Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πάγκαλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πάγκαλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 29, 2008

Ας μοιράσουμε σε δυό γαϊδούρια άχυρο!

(Περιμένοντας το νέο κύμα ακρίβειας)

Σ’ αυτή τη χώρα, όποιος λέει τα αυτονόητα, αντιμετωπίζεται ως να λέει τα παράδοξα. Και φυσικά μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, τα αυτονόητα εκδικούνται, η κοινή λογική δεν μπορεί να κρυφτεί και βγαίνει στην επιφάνεια. Αλλά και πάλι οι πραγματικοί παραξοδολόγοι, προσπαθούν να πείσουν ότι ήταν κουφά αυτά που έλεγαν οι έχοντες κοινή λογική.

Πάρτε για παράδειγμα τον τρόπο που προσπάθησε ο πρωθυπουργός να λύσει τα προβλήματα του τόπου. Επειδή έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι, οικονομικά όλοι ζορίζονται, η ακρίβεια είναι ανεξέλεγκτη και η κυβέρνηση κάνει τον τροχονόμο στις τιμές, οι τράπεζες συνεχίζουν να επιβαρύνουν περίπου ανεξέλεγκτα τους δανειολήπτες, τα σκάνδαλα διαδέχονται το ένα το άλλο και όλα αποπνέουν αυτή την αλαζονεία ότι εμείς θα σας κυβερνάμε με το ζόρι όσα χρόνια θέλουμε και θα βγάζουμε ότι υπουργικές αποφάσεις γουστάρουμε, ο πρωθυπουργός τι έκανε; Φώναξε τους δικούς του, τα στελέχη του κόμματός του και τους έκανε το σκληρό. Μην κουνηθεί κανένας τους είπε, γιατί θα σας διαγράψω και θα πώ ότι εσείς ρίξατε την κυβέρνηση. Αν τολμάει κανένας από σας, ας βγεί να με ρίξει. Κάτι σαν τους νταβατζήδες δηλαδή που είχε πεί πριν από 5 χρόνια.

Κανένα στέλεχος της ΝΔ δεν θέλει να ρίξει την κυβέρνηση, ούτε ο Τατούλης, ούτε ο Πολύδωρας, ούτε ο Μιχαλολιάκος ούτε ο Γιαννόπουλος ή ο Μανώλης. Δηλαδή βάλανε τα γέλια και οι ίδιοι όταν άκουσαν τον πρωθυπουργό να τους αποκαλεί υπονομευτές. Και φυσικά είναι εύκολο να κάνεις το μάγκα μπροστά σε ανθρώπους οι οποίοι είναι ταυτισμένοι μαζί σου, η τύχη τους είναι ταυτισμένη με τη δική σου, γιατί κάνεις το μάγκα μπροστά στον καθρέφτη. Όλοι έχουν καταλάβει ότι ο Καραμανλής δεν θα είχε αντίρρηση να διαγράψει τον Τατούλη, γιατί τον θεωρεί άνθρωπο της Ντόρας, ο οποίος ανοίγει το δρόμο για τη διαδοχή και γι αυτό θέτει ολοκληρωμένη πολιτική αμφισβήτηση απέναντι στην κυβερνητική πολιτική και στα φαινόμενα διαφθοράς.

Και φυσικά γέλασε κάθε πικραμένος το Σαββατοκύριακο, Γιατί αντί του Τατούλη βγήκαν και συνέχισαν την κριτική τους ο Γιαννόπουλος και ο Ψωμιάδης, δυό δικοί του άνθρωποι δηλαδή, οι οποίοι απαιτούσαν να παραιτηθεί ο Ρουσόπουλος γιατί αλλιώς δεν μπορεί ο πρωθυπουργός να πείσει ότι εννοεί έστω και λίγα από αυτά που λέει. Τι να κάνει κι ο Καραμανλής έκανε ότι δεν άκουσε τον Γιαννόπουλο, έκανε ότι δεν άκουσε τον Ψωμιάδη, κι έτσι καταλάβαμε όλοι ότι πάλι τζάμπα μάγκας βγήκε. Ούτε στους δικούς του τους αφοσιωμένους δεν έχει το κύρος να επιβληθεί ή το σθένος και την αποκοτιά να τους διαγράψει για να πείσει και τους άλλους ότι εννοεί αυτά που λέει. Ούτε καν σε πολιτικό όργανο δεν ζήτησε να τους κρίνει ή να απολογηθούν έστω για το βαρύτατο αμάρτημα που έκαναν να τον γράψουν εκεί που δεν πιάνει μελάνι.

Άντε τώρα να πείσει τον πολίτη, ότι θα τρίξει τα δόντια στις τράπεζες, στους κερδοσκόπους στα λαμόγια, στα ξαδέρφια και στους κουμπάρους. Μπάτε σκύλοι κι αλέστε κι αλεστικά μη δώσετε. Αυτό είναι το σύστημα.

Όταν όμως όλα αυτά δεν ακουμπάνε καθόλου τον πολίτη και τα προβλήματά του, αφήνουν αδιάφορο και τον πολίτη, όπως δείχνουν και οι μετρήσεις. Δηλαδή ποιος φοβήθηκε μην πέσει η κυβέρνηση από μόνη της χωρίς να τη σπρώξει κανείς; Λογικά μόνον τα λαμόγια, οι κατέχοντες κρατικές θέσεις με παχυλούς μισθούς, αυτοί που στήνουν τις κομπίνες με τα κρατικά οικόπεδα, ή με τα κρατικά ομόλογα, ή με τις επιδοτήσεις των άγονων γραμμών ή με τις επιδοτήσεις των παραμεθόριων περιοχών. Αυτό είναι το επόμενο μεγάλο σκάνδαλο.

Όταν όμως ούτε κι αυτοί φοβούνται ότι θα χάσουν την κουτάλα, αντιθέτως το έχουν πάρει χαμπάρι και προσπαθούν να κάνουν όσο μπορούν περισσότερες δουλειές, τώρα που μπορούν, επιταχύνουν και τις εξελίξεις.

Πάμε τώρα στην αριστερά. Τι είπε στον Φλάς ο Πάγκαλος; Το αυτονόητο. Ότι τα κόμματα της Αριστεράς έχουν χρέος να ρίξουν και να αντικαταστήσουν αυτή την κυβέρνηση με μια δική τους. Πολύ περισσότερο που και οι μετρήσεις δείχνουν ότι κάτι τέτοιο θέλει και ο κόσμος και ο εκλογικός νόμος για τις επόμενες δύο εκλογικές αναμετρήσεις είναι δεδομένος. Αν πιάσουμε έναν τυχαίο ψηφοφόρο του ΠΑΣΟΚ και έναν τυχαίο ψηφοφόρο του ΣΥΝ αυτό θα μας πεί. Γιατί έχει απλή λογική. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για το ΚΚΕ, αλλά για το ΚΚΕ έχουμε αποδεχθεί ότι είναι ειδική περίπτωση και ο γιατρός μας έχει πεί να τους λέμε ναι…

Τι είπε ο Πάγκαλος; Είπε ότι ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι οι δικαιολογίες που βρίσκει ο ΣΥΝ είναι σωστές, μπορούμε να κάτσουμε κάτω σαν άνθρωποι και να συμφωνήσουμε σε μερικά πράγματα που χρειάζεται η χώρα και το πολιτικό σύστημα και να συμφωνήσουμε σε ένα διετές κυβερνητικό πρόγραμμα. Αν και κατά βάθος οι διαφορές που έχει ο Αλαβάνος από τον Παπανδρέου δεν είναι τόσο βαθειές, όσο οι διαφορές που έχει ο Σημίτης με τον Λαλιώτη, άρα μπορούμε και να συγχωνευτούμε σε ένα κόμμα και να το φχαριστηθούμε κιόλας. Πραγματικά αν σκεφτείτε ότι στελέχη του ΣΥΝ και μάλιστα από τα πιο μαχητικά όπως ο Μπίστης και η Αθηνά Δρέττα, ή η Δαμανάκη και ο Ανδρουλάκης όχι μόνο συγχωνεύτηκαν στο ΠΑΣΟΚ αλλά δεν αποτέλεσαν ούτε καν μια άτυπη αριστερή πτέρυγα, αλλά μάλλον τη δεξιά πτέρυγα, καταλαβαίνουμε ότι πιο εύκολα ο σημερινός ΣΥΝ εντάσσεται στη δεξιά πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ και την Αριστερή την κρατάμε αμανάτι για τον Καραμπελιά, για την ΚΟΑ, και για κανέναν σοβαρό τροτσκιστή από αυτούς που είναι είδος υπό εξαφάνιση μετά το θάνατο του Πάμπλο.

Και όμως όποιος λέει τα αυτονόητα αντιμετωπίζεται σαν να λέει τα παράξενα. Έτρεξε όλος ο ΣΥΝ να πεί ότι τι πράγματα είναι αυτά που λέτε… δεν γίνονται, απορρίπτονται και άλλα τέτοια εποικοδομητικά.

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 24, 2007

Και ένας και δύο, και τέσσερις υποψήφιοι


Δεν είναι καλή ιδέα, να υποβάλει ο λεγόμενος «τρίτος πόλος», (ειρήσθω εν παρόδω στη φυσική υπάρχουν μόνον δύο πόλοι που φέρνουν πόλωση, αλλά στην πολιτική συνηθίζεται και η πολυπολικότητα και η πολυπλοκότητα। Τα συμφέροντα δεν βολεύονται) τέσσερις πέντε υποψηφιότητες; Βέβαια η Άννα Διαμαντοπούλου θα ήθελε να είναι η τρίτη υποψήφια και μάλιστα να υποστηριχθεί με αξιώσεις από τα στελέχη του λεγόμενου τρίτου πόλου, οι οποίοι δεν είναι άλλοι από σοβαρά στελέχη που έχουν την ιστορία τους στο ΠΑΣΟΚ, ο Πάγκαλος, ο Λαλιώτης, ο Σκανδαλίδης, ο Χρυσοχοίδης, η Βάσω Παπανδρέου, ο Χρήστος Παπουτσής, αλλά και η Άννα Διαμαντοπούλου. Με πολιτικούς όρους, όλοι οι παραπάνω είναι τουλάχιστον ισότιμοι με τον Παπανδρέου και με τον Βενιζέλο. Μερικοί μάλιστα μπορεί να υπερέχουν σε ικανότητες σε πλείστους τομείς.




Είναι το στάρ σύστεμ της πολιτικής, το λάϊφ εντ στάϊλ της πολιτικής που κάνει τους δύο να φαίνονται μονομάχοι. Η τηλεοπτική εμφάνιση, η προβολή ως προέδρου του ΠΑΣΟΚ που έχει ο Γιώργος Παπανδρέου εδώ και σχεδόν τέσσερα χρόνια και η αντίστοιχη προβολή που έχει ο Ευάγγελος Βενιζέλος τα τελευταία 16 χρόνια. Οι εταιρίες δημοσκοπήσεων επίσης με τις στιγμιαίες φωτογραφίες τους, διαμορφώνουν τη στιγμιαία προβολή ως αντίπαλου δέους του Καραμανλή, αλλά είδατε τι έπαθε και η ΝΔ που έψαχνε τον αντι-ανδρέα και έπεσε στον Μητσοτάκη, και είδε κι έπαθε για να απαλλαγεί. Δεν αναφέρομαι στη Ντόρα ή στον Κυριάκο, γιατί δεν εφαρμόζεται η οικογενειακή ευθύνη.

Αλλά πάντως τα στελέχη που έχουν το εκτόπισμα και τα κότσια, όπως ο Πάγκαλος και ο Σκανδαλίδης και ο Χρυσοχοίδης, και η Διαμαντοπούλου, καλό θα ήταν να αλληλοϋποστηριχθούν και όλοι να θέσουν υποψηφιότητα,
ώστε η όποια πολιτική συμφωνία προκύψει να είναι δημόσια, γιατί οι παρασκηνιακές συμφωνίες δεν μπορεί παρά να είναι ή να φαίνονται χυδαίες, προσωπικές και βολεματικές. Αντιθέτως από τις δημόσιες συμφωνίες όλοι δεσμεύονται. Στις παρασκηνιακές συμφωνίες συνηθίζονται τα ανταλλάγματα είτε πολιτικά είτε θέσεων, αξιωμάτων και οφιτσίων. (Βλέπε Παπανδρέου και Πατουλίδου) Αντιθέτως στις συμφωνίες που είναι δημόσιες, τα ανταλλάγματα αποκλείονται γιατί θεωρούνται ανήθικα…
Χώρια που αν υποβληθούν δυό τρείς υποψηφιότητες, μπορεί να ξεψαρώσει και ο Λαλιώτης να ξεπεράσει την πολιτική αγοραφοβία και να έχουμε για πρώτη φορά και τον Λαλιώτη υποψήφιο για θέση ατομικής ευθύνης। Ως τώρα έχει φτάσει μέχρι υπουργός και δεν τα πήγε άσχημα…

Ασφαλώς και κάτι καινούργιο έχει να πεί ο καθένας από αυτούς। Το μεγαλύτερο όφελος όμως θα είναι για τους πολίτες, αφού θα υποχρεωθούν κι αυτοί να σχολιάσουν πολιτικά ο ένας τις θέσεις του άλλου, αλλά και τα μέσα ενημέρωσης να προβάλουν ο ένας τις θέσεις του άλλου। Ακόμα όμως και στην περίπτωση που υπάρχει φτώχεια ιδεών και περιοριστούν σε κριτική του παρελθόντος και αλλήλων, πάλι οι πολίτες θα μάθουν περισσότερα και θα γίνουν σοφότεροι.