίχνουν δακρυγόνα όπως το βράδυ του Σαββάτου τα μεσάνυχτα στην ειρηνική διαδήλωση στο Σύνταγμα, αλλά εσείς έχετε εξετάσεις και δεν πρέπει να συχνάζετε σε τέτοιες συγκεντρώσεις. Πρέπει να σκεφτείτε πως θα ξεφύγετε από το μέλλον που σας ετοιμάσαμε.

Τι θα τους πει ο πρωθυπουργός; Πηγαίνοντας ή ερχόμενοι από τις κινητοποιήσεις τους θα δουν τις εφημερίδες κρεμασμένες στο περίπτερο και θα διαβάσουν ότι το κουκούλωμα προχωράει. Έχει γίνει πολύς λόγος για τους κουκουλοφόρους που σπάνε μαγαζιά, αλλά η κυβέρνηση αυτή είναι η κυβέρνηση του κουκουλώματος και έχει υπουργούς κουκουλοφόρους οι οποίοι υπογράφουν φαρδιά πλατιά και ανταλλάσσουν ακίνητα φιλέτα του δημοσίου με το νερό της λίμνης Βιστωνίδας, αλλά φοράνε κουκούλα κι έτσι οι βουλευτές της ΝΔ δεν ξέρουν ποιοι είναι. Έχουν αντικειμενικά πολιτική ευθύνη, αλλά δεν έχουν όνομα, δεν τους ξέρουμε, γιατί φοράνε κουκούλα και δεν φαίνονται. Είναι υπουργοί φαντάσματα οι οποίοι μόνον υπογράφουν με το όνομά τους, αλλά δεν μπορεί να το διαβάσει ο βουλευτής της ΝΔ γιατί το κουκούλωμα υπάρχει για να εξασφαλίζεται η ανωνυμία…

Μπορεί να υπάρχει σκάνδαλο για το οποίο ευθύνεται το οικονομικό επιτελείο, όπως και για άλλα σκάνδαλα που κουκουλώθηκαν όπως των ομολόγων, αλλά ο πρωθυπουργός το καλύπτει κι έτσι απαλλάσσεται κι εκείνο μαζί του καθώς είναι γνωστό ότι οι πρωθυπουργοί πληρώνουν τις πολιτικές τους ευθύνες κάθε τετραετία και ενδιάμεσα αν δεν φιλοτιμηθούν να παραιτηθούν από μόνοι τους, δεν υπάρχει συνταγματικός τρόπος να ανακληθούν ούτε στην τάξη ούτε από το αξίωμά τους… Η κυβέρνηση αυτή είναι τόσο παραλυμένη και ανίκανη, ώστε για δύο εβδομάδες έχουμε σταματήσει να ασχολούμαστε με την οικονομική κρίση που πλήττει όλους μας γιατί άρχισαν πυροβολισμοί εναντίον του πλήθους και ψέκασμα με δακρυγόνα σε σημείο να τους τελειώσουν. Αν και θα έπρεπε να καθίσουν στο σκαμνί για το γεγονός και μόνο ότι τα χρησιμοποιούν εναντίον Ελλήνων πολιτών. Εκεί έχουμε φτάσει. Το ελληνικό σχολείο έχει απαξιωθεί τόσο πολύ που οι μαθητές πηγαίνουν στις διαδηλώσεις και μετά στο φροντιστήριο. Δεν έχει και κανένα νόημα να πάνε στο σχολείο γιατί ο ανεκδιήγητος Στυλιανίδης που προτιμά να πάει στα μπουζούκια όταν πυροβολούνται μαθητές και την άλλη μέρα στο γήπεδο, είναι σίγουρος ότι θα παραμείνει υπουργός παιδείας γιατί φρόντισε να γλείψει τον πρωθυπουργό και να πει Καραμανλής ή χάος. Αν δεν πάρει και προαγωγή θα παραμείνει υπουργός παιδείας γιατί είναι πολύ πετυχημένος…Κι έχει και καλό γούστο… ακούει Πασχάλη Τερζή και υποστηρίζει τον Πανθρακικό…

Βέβαια ο Καραμανλής έχει ένα πρόβλημα. Έχει βρει τη λύση που δεν θα φέρει κανένα θετικό αποτέλεσμα. Θα κάνει ανασχηματισμό με ανακύκλωση. Γκρεμίζουμε το ετοιμόρροπο οικοδόμημα και με τα ίδια τούβλα χτίζουμε ένα καινούριο καλοκαιρινό. Χωρίς στέγη γιατί δεν μας φτάνουν τα τούβλα. Άλλωστε δεν είναι εύκολο να βρεθεί μέσα σε μόνον 151 βουλευτές, έστω και ένας που δεν θα έχει σχέση με το Βατοπέδι και με τον Εφραίμ και ταυτόχρονα να μην έχει σχέση με κουμπάρους, ξαδέρφια και παρέες του Λονδίνου, να μην έχει ανακατευτεί με ανακρίσεις Πακιστανών και να μην έχει καμία σχέση έστω και με ένα σκάνδαλο από όσα γνωρίζουμε. Και δεν του χρειάζεται ένας αλλά 50 τέτοιοι βουλευτές. Στη στατιστική και οι βουλευτές δεν τα καταφέρνουν καλύτερα από τους μαθητές που αν τους δουν μπροστά τους θα τους πετάξουν νεράντζια και ότι άλλο βρεθεί πρόχειρο…Το 10% των μαθητών μόνον πετυχαίνει να σπουδάσει αυτό που θέλει. Άλλοι τόσο είναι και το ποσοστό των βουλευτών που θεωρούν ότι έχουν το υπουργείο ή το σεβασμό που επιθυμούν. Ακόμα κι αν έχουν ένα και δύο μεταπτυχιακά οι νέοι δεν ξέρουν αν θα βρουν δουλειά. Οι πολυπτυχιούχοι είναι άνεργοι όπως και οι απόφοιτοι λυκείου, με μόνον 2,2% μικρότερο ποσοστό ανεργίας. Ο ένας στους τέσσερις δεν θα βρει καθόλου δουλειά όταν τελειώσει τις σπουδές του. Πώς λοιπόν να μη βγει στους δρόμους όταν σκοτώνουν τον συμμαθητή του και πώς να μην πετάει και πέτρες ή καλύτερα, γιαούρτια, σάπιες ντομάτες και μεταχειρισμένες λεμονόκουπες; Επίσης σε όσα λέμε δεν λαμβάνουμε υπόψιν μας τις επιπτώσεις της κρίσης, αν δηλαδή κάποια παιδιά δεν θα μπορούν να συνεχίσουν τις σπουδές τους επειδή ο μπαμπάς τους έμεινε άνεργος. Οι πιο τυχεροί είναι αυτοί που θα φυτοζωούν με τη νέα κατώτερη συλλογική σύμβαση εργασίας των 701 ευρώ μικτά. Οι κρατήσεις είναι 20%, άρα τους λείπουν ακόμα για να φτάσουν το στόχο της φτώχειας των 700 ευρώ καθαρά…

στις τράπεζες λεφτά, στη νεολαία σφαίρες...

Μερικές φορές μου έρχεται να γελάσω όταν ακούω σοβαρές δηλώσεις σαν αυτή που έκανε ο πρωθυπουργός από τις Βρυξέλλες, ότι αυτές τις μέρες είδε πολύ, πολύ τηλεόραση και συνεπώς έχει άποψη για τους λόγους που εξεγείρονται οι νέοι και όπου νάναι θα εξεγερθούν όλες οι ηλικίες από κοινού. Δεν είδε τίποτα άλλο παρά αυτά που έδειχναν οι τηλεοράσεις. Επεισόδια, σπασμένα καταστήματα και ΜΑΤ να ρίχνουν δακρυγόνα.

Δεν μπορεί όμως όπως εμείς βλέπαμε και καταλαβαίναμε και ο Καραμανλής καταλαβαίνει. Απλά ο άνθρωπος είναι εγκλωβισμένος στη δική του πολιτική και στη δική του κυβέρνηση και δεν μπορεί να παραδεχτεί ότι εγώ φταίω. Πριν από όλους εγώ φταίω. Δεν πειράζει που δεν το λέει. Φαίνεται από μακριά ότι προτιμά να είναι στην αντιπολίτευση και να λέει ότι βλέπει, παρά στην κυβέρνηση και να ζορίζεται για να πει ταυτολογίες. Το 60% του κόσμου αναγνωρίζει στις κινητοποιήσεις της νεολαίας μια εξέγερση που ο φόνος του 15χρονου ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Δεν μπορεί ο Καραμανλής να μην βλέπει αυτό που βλέπουν αβίαστα το 60% του κόσμου. Όλοι οι ανταποκριτές των ξένων εφημερίδων ομοίως βλέπουν και εξέγερση και ανίκανη κυβέρνηση και διαφθορά. Μάλιστα οι περισσότεροι ανταποκριτές των συντηρητικών εφημερίδων της Ευρώπης δεν παραλείπουν να σημειώσουν ότι η νεολαία και οι πολίτες της Ελλάδας βλέπουν έναν παχυδερμισμό της κυβέρνησης που αρνείται να αναγνωρίσει ακόμα και πολιτική ευθύνη για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου ή για τη δολοφονία του 15χρονου. Βλέπουν μια κυβέρνηση που οι δικοί της άνθρωποι είναι χωμένοι ως το λαιμό σε υποθέσεις κακοδιαχείρισης του δημοσίου χρήματος και μια σειρά υπουργών οι οποίοι απλώς προεδρεύουν και παραπλανόνται από δημόσιους υπάλληλους, από νομικούς συμβούλους κι από καλόγερους. Όπως επίσης και μια κοινοβουλευτική ομάδα που κουκουλώνει τα πάντα. Είτε ψυχρά και ανόητα σαν τον Τραγάκη που κατά την τηλεόραση που είδε δεν προκύπτει ούτε ίχνος πολιτικής ευθύνης για υπουργό της ΝΔ, είτε βρίζοντας και φτύνοντας σαν δεκάδες άλλους. Σημασία έχει ότι η κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ κουκουλώνει τα πάντα στο όνομα της σκοπιμότητας ότι δεν πρέπει να πέσει η κυβέρνηση από μόνη της.

Δεν βρίσκεται και μια καλή δικαιολογία εδώ που τα λέμε να τα παρατήσουν και να φύγουν, αλλά η κοινοβουλευτική δημοκρατία τα έχει αυτά. Δηλαδή οι πολίτες, ακόμα κι αν συμφωνούν σε ποσοστά 86% ότι αυτή η κυβέρνηση είναι ανίκανη να διαχειριστεί την κατάσταση και κυρίως την οικονομία, δεν έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν κυβέρνηση. Είναι υποχρεωμένοι να την έχουν άλλα τρία χρόνια, εκτός κι αν παραιτηθεί από μόνη της.

Αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να κατηγορείται ότι πάσχει από μυωπία. Μιλάμε για ολοκληρωτική τύφλωση και κυρίως χωρίς διάθεση να δει τίποτα. Πού ξανακούστηκε πρωθυπουργός να λέει ότι βλέπει πολύ τηλεόραση για να μάθει τι γίνεται στην πρωτεύουσα; Δεν έχει ματαγίνει. Ούτε και πρόκειται να ματαγίνει… Τα κόμματα της αντιπολίτευσης βλέπουν βέβαια αλλά και διστάζουν να κινηθούν γιατί έχουν παρατηρήσει ότι όταν δεν κάνουν τίποτα, η δημοκρατία του καναπέ και των σφυγμομετρήσεων τους ανεβάζει. Μπορεί να τους φέρει και στην κυβέρνηση. Ούτε η αντιπολίτευση δεν έχει αντιληφθεί ότι είναι πίσω από τις διαθέσεις όχι των ανήλικων, αλλά και των ενηλίκων.

Είναι θέμα μιάς δυό ημερών ή εβδομάδων ακόμα να πάρουν οι μανάδες στα χέρια τα μωρά τους και να κατέβουν στις διαδηλώσεις, να πάρουν οι παππούδες τα εγγόνια τους από το χέρι και να κατέβουν στις διαδηλώσεις, είναι θέμα λίγων 24ώρων ακόμα και αναλγησίας της κυβέρνησης φυσικά για να κατέβουν όλοι στους δρόμους. Η αντιπολίτευση δεν τολμάει φυσικά να οργανώσει πολιτική διαδήλωση, με αίτημα να παραιτηθεί η κυβέρνηση γιατί φοβάται μην την κατηγορήσουν τα κανάλια και τα βαποράκια της προπαγάνδας ότι προωθεί την κοινωνική εξέγερση. Ακόμα και ο ΣΥΝ αναγκάζεται να κάνει σαφέστερες δηλώσεις ότι απεχθάνεται τη βία για να μην και τον ταυτίσουν με τους κουκουλοφόρους.

Πότε θα εξεγερθούν όμως οι πολίτες αν όχι τώρα που βλέπουν την ωμή βία εναντίον των διαδηλωτών, εναντίον των κρατούμενων στις φυλακές και εναντίον των μεταναστών; Πότε θα εξεγερθούν αν όχι τώρα που βλέπουν την οικονομική κρίση, την ακρίβεια την καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων και την ανεργία που έρχεται γιατί είναι προτιμότερη η υπεράσπιση των κερδών των επιχειρήσεων; Το σύνθημα στις τράπεζες λεφτά, στη νεολαία σφαίρες πάντως είναι όλη η ανάλυση της επικαιρότητας που υπαγορεύει και τη δράση για τη νεολαία. Δεν ξέρω τι τηλεόραση βλέπει ο πρωθυπουργός, αλλά δεν μπορεί να μην ξέρει πως βλέπει η νεολαία και η κοινωνία την κυβέρνησή του…

Πάλι καλά που δεν δώσανε δεκαχίλιαρο και στην οικογένεια του 15χρονου Αλέξη

Ε! Δεν μπορεί να πεί κανείς ότι αυτή η κυβέρνηση δεν ξέρει από πυρκαϊές και πώς να τις αντιμετωπίσει… Και ο Καραμανλής και ο Παυλόπουλος έχουν εμπειρία του πράγματος από το καλοκαίρι του 2007 και φαίνεται να πιστεύουν ότι βρήκαν την ευκαιρία να ανακάμψουν στις μετρήσεις. Καταργούν τη γραφειοκρατία και δίνουν αμέσως ένα δεκαχίλιαρο. Αφού έπιασε το 2007 με θεαματικά αποτελέσματα στις κάλπες του Σεπτεμβρίου, γιατί να μην πιάσει και το 2008; Είναι αστείο φυσικά και τουλάχιστον πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η κυβέρνηση διαθέτει μεγάλα αποθέματα κυνισμού. Τόνους θα έλεγα. Της περισσεύει. Μόνο που δεν γνωρίζω αν αυτή τη φορά θα την βοηθήσει. Όλοι έχουμε καταλάβει ότι μόνον για τη διατήρηση της εξουσίας ενδιαφέρεται και τα υπόλοιπα είτε είναι ένας δεκαπεντάχρονος είτε η οργή μιάς ολόκληρης γενιάς, είτε οι κινητοποιήσεις των πολιτών είτε οι υλικές ζημιές που προκαλούν κουκουλοφόροι κατ’ επάγγελμα, είναι θέματα για εκμετάλλευση.

Άλλοι γκρεμίζουν κι άλλοι πληρώνουν. Ο καθένας τη δουλειά του. Οι κουκουλοφόροι σε διατεταγμένη υπηρεσία και η κυβέρνηση αφού βλέπει την αστυνομία να απέχει από καθαρά αστυνομικά καθήκοντα, βγάζει τα δεκαχίλιαρα για να πληρώσει γρήγορα χωρίς γραφειοκρατία. Άλλο ένα χαρακτηριστικό της κυβέρνησης είναι ότι νομίζει ότι οι καταστηματάρχες με τα καμένα καταστήματα, αλλά και οι άλλοι που είχαν ελάχιστες ή καθόλου ζημιές, θέλουν δέκα χιλιάρικα για να λύσουν τα προβλήματά τους. Η αγορά όμως για να λειτουργήσει θέλει θετικό κλίμα, αισιοδοξία και κυρίως πολίτες που να μη φοβούνται να κατέβουν στο κέντρο για να ψωνίσουν.

Το κόστος βέβαια για την κυβέρνηση είναι σαφώς μεγάλο και μετρήσιμο, αλλά καμία πρωτοβουλία δεν αναλαμβάνεται για να βγεί από το αδιέξοδο και κυρίως όλοι ξέρουν ότι φταίει κάποιος άλλος. Μπορεί να φταίει ο ΣΥΝ, μπορεί να φταίει η ΓΣΕΕ, μπορεί να φταίει το ΠΑΣΟΚ, μπορεί να φταίει οποιοσδήποτε άλλος, αλλά όχι κάποιος συγκεκριμένος υπουργός ή πρωθυπουργός.. Κάτι σαν το Βατοπέδι δηλαδή όπου θα φταίνε γενικώς και αορίστως κάποιοι χωρίς όνομα και ιδιότητα.

Το απολογητικό υπόμνημα του 37χρονου ειδικού φρουρού, είναι σήμερα επίσης αντικείμενο επικρίσεων από τον Τύπο γιατί δεν αναφέρει ούτε μία λέξη σαν έκφραση συγγνώμης ο δικηγόρος του ο Αλέξης Κούγιας και μάλιστα όπως θα ακούσετε στη συνέχεια της εκπομπής το θεωρεί περίπου φυσικό. Γιατί ο ίδιος το έγραψε αλλά δεν απευθύνεται στον Τύπο ή στους συγγενείς του 15χρονου, αλλά στο κατηγορητήριο. Οπότε δικαιούται προφανώς να σπιλώνει τη μνήμη του παιδιού μιλώντας για αποκλίνουσα συμπεριφορά ή να επικαλείται ψευδή στοιχεία όπως ότι είχε αποβληθεί από τη σχολή Μωραίτη και άλλαζε διαρκώς σχολεία. Η σχολή Μωραίτη αναγκάστηκε από χθες να εκδώσει ανακοίνωση και να διαψεύσει αυτές τις επικλήσεις, λέγοντας καθαρά ότι είναι ψέματα και προσβάλουν τη μνήμη του παιδιού.

Αυτό δεν το κατάλαβα ποτέ… η υπεράσπιση ενός κατηγορούμενου σημαίνει ότι πρέπει να λέμε ψέματα και να προσβάλουμε τη μνήμη του παιδιού; Υπάρχει περίπτωση κάποιος που είναι ο αυτουργός δολοφονίας, να τα φορτώσει όλα στο θύμα; Δυστυχώς η ιστορία αυτό δείχνει. Έχει ξαναγίνει…

Το σύνολο του Τύπου σήμερα ασχολείται με την προκλητική απολογία του αστυνομικού, μέσα από το απολογητικό υπόμνημα του Κούγια.

Στις τράπεζες λεφτά, στη νεολαία σφαίρες, ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες. Αυτό έχει εισπράξει η νεολαία και η κοινωνία. Ότι η κυβέρνηση γι αυτό ενδιαφέρεται κι αυτό προσφέρει. Στις τράπεζες λεφτά, στη νεολαία σφαίρες.