ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είναι κάτω από 40% και δεν εξασφαλίζουν αυτοδυναμία. Θα χρειαστούν και το ΛΑΟΣ για να κυβερνήσουν. Και τη Ντόρα.

Ολόκληρο το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα ετοιμάζεται για την απαραίτητη ανακεφαλαιοποίησή του, την ίδια στιγμή που αποδεικνύεται ότι η άφθονη ρευστότητα που τους έδωσε η ΕΚΤ δεν αρκεί για να αλλάξει την εικόνα τους. Ούτε τρείς μήνες χρόνο δεν τους έδωσε. Την ίδια στιγμή το ελληνικό τραπεζικό σύστημα ετοιμάζεται να φτιάξει μια εικόνα για το μέλλον του, το οποίο όμως πρέπει να το δεί ως μέρος του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Αλλιώς δεν θα βλέπει την εικόνα και θα κάνει λάθος υποθέσεις. Η επόμενη κυβέρνηση, δεν μπορεί να έχει σχέδιο για το μέλλον της χώρας, αν δεν έχει προηγουμένως ένα σχέδιο για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.
Αντί να κάνουν οι 4 εκπρόσωποι του κόμματος του μνημονίου, διάφορες άσχετες δηλώσεις για άσχετα θέματα, αν θέλουν να ανακόψουν την πτωτική πορεία των κομμάτων τους, καλό θα είναι να διαμορφώσουν διαφορετικές προτάσεις από αυτές της τρόϊκας. Η τρόϊκα δεν είναι ελληνικό κόμμα, δεν θα νομιμοποιηθεί στις εκλογές, κι αν τα κόμματα αυτά θέλουν να επιβιώσουν πρέπει να διαχωρίσουν τη θέση τους. Όπως ο Παπανδρέου ισχυρίζεται ότι στις δημοτικές εκλογές του 2010 έλαβε νομιμοποίηση για το μνημόνιο και για την προσφυγή στο ΔΝΤ, γιατί προειδοποίησε ότι αν δεν εκλεγεί ο Σγουρός, θα πάμε σε εκλογές, (!!!) έτσι και στις 7 Μαίου, το κόμμα του μνημονίου θα ισχυριστεί ότι νομιμοποιήσαμε το μοναδικό πρόγραμμα για τη σωτηρία της χώρας, δηλαδή το μνημόνιο της τρόϊκας.
Η στρατηγική αυτή είναι αμφίβολο αν θα διασώσει το ΠΑΣΟΚ από μεγαλύτερη καταστροφή, όπως γίνεται ως τώρα που η ΝΔ έχει επωμιστεί όλη τη φθορά και το πολιτικό κόστος. Σίγουρα πάντως δεν θα βοηθήσει τη ΝΔ αν συνεχίσει να κάνει αυτό που έκανε ως τώρα. Δεν είναι λογικό να περιμένεις ότι θα υπάρξουν διαφορετικά αποτελέσματα αν συνεχίσει την ως τώρα τακτική της.
Μάλιστα ήδη όπως έδειξε η τελευταία μέτρηση της VPRC το εκλογικό σύστημα ήδη έχει περάσει σε νοθεία του αποτελέσματος γιατί δεν ισχύουν οι προβλέψεις που ίσχυαν ως δεδομένες όταν ο νόμος αυτός συντάχθηκε από τον Σκανδαλίδη και τροποποιήθηκε από τον Παυλόπουλο. Σύμφωνα λοιπόν με την τελευταία μέτρηση, η ΝΔ παίρνει με το ποσοστό της 52 έδρες και παίρνει άλλες 50 ή 51 έδρες μπόνους, αλλοιώνοντας το εκλογικό αποτέλεσμα στη βουλή όπου δημιουργείται μια νόθα πλειοψηφία. Είναι εντελώς διαφορετικό ένα κόμμα να παίρνει 40% των έγκυρων ψηφοδελτίων άρα να έχει 120 έδρες και να παίρνει μπόνους άλλες 50 ώστε να έχει ισχυρή πλειοψηφία και κοινοβουλευτική αυτοδυναμία, όπως πήρε το ΠΑΣΟΚ το 2009, ή ο Καραμανλής το 2007 και διαφορετικό να παίρνεις 18% και 50 έδρες και να παίρνεις δώρο άλλες τόσες. Δεν μπορεί να κυβερνήσει μια κυβέρνηση η οποία θα στηρίζεται σε τέτοια συγκυριακή πλειοψηφία, γιατί θα έχει ανατραπεί σε έναν μήνα ή σε ένα τρίμηνο. Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι η αυτοδυναμία του κόμματος του μνημονίου δεν επιτυγχάνεται από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Κάθε άλλο. Η πορεία και των δύο κομμάτων είναι πτωτική και υπάρχουν μόνον 10 μέρες που θα γίνονται ακόμα μετρήσεις. Αλλά η πολιτική στρατηγική είναι αμφίβολο αν μπορεί να αλλάξει τις τελευταίες 15 μέρες. Επειδή λοιπόν σήμερα η ΝΔ έχει την κρίσιμη σύσκεψη κατά την οποία θα αποφασίσουν τα σλόγκαν, τα συνθήματα και τη στρατηγική της τηλεοπτικής της καμπάνιας, δηλαδή το 80% της προεκλογικής της δράσης, σπεύδω να τους δώσω μια δωρεάν συμβουλή, αφού κανείς δεν την ζήτησε ως τώρα: Αλλάξτε εντελώς τη γραμμή σας, διαχωρίστε τη θέση σας από την τρόϊκα και το πρόγραμμά της και αφήστε το ΠΑΣΟΚ να είναι το μόνο που θα την υποστηρίξει μετεκλογικά. Η ίδια συμβουλή ισχύει και για το ΠΑΣΟΚ αλλά δεν νομίζω ότι θα πιάσει ακόμα κι αν την υιοθετούσε. Ενώ στον κόσμο της ΝΔ υπάρχει μεγάλος αριθμός ψηφοφόρων που έχει τη γνώμη ότι η «μνημονιακή» στροφή του Σαμαρά ήταν μικρής διάρκειας κίνηση τακτικής και όχι στρατηγική προσχώρηση στο κόμμα του μνημονίου. Άρα υπάρχει μια μικρή αλλά κρίσιμη μάζα, την οποία μπορεί κυριολεκτικά να πείσει πάνω από την κάλπη να μην ψηφίσει τους Ανεξάρτητους Έλληνες του Παναγιώτη Καμμένου. Έτσι η εκλογική του επίδοση μπορεί να περιοριστεί στο 10% και η ΝΔ να διατηρήσει το κρίσιμο ποσοστό του 20%. Διαφορετικά η κατάρρευση που ήταν αναμενόμενη και ήδη διαγράφεται στις μετρήσεις θα συνεχιστεί. Δεν βλέπω δηλαδή να πιάνει πιά η απειλή ότι μόνο η τρόϊκα μπορεί να μας κρατήσει στο ευρώ, γιατί έχει γίνει φανερό το αντίθετο.

Είμαι βέβαιος ότι δεν θα ακούσουν την συμβουλή μου, αλλά εγώ ένας απλός σχολιαστής των γεγονότων είμαι. Απλώς είχα πάντοτε προβλέψει 3 μήνες πριν από τις δημοσκοπήσεις, όλες αυτές τις ανατροπές του πολιτικού σκηνικού. Η δήλωση του Παπαδήμου ότι το έργο της κυβέρνησής του δεν σταμάτησε χθές αλλά θα συνεχιστεί και μετά τις εκλογές όποιος κι αν είναι ο πρωθυπουργός, δεν βοηθάει καθόλου. Πάνω από το 80% των πολιτών θέλουν να αλλάξει η λάθος πολιτική που ακολουθείται. Η τελευταία μέτρηση το φέρνει στο 91%, δηλαδή ακόμα και μέσα στο κτίριο της Συγγρού ή της Ιπποκράτους πιστεύουν ότι έχουν πάρει λάθος δρόμο.
Είναι απλώς συμβολικό το γεγονός ότι τα ίδια τα κόμματα του μνημονίου ως νομικά πρόσωπα θέλουν διάσωση από τα μέλη τους γιατί είναι και οικονομικά χρεοκοπημένα. Ήταν απαράδεκτη η τελευταία τροπολογία που ψήφισαν στη Βουλή σύμφωνα με την οποία τα δύο κόμματα είναι οι μόνοι δύο δανειολήπτες στην Ελλάδα, οι οποίοι αν και έχουν εκχωρήσει στις τράπεζες την κρατική επιδότηση, δηλαδή την έχουν προεισπράξει από τις τράπεζες, ως το 2016, παίρνουν επιπλέον εκατομμύρια να ξοδέψουν στα μέσα ενημέρωσης – ελπίζω να τα ξοδέψουν αναλογικά για να πληρωθούν τουλάχιστον οι εργαζόμενοι που είναι απλήρωτοι – με προστασία από τις τράπεζες. Για κανέναν άλλον τίμιο Έλληνα φορολογούμενο νοικοκύρη ή επιχειρηματία δεν έγινε τέτοια ρύθμιση. Ούτε έγινε για όλα τα κόμματα, αλλά μόνον γι αυτά που έχουν προεξοφλήσει τις κρατικές επιδοτήσεις.
Αυτό το συμβολικό γεγονός συνάδει απολύτως με την πολιτική τους κατάρρευση. Γι αυτό καταρρέουν. Γιατί αντί να διασώσουν τα κόμματά τους οικονομικά στηριζόμενα στα μέλη τους, παίρνουν χρήματα από το κρατικό ταμείο, από τους φορολογούμενους, από τους φτωχούς και από τους άνεργους και από τους νέους. Αν απευθύνονταν στα μέλη τους και ισχυρίζονται ότι το ΠΑΣΟΚ έχει 200.000 μέλη και η ΝΔ έχει περισσότερα, θα μπορούσαν να ξοφλήσουν όλα τα χρέη τους, με 400 ευρώ το κάθε μέλος. Οι μισοί θα μπορούσαν να δώσουν αυτά τα 400 ευρώ, γιατί έχουν βγάλει πολύ περισσότερα με τα ρουσφέτια που τους έχει κάνει το κόμμα εδώ και δεκαετίες. Οι άλλοι μισοί που ίσως δυσκολεύονται θα μπορούσαν να προσφέρουν ένα μεροκάματο το μήνα από το μισθό τους μέχρι να συμπληρώσουν τα 400 ευρώ που είναι πλέον ένας ολόκληρος μισθός, ενώ ήταν ένα 15μερο πριν 2 χρόνια, κι έτσι να καταλάβουν σε ποιο κόμμα ανήκουν.

Αντί γι αυτή την τίμια λύση, έβαλαν χέρι στο ταμείο των φτωχών Ελλήνων για να πάρουν 7,5 εκατομμύρια ευρώ. Ενώ τα δέκα υψηλόβαθμα στελέχη, έχουν αυτά τα χρήματα στους προσωπικούς τους λογαριασμούς. Πώς να μη σκεφτώ ότι πέρασε η εποχή που οι πολιτικοί ξόδευαν από την προσωπική τους περιουσία ή της γυναίκας τους (όπως ο Βενιζέλος) για να χρηματοδοτήσουν την πολιτική τους δράση. Ο τελευταίος ήταν ο Ευάγγελος Αβέρωφ, ο οποίος πούλησε πολλά από τα ακίνητα που του ανήκαν για να πληρώσει τα χρέη που δημιούργησε η ΝΔ όσο ήταν εκείνος αρχηγός. Ούτε να αφήσει απλήρωτα τα χρέη διανοήθηκε ούτε να εκβιάσει μεγάλους επιχειρηματίες και τραπεζίτες να γίνουν χορηγοί. Πούλησε ακίνητα στο Μαρούσι και στην Κηφισιά που είχε κληρονομήσει για να πληρώσει τα χρέη της ΝΔ που εκείνος ενέκρινε ως αρχηγός, το σύντομο διάστημα που ήταν αρχηγός του. Ποιος από τους σημερινούς πολιτικούς αρχηγούς ξοδεύει την προσωπική του περιουσία; Κανείς;

Ποιός είναι πρόθυμος για κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ; Λιγότεροι από όσους θα ήθελαν το κάθε κόμμα αυτοδύναμο; Ή περισσότεροι;

Ας ασχοληθούμε σήμερα με την εσωτερική πολιτική κατάσταση, γιατί αν το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι κυρίως οικονομικό, όπως όλοι συμφωνούμε πλέον, ενόψει εκλογών πρέπει να δούμε το ίδιο πρόβλημα από την πολιτική του οπτική.
Υπάρχουν δύο πολύ αξιόλογες απόψεις: Η μία εκφράζεται από ανθρώπους της αγοράς, από οικονομολόγους, Έλληνες και ξένους και από μερίδα πολιτών στο εσωτερικό. Είναι δυνατόν να αναθέσουμε την επίλυση των προβλημάτων που δημιούργησαν ή δεν έλυσαν τα δύο μεγάλα κόμματα τα τελευταία 35 χρόνια, όταν ήταν παντοδύναμα και είχαν την ευκαιρία; Κι επειδή η αφοπλιστική και αυτονόητη απάντηση είναι ότι ασφαλώς και δεν πρέπει γιατί εκτός των άλλων δεν δείχνουν και σημάδια μεταμέλειας, προτείνουν κάτι άλλο, ο καθένας το δικό του μικρότερο κόμμα.

Η άλλη άποψη προέρχεται κυρίως από το χώρο του ΠΑΣΟΚ και λέει ότι δεν είναι λύση ούτε για τη χώρα ούτε για την κοινωνία, ούτε για τους πολίτες ούτε για το πολιτικό σύστημα ούτε για την Αριστερά, ούτε για το ΠΑΣΟΚ η συνεργασία με τη ΝΔ γιατί έτσι ενταφιάζεται οριστικά η δυνατότητα να υπάρξουν μεγάλα κόμματα στο μέλλον. Και η χώρα έχει ανάγκη από μεγάλα κόμματα που θα εξασφαλίζουν μεγάλη συναίνεση στην κοινωνία για να κυβερνήσουν. Όπως λοιπόν ο Σαμαράς από την αρχή ήταν εναντίον του μνημονίου για να διαφυλάξει τη ΝΔ ως εναλλακτική λύση διακυβέρνησης, έτσι και το ΠΑΣΟΚ πρέπει να επιστρέψει στην κεντροαριστερά και να προσπαθήσει να συνεργαστεί με τα κόμματα της άλλης Αριστεράς ως εναλλακτική λύση διακυβέρνησης. Και βλέπουν ως πρώτο θύμα αυτής της συνεργασίας την ΔΗΜΑΡ και δεν αποκλείουν και τον ΣΥΡΙΖΑ ή άλλα μικρά κόμματα του χώρου τα οποία υπάρχουν ή μπορεί να προκύψουν όπως η Κοινωνική Συμφωνία.
Για το πρόβλημα της ακυβερνησίας, που προβάλει η ΝΔ λένε απλά ότι προκειμένου να κυβερνήσουμε μαζί καλύτερα να δώσουμε ακόμα και ψήφο ανοχής σε μια κυβέρνηση Σαμαρά, παρά να συμμετέχουμε άμεσα στην ίδια ή σε άλλη κυβέρνηση συγκυβέρνησης γενικά.
Εδώ γίνεται όμως μάλλον ένας αναχρονισμός. Η συνεργασία του ΠΑΣΟΚ με την Αριστερά ήταν διακαής πόθος του ΠΑΣΟΚ και κυρίως των πολιτών που το επέλεγαν τη δεκαετία του 70 και έζησε αυτό με διάφορες μορφές και τη δεκαετία του 80. Ο Ανδρέας Παπανδρέου πράγματι υποσχέθηκε τη βραδιά της μεγάλης νίκης στις 18 Οκτωβρίου 1981 ότι θα τηλεφωνούσε στον Χαρίλαο Φλωράκη για να συνεργαστούν στη σύνθεση της κυβέρνησης, αλλά αυτό το τηλέφωνο δεν έγινε ποτέ. Το ξαναείπε το 1989 όταν πρότεινε ως βάση συνεργασίας την ψήφιση της απλής αναλογικής, αλλά ήταν πια αργά για τον ΣΥΝ ο οποίος προτίμησε την συγκυβέρνηση Τζαννετάκη για 3 μήνες και πάλι εκλογές που έφεραν τον Μητσοτάκη με ισχνή πλειοψηφία στη θέση του πρωθυπουργού.
Αν τότε εκείνο το ΠΑΣΟΚ είχε προτείνει συνεργασία σίγουρα θα είχε πετύχει. Αλλά μετά από 20 χρόνια έχουν τέτοια πικρή εμπειρία τα κόμματα της Αριστεράς, ώστε δεν υπάρχει καν σκέψη σε κανέναν, πολύ περισσότερο που το ΠΑΣΟΚ δεν ανήκει πια στην αριστερά, αλλά στον νεοφιλελεύθερο πυρήνα των κυβερνητικών κομμάτων της ευρωζώνης. Με κυβερνητική πρακτική ολοζώντανη ακόμα και τη στιγμή που μιλάμε. Και με δεσμεύσεις να ακολουθήσει την ίδια πολιτική αν του δοθεί η ευκαιρία στο μέλλον. Είναι τουλάχιστον 20 χρόνια πίσω αυτή η ιδέα.

Παρόλα αυτά η χώρα θα ζήσει όπως και οι Έλληνες. Οι εκλογές γίνονται τη χειρότερη στιγμή για την ψυχολογία των πολιτών, δηλαδή τη στιγμή της πλήρους απελπισίας, απογοήτευσης, της κατάθλιψης και της μελαγχολίας. Από την επόμενη Βουλή θα φανεί η λύση, είτε με θετικό είτε με αρνητικό τρόπο. Με θετικό τρόπο, αν τα πράγματα αρχίσουν να βελτιώνονται. Με αρνητικό τρόπο, αν συνεχίσουμε τον ίδιο λάθος δρόμο με τα ίδια φυσιολογικά λάθος αποτελέσματα. Γιατί αν περιμένεις ότι εφαρμόζοντας την ίδια πολιτική θα έχεις διαφορετικά αποτελέσματα, δεν είσαι ρεαλιστής.

Για να υπάρξει θετική προοπτική δεν είναι δύσκολο, αλλά δεν γίνεται με αστειότητες. Δεν γίνεται με τις παιδικές χαρές του αρχηγού και με τους κηπουρούς του αρχηγού. Δεν γίνεται από κόμματα αρχηγικά, όπου ο κάθε σοβαρός πολιτικός δεν είναι λογικό να περιμένουμε ότι θέλει να ενταχθεί και να γίνει το ξεσκονόπανο και ο γλείφτης του αρχηγού. Πόσο μάλλον αν συνεργάζονται περισσότερα του ενός κόμματα, τα οποία είναι και τα δύο ή και περισσότερα αρχηγικά. Είναι διαφορετικό ένας πολιτικός αρχηγός να είναι μια προσωπικότητα με κύρος και επομένως επιβάλλεται φυσιολογικά στο κόμμα του γιατί ως προσωπικότητα έχει μεγαλύτερη εμβέλεια, από το να επιβάλει μια δική του αυλή, στο όνομα της ατυχούς στιγμής που τον ανέδειξε αρχηγό και επομένως θα είναι αρχηγός όσο ζεί εκτός αν ο ίδιος αποφασίσει να παραιτηθεί. Τέτοιους αρχηγούς της δεύτερης κοπής έχουμε δεί πολλούς και μεταξύ αυτών όλους τους σημερινούς, ακόμα κι αν είναι χρόνια στην αντιπολίτευση.
Ποιο κόμμα δεν είναι αρχηγικό; Η ΝΔ του Κ. Καραμανλή, ή του Αντώνη Σαμαρά; Ή η Δημ. Συμμ. Της Ντόρας Μπακογιάννη; Το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη, του Γιώργου Παπανδρέου ή του Βαγγέλη Βενιζέλου; Ή η Κοινωνική Συμφωνία, ή το Άρμα Πολιτών του Γιάννη Δημαρά; Ή η ΔΗΜ ΑΡ του Φώτη Κουβέλη ή το ΚΚΕ της Αλέκας Παπαρήγα, εκεί ίσως ταιριάζει ο χαρακτηρισμός γραφειοκρατική ηγεσία που είναι το ίδιο; Ή μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ που αποτελείται από περισσότερες της μιάς κομματικές συνιστώσες, δεν είναι ένα άθροισμα αρχηγικών και γραφειοκρατικών ηγεσιών που έχουν αυτοδιοριστεί επικεφαλής των συνιστωσών και μοιράζονται τις θέσεις στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ;

Φυσικά υπάρχει πάντοτε η ελπίδα, αυτά τα πράγματα να αλλάξουν μετά τις εκλογές, επειδή απλώς αυτά τα μοντέλα διοίκησης των κομμάτων είναι ξεπερασμένα. Ποια ηγεσία όμως ευνόησε τους αντάρτες που διέγραψε επειδή δεν ψήφισαν το μνημόνιο; Ποια ηγεσία αναγνώρισε στους βουλευτές της και στους υπουργούς της ακόμα, συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων; Ήξερε το υπουργικό συμβούλιο του Γιώργου Παπανδρέου ότι θα συνεργαστούν με τη ΝΔ και με τον ΛΑΟΣ; Ήξερε το ΥΣ ότι θα πάμε σε δημοψήφισμα ή μετά από 12 ώρες ότι δεν θα πάμε σε δημοψήφισμα; Ήξερε κανείς βουλευτής του Αντώνη Σαμαρά ότι θα συγκυβερνήσει με το ΠΑΣΟΚ; Ή ότι θα ψηφίσουν το μνημόνιο και μάλιστα με κομματική πειθαρχία; Ποιο συλλογικό όργανο αποφάσισε τη στάση του κόμματος; Κανένα. Ποιος από τους αρχηγούς υποσχέθηκε έστω ότι αυτό το πράγμα είναι παρελθόν και στο μέλλον δεν θα ισχύει το ίδιο μοντέλο;

Ο πρώτος που θα το κάνει στην πράξη θα εκπλαγεί με τα αποτελέσματα που έχει η δημοκρατία. Αν δεν είναι φυσικά ψεύτικη αλλά αληθινή. Εθελοντική και όχι με το ζόρι.

Ας το δούμε όμως το πράγμα απλά. Όποιος θέλει κυβέρνηση Σαμαρά, γιατί να ψηφίσει Βενιζέλο; Ψηφίζει απευθείας Σαμαρά. Αν κάποιος θέλει κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είναι εντελώς διαφορετικό. Σημαίνει ότι και τα δύο κόμματα δεν θα κατηγορούν το ένα το άλλο ψευδώς για να ξεχάσουν την κατηγορία την επομένη των εκλογών και να αισθανθούν όλοι οι πολίτες προδομένοι και αυτοί που ψήφισαν ΝΔ και αυτοί που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ. Σημαίνει ότι και προεκλογικά θα έχουν διαπιστώσει σύγκλιση των πολιτικών που υποστηρίζουν και ότι θέλουν μετεκλογικά να κυβερνήσουν μαζί με εντολή του ελληνικού λαού για να εφαρμόσουν αυτή την πολιτική που συμφωνούν ότι είναι η καλύτερη και έχει εγκριθεί από τους πολίτες στις κάλπες.

Αν κάποιος θέλει να ψηφίσει ΠΑΣΟΚ, δεν πηγαίνει μέσω Κουβέλη, αλλά ψηφίζει απευθείας Βενιζέλο και μάλιστα του δίνει λευκή επιταγή να συνεργαστεί με όποιον θέλει μετεκλογικά και κρίνει καλύτερο. Δεν γίνεται αυτό με το να υπόσχεται ο Κουβέλης ότι με το ΠΑΣΟΚ αυτό δεν μπορεί να συνεργαστεί. Αν πάλι κάποιος θέλει κυβέρνηση συνεργασίας ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ και ΣΥΡΙΖΑ, φροντίζει προεκλογικά να μην κατηγορεί τον άλλον για τρομοκράτη ή για ανεύθυνη πολιτική ή για ακυβερνησία, αλλά διαμορφώνει με διάλογο σοβαρό πρόγραμμα σύγκλισης, με αλλαγή πολιτικής ώστε με άλλο τρόπο και όχι με τον λαθεμένο να πετύχει την παραμονή της χώρας στο ευρώ. Κι αφού πάρει λαϊκή εντολή κυβερνά ή κάθεται στην αντιπολίτευση αν δεν έχει εγκριθεί αυτή η πολιτική από την πλειοψηφία που πάει μαζί και με μπόνους 50 εδρών. Αν λές προεκλογικά ότι θέλω να συνεργαστώ με τη ΔΗΜΑΡ, αλλά δεν δεσμεύομαι ότι δεν θα κυβερνήσω με τον Σαμαρά αν δεν βγαίνουν τα κουκιά, δεν είναι ούτε ρεαλιστικό ούτε βιώσιμο.

Γιατί ο πολίτης καταλαβαίνει. Αυτή τη στιγμή το μεγάλο ρεύμα είναι υπέρ της ανατροπής της πολιτικής του μνημονίου. Είναι πάνω από 80-20 αυτή η τάση στους πολίτες. Μέσω των μετρήσεων, το σύστημα διακυβέρνησης προσπαθεί να περάσει την εντύπωση ότι το μεγάλο δίλημμα είναι: Ψήφος διαμαρτυρίας στα δύο κόμματα που μας έφεραν εδώ, ή παραμονή στο ευρώ και στην ΕΕ. Όπου πάλι η ψήφος διαμαρτυρίας υπερέχει, αλλά με 42 – 40. Αλλά για να βγεί αυτό το 40% αθροίζουν την ΔΗΜΑΡ και τους Ανεξάρτητους Έλληνες και τον μισό ΣΥΡΙΖΑ, ενώ για να μειωθεί η ψήφος διαμαρτυρίας στα δύο κόμματα, αφαιρούν τους αντιμνημονιακούς της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑΟΣ. Πρόκειται για καταφανέστατη παγίδα, ότι δηλαδή εντάξει διαφωνώ με τη ΝΔ που ψήφισε το μνημόνιο, αλλά πρέπει να την ψηφίσω για να παραμείνουμε στο ευρώ, ενώ αν θέλω να ψηφίσω υπέρ της παραμονής στην ΕΕ και στο ευρώ, μπορώ να επιλέξω τον Καμένο, ή την ΔΗΜΑΡ, ή τον ΣΥΡΙΖΑ ή την Κοινωνική Συμφωνία. Επίσης όποιος επιθυμεί πάνω από όλα την έξοδο από το ευρώ και από την ΕΕ, μπορεί να ψηφίσει ΚΚΕ μόνον, κι αυτό τώρα τελευταία έγινε γιατί έβλεπε η κα Παπαρήγα ότι κινδύνευε να πάρει τεράστιο ποσοστό αν έμενε στην προηγούμενη θέση της που ήταν στρατηγικά εκτός ΕΕ, αλλά όσο διαρκεί η κρίση, φυσικά και δεν συμφέρει τους Έλληνες να βγούμε από το ευρώ και να υποτιμήσουμε την εργασία μας, τη χώρα μας, την περιουσία μας και τον πλούτο.

Σιγά ρε πρώτε... μήν σπρώχνεσαι!

Ωραίοι είμαστε δε λέω… όταν δεν ασχολούμαστε με τις μετρήσεις της κοινής γνώμης, ασχολούμαστε με τα σκάνδαλα όπως του Βατοπεδίου ενώ την ίδια στιγμή δεν ασχολούμαστε με το νέο κύμα ακρίβειας που έρχεται να μειώσει περισσότερο το εισόδημά μας…με τη βόμβα που ετοιμάζεται να σκάσει στην Παιδεία ή με την κατάσταση στον τομέα της Υγείας που διαρκώς χειροτερεύει. Κάποια στιγμή όμως, αυτή η χειροτέρευση θα σκάσει ως βόμβα, ενώ δεν είναι βόμβα, αλλά βράζει το καζάνι πολύ καιρό. Και φυσικά και οι απλοί πολίτες έχουμε ευθύνες γιατί ψοφάμε για θέαμα, αλλά το χειρότερο είναι ότι και η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός, αλλά και η αντιπολίτευση, κάνουν το ίδιο. Χαζεύουν με τις μετρήσεις ή περιορίζονται στις εντυπωσιακές αποκαλύψεις για το Βατοπέδι, το οποίο προσπαθούν να κουκουλώσουν οι μεν και να κρατήσουν οι δε…και παραλείπουν να κάνουν τη δουλειά τους εκεί που πρέπει.

Η κυβέρνηση είναι γεγονός ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να ανατρέψει την οικονομική πολιτική στην οποία εγκλωβίστηκε και σταδιακά μας οδηγεί στην ύφεση. Το διαρκές σφίξιμο στο ζωνάρι αυτών που είναι ήδη σφιγμένοι δεν πρόκειται να δώσει ανάσα στην οικονομία. Και η κυβέρνηση αφού δεν μπορεί να φτιάξει αξιόπιστο προϋπολογισμό όπως ομολογεί πριν από το 2010, είναι σαφές ότι δεν μπορεί και να ανατρέψει αυτή την πολιτική.

Η αντιπολίτευση από την άλλη πλευρά, εδώ και 15 μέρες δηλαδή από τη ΔΕΘ στη Θεσσαλονίκη, δεν έχει κάνει πράξη αυτό που υποσχέθηκε ότι μπορεί να μιλάει κάθε μέρα με συγκεκριμένα πρακτικά μέτρα που θα πείσουν ότι είναι έτοιμη να κυβερνήσει και να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Γιατί και η ΝΔ κυβερνάει θεωρητικά, αλλά οι Έλληνες όλο και ζορίζονται. Δεν είναι τυχαίο και το αναφέρω επειδή εδώ και δύο βδομάδες το λέμε εμείς, ότι στη μέτρηση της GPO για το Μέγκα το 70% λέει ότι η βελτίωση του ΠΑΣΟΚ στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις, οφείλεται στα λάθη της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού. Δεν αρκεί όμως αυτό, χρειάζεται και η δική του θετική δράση. Ούτε αρκεί να λένε από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ότι θα στρέψουμε την προσοχή μας στην οικονομία. Πρέπει και να την στρέψουν. Με συγκεκριμένες προτάσεις που θα είναι τόσο καλά τεκμηριωμένες, που θα πείσουν τους πολίτες και δεν θα μπορούν να υιοθετηθούν από την κυβέρνηση της ΝΔ γιατί υπερβαίνουν την πολιτική της.

Για τον ΣΥΝ δεν το συζητάω γιατί όπως βλέπετε έχει τόσα προβλήματα στο εσωτερικό του ώστε δεν μπορεί να δημοσιοποιήσει καμία πρόταση που να αφορά τη χώρα και τους πολίτες. Μπορεί μόνον να περιορίζεται σε ρητορείες ανέξοδες του στυλ ότι αντί για το γάμο με το ΠΑΣΟΚ προτιμάμε τα πουρνάρια που δεν πρέπει ούτε να τα καίμε ούτε να τα βάζουμε στο χρηματιστήριο. Φέξε μου και γλίστρησα δηλαδή. Άντε να κάνεις σοβαρή συζήτηση με κάποιον που σου λέει ότι εμείς μάλλον προτιμούμε να αποκτήσουμε τη δική μας αυτοδυναμία, παρά να συνεργαστούμε με το ΠΑΣΟΚ.

Δηλαδή οι ηγεσίες είναι πίσω από το επίπεδο συνείδησης του κόσμου. Αντί να είναι μπροστά είναι πίσω. Και προσπαθούν να πιαστούν από αριθμούς για να κάνουν το άσπρο μαύρο. Οι νεοδημοκράτες ισχυρίζονται ότι η οικονομία πάει περίφημα, η ανεργία μειώνεται και το πρόβλημα που υπήρχε με τη μονή Βατοπεδίου, θα το λύσει η δικαιοσύνη και εμείς ένα πρόβλημα είχαμε με τις δημοσκοπήσεις και πού θα πάει θα πληρώσουμε μια εταιρία μέτρησης να μας δείξει ότι η ΝΔ είναι πάλι πρώτο κόμμα. Μετά από αυτό, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα θα σας κυβερνήσουμε και για μια τρίτη τετραετία.

Την ίδια εξάρτηση από τους αριθμούς έχουν και στο ΠΑΣΟΚ. Πήραν θάρρος από τις μετρήσεις που τους δείχνουν πρώτο κόμμα και δεν κοιτάνε ότι μαζί με τη ΝΔ μαζεύουν το 56% αντί για το 80%. Και φυσικά όταν κανένα κόμμα δεν εξασφαλίζει αυτοδυναμία, δεν έχει καμιά σημασία αν είσαι πρώτο κόμμα ή αν δεν είσαι. Σημασία έχει να εξασφαλίζεις την ψήφο εμπιστοσύνη της Βουλής.

Οι "δύστροποι" ψηφίζουν αργά!

Η κάλπη είναι έγκυος!
Θα τολμήσω σήμερα μια πρόβλεψη, η οποία επειδή είναι γραπτή, θα μπορεί να ελεγχθεί και εκ των υστέρων, δηλαδή τη Δευτέρα μετά τις εκλογές. Νομίζω ότι η εκλογική μάχη θα κριθεί την Κυριακή το απόγευμα. Όχι την Κυριακή το πρωί, ούτε το μεσημέρι. Οι ψηφοφόροι της τελευταίας στιγμής των τελευταίων ωρών θα ψηφίζουν διαφορετικά από αυτούς που θα ψηφίζουν το πρωί.

Το πρώτο θύμα αυτής της συμπεριφοράς των πολιτών, θα είναι οι μετρήσεις που λέγονται «έξιτ-πόλ», με τις οποίες τα κανάλια θα προσπαθήσουν να μας δώσουν το τελικό εκλογικό αποτέλεσμα, ένα λεπτό μετά το κλείσιμο της κάλπης. Είχε συμβεί και στις προηγούμενες εκλογές. Μόνον μία μέτρηση που έγινε αργά το απόγευμα μπόρεσε να προβλέψει το εκλογικό αποτέλεσμα και τις πέντε μονάδες της διαφοράς της ΝΔ από το ΠΑΣΟΚ. Γιατί πάλι ψήφιζαν διαφορετικά οι άνθρωποι το πρωί και διαφορετικά το βράδυ.

Είναι πολύ μεγάλο το ποσοστό των ανθρώπων οι οποίοι δεν επιθυμούν να καταγράψουν οι εταιρίες μετρήσεων, τι θα ψηφίσουν. Δεν είναι όλοι αναποφάσιστοι. Οι αναποφάσιστοι είναι λιγότεροι από τους μισούς. Οι άλλοι έχουν αποφασίσει, αλλά δεν επιθυμούν να καταγραφεί και να μετρηθεί η προτίμησή τους. Αν σ’ αυτούς τους «δύστροπους», τα ποσοστά είναι ίδια με τους υπόλοιπους ανθρώπους δεν υπάρχει σφάλμα. Υπάρχει όμως βασιμότητα στην υπόθεση ότι και η εκλογική τους συμπεριφορά δεν θα είναι η συνήθης.Φυσικά το αποτέλεσμα θα το δούμε με το μέτρημα των ψηφοδελτίων της κάλπης. Αλλά και μόνον αυτή η διάθεση των ψηφοφόρων να ταλαιπωρήσουν ακόμα και τις εταιρίες μετρήσεων, δείχνει ότι θέλουν να ταλαιπωρήσουν το σύστημα. Ενδεχομένως να είναι από αυτούς που προσπαθούν να σταθμίσουν τα έμμεσα μηνύματα που θα εισπράξουν τα κόμματα, λόγω του εκλογικού νόμου. Για παράδειγμα η άμεση ψήφος στο ΛΑΟΣ, άλλοτε είναι ψήφος εμπιστοσύνης στον Καρατζαφέρη και στις θέσεις του και άλλοτε είναι ψήφος διαμαρτυρίας στον Καραμανλή. Ψήφος διαμαρτυρίας στον Καραμανλή είναι όμως και η ψήφος στο ΠΑΣΟΚ, η ψήφος στο ΚΚΕ και η ψήφος στον ΣΥΝ. Μ’ αυτή τη σειρά.
Με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, για τα μικρά κόμματα ισχύει η απλή και άδολη αναλογική. Η θετική ψήφος είναι εύκολη και μετράει ολόκληρη. Η ψήφος διαμαρτυρίας όμως μπορεί να εκφραστεί διαφορετικά. Είναι δύσκολο να δεχθούμε ότι όσοι ήταν θυμωμένοι με το ΠΑΣΟΚ το 2004, του έχουν ξεθυμώσει. Αυτό μόνον ο Σημίτης μπορεί να το υποθέτει. Συνεπώς η επιλογή του ΠΑΣΟΚ δεν είναι η αυθόρμητη πρώτη επιλογή του δυσαρεστημένου ψηφοφόρου. Και αυτό ευνοεί τα μικρά κόμματα.

Υπό τις συνθήκες αυτές, τα μικρά κόμματα που θα εκπροσωπηθούν στη Βουλή, έχουν μια καλή ευκαιρία να ξεπεράσουν το φράγμα του 15% συνολικά. Τότε θα αρχίσει να κινδυνεύει και ο δικομματισμός και η αυτοδυναμία. Όσο πιο κοντά στο 85%, τόσο πιο ισχυρός είναι ο δικομματισμός. Όσο πιο κοντά στο 80% τόσο πιο αδύναμος. Στην περίπτωση αυτή οι πολίτες είναι πιο μπροστά από τις πολιτικές ηγεσίες. Δεν το θεωρώ πιθανόν. Οι πολίτες έχουν την κυβέρνηση που τους αξίζει. Από την άποψη αυτή, είναι ανεδαφική η αυτοδέσμευση του Καραμανλή ότι σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας θα πάμε πάλι σε εκλογές. Σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας της ΝΔ, θα ήταν ανόητο εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ να αφήσουν τον Καραμανλή να κάνει εκλογές. Μπορούν να τον εμποδίσουν; Σαφώς και μόνον πολιτικά. Τα δύο κόμματα μαζί στην περίπτωση μη αυτοδυναμίας της ΝΔ, θα την ξεπερνούν κατά περίπου τρείς μονάδες. Δηλαδή μπορούν να κυβερνήσουν από κοινού και με τον αέρα της «αριστερής συνεργασίας» μπορούν στην κάλπη να αυξήσουν και να διπλασιάσουν αυτές τις τρείς μονάδες. Πολιτικά ο ΣΥΝ δεν μπορεί να το αρνηθεί γιατί τότε θα ήταν χειρότερο λάθος από τη συγκυβέρνηση ΝΔ- Ενιαίου ΣΥΝ, το 1989. Θα είναι αυτοκτονία. Τραγωδία. Πολύ χειρότερα. Θα είναι λάθος. Δεν θα γίνει.

Επομένως ο Καραμανλής θα κυβερνήσει χωρίς αυτοδυναμία. Είτε ως κυβέρνηση μειοψηφίας με την ψήφο ανοχής του Καρατζαφέρη, είτε ως κυβέρνηση που θα απολαμβάνει της εμπιστοσύνης της Βουλής, μέσω της προσχώρησης βουλευτών του ΛΑΟΣ στη ΝΔ ώστε να αποφευχθούν οι εκλογές, απέναντι σε μια «αριστερή συνεργασία». Η «δεξιά συνεργασία» αντιθέτως στις κάλπες θα λάβει λιγότερες ψήφους, από ότι τα δύο κόμματα ξεχωριστά. Η επιλογή λοιπόν είναι στα χέρια των πολιτών. Οι ηγεσίες όμως είναι πιο πίσω. Οι πολίτες που δεν θέλουν οι εταιρίες μετρήσεων να τους προσδιορίσουν, τι λένε; Το εκλογικό σύστημα, θέλει να εμπεδωθεί στη συνείδηση των πολιτών, ώστε να οδηγήσει σε μια νέα μεταπολίτευση. Δεν είναι δυνατόν οι πολίτες να είναι τόσο μπροστά από τις πολιτικές ηγεσίες. Μπορεί να το ευχόμαστε, αλλά δεν συμβαίνει. Ο βολονταρισμός στην πολιτική, εδρεύει πάνω στις οργανωτικές αποτυχίες και αδυναμίες. Όχι στο έλλειμμα πολιτικής. Θα είναι πάντως η έκπληξη.
Η νίκη της ΝΔ είναι αναμενόμενη. Οτιδήποτε άλλο συνιστά ανατροπή και επομένως δεν είναι αναμενόμενο. Είναι άραγε τόσοι πολλοί οι ταραξίες;

Ταραξίες και αναποφάσιστοι

Γειά και χαρά σας, ταραξίες και αναποφάσιστοι. Οι μόνες κατηγορίες που προκαλούν φόβο το πολιτικό σύστημα. Οι μόνες κατηγορίες των πολιτών που είναι ανεξέλεγκτες και μπορούν να ανατρέψουν τα σχέδια και των ηγεσιών των κομμάτων και του μεγάλου κεφαλαίου, αλλά και των ιδιοκτητών των μέσων ενημέρωσης που έχουν ήδη κάνει τις επιλογές τους και έχουν ήδη ψηφίσει όπως και το μεγάλο, ξένο χρηματιστηριακό κεφάλαιο. Και σήμερα όπως θα καταλάβετε το βράδυ παρακολουθώντας τα δελτία ειδήσεων, βγήκαν τα τελευταία προπαγανδιστικά χαρτιά των κομμάτων, τα οποία αποσκοπούν να επηρεάσουν τους ψηφοφόρους που είναι αναποφάσιστοι.Η ΝΔ έριξε ήδη δια της πλαγίας οδού, μέσω κάποιων εφημερίδων το δόλωμα ότι κάποια δήθεν γκάλοπ που έχουν υπόψιν τους, δείχνουν ότι η ΝΔ κερδίζει νίκη περιφανή με περίπου τρεις μονάδες από το ΠΑΣΟΚ διαφορά υπέρ της.

Είναι τέτοιο το διακύβευμα, δηλαδή η εξουσία αυτοπροσώπως, που δεν τίθεται καθόλου συζήτηση για το αν είναι αυτό δεοντολογικό ή όχι, αν υπάρχει πράγματι έρευνα ή αν δείχνει το αντίθετο κλπ. Η ΝΔ θέλει τον αέρα της νίκης για να επηρεάσει τους αναποφάσιστους και να πάνε με τον νικητή. Από εκεί περιμένει να εισπράξει και αυτή τη διαφορά των 2,7 ή 3 μονάδων που επιθυμεί. Συνεπώς υποθέτουμε κι εμείς ότι η διαφορά η μετρημένη είναι στο μηδέν ή και κάτω από το μηδέν.Πάντως εγώ το βρίσκω παρακινδυνευμένο ένα τέτοιο εγχείρημα προς τους αναποφάσιστους. Να τους πείσουν ότι η εκλογική μάχη έχει κριθεί και επομένως να πάνε με τον νικητή. Μπορεί να το θεωρήσουν δεδομένο και ταυτόχρονα υπονομεύουν την προσπάθειά τους να μειώσουν τις πιθανότητες του Καρατζαφέρη να εκπροσωπηθεί στη Βουλή. Προσπάθεια στην οποία έχουν ρίξει πολλές προσπάθειες, πόρτα-πόρτα. Τάζουν ότι δεν έταξαν ως τώρα, επιλεκτικά σε στελέχη του ΛΑΟΣ για να προσχωρήσουν με τη διαμορφωμένη επιρροή τους στη ΝΔ, από όπου άλλωστε προέρχονται. Και στην Αθήνα γιατί στη Θεσσαλονίκη θεωρούν ότι έκανε καλή δουλειά ο Στέλιος Παπαθεμελής αντικειμενικά.

Το εύρημα των μετρήσεων πάντως είναι ότι οι ερωτώμενοι αρνούνται να αυτοπροσδιοριστούν σε ποσοστό έως και 25%. Με τόσους πολλούς – έναν στους τέσσερις – να αρνείται να πεί αν αμφιταλαντεύεται ή τι έχει διαλέξει, καμιά μέτρηση δεν μπορεί να είναι αξιόπιστη. Αυτή άλλωστε είναι και η μοναδική ελπίδα του ΠΑΣΟΚ. Αναμενόμενο θεωρείται να νικήσει η ΝΔ. Αυτό για το οποίο κανείς δεν είναι σίγουρος είναι αν εκτός από βουβές αυτές οι εκλογές θα έχουν και κουφό αποτέλεσμα. Κουφό αποτέλεσμα θεωρείται να αυξηθούν τόσο πολύ τα ποσοστά όλων των μικρών κομμάτων, ώστε να μειωθούν τόσο πολύ τα ποσοστά του δικομματισμού ώστε να μην επιτυγχάνεται αυτοδυναμία. Ένα άλλο κουφό αποτέλεσμα θα είναι φυσικά να κερδίσει το ΠΑΣΟΚ με την άνεση που εμφανίζεται να έχει η ΝΔ. Δύο και τριών μονάδων.
Η αυτοδυναμία πάντως του πρώτου κόμματος δεν φαίνεται να απειλείται σε καμιά περίπτωση. Μπορεί να μειωθούν οι δυνάμεις του δικομματισμού, αλλά όχι σε σημεία που θα αμφισβητούσαν την αυτοδυναμία. Δεν προβλέπεται δηλαδή να πέσει το πρώτο κόμμα κάτω από 40%. Για να γίνει αυτό, πρέπει να έχουμε και συμμετοχή ρεκόρ και αύξηση των ποσοστών των μικρών κομμάτων. Ενώ όμως το δεύτερο είναι σχεδόν βέβαιο, η αυξημένη συμμετοχή δεν είναι εξασφαλισμένη.

Πραγματικά όμως αυτές οι εκλογές έχουν διπλή σημασία, ότι κι αν ψηφίσεις. Για παράδειγμα η λευκή και η άκυρη ψήφος, είναι διαμαρτυρία για όλο το πολιτικό σύστημα αλλά ταυτόχρονα ευνοεί το πρώτο κόμμα, γιατί αφαιρούνται πριν την ανακήρυξη των ποσοστών των κομμάτων. Δευτερευόντως ευνοούνται και τα μικρά κόμματα. Αλλά σαφώς λιγότερο από το πρώτο κόμμα.

Όταν ψηφίζεις ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ, εκτός από την επιλογή του κυβερνώντος κόμματος, ταυτόχρονα τιμωρείς το άλλο γιατί η ψήφος στο ένα στην πράξη αφαιρείται από το άλλο, Λόγω της μικρής διαφοράς μεταξύ των δύο κομμάτων, για κάθε ψήφο που κερδίζει το ένα κόμμα, το άλλο θέλει δύο για να τις καβατζάρει. Αν υποθέσουμε ότι έχουν ψηφίσει όλοι οι ψηφοφόροι και τα δύο κόμματα είναι ισοδύναμα. Με μία ψήφο γέρνει η πλάστιγγα ή θέλει δύο ψήφους το άλλο κόμμα για να τη γυρίσει. Αν υποθέσουμε ότι οι κινούμενοι ανάμεσα στα δύο κόμματα ψηφοφόροι είναι π.χ. το 5% κυριολεκτικά η ψήφος στο ένα κόμμα είναι αρνητική για το άλλο. Γι αυτό και βγήκε στην αγορά το σενάριο της εξασφαλισμένης νίκης της ΝΔ, για να επηρεαστούν εγκαίρως, δηλαδή πριν φτάσουν πάνω από την κάλπη. Να είστε σίγουροι ότι ως την Κυριακή τέτοια θα γράφονται και οι νεοδημοκράτες ομιλητές, θα το θεωρούν σίγουρο και θα το επιβεβαιώνουν με τη σιγουριά τους για να μην εκτεθούν με λόγια.

Διαλέγοντας να ψηφίσεις ένα από τα μικρά κόμματα, η κύρια η άμεση ψήφος βέβαια πηγαίνει ατόφια στο κόμμα που επέλεξες, αλλά εμμέσως χτυπάς τον δικομματισμό αλλά περισσότερο από τα δύο το πρώτο κόμμα, αμφισβητώντας την αυτοδυναμία του αν ξεπεράσεις κάθε ευνοϊκή προσδοκία. Το δεύτερο κόμμα είναι χαμένο από χέρι. Συνολικά οι ψήφοι σε κόμματα που μπαίνουν στη Βουλή, είναι αντιστρόφως ανάλογοι των ψήφων της αυτοδυναμίας. Ενώ όσοι περισσότεροι ψήφοι δεν εκπροσωπηθούν στη Βουλή, είτε κατευθυνόμενοι σε κόμματα που δεν μπαίνουν με το κατώφλι του 3% είτε σε άκυρα και λευκά, τόσο περισσότερο βοηθιέται το πρώτο κόμμα να κερδίσει αυτοδυναμία.Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά γιατί και το 2000 η διαφορά ανάμεσα στα δύο κόμματα ήταν πολύ μικρή και οι ψήφοι μέτραγαν περίπου διπλά. Και τότε ευνοήθηκε οριακά το κυβερνών κόμμα και τώρα αναμένεται να γίνει το ίδιο, λόγω των καλύτερων υλικών μέσων που διαθέτει για να κινητοποιήσει τους ψηφοφόρους του ώστε να ψηφίσουν. Π.χ. μπορεί να φέρει μερικές δεκάδες χιλιάδες ομογενείς να ψηφίσουν. Το ΠΑΣΟΚ δηλαδή πρέπει να έχει εμφανές προβάδισμα για να κερδίσει έστω και με μια ψήφο διαφορά. Γι αυτό η ΝΔ κυκλοφορεί από τώρα το σενάριο της εξασφαλισμένης πρώτης θέσης…

Εκτός από βουβές είναι και κουφές;

Εκλογές έχουμε σε δύο εβδομάδες αλλά μόλις τώρα αρχίζουν να βγαίνουν οι συνθήκες υπό τις οποίες κάηκε η Πελοπόννησος και η Εύβοια. Τις πρώτες μέρες πραγματικά καιγόμασταν να σβήσουν οι φωτιές, αλλά τώρα μαθαίνουμε ότι όπως γινόταν και τα προηγούμενα χρόνια, θα μπορούσαν να σβήσουν οι φωτιές μέσα από τις προσπάθειες πυρόσβεσης και όχι μόνες τους όταν τέλειωνε η καύσιμη ύλη ή όταν άλλαζαν οι καιρικές συνθήκες. Άκουγα χθες τον βουλευτή της ΝΔ τον Σίμο τον Κεδίκογλου που έλεγε ότι ήταν στα Στύρα όταν καίγονταν και επικοινωνούσε τηλεφωνικά με τον διοικητή που ήταν κάπου αλλού και με τον υποδιοικητή που ήταν στο Αλιβέρι, οι οποίοι δεν επικοινωνούσαν μεταξύ τους και έκανε εκείνος το σπασμένο τηλέφωνο μήπως και συντονιστούν για να ζητήσουν εναέρια βοήθεια. Και του έλεγαν δεν έχω εικόνα. Ε! να σας στείλω εγώ με το κινητό μια εικόνα να έχετε εικόνα τους απαντούσε.Κι αυτό έγινε κατά κόρον και στην Πελοπόννησο. Γι αυτό έκαιγε 8 μέρες. Λίγο λίγο γίνεται αντιληπτό, ότι ενώ η φωτιά έσβησε μετά από 8 μέρες, από τη δεύτερη μέρα, άρχισε εκείνο το επικοινωνιακό σενάριο ότι ζούμε μέρες της 11ης Σεπτεμβρίου για να μειωθούν οι επιπτώσεις και οι εντυπώσεις που ήταν εις βάρος της κυβέρνησης, στους πολίτες. Σκεφθείτε ότι το εξαιρετικά επείγον έγγραφο της γενικής γραμματείας πολιτικής προστασίας προς τους γενικούς γραμματείς των περιφερειών ότι στις 16 Αυγούστου είχαμε μεγάλο κίνδυνο εκδήλωσης πυρκαϊών, έφυγε στις 25 Αυγούστου και έφτασε στις 27 Αυγούστου. Με τον ίδιο τρόπο δεν συντονίζονταν μεταξύ τους και στην πυροσβεστική.Και φυσικά η ίδια ελλιπής πληροφόρηση έφτανε και στον πρωθυπουργό, δεν θα μπορούσαν να του λένε άλλα από αυτά που νόμιζαν ότι γίνονται. Η γενική εικόνα ήταν άριστες δημόσιες σχέσεις και αναντιστοιχία της αποτελεσματικής προπαγάνδας με τον αναποτελεσματικό κρατικό μηχανισμό. Ενώ κανονικά οι δημόσιες σχέσεις υπάρχουν για να προβάλουν ότι καλό ή αποτελεσματικό κάνουν οι άλλες κρατικές υπηρεσίες και όχι να δημιουργεί μια εικονική πραγματικότητα. Η οποία τελικά ίσως και να είναι μεγαλύτερη οικονομική καταστροφή αν πιστέψουν οι ξένοι ότι πραγματικά δεχόμαστε τρομοκρατική επίθεση και είμαστε κάτω από ασύμμετρη απειλή.Οι πυρκαϊές αυτές αποτελούν πραγματικά σημείο τομής. Και σίγουρα θα έχουν επίπτωση στο εκλογικό αποτέλεσμα. Και ας πάρουμε την περίπτωση που οι περισσότεροι, η συντριπτική πλειοψηφία θεωρούν πιθανότερη: Να είναι πρώτο κόμμα η ΝΔ. Τα κόμματα εξουσίας μόνον ένα πράγμα φοβούνται. Να χάσουν την εξουσία. Και μόνον η απώλεια της εξουσίας, μπορεί να τα ταρακουνήσει με την ελπίδα ότι ίσως και να βελτιωθούν. Όλα τα άλλα τα θεωρούν μηδενικά. Εφόσον εξασφαλίσουν την άσκηση της εξουσίας, όλα νομιμοποιούνται. Και η εικονική πραγματικότητα και η έλλειψη συντονισμού και οι 65 νεκροί, όλα νομιμοποιούνται. Το γεγονός ότι αδιαφορεί για όλα αυτά το κόμμα της εξουσίας φαίνεται και από την ευκολία με την οποία ξεφουρνίζει τα περί ασύμμετρης απειλής, αντάρτικου πόλεων και οργανωμένου σχεδίου. Η επικύρωση με τη λαϊκή ψήφο όλων αυτών είναι πραγματικά λαϊκή εντολή να συνεχίσει αυτή η κυβέρνηση πιο επιθετικά τα σχέδιά της σε όλα τα μέτωπα. Και να γίνει και πιο αντιδημοκρατική στην κάμψη των αντιρρήσεων και να χρησιμοποιήσει βία του κράτους για να πετύχει τα σχέδιά της. Γιατί είναι πραγματικά λαϊκή εντολή.Αυτή η αλαζονεία που βγαίνει τώρα με μια αυταρέσκεια και αυτοπεποίθηση για την εκλογική επιτυχία, την επομένη των εκλογών θα είναι αυτό το υφάκι του Ψωμιάδη ο οποίος είναι πάντα πρωτοπόρος. Δεν θα ήταν παράλογο να μην καταβάλει η ΝΔ κανένα κόστος, κανένα πολιτικό κόστος για όσα έκανε και για τα οποία ευθύνεται. Απλώς θα ήταν καταστροφικό για τους εξισορροπητικούς μηχανισμούς της δημοκρατίας. Κι εν πάση περιπτώσει, όλοι οι πολίτες ακόμα κι αυτοί που προτιμούν το μπάσκετ ή το ποδόσφαιρο θα πρέπει να πάνε πάνω από την κάλπη κι εκεί θα πάρουν τη σωστή απόφαση. Γιατί και επιλογές έχουν και την κρίσιμη στιγμή πρέπει να αποφασίσουν. Γιατί ακόμα κι αν ψηφίσουν τη ΝΔ θα έχουν κάνει επιλογή.Δεν είναι επίσης τραβηγμένο να δούμε να εξελίσσεται σε αντιδημοκρατική κατεύθυνση η νέα διακυβέρνηση. Άλλωστε και ο Μπούς, τον οποίο αντιγράφει επικοινωνιακά ο Καραμανλής, τις ελευθερίες των Αμερικανών πολιτών περιόρισε αμέσως και γι αυτές διαμαρτύρονται τώρα. Δεν συνέντριψε τον Μπίν Λάντεν. Απλώς τον χρησιμοποίησε επικοινωνιακά για να πετύχει τους στόχους του και στην εσωτερική πολιτική και στην εξωτερική πολιτική.