H Μαγική εικόνα μέσα από τα ΜΜΕ και η πραγματική εικόνα της Ελλάδας

Ας ασχοληθούμε πάλι με την μαγική εικόνα την οποία προσπαθεί να δημιουργήσει η κυβέρνηση και η τρόϊκα με το οικονομικό επιτελείο στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Η μαγική εικόνα δημιουργείται πρώτον με την υποβάθμιση των πραγματικών γεγονότων και συνθηκών και δεύτερον με την διόγκωση ασήμαντων ή μικρής σημασίας γεγονότων και την προβολή μελλοντικών προσδοκιών, ως πραγματικών και αναμφισβήτητων γεγονότων. Τα πραγματικά γεγονότα που πρέπει να υποβαθμιστούν για να δημιουργηθεί η μαγική εικόνα, το 1.300.000 άνεργοι. Οι 400.000 οικογένειες όπου δεν υπάρχει ούτε ένας εργαζόμενος. Οι 300.000 εργαζόμενοι που είναι απλήρωτοι εδώ και ένα χρόνο ή σχεδόν ένα χρόνο. Οι 700.000 εργαζόμενοι οι οποίοι είναι απλήρωτοι από λίγες εβδομάδες έως λίγους μήνες και παίρνουν έναντι. Οι σχεδόν 100.000 το χρόνο νέοι μορφωμένοι που μεταναστεύουν στο εξωτερικό, αν το καταφέρουν για να ζήσουν αφού στην Ελλάδα δεν υπάρχουν δουλειές. Η απελπισία οδηγεί πάνω από έναν έως κατά μέσο όρο δύο άτομα την ημέρα στην αυτοκτονία. Αυτός ο πόνος και το αίμα πρέπει να υποβαθμιστεί μαζί με τον πόνο των υπολοίπων 3.500.000 Ελλήνων εργαζομένων που δεν ανήκουν στις παραπάνω κατηγορίες, αλλά έχουν υποστεί μειώσεις στο εισόδημά τους από 30 έως 60%, υφίστανται υπερφορολόγηση και κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους που πήραν με στεγαστικό δάνειο ή άλλη ακίνητη περιουσία που κληρονόμησαν από τους γονείς τους, οι τιμές συνεχίζουν να αυξάνονται πράγμα που σημαίνει φτωχοποίηση και εξαθλίωση για την πρώην μεσαία τάξη των εργαζόμενων και των αυτοαπασχολούμενων.

Δεξιοί μεν, σοβαροί δε...

Έχουμε μέρες πολλές που λέμε, ότι αν η διεθνής κρίση περάσει τα σύνορα, με τη μορφή έλλειψης ρευστού από τις τράπεζες, θα έχουν βέβαια πρόβλημα οι τράπεζες, αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα θα το έχουν οι πελάτες τους. Όσοι έχουν δανειστεί δηλαδή ή όσοι επιθυμούν να δανειστούν, λόγω της αύξησης των επιτοκίων…Η κυβέρνηση αμέσως ενδιαφέρθηκε να δώσει δωρεάν κρατική εγγύηση στις τράπεζες, αλλά δεν φιλοτιμήθηκε να δώσει την ίδια κρατική εγγύηση και σε όσες οικογένειες έχουν χαμηλό εισόδημα και επομένως είναι υποψήφια θύματα.

Έτσι θα βοηθήσει και τις τράπεζες εμμέσως και την αγορά γενικότερα. Μπορεί για παράδειγμα να επιδοτήσει τα επιτόκια γι αυτές τις οικογένειες με τις δύο μονάδες κι έτσι να πετύχει πολλαπλά αποτελέσματα. Και ευτυχώς που υπάρχει και η ΕΕ και θα συγκρατ’ήσει την κυβέρνηση που ετοιμαζόταν να τα δώσει όλα δωρεάν. Γιατί δεξιά νεοφιλελεύθερη πολιτική ακολουθούν και ο Σαρκοζί και η Μέρκελ και ο Μπράουν, αλλά δεν σκέφτηκαν να δώσουν τα χρήματα των φορολογούμενων δωρεάν. Έτσι και η δική μας η κυβέρνηση θα κάνει πίσω, υποθέτουμε και θα πάρει τις μετοχές των τραπεζών που θα ζητήσουν βοήθεια.

Οι χαριστικές πράξεις δεν έχουν θέση στον καπιταλισμό. Αυτές οι χαριστικές πράξεις υπάρχουν μόνον σε μπανανίες όπου οι κατέχοντες μοιράζονται μεταξύ τους τους κρατικούς πόρους, δηλαδή τα χρήματα των φορολογούμενων.

Στην Ελλάδα χάρη στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης αντιμετωπίζει η πλειοψηφία του πληθυσμού οικονομικά προβλήματα και χωρίς τις επιπτώσεις της διεθνούς κρίσης. Από εσωτερική ανάγκη δηλαδή πρέπει να εγκαταλειφθεί αυτή η οικονομική πολιτική και να υιοθετηθεί η ενίσχυση των χαμηλών εισοδημάτων και να γίνουν τονωτικές ενέσεις στην αγορά με στόχο την αύξηση της απασχόλησης. Δεν είναι δυνατόν να αυξάνονται διαρκώς από τα δύο εκατομμύρια πριν από 5 χρόνια στα 2,5 εκατομμύρια οι Έλληνες που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται ακάθεκτη η ακρίβεια σε όλα τα είδη πράγμα που κατατρώει το εισόδημα όλων των Ελλήνων ακόμα και σε οικογένειες όπου εισρέουν δύο και τρείς μισθοί κάθε μήνα… Ακόμα κι αν υπάρχει ένας μόνον υπουργός που ζεί μόνον με τις 6.000 ευρώ το μήνα… κι αυτός δυσκολεύεται. Απλώς οι άλλοι έχουν άλλες πηγές έχουν άδηλους πόρους και τα βγάζουν πέρα. Αλλιώς θα έβαζαν κι εκείνοι τις φωνές. Φανταστείτε τους ανθρώπους που τη βγάζουν με τα μισά, με 3.000 ευρώ το μήνα ή μόνον με το 25% δηλαδή με 1500 ευρώ το μήνα ή με το 12% δηλαδή με 700 ευρώ το μήνα…

Κι εφόσον μακροπρόθεσμα η λύση που έχουν οι κυβερνήσεις για να τονώσουν την ανάπτυξη είναι τα χαμηλά επιτόκια, δεν καταλαβαίνουμε εμείς οι απλοί πολίτες γιατί οι τράπεζες πρέπει να αυξήσουν το περιθώριο κέρδους για να καλύψουν άλλες ζημιές τους από άλλες πηγές. Μόνο και μόνο για να αυξήσουν τα μπόνους στα στελέχη που επιδιώκουν την αύξηση των μεγεθών με κάθε τρόπο; Αντιθέτως είναι κατάλληλη στιγμή τουλάχιστον οι τράπεζες που έχουν κρατική διοίκηση όπως η Εθνική, να ζητήσουν τη συμμετοχή του κράτους στο μετοχολόγιο να πάψει η σημερινή επίφοβη θέση, όπου ο κάθε ξένος θεσμικός επενδυτής έχει περισσότερες μετοχές από το δημόσιο. Και τα χρήματα αυτά να χρησιμοποιηθούν για να γίνει η τράπεζα πιο υγιής και να δώσει το καλό παράδειγμα στις άλλες βελτιώνοντας τον ανταγωνισμό ο οποίος τώρα είναι ανύπαρκτος. Η Εθνική σέρνει το χορό της κερδοσκοπίας προς όφελος των ιδιωτικών τραπεζών. Μην κοιτάτε που η ίδια δεν έχει τόσο μεγάλα κέρδη. Αυτό οφείλεται στα ρουσφέτια που την πνίγουν. Οι ιδιωτικές τράπεζες με το ένα τέταρτο του μεγέθους της Εθνικής βγάζουν περισσότερα κέρδη. Μεγαλύτερα κέρδη ως ποσοστό και του επενδυμένου κεφαλαίου και ως ποσοστό επί του τζίρου. Επιτέλους πρέπει αυτή η κυβέρνηση να αλλάξει τον τρόπο που βλέπει τα πράγματα γιατί έχει τρία χρόνια μέχρι να βγάλει την τετραετία. Δεν μπορεί με αυτή την πολιτική να βγάλει 36 μήνες… είναι στο χειρότερό της σημείο.

Για ανάκαμψη στις σφυγμομετρήσεις δεν το συζητάμε… αυτό μπορεί να το ξεχάσει. Το λέμε ήδη από τις 30 Αυγούστου, πολύ πριν να το δείξουν τα γκάλλοπ που δείχνουν με μεγάλη καθυστέρηση τις τάσεις απλώς και μόνο γιατί είναι μαϊμουδεμένα…Ο κόσμος με αυτά που βλέπει κάθε μέρα να αποκαλύπτονται για υποθέσεις όπως το Βατοπέδιο, έχει καταλάβει με ποιους έχει να κάνει… Ο Καραμανλής φαίνεται ότι έχει ακόμα μια μεγάλη απόσταση από την πραγματικότητα, και δεν ακούει ούτε τους δικούς του που χτυπάνε με αγωνία το καμπανάκι. Προτίμησε να επιβάλει σιωπητήριο στους βουλευτές, παρά να ακούσει τις προειδοποιήσεις τους.

Κάτω τα χέρια από τα λεφτά μας ρε κλέφτες!

Ρε μάγκες της ΔΕΗ και της ΔΕΠΑ… δεν μαζεύεστε λιγάκι; Είναι δυνατόν να στέλνετε σε πελάτες σας λογαριασμό 550 ευρώ και 600 ευρώ μόνο και μόνο επειδή έχετε ανίκανους και ακατάλληλους καταμετρητές οι οποίοι δεν περνάνε επί ένα χρόνο να μετρήσουν και μια φορά το χρόνο που περνάνε με δική τους υπαιτιότητα, θεωρείτε ότι σε ένα δίμηνο έκαψαν το ρεύμα της ζωής τους και μάλιστα Ιούλιο που έλειπαν; Για να το χρεώνετε με το ακριβότερο τιμολόγιο και να πλουτίζετε εις βάρος μας. Πόσα νομίζετε ότι παίρνουμε το μήνα βρε καραγκιόζηδες; Που έχετε για προϊστάμενους τους χειρότερους καραγκιόζηδες που λέγονται υπουργοί ανάπτυξης κλπ Αλλά αυτοί δεν έχουν φιλότιμο. Αν είχαν θα έβγαιναν να μιλήσουν για την υπόθεση Παυλίδη, αλλά νιώθουν αλληλέγγυοι και συνένοχοι…

Πάντως όποια οργάνωση καταναλωτών ενδιαφέρεται για τη ΔΕΗ και τη ΔΕΠΑ – άλλα τσογλάνια – αν κάνεις άίτηση διακοπής πρέπει να τους πληρώσεις 48 ευρώ λ΄λεει και αν σου το κόψουν επειδή δεν πλήρωσες έγκαιρα το λογαριασμό 100 ευρώ λέει… πού τα βρήκατε γραμμένα αυτά και από πότε μονομερώς αλλάζετε το συμβόλιαο που έχουμε υπογράψει; Λέει τέτοια το συμβόλαιο που υπογράψαμε πριν από δύο χρόνια; Πάλι όποια οργάνωση καταναλωτών ενδιαφερθεί θα της προσφέρουμε προνομιακά το χρόνο της εκπομπής για να προστατεύσουμε τα συμφέροντά μας…

Αυτά κάνετε. Φέρνετε τον κόσμο σε απόγνωση και φυσικά θα αποφασίσουν για τέτοιους λόγους να μη σας ξαναψηφίσουν ποτέ. Και μάλιστα όσο πιο πολύ εκνευρίζετε τον κόσμο, θα ψηφίσουν αυτόν που θα καταλάβουν ότι θα σας τσούξει περισσότερο. Γιατί αλλιώς είναι να χάνει από έναν άξιο αντίπαλο κι αλλιώς να χάνεις τις ψήφους από τον πιο ανίκανο. Τσούζει περισσότερο.

Γιατί αν είσασταν ικανοί ως κυβέρνηση να σκεφτείτε και τα δικά μας οικονομικά προβλήματα, δεν θα σπαταλάγατε και το δημόσιο χρήμα σε επιδοτήσεις των δικών σας αλλά θα έπιαναν τόπο τα χρήματα των φορολογούμενων. Καταφέρατε όμως να διπλασιάσετε τα εισητήρια σε όλο το Αιγαίο μέσα σε 4,5 χρόνια με την πολιτική σας. Όπως και να φτάσετε το δημόσιο χρέος στα 252 δισεκατομμύρια ευρώ και για να μην πληρώσε δραχμή απλώς για να το μετακυλίσετε πιο πίσω στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας πρέπει να δανειστείτε περισσότερα από 40 δισεκατομμύρια ευρώ σε έναν χρόνο.

Μόνο σε τρείς μήνες το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 4,5 δισεκατομμύρια, από τον υπουργό που θα έκοβε τις σπατάλες του κράτους κατά 10 δισεκατομμύρια. Αλλά έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που τα έλεγε προεκλογικά ο κ. Αλογοσκούφης και δεν θυμάται τίποτα.
Είναι τέτοιοι οι υπολογισμοί που κάνει αυτή η κυβέρνηση ώστε δεν μπορεί να μετρήσει ούτε πόσο χρωστάει από τα ομόλογα που λήγουν. Τα υπολόγιζαν 37 δισεκατομμύρια και τώρα τους βγαίνουν πάνω από 40 δισεκατομμύρια ευρώ. Και ούθτε ένα από αυτά δεν έχουν στο ταμείο από κανονικά έσοδα, δηλαδή από φορολογία εισοδήματος ή από φόρους στο πετρέλαιο. Όλα θα τα μετακυλίσουν στην επόμενη γενιά. Άμα μεγαλώσει το παιδί μου και γίνει 18 ετών θα του λέω ότι παιδάκι μου πρέπει να πληρώσεις τους σημερινούς τζερεμέδες γιατί όταν ήσουν τριών ετών υπήρχε έναν ανίκανος τζερεμές που έπαιρνε συνέχεια δάνεια για να κάνει ρουσφέτια και να διαχειρίζονται το χρήμα των φορολογούμενων οι Παυλίδηδες.

Για την οικονομία βέβαια θα καταψηφιστεί αυτή η κυβέρνηση όπως άλλωστε και η προηγούμενη και η επόμενη. Γιατί αυτός είναι ο κύριος προορισμός της κυβέρνησης. Να συγκεντρώνει τους φόρους και να φροντίζει να μοιράζονται σε όλους τους πολίτες για να καλύπτουν τις ανάγκες τους. Να συντηρεί σοβαρά σχολεία, να φροντίζει για την υγεία του πληθυσμού προκαταβολικά και όχι να περιμένουν να αρρωστήσουν για να μπούν σε νοσοκομεία. Και τα νοσοκομεία να είναι ευπρεπή και να πηγαίνουν και για χαρούμενο σκοπό όπως να κάνουν παιδιά όχι μόνο για να κάνουν εγχείρηση όταν πάθουν καρκίνο ή έμφραγμα μυοκαρδίου. Ξέρετε κανέναν Έλληνα που να πηγαίνει να γεννήσει σε δημόσιο νοσοκομείο εκτός από λίγους συνειδητοποιημένους τους τσιγγάνους και τους μετανάστες; Και όμως είναι καλύτερα από ιατρική φροντίδα. Για να φτιάχνουν δρόμους που θα βοηθούν στην οικονομική ανάπτυξη και όχι να σκοτωνόμαστε στους δρόμους επειδή έχουν ανάποδες κλήσεις ή έχουν μείνει στο 1950.

Τα γερά νεύρα όμως ο πολίτης τα έχει όταν βλέπει ότι αυτός πρέπει να δώσει όλο του το μηνιάτικο στα χρέη και στους λογαριασμούς μόλις τα πάρει και δεν του περισσεύουν να βγάλει το μήνα σαν άνθρωπος αξιοπρεπής. Αλλά πρέπει να δανείζεται και να παρακαλάει είτε τους γονείς του, είτε τα αδέρφια του είτε τη γιαγιά του αν έχει κομπόδεμα είτε κάποια τράπεζα να τον δανείσει με το αζημίωτο για να βγάλει το μήνα. Γιατί να σας ψηφίσει λοιπόν ένας άνθρωπος που εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα ή είναι αυτοαπασχολούμενος όταν δεν παίρνει πίσω τίποτα από τους φόρους που πληρώνει; Για να σπουδάσει το παιδί του πρέπει να πληρώσει, για να μεγαλώσει το παιδί του πρέπει να πληρώσει. Αν αρρωστήσει πρέπει να πληρώσει. Για το σπίτι του πρέπει να πληρώσει. Και για να πεθάνει πρέπει να πληρώσει. Τώρα που ανοίγουν τα σχολεία πάλι, να δείτε πόσοι πατεράδες δεν θα αγοράσουν παντελόνι για να πάρουν τα παιδιά τους μολύβια και τετράδια ή για να πληρώσουν τα δίδακτρα που πρέπει, από παιδικούς σταθμούς και φροντιστήρια ή άλλα δίδακτρα.

Ας σταματήσω γιατί δεν έχει τέλος αυτός ο κατάλογος…

Σαν δεν ντρέπεστε...

Αυτή η ιστορία με τον υπουργό, όπως την αποκάλυψε χθες η Ελευθεροτυπία, είναι πολύ χοντρή για να χωνευτεί εύκολα. Μα δεν χωνεύεται με τίποτα. Από τις 2 Ιουνίου έχει κατατεθεί στον ανακριτή ότι ένας μη κατονομαζόμενος υπουργός συνταξίδεψε με τον ισχυρό άνδρα της Ζήμενς και με τους εκτελεστικούς του επί θεμάτων χρηματοδότησης πολιτικών κομμάτων από μαύρα ταμεία. Και ο μεν ανακριτής προφανώς γνωρίζει έστω και οφφ δε ρέκορντ το όνομα του υπουργού, αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Το χειρότερο είναι ότι η κυβέρνηση κάνει την εντελώς ανήξερη σε μια πρωτοφανή προσπάθεια συγκάλυψης και υποβάθμισης της σημασίας του θέματος. Ακόμα και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε ότι ασφαλώς και πρέπει να δηλώσει δημοσίως ο υπουργός που αναγνώρισε τον εαυτό του ότι είναι αυτός. Λες και πρόκειται όμως για ιδιωτική υπόθεση.

Μετά από αυτό νομίζουμε ότι η αντιμετώπιση που έχει η ΝΔ στο θέμα αυτό σαφώς και διαφέρει από τους χειρισμούς που κάνει για τα ίδια θέματα το ΠΑΣΟΚ. Το αντίστοιχο θα ήταν να λέει το ΠΑΣΟΚ ότι περιμένουμε τη Δικαιοσύνη να αποφανθεί για τον Τσουκάτο ή ότι περιμένουμε να απαντήσει ο ίδιος και πάντως η Δικαιοσύνη πρέπει να αφεθεί απερίσπαστη να κάνει τη δουλειά της. Δηλαδή η δουλειά της Δικαιοσύνη προφανώς είναι άσχετη με τη δουλειά που πρέπει οι πολιτικοί να κάνουν για τους εαυτούς τους. Αν όμως ο ανακριτής έχει σαφές νομικό κώλυμα να ερευνήσει για πολιτικά πρόσωπα, αλλιώς θα έπρεπε ήδη από τις 2 Ιουνίου να έχει διαβιβάσει αμελητί τη δικογραφία στη Βουλή, η Βουλή σαφώς και δεν έχει κανένα κώλυμα να ψάξει ή να αφαιρέσει τη δικογραφία από τον ανακριτή και να συστήσει προανακριτική επιτροπή.

Μπορεί να το κάνει παράλληλα και μάλιστα να αλληλοβοηθούνται οι έρευνες. Είναι σαφές λοιπόν ότι πάλι εδώ έχουμε να κάνουμε με επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης και μάλιστα με προσπάθειες συμψηφισμού. Η επικοινωνιακή πολιτική είναι ότι ήδη από τις 2 Ιουνίου θα έπρεπε η κυβέρνηση που ασφαλώς και έχει ενημερωθεί παρασκηνιακά και παρακολουθεί τις ανακρίσεις, η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να κρύψει αυτές τις πληροφορίες ώστε να προλάβει να κλείσει η Βουλή και να περάσει η πρώτη περίοδος. Με την δεύτερη, δηλαδή του χρόνου το καλοκαίρι θα έχουμε και παραγραφή. Άρα αυτή η καθυστέρηση δεν είναι αθώα, αλλά οδηγεί τα πράγματα σε παραγραφή για υπουργούς. Δηλαδή στην ίδια ακριβώς κατάσταση στην οποία βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ για το οποίο αν προκύψουν ευθύνες για υπουργούς έχουν ήδη παραγραφεί. Εδώ κολλάει ο συμψηφισμός που θέλει να κάνει η κυβέρνηση. Και για δικό σας υπ[ουργό έχει παραγραφεί και για δικούς μας.

Υπάρχει όμως σαφής διαφορά. Ο Παπανδρέου εξελέγη το 2004 και έμαθε τα περί λαδώματος το 2008. Δεν μπορούσε να εμποδίσει τις παραγραφές που προβλέπει το Σύνταγμα και ο νόμος. Ο Καραμανλής όμως έμαθε το 2008 κάτι που έγινε το 2005 και το 2006 και το 2007 άρα κατόπιν ενεργειών του θα επέλθει παραγραφή. Το 2009. Δεν έτυχε, πέτυχε. Και η επιδίωξη συμψηφισμού μπορεί να αφήσει την ίδια πικρή γεύση στους πολίτες αλλά ατομικά για τον Καραμανλή δεν θα είναι το ίδιο. Ο Παπανδρέου σαφώς και θα έχει την ηθική υπεροχή γιατί επεδίωξε την άμεση διερεύνηση και εμποδίστηκε. Επίσης ασχέτως παραγραφής των ποινικών ευθυνών, αμέσως επικύρωσε πολιτικές ευθύνες και έθεσε εκτός κόμματος όποιον εμπλέκεται ακόμα και χωρίς να αποδειχθεί δικαστικά η όποια ευθύνη. Είτε είναι υπουργός είτε είναι στέλεχος. Αυτό είναι που δεν μπορεί να κάνει ο Καραμανλής γιατί όλοι είναι εν ενεργεία και επομένως αν ανοίξουν το στόμα τους η κυβέρνηση θα καταρρεύσει.

Η ποιοτική διαφορά είναι εμφανής. Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Η ΝΔ σαφώς δεν διαχειρίζεται την κρίση αυτή με έντιμο και διαφανή τρόπο, προσπαθεί να συγκαλύψει και να δημιουργήσει προϋποθέσεις συμψηφισμού του σήμερα με το χθες. Ο συμψηφισμός δεν θα ήταν ο ίδιος ούτε και αν πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ήταν ακόμα ο Σημίτης. Πόσο μάλλον που είναι ο Παπανδρέου, από το 2004.

Παρόλα αυτά η κυβέρνηση εδώ και δύο εβδομάδες αποφεύγει την φθορά που είναι αποτέλεσμα της πολιτικής της στον τομέα της ακρίβειας εξαιτίας της υπόθεσης αυτής. Φαίνεται ότι η κυβέρνηση έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το μεν σκάνδαλο χρηματοδότησης του πολιτικού συστήματος μπορεί να το διαχειριστεί με μικρότερες απώλειες. Ενώ η ακρίβεια φαίνεται ότι δεν μπορεί παρά να της χρεωθεί 100%. Τόσο επειδή έτσι είναι αλλά και γιατί δεν μπορεί να κάνει συμψηφισμούς γιατί η σύγκριση με την εποχή ακόμα και του ΠΑΣΟΚ του Σημίτη, δεν την συμφέρει. Μπορεί να είχαν ζοριστεί οι παραδοσιακοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ εργαζόμενοι αγρότες κλπ αλλά τα μεν μεσαία στρώματα που υπήρχαν ακόμα είχαν προσανατολιστεί στη ΝΔ. Τώρα όμως τα μεν μεσαία στρώματα απλώς καταργήθηκαν και δεν το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα και το εισόδημά τους έχει ξεπέσει στα επίπεδα της εργατικής τάξης και των υπαλλήλων οι δε εργαζόμενοι και συνταξιούχοι έχουν συμπιεστεί στα όρια και κάτω από τα όρια της φτώχειας. Οι οικονομικά ανώτερες τάξεις δεν φρόντισαν να δημιουργήσουν τουλάχιστον νέες θέσεις εργασίας ώστε να μην εξαθλιωθούν μεγάλα τμήματα του πληθυσμού που ξεπερνούν το 25% του πληθυσμού. Φρόντισαν μόνο να αυξήσουν τα εισοδήματά τους.

Μόνον η ανικανότητα του ΠΑΣΟΚ να εμπνεύσει εμπιστοσύνη στους εργαζόμενους και στους αγρότες αλλά και στα κατερχόμενα στρώματα της μεσαίας τάξης δεν μπορεί να εγγυηθεί νέα άνοδο και αυτή η ανικανότητα μόνον συντηρεί τη ΝΔ στη θέση του πρώτου κόμματος έστω και με ποσοστά κάτω από 30%. Με κάτω από 30% δεν υπάρχει δικομματικό σύστημα. Υπάρχουν κυβερνήσεις συνεργασίας και οι εκλογικοί νόμοι ακόμα δεν ευνοούν τις κυβερνήσεις συνεργασίας…

Άντε να κουρευτείτε ρε ρεζίληδες...

Εγώ πάντως αν ήμουνα χθες Γιώργος Παπανδρέου, θα διέγραφα προειδοποιητικά για μία εβδομάδα τον Βαγγέλη Βενιζέλο, γιατί αυτό δεν είναι κόμμα πλέον είναι καλοκαιρινό σινεμά. Βέβαια αν ήμουνα Παπανδρέου θα είχα κάνει και καμιά πεντακοσαριά πράγματα από την επανεκλογή ως τώρα που ο Παπανδρέου παρέλειψε να κάνει, κι έτσι έγινε καλοκαιρινό σινεμά. Αλλά αυτό το πράμα δεν είναι κόμμα πλέον. Να έχει προαναγγείλει ο πρόεδρος του κόμματος εδώ και μέρες ότι θα κάνει γενική συνέντευξη Τύπου όπου θα θέσει ζητήματα της κάθαρσης που είναι όλης της εβδομάδας η επικαιρότητα η οποία έχει κατακλύσει τα πάντα και έχει εκτοπίσει και το σημαντικότερο ζήτημα, αυτό της ακρίβειας και να βγαίνει μια μέρα πριν ο Βενιζέλος και να δίνει συνέντευξη ποταμό επί παντός επιστητού, να λέει πλήρης εσωστρέφειας τη γνώμη του για το ΠΑΣΟΚ που θέλει και το οποίο δεν είναι αυτό στο οποίο ανήκει, ή να λέει ότι εμένα δεν με έχει καλέσει κανένας να πώ τη γνώμη μου σε κανένα όργανο και αναγκάζομαι να δίνω συνεντεύξεις για να μιλήσω και γενικά να δίνει την εντύπωση ότι είμαστε από δυό χωριά χωριάτες.

Και προφανώς ο βενιζέλος επειδή έχει επενδύσει πολλά, έχει υπομονή να κάτσει στο ΠΑΣΟΠΚ ακόμα κι αν είναι χειρότερη η κατάσταση. Αλλά ο απλός πολίτης που δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με την ακρίβεια, δεν μπορεί να κάθεται να χάνει την ώρα του με αυτά τα στελέχη που έχουν κάνει ιδεολογία το ατομικό τους πολιτικό μέλλον. Δεν με ενδιαφέρουν εμένα ως πολίτη οι πολιτικές αγωνίες για το μέλλον του Βενιζέλου και του Παπανδρέου, αν θα γίνει δικηγόρος ή καθηγητής πανεπιστημίου. Σίγουρα δεν θα χαθούν θα τα καταφέρουν μια χαρά.

Οι πολίτες περιμένουν να ακούσουν κάτι για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και αντί γι αυτό ακούν για τις σακούλες με τα λεφτά που από τον πέμπτο όροφο κατέβαιναν στο δεύτερο όροφο, για τις φρεγάτες, για το μετρό, για το C4I, για το οποίο όλοι ξέρουμε ότι ήταν τα λύτρα που πληρώσαμε ως χώρα στις ΗΠΑ για να γίνουν χωρίς δυσφημιστικά δημοσιεύματα σε θέματα ασφάλειας οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Αντί για την κερδοσκοπία των τραπεζών τις οποίες πληρώνουμε όλοι οι Έλληνες από το υστέρημά μας να κάθομαι να ακούω παπάρες για την πολύ μικρή αίρεση των καθαρών στη δυτική εκκλησία, το ΠΑΣΟΚ που μικραίνει και άλλες τρίχες. Μα φυσικά δεν πρόκειται να κάτσει να ασχοληθεί ο πολίτης με δύο ωρών ομφαλοσκόπηση και προσωπική αγωνία στελεχών του ΠΑΣΟΚ. Όπως δεν κάθεται και στα σωματεία να ακούει επί δύο ώρες παπάρες για τις παγκόσμιες ιμπεριαλιστικές πιέσεις πριν ακούσει την πρώτη κουβέντα για τα προβλήματά του. Τους ρίχνει μια μούτζα και αφήνει τους συνδικαλιστές να συζητάνε μόνοι τους για την παγκοσμιοποίηση. Να μην τους ενοχλεί κιόλας.

Κανονικά βέβαια θα έπρεπε να υπάρχει ένας προγραμματισμός των στελεχών να εμφανίζονται και στα κανάλια, και στην επαρχία και στην Αθήνα και στις γειτονιές και με βάση κάποιο πρόγραμμα να αξιοποιούνται όλα τα στελέχη. Κι αν υπάρχει ενδιαφέρον από τους δημοσιογράφους για τις απόψεις του βενιζέλου να εκμεταλλευτεί το ΠΑΣΟΚ αυτή την εμβέλεια του στελέχους και να του αναθέσει να μιλάει για την ακρίβεια, ή για τους σεισμοπαθείς ή για τις τράπεζες για να χρησιμοποιηθεί η δημοσιότητα υπέρ των λαϊκών προβλημάτων. Όχι να χρησιμοποιείται η δημοσιότητα για να κάνει πρωϊνή ψυχανάλυση το όποιο στέλεχος έχει αγωνία για το μέλλον του… Μην τρελαθούμε…

Ποιος θα μου πεί εμένα για το ρουσφέτι με το οποίο βόλεψαν ως υπαλλήλους κάποιους συνεργάτες του προέδρου της Βουλής των αντιπροέδρων και των κομμάτων, όταν την ψήφισαν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ, ώστε να μην ανοίξει μύτη; Αφού είσαστε ίδιοι και σε τίποτα δεν ξεχωρίζει ο ένας από τον άλλον, ποιος από τους δυό θα καταγγείλει τον άλλον; Στα ρουσφέτια έχετε το μυαλό σας. Πάντα τα δικά σας παιδιά θα τα βολεύετε με δικά μας λεφτά των φορολογούμενων, είτε κυβέρνηση είτε αντιπολίτευση και εμάς θα μας κοροϊδεύετε. Ξέρετε πόσοι και πόσοι Νδκράτες, ΠΑΣΟΚτζήδες και ψηφοφόροι των άλλων κομμάτων έχουν τα παιδιά τους άνεργα χωρίς επίδομα ανεργίας που δεν έχουν δουλειά; Λέτε να τους αρέσει που μάθανε σήμερα – αν το μάθανε – ότι εσείς κάτι δικούς σας τους βολέψατε πάλι;

Η ακρίβεια μας θόλωσε το νου...

Ευτυχώς δηλαδή που υπάρχει και το ΠΑΣΟΚ και καταφέρνουμε να ξεχνάμε τον πόνο μας με την ακρίβεια, αλλιώς υπήρχε κίνδυνος να προκύψει καμιά σοβαρή οργάνωση και αντίδραση των καταναλωτών η οποία θα μπορούσε να λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Σκεφθείτε για παράδειγμα ότι το ρεύμα Βενιζέλου, ήθελε και πράγματι μπορούσε να οργανώσεις πυρήνες και οργανώσεις σε όλη την Ελλάδα για να μπορέσει να υπάρξει και στο μέλλον και να μην πάει χαμένη μια τέτοια κινητοποίηση σαν αυτή που είχε δημιουργηθεί λόγω της διαδικασίας διαδοχής.

Μια τέτοια οργάνωση από μόνη της θα αποκτούσε πολιτικά χαρακτηριστικά, αναγκαστικά για να μπορέσει να μακροημερεύσει. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τους εμπόδισε, χωρίς όμως να μπορέσει να φτιάξει μια πανελλαδική οργάνωση επίσημη που θα μπορούσε να απορροφήσει και αυτούς που δεν είχαν ψηφίσει τον Παπανδρέου. Επειδή όμως φοβάται η ηγεσία τη βάση, φροντίζει να εμποδίσει ακόμα και την αυτοοργάνωσή της.

Γιατί οι πολιτικές οργανώσεις είναι σε θέση να προσανατολίζονται σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις οι οποίες και τις θρέφουν. Έτσι ζουν, έτσι αναπνέουν και έτσι επεκτείνονται οργανώνονται και πετυχαίνουν τους στόχους τους. Στη σημερινή συγκυρία η ακρίβεια προσφέρει το πεδίο μεγάλων πρωτοβουλιών και κινητοποιήσεων πρωτότυπων. Το ότι δεν γίνεται τίποτα αν και υπάρχει ανάγκη, είναι η αιτία για να διαπιστώνουμε αυτό που λέγαμε πολιτικό στασιμοπληθωρισμό. Υπάρχει οξύτατη ανάγκη, αλλά ακόμα μεγαλύτερη ανικανότητα του υποκειμένου να αντιδράσει. Το αποτέλεσμα είναι η σήψη και η αδράνεια. Οι κερδοσκόποι κάνουν λίγη υπομονή να βγάλουν υπερκέρδη άλλο ένα εξάμηνο και μετά άλλο ένα, μέχρι να καταρρεύσει το σύστημα και το υποκείμενο βάζει τρικλοποδιές στον εαυτό του ώστε να μην μπορέσει να ανταποκριθεί στην επίκαιρη αποστολή του άρα να χαντακώσει και την ιστορική του αποστολή.

Κι αν δεν έχει ιστορική αποστολή δεν έχει και λόγο ύπαρξης…Εδώ και καιρό, φαίνεται από μακριά ότι ο καθένας από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, κι αυτοί που είναι με τον Παπανδρέου κι αυτοί δεν είναι, ακολουθούν προσωπικές πορείες και επιδιώξεις. Το ίδιο και ο Σημίτης. Είπαμε και χθες ότι ο Σημίτης έχει το μυαλό του στην ΕΕ και στις Βρυξέλλες γιατί έτσι κι αλλιώς στην Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει τίποτα και μάλιστα δημιουργικό και χρήσιμο. Έχει εξαντλήσει όλα τα περιθώρια. Φροντίζει λοιπόν να ευθυγραμμίζεται κάθε φορά με αυτούς που κάνουν κουμάντο στην ΕΕ για να έχει και πιθανότητες να είναι υποψήφιος πρόεδρος. Δεν είναι κακή επιδίωξη ούτε προσωπική μωροφιλοδοξία,

Είναι ένας πολιτικός στόχος τον οποίο υπηρέτησε ως πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και κατάφερε να κρατήσει ενωμένη την ΕΕ σε κρίσιμες στιγμές που οι Αμερικανοί θα ήθελαν να γίνει μπάχαλο. Και η μόνιμη παρουσία των επτά χωρών της πρώην ανατολικής Ευρώπης κάνει επιτακτική την ανάγκη γι αυτούς που επιδιώκουν την πολιτική ενοποίηση να υπάρχει ένας τέτοιος άνθρωπος στο τιμόνι της ΕΕ που να μπορεί και να μανουβράρει και να σκληρύνει και να μαλακώσει ελεγχόμενα ώστε να υπηρετήσει τον στρατηγικό στόχο της ενοποίησης.

Αλλά αυτά τα επιδιώκει ο Σημίτης από μόνος του και όσο το ΠΑΣΟΚ δείχνει να ακολουθεί άλλο δρόμο, τόσο αυτός σκληραίνει τη θέση του και ζητάει και τα ρέστα. Όσο νοιώθει απομονωμένος, τόσο θέλει περισσότερα παρακάλια για να δείξει ενδιαφέρον, αλλά κανένας δεν είναι διατεθειμένος να τον παρακαλέσει. Να μη σας πω ότι και ο Παπανδρέου το κάνει επίτηδες και τσιγκλάει τον Καραμανλή να φτιάξει εξεταστική επιτροπή για την υπόθεση Ζήμενς μήπως και υπάρχει κάποιος που θα φοβηθεί περισσότερο από αυτόν. Το βλέπει ο Σημίτης, φυσικά και χωρίς να φοβάται, εκνευρίζεται γιατί καταλαβαίνει ότι ο Παπανδρέου το κάνει επίτηδες για να ρίξει λάσπη στη δική του διακυβέρνηση αντί να την υπερασπιστεί.

Οι πολιτικές τοποθετήσεις πάντως του Σημίτη – και υποθέτω ότι στις 4 Ιουλίου που θα κάνει το ετήσιο συνέδριο των εκσυγχρονιστών στην Ηλεία, θα το κάνει πιο εμφανές – αυτές που έχουν να κάνουν με την ΕΕ έγιναν ακριβώς για να ευθυγραμμιστεί και αν μπορεί να ρυμουλκήσει και την Ελλάδα δηλαδή τον Καραμανλή και τον Παπανδρέου στις νέες θέσεις του διευθυντηρίου Σαρκοζί-Μέρκελ. Το 2003 έκανε ακριβώς το ίδιο με τους Σιράκ και Σρέντερ και το έκανε με πολύ ικανοποιητικό τρόπο. Κι αυτό ξαναλέω για να μην τον αδικήσω το κάνει επειδή πολιτικά είναι ευρωπαϊστής, υποστηρίζει την ευρωπαϊκή ενοποίηση και όχι για να κερδίσει πρόσκαιρα οφέλη και μάλιστα προσωπικά.

Απλώς ξέρει ότι πρέπει σοβαρά να υποστηρίξει μια ευρωπαϊκή πολιτική και όχι να είναι αιθεροβάμων που σαν τον Παπανδρέου ή σαν τον Βενιζέλο δουλεύει για την επόμενη δεκαετία. Δουλεύει για τώρα. Για σήμερα που έχουμε και το πρόσθετο πρόβλημα της Ιρλανδίας η οποία δεν μας επιτρέπει να θεωρήσουμε επικυρωμένη την ευρωσυνθήκη άρα και να πάμε σε εκλογή προέδρου της ΕΕ ώστε να αποκτήσει και πολιτική υπόσταση…Κατά τα άλλα, το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν είναι σε θέση να κάνει ευρωπαϊκή πολιτική όπως θα έπρεπε, αλλά δεν μπορεί να κάνει ούτε και εσωτερική πολιτική που είναι αλληλένδετη. Ούτε και οι υπόλοιποι που θέλουν να πάρουν τη θέση του Παπανδρέου και του Βενιζέλου είναι πιο μπροστά. Αναφέρομαι στον Σκανδαλίδη και στην Άννα Διαμαντοπούλου οι οποίοι επίσης δεν είναι σε θέση να προτείνουν και να υποστηρίξουν μια ίδια ή έστω και διαφορετική πολιτική στρατηγική για την Ευρώπη, για τον κόσμο, για την Ελλάδα και για την ακρίβεια.

Γι αυτό τους βλέπετε χαντακωμένους σε μια θολούρα, σε μια ομίχλη στην οποία βαδίζουν με τα χέρια τεντωμένα για να μην τρακάρουν. Πάνε στα τυφλά γιατί δεν έχουν ούτε καμπανάκι… δηλαδή ούτε καλές σχέσεις μεταξύ τους για να μην τρακάρουν μεταξύ τους αλλά να πετύχουν μια μίνιμουμ πολιτική συμφωνία η οποία θα τους επιτρέψει να ζήσουν άλλη μια τετραετία ως κόμμα του 40%. Έχουν βάλει πλώρη και μερικοί το επιδιώκουν να γίνει κόμμα του 20%…

Ο Σημίτης φλερτάρει τη Βρυξέλλα...

(η ξεκούραση του πολεμιστή...)

Δε μας φτάνει που έχουμε την ακρίβεια η οποία κατατρώγει όλα τα εισοδήματα, έχει φέρει σε απόγνωση τους χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους και δυσκολεύει ήδη τα μεσαία εισοδήματα τα οποία για πρώτη φορά δεν μπορούν να βγάλουν το μήνα, αν και έχουν προσαρμόσει τις δαπάνες τους.

Η ακρίβεια πάντως δεν χτυπάει τους βιομηχάνους ή τους εμπόρους ή τις μεγάλες αλυσίδες του λιανεμπορίου μέσω της μείωσης του τζίρου, όπως ίσως θα υπέθετε κανείς. Και ο λόγος είναι ότι η ακρίβεια δεν μειώνει δραματικά το τζίρο τους γιατί αυτές οι δαπάνες είναι περίπου ανελαστικές για τα νοικοκυριά. Δεν μπορούν να μείνουν χωρίς τρόφιμα. Πρώτα θα πεθάνουν οι άνθρωποι από πείνα και μετά οι έμποροι και οι παραγωγοί τροφίμων από έλλειψη κερδών.

Αντιθέτως έχουν τη δικαιολογία να αναδιαρθρώσουν τη λειτουργία τους και τη σύνθεση του προσωπικού, εκμεταλλευόμενοι τη νέα νομοθεσία και τα νέα στραβά μάτια της κυβέρνησης για να καθιερώσουν τις τετράωρες απασχολήσεις και την μετατροπή του σταθερού ωραρίου σε ελαστικό. Σε συνδυασμό με τη μείωση των συντελεστών κέρδους, μπορούν να δείξουν μεγαλύτερα κέρδη, πράγμα που τους αυξάνει τη δυνατότητα δανεισμού ή μεγαλώνει την υπεραξία τους αν είναι στο χρηματιστήριο ή αν επιθυμούν την είσοδό τους για να αντλήσουν φτηνά κεφάλαια.

Ενδεικτικά ο Νίκας είχε αύξηση κερδών κατά 5.180%, η Νοβαρτις κατά 664%, ο Καλλιμάνης 572%, η Ολύμπικ Κέτερινγκ 320 %, η Σόγια Ελλάς κατά 180%. Η Κρέτα φάρμ 81%, η Κόκα κόλα 25%… Η ακρίβεια λοιπόν χτυπάει μόνον τους μισθωτούς και ιδίως όσους παίρνουν κάτω από 1.000 ευρώ το μήνα. Αισθητή γίνεται σε όσους παίρνουν κάτω από 3.000 ευρώ το μήνα και αυτοί οι άνθρωποι που είχαν συνηθίσει να αποταμιεύουν ή να αγοράζουν σπίτια και αυτοκίνητα με στεγαστικά και με καταναλωτικά δάνεια, βλέπουν ότι πιά δεν μπορούν και να το κάνουν. Τέλος.

Το κράτος με μια νεοφιλελεύθερη ηγεσία είναι το πρώτο που σέρνει το χορό της ακρίβειας για λόγους ιδεολογικούς και πολιτικούς. Για τον ίδιο λόγο που ο Αλογοσκούφης μειώνει τον συντελεστή κέρδους των επιχειρήσεων και αφήνει αφορολόγητους τους επιχειρηματίες, για τον ίδιο λόγο δεν έχει καμία αντίρρηση να διπλασιάσει η ΔΕΗ και ο ΟΤΕ τα τιμολόγιά τους (όσο είναι υπό κρατικό έλεγχο). Κι αυτό γιατί ενδιαφέρεται να πουλήσει τη ΔΕΗ και τον ΟΤΕ και όχι να παρέχονται φτηνές υπηρεσίες στον ελληνικό λαό και στις επιχειρήσεις. Είναι έξω από την ιδεολογία τους και την πολιτική τους.

Αυτή τη στοιχειώδη πολιτική διάκριση έχει χρέος το ΠΑΣΟΚ που ισχυρίζεται ακόμη ότι είναι σοσιαλιστικό, και τα κόμματα της Αριστεράς να το κάνουν κτήμα του λαού. Όλου του λαού και όχι μόνο των διανοούμενων της Αριστεράς που το γνωρίζουν ήδη. Και η αριστεροσύνη αυτών των κομμάτων εξαρτάται από την ικανότητά τους να πείσουν γι αυτό κυρίως τους πολίτες που ψηφίζουν δεξιά κόντρα στα οικονομικά τους συμφέροντα.

Την ίδια στιγμή το ΠΑΣΟΚ, κάνει ότι μπορεί για να συσκοτίσει την πραγματικότητα με διάφορες θολές προτάσεις όπως ανεξάρτητη αρχή για τα μονοπώλια ή για όλα φταίει η δεξιά και μόλις ορκιστούν ΠΑΣΟΚοι υπουργοί τα προβλήματα θα λυθούν. Ο Σημίτης επίσης που έδωσε την αφορμή για την τελευταία κρίση, δεν έχει το μυαλό τους στην Ελλάδα, αλλά κυρίως στις Βρυξέλλες, το άντρο του νεοφιλελευθερισμού και κυρίως ενδιαφέρεται για την πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης. Πριν από κάποια χρόνια έκαναν κουμάντο κάτι μισοσοσιαλιστές, Όπως ο Σρέντερ και ο Μπλέρ, αλλά τώρα έχει καταλάβει ότι κουμάντο κάνουν ο Σαρκοζί και η Μέρκελ.

Μάλιστα υπολόγιζε ότι αν δεν του χάλαγε τη μανέστρα η Ιρλανδία, θα μπορούσε πάλι να είναι υποψήφιος για πρόεδρος της ΕΕ με πρόεδρο της ΕΕ τον Μπαρόζο. Γι αυτό το λόγο και φρόντισε εγκαίρως να διαφοροποιηθεί σε σχέση με την ένταξη της Τουρκίας, γιατί ήθελε και την ψήφο του Σαρκοζί. Αν και ήταν λοιπόν ο αρχιτέκτονας της αλλαγής γραμμής της Ελλάδας υπέρ της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ, δεν δίστασε για να αυξήσει τις πιθανότητές του να προταθεί ως πρόεδρος της ΕΕ, να αλλάξει πάλι γραμμή και να προτείνει να ταχθούμε υπέρ μιάς ειδικής σχέσης της Τουρκίας. Δηλαδή με τον Σαρκοζί με τον οποίο συμφωνεί και η Μέρκελ.

Τώρα λοιπόν που η ευρωσυνθήκη καταψηφίστηκε στην νΙρλανδία, του ήρθε του Παπανδρέου να υποστηρίξει δημοψήφισμα και μάλιστα πανευρωπαϊκό γιατί ο Παπανδρέου είναι στον κόσμο του και στον ίδιο κόσμο με αυτός είναι και κάτι σοσιαλιστές Ιταλοί, Γάλλοι και Γερμανοί με τους οποίους συναναστρέφεται στη Σοσιαλιστική διεθνή όταν λείπει από την Ελλάδα. Και ο Σημίτης το είχε υποστηρίξει πριν από 2 χρόνια, αλλά τότε ήταν άλλη η συγκυρία στις Βρυξέλλες. Τώρα είναι άλλη και ο Σημίτης είναι με τις Βρυξέλλες. Δεν είναι ούτε με το ΠΑΣΟΚ ούτε με τον Παπανδρέου. Διαφοροποιείται λοιπόν και μάλιστα με άκομψο τρόπο.

Αν το είχε κάνει με κομψό τρόπο, θα είχε μασήσει ο Παπανδρέου και μάλιστα μπορεί και να τον είχε υποστηρίξει, με την έννοια ότι αυτό που υπερασπίζεται ο Σημίτης είναι μια πολιτική υπόθεση για την οποία έχει προσπαθήσει επί σειρά ετών και δεν είναι μια προσωπική μωροφιλοδοξία, Αλλά του έγραψε απαξιωτικά ωθούμενος από τα εσωτερικά, γιατί δεν του αρέσει να διαπιστώνει ότι όλες του οι επιλογές σε πρόσωπα ήταν λάθος. Και ο Παπανδρέου που επέλεξε το 2004 δεν του βγήκε καθόλου γιατί δεν κέρδισε τις εκλογές και ο Βενιζέλος που διάλεξε στη συνέχεια αποδείχθηκε ανίκανος να κερδίσει τον Παπανδρέου. Μάλιστα είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι περισσότερο έχει μετανιώσει για τον Βενιζέλο παρά για τον Παπανδρέου, αν και τον Παπανδρέου τον θεωρεί καμένο χαρτί.

Δεν θα σας πώ άλλα σήμερα, για να κρατήσω το ενδιαφέρον σας για αύριο…

Δεν υπάρχει δημοκρατία στις ΑΕ...

(επιτέλους φτάσαμε στο ποθούμενο...)

Δε μας έφτανε η ακρίβεια μας, έχουμε και το ΠΑΣΟΚ που φροντίζει να δημιουργεί κλίμα που αποπροσανατολίζει τον κόσμο και διασπά την προσοχή του από το μείζον που αφορά την καθημερινή ζωή όλων μας. Αλλά τι ανάγκη έχουν και γιατί να αξιολογήσουν όλοι έτσι τι είναι σημαντικό. Και ο Σημίτης και ο Παπανδρέου αλλά και μερικές χιλιάδες στελεχών του ΠΑΣΟΚ έχουν εξασφαλίσει τα προς το ζην από τον δημόσιο κορβανά και δεν χρειάζεται να αγωνιούν για τον επιούσιο. Μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει οι άνθρωποι θα πάρουν το μισθό του ότι κι αν κάνουν ή ότι κι αν παραλείψουν να κάνουν.

Ανησυχούν μόνο για το πώς θα πλουτίσουν στήνοντας καμιά δουλειά που θα τους αποφέρει εκατομμύρια, ή για την κομματική και άλλη εξουσία η οποία τους εξασφαλίζει επιρροή σε αποφάσεις από τις οποίες μπορεί και να πλουτίσουν ή να γίνουν διάσημοι, και εν πάση περιπτώσει είναι επαγγελματίες της πολιτικής και όλες τους οι ενέργειες από το πρωί ως το βράδυ είναι για να εξασφαλίσουν τις καρέκλες τους στο πολιτικό σύστημα. Ο μεν Σημίτης δεν ήθελε να στείλει μια επιστολή στον Παπανδρέου και να καταγράψει τη διαφωνία του, ούτε ήθελε να του τηλεφωνήσει και να τον πείσει ότι κάνει λάθος. Ήθελε να βγάλει ανακοίνωση. Δελτίο Τύπου. Και απλώς επέλεξε να απευθύνει το δελτίο Τύπου, για λόγους δημοσίων σχέσεων προς τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.

Ο δε Παπανδρέου είχε το μυαλό του όχι στην ουσία, ούτε στα ευρωπαϊκά θέματα γιατί αλλιώς θα υποστήριζε το δημοψήφισμα με όλη τη στάση του, όχι να πάει να συζητάει σήμερα ενώ όχι μόνον έχει ψηφίσει υπέρ της ευρωσυνθήκης αλλά έχει εγκρίνει και την εγκυρότητα της διαδικασίας πολιτικά. Τυπικά δεν τίθεται θέμα. Πολιτικά όμως έχει αυτοευνουχιστεί πριν πάει στη Βουλή να υποστηρίζει δημοψήφισμα. Εί9ναι δηλαδή για το θεαθήναι όλες αυτές οι κινήσεις. Στο ίδιο πλαίσιο των επικοινωνιακών κινήσεων για το θεαθήναι, και για να δείξει σκληρός σαν την καρδιά ενός μαρουλιού, αποφάσισε να παριστάνει ότι διέγραψε τον Σημίτη, τον πρώην πρωθυπουργό του ΠΑΣΟΚ, χωρίς όμως και να τον διαγράψει.

Το ίδιο κάνει και με τους υπόλοιπους που ήθελε χθες να διαγράψει αλλά μετά άλλαξε γνώμη πάλι για επικοινωνιακούς λόγους. Γιατί αν είχε κότσια, θα καλούσε ένα πολιτικό όργανο και θα καλούσε όλους τους διαφωνούντες με τη διαδικασία του δημοψηφίσματος να πουν τη γνώμη τους και να ψηφίσουν όλοι ποια από τις δύο προτάσεις υποστηρίζουν. Και ότι έλεγε η πλειοψηφία θα ακολουθούσε είτε ο Σημίτης είτε ο Παπανδρέου. Αλλά δεν επιθυμεί κανείς την αναβάθμιση της εσωκομματικής δημοκρατίας και τα περί συμμετοχικής δημοκρατίας και άμεσης δημοκρατίας είναι ο φερετζές του αυταρχικού τρόπου διοίκησης του κόμματος σαν να είναι ανώνυμη εταιρία, όπου ο μεγαλομέτοχος κάνει ότι γουστάρει και δεν ρωτάει τους μικρομετόχους.

Χρησιμοποιώ σκοπίμως αυτή την παρομοίωση, γιατί έτσι το έχουν καταντήσει το ΠΑΣΟΚ. Ανώνυμη Εταιρία, όπου κάποιοι έχουν περισσότερες μετοχές από τα απλά μέλη.

Οι πρωταγωνιστές της ακρίβειας

(αυτή είναι η τρίτη φωτογραφία। Ο φακός στρίβει λίγο και πάει στο πλάϊ। Η έγχρωμη είναι η τέταρτη φωτογραφία, η επόμενη...)

Πέμπτη १२ Ιουνίου

Νομίζω ότι σήμερα ακόμα κι εγώ δεν θα αντέξω στον πειρασμό, να μην ασχοληθώ με την ακρίβεια γιατί η κίνηση του Σημίτη είναι καλή δικαιολογία. Για την τιμή των όπλων και μόνο πρέπει να πω ότι και το μποϋκοτάζ στο φρέσκο γάλα συνεχίζεται και υπήρξε ανταπόκριση, αλλά και αντιδράσεις πολλές υπήρξαν από τα σούπερ μάρκετ, ενώ θεωρητικά δεν στρέφεται εναντίον τους το μποϋκοτάζ. Κατάλαβαν όμως ότι εναντίον τους στρέφεται και έτσι υπήρξαν περιπτώσεις μεγάλων σούπερ μάρκετ που δεν είχαν φτηνό φρέσκο γάλα κάτω από ‘ένα ευρώ.
Έτσι και να ήθελε να καταγραφεί ένας καταναλωτής δεν μπορούσε και ή πρέπει να σκεφτεί σοβαρά να αλλάξει σούπερ μάρκετ ή να υποκύψει. Εγώ πάντως επειδή ψωνίζω από Σκλαβενίτη νομίζω ότι δικαιούμαι ως πελάτης να διαμαρτυρηθώ γιατί ενώ έφερε το φρέσκο γάλα στα 80 λεπτά, το ακρίβυνε τις τελευταίες εβδομάδες στα 95 λεπτά αύξηση 20% μόνο και μόνο για να μη μειώσει τις πωλήσεις των άλλων ετικετών από τις οποίες βγάζει περισσότερα και για να αυξήσει τα κέρδη του. Κι αν τα κάνει αυτά ο Σκλαβενίτης, τι θα κάνουν οι άλλοι;
(από εδώ είναι η χθεσινή ανάρτηση)

Δεν έχω καμία αμφιβολία, ότι ο καλύτερος να εκτοξεύσει κεραυνούς εναντίον των κυκλωμάτων της αγοράς τα οποία δημιουργούν την ακρίβεια, τη συντηρούν με τη συνεργασία της κυβέρνησης, είναι ο Γιώργος Αλογοσκούφης μόλις βρεθεί στην αντιπολίτευση. Το λέω αυτό γιατί άκουσα και τον κ. Γκαργκάνα ο οποίος ανακάλυψε τους κερδοσκόπους της αγοράς ταυτόχρονα με τον αποχαιρετισμό του από τη διοίκηση της τράπεζας της Ελλάδος. Και πραγματικά ξέρει πολύ καλά τι λέει γιατί συνεργάστηκε αρμονικά με αυτούς τους κερδοσκόπους, τους έδωσε χέρι βοηθείας όσο περνούσε από το χέρι του. Άρα γνωρίζει γιατί μιλάει.

Θα μπορούσαμε επίσης να πούμε ότι ήταν αφανής υπάλληλός τους ως τώρα και σε συνεργασία μαζί τους έβαζε κι αυτός το χέρι στην τσέπη μας. Δεν θα πέσουμε λοιπόν από τα σύννεφα αν από αύριο προτιμήσει εκτός από την παχυλή του σύνταξη και παίρνει και ένα μεγάλο επίδομα από τους κερδοσκόπους με τους οποίους συνεργαζόταν ως τώρα.

Το ίδιο και ο κ. Αλογοσκούφης, θα δείτε ότι θα κάνει την πιο πολυτελή προεκλογική καμπάνια γιατί θα έχει καλούς χορηγούς και μόλις βρεθεί στην αντιπολίτευση, θα ξέρει με λεπτομέρειες τι θα έπρεπε να κάνει ο υπουργός Οικονομίας που θα τον έχει διαδεχθεί. Γιατί και τώρα γνωρίζει, αλλά συνειδητά δεν θέλει να τα βάλει με τους φίλους του.

Το είδατε και χθες που βγήκε από το μέγαρο Μαξίμου. Δεν γνωρίζει τίποτα για την ακρίβεια. Αλλά αν πετύχει η πολιτική του και πέσουμε κάτω από τα 400 ευρώ το μήνα, τότε θα μας δώσει ως πτωχούς μια φιλανθρωπική βοήθεια. Γιατί θα μου πείτε να βάλει όριο τα 400 ευρώ; Για να μην μπούν και οι συνταξιούχοι του ΟΓΑ μέσα στους δικαιούχους γιατί τότε θα πρέπει να δώσει μεγαλύτερη φιλανθρωπική βοήθεια. Οι αγρότες νομίζω ότι παίρνουν 411 ή 433 δεν είμαι σίγουρος. Οπότε αυτοί θα μείνουν απέξω.

Και δεν πρόκειται περί κοροϊδίας. Πρόκειται περί οικονομικής πολιτικής η οποία εκπονήθηκε από άνθρωπο που δεν έχει δουλέψει ποτέ του για να βγάλει λεφτά. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο και μετά δίδασκε στο πανεπιστήμιο αυτά που κάνει και τώρα στη θεωρία. Και μετά για να περάσει από τη θεωρία στην πράξη, πέρασε κι αυτός στην πολιτική. Και δοκιμάζει τις θεωρίες του στο κεφάλι μας με την έγκριση αρχικά του Μιλτιάδη Έβερτ, αυτός τον έφερε και μετά του Καραμανλή.

Ενώ για παράδειγμα ο Φώλιας έχει δουλέψει στην αγορά, έχει βγάλει λεφτά, έχει χρηματοδοτήσει πολιτικούς και ξέρει πως γίνεται η δουλειά. Στην πολιτική λοιπόν μπήκε ως εκπρόσωπος των εργοδοτών για να υποστηρίζει τα συμφέροντά τους γι αυτό και είδε την υπουργοποίησή του στο ανάπτυξης ως προαγωγή της επιχειρηματικής του σταδιοδρομίας. Ασχολήθηκε με τους αγωγούς. Μπίγκ μπίζνες. Μεγαλύτερη από αυτή που έκανε ως επιχειρηματίας. Μόνο που δυστυχώς γι αυτόν η δουλειά του υπουργού δεν είναι μπίγκ μπίζνες, αλλά πρέπει να ασχοληθεί και το ηλιέλαιο με το οποίο τηγανίζουν τις πατάτες στα φαστφουντάδικα. Γι αυτό και δήλωσε ότι τρώει πολύ ηλιέλαιο. Το έχει μέσα στην οικογένειά του και ξέρει από καλό φοινικέλαιο με το οποίο ταίζουν τους πελάτες τους. Πόσο μάλλον το φοικικέλαιο που είναι;ι το μάλλον ακατάλληλο για τρόφιμα.
Τώρα μαθαίνει ότι πρέπει και να ασχοληθεί με την ακρίβεια δηλαδή με την κερδοσκοπία των πρώην συναδέλφων του προς χάριν των οποίων μπήκε στην πολιτική. Αν κάναμε υπουργό συγκοινωνιών τον πρόεδρο των ταξιτζήδων, δεν θα έκανε ότι περνούσε από το χέρι του για να κάνει τη ζωή εύκολη στους πρώην συναδέλφους του χάριν των οποίων μπήκε στην πολιτική; Το ίδιο κάνει και ο κ. Φώλιας. Τίποτα απολύτως στην πράξη. Παίρνει 41 μέτρα από τα οποία κανένα δεν πρόκειται να αποδώσει οτιθδήποτε για τον απλό λόγο ότι όλα έχουν εφαρμοστεί στο παρελθόν με τα γνωστά αποτελέσματα. Τίποτα. Μετά λέει ότι θα εξετάσει περισσότερα μέτρα. Δηλαδή τίποτα. Να περνάει ο καιρός. Μετά θα μας πεί ο Καραμανλής ότι τον αλλάζει γιατί δεν έκανε τίποτα. Άρα πάλι τίποτα. Μετά θα θέλει να ενημερωθεί ο νέος υπουργός. Άρα πάλι τίποτα. Και μετά πάλι από την αρχή, δηλαδή πάλι τίποτα, μέχρι να φτάσει ο κ. Αλογοσκούφης στην αντιπολίτευση, οπότε θα ξέρει απέξω κι ανακατωτά τι θα έπρεπε να έχουν κάνει όλοι αυτοί για την ακρίβεια.

Ακριβό μου τριχίλιαρο... φτηνό μου ευρουδάκι!

(αυτή είναι η δεύτερη φωτογραφία της σειράς। Αύριο η επόμενη। Χθες η πρώτη)

Ασφαλώς οι επιπτώσεις από τον σεισμό είναι πολύ σημαντική είδηση, σημαντικότερη τολμώ να πω και από την ακρίβεια και το μποϋκοτάζ, ιδιαίτερα αφού περιμένουμε ισχυρό μετασεισμό για να αρχίσουν να ησυχάζουν οι άνθρωποι που έχουν πληγεί, έχουν χάσει το σπίτι τους και περιμένουν να ακούσουν λόγια παρηγοριάς ότι το κράτος θα τους φτιάξει το σπίτι. Όπως ακριβώς το έφτιαξε και στους ανθρώπους που κάηκε το σπίτι τους προεκλογικά πέρυσι το καλοκαίρι.

Καλή είναι η βοήθεια και είναι υποχρέωση της πολιτείας να την παράσχει αλλά από δικαιολογίες όταν δεν θέλει να τη δώσει, βρίσκει πολλές. Για παράδειγμα σχεδόν όλα τα 195 εκατομμύρια ευρώ που πρόσφεραν πολίτες της χώρας για να ανοικοδομηθούν τα σπίτια είναι ακόμα άθικτα λόγω γραφειοκρατικών προβλημάτων, ενώ με τα τριχίλιαρα που για λόγους προεκλογικούς έδωσαν χωρίς γραφειοκρατικές διαδικασίες, μοίρασαν 65 εκατομμύρια σε τρεις μέρες. Βλέπετε εκεί ο σκοπός ήταν ιερός. Να κερδίσει η κυβέρνηση τις εκλογές. Οπότε δόθηκαν εν ριπή οφθαλμού και τα 65 εκατομμύρια. Μετά άρχισαν οι καθυστερήσεις.

Τώρα ήδη είδατε ότι η διαδικασία αφορά πολλά δικαιολογητικά ώστε να είναι κατ’ αρχήν 165 άτομα, δηλαδή οι ιδιοκτήτες των σπιτιών που έπεσαν εντελώς και θα προστεθούν όσοι κριθεί ότι το σπίτι τους είναι κατεδαφιστέο. Όχι χιλιάδες άνθρωποι που μένουν στο σπίτι, με μόνη την υπογραφή του δήμαρχου και με την ταυτότητά τους.

Τώρα σε ότι αφορά την ακρίβεια, υπάρχει ένα σημαντικό ζήτημα. Ότι για την ακρίβεια δεν ευθύνονται οι καταναλωτές, αλλά η κυβέρνηση που επιτρέπει στρεβλώσεις της αγοράς καρτέλ και μονοπωλιακές καταστάσεις οι οποίες έρχονται σε αντίθεση με κάθε φιλελεύθερη πολιτική που υποτίθεται ότι διαπνέει αυτή την κυβέρνηση. Αντιθέτως την διαπνέει ένα πνεύμα κερδοσκοπίας που έχει γίνει ιδεολογία και βίαιης ανισοκατανομής του πλούτου που παράγεται, υπέρ των ισχυρών. Τα καρτέλ, τα μονοπώλια, τα ολιγοπώλια, η απουσία ελέγχων ή τα δήθεν μέτρα που είναι χάδια για τους κερδοσκόπους, ο πληθωρισμός και η ακρίβεια είναι τα μέσα που έχουν οι κερδοσκόποι για να μεταφέρουν το εισόδημα από τους πολλούς εργαζόμενους στους λίγους αετονύχηδες της αγοράς που θέλουν να γίνουν πλούσιοι πολύ γρήγορα.

Οι καταναλωτές είναι οι ίδιοι οι πολίτες που πρέπει και μπορούν να αντιδράσουν μέσα από τη συνειδητοποίηση αυτής της κατάστασης αλλά επιπλέον δεν αρκούνται να ψηφίζουν κάθε 4 χρόνια, αλλά θέλουν να κάνουν και κάτι για τον εαυτό τους σήμερα. Τα μποϋκοτάζ λοιπόν δεν γίνονται για να είναι πετυχημένα, για 5 μέρες. Επίσης δεν γίνονται εναντίον ενός προϊόντος. Γίνονται εναντίον μιάς εταιρίας για όλα τα προϊόντα της και επ’ αόριστον δηλαδή μέχρι να γονατίσει η εταιρία και να υποχρεωθεί επειδή δεν θέλει να αυτοκτονήσει να ρίξει τις τιμές της εκεί που βρίσκεται η τρίτη ή η τέταρτη εταιρία της αγοράς από τιμές. Άρα εφαρμόζεται μάλλον εναντίον όλων των προϊόντων των πρώτων δύο εταιριών σε τιμές και ακρίβεια. Και έπ’ αόριστον. Αν πετύχει οι εταιρίες θα γονατίσουν. Αλλιώς οργανώνεται καλύτερα και επαναλαμβάνεται…

Πρόβλεψη...

(από σήμερα, μιά σειράοκτώ φωτογραφιών του Βάϊσμαν, με τίτλο, "το αντικείμενο του πόθου")

Δυσάρεστες ειδήσεις έχουμε δυστυχώς σήμερα, αλλά τι να κάνουμε… ποτέ η επικαιρότητα δεν διαμορφώνεται με βάση τις προσδοκίες μας. Αυτό φαινόταν ιδιαίτερα χθες στις Κυριακάτικες εφημερίδες που περιείχαν ειδήσεις όπως η εσωστρέφεια στο ΠΑΣΟΚ δηλαδή ειδήσεις που δεν ενδιαφέρουν καθόλου τον κόσμο.

Ο κόσμος ενδιαφέρεται εν πρώτοις για την ακρίβεια και για ότι πρέπει να γίνει για να αρχίσουν να πέφτουν οι τιμές, πράγμα που ως τώρα δεν έχει γίνει. Θα εξηγήσω μετά αν βρω την ευκαιρία τι εννοώ. Ενδιαφέρεται για τον πληθωρισμό ρεκόρ, για την παραπέρα άνοδο των τιμών του πετρελαίου, για το ασφαλιστικό, για τα πανεπιστήμια, για τη Ζήμενς, για τα λιμάνια, φυσικά και για το σεισμό και για τις επιπτώσεις του ή για αστυνομικές ειδήσεις όπως ο φόνος του Σεργιανόπουλου, και για το ποδόσφαιρο φυσικά. Αλλά για τα ψυχολογικά προβλήματα του Βενιζέλου και του Παπανδρέου δεν νομίζω ότι ενδιαφέρεται κανείς πέρα από τους ίδιους και το περιβάλλον τους, οι οποίοι καταφανώς έχουν αποκοπεί από το περιβάλλον και νομίζουν ότι ο κόσμος κινείται γύρω τους.

Ο σεισμός φυσικά είναι πολύ σοβαρός δεδομένου ότι αφορά πάνω από 3.000 ανθρώπους αν μετρήσουμε σπίτι και οικογένεια η οποία χτυπήθηκε. Και πάλι καλά να λέμε, γιατί τέτοιος σεισμός, αυτού του μεγέθους θα μπορούσε να έχει ακόμα μεγαλύτερες επιπτώσεις. Δυσάρεστες. Κατά τα άλλα είχαμε για άλλη μια φορά πρόβλεψη του σεισμού από την ομάδα ΒΑΝ η οποία όμως είναι σαν να μην έγινε για το λόγο ότι δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα αμερικανικού πανεπιστημίου και δεν απευθύνθηκε στον οργανισμό προστασίας και στην επιστημονική του επιτροπή.
Εδώ μπλέκουμε δυό διαφορετικά πράγματα। Το ένα είναι το επιστημονικό ενδιαφέρον και το άλλο είναι η πρακτική αξιοποίηση των προβλέψεων από το κράτος για να προετοιμαστεί καλύτερα να αντιμετωπίσει τον επικείμενο σεισμό. Αντί να λένε όμως αυτό ακριβώς και οι μεν και οι δε, λένε οι μεν προβλέψαμε και οι άλλοι δεν προβλέψατε. Ο καθένας καταλαβαίνει την πρόβλεψε διαφορετικά, οπότε ακόμα κι αν χρησιμοποιούν την ίδια λέξη, δεν μιλάνε για το ίδιο πράγμα, οπότε και δεν πρόκειται ποτέ να συμφωνήσουν. Αν προσθέσουμε και τις ενδο-επιστημονικές κόντρες αλλά και τις ρουσφετολογικές κόντρες για το ποιος επιστήμονας θα γίνει προϊστάμενος κρατικών θέσεων, καταλαβαίνετε…

Η ακρίβεια όπως καταλαβαίνετε δεν είναι σαν τους σεισμούς μπορεί να προβλεφθεί। και δεν είναι ४,९% (τέσσερα κόμμα εννέα τοις εκατό) που ανακοίνωσε η ΕΣΥΕ, αλλά κοντά στο δέκα १०% ...

Οι ακριβότεροι της Ευρώπης

Δεν θέλω να φανώ μονότονος, αλλά και σήμερα υπάρχουν επαρκείς ειδήσεις που αναδεικνύουν το θέμα της ακρίβειας ως πρώτο θέμα μεταξύ των άλλων πολιτικών ή και αστυνομικού δελτίου ειδήσεις. Η έρευνα του ΕΒΕΑ είναι άλλη μία που επιβεβαιώνει το γεγονός ότι τα ίδια προϊόντα πωλούνται στην Ελλάδα από τις ίδιες βιομηχανίες και από τις ίδιες αλυσίδες λιανικών πωλήσεων σε ακριβότερες τιμές από όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Είναι ζήτημα αν σε 1.000 προϊόντα μπορούμε να βρούμε ένα που να είναι φτηνότερο στην Ελλάδα. Ενώ πολλά από αυτά θα έπρεπε να πωλούνται φτηνότερα γιατί παρασκευάζονται δίπλα μας. Επίσης αν δείτε τον κατάλογο τα περισσότερα από αυτά τα προϊόντα είναι βιομηχανικά δηλαδή ούτε μπαγιατεύουν ούτε χαλάνε ούτε τίποτα. Είναι δηλαδή μόνον η στρέβλωση της εσωτερικής αγοράς που επιτρέπει στις πολυεθνικές εταιρίες να πουλάνε ακριβότερα.

Αυτός ο πληθωρισμός και η ακρίβεια φυσικά και δεν είναι εισαγώμενος κι ας εμπλέκονται πολυεθνικές εταιρίες. Οι ίδιες εταιρίες δεν μπορούν και δεν πωλούν ακριβότερα στις άλλες χώρες. Είναι οι εσωτερικές συνθήκες που τους επιτρέπουν μεγαλύτερα ποσοστά κέρδους και μάλιστα χωρίς καμία αντιπαροχή. Όπως επίσης έδωσε πληρωμένη απάντηση ο κ. Βάρδας στην κυβέρνηση λέγοντας ότι το χειρότερο καρτέλ που ανεβάζει τις τιμές είναι το δημόσιο. Και ως παράδειγμα ανέφερε τη ΔΕΗ και τον ΟΤΕ. Χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι με τον ρητορικό συμψηφισμό απαλλάσσονται οι επιχειρηματίες και οι έμποροι. Κι αυτοί κάνουν το ίδιο. Απλώς και το δημόσιο κάνει το ίδιο.

Μποϋκοτάζ στο φρέσκο γάλα (ένα ευρώ μάξιμουμ)

Σήμερα υπάρχουν πραγματικά πάρα πολλές ειδήσεις, αλλά η ακρίβεια εξακολουθεί να έχει πολλές ειδήσεις ώστε να είναι το πρώτο θέμα. Ασχέτως αν όλα ή σχεδόν όλα τα μέσα ενημέρωσης διαλέγουν να προβάλουν άλλα θέματα για να κάνουν τις αβάντες τους. Και η κατάσταση στα πανεπιστήμια είναι σοβαρή αλλά δεν είναι για πρώτο θέμα. Είναι για έκτο. Το λέω για να είσαστε υποψιασμένοι όταν βλέπετε ένα δελτίο ειδήσεων γιατί οι δημοσιογράφοι έχουν κριτήρια αλλά έχει και ο ιδιοκτήτης. Συνήθως τα κριτήρια του ιδιοκτήτη επικυριαρχούν. Και τα λιμάνια είναι θέμα, αλλά όχι πρώτο. Το περιβάλλον έστω και για μία μέρα είναι πρώτο.

Ας δούμε όμως τι ειδήσεις τροφοδοτούν την ακρίβεια. Και στις χώρες ΟΟΣΑ είναι πλέον πρόβλημα ο πληθωρισμός και η ακρίβεια ακόμα και η φτώχεια. Το ποσοστών των φτωχών αυξάνεται διαρκώς ενώ αυξάνεται ο πλούτος κάθε μέρα. Άρα έχουμε πρόβλημα διανομής αυτού του πλούτου. Υπάρχει αρκετός πλούτος αλλά δεν διανέμεται ούτε αναλογικά ούτε δίκαια. Διανέμεται άνισα και άδικα.

Πολύ σημαντικό όμως για να δούμε αν έχουμε συνείδηση της κατάστασής μας και των δικαιωμάτων μας αλλά και της δύναμής μας, είναι το μποϋκοτάζ για το γάλα. Για το φρέσκο γάλα που δίνουμε στα παιδιά μας και πίνουμε κι εμείς και πρέπει να πίνουμε. Από τις 9 ως τις 14 Ιουνίου είναι σημαντικό να μην αγοράσει κανείς φρέσκο γάλα σε τιμή πάνω από ένα ευρώ το λίτρο. Είναι πολύ λογική τιμή. Με τιμή στον παραγωγό 44 λεπτά, μια λιανική τιμή στα 88 λεπτά επιτρέπει να βγάλει κέρδη και η βιομηχανία και το εμπόριο. Ο παραγωγός στα 44 λεπτά καλύπτει το κόστος των αγελάδων, των τροφίμων της υγείας τους και το κόστος των εγκαταστάσεων που δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητο κάνει εκατοντάδες εκατομμύρια δρχ για κάθε εκατοντάδα αγελάδας. Βγαίνουν και τα μεροκάματα και ο κόπος και το άρμεγμα και όλα. Δεν είναι δυνατόν με άλλα τόσα να μην βγαίνει η παστερίωση, η εμφιάλωση και η διανομή. Εκεί πρέπει να συμπιεστεί και το κόστος και τα κέρδη.

Είναι πολύ ήπια η καταναλωτική αυτή αντίδραση και αν υπάρχουν ψήγματα υγείας και στη βιομηχανία, θα δούμε για πρώτο φορά φρέσκο γάλα στην τιμή του ενός ευρώ. Όχι 1,5 γιατί παραείναι ακριβό. Στη Γερμανία πωλείται στα 80 λεπτά και πληρώνουν γερμανικά μεροκάματα και ίδιες τιμές στις ζωοτροφές. Άρα γίνεται. Δεν υπάρχει πρόβλημα παραγωγικότητας στις φάρμες.

Επίσης ακόμα κι αν έχουμε μικρά παιδιά κάτω του ενός χρόνου και θέλουμε να τους δώσουμε το καλύτερο κι αυτό είναι το φρέσκο γάλα, δεν θα πάθουν τα παιδιά μας τίποτα αν για πέντε μέρες πιούν παστεριωμένο φρέσκο γάλα μακράς διαρκείας που έρχεται από τη Γερμανία κι έχει 85 λεπτά. Εμείς μεγαλώσαμε και πίναμε εβαπορέ νουνού που δεν είναι καν φρέσκο. Όλοι οι άλλοι όμως δεν υπάρχει κανένας λόγος να ξαναγοράσουμε ποτέ φρέσκο γάλα σε τιμή πάνω από ένα ευρώ. Εντάξει για τα μωρά ας ψάξουν να βρουν οι γονείς τους, το καλύτερο γάλα (στο σάϊτ της Γκρήνπης) αλλά να μην το πληρώσουν πάνω από ένα ευρώ…

και νεοφιλελεύθεροι είμαστε... να'ουμε!

(το έργο τέχνης λέγεται: νουντ ον πινκ σάτιν)

Δεν λέω σοβαρό θέμα είναι και ο γάμος μεταξύ ομοφυλόφιλων, σοβαρά πράγματα συμβαίνουν και στην παιδεία και στα πανεπιστήμια, και σοβαρές είναι οι συζητήσεις περί μη συνεργασίας ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ. Αλλά σοβαρότερο όλων είναι η ακρίβεια την οποία αυτή η κυβέρνηση δεν επιθυμεί να αντιμετωπίσει με κανέναν τρόπο. Και για να είναι σίγουρη ότι δεν θα κάτι κάτι, αλλά παράλληλα για να κοροϊδέψει τον κόσμο ότι θέλει αλλά δεν μπορεί, αδυνατεί, έστειλε και επιστολή ο πρωθυπουργός στον Μπαρόζο για να του συστήσει αυτό που είναι αποφασισμένο ήδη. Δηλαδή ότι θα συζητηθεί το θέμα της ακρίβειας στην επόμενη σύνοδο κορυφής. Και το πουλάει ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της κυβέρνησης ως δήθεν έμπνευση του Καραμανλή ενώ ήδη είναι αποφασισμένος και έχει ζητήσει η προεδρία τη συμφωνία των ηγετών. Τέτοιες δικαιολογίες.

Δηλαδή αφού πέρασαν 24 ώρες και τους βεβαίωσαν από τις Βρυξέλλες ότι έχει μπει στην ημερήσια διάταξη της συνόδου το θέμα της ακρίβειας, είπανε μεταξύ τους: «Πω πω ευκαιρία που χάσαμε… αν το είχαμε σκεφτεί νωρίτερα και αν δεν ήμασταν κότες, θα είχαμε προτείνει εμείς το θέμα και θα το πουλάγαμε στους χαχόλους ως δική μας πρωτοβουλία»! Μετά ένας από την παρέα που ήταν πιο καλαμπουρτζής, λέει: και που το ξέρουν βρε παιδιά στην Άνω Αγουλινίτσα… γιατί δεν στέλνει ο πρωθυπουργός μια επιστολή κάνοντας τον ανήξερο και να γράφει μέσα αυτά που λέμε τόσες μέρες ότι η κατάσταση στην Ελλάδα είναι απαράδεκτη, ότι όλα στην Ελλάδα πωλούνται ακριβότερα από ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη και επομένως πρέπει η Ευρώπη να λάβει τα μέτρα της και να σταματήσει να μας στέλνει εδώ τον πληθωρισμό της. Ορίστε μας. Και συμφώνησαν και οι άλλοι, αντί να τον πλακώσουν στη σφαλιάρα και να του πουν τι λες βρε απατεώνα…να στείλουν την επιστολή και να βάλουν τα παπαγαλάκια να μας το λένε σοβαρά-σοβαρά, αποκρύπτοντας τη λεπτομέρεια ότι το θέμα της ακρίβειας ήταν ήδη στην ημερήσια διάταξη από την προηγούμενη μέρα…
Εν τω μεταξύ και η ΕΕ μη νομίσετε ότι θέλει να ασχοληθεί σοβαρά με την ακρίβεια. Είναι το άντρο του νεοφιλελευθερισμού και εναντίον κάθε επέμβασης στην αγορά. Απλώς οι άνθρωποι είναι λίγο πιο καλοί επαγγελματίες και είπαν ότι κάτι πρέπει να κάνουμε εμείς οι νεοφιλελεύθεροι γιατί αλλιώς θα κάνουν οι άλλοι και στις εκλογές θα μας σαρώσουν και μαζί με μας και τον νεοφιλελευθερισμό μας.

Επιτέλους όλοι μιλάνε για την ακρίβεια...

Επιτέλους, μπορεί να κουραστήκαμε μερικοί από μας να το λέμε μονότονα, αλλά όλα τα μέσα ενημέρωσης νομίζω ότι υποχρεώθηκαν τελικά να κάνουν μόνιμο πρώτο θέμα, την ακρίβεια.

Υπάρχουν νοικοκυριά στα οποία μπαίνουν και τρείς μισθοί και δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα ούτε με 5.200 ευρώ το μήνα. Κι έτσι ακόμα και αυτοί που μάλλον πρέπει να λογίζονται στους καλά αμειβόμενους, σκέπτονται πως είναι δυνατόν να τα βγάζουν πέρα και άνθρωποι που παίρνουν λιγότερα. Απλώς δεν τα βγάζουν πέρα. Πολλοί είναι αυτοί ιδίως μεταξύ των συνταξιούχων που αν έχουν κάποια ακίνητη περιουσία την πουλάνε για να ζήσουν. Για να βοηθήσουν τα παιδιά τους πάντα το έκαναν. Τώρα πουλάνε απλώς για να ζήσουν. Δανείζονται μια δυό τρείς από τις τράπεζες και μόλις τα χρέη φτάσουν σε κάποιο σημείο δεκάδων χιλιάδων, πουλάνε ένα χωραφάκι για να ξεχρεώσουν και να αρχίσουν να χρεώνονται πάλι από την αρχή.

Μου έκανε εντύπωση σήμερα που έβλεπα ότι μόνον 3,3 εκατομμύρια Έλληνες είναι χρεωμένοι στις τράπεζες. Μετά όμως σκέφτηκα ότι όλοι είμαστε. Δηλαδή τα μικρά παιδιά και οι νέοι που σπουδάζουν ασφαλώς δεν είναι οι ίδιοι γιατί είναι οι γονείς τους. Άλλωστε μικρά παιδιά και νέους που δεν έχουν μόνιμη ή έστω σταθερή για έναν χρόνο δουλειά, δεν τους δανείζουν οι τράπεζες, αν και είναι αυτοί που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Αλλά και συνταξιούχους των 500 ευρώ δεν τους δανείζουν οι τράπεζες. Αν αφαιρέσουμε και τους άνεργους που πάλι δεν τους δανείζουν οι τράπεζες ποιοι ΄μένουν; Αυτά τα 3,3 εκατομμύρια Έλληνες. Όλοι χρωστάμε στις τράπεζες. Όλοι είμαστε συνδρομητές εκτός της ΔΕΗ και του ΟΤΕ και των εταιριών κινητής τηλεφωνίας και στις τράπεζες. Και το ποσό που έχουμε δανειστεί δεν μειώνεται ποτέ. Τους τόκους μόνον πληρώνουμε. Συλλογικά όχι ατομικά.
Ακόμα και ένα ζευγάρι γονέων που και οι δύο είναι δημόσιοι υπάλληλοι, δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα, φανταστείτε οι υπόλοιποι…

Το ψέμα της μείωσης τιμών...

Μέχρι σήμερα μας έλεγαν ψέματα του στυλ, έχει ανέβει το κόστος παραγωγής, ότι φταίνε τα μεγάλα μεροκάματα,, ότι δε βγαίνουμε, ότι θα χρεοκοπήσουμε, και επομένως οι τιμές πρέπει να ανεβαίνουν 3-4-5 φορές το χρόνο. Μετά την κατακραυγή η οποία οφείλεται μάλλον στην απελπισία του κόσμου και τη συνακόλουθη αντιπολίτευση των μέσων ενημέρωσης, μας λένε άλλο ένα ψέμα, ότι μόνον τόσο από 3% έως 10% μπορούμε να μειώσουμε τις τιμές. Και είναι ψέμα γιατί όπως ακριβώς αυθαίρετα καθόριζαν την τιμή ως τώρα έτσι προσδιορίζουν και την έκπτωση.

Το σωστό είναι να υπάρχουν κάποια αντικειμενικά κριτήρια ορατά δια γυμνού οφθαλμού. Για τα προϊόντα π.χ. των πολυεθνικών εταιριών τροφίμων, το μέτρο σύγκρισης πρέπει να είναι η τιμή στην οποία πωλούν το ίδιο προϊόν σε άλλες χώρες της Ευρώπης κι αυτό σε σύγκριση με τον τόπο παραγωγής. Αν π.χ. τη συσκευασμένη ντομάτα την παράγουν στην Ελλάδα, δεν μπορούν να την πωλούν φτηνότερα στη Γαλλία. Πρέπει να την πωλούν φτηνότερα στην Ελλάδα.

Αν πάλι χρησιμοποιούν ντομάτα Τουρκίας, πάλι πρέπει να την πωλούν φτηνότερα στην Ελλάδα σε σύγκριση με όλες τις άλλες χώρες. Αν έρχεται από τη Λατινική Αμερική τότε ας την πωλούν στην Ελλάδα σε ακριβότερη τιμή, σε σύγκριση με την Πορτογαλία, αλλά όχι σε σύγκριση με τη Γερμανία. Όπως επίσης το σωστό θα ήταν όχι να πωλούν ακριβά όλη την ελληνική πατάτα και μετά να πωλούν στην ίδια τιμή την πατάτα Αιγύπτου για το λόγο ότι τα εργατικά εκεί είναι φτηνότερα, αλλά και τα μεταφορικά για να φέρεις ένα καράβι πατάτες είναι φτηνότερα από το να φέρεις πατάτες από τη Θράκη στην Αθήνα με το αυτοκίνητο.

Δηλαδή η γενική γραμματεία Καταναλωτή που είναι τμήμα του υπουργείου Ανάπτυξης δεν μπορεί να πηγαίνει στα τυφλά και να παρακαλάει κουτουρού. Έτσι δεν θα κάνει τίποτα άλλο εκτός από δημόσιες σχέσεις και μάλιστα κάκιστες γιατί σε δυό μήνες θα είμαστε πάλι εκεί που ξεκινήσαμε. Οι πατάτες Αιγύπτου πρέπει να πωλούνται σε φτηνότερη τιμή και παράλληλα με τις πατάτες Θήβας ή τα σκόρδα Ψαχνών και Κίνας και ο καταναλωτής να διαλέγει ανάλογα με την τσέπη του και με τα γούστα του. Το ίδιο ισχύει και για τα πεπόνια από το Μουρίκι ή από την Κύπρο.

Τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά για τα προϊόντα της Βιομηχανίας όπως απορρυπαντικά, σαμπουάν, αφρόλουτρα, σαπούνια ή ξυραφάκια. Κόστος-κέρδος. Το ίδιο ισχύει και για τα ρούχα, αλλά το ίδιο ισχύει και για τα ενοίκια των καταστημάτων. Δεν μπορεί ο ιδιοκτήτης κεντρικού εμπορικού καταστήματος ή καφετέριας να πληρώνει 10.000 ενοίκιο και ο καφές να φτάνει στα 4 ευρώ ενώ ο ιδιοκτήτης φοροδιαφεύγει. Υπάρχει μια αλυσίδα που τροφοδοτεί την ακρίβεια η οποία πρέπει να σπάσει. Δεν θα σπάσει ποτέ όμως αν δεν γίνει η αρχή. Αν γίνει η αρχή και οι υπόλοιποι θα ακολουθήσουν.

Για πιάσε την κεντρική καφετέρια που πουλάει τον φραπέ 4 ευρώ και ρώτα την από πού προκύπτει τόσο ακριβό κοστολόγιο; Θα αναγκαστεί να σου πεί ότι πληρώνει παράλογο ενοίκιο που είναι μαύρα. Δώσε του λοιπόν την δυνατότητα να τα δηλώσει χωρίς ποινές. Όχι όμως με εισπρακτική λογική (να πιάσω τον φοροφυγά ιδιοκτήτη) γιατί έτσι δεν θα φτηνύνει ο καφές. Δώσε τη δυνατότητα στον ιδιοκτήτη αντί για 4.000 ευρώ να πάρει 2.000 ευρώ αλλιώς θα δώσει στην εφορία περισσότερα. Το ίδιο ισχύει και με την κρατική φορολογία στα καύσιμα, στα εισητήρια, στα δημόσια θεάματα, στα τσιγάρα στα ποτά και στα ξενύχτια…

Και φυσικά πρέπει να επανακυκλοφορήσουν τα κέρματα των 1-2 και 5 λεπτών. Ένα προϊόν που κάνει 50 λεπτά δεν μπορεί τώρα να αυξηθεί 2% δηλαδή ένα λεπτό, αλλά μόνον 10 λεπτά δηλαδή 20%. Αυτές οι στρογγυλοποιήσεις εξευτελίζουν το χρήμα του μισθού μας και τροφοδοτούν τον τιμάριθμο…

Ο τιμάριθμος στο έξι κόμμα δύο %, τον Απρίλιο 2008

Σήμερα ο πρωθυπουργός αποφάσισε να μιλήσει στη Βουλή στην ώρα του πρωθυπουργού για ένα σοβαρό μεν θέμα, αλλά που δεν αγγίζει όλο τον πληθυσμό. Και η υγεία είναι σοβαρό θέμα ιδιαίτερα για όσους εξ ημών έχουμε την ατυχία να ερχόμαστε σε επαφή με το σημερινό ΕΣΥ που μετά από σειρά ετών με υποχρηματοδότηση κοντεύει να διαλυθεί εντελώς. Η ακρίβεια όμως είναι σημαντικότερη με δημοσιογραφικά κριτήρια γιατί αφορά όλους τους Έλληνες στην μεγάλη τους πλειοψηφία γιατί οι πλούσιοι είναι λίγοι.

Η μέτρηση που έκαναν λοιπόν δύο καθηγητές, έδειξε ότι ο πληθωρισμός των φτωχών Ελλήνων είναι τουλάχιστον κατά 50% υψηλότερος και αυτό με βάση τις μετρήσεις της ΕΣΥΕ. Και η ΕΣΥΕ θα μπορούσε να κάνει την ίδια μέτρηση, αλλά δεν την κάνει γιατί δεν συμφέρει πολιτικά.

Οι ανατιμήσεις λοιπόν σε 6 βασικά είδη πρώτης ανάγκης, μόνον σε έξι, απορροφούν το 25% του εισοδήματος των φτωχών οικογενειών ενώ είναι μόνον το 11% των πιο πλούσιων οικογενειών. Ο πληθωρισμός, ο επίσημος είναι 6,2% για τους φτωχούς όταν είναι 4,4% για το σύνολο. Με κάθε μικρή αύξηση σ’ αυτά τα έξι βασικά είδη πρώτης ανάγκης το εισόδημα των πιο φτωχών από μας το εισόδημά τους παθαίνει μια δεινή ήττα. Μειώνεται το επίπεδο ζωής τους ακόμα και το επίπεδο της διατροφής τους. Τα 10 αγαθά που διαμορφώνουν το 70% του πληθωρισμού είναι τα βασικά τρόφιμα (ψωμί, τυριά, φρούτα, λαχανικά πουλερικά και γάλα) και το πετρέλαιο, η βενζίνη, το ηλεκτρικό και το ενοίκιο.
Γι αυτό διάλεξε να μην μιλήσει για το θέμα της ακρίβειας.

Είστε υπάλληλοι των τραπεζών...!

(Φωτογραφία: αντικείμενα που ονειρευόμαστε!)

Εις επίρρωσιν όσων λέγαμε και χθες για την ακρίβεια αλλά και για τις προσπάθειες αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης, δείτε σήμερα πόσες ειδήσεις υπάρχουν για την ακρίβεια, ανακοίνωση μέτρων της κυβέρνησης, μείωση της τιμής του φρέσκου γάλακτος έστω και για επικοινωνιακούς λόγους, αλλά και πόσο γρήγορα ανέκρουσε πρύμνα η κυβέρνηση, πριν κλείσει 24ωρο μόλις προανήγγειλε ο γγ καταναλωτή, γενίκευση της δικαστικής απόφασης του Αρείου Πάγου που λέει με απλά λόγια ότι το 10% πρέπει να είναι το πλαφόν του επιτοκίου που μπορούν να βάλουν οι τράπεζες ακόμα και στις πιστωτικές κάρτες.

Δείτε μια κυβέρνηση η οποία θα χτυπήσει την ακρίβεια και θαυμάστε την! Υπάρχει απόφαση του Αρείου Πάγου από το 2001 ότι ακόμα και του πλαστικού χρήματος το επιτόκιο δεν μπορεί να ξεπερνά το ανώτατο εξωτραπεζικό επιτόκιο το οποίο σήμερα είναι 10%. Αντί να εφαρμοστεί έκτοτε η δικαστική αυτή απόφαση η οποία θα είχε ευεργετικές επιπτώσεις σε όλους τους πελάτες των τραπεζών, προτιμούν να κάνουν στραβά μάτια για να κερδίζουν οι τράπεζες και οι μεγαλομέτοχοι των τραπεζών. Οι λίγοι αντί για τους πολλούς.

Ενώ λοιπόν είχε την ευκαιρία η κυβέρνηση να φανεί και αποτελεσματική και νόμιμη και φιλελεύθερη και φιλολαϊκή και κυρίως να φανεί καλύτερη από την κυβέρνηση Σημίτη Χριστοδουλάκη κλπ κλπ αποδεικνύεται μπανανία των τραπεζών. Ως το μεσημέρι επέμενε ότι θα εκδοθεί υπουργική απόφαση που θα υποχρεώνει τις τράπεζες να εφαρμόσουν τη δικαστική απόφαση, μετά το γύρισε μετά από τις πιέσεις των τραπεζών (ΕΤ) σε απλή σύσταση προς τις τράπεζες να φιλοτιμηθούν και να εφαρμόσουν μόνες τους την απόφαση. Δηλαδή μας κοροϊδεύουν. Μόνες τους δεν φιλοτιμήθηκαν επί 7 χρόνια. Γιατί να φιλοτιμηθούν τώρα στην εφαρμογή μιάς απόφασης που είναι εναντίον των καθαρών κερδών τους.

Απίθανα πράγματα και απίθανη κοροϊδία. Αν επρόκειτο για τους κτηνοτρόφους ή για τους ελαιοπαραγωγούς δεν θα είναι κανέναν ενδοιασμό. Αν όπως πρόκειται για δέκα τράπεζες που λύνουν και δένουν και τους έχουν για υπαλλήλους, όχι μόνο κωλώνει αλλά γίνεται και ρεζίλι των σκυλιών.

Κι αντί όλα τα μέσα ενημέρωσης να αναδείξουν το θέμα αυτό ως ενδεικτικό του ποιος τροφοδοτεί την ακρίβεια και τον πληθωρισμό και την αφαίμαξη των πολλών, κάθονται και ασχολούνται με τους ροπαλοφόρους φοιτητές και μη που ερωτεύτηκαν τις κάλπες και θέλουν να τις απαγάγουν. Και καλά τα μέσα ενημέρωσης αλλά το ΠΑΣΟΚ γιατί κοιμάται και δεν έχει στοιχειωδώς μια αυτονομία από τα μέσα ενημέρωσης; Αν είχαν πάρει τηλέφωνο δέκα στελέχη του ΠΑΣΟΚ σε δέκα δημοσιογράφους ασφαλώς θα είχαν μιλήσει από το πρωί γι αυτό το θέμα. Αλλά κοιμούνται ή απλώς παρακολουθ0ούν την επικαιρότητα και αφήνουν τα ΜΜΕ και την κυβέρνηση να διαμορφώνει την πολιτική ατζέντα της ημέρας…

Μάς κοροϊδεύουν και μας υποτιμούν

(Στη φωτογραφία η Μαίρυλιν Μονρόε φέρει τα βάρη)

Για άλλη μια φορά σήμερα υπάρχουν επαρκείς ειδήσεις που δημοσιογραφικά επιτρέπουν ή επιβάλουν να είναι πρώτο θέμα σε όλα τα δελτία η ακρίβεια. Υπάρχουν πορίσματα της επιτροπής ανταγωνισμού, αυτής της κολοβής και ανυπόληπτης μετά τους κουμπάρους, τα οποία δεν έχουν υλοποιηθεί από το 2007 ενώ υποτίθεται ότι η κυβέρνηση επιθυμεί να καταπολεμήσει την ακρίβεια. Τα τρία στα τέσσερα από τα μέτρα που ανακοινώνει ο κ. Φώλιας είναι για τα μάτια του κόσμου και όχι για την ακρίβεια.

Αν διαβάσετε απλώς και μόνο τον κατάλογο των ενεργειών που έχει παραλείψει εδώ κι ένα χρόνο να υλοποιήσει ο υπουργός για την τιμή των καυσίμων, θα έπρεπε ήδη να έχουν κάνει την αυτοκριτική τους και να έχουν παραιτηθεί.

Υπάρχουν οι επίσημες προβλέψεις για τον πληθωρισμό, από την κυβέρνηση ότι θα πλησιάσει το 5% πράγμα που συρρικνώνει ακόμα περισσότερο το εισόδημα των φτωχών και στραγγαλίζει τους άνεργους.

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν θέλει να πάρει μέτρα για την ακρίβεια επειδή έχει ως ιδεολογία την κερδοσκοπία, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι αρνείται να υιοθετήσει φιλελεύθερα και νεοφιλελεύθερα μέτρα που θα όξυναν τον ανταγωνισμό και θα έριχναν τις τιμές απολύτως νόμιμα, ενώ ακροβατεί με την υιοθέτηση μέτρων που κινούνται στα όρια της νομιμότητας και που δεν πρόκειται να εφαρμοστούν στην πράξη.

Τέτοια θεωρώ και τις δίγραμμες επιταγές και την υποχρέωση γνωστοποίησης στο υπουργείο όλων των κρυφών συμφωνιών. Άκουσον άκουσον! Μα αν τις γνωστοποιούν τότε δεν είναι κρυφές. Για να είναι κρυφές πάει να πεί ότι και τώρα απαγορεύονται. Πάς και λές δηλαδή σε έναν κλέφτη ότι θέλεις προαναγγελία της κλεψιάς; Αυτά είναι κοροϊδίες…

Αλλά και οι πολυεθνικές πρέπει να γέλασαν πολύ με την υποχρέωση (μιας πολυεθνικής ξαναλέω) να γνωστοποιεί στον κ. Φώλια τις τιμές με τις οποίες πουλάει σε άλλες χώρες! Πρόκειται περί περιφανούς κοροϊδίας έτσι… Μόνο για την υποτίμηση της νοημοσύνης μας θα έπρεπε να τιμωρηθούν παραδειγματικά. Δεν μπορεί ο κάθε υπουργός να δηλώνει ουσιαστικά στην κυβερνητική επιτροπή ότι είμαι ανίκανος να λάβω μέτρα που θα μειώσουν την ακρίβεια, αλλά σε αντιστάθμισμα είμαι ικανός να κοροϊδέψω τον κόσμο, και να τον κάνω να νομίζει ότι παίρνω μέτρα…

Ακρίβεια και διατροφικά σκάνδαλα στο Ελλαδιστάν!

(Φωτογραφία: Σώμα υγιές)

Η ακρίβεια την οποία αντιμετωπίζουμε στην Ελλάδα, δεν έχει καμία σχέση με την ακρίβεια των τροφίμων που αντιμετωπίζεται παγκοσμίως. Αντιθέτως η ακρίβεια στα τρόφιμα την οποία αντιμετωπίζουμε στην Ελλάδα, έχει μεγάλη σχέση με το διατροφικό σκάνδαλο που συνιστά η αντιμετώπιση του θέματος του μολυσμένου ηλιελαίου.

Και στη Γαλλία έφτασαν όπως και στην Ελλάδα δεκάδες χιλιάδες τόνοι μολυσμένου ηλιελαίου, αλλά δεν αντιμετώπισαν κανένα διατροφικό σκάνδαλο. Οι βιομηχανίες τροφίμων που παρέλαβαν όπως και στην Ελλάδα αυτό το ηλιέλαιο, το εξέτασαν είδαν πως ήταν ακατάλληλο, το σταμάτησαν και ειδοποίησαν το κράτος το οποίο σε δύο μέρες το απέσυρε από την αγορά και ειδοποίησε και την υπόλοιπη Ευρώπη. Επειδή δηλαδή έχει εμπεδωθεί ένα κράτος και μια κοινωνία που λειτουργεί, δεν αντιμετώπισαν κανένα πρόβλημα. Αλλά και αν υπήρχε κάποιος ασυνείδητος που δεν ενήργησε όπως έπρεπε, είναι βέβαιο ότι εισέπραξε ένα τσουχτερό πρόστιμο που μάλλον οδήγησε την επιχείρησή του στην ανυπαρξία.

Το ίδιο γίνεται και με τις τιμές. Σαφώς υπάρχουν μεγάλες επιχειρήσεις, μεγαλύτερες από τις ελληνικές αλλά δεν διανοούνται να εκμεταλλευτούν τη δεσπόζουσα θέση τους στην αγορά γιατί θα πάρουν να έχουν αυτή τη θέση και θα γονατίσουν από το πρόστιμο που θα τους ρίξει η επιτροπή ανταγωνισμού. Ούτε διανοούνται να κόβουν διπλά και ψευδή τιμολόγια για το λόγο αυτό και δεν υπάρχουν καθόλου θεωρημένα τιμολόγια. Σε ένα απλό χαρτί κάνουν τις συναλλαγές τους. Ούτε εφορία ούτε τίποτα. Αλλά φορολογούνται πιο πετυχημένα και αποτελεσματικά από όλο το αυστηρό και δισκίνητο ελληνικό σύστημα στοιχείων φορολογικού ελέγχου.

Στην Ελλάδα οι έλεγχοι γίνονται στις επιχειρήσεις που έχουν κλείσει και είναι αυστηροί. Σ’ αυτές που λειτουργούν επιτυχώς δεν γίνεται κανένας έλεγχος γιατί υπάρχουν τα κατάλληλα παραθυράκια. Εδώ θεωρείται επιχειρηματική αρετή το να κοροϊδεύεις τους πελάτες σου. Εδώ θεωρείται ανοησία το να πλουτίζεις σιγά-σιγά. Αν δεν γίνεις πλούσιος σε έναν χρόνο, έστω και με φοροδιαφυγή ή με ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, δεν εντυπωσιάζεις κανέναν. Εδώ ο υπουργός θα δηλώσει ότι τρώει πολύ ηλιέλαιο, αλλά αποφεύγει δύο χρόνια πριν να συμβουλεύσει τους συγγενείς του να μην χρησιμοποιούν φοινικέλαιο στην επιχείρησή τους γιατί είναι βλαβερό για την υγεία των πελατών τους.

Εδώ ο πρόεδρος της ΔΕΗ θα δηλώσει ότι το διοξείδιο του άνθρακος είναι το αέριο της γκαζόζας και όχι το αέριο του θερμοκηπίου που καταστρέφει τον πλανήτη και κόβει την ανάσα στην Μεγαλόπολη ή στην Πτολεμαίδα. Όπως και ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ θα δηλώσει ότι η πυρηνική ενέργεια είναι πράσινη γιατί δεν παράγει αέρια θερμοκηπίου. Όπως και ο άλλος θα δηλώσει ότι για να αυτοκτονήσεις με ηλιέλαιο πρέπει να τρώς 4 κιλά τηγανητές πατάτες την ημέρα.

Αυτή η συμπεριφορά που δεν είναι σοβαρή, εκτοξεύει και τις τιμές γιατί η κερδοσκοπία είναι ιδεολογία και η αισχοκέρδεια η νόμιμη πολιτική. Παράγει επίσης διατροφικά σκάνδαλα ακριβώς γιατί οι αρμόδιες υπηρεσίες υπάρχουν μόνον για να παίρνουν το μισθό τους και όχι για να δουλεύουν. Και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι το μόνο που κάνουν είναι να αποδιαρθρώνουν και όχι να διορθώνουν. Να ρουσφετολογούν και όχι να λειτουργούν.