Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παυλίδης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παυλίδης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, Απριλίου 27, 2009

Εκτός τόπου και χρόνου, νομίζω οτι είναι πάλι ο πρωθυπουργός!

Όσοι τις ημέρες του Πάσχα επισκέφθηκαν την επαρχία, αποκόμισαν και κάποιες εντυπώσεις για το τι λέει ο κόσμος έξω από την Αθήνα και πόσο δυσκολεύονται από τα οικονομικά προβλήματα. Μέσα στην πόλη σε γενικές γραμμές είμαστε λίγο καλύτερα από ότι στην επαρχία όπου έχει σταματήσει η ζωή σε μερικές περιπτώσεις και περιμένουν τις οικονομικές ενέσεις από το κέντρο για να ζήσουν καλύτερα. Αντιθέτως η απόσταση της ενημέρωσης που υπήρχε πριν από 30 χρόνια δεν υπάρχει. Ξέρουν ότι και οι κάτοικοι του κέντρου για την πολιτική σκηνή. Σε μερικές περιπτώσεις και περισσότερα γιατί τα διαβάζουν στο ιντερνετ και τα προσέχουν περισσότερο.

Σε περίοδο οικονομικής κρίσης όλοι περιμένουν συγκράτηση από τους κυβερνώντες στο κέντρο επομένως και η στάση τους στα σκάνδαλα είναι πιο αυστηρή. Δεν σηκώνουν κουκούλωμα. Στην επαρχία ακόμη περισσότερο από το κέντρο. Αυτό καταλαβαίνουν είτε βουλευτές είτε απλοί πολίτες που επισκέφθηκαν την επαρχία το Πάσχα. Μόνον ο Καραμανλής πήγε στην Καστοριά και τους είπε ότι τα σκάνδαλα τα ανακαλύπτει το ΠΑΣΟΚ το οποίο επιδίδεται σε σκανδαλολογία.

Δηλαδή δίνει γραμμή στους βουλευτές του στην πραγματικότητα να μην τολμήσουν και ψηφίσουν υπέρ της περαιτέρω δικαστικής διερεύνησης της υπόθεσης των καταγγελιών του Μανούση εναντίον του Παυλίδη και πολύ περισσότερο για άλλες υποθέσεις όπως το Βατοπέδι όπου κινδυνεύουν πέντε βουλευτές της ΝΔ ή άλλες υποθέσεις που αφορούν τον Παυλίδη όπως της Τήλου. Η επίσημη γραμμή δηλαδή όπως την εκφράζει ο Καραμανλής είναι ότι πάμε οριστικά και εν γνώσει των συνεπειών του πολιτικού κόστους για παραγραφή των υποθέσεων. Οι μη πολιτικοί συμμετέχοντες των σκανδάλων θα καθίσουν στο εδώλιο του κατηγορούμενου, αλλά χωρίς τους πολιτικούς που εμπλέκονται και τους έδιναν εντολές. Σε ανώτατο επίπεδο.

Έχει ληφθεί δηλαδή σε ανώτατο επίπεδο, από τον πρωθυπουργό η απόφαση ότι όλα τα σκάνδαλα και ιδίως της Ζήμενς θα οδηγηθούν συνειδητά σε παραγραφή των ευθυνών για τους πολιτικούς. Για τους πολίτες το συμπέρασμα είναι ευθύ. Άρα είναι ένοχοι. Αν δεν είχαν πάρει τα κόμματα τα λεφτά της Ζήμενς δεν θα είχαν πρόβλημα να στείλουν στο εδώλιο του κατηγορούμενου όποιον τα πήρε. Για το Βατοπέδι προφανώς αποφάσισαν συλλογικά να εκχωρήσουν τα ακίνητα του δημοσίου, προφανώς τα ήξερε και ο πρωθυπουργός από την αρχή και γι αυτό παίρνει και την απόφαση να αποχωρεί η κοινοβουλευτική ομάδα σε κάθε απόπειρα να γίνει μυστική ψηφοφορία. Για τον παυλίδη θεωρεί ότι τον παίρνει να αναλάβει το ρίσκο επειδή δεν έχει προσωπική εμπλοκή αν και γνώριζε τις καταγγελίες από τον Απρίλιο του 2007 και αποφάσισε το κουκούλωμα προσωρινά επειδή την ίδια μέρα είχε παραιτηθεί ο Τσιτουρίδης για πολύ πιο αθώα δικαιολογία, αν και στην πραγματικότητα για τα ομόλογα.

Και για την υπόθεση των ομολόγων καλούνται σε απολογία 24 μη πολιτικά πρόσωπα, αλλά τα ομόλογα δεν τα εξέδωσε ο ύποπτος, αλλά το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Ο υπουργός, ο υφυπουργός και ο γενικός γραμματέας του υπουργείου. Αυτοί δεν καλούνται σε απολογία. Καλούνται αυτοί που τα αγόρασαν ή μεσολάβησαν στην αγορά. Ο πωλητής δεν έχει καμία ευθύνη.

Και όπως ακριβώς έχει χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα ο πρωθυπουργός στις υποθέσεις της διαχείρησης του δημοσίου χρήματος, έτσι έχει χάσει την επαφή και στην οικονομία. Αλλού οι πολίτες αλλού ο πρωθυπουργός. Δεν φταίει το ΠΑΣΟΚ για τη σημερινή κατάσταση της οικονομίας την οποία παρέδωσε σε πολύ καλύτερη κατάσταση. Το εξωτερικό χρέος ήταν 180 δισεκατομμύρια και τώρα έχει αυξηθεί κατά 50%. Σε έξι χρόνια έχει αυξηθεί 50%. Μά προφανώς λοιπόν ευθύνεται η κυβέρνηση Καραμανλή και όχι το ΠΑΣΟΚ. Μόνον ένας απελπισμένος πρωθυπουργός δεν το παραδέχεται. Με λόγια όμως δεν γεμίζουν τα ταμεία.

Το ίδιο ισχύει και με την πραγματική οικονομία. Μειώθηκε η τιμή στα αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού σε σημείο που δεν μπορούν να το πιστέψουν οι έμποροι. Έβλεπα την Κυριακή μια διαφήμιση εταιρίας πώλησης αυτοκινήτων η οποία πούλαγε ένα μεταχειρισμένο τζίπ του 2008 34.000 ευρώ όταν η τιμή για το καινούργιο έχει πέσει στις 25.000 ευρώ. Έπεσε η τιμή του καινούργιου κατά δέκα χιλιάρικα και ο έμπορος δεν πρόλαβε να το καταλάβει και να διορθώσει τη διαφήμιση. Τζάμπα η διαφήμιση που έγινε δυσφήμιση γιατί αυτός ο έμπορος εμφανίζεται να πουλάει το μεταχειρισμένο 9.000 ευρώ ακριβότερα από το καινούργιο.

Στην αγορά των ακινήτων δεν κάνει τίποτα εκτός από το να σκέφτεται να νομιμοποιήσει όσους παρανόμησαν με τους ημι-υπαίθριους χώρους δηλαδή να ευνοήσει τους κατασκευαστές που θέλουν να πουλήσουν τον ημι-υπαίθριο χώρο για συντελεστή δόμησης. Λες και δεν τους φτάνει που πουλάνε διαμέρισμα 86 τμ, για 200.000 ευρώ αντί για 100. Αντί να κοιτάξει να δώσει στεγαστικά δάνεια με 3% όταν το επιτόκιο της ΕΚΤ είναι στο 1,25% ώστε να αγοράσουν σπίτια όσοι τα έχουν ανάγκη και να εισπράξουν έτσι κέρδος εμμέσως και οι κατασκευαστές και οι τράπεζες, δίνει λεφτά στις τράπεζες τα οποία δεν φτάνουν ποτέ στους δανειολήπτες και ευνοεί μερικούς κατασκευαστές με την ιδέα να αγοράσει τα απούλητα ακίνητά τους ώστε να μην πέσουν οι τιμές στην αγορά.
Τέτοια απόσταση από την πραγματικότητα.

Τρίτη, Απριλίου 14, 2009

Κάνατε την τρίχα, τριχιά... και κοντεύετε να πνιγείτε...


Μου αρέσει που ακόμα και την ύστατη ώρα πριν από τις ευρωεκλογές κανένας δεν βάζει μυαλό από τους κυβερνώντες και λίγη σιγουριά χρειάζονται ότι θα είναι στην εξουσία έστω και για έναν μόνο χρόνο, για να αρχίσουν πάλι να επιδεικνύουν την αλαζονεία της εξουσίας. Τη σεμνότητα και την ταπεινότητα την έχουν μόνον για δημόσιες σχέσεις. Μόλις καταλάβουν ότι δεν τους βλέπουν, εκφράζονται ελεύθερα. Και δεν μιλάω μόνον ή καθόλου για τον Στυλιανίδη που περίμενε να γίνει υπουργός για να μείνει με έξοδα του κράτους στο Φόρ σήζονς.

Μιλάω κυρίως για τα στελέχη που μόνον για λόγους επικοινωνιακούς και τώρα που καταλαβαίνουν ότι όλοι οι πολίτες τους πήραν χαμπάρι, σκέφτονται ότι κάτι πρέπει να γίνει με τις υποθέσεις διαφθοράς και δεν είναι δυνατόν να έχουν στους κόλπους τους όσους έχουν κατηγορηθεί ή εμπλακεί το όνομά τους σε σκανδαλώδεις υποθέσεις. Να μην τους έχουμε υποψήφιους λέει ο ένας. Να αποκλειστούν από τις κυβερνητικές θέσεις προτείνει η άλλη. Αλλά να δούμε το πόρισμα λέει ο τρίτος. Όπως και δύο χρόνια πριν ήθελαν να αφήσουν τη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της.

Αυτή η υποκρισία ότι δήθεν εμείς έχουμε παραπέμψει στη Δικαιοσύνη την υπόθεση και μέχρι να προκύψει κάτι από κει… διατηρούμε όλους τους εμπλεκόμενους στις κυβερνητικές θέσεις, μόνον και μόνον γιατί είμαστε βέβαιοι ότι η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να εκδώσει καταδικαστική ή αθωωτική απόφαση για κανέναν πριν να περάσουν 8-9 ή και δέκα χρόνια. Μέχρι τότε… ποιος ζει και ποιος πεθαίνει. Και πάντως το ίδιο κόμμα αποκλείεται να κυβερνάει ακόμα. Και όμως αυτή η χρεοκοπημένη τακτική συγκάλυψης επαναλαμβάνεται και τώρα. Και μάλιστα έχουν το θράσος μερικοί να λένε ότι εμείς είμαστε συνεπείς με όσα λέγαμε ως κυβέρνηση.

Στείλαμε τις υποθέσεις στη Δικαιοσύνη και τώρα που κάτι προέκυψε παρά τις προσπάθειές μας βέβαια, και ο ανακριτής διαβίβασε τον φάκελο στη Βουλή, τον κατηγορούμε ότι έδρασε αντισυνταγματικά. Όχι επειδή καθυστέρησε δύο χρόνια, όπως έκανε ο Βενιζέλος στη Βουλή, αλλά επειδή ερεύνησε. Δεν έπρεπε να ερευνήσει ο ανακριτής. Έπρεπε να κρατάει το φάκελο στο συρτάρι του και να μην κάνει τίποτα. Απλώς να καθυστερεί επί δύο χρόνια για να μας δώσει τη δυνατότητα να κυβερνάμε απρόσκοπτα λέγοντας ότι η Δικαιοσύνη ερευνά και πρέπει να την αφήσουμε να κάνει τη δουλειά της.

Και όταν κάποτε και αν φτάσει ο φάκελος στη Βουλή, που κανονικά δεν πρέπει να φτάσει γιατί πρέπει να είναι άδειος από καταθέσεις κι έτσι να μπορεί να παραμένει ες αεί μακριά από τη Βουλή, ε τότε έχουμε ακόμα την πλειοψηφία γιατί είμαστε ήδη πέντε οι βουλευτές από τους 151 που θα έπρεπε να έχουμε παραπεμφθεί σε δίκαιη δίκη όπως όλοι οι πολίτες δικαιούνται…

Αυτή είναι η επιχειρηματολογία των ενόχων οι οποίοι υποτιμούν τη νοημοσύνη μας. Ως πολίτες θεωρούν ότι είμαστε εντελώς αδαείς, δεν έχουμε περάσει ποτέ από δικαστήρια, ζούμε σε άλλη χώρα και δεν έχουμε ιδέα του τι γίνεται στα γραφεία των υπουργών. Είμαστε νομίζουν εντελώς άσχετοι με τις επιχειρήσεις και δεν ξέρουμε πως γίνονται τα λαδώματα. Μα δεν έχει μείνει κανένας από μας χωρίς εμπειρία. Όπως λαδώνουμε εμείς για να πάρουμε δίπλωμα οδήγησης γιατί αν δεν λαδώσουμε θα μας κόψουν ακόμα κι αν ξέρουμε να οδηγάμε, έτσι λαδώνει και ο εφοπλιστής για να πάρει την επιδότηση. Και την άδεια για τη γραμμή και ότι εξαρτάται από την πολιτική εξουσία. Αν ο υπουργός ήταν ανόητος και ανίκανος αλλά τίμιος, θα έβαζαν τα λεφτά στην τσέπη οι δημόσιοι υπάλληλοι. Αν δεν είναι χαζός, παίρνει και ο υπουργός μίζα μένοντας στο απυρόβλητο. Σιγά μην πάει ο ίδιος αυτοπροσώπως να εισπράξει τη μίζα μετρητά ή να μην δώσει και απόδειξη είσπραξης.

Εδώ έχουμε φτάσει στο σημείο να περιμένουμε από τον εφοπλιστή που λάδωσε, να καταθέσει εναντίον του υπουργού. Βλέπω κι εγώ στα δελτία ειδήσεων μερικών καναλιών αυτή την παραπλανητική προσπάθεια ορισμένων δημοσιογράφων. Μα θα βρεθεί και ο ίδιος κατηγορούμενος αν το καταθέσει. Και η μαρτυρία του φυσικά δεν αρκεί για το λόγο ότι πρέπει να αποδειχθεί πέραν πάσης αμφιβολίας με ντοκουμέντα ότι ο υπουργός έπιασε στα χέρια του τη λίστα και τη χρησιμοποίησε. Πρέπει ο ίδιος ο υπουργός να είναι εντελώς ανίκανος να διαχειριστεί τα χρήματα για να πιαστεί στα πράσα. Μα αν ήταν τόσο ανίκανος δεν θα είχε γίνει υπουργός. Όπως και ο εφοπλιστής. Αν αποκάλυπτε αυτούς που λάδωσε δεν θα ήταν για πολύ εφοπλιστής. Κοροϊδευόμαστε τώρα;

Αν ένας πολιτικός ή ένας δημοσιογράφος θέλει να αποκαλύψει την αλήθεια, δεν έχει κανένα πρόβλημα. Αφού σου λέει ο Αγούδημος ότι δεν πήγαινα στους διαγωνισμούς του υπουργείου Αιγαίου για να μην δείρω τον Ζαχαρίου. Μπορεί να σου πει αν αυτός λάδωσε; Τι τον ρωτάς; Να αυτοκτονήσει περιμένεις; Η παράγκα όταν στήνεται για να παίρνουν μίζες, στήνεται από άσχετους; Ή είναι αδύνατον να γίνει νόμιμος διαγωνισμός; Δεν είναι δύσκολο. Πανεύκολο είναι. Ο κάθε ιδιώτης επιχειρηματίας όταν θέλει έναν υπεργολάβο, διαγωνισμό κάνει, παίρνει προσφορές, διαπραγματεύεται και κάνει τη δουλειά του. Δεν κλέβει τον εαυτό του…Στην πολιτική μόνον έχουν κάνει την τρίχα τριχιά.

Τρίτη, Απριλίου 07, 2009

Η νέα αριστοκρατία...


Σήμερα το θέμα νομίζω ότι θα έπρεπε να είναι ότι υπάρχουν τουλάχιστον 67 βουλευτές της ΝΔ που είχαν τη γνώμη, ότι δεν πρέπει να διερευνηθούν οι καταγγελίες του γαλάζιου εφοπλιστή Φώτη Μανούση κατά του πρώην υπουργού Αιγαίου Αριστοτέλη Παυλίδη. Δεν πρέπει να διερευνηθούν. Καθόλου. Είμαστε βουλευτές και έχουμε ασυλία είναι η γνώμη τους. Δεν είναι μόνον το κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει. Είναι κάτι χειρότερο. Σκέφτονται ότι ενδεχομένως να βρεθούν στη θέση του Παυλίδη, αισθάνονται ότι είναι ανοιχτοί από παντού και επομένως παίρνουν τα μέτρα τους. Στέλνουν μήνυμα ότι επιθυμούν να βρίσκονται στο απυρόβλητο.

Όλοι οι Έλληνες πολίτες έχουν τον ίδιο φόβο. Κανένας Έλληνας πολίτης δεν έχει τέτοιο προνόμιο. Μόνον οι 67 βουλευτές της ΝΔ επιθυμούν να το έχουν και να το διατηρήσουν. Του Παυλίδη δεν του άρεσε καν το γεγονός ότι ο ανακριτής διαβίβασε στη Βουλή όπως είχε υποχρέωση, έστω και με καθυστέρηση δύο πολύτιμων ετών (πολύτιμων πολιτικά και για την κυβέρνηση και για τον ίδιο τον Παυλίδη) το φάκελλο της δικογραφίας. Πρωτοφανής πώρωση που δείχνει ότι έχουν ξεκοπεί από τους πολίτες και θεωρούν μετά από 35 χρόνια βουλευτιλίκι ότι είναι άλλη κατηγορία αριστοκρατών που δεν υπόκεινται στους ελληνικούς νόμους της δημοκρατίας. Δεν έχουμε δημοκρατία κατά τη γνώμη τους. Ακόμα και ο Παυλίδης φιλοτιμήθηκε να πεί στα λόγια τουλάχιστον, αν και οι πράξεις του έδειχναν το αντίθετο, ότι κι εγώ αν ψήφιζα θα ψήφιζα υπέρ της σύστασης επιτροπής που θα κάνει την προκαταρκτική ανάκριση. Οι 67 είχαν τη γνώμη ότι δεν πρέπει να συσταθεί η επιτροπή.

Είναι γεγονός ότι όταν το ίδιο σώμα δηλαδή η Βουλή εντέλλεται να δικάσει τον εαυτό της, ένα μέλος της, δυσκολεύεται να είναι τυφλή σαν τη Δικαιοσύνη. Χιλιάδες Έλληνες κάθε χρόνο ταλαιπωρούνται στα δικαστήρια και για υποθέσεις που είναι αρκετά σοβαρές ταλαιπωρούνται για πέντε ΄΄εξι χρόνια πριν εκδοθεί μια απόφαση. Και είναι όμηροι του συστήματος. Βλέπουν τους ανακριτές και τα συμβούλια που παρεμβάλονται πριν από τη δίκη να αρνούνται στην πραγματικότητα να εκφέρουν κρίση και να μην αξιολογούν τα στοιχεία ώστε να απαλλάξουν κάθε κατηγορούμενο που είναι ολοφάνερα αθώος. Τα παραπέμπουν όλα στα δικαστήρια. Αθώοι, πιθανοί ένοχοι και ένοχοι που έχουν ομολογήσει την πράξη τους αντιμετωπίζονται όλοι το ίδιο. Ως τελεσίδικα ένοχοι.

Τώρα του κ. Παυλίδη και σε άλλους 67 δεν άρεσε το γεγονός ότι ο ανακριτής έκανε τη δουλειά του. Παρά τον προνομιακό τρόπο που αντιμετωπίστηκε δεν του άρεσε καθόλου. Χρειάστηκαν δύο χρόνια ταλαιπωρίας για να αποφασίσει η Βουλή ότι και για τον Παυλίδη ισχύει ο ίδιος νόμος, και θα γίνει με τον προνομιακό τρόπο βέβαια που προβλέπεται για τους βουλευτές, έρευνα για να διαπιστωθεί αν υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις που επιβάλουν την παραπομπή της υπόθεσης σε δίκη. Για τους απλούς Έλληνες πολίτες αυτά όλα είναι προσχηματικά. Στη θέση του Παυλίδη, ο απλός Έλληνας πολίτης θα έβλεπε να έχει γίνει κατηγορητήριο που θα αντέγραφε τις καταγγελίες του Μανούση. Θα είχε δεί τα συμβούλια εφετών να αντιγράφουν απλώς την κατηγορία του εισαγγελέα και να τον πα5ραπέμπουν σε δίκη. Εδώ χρειάζεται κι άλλη ψηφοφορία για να γίνει ότι για τον απλό Έλληνα πολίτη.

Και φυσικά δεν θα γίνει ποτέ. Γιατί ο Παυλίδης δεν δέχεται να δικαστεί ως απλός Έλληνας πολίτης. Δεν παραιτούμαι λέει… αλλά θα παραμείνω ο 151 ος βουλευτής και θα περιμένω να δώ τι θα αποφασίσουν οι βουλευτές του κόμματός μου. Η κυβέρνηση δηλαδή στηρίζεται στην ψήφο εκείνου του βουλευτή που περιμένει να δεί τι θα αποφασίσει η ολομέλεια της Βουλής, δηλαδή η πλειοψηφία του κόμματός του, μετά το πόρισμα στο οποίο θα καταλήξει η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή. Θα περάσει από άλλες δύο κρισάρες δηλαδή ο οποιοσδήποτε βουλευτής πριν ξεπέσει στη θέση του απλού Έλληνα πολίτη.

Λογικό είναι ο Παυλίδης να τα παίρνει στο κρανίο που δεν αθωώθηκε μόνο με την εμφάνισή του. Κανονικά η βουλευτική ιδιότητα περιλαμβάνει το προνόμιο ότι είναι πάνω από τους νόμους. Το ίδιο έγινε και εμποδίστηκε η Δικαιοσύνη με τους εμπλεκόμενους υπουργούς στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Το ίδιο έγινε και για εκατοντάδες άλλους που κατηγορούνταν ακόμα και για παράβαση του ΚΟΚ. Δεν παραπέμφθηκαν ποτέ σε δίκη. Από την άποψη του Παυλίδη, πρέπει να πώ ότι αυτό είναι εναντίον του. Η ΝΔ δεν τον αντιμετωπίζει όπως αντιμετώπισε τους εμπλεκόμενους υπουργούς στο σκάνδαλο βατοπεδίου. Και αυτή η διαφορετική μεταχείριση, τον κάνει να μοιάζει περισσότερο ένοχος από τους άλλους. Δεν είναι αναλογική η συμπεριφορά.

Και ο ίδιος ο Παυλίδης όμως, αν και κατέθεσε στη Βουλή ως οιονεί κατηγορούμενος, κατέθεσε πολιτικά. Είναι η δική του ερμηνεία για την εφαρμογή των νόμων. Δεν είναι αυτονόητο γι αυτόν ότι ο κάθε πολίτης δικαιούται δίκαιη δίκη για να αποδειχθεί η κατηγορία από τον κατήγορο πέραν πάσης αμφιβολίας, αλλιώς να αθωωθεί ο κατηγορούμενος. Ούτε θεωρεί ότι είναι πολίτης, ούτε έχει καμία εμπιστοσύνη στην Δικαιοσύνη. Είδατε τι επίθεση έκανε εναντίον του ανακριτή. Η ίδια η πιθανότητα να στέκει η κατηγορία της ηθικής αυτουργίας σε δωροδοκία είναι ξένη στο σύστημα. Δεν δωροδοκούνται πολιτικοί. Είναι τρίτοι αυτοί που μεσολαβούν. Εξ ορισμού. Μα η κοινή λογική λέει πως μόνον όποιος έχει την εξουσία μπορεί να δωροδοκηθεί. Ποιος θα λάδωνε ο Mανούσης για να κάνει τη δουλειά του; Εμένα;

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 18, 2009

Α! Ρε φουκαράδες...


Βρε καλώς την επιτήρηση. Καιρό είχαμε να την δούμε. Μετά την απογραφή που προκάλεσε την επιτήρηση για δύο χρόνια, 2005 και 2006, έφυγε το 2007 επειδή θα είχαμε εκλογές. Περάσαμε έναν χρόνο και αυτή τη φορά έρχεται η επιτήρηση κατόπιν ενεργειών της ίδιας κυβέρνησης. Δηλαδή παρέλαβαν μία χώρα με αξιοσημείωτες οικονομικές επιδόσεις και πάντως σε ρυθμούς ανάπτυξης ικανοποιητικούς και την έφεραν στον πάτο. Η πρώτη επιτήρηση ήταν αποτέλεσμα κομματικής εμπάθειας. Την πλήρωσε όμως με λιτότητα ο ελληνικός λαός. Η δεύτερη επιτήρηση είναι αποτέλεσμα της ολοκληρωτικής ανικανότητας των νεοφιλελεύθερων να διαχειριστούν την ελληνική οικονομία.

Επειδή δηλαδή οι άνθρωποι έπεσαν πάνω στο κρατικό ταμείο και το αφαίμαξαν με τις σπατάλες τους, οι οποίες υπολογίζονται από την ευρωπαϊκή τράπεζα στα 16 δισεκατομμύρια ευρώ, είναι οι λεγόμενες σπατάλες του δημοσίου, τώρα πρέπει όλοι μας να πληρώσουμε και κυρίως οι φτωχότεροι. Γιατί επιτήρηση σημαίνει για τους νεοφιλελεύθερους των Βρυξελλών, πάγωμα των μισθών στο δημόσιο, νέους φόρους, νέα μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος με μείωση των συντάξεων και αύξηση των ορίων ηλικίας, και μείωση της σπατάλης του δημοσίου.

Μάλιστα ο λόγος που επικαλείται το διευθυντήριο των Βρυξελλών, είναι ακριβώς αυτό. Ότι λένε πως θα μειώσουν τις σπατάλες του δημοσίου αλλά δεν λένε πώς. Δεν λένε για παράδειγμα ότι θα απολύσουν όλους τους υψηλά αμειβόμενους συμβούλους και στη θέση τους θα χρησιμοποιήσουν δημοσίους υπαλλήλους χωρίς πρόσθετη αμοιβή. Δεν λένε π.χ. ότι θα διαλύσουν όλα τα συμβούλια και τις επιτροπές όπου βάζουν δικούς τους με το αζημίωτο. Ούτε βέβαια έχουν σκοπό να σταματήσουν να προσλαμβάνουν από το παράθυρο όσους θέλουν αυξάνοντας τη σπατάλη, αυξάνοντας τα ρουσφέτια και την αναξιοκρατία.

Πολύ περισσότερο δεν μπορούν να πείσουν κανέναν ότι μπορούν να κυβερνήσουν γιατί τώρα δουλεύουν λιγότερο από όσο θα δούλευε μια υπηρεσιακή κυβέρνηση. Τίποτα δεν δουλεύει. Μόνο το κουκούλωμα του σκανδάλου μανούση-παυλίδη, γιατί όλη η κυβέρνηση στηρίζεται στον κ. παυλίδη. Και πως μπορεί να στερηθεί τον 151ο βουλευτή του ο Καραμανλής; Για μια ηθικού περιεχομένου υπόθεση; Να χάσει την καρέκλα και την κουτάλα για κάτι ηθικό; Πού είμαστε στην εποχή του Πλάτωνα;

Δεν άκουσα επίσης κανέναν από τους βουλευτές της ΝΔ που ασχολούνται και σωστά με τους Βατοπεδινούς, να λένε οτιδήποτε για την υπόθεση Παυλίδη. Κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους, αλλά είναι σίγουρο ότι κι αυτοί καταλαβαίνουν ότι δεν μπορεί καμιά κυβέρνηση να διαχειρίζεται με τέτοιο τρόπο, τέτοιες υποθέσεις. Κουκουλώνοντας και εμποδίζοντας τη Δικαιοσύνη να στείλει στη Βουλή το φάκελλο της δικογραφίας. Και κακώς το ΠΑΣΟΚ δεν έχει δώσει ακόμα τις διαστάσεις που πρέπει στην υπόθεση, από φόβο κάποιων εκσυγχρονιστών να μην τυχόν και κατηγορηθούν για σκανδαλολογία.

Απέναντι σε όλα αυτά τι έχουμε; Έχουμε έναν πρωθυπουργό ο οποίος ακολουθώντας τη συμβουλή του Γ. Σουφλιά, επιδίδεται μόνος του σε μια προεκλογική εκστρατεία στην οποία έρχεται δεύτερος. Για να βοηθήσει τον αρχηγό του, ο κ. Σουφλιάς άρχισε να μοιράζει και δημόσια έργα όπως η προέκταση της Αττικής Οδού. Δηλαδή ένα έργο που θα μπορούσε να έχει αναθέσει την πρώτη μέρα που μπήκε στο υπουργείο, αλλά καθυστέρησε πέντε χρόνια να το κάνει. Το έργο είναι με αυτοχρηματοδότηση άρα δεν είχε κανένα οικονομικό εμπόδιο. Απλώς δεν ήθελε να το αναθέσει στον Μπόμπολα, τον οποίο τότε θεωρούσαν νταβατζή. Και επί πέντε χρόνια δεν έκαναν το αυτονόητο. Τώρα αναθέτουν ένα έργο το οποίο θα ολοκληρωθεί με άλλη κυβέρνηση και με μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Θα μπορούσε δηλαδή φέτος να είναι έτοιμο αυτό το έργο και να δινόταν στην κυκλοφορία, αλλά ακόμα κάνει διαγωνισμό. Και προβλέπεται να τελειώσει το 2014. Αλλά με αυτή την κυβέρνηση ούτε το 2020 δεν πρόκειται γιατί αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να προωθήσει ούτε δημοπρασίες. Πόσο μάλλον αποζημιώσεις ιδιωτών από εκεί που θα περάσει ο αυτοκινητόδρομος. Είναι απλώς ένα προεκλογικό πυροτέχνημα. Έφτιαξε μια μακέτα για να μας δείξει σε χαρτί, από πού θα περάσει ο δρόμος. Γιατί καθυστέρησε πέντε χρόνια να το κάνει δεν μας είπε.

Η δε δραστηριότητα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αντί να εξειδικεύει κάθε μέρα το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ για την έξοδο από την κρίση, αφού η κυβέρνηση δεν έχει, επισκέφθηκε τον ΠτΔ Κάρολο Παπούλια και τον ενημέρωσε για τις απόψεις της αντιπολίτευσης σχετικά με την οικονομική κρίση. Φυσικά δεν του είπε τίποτα παραπάνω από όσα είπε και στην ομιλία του στη Βουλή. Γιατί δεν είχε και κάτι άλλο να του πεί…

Τετάρτη, Αυγούστου 27, 2008

Βγάλτε το φύλλον συκής...

Ως ένα σημείο είναι λογικό να σκέφτεται ο κάθε πολιτικός και το ατομικό του συμφέρον σε ότι κάνει, ή και το κομματικό συμφέρον όταν χειρίζεται θεσμικά ένα πολιτικό ζήτημα. Και οι σοβαροί πολιτικοί, δηλαδή αυτοί που έχουν παρόν και θέλουν να έχουν και μέλλον, αυτοί που θεωρούν ότι είναι σοβαροί, πρέπει να φροντίζουν οι πράξεις τους να συνάδουν με την ιδέα που έχουν για τον εαυτό τους.

Αναφέρομαι στον πρόεδρο της Βουλής τον κ. Δ. Σιούφα, ο οποίος έχει κάνει ενέργειες να αναβαθμίσει το κοινοβούλιο και ως εκ τούτου υποθέτω ότι θα τείνει ευήκοον ους αν του μεταφέρει κάποιος συνεργάτης του τα σχόλιά μας. Στην υπόθεση Μανούση-Παυλίδη, στην υπόθεση των επιδοτήσεων για τις άγονες γραμμές, υπάρχουν σοβαρά προβλήματα και αστείες δικαιολογίες. Υπάρχει η ουσία και υπάρχει το φύλλον συκής. Η ουσία είναι ότι η δικογραφία που αφορά σοβαρές κατηγορίες εναντίον του κ. Παυλίδη, δεν έχει φτάσει στη Βουλή, ούτε από το 2007, ούτε τώρα. Το φύλλον συκής είναι αυτό που επικαλέστηκε ο υπουργός Δικαιοσύνης, ότι υπάρχει κάποια διάταξη του κ. Λινού η οποία έφερε αυτό το αποτέλεσμα.

Η κυβέρνηση αρνείται να αναλάβει την ευθύνη της με παιδαριώδη τρόπο. Πώς λέει ένα παιδάκι όταν το πιάνουν με το χέρι στο βάζο με το μέλι… ότι δεν φταίω εγώ… το χέρι μου φταίει. Έτσι και η κυβέρνηση, αρνείται την ουσία και την πολιτική ευθύνη και προτιμά να βλέπουν όλοι οι πολίτες ότι παραβιάζεται εμφανώς το Σύνταγμα για να ωφεληθεί όχι μόνον ατομικά ένας υπουργός αλλά κυρίως η κυβέρνηση. Είναι περισσότερο από ευδιάκριτο ότι τον Απρίλιο του 2007 κι ενώ όλοι ήξεραν ότι πάμε σε εκλογές, ότι η κυβέρνηση ήθελε να προστατευθεί από τις δυσμενείς εντυπώσεις που θα προκαλούσε στους πολίτες η εικόνα της κυβέρνησης τη μια μέρα να αποπέμπει τον Τσιτουρίδη για τα ομόλογα με τα οποία έβαλαν χέρι στα χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων με το αζημίωτο (με το φύλλον συκής της κακής επιλογής συνεργάτη που είχε ανάμιξη σε χρηματιστηριακό σκάνδαλο του 1999) και την άλλη μέρα να αποπέμπει τον υπουργό Αιγαίου για τον οποίο καταγγέλθηκε από φίλο εφοπλιστή και πρώην στέλεχος του κόμματος χρηματισμός στενού συνεργάτη του υπουργού.

Η συγκάλυψη επιτεύχθηκε, οι δυσάρεστες εντυπώσεις δεν δημιουργήθηκαν προεκλογικά, ο κ. Παυλίδης έμεινε στο απυρόβλητο, και μετά από ένα χρόνο, έχασε μεν το υπουργείο, αλλά συνεχίζει να καλύπτεται επειδή οι βουλευτές είναι μόνον 152…Η ουσία λοιπόν είναι η προστασία του κύρους του Συντάγματος, η προστασία του κύρους του κοινοβουλίου η προστασία του κύρους της Δικαιοσύνης, η προστασία της ανεξαρτησίας και της Δικαιοσύνης και της νομοθετικής εξουσίας από την εκτελεστική. Δηλαδή την κυβέρνηση.

Η Δικαιοσύνη δίνει τώρα την εικόνα και η αντιπολίτευση καταγγέλει ότι άγεται και φέρεται από τις επιθυμίες της κυβέρνησης. Το ανάλογο ισχύει και για το κοινοβούλιο. Πληροφορείται όλος ο ελληνικός λαός και ο πρόεδρος του σώματος ότι η Βουλή έχει αγνοηθεί με αντισυνταγματικό τρόπο και δεν σκοπεύει να κάνει τίποτα για να μην θίξει την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Με την ίδια λογική δεν λέει και τίποτα στην κυβέρνηση, για να μην θίξει την ανεξαρτησία της εκτελεστικής εξουσίας. Αστεία πράγματα δηλαδή…

Δεν θέλω να πώ περισσότερα γιατί δεν θέλω να θίξω το επίπεδο νοημοσύνης του προέδρου της Βουλής. Καταλαβαίνει απολύτως τι θέλω να πώ και τι λένε και όλοι οι πολίτες της χώρας. Γιατί το δόλιο το Σύνταγμα δεν έχει κάποιον επώνυμο εκπρόσωπο να αντισταθεί, όπως έχει η Βουλή, η Δικαιοσύνη και η κυβέρνηση. Μόνο στον πατριωτισμό των Ελλήνων επαφίεται η πιστή του εφαρμογή. Και δεν θέλω να αμφισβητήσω τον πατριωτισμό κανενός…

Παρασκευή, Αυγούστου 22, 2008

Κάτω τα χέρια από τα λεφτά μας ρε κλέφτες!


Ρε μάγκες της ΔΕΗ και της ΔΕΠΑ… δεν μαζεύεστε λιγάκι; Είναι δυνατόν να στέλνετε σε πελάτες σας λογαριασμό 550 ευρώ και 600 ευρώ μόνο και μόνο επειδή έχετε ανίκανους και ακατάλληλους καταμετρητές οι οποίοι δεν περνάνε επί ένα χρόνο να μετρήσουν και μια φορά το χρόνο που περνάνε με δική τους υπαιτιότητα, θεωρείτε ότι σε ένα δίμηνο έκαψαν το ρεύμα της ζωής τους και μάλιστα Ιούλιο που έλειπαν; Για να το χρεώνετε με το ακριβότερο τιμολόγιο και να πλουτίζετε εις βάρος μας. Πόσα νομίζετε ότι παίρνουμε το μήνα βρε καραγκιόζηδες; Που έχετε για προϊστάμενους τους χειρότερους καραγκιόζηδες που λέγονται υπουργοί ανάπτυξης κλπ Αλλά αυτοί δεν έχουν φιλότιμο. Αν είχαν θα έβγαιναν να μιλήσουν για την υπόθεση Παυλίδη, αλλά νιώθουν αλληλέγγυοι και συνένοχοι…

Πάντως όποια οργάνωση καταναλωτών ενδιαφέρεται για τη ΔΕΗ και τη ΔΕΠΑ – άλλα τσογλάνια – αν κάνεις άίτηση διακοπής πρέπει να τους πληρώσεις 48 ευρώ λ΄λεει και αν σου το κόψουν επειδή δεν πλήρωσες έγκαιρα το λογαριασμό 100 ευρώ λέει… πού τα βρήκατε γραμμένα αυτά και από πότε μονομερώς αλλάζετε το συμβόλιαο που έχουμε υπογράψει; Λέει τέτοια το συμβόλαιο που υπογράψαμε πριν από δύο χρόνια; Πάλι όποια οργάνωση καταναλωτών ενδιαφερθεί θα της προσφέρουμε προνομιακά το χρόνο της εκπομπής για να προστατεύσουμε τα συμφέροντά μας…

Αυτά κάνετε. Φέρνετε τον κόσμο σε απόγνωση και φυσικά θα αποφασίσουν για τέτοιους λόγους να μη σας ξαναψηφίσουν ποτέ. Και μάλιστα όσο πιο πολύ εκνευρίζετε τον κόσμο, θα ψηφίσουν αυτόν που θα καταλάβουν ότι θα σας τσούξει περισσότερο. Γιατί αλλιώς είναι να χάνει από έναν άξιο αντίπαλο κι αλλιώς να χάνεις τις ψήφους από τον πιο ανίκανο. Τσούζει περισσότερο.

Γιατί αν είσασταν ικανοί ως κυβέρνηση να σκεφτείτε και τα δικά μας οικονομικά προβλήματα, δεν θα σπαταλάγατε και το δημόσιο χρήμα σε επιδοτήσεις των δικών σας αλλά θα έπιαναν τόπο τα χρήματα των φορολογούμενων. Καταφέρατε όμως να διπλασιάσετε τα εισητήρια σε όλο το Αιγαίο μέσα σε 4,5 χρόνια με την πολιτική σας. Όπως και να φτάσετε το δημόσιο χρέος στα 252 δισεκατομμύρια ευρώ και για να μην πληρώσε δραχμή απλώς για να το μετακυλίσετε πιο πίσω στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας πρέπει να δανειστείτε περισσότερα από 40 δισεκατομμύρια ευρώ σε έναν χρόνο.

Μόνο σε τρείς μήνες το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 4,5 δισεκατομμύρια, από τον υπουργό που θα έκοβε τις σπατάλες του κράτους κατά 10 δισεκατομμύρια. Αλλά έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που τα έλεγε προεκλογικά ο κ. Αλογοσκούφης και δεν θυμάται τίποτα.
Είναι τέτοιοι οι υπολογισμοί που κάνει αυτή η κυβέρνηση ώστε δεν μπορεί να μετρήσει ούτε πόσο χρωστάει από τα ομόλογα που λήγουν. Τα υπολόγιζαν 37 δισεκατομμύρια και τώρα τους βγαίνουν πάνω από 40 δισεκατομμύρια ευρώ. Και ούθτε ένα από αυτά δεν έχουν στο ταμείο από κανονικά έσοδα, δηλαδή από φορολογία εισοδήματος ή από φόρους στο πετρέλαιο. Όλα θα τα μετακυλίσουν στην επόμενη γενιά. Άμα μεγαλώσει το παιδί μου και γίνει 18 ετών θα του λέω ότι παιδάκι μου πρέπει να πληρώσεις τους σημερινούς τζερεμέδες γιατί όταν ήσουν τριών ετών υπήρχε έναν ανίκανος τζερεμές που έπαιρνε συνέχεια δάνεια για να κάνει ρουσφέτια και να διαχειρίζονται το χρήμα των φορολογούμενων οι Παυλίδηδες.

Για την οικονομία βέβαια θα καταψηφιστεί αυτή η κυβέρνηση όπως άλλωστε και η προηγούμενη και η επόμενη. Γιατί αυτός είναι ο κύριος προορισμός της κυβέρνησης. Να συγκεντρώνει τους φόρους και να φροντίζει να μοιράζονται σε όλους τους πολίτες για να καλύπτουν τις ανάγκες τους. Να συντηρεί σοβαρά σχολεία, να φροντίζει για την υγεία του πληθυσμού προκαταβολικά και όχι να περιμένουν να αρρωστήσουν για να μπούν σε νοσοκομεία. Και τα νοσοκομεία να είναι ευπρεπή και να πηγαίνουν και για χαρούμενο σκοπό όπως να κάνουν παιδιά όχι μόνο για να κάνουν εγχείρηση όταν πάθουν καρκίνο ή έμφραγμα μυοκαρδίου. Ξέρετε κανέναν Έλληνα που να πηγαίνει να γεννήσει σε δημόσιο νοσοκομείο εκτός από λίγους συνειδητοποιημένους τους τσιγγάνους και τους μετανάστες; Και όμως είναι καλύτερα από ιατρική φροντίδα. Για να φτιάχνουν δρόμους που θα βοηθούν στην οικονομική ανάπτυξη και όχι να σκοτωνόμαστε στους δρόμους επειδή έχουν ανάποδες κλήσεις ή έχουν μείνει στο 1950.

Τα γερά νεύρα όμως ο πολίτης τα έχει όταν βλέπει ότι αυτός πρέπει να δώσει όλο του το μηνιάτικο στα χρέη και στους λογαριασμούς μόλις τα πάρει και δεν του περισσεύουν να βγάλει το μήνα σαν άνθρωπος αξιοπρεπής. Αλλά πρέπει να δανείζεται και να παρακαλάει είτε τους γονείς του, είτε τα αδέρφια του είτε τη γιαγιά του αν έχει κομπόδεμα είτε κάποια τράπεζα να τον δανείσει με το αζημίωτο για να βγάλει το μήνα. Γιατί να σας ψηφίσει λοιπόν ένας άνθρωπος που εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα ή είναι αυτοαπασχολούμενος όταν δεν παίρνει πίσω τίποτα από τους φόρους που πληρώνει; Για να σπουδάσει το παιδί του πρέπει να πληρώσει, για να μεγαλώσει το παιδί του πρέπει να πληρώσει. Αν αρρωστήσει πρέπει να πληρώσει. Για το σπίτι του πρέπει να πληρώσει. Και για να πεθάνει πρέπει να πληρώσει. Τώρα που ανοίγουν τα σχολεία πάλι, να δείτε πόσοι πατεράδες δεν θα αγοράσουν παντελόνι για να πάρουν τα παιδιά τους μολύβια και τετράδια ή για να πληρώσουν τα δίδακτρα που πρέπει, από παιδικούς σταθμούς και φροντιστήρια ή άλλα δίδακτρα.

Ας σταματήσω γιατί δεν έχει τέλος αυτός ο κατάλογος…



Τετάρτη, Αυγούστου 20, 2008

Μην τον πιείτε... λουστείτε!


Καλά τώρα έχει άδικο ο Παυλίδης; Όταν επί δύο χρόνια όλα όσα έχεις κάνει και τώρα δημοσιοποιούνται είναι γνωστά στον πρωθυπουργό και σε καλύπτει συνειδητά και σταθερά, γιατί να παραιτηθείς; Όταν είσαι συνένοχος επί δύο χρόνια με τον ίδιο τον πρωθυπουργό για τα ίδια πράγματα, γιατί τώρα να παραιτηθείς; Και μάλιστα όταν καταλαβαίνεις ότι αυτή είναι η τελευταία σου αναλαμπή. Η τελευταία πράξη γιατί και λόγω ηλικίας δεν μπορεί να πάει μακριά ο Παυλίδης. Υπουργός έγινε και δεν πρόκειται να ξαναγίνει. Βουλευτής έχει διατελέσει επί σειρά ετών και τα συνταξιοδοτικά του δικαιώματα είναι κατοχυρωμένα. Αν πάψει να είναι βουλευτής τώρα ή σε τρία χρόνια είναι το ίδιο ή θα παίρνει και περισσότερα για να εξασφαλίσει τα γεράματά του. Δεν έχει ανάγκη κανένα εφάπαξ.

Δεν έχει καμία σημασία το πώς πολιτεύτηκε. Θα τρέφεται στο πρυτανείο όπως λέγανε στην αρχαία Ελλάδα για το υπόλοιπο του βίου του. Σε αναγνώριση των υπηρεσιών του. Ο καυγάς γίνεται μόνο για την εξουσία και για την υστεροφημία. Για τον Παυλίδη υστεροφημία σημαίνει ότι μάθαμε στα νησάκια μας να είμαστε αλληλέγγυοι με τους φίλους μας. Και διασύρει και τους νησιώτες γιατί ο κ. παυλίδης αντιλαμβάνεται την αλληλεγγύη με τους φίλους του με πολύ ιδιοτελή τρόπο, αν κρίνουμε και μόνο από το πώς χειρίστηκε το θέμα της παραίτησης του συνεργάτη του μετά τις καταγγελίες Μανούση, και πως τον διόρισε την ίδια μέρα.

Εδώ έχουμε μια περίπτωση επαγγελματικής πόρωσης, την οποία προκαλεί η επί σειρά ετών ενασχόληση με τα κοινά και μάλιστα με παλαιοκομματικό τρόπο. Όλα τα επαγγέλματα έχουν τις επαγγελματικές του πορώσεις. Για παράδειγμα εμείς οι δημοσιογράφοι τι παθαίνουμε; Αν σκοτωθούν πέντε άνθρωποι σε πέντε τροχαία είναι μονόστηλο. Αν σκοτωθούν πέντε άνθρωποι σε ένα τροχαίο είναι οκτάστηλο. Αν είναι και συγγενείς μεταξύ τους μπορεί να γίνει και οκτάστηλο. Στην περίπτωση του Παυλίδη, το ρουσφέτι και οι εξυπηρετήσεις κομματικών φίλων δεν είναι πολιτικό ατόπημα αλλά πολιτική αρετή.

Αφού λοιπόν γι αυτό τον έχουν στη ΝΔ δεν αντιλαμβάνεται τώρα γιατί όλοι επιτίθενται εναντίον του, αντί να τον επαινούν. Δεν καταλαβαίνει γιατί τώρα πρέπει να παραιτηθεί όταν τίποτα νέο δεν προέκυψε εκτός από αυτά που γνωρίζει ο πρωθυπουργός πριν από τις εκλογές. Τα γνώριζε, τον έκρινε άξιο να διεκδικήσει την ψήφο των νησιωτών κι εκείνοι που δεν γνώριζαν τίποτα βρίσκονται να τους εκπροσωπεί ο άνθρωπος στον οποίο οφείλεται η διαιώνιση των προβλημάτων τους. Αντί να κινηθεί δραστήρια για να λύσει τα δικά τους συλλογικά προβλήματα, όπως π.χ. η ναυπήγηση οκτώ νέων πλοίων με κοινοτική χρηματοδότηση, έστειλε στα αζήτητα τις μελέτες και τους κόπους ετών για να μοιράζει με τον γνωστό παλαιοκομματικό τρόπο χρήματα των φορολογούμενων σε δικούς του όσο πέρναγε από το χέρι του.

Ας τον έχει λοιπόν ο Καραμανλής και ας τον λούζεται γιατί ο ίδιος τον επέλεξε. Αφού είναι συνένοχοι, τόσον καιρό τώρα γιατί να κοροϊδέψουμε τους εαυτούς μας και να πούμε ότι όχι ο πρωθυπουργός δεν ήξερε τίποτα. Τίποτα δεν έτυχε. Πέτυχε. Κουράστηκαν και πέτυχαν αυτό το αποτέλεσμα, κόντρα με δημάρχους της περιοχής, επιχειρηματίες, ανταγωνιστές και εισαγγελείς που έψαχναν Δικαιοσύνη δηλαδή ψύλλους στ’ άχυρα. Όλο το σύστημα κάλυπτε και καλύπτει αυτές τις απαράδεκτες πολιτικές συμπεριφορές. Γιατί τώρα να παριστάνουμε κι εμείς ότι κάτι τρέχει με τον Παυλίδη; Κάτι με τη σοκολάτα Παυλίδη που σκιτσάρει ο Μητρόπουλος στα ΝΕΑ θα είναι… δεν αφορούν τον πρωθυπουργό οι σοκολάτες, άρα μπορεί να κάνει ότι δεν ακούει.

Καλά κάνει ο Παυλίδης λοιπόν και δεν θέλει να διευκολύνει κανέναν παραιτούμενος. Αν έχετε τα κότσια τους λέει, να με διαγράψετε εσείς. Τώρα μου ξυπνήσατε και μου ζητάτε τα ρέστα; Τόσα χρόνια ήμουνα καλός; Γιατί δεν μου είπατε κάτι τα προηγούμενα χρόνια; Ε; Εσείς δεν λέτε να αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της; Ε; Είδατε εσείς καμιά καταδικαστική απόφαση της Δικαιοσύνη για μένα; Ε; Ούτε και θα δείτε. Εδώ δεν έφτασε ποτέ ο φάκελλος της δικογραφίας στη Βουλή και δεν ζητήθηκε ποτέ η ασυλία μου. Εσείς θέλετε να παραιτηθώ για λόγους ευθιξίας; Και από πότε μου γίνατε εύθικτοι; Τον Αύγουστο του 2008; Που είναι παχιές οι μύγες; Εμείς στα νησάκια μας μάθαμε να είμαστε αλληλέγγτυοι με τους φίλους μας. Εσείς δεν το έχετε μάθει ακόμα ότι πρέπει να είσαστε αλληλέγγυοι μαζί μου; Όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε και οι βουλευτές είναι 152. Κάντε ότι σας λέει η συνείδησή σας…κι εγώ κάνω ότι λέει η δική μου…

Τρίτη, Αυγούστου 19, 2008

Η Ομερτά, επιβλέπεται από το Μαξίμου!


Κάθε μέρα που περνάει, τα πράγματα γίνονται χειρότερα στην υπόθεση Μανούση-Παυλίδη. Κάθε μέρα αποκαλύπτονται περισσότερα στοιχεία που πείθουν ότι η επιχείρηση συγκάλυψης της υπόθεσης δεν έγινε τυχαία, ούτε με πρωτοβουλία στελεχών απλών της κυβέρνησης αλλά με οδηγίες από το μέγαρο Μαξίμου. Το νεώτερο στοιχείο είναι ότι είχε στηθεί ολόκληρο κύκλωμα, το οποίο εμπόδισε τη δικογραφία για τον Παυλίδη, να φτάσει στη Βουλή και να ζητηθεί η άρση της ασυλίας του και η διερεύνηση του ρόλου του, ήδη από το 2006.
Και άλλα στοιχεία αποδεικνύουν ότι ο Αρ. Παυλίδης, ουδέποτε ενδιαφέρθηκε για χρηστή διοίκηση, αφού και όταν έπαυσε τον διευθυντή του γραφείου του και έστειλε την επιστολή στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, την ίδια στιγμή διόρισε ως ειδικό συνεργάτη, δίπλα του τον πρώην διευθυντή του. Όλες οι ενέργειές του δηλαδή ήταν στάχτη στα μάτια και μελάνι για να θολώσει τα νερά. Ακόμα και όταν γνώριζε ότι το πρωθυπουργικό γραφείο είναι ενήμερο.

Τα πάντα παραμερίζονταν με πρώτο φυσικά το δημόσιο συμφέρον για να εξυπηρετηθούν ο ίδιος και οι φίλοι του. Τι κύκλωμα είναι πάλι αυτό που λειτουργούσε και δεν έστελνε στη Βουλή τις δικογραφίες που αφορούσαν υπουργούς εν ενεργεία; Και μόνον αυτό, από μόνο του θα μπορούσε να ρίξει κυβερνήσεις αν υπήρχε φιλότιμο σ’ αυτή τη χώρα. Αλλά αποδεικνύεται επίσης ότι αν δεν υπάρχουν οργανωμένα συμφέροντα πίσω από κάθε ενέργεια που να πιέζουν για την εφαρμογή των νόμων, δεν πρόκειται ποτέ να εφαρμοστούν αλλά ούτε και να φτάσει η υπόθεση στη δημοσιότητα. Πόσο μάλλον στη Δικαιοσύνη.

Επειδή την καταγγελία έκανε ένας δήμαρχος και μάλιστα της ακριτικής Τήλου, θεώρησε πρέπον η κυβέρνηση να αποσιωπήσει την υπόθεση και να βάλει έναν δικαστικό λειτουργό να «κρίνει» χωρίς να έχει τέτοιο δικαίωμα, αν έπρεπε ή αν δεν έπρεπε να εφαρμοστεί το Σύνταγμα δηλαδή να λάβει γνώση η Βουλή και να αποφασίσει επί του θέματος. Φυσικά αν αντί για τον δήμαρχο της Τήλου, είχε κάνει την καταγγελία κανένα οργανωμένο συμφέρον η δημοσιότητα θα ήταν αυτονόητη από την πρώτη στιγμή και δεν θα είχαν τολμήσει να ακυρώσουν το Σύνταγμα δύο φορές…

Τη μία όταν δεν έφτασε ποτέ η δικογραφία στη Βουλή γιατί προφανώς το υπουργείο Δικαιοσύνης μεθόδευσε κατάσταση ώστε να παραμείνει στην εισαγγελεία του Αρείου Πάγου και η δεύτερη, επειδή ακόμα δεν έχει φτάσει η δικογραφία για την υπόθεση Μανούση στη Βουλή αν και το Σύνταγμα επιβάλει να σταλεί αμελλητί μόλις αναφερθεί το όνομα πολιτικού εν ενεργεία. Όλες οι ενέργειες αυτές είναι πολύ σοβαρές για να έχουν γίνει εν αγνοία του πρωθυπουργού. Αλλά ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι τότε έγιναν εν αγνοία του, δεν βλέπουμε σήμερα που τα μαθαίνει να κάνει κάποιες ενέργειες για να τιμωρηθούν και να συνετιστούν οι αυτουργοί. Και επίσης να αποκαλυφθούν οι αυτουργοί όλων αυτών των μεθοδεύσεων που δείχνει συμπεριφορά οργανωμένης παρέας για να ξεκοκαλίζουν τα χρήματα των φορολογούμενων. Να εξυπηρετούν φίλους τους…

Η σκοπιμότητα του πρωθυπουργού καθώς και το κακώς νοούμενο κομματικό συμφέρον, είναι διάφανες. Ο Καραμανλής μια μέρα πριν είχε αποδεχθεί την παραίτηση Τσιτουρίδη για την υπόθεση των ομολόγων. Την επόμενη μέρα έκρινε ότι δεν συμφέρει την κυβέρνησή του να αποπέμψει τον υπουργό Αιγαίου και να στείλει στον εισαγγελέα άλλη μια υπόθεση. Προσπάθησε λοιπόν να συγκαλύψει την υπόθεση κοροϊδεύοντας τον κόσμο. Κι αφού το αποφάσισαν εκείνη την ημέρα προσπάθησαν από τότε και να μείνει η υπόθεση μακριά από τη δημοσιότητα και ενόψει εκλογών να μην ενημερωθεί κανείς, με πρώτους τους ψηφοφόρους, για τα έργα και τις ημέρες ενός υπουργού.

Ο οποίος υπουργός αδιαφορούσε για τις επώνυμες καταγγελίες που γίνονταν εις βάρος του και για τις ενέργειές του. Έδινε τις επιδοτήσεις σε φίλους του, έδινε άδειες σε φίλους του και αγνοούσε τις διαμαρτυρίες των υπολοίπων.

Δεν σταμάτησε ούτε όταν άσκησε ποινικές διώξεις ο εισαγγελέας Ρόδου εναντίον συνεργατών του οι οποίοι εκτελούσαν εντολές του.

Στήθηκε ολόκληρος μηχανισμός για να εμποδίσει τη Βουλή να λάβει γνώση των υποθέσεων και να συζητήσει την αίτηση άρσης της ασυλίας του

Δεν σταμάτησε ούτε όταν είδε ότι ενημερώθηκε η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός για τις ενέργειές του με φροντίδα ενός φίλα προσκείμενου στη ΝΔ εφοπλιστή που θεωρούσε εαυτόν θιγόμενο από την ούτως ή άλλως μεροληπτική του πολιτική. Ούτε όταν καταγγέλθηκε λάδωμα και προστασία.

Στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου δηλαδή στη Δικαιοσύνη προσέφυγε μόνον μετά από επιμονή του διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού και με σκοπό όχι να βοηθήσει στην αποκάλυψη της αλήθειας αλλά με σκοπό τη συγκάλυψη και την παραπλάνηση της Δικαιοσύνης.

Και φυσικά μετά από όλα αυτά ακόμα και τώρα που αποκαλύφθηκαν δεν έχει σκοπό ούτε να παραιτηθεί, ούτε τίποτα δηλώνοντας με τη στάση του ότι όλοι είναι συνένοχοι και επομένως πρέπει να τον υπερασπιστούν μέχρι τελικής πτώσεως.

Λεπτομέρεια. Ακόμα και στο ΦΕΚ γράφει ψευδώς ο κ. παυλίδης ότι ο διευθυντής του γραφείου του ο κ. Ζαχαρίου δήθεν παραιτήθηκε από τις 2 Απριλίου 2007. Στην επιστολή του προς τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Σανιδά γράφει ότι την ίδια μέρα που ενημερώθηκε από τον κ. Αγγέλου για τις καταγγελίες Μανούση, κάλεσε τον διευθυντή του και του ζήτησε εξηγήσεις και του είπε ότι είναι απαράδεκτος κι εκείνος παραιτήθηκε στις 27 Απριλίου 2007. λεπτομέρεια θα μου πείτε, αλλά είναι μια λεπτομέρεια που δείχνει ότι οι άνθρωποι χρησιμοποιούν ότι περνά από το χέρι τους για να παραποιήσουν την αλήθεια. Είναι δηλαδή επικίνδυνοι. Σε χώρα που θα λειτουργούσε η Δικαιοσύνη, θα κρίνονταν επικίνδυνοι και θα προφυλακίζονταν. Εδώ όμως είναι η χώρα όπου όλοι αυτοί οι τύποι κυκλοφορούν ελεύθεροι, παραμένουν υπουργοί, παραμένουν βουλευτές και προφυλακίζονται ανυπεράσπιστες γυναίκες όπως η Τσέκου που προφανώς είναι αθώες και προφανέστατα δεν είναι επικίνδυνοι για την τέλεση νέων αδικημάτων.

Ντροπής πράγματα… Αλλά το αυτί τους δεν ιδρώνει. Θα πούν θα γράψουν σου λέει πάλι θα μας ψηφίσουν άρα θα αθωωθούμε. Άλλωστε δεν εκλεγόμαστε επειδή είμαστε καλοί πολιτικοί αλλά επειδή κάνουμε ρουσφέτια στους φίλους μας.

Παρασκευή, Αυγούστου 15, 2008

Μανούσης: "Έτσι τα έδινα στον Παυλίδη, για προστασία"


Μέρες που είναι και ανήμερα δεκαπενταύγουστου, μπορεί να μην έχετε και πολύ όρεξη για ενημέρωση, αλλά θα σας πούμε μόνον τα νεώτερα, ώστε όποιος επιλέγει ενημερωτικό ραδιόφωνο τέτοια μέρα να είναι ενημερωμένος για τα νεώτερα στοιχεία στην υπόθεση του σκανδάλου των επιδοτήσεων των πλοίων της άγονης γραμμής.

Το Βήμα δημοσιεύει σήμερα από τη δικογραφία της υπόθεσης, το κείμενο της κατάθεσης του εφοπλιστή Φώτη Μανούση, από όπου αναδύεται ακριβώς αυτό το νοσηρό πολιτικό κλίμα της λεγόμενης νέας διακυβέρνησης. Όπου ο κομματισμός θεωρείται προσόν και οι φίλοι, οι κομματικοί φίλοι μοιράζουν μεταξύ τους τα χρήματα των φορολογούμενων. Ο νόμος θεωρείται απλώς ένα εμπόδιο που πρέπει και να παρακάμψουν και να ικανοποιήσουν. Αν μπορούν να τηρήσουν το νόμο είναι ικανοποιημένοι, αν δεν μπορούν απλώς τον ξεχνάνε με διάφορες αστείες αιτιολογίες.

Ο Φώτης Μανούσης έχει διατελέσει γενικός γραμματέας υπουργείου στο παρελθόν και στέλεχος της ΝΔ και μετά αποφάσισε να γίνει εφοπλιστής. Την περίοδο μάλιστα της πρώτης τετραετίας της ΝΔ έχει εκλεγεί και στο ΔΣ της Ένωσης Ακτοπλόων. Είναι δηλαδή ένα στέλεχος που κινείται με άνεση ανάμεσα στους άλλους νεοδημοκράτες, υπουργούς βουλευτές και συνεργάτες τους. Για να διαμαρτυρηθεί που δεν παίρνει αυτά που θεωρεί ότι δικαιούται και αφού είναι νεοδημοκράτης κατά τη γνώμη του δικαιούται περισσότερα από όσα παίρνει, επισκέπτεται και προωθεί τα συμφέροντά του όλους. Από τον αρμόδιο υπουργό ως τους φίλους του βουλευτές. Κι αφού θεωρεί ότι κακώς δεν παίρνει και κακώς του ζητάνε λεφτά αλλά παρόλα αυτά δεν παίρνει αυτά που θέλει, αλλά βλέπει ότι κάποιοι άλλοι τα παίρνουν γιατί προφανώς τα καταφέρνουν καλύτερα από αυτόν στις συναλλαγές κάτω από το τραπέζι, αποφασίζει να αντιδράσει. Εκτός από τον βουλευτή Δωδεκανήσων και πρόεδρο της επιτροπής θεσμών και διαφάνειας της Βουλής, Αν. Καραμάριο, μιλάει και με τον φίλο του βουλευτή Θεσσαλονίκης Κ. Ζαχαράκη του δίνει στοιχεία και του ζητάει να απευθυνθεί στον πρωθυπουργό. Ο λόγος είναι θεωρεί πλέον ότι ο Παυλίδης ενεργεί στο υπουργείο του εντελώς προσωπικά και δεν μοιράζεται με τους κομματικούς φίλους τα χρήματα των επιδοτήσεων παρά τις μίζες που έχει δώσει.

Ο κ. Ζαχαράκης δίνει στον κ. Αγγέλου, τον διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού τον φάκελλο με τα στοιχεία κι εκείνος τα διαβιβάζει στον κ. Παυλίδη. Προφανέστατα αφού προηγουμένως έχει ενημερώσει τον πρωθυπουργό, ο οποίος αποφασίζει να μην κάνει τίποτα γιατί σε λίγους μήνες θέλει να πάει για εκλογές. Το κακώς νοούμενο κομματικό συμφέρον υπερτερεί και το κουκούλωμα έχει εντολή του πρωθυπουργού.

Όλα τα υπόλοιπα κι αφού θεωρούν βάσιμα ότι κάποια στιγμή η υπόθεση θα φτάσει στη δημοσιότητα, αποσκοπούν απλώς στη συγκάλυψη των ευθυνών τους. Ο Παυλίδης αφού παίρνει τα στοιχεία, καταστρώνει με τον συνεργάτη του τον κ. Ζαχαρίου το σχέδιο δράσης και αποφασίζουν να καλύψουν τον υπουργό αφού χάλασε η δουλειά. Τουλάχιστον να μη χαλάσουν και την καρριέρα τους. Στέλνει λοιπόν μια επιστολή στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου τον κ. Σανιδά, ακριβώς για να υπερασπιστεί τον εαυτό του και λέει ουσιαστικά ότι εγώ δε φταίω σε τίποτα, τώρα τα έμαθα από τον κ. Αγγέλου και θέλω να ασχοληθεί η Δικαιοσύνη. Ελπίζοντας φυσικά ότι η Δικαιοσύνη δεν θα βγάλει τίποτα. Αν τα δικαστήρια δεν έχουν χειροπιαστά στοιχεία δεν μπορούν να καταδικάσουν άνθρωπο.

Αυτή η πολιτική συγκάλυψης όμως είναι μείζον πολιτικό σκάνδαλο και έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί. Ο πρωθυπουργός κουκουλώνει ενόψει εκλογών την υπόθεση, αντί να λάβει τα μέτρα του να καθαιρέσει τον υπουργό και να παραπέμψει εκείνος την υπόθεση στον εισαγγελέα. Όπως καταλαβαίνετε αλλιώς χειρίζεται την υπόθεση ένας δικαστικός λειτουργός αν καταλαβαίνει ότι ο πρωθυπουργός δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του και αλλιώς αν καταλαβαίνει ότι ο πρωθυπουργός θέλει να συγκαλύψει ενόψει εκλογών την υπόθεση, και ένα χρόνο μετά τις εκλογές θα έχει λάβει τα μέτρα του, δεν θα έχει κάνει υπουργό τον Παυλίδη και θα έχει κρυώσει το θέμα, μπορεί και να τα έχουν βρεί μεταξύ τους οι αντίδικοι και όταν τρώνε δεν μιλάνε.

Ο Μανούσης κάνει όλες τις καταγγελίες προεκλογικά, ο Παυλίδης στέλνει την αθωωτική για κείνον επιστολή στον κ. Σανιδά προεκλογικά, ο Μανούσης κάνει την πρώτη του κατάθεση προεκλογικά όπου δεν λέει σχεδόν τίποτα και τη Δεύτερη κατάθεση μετεκλογικά. Όλα μακριά από τη δημοσιότητα φυσικά ως τώρα. Σήμερα αποκαλύπτεται η δικογραφία. Ως τώρα η υπόθεση είχε πολιτικά αποσιωπηθεί. Ενώ όφειλε ο ίδιος ο πρωθυπουργός αλλά και οι αρμόδιοι υπουργοί έκτοτε, δηλαδή προεκλογικά να έχουν ενημερώσει την κοινή γνώμη για όλα. Αυτή είναι η κατάντια μας. Ο πρωθυπουργός προστατεύει τον υπουργό του, καμώνεται ότι δεν ξέρει τίποτα, τον έχει και υποψήφιο φυσικά στις εκλογές σαν να μην συμβαίνει τίποτα και τώρα τον έχει βουλευτή και δεν ξέρει τι να τον κάνει. Δεν μπορεί να έχουν όλοι δίκιο. Ούτε ευθύνεται ο λαός που τον εξέλεξε. Αν τα ήξερε ο λαός όλα αυτά που δσήμερα αποκαλύπτονται ίσως να είχε κάνει άλλες επιλογές. Δεν μπορεί όμως και ο Παυλίδης και ο Μανούσης και ο Καραμάριος και ο Ζαχαράκης να έχουν όλοι δίκιο. Το κάθε κόμμα πρέπει να καθαρίζει τα του οίκου του και να βάζει υποψήφιους μόνον αυτούς που θεωρεί ότι είναι εντάξει σε όλα. Αλλιώς είναι συνένοχοι στη συγκάλυψη της υπόθεσης. Βλέπουμε επίσης για άλλη μια φορά πως χρησιμοποιείται η Δικαιοσύνη ως άλλοθι και όχι ως θεσμός που προστατεύει τη διαφάνεια και προστατεύει από εγκληματικές συμπεριφορές. Γιατί οι δωροδοκίες και οι συναλλαγές με δημόσιο χρήμα είναι βαρύτατα εγκλήματα. Θυμηθείτε τον πρώην πρύτανη του Παντείου πανεπιστημίου, πως πήγε βαθειά στη φυλακή επειδή απλώς υπόγραφε ότι χαρτί του δίνανε…

Ο κ. Παυλίδης λοιπόν λέει στην επιστολή του προς τον κ. Σανιδά ότι ενημερώθηκε την ίδια μέρα δηλαδή στις 27 Απριλίου 2007 (προεκλογικά) από τον διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού Ι. Αγγέλου, ότι ο πρώην βουλευτής της ΝΔ Κ. Ζαχαράκης του παρέδωσε έναν φάκελλο στον οποίο περιέχονται φωτογραφίες και στοιχεία για συναλλαγές του κ. Ζαχαρίου με τον εφοπλιστή Φώτη Μανούση. Μόλις πληροφορήθηκε ο κ. Παυλίδης τις καταγγελίες, γράφει στην επιστολή του ότι κάλεσε στο γραφείο του τον κ. Ζαχαρίου και όπως λέει «τον επέπληξα για την επιπόλαιη συμπεριφορά του και την οποία χαρακτήρισα απαράδεκτη». Μάλιστα του ζήτησε να συντάξει αμέσως αναφορά, την οποία παρέδωσε επίσης στον κ. Σανιδά. Στην αναφορά αυτή ο κ. Ζαχαρίου εκθέτει τις απόψεις του, δηλαδή υπερασπίζεται τον εαυτό του. Και καταλήγει ότι «η έκφραση δυσαρέσκειας από την πλευρά σας με οδηγεί να υποβάλω την παραίτησή μου». Αλλά σύμφωνα με συνεργάτες του κ. Μανούση, «ο κ. Ζαχαρίου παρά την υποβολή παραίτησης παρέμεινε στο πλευρό του υπουργού ως τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2007. και υπενθυμίζουμε ότι μόλις πριν από λίγες μέρες ο κ. παυλίδης έλεγε δημοσίως ότι «στηρίζει απόλυτα τον πρώην συνεργάτη του Παναγιώτη Ζαχαρίου».

Ο δικηγόρος του κ. Ζαχαρίου, κατέθεσε για λογαριασμό του υπόμνημα όπου λέει μεταξύ άλλων: Ο κ. Μανούσης είναι γνωστός στους κύκλους της ΝΔ από την εποχή που ήταν γενικός γραμματέας του ΥΠΕΧΩΔΕ αλλά και νωρίτερα, ενώ εγώ τον γνώριζα από τη συμμετοχή του σε διάφορες κομματικές συναντήσεις. Επίσης από την περίοδο της θητείας μου στο υπουργείο Αιγαίου και νησιωτικής πολιτικής κατά τις επαφές με πολλούς συνεργαζόμενους με αυτό, μεταξύ αυτών και με τον κ. Μανούση, ο οοίος επισκεπτόταν το υπουργείο πότε για θέματα της ακτοπλοίας, που τον ενδιέφεραν, και πότε ως μέλος του ΔΣ της Ένωσης των Ακτοπλόων.

Πράγματι έγιναν κάποιες επισκέψεις στο γραφείο του κατόπιν προσκλήσεώς του σε φιλικό κλίμα. Μια φορά με κάλεσε για να δώ τις νέες του εγκαταστάσεις. Η επίσκεψη του Δεκεμβρίου ήταν εθιμοτυπική για τις εορτές των Χριστουγέννων, όπως συμβαίνει μεταξύ γνωστών και κομματικών φίλων. Σε καμία από τις επισκέψεις δεν συζητήθηκαν θέματα προσωπικά εμού ή του κ. υπουργού. Αντίθετα ο κ. Μανούσης μου εξέθετε τα διάφορα προβλήματά του και διαμαρτυρόταν όπως και όταν ερχόταν στο υπουργείο, για την αργοπορία των υποθέσεων του στο υπουργείο. Τα όσα υποστηρίζονται από τον κ. Μανούση είναι προδήλως αβάσιμα και αόριστα και ελέχθησαν για να εξυπηρετήσει τις ενέργειές του και τους σκοπούς του και να ασκήσει με αυτόν τον τρόπο πίεση».

Αυτά πριν από τις εκλογές. Μετά τις εκλογές καταθέτει νέο υπόμνημα κι αφού προηγουμένως έχει γίνει ο Μανούσης πιο συγκεκριμένος.
«Ο κ. Μανούσης εντός πέντε μηνών εμφανίζεται απολύτως συνεπής στις δεσμεύσεις του ότι θα κάνει τα πάντα για να αναστατώσει την πολιτική ζωή του τόπου αν δεν γίνει το θέλημά του, να πάρει δηλαδή τις γραμμές που νομίζει ότι δικαιούται έναντι όλων και έναντι του νόμου. Εντός λοιπόν αυτών των πέντε μηνών και μη δυνάμενος να περιμένει τις όποιες δικαστικές αποφάσεις που αφορούν τις εταιρίες του αλλά και για να επιτύχει τους εκβιαστικούς σκοπούς του, ξεδιπλώνει πλέον το κουβάρι της συνομωσίας του.

Στις 29.10.2007 ο κ. Μανούσης θυμάται ξαφνικά τεράστια ποσά της τάξεως των 75.000 έως 800.000 ευρώ τα οποία τάχα μου έδωσε, τα οποία δεν είχε αναφέρει στην προηγούμενη κατάθεσή του στις 14 Μαίου. Πράγματι εντυπωσιακή βελτίωση της μνήμης του κ. Μανούση, ο οποίος πλέον θυμάται και λεπτομέρειες. Θυμάται επιταγές, καταβολές μετρητών, προετοιμασία υπαλλήλων του, επίκληση μαρτύρων και αποδεικτικών μέσων. Όψιμα όμως. Το εξοργιστικότερο όμως όλων είναι η δικαιολογία που επικαλείται για τη μη είσπραξη των επιταγών, ότι τάχα δηλαδή είχε αποκαλυφθεί το «σκάνδαλο». Οι ίδιοι όμως οι μάρτυρες που επικαλείται τον διαψεύδουν».

Τι λέει τώρα, ο κ. Μανούσης στην κατάθεσή του; Περιληπτικά:
▅ «Ο κ. Παυλίδης γνώριζε από την πρώτη στιγμή για τα χρήματα ύψους άνω των 800.000 ευρώ που έδωσα συνολικά στον κ. Ζαχαρίου»
▅ «Τι άλλο μου έμενε να κάνω όταν ο υπουργός με παρέπεμπε στον διευθυντή του για να επιλυθούν τα προβλήματα της εταιρείας μου;»
▅ «Ο διευθυντής είναι απόλυτα κατευθυνόμενος από τον υπουργό Αιγαίου. Οι όποιες ευθύνες βαραίνουν αυτόν και όχι τον κ. Π. Ζαχαρίου»
«Ε δινα χρήματα στον υπουργό Αιγαίου κ. Αρ.Παυλίδη για να έχω προστασία! Μου ζητούσαν χρήματα για την αγορά διαμερίσματος στη θυγατέρα του υπουργού, για παλιά χρέη του κ.Ζαχαρίου αλλά και για να “εξασφαλίσουν τα γεράματά τους”,όπως χαρακτηριστικά έλεγαν».
Επιπλέον ο κ. Μανούσης αναφέρει ότι μίλησε για την «εκβίαση» στον πρώην βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Κ. Ζαχαράκη για να ενημερώσει τον διευθυντή του γραφείου του Πρωθυπουργού κ. Ι.Αγγέλου γιατί δεν μπορούσε να τον συναντήσει παρά τις προσπάθειές του.

Και αναλυτικά:
Η κατάθεση του κ. Μανούση τον Οκτώβριο του 2007 έχει ως εξής: Φώτης Μανούσης: «Ο κ. Ζαχαρίου από κοινού με τον υπουργό τον κ. Παυλίδη με υποχρέωσαν, προκειμένου να μετέχω ισότιμα στους διαγωνισμούς του υπουργείου του, να καταβάλω κάποια ποσά προκειμένου αυτοί να αντεπεξέλθουν στα αυξημένα έξοδα που είχαν, π.χ. αγορά διαμερίσματος στη θυγατέρα του υπουργού, παλαιά χρέη του Ζαχαρίου προς τρίτους και όπως έλεγε χαρακτηριστικά “να εξασφαλίσουμε τα γεράματά μας”, την τελευταία φράση την έλεγε ο κ. Ζαχαρίου για λογαριασμό του υπουργού. Εξάλλου τι άλλο μου έμενε να κάνω όταν ο ίδιος ο υπουργός με παρέπεμπε στον διευθυντή του για να μου επιλύσει τα προβλήματα της εταιρείας μου και συνεχώς μου “κόβουν” τη συμμετοχή της εταιρείας μου από τους διαγωνισμούς των άγονων γραμμών. Ενώ την ίδια στιγμή τις ίδιες γραμμές “δώριζαν” με απευθείας ανάθεση σε συγκεκριμένη εταιρεία. Ουσιαστικά τα χρήματα τα έδινα για “προστασία”». Εισαγγελέας Εφετών: Πόσα ακριβώς χρήματα δώσατε, πότε, σε ποιον, με ποιον τρόπο, πόσες φορές και πώς μπορείτε να αποδείξετε το γεγονός αυτό; Φώτης Μανούσης: «Μπορώ να καταθέσω ότι μαζί με μετρητά και μεταχρονολογημένες επιταγές το ποσό ξεπερνάει τις 750.000-800.000 ευρώ. Βέβαια, οι μεταχρονολογημένες επιταγές μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου δεν εισπράχθηκαν. Τα μετρητά τα οποία ανέρχονται από 125.000 ως 150.000 κατεβλήθησαν στο γραφείο μου από τον κ. Ζαχαρίου για λογαριασμό της ομάδος του, δηλαδή τον υπουργό κ. Παυλίδη και λοιπούς που δεν γνωρίζω. Το γεγονός αυτό της παράδοσης των παραπάνω χρημάτων σε μετρητά στον κ. Ζαχαρίου μπορεί να αποδειχθεί και από τους υπαλλήλους μου που συγκέντρωσαν τα χρήματα και είναι καταγεγραμμένο από το σύστημα βιντεοσκόπησης. Επίσης είναι καταγεγραμμένη και η παράδοση στον κ. Ζαχαρίου των μεταχρονολογημένων επιταγών που του δόθηκαν για τον ίδιον σκοπό». Εισαγγελέας Εφετών: Γνωρίζετε να μας πείτε ποιες ακριβώς είναι αυτές οι επιταγές; Φώτης Μανούσης: «Οι επιταγές αυτές οι οποίες, όπως είπα, δεν εξαργυρώθηκαν είναι οι υπ΄ αριθμόν 43313484-4 αξίας 100.000 ευρώ, 43313483 αξίας 100.000 ευρώ, 43313482-8 αξίας 100.000 ευρώ, 43313488-7 αξίας 100.000 ευρώ, 33313489-5 αξίας 100.000 ευρώ και 43313490-9 αξίας 25.000 ευρώ. Οι παραπάνω επιταγές ήταν της Εμπορικής Τράπεζας». Εισαγγελέας Εφετών: Μπορείτε να μας προσκομίσετε αντίγραφο της βιντεοσκόπησης της παράδοσης των χρημάτων και των επιταγών στον κ. Ζαχαρίου; Φώτης Μανούσης: «Πιστεύω πως τεχνικά μπορεί να γίνει σίγουρα. Ομως μπορώ να εκτυπώσω από τον σκληρό δίσκο κάποια σειρά φωτογραφιών». Εισαγγελέας Εφετών: Παρακαλούμε να μας επαναλάβετε για ποιους λόγους υποκύψατε στους εκβιασμούς του κ.Ζαχαρίου και δώσατε τα χρήματα σ΄ αυτόν. Φώτης Μανούσης: «Οταν η εταιρεία μου συμμετέχει με κάθε νομιμότητα στους διαγωνισμούς του υπουργείου και συνεχώς με κάποιες προφάσεις “κόβομαι”, όταν σκανδαλωδώς χαρίζει με απευθείας ανάθεση τις προαναφερόμενες γραμμές χωρίς καμία νομιμότητα, όταν επισκεπτόμενος τον ίδιον τον υπουργό για να διαμαρτυρηθώ γι΄ αυτήν την αντιμετώπιση με παραπέμπει στον διευθυντή του λέγοντας “κοίτα να τα συζητάς μαζί του και να τα βρεις”, δεν είχα άλλη λύση από το να δεχτώ ως κάτι το φυσιολογικό τη συμμετοχή μου στις οικονομικές ανάγκες. Εξάλλου αν διαβάσει κανείς προσωπικά το σχέδιο επιστολής μου που σας παραδίδω με ημερομηνία 14 Απριλίου 2007 και την οποία απηύθυνα στον υπουργό κ. Τέλη Παυλίδη, θα βγάλετε εύκολα συμπεράσματα. Θα ήταν παράλειψή μου να μη δηλώσω ότι ο διευθυντής του είναι απόλυτα κατευθυνόμενος από τον υπουργό του. Και οι όποιες ευθύνες βαραίνουν τον υπουργό και όχι τον Ζαχαρίου που ενεργούσε ως εκτελεστικό όργανό του». Εισαγγελέας Εφετών: Γιατί δεν υποβάλατε μήνυση σε βάρος του Παναγιώτη Ζαχαρίου όταν αυτός ήρθε στο γραφείο σας και του δώσατε τα χρήματα και τις επιταγές που σας ζήτησε εκβιαστικά; Φώτης Μανούσης: «Οπως δήλωσα παραπάνω ο Ζαχαρίου ενεργούσε κατ΄ εντολήν του Αριστοτέλη Παυλίδη. Εξάλλου για τον κ. Παυλίδη ενημέρωσα τον κ. Κ. Ζαχαράκη αλλά και τον τότε πρόεδρο της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας κ. Αν. Καραμάριο. Το γεγονός ότι ο κ. Παυλίδης δεν συμπεριελήφθη στη νέα κυβέρνηση για μένα είναι απόδειξη ότι οι καταγγελίες μας ελήφθησαν υπ΄ όψιν και εν πάση περιπτώσει τα αντανακλαστικά του πρωθυπουργικού γραφείου λειτούργησαν κατά τον πλέον νόμιμο τρόπο». Εισαγγελέας Εφετών: Πιστεύετε ότι ο υπουργός κ. Παυλίδης είχε ενημερωθεί για τα χρήματα που είχατε καταβάλει στον κ. Ζαχαρίου; Φώτης Μανούσης: «Το θεωρώ απολύτως δεδομένο, όπως εξάλλου μου έλεγε ο κ. Ζαχαρίου». Εισαγγελέας Εφετών: Γιατί αναθέσατε στον τέως βουλευτή κ. Ζαχαράκη να μεταφέρει στον κ. Αγγέλου, διευθυντή του γραφείου του Πρωθυπουργού,τις καταγγελίες σας σε βάρος του κ. Παυλίδη; Φώτης Μανούσης: «Γιατί παρά τις προσπάθειές μου δεν μπορούσα να δω τον κ. Αγγέλου και γιατί θεωρούσα τις λύσεις σε τέτοιες καταστάσεις μπορεί να τις δώσει κάποιος από πολύ ψηλά».