Ο Καραμανλής παλεύει τον εαυτό του!

Έχει μια σημαντική παράμετρο αυτή η εκλογική αναμέτρηση, την οποία ο πρωθυπουργός θα πρέπει να εντοπίσει έγκαιρα. Στην πραγματικότητα δίνει μια μάχη εναντίον του εαυτού του. Είναι ο κακός του εαυτός που πρέπει να νικηθεί από τον ίδιο και φυσικά είναι πολύ ισχυρός αντίπαλος. Γιατί ούτε ο Καραμανλής έχει αποφασίσει να αναθεωρήσει την πολιτική που ακολούθησε και πολύ περισσότερο δεν είναι σε θέση να ακολουθήσει διαφορετική πολιτική. Όση αβάντα και αν έχει από τα κανάλια, λόγω των συμφωνιών που έχουν κάνει οι ιδιοκτήτες, στο να περάσει το μήνυμα και να έχει την αντιπαράθεση που επιθυμεί, το μήνυμα στους πολίτες δεν μπορεί να τους αγγίξει.

Τι προσπαθεί να κάνει ο Καραμανλής και το ακριβοπληρωμένο επικοινωνιακό του επιτελείο; Να μας πείσει αρχικά ότι δεν φταίει η κυβέρνηση για την οικονομική ύφεση, αλλά η διεθνής κρίση. Και συνακόλουθα αφού δεν φταίει η κυβέρνηση με την πολιτική της, να πείσει ότι αυτή τη φορά με την Τρίτη λαϊκή εντολή θα κάνει τα αυτονόητα που δεν έκανε επί 5,5 χρόνια. Κι απέναντί του έχει τη χαμένη αξιοπιστία του. Έχει τον Καραμανλή που υποσχέθηκε τα ίδια πράγματα και δύο φορές έπεισε τον ελληνικό λαό να τον ψηφίσει, αλλά όχι μόνον δεν τόλμησε αλλά στην κρίσιμη ώρα που έφτασε ο κόμπος στο χτένι, σήκωσε τα χέρια ψηλά και παραιτήθηκε.

Έβλεπα χθες και τη μέτρηση που παρουσίασε το Μέγκα, ενώ το Σαββατοκύριακο είχαμε άλλες πέντε μετρήσεις της κοινής γνώμης που έδειχναν τα ίδια πράγματα. Τη δυσμενή θέση στην οποία βρίσκεται ο Καραμανλής χωρίς να του φταίει κανείς. Ξεκινά με 5,5 έως 6,3 % μονάδες πίσω από το ΠΑΣΟΚ, με δική του πρωτοβουλία και χωρίς να έχει δώσει κανένα δείγμα γραφής πάλι με δική του πρωτοβουλία. Γιατί αν έχει βρεί επιτέλους την πολιτική που θα βγάλει τη χώρα από την κρίση και το ψυχικό σθένος να έρθει σε ρήξη με το κακό του παρελθόν, μπορούσε να κυβερνήσει με αυτό το νέο στυλ γιατί η συνταγματική θητεία του δεν έχει λήξει. Αν το έκανε και αν τα κατάφερνε, θα είχε έναν λόγο παραπάνω την άνοιξη του 2010 να πεί στους πολίτες… ότι είδατε πόσο άλλαξα μέσα σε έξι μήνες και τι δείγμα γραφής σας έδωσα ότι μπορώ να κάνω. Αλλά το ΠΑΣΟΚ δεν με αφήνει. Αφήστε με εσείς, ο κυρίαρχος λαός, δώστε μου την ευκαιρία να συνεχίσω με την ίδια ζέση για μια ολόκληρη τετραετία. Προτίμησε όμως το τίποτα, και στην πραγματικότητα κατέρρευσε γιατί δεν μπορεί να συνεχίσει να κυβερνά έστω και μία μέρα. Μόνον με τη Βουλή κλειστή μπορεί να μείνει στην κυβέρνηση επί 30 ημέρες, δηλαδή να κάνει εκλογές και να αποχωρήσει επίσημα για τα έδρανα της αντιπολίτευσης που νομίζει ότι του πάνε καλύτερα και είναι ικανότερος.

Έχει πέσει τέτοια κατήφεια στο κυβερνητικό στρατόπεδο, που πανηγυρίζουν ακόμα και για το τίποτα, πράγμα που δεν πείθει όμως τους απογοητευμένους ψηφοφόρους να επιστρέψουν. Αντιθέτως δείχνουν ότι ψάχνουν για άλλη μια ευκαιρία για να συνεχίσουν τα ίδια και χειρότερα. Ο νέος κομματικός εκπρόσωπος, περίπου πανηγύριζε επειδή κατά τη γνώμη του και αν και η εταιρία Τζι-Πι-Ο δεν είχε κάνει τις προηγούμενες μέρες ανάλογη μέτρηση, έκλεισε η ψαλίδα από το ΠΑΣΟΚ, από το 6,5% πού έδειχναν άλλες μετρήσεις στο 5,5% αυτής της μέτρησης, μέσα σε 48 ώρες και επομένως δείχνει τι θαύματα μπορεί να πετύχει ο Καραμανλής σε τριάντα ημέρες, αφού μόνον σε 48 ώρες έκλεισε ο γίγαντας την ψαλίδα κατά μία μονάδα.

Φυσικά αυτό δείχνει μόνον την έλλειψη φαιάς ουσίας και τίποτα άλλο. Τα νούμερα της κάθε μέτρησης μπορούν να συγκριθούν μόνον με τα ανάλογα της ίδιας εταιρίας, που την έκανε με την ίδια μέθοδο έναν μήνα ή και λιγότερο πριν. Δεν μπορούν να συγκριθούν με τα νούμερα άλλης εταιρίας που χρησιμοποίησε άλλη μέθοδο σε άλλη χρονική περίοδο.
Μπορεί να έχουν διαφορές μεταξύ τους οι εταιρίες, όπως και είχαν οι έξι μετρήσεις που δημοσιεύθηκαν τις τελευταίες 48 ώρες, αλλά όλες δείχνουν την ίδια τάση. Την τάση να μεγαλώσει η ψαλίδα ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ σε σύγκριση με τις ευρωεκλογές. Από τις 4,5 μονάδες που είχαμε τον Ιούνιο, η διαφορά μεγαλώνει. Αυτό φωτογραφίζουν οι μετρήσεις. Συγκρίνοντας τα νούμερα όλων των εταιριών με τα αντίστοιχα δικά τους, έναν μήνα πριν, η διαφορά έχει μεγαλώσει.

Και φυσικά αυτή η τάση, μεγάλωσε περισσότερο με το που είδαν οι πολίτες τον Καραμανλή να παραιτείται επειδή δεν μπορεί να συνεχίσει. Αφού ο ίδιος παραιτείται από αυτό που έχει, όσο μικρό κι αν είναι χωρίς να δώσει μάχη, ποιος τρελάθηκε να του αναθέσει κάτι πιο δύσκολο και πιο μεγάλο; Και πράγματι βλέπετε ότι κι αυτοί οι ψηφοφόροι που δεν τους πάει το χέρι να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ, στρέφονται στον ΛΑΟΣ. Το 7,6% των ψηφοφόρων της ΝΔ διαρρέει προς το ΛΑΟΣ, το 6,6% διαρρέει προς το ΠΑΣΟΚ και το 20% δεν ξέρει τι να κάνει. Μόνον το 60% των ψηφοφόρων της ΝΔ θα ξαναψηφίσουν ΝΔ λέει η χθεσινή μέτρηση της Τζι-Πι-Ο. Ποσοστά δηλαδή ευρωεκλογών.

Είναι όμως τέτοια η αγωνία τους να βρουν κάτι καλό να πούν που πιάνονται από τα μαλλιά τους. Έχουν τόσο πολύ εγκλωβίσει τον Καραμανλή με τα ψέματα που του σερβίρουν, που ακόμα και χθες ο Κουμουτσάκος έκανε στην πραγματικότητα ενέσεις ψεύτικου ηθικού, ενέσεις παραισθησιογόνων στον Καραμανλή που είναι το δικό του ακροατήριο. Δεν μιλάει ο Κουμουτσάκος για να τον ακουν οι πολιτες, αλλα για να τον ακούει ο Καραμανλής. «Να είδατε τι μεγάλος ηγέτης είναι, μας έλεγε για να τον ακούει ο πεθερός, που με τη γλώσσα της ειλικρίνιας κατάφερε σε 48 ώρες να κλείσει την ψαλίδα μία μονάδα. Άρα σε τριάντα μέρες μπορεί να κερδίσει αυτή τη δύσκολη αναμέτρηση». Το ΠΑΣΟΚ πρέπει τώρα να μας πεί το πρόγραμμά του γιατί ο Καραμανλής μας το είπε. Θα παγώσει τους μισθούς, θα μειώσει τα οδοιπορικά και θα συνεχίσει να δανείζεται.

Τα ίδια έκανε και ο Σουφλιάς και φαίνεται ότι αυτή είναι η στρατηγική και της Ντόρας και έχουν πείσει και τον Καραμανλή και είναι και η δική του στρατηγική. Του λένε ότι μεγάλε, είσαι πολύ καλύτερος ηθοποιός από τον Παπανδρέου, μιλάς καλύτερα και πιο γρήγορα, η γλώσσα του σώματος σε προδίδει λιγάκι γιατί βγαίνεις κουμπωμένος, σφιγμένος και πνιγμένος από το κολάρο του πουκάμισου, αλλά πάντως είσαι πολύ πιο πειστικός από τον Παπανδρέου. Πιο δυναμικός φαίνεσαι. Άρα άμα πάμε την αναμέτρηση σε προσωπική μονομαχία, ποιος είναι καλύτερος για πρωθυπουργός, όπως κάναμε και στις ευρωεκλογές, θα βγείς νικητής. Μην επηρεάζεσαι από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών που χάσαμε παταγωδώς. Εδώ είναι εθνικές εκλογές και μπορούμε να πατώσουμε για τα καλά… ε… συγγνώμη ήθελα να πώ ότι μπορούμε να νικήσουμε. Ενώ η αλήθεια είναι ότι ο Καραμανλής είναι πλέον ο αδύνατος κρίκος. Το δείχνει και η ίδια η μέτρηση. Ο Παπανδρέου από την αντιπολίτευση, κρίνεται για πρώτη φορά σε μέτρηση και της Τζι-Πι-Ο, καταλληλότερος για πρωθυπουργός από τον Καραμανλή. Αν και η μέτρηση αυτή δεν έχει τη σημασία που έχει η μέτρηση πρόθεσης ψήφου. Και ο Σημίτης έβγαινε καταλληλότερος για πρωθυπουργός από τον Καραμανλή ως τη μέρα που έχασε τις εκλογές.

Κάθε μέρα θα βλέπουμε να επιβεβαιώνονται όλα τα στελέχη της ΝΔ που έλεγαν ότι είναι αυτοκτονία να πάμε τώρα με πρωτοβουλία μας σε εκλογές, παραιτούμενοι στην πραγματικότητα. Αν νομίζουμε ότι ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε, ας κάτσουμε να κυβερνήσουμε και να δούμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκκος. Ο Καραμανλής όμως πείστηκε ότι μπορεί να κάνει περίπατο και μπορεί να χάσει τις εκλογές, αλλά θα νικήσει με την ίδια άνεση, όποιον τολμήσει να τον αμφισβητήσει μετά την ήττα και να θέλει να γίνει εκείνος αρχηγός της ΝΔ. Το είπε και μόνος του ότι δεν παραιτείται γιατί θεωρεί ότι είναι χρήσιμος. Είπε μια κουβέντα παραπάνω ο άνθρωπος. Για να περνάει η ώρα. Τι να πεί; Πάνω στις εκλογές; Ότι θέλει να πάει για ψάρεμα αφού δεν μπορεί να κυβερνήσει;

Ακόμα και στο ελάχιστο, δηλαδή στο να αποκλείσει τους βατοπεδινούς υπουργούς από τα ψηφοδέλτια, παρακαλάει να παραιτηθούν μόνοι τους. Ακόμα και τον Παυλίδη τον παρακαλάει, αφού προηγουμένως τον έχει απαλλάξει. Και θέλει να τον ξαναψηφίσουν οι νεοδημοκράτες για να βρεί τη δύναμη στην επόμενη τετραετία να απαλλάξει τους επόμενους Παυλίδηδες, ομολογιούχους, πελάτες της Ζήμενς, ξαδέρφια, κουμπάρους και κολλητούς φίλους από τα παλιά, που δεν πρόλαβε στα πρώτα 5,5 χρόνια.

Η ΝΔ κάνει το λάθος να στραφεί δεξιά...

Όταν το μυρμήγκι θέλει να χαθεί λέει, μια παροιμία, κάνει φτερά και φεύγει. Είναι ένα καλό παράδοξο της φύσης και πολύ διδακτικό, γιατί το μυρμήγκι μεγαλουργεί όσο είναι το ταπεινότερο πλάσμα και κουβαλάει με κόπο ένα σπυρί στην πλάτη του, και μόλις αποκτήσει φτερά και ανυψώνεται, αντί να γίνει αετός, χάνεται οριστικά. Το ίδιο γίνεται αυτή τη στιγμή στην κεντροδεξιά. Αντί να στραφεί η ΝΔ «αριστερά», δηλαδή όσο αριστερά της επιτρέπει η ιδεολογία της, δηλαδή στον πολιτικό φιλελευθερισμό, στην κεϋνσιανή οικονομική θεωρεία και στη φιλελευθεροποίηση των πολικών δομών και διαδικασιών ώστε και στην οικονομία να δώσει ανάσες αλλά και να απελευθερώσει υγιείς παραγωγικές δυνάμεις της κοινωνίας, στρέφεται δεξιά. Κοιτάει τον ΛΑΟΣ και αλληθωρίζει και επιμένει στον νεοφιλελευθερισμό στην οικονομία που έχει ως ιδεολογικό κάλυμμα τη θρησκευόμενη αντίδραση. Με καθυστέρηση μιάς δεκαετίας προσπαθεί να μιμηθεί το αντιδραστικό επιτελείο του Μπούς και να νομιμοποιήσει τον Καρατζαφέρη νοσταλγώντας τον μακαρίτη τον Χριστόδουλο να τον ευλογήσει. Βγάζει φτερά δηλαδή γιατί θέλει να χαθεί…

Αυτό συνιστά μια πρόσθετη ευκαιρία για την κεντροαριστερά να μπορέσει να πείσει και να δημοσιοποιήσει σχέδια που θα λύσουν τα προβλήματα της χώρας, για τα οποία η κεντροδεξιά είτε αδιαφόρησε είτε απέτυχε είτε και τα δυό. Από την άποψη αυτή, δουλειά του ΠΑΣΟΚ κυρίως αλλά και των άλλων κομμάτων της Αριστεράς, αν θέλουν να μην συρρικνωθούν είναι να δουλέψουν σ’ αυτή την κατεύθυνση. Να καταπιαστούν τολμηρά με χρόνια προβλήματα όπως είναι το δημογραφικό, το μεγάλο εξωτερικό χρέος, το ασφαλιστικό σύστημα και το σύστημα υγείας, και η παιδεία. Αυτό περιλαμβάνει και τη μεταναστευτική πολιτική και την επανίδρυση της δημόσιας διοίκησης, τον τερματισμό του ρουσφετιού και της αναξιοκρατίας γιατί αλλιώς τίποτα δεν μπορεί να γίνει. Κυριολεκτικά στα θέματα αυτά, το μέσον είναι ο σκοπός και ο σκοπός είναι το μέσον. Ή όλα μαζί θα ξεκινήσουν αλλιώς τίποτα δεν θα προχωρήσει.

Όποιος προσφέρει αυτή την ολοκληρωμένη στρατηγική, θα οδηγήσει και τις άλλες πολιτικές δυνάμεις σε συμπληρωματικούς ρόλους. Όποιο από τα παραπάνω προβλήματα κι αν επιλέξεις και καταπιαστείς με τη λύση του, θα καταλήξεις ότι μόνον μια ολοκληρωμένη στρατηγική μπορεί να προσφέρει λύση. Κανένα θέμα δεν μπορείς να αφήσεις πίσω γιατί αυτό θα υπονομεύσει την πρόοδο σε οποιονδήποτε τομέα. Η μια μεταρρύθμιση σε φέρνει μπροστά στην άλλη. Δεν αναπτύσσω το θέμα γιατί είναι εκτός θέματος.

Το εύρος της νίκης της κεντροαριστεράς εξαρτάται από το πόσο σύντομα μπορεί να ασχοληθεί με τα μεγάλα προβλήματα αντί να ομφαλοσκοπεί. Πιο εύκολα θα ξεπερνούσε την εσωτερική του κρίση ο ΣΥΡΙΖΑ, αν αποφάσιζε να ασχοληθεί σήμερα π.χ. με το πρόβλημα των μεταναστών και των λαθρομεταναστών, παρά να κάθεται να συζητάει αν το μεγαλύτερο λάθος ήταν η επιλογή του Τσίπρα, ή η υιοθέτηση της γραμμής ότι δεν θέλουμε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ που είναι η άλλη όψη της ΝΔ, αλλά θέλουμε συνεργασία με το ΚΚΕ και περιμένουμε να δούμε πότε θα σχηματίσουμε αυτοδύναμη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για να κυβερνήσουμε τη χώρα σύμφωνα με τις αρχές και το τέλος μας. Με οργανωτισμούς δεν γίνεται πολιτκή. Χωρίς πολιτική γραμμή που να απαντά στις λαϊκές προκλήσεις και να λύνει λαϊκά προβλήματα, δεν υπάρχει αριστερά. Υπάρχει αριστερή νομενκλατούρα… που είναι το ίδιο αποκρουστική με τη δεξιά νομενκλατούρα δηλαδή το βαθύ κράτος της δεξιάς.

Οι νεοεμφανιζόμενοι Οικολόγοι-πράσινοι, έχουν ανάγκη να αποκτήσουν βάση γιατί έχουν μόνον κορυφή. Αντί να οργανώσουν συνέδριο στη Θεσσαλονίκη όπου θα μαζευτούν όλοι οι γνωστοί από το παρελθόν και θα πούν αυτά που λέγανε και πέρυσι, έχουν ανάγκη να ζητήσουν από τους ψηφοφόρους τους τους οποίους δεν γνωρίζουν, να σχηματίσουν πενταμελείς πυρήνες, ή ομάδες πρωτοβουλίας και έτσι να οργανώσουν σε έναν χρόνο ένα συνέδριο όπου θα εκπροσωπείται ο κάθε πυρήνας που αυθορμήτως και από τα κάτω θα σχηματιστεί από τους απλούς ψηφοφόρους. Πήραν στην κάλπη 180.000 ψήφους και δεν τους ξέρουν. Πρέπει να τους μάθουν με κάθε μέσο. Και να κάνουν ένα συνέδριο με εκπροσώπηση ενός στους πέντε, δηλαδή με 5.000 συνέδρους που θα έχουν εκλεγεί από 25.000 ψηφοφόρους που οργανώθηκαν αυθορμήτως.

Αυτή θα είναι πλέον τεράστια πολιτική δύναμη που δεν θα χαθεί ποτέ. Αν μείνουν έτσι όπως είναι και δεν συμπεριλάβουν στην ηγεσία τους εκπροσώπους αυτών των νεοφανών υποστηρικτών, τότε θα έχουν τη μοίρα μιάς συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ. Και όλοι μαζί θα κατρακυλήσουν στο 3% από το 8% που είναι σήμερα. Στελέχη όπως ο Τρεμόπουλος τρέμουν τη μαζικοποίηση γιατί θα δούν την επιρροή τους να καταρρέει. Είναι η παθογένεια των περιφερειακών πολιτικών και το ότι έτσι έμαθαν τα τελευταία 30 χρόνια για να μπορέσουν να επιβιώσουν.

Το ΠΑΣΟΚ επίσης έχει πρόβλημα εκπροσώπησης και αντιπροσωπευτικότητας. Η ηγεσία του αποτελείται αποκλειστικά από στελέχη του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Σημίτη. Τα νέα πρόσωπα που προέρχονται από τα σπλάχνα του ΠΑΣΟΚ απουσιάζουν. Τα δυό τρία νέα πρόσωπα που έχουν αναδεχθεί τα τελευταία πέντε χρόνια είναι μερικοί από τους προσωπικούς φίλους και συνεργάτες του Γιώργου Παπανδρέου. Ο Μπεγλίτης, ο Λαμπρινίδης και ο Παπακωνσταντίνου με τον Ραγκούση. Και όμως τέτοια στελέχη υπάρχουν άλλα χίλια σε όλη την Ελλάδα. Μπορεί να μην είναι γνωστά στον ελληνικό λαό, αλλά είναι γνωστά στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.

Υπάρχουν δύο εκατομμύρια πολίτες ενεργοί στις προηγούμενες εκλογές που αρνήθηκαν να πάνε να ψηφίσουν όχι από χαβαλέ, αλλά από την πεποίθηση ότι κανένα κόμμα δεν τους εκπροσωπεί αληθινά και αυθεντικά. Κι αφού είχαμε μόνον ευρωεκλογές, δεν ήταν ανάγκη να διαλέξουν το μη χείρον. Όποιος κερδίσει αυτό το στοίχημα θα προκαλέσει αναδιάταξη του εκλογικού σώματος που θα καθορίσει τις εξελίξεις για μια δεκαετία.

Ταραξίες και αναποφάσιστοι

Γειά και χαρά σας, ταραξίες και αναποφάσιστοι. Οι μόνες κατηγορίες που προκαλούν φόβο το πολιτικό σύστημα. Οι μόνες κατηγορίες των πολιτών που είναι ανεξέλεγκτες και μπορούν να ανατρέψουν τα σχέδια και των ηγεσιών των κομμάτων και του μεγάλου κεφαλαίου, αλλά και των ιδιοκτητών των μέσων ενημέρωσης που έχουν ήδη κάνει τις επιλογές τους και έχουν ήδη ψηφίσει όπως και το μεγάλο, ξένο χρηματιστηριακό κεφάλαιο. Και σήμερα όπως θα καταλάβετε το βράδυ παρακολουθώντας τα δελτία ειδήσεων, βγήκαν τα τελευταία προπαγανδιστικά χαρτιά των κομμάτων, τα οποία αποσκοπούν να επηρεάσουν τους ψηφοφόρους που είναι αναποφάσιστοι.Η ΝΔ έριξε ήδη δια της πλαγίας οδού, μέσω κάποιων εφημερίδων το δόλωμα ότι κάποια δήθεν γκάλοπ που έχουν υπόψιν τους, δείχνουν ότι η ΝΔ κερδίζει νίκη περιφανή με περίπου τρεις μονάδες από το ΠΑΣΟΚ διαφορά υπέρ της.

Είναι τέτοιο το διακύβευμα, δηλαδή η εξουσία αυτοπροσώπως, που δεν τίθεται καθόλου συζήτηση για το αν είναι αυτό δεοντολογικό ή όχι, αν υπάρχει πράγματι έρευνα ή αν δείχνει το αντίθετο κλπ. Η ΝΔ θέλει τον αέρα της νίκης για να επηρεάσει τους αναποφάσιστους και να πάνε με τον νικητή. Από εκεί περιμένει να εισπράξει και αυτή τη διαφορά των 2,7 ή 3 μονάδων που επιθυμεί. Συνεπώς υποθέτουμε κι εμείς ότι η διαφορά η μετρημένη είναι στο μηδέν ή και κάτω από το μηδέν.Πάντως εγώ το βρίσκω παρακινδυνευμένο ένα τέτοιο εγχείρημα προς τους αναποφάσιστους. Να τους πείσουν ότι η εκλογική μάχη έχει κριθεί και επομένως να πάνε με τον νικητή. Μπορεί να το θεωρήσουν δεδομένο και ταυτόχρονα υπονομεύουν την προσπάθειά τους να μειώσουν τις πιθανότητες του Καρατζαφέρη να εκπροσωπηθεί στη Βουλή. Προσπάθεια στην οποία έχουν ρίξει πολλές προσπάθειες, πόρτα-πόρτα. Τάζουν ότι δεν έταξαν ως τώρα, επιλεκτικά σε στελέχη του ΛΑΟΣ για να προσχωρήσουν με τη διαμορφωμένη επιρροή τους στη ΝΔ, από όπου άλλωστε προέρχονται. Και στην Αθήνα γιατί στη Θεσσαλονίκη θεωρούν ότι έκανε καλή δουλειά ο Στέλιος Παπαθεμελής αντικειμενικά.

Το εύρημα των μετρήσεων πάντως είναι ότι οι ερωτώμενοι αρνούνται να αυτοπροσδιοριστούν σε ποσοστό έως και 25%. Με τόσους πολλούς – έναν στους τέσσερις – να αρνείται να πεί αν αμφιταλαντεύεται ή τι έχει διαλέξει, καμιά μέτρηση δεν μπορεί να είναι αξιόπιστη. Αυτή άλλωστε είναι και η μοναδική ελπίδα του ΠΑΣΟΚ. Αναμενόμενο θεωρείται να νικήσει η ΝΔ. Αυτό για το οποίο κανείς δεν είναι σίγουρος είναι αν εκτός από βουβές αυτές οι εκλογές θα έχουν και κουφό αποτέλεσμα. Κουφό αποτέλεσμα θεωρείται να αυξηθούν τόσο πολύ τα ποσοστά όλων των μικρών κομμάτων, ώστε να μειωθούν τόσο πολύ τα ποσοστά του δικομματισμού ώστε να μην επιτυγχάνεται αυτοδυναμία. Ένα άλλο κουφό αποτέλεσμα θα είναι φυσικά να κερδίσει το ΠΑΣΟΚ με την άνεση που εμφανίζεται να έχει η ΝΔ. Δύο και τριών μονάδων.
Η αυτοδυναμία πάντως του πρώτου κόμματος δεν φαίνεται να απειλείται σε καμιά περίπτωση. Μπορεί να μειωθούν οι δυνάμεις του δικομματισμού, αλλά όχι σε σημεία που θα αμφισβητούσαν την αυτοδυναμία. Δεν προβλέπεται δηλαδή να πέσει το πρώτο κόμμα κάτω από 40%. Για να γίνει αυτό, πρέπει να έχουμε και συμμετοχή ρεκόρ και αύξηση των ποσοστών των μικρών κομμάτων. Ενώ όμως το δεύτερο είναι σχεδόν βέβαιο, η αυξημένη συμμετοχή δεν είναι εξασφαλισμένη.

Πραγματικά όμως αυτές οι εκλογές έχουν διπλή σημασία, ότι κι αν ψηφίσεις. Για παράδειγμα η λευκή και η άκυρη ψήφος, είναι διαμαρτυρία για όλο το πολιτικό σύστημα αλλά ταυτόχρονα ευνοεί το πρώτο κόμμα, γιατί αφαιρούνται πριν την ανακήρυξη των ποσοστών των κομμάτων. Δευτερευόντως ευνοούνται και τα μικρά κόμματα. Αλλά σαφώς λιγότερο από το πρώτο κόμμα.

Όταν ψηφίζεις ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ, εκτός από την επιλογή του κυβερνώντος κόμματος, ταυτόχρονα τιμωρείς το άλλο γιατί η ψήφος στο ένα στην πράξη αφαιρείται από το άλλο, Λόγω της μικρής διαφοράς μεταξύ των δύο κομμάτων, για κάθε ψήφο που κερδίζει το ένα κόμμα, το άλλο θέλει δύο για να τις καβατζάρει. Αν υποθέσουμε ότι έχουν ψηφίσει όλοι οι ψηφοφόροι και τα δύο κόμματα είναι ισοδύναμα. Με μία ψήφο γέρνει η πλάστιγγα ή θέλει δύο ψήφους το άλλο κόμμα για να τη γυρίσει. Αν υποθέσουμε ότι οι κινούμενοι ανάμεσα στα δύο κόμματα ψηφοφόροι είναι π.χ. το 5% κυριολεκτικά η ψήφος στο ένα κόμμα είναι αρνητική για το άλλο. Γι αυτό και βγήκε στην αγορά το σενάριο της εξασφαλισμένης νίκης της ΝΔ, για να επηρεαστούν εγκαίρως, δηλαδή πριν φτάσουν πάνω από την κάλπη. Να είστε σίγουροι ότι ως την Κυριακή τέτοια θα γράφονται και οι νεοδημοκράτες ομιλητές, θα το θεωρούν σίγουρο και θα το επιβεβαιώνουν με τη σιγουριά τους για να μην εκτεθούν με λόγια.

Διαλέγοντας να ψηφίσεις ένα από τα μικρά κόμματα, η κύρια η άμεση ψήφος βέβαια πηγαίνει ατόφια στο κόμμα που επέλεξες, αλλά εμμέσως χτυπάς τον δικομματισμό αλλά περισσότερο από τα δύο το πρώτο κόμμα, αμφισβητώντας την αυτοδυναμία του αν ξεπεράσεις κάθε ευνοϊκή προσδοκία. Το δεύτερο κόμμα είναι χαμένο από χέρι. Συνολικά οι ψήφοι σε κόμματα που μπαίνουν στη Βουλή, είναι αντιστρόφως ανάλογοι των ψήφων της αυτοδυναμίας. Ενώ όσοι περισσότεροι ψήφοι δεν εκπροσωπηθούν στη Βουλή, είτε κατευθυνόμενοι σε κόμματα που δεν μπαίνουν με το κατώφλι του 3% είτε σε άκυρα και λευκά, τόσο περισσότερο βοηθιέται το πρώτο κόμμα να κερδίσει αυτοδυναμία.Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά γιατί και το 2000 η διαφορά ανάμεσα στα δύο κόμματα ήταν πολύ μικρή και οι ψήφοι μέτραγαν περίπου διπλά. Και τότε ευνοήθηκε οριακά το κυβερνών κόμμα και τώρα αναμένεται να γίνει το ίδιο, λόγω των καλύτερων υλικών μέσων που διαθέτει για να κινητοποιήσει τους ψηφοφόρους του ώστε να ψηφίσουν. Π.χ. μπορεί να φέρει μερικές δεκάδες χιλιάδες ομογενείς να ψηφίσουν. Το ΠΑΣΟΚ δηλαδή πρέπει να έχει εμφανές προβάδισμα για να κερδίσει έστω και με μια ψήφο διαφορά. Γι αυτό η ΝΔ κυκλοφορεί από τώρα το σενάριο της εξασφαλισμένης πρώτης θέσης…