Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παπούλιας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παπούλιας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, Μαΐου 15, 2012

Οι Γερμανοί και οι ντόπιοι συνεργάτες τους μας οδηγούν εκτός ευρώ.

Εδώ και μήνες όσοι παρακολουθούν τις εκπομπές μας καθημερινά, γνωρίζουν ότι έχουμε προειδοποιήσει για τα σχέδια της Γερμανίας να υποχρεώσει την Ελλάδα να αυτοκτονήσει αποχωρώντας οικειοθελώς από το ευρώ. Επειδή δεν μπορούν να μας δολοφονήσουν, δηλαδή να μας διώξουν, προσπαθούν να μας πείσουν να αυτοκτονήσουμε. Υπάρχουν φυσικά κι άλλοι δημοσιογράφοι, πανεπιστημιακοί και οικονομολόγοι που έχουν προειδοποιήσει για τους ίδιους κινδύνους από τις σκόπιμες και οργανωμένες προσπάθειες της Γερμανίας, είτε τους έχουμε φιλοξενήσει εδώ είτε έχουν μιλήσει αλλού. Να υπενθυμίσουμε επίσης ότι την ίδια δραματική προειδοποίηση είχε απευθύνει η Μαρία Δαμανάκη εδώ και πάνω από έναν χρόνο, ότι μεθοδεύεται η αποβολή της Ελλάδας από το ευρώ. Τώρα τα τελευταία 24ωρα το παραδέχονται και οι Γερμανοί που είναι γνώστες του σχεδίου κι έτσι αποκαλύπτεται ότι το δεύτερο μνημόνιο, προωθήθηκε για να εξασφαλίζει στη Γερμανία τη δυνατότητα να υποχρεώσει την Ελλάδα να αποχωρήσει από το ευρώ ή να την απειλήσει, να την εκβιάσει αφόρητα να υποχωρήσει σε άλλα ζητήματα που την ενδιαφέρουν (όπως να μετατραπεί σε προτεκτοράτο που θα διοικείται από Γερμανούς με τον μανδύα των κοινοτικών αξιωματούχων) με αντάλλαγμα την παραμονή στο ευρώ. Με απλά λόγια η κυβέρνηση Παπαδήμου, η οποία στηρίχθηκε από τη ΝΔ και από το ΠΑΣΟΚ, έστρωσε το δρόμο για την αποβολή της Ελλάδας από το ευρώ, ή την εξέθεσε στον κίνδυνο εκβιασμού, χρεοκοπίας και ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας σε ένα τρίμηνο, για να την υποχρεώσει να αυτοκτονήσει, δηλαδή να ζητήσει η ίδια την έξοδο από το ευρώ. Ακόμα πιο απλά, είναι η κυβέρνηση του μνημονίου αυτή που συνεργάζεται με τους Γερμανούς και με τους άλλους ευρωπαίους για να μας βγάλουν από το ευρώ, με τη δικαιολογία ότι δεν υπάρχει άλλη οδός, για να επιβιώσει η χώρα και οι Έλληνες. Τον μονόδρομο της Ελλάδας εκτός ευρώ, δεν τον προωθεί το ΚΚΕ και ο Αλαβάνος, αλλά η κυβέρνηση του μνημονίου, αλλιώς δεν υπάρχει τρόπος να ζήσουμε εντός ευρωζώνης. Κορυφαίος Γερμανός τραπεζίτης είχε προφητεύσει ήδη από την ημέρα υπογραφής του δεύτερου μνημονίου, με συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στον Γιάννη Βαρουφάκη, για ένα ντοκιμαντέρ, για λογαριασμό του βρετανικού τσάνελ 4, ότι το καλοκαίρι η χώρα μας θα οδηγηθεί εκτός ευρώ. Αυτά φυσικά και τα γνωρίζουν εκείνοι που υπέγραψαν το μνημόνιο, γι αυτό και κλαίνε με κροκοδείλια δάκρυα για την έξοδο από το ευρώ, για να τη βγάλουν από πάνω τους και από την υπογραφή τους. Να τη φορτώσουν σε εκείνους που δεν υπόγραψαν ή στο λαό που δεν τους ψήφισε αλλά τους καταδίκασε. Ήδη το Βερολίνο προαναγγέλει πάγωμα της επόμενης δόσης και άτακτη χρεοκοπία, αν η Ελλάδα δεν εφαρμόσει το μνημόνιο, το οποίο απλώς δεν εφαρμόζεται όπως λένε όλοι οι άλλοι με πρώτο το ΔΝΤ. Μόλις δύο 24ωρα μετά το ψαλίδισμα της προηγούμενης δόσης κατά 1 δισεκατομμύριο ευρώ, έδωσαν μόνον τα 4,2 που πήρε η ΕΚΤ και όχι η Ελλάδα, η γερμανική κυβέρνηση, με εκπρόσωπό της άναψε το πράσινο φώς για την έξοδο από το ευρώ, για τη μη καταβολή της δόσης του Ιουνίου, αν η τρόϊκα δεν ικανοποιηθεί στις σκληρές προϋποθέσεις που έχει θέσει. Και η Άλφα Μπάνκ, στην τελευταία της έκθεση για την ελληνική οικονομία, βεβαιώνει ότι χωρίς την επόμενη δόση, η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να κάνει στάση πληρωμών, οι τράπεζες θα αποκλειστούν από τη χρηματοδότηση της ΕΚΤ και η Ελλάδα θα αναγκαστεί να εκδώσει δικό της νόμισμα για να συνεχίσει τις πληρωμές στο εσωτερικό και να εγγυάται τις καταθέσεις. Ο σχεδιασμός των Γερμανών για τον ακρωτηριασμό της ευρωζώνης είναι τόσο αναλυτικός ώστε ο Κλάους Πέτερ Βίλς ο υπεύθυνος των Χριστιανοδημοκρατών για θέματα προϋπολογισμού, να περιγράφει τη φόρμουλα εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, χωρίς ταυτόχρονη έξοδο από την ΕΕ. Αυτά είναι τα σχέδια των Γερμανών τα οποία υλοποιούν με τη συνεργασία της κυβέρνησης του μνημονίου και των κομμάτων που την στηρίζουν, ενώ την ίδια στιγμή ζητούν την ψήφο του ελληνικού λαού, υποσχόμενοι επαναδιαπραγμάτευση, δηλαδή δήθεν σταδιακή απαγκίστρωση από το μνημόνιο. Ο Βενιζέλος αυτό είπε στον Κουβέλη, ότι είμαστε κοντά, κι εμείς το ίδιο λέμε. Ενώ ο Σόϊμπλε είναι πιο ειλικρινής, είπε ότι συζητάμε να επεκτείνουμε για έναν χρόνο την εφαρμογή του μνημονίου. Όχι την ακύρωση, την εφαρμογή. Το γεγονός ότι το δεύτερο μνημόνιο, λέει καθαρά ότι είτε θα χρεοκοπήσετε ανεξέλεγκτα τώρα, τον Μάρτιο, είτε ότι θα σας χρεοκοπήσουμε χωρίς δυνατότητα άμυνας γιατί θα είστε πλέον υπό αγγλικό δίκαιο τον Ιούνιο, είχε επισημάνει στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής και η βουλευτής επικρατείας τhttp://antoniskokorikos.blogspot.com/ου ΠΑΣΟΚ η Έλενα Παναρίτη, χωρίς να πάρει απάντηση. Και είχε προκαλέσει εντύπωση τότε γιατί η Παναρίτη δεν ήταν ούτε καμιά αριστερή βουλευτής, αντιθέτως ήταν υπέρ της συνεργασίας με το ΔΝΤ και με την τρόϊκα για να γίνουν μεταρρυθμίσεις στη χώρα. Το βίντεο με την τοποθέτησή της το έχω αναρτήσει στο μπλόγκ μου, www.antoniskokorikos.blogspot.com Ο επικεφαλής οικονομολόγος της γερμανικής επενδυτικής τράπεζες Μπάαντερ Μπάνκ είχε πεί στον Γιάννη Βαρουφάκη, τα εξής: «Έχουμε δύο χώρες στην Ευρωζώνη που δεν μπορούν να συνεχίσουν ως μέλη της, την Ελλάδα και την Πορτογαλία, είπε Γερμανός τραπεζίτης. Οι Έλληνες και οι Πορτογάλοι πρέπει να βγουν για δύο χρόνια, να υποτιμήσουν τα νομίσματά τους και μετά να επανέλθουν στην Ευρωζώνη. - Μετά τις εκλογές στη Γαλλία, αφού η ΕΚΤ θα έχει προσφέρει πρόσθετη ρευστότητα στις τράπεζες και αφού θα έχουμε θέσει σε λειτουργία έναν ισχυρότερο μηχανισμό διασώσεων τον Ιούνιο, τότε θα δούμε ότι η Ελλάδα και η Πορτογαλία θα πρέπει να βγουν από την Ευρωζώνη. Είμαι σίγουρος ότι όταν τελειώσουμε με τις γαλλικές εκλογές και πάρουν οι τράπεζες ρευστότητα από την ΕΚΤ, η Ελλάδα θα περάσει σε ελεγχόμενη πτώχευση (controlled insolvency) και θα βγει από το ευρώ.» Αυτή είναι η αλήθεια, και εξηγεί την αγωνία των πολιτικών που έχουν βάλει την υπογραφή τους στο μνημόνιο, να μην σκάσει η χώρα στα χέρια τους και ενώ υπόσχονται ότι με τα μνημόνια γλιτώσαμε από τη χρεοκοπία και μένουμε στο ευρώ, θα αποδειχθεί πέραν πάσης αμφιβολίας ότι το μνημόνιο, ήταν μονόδρομος για την χρεοκοπία και για την έξοδο από το ευρώ. Με την υπογραφή τους. Αυτή είναι η δική μου ερμηνεία ενόψει εκλογών και ενόψει σύσκεψης των πολιτών αρχηγών στο προεδρικό μέγαρο για τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 16, 2012

Το συμβούλιο πολιτικών αρχηγών να δώσει την απάντηση στον Σόϊμπλε


Ακόμα κι αν πρόκειται για μπλόφα, το σενάριο να υποχρεώσουν οι άλλοι ευρωπαίοι ηγέτες την Ελλάδα να αποχωρήσει από το ευρώ παρά τη θέλησή της, είναι στο τραπέζι. Άλλωστε για να πιάσει η μπλόφα, πρέπει να είναι πειστική και να μην μπορεί να προβλέψει με σιγουριά όποιος υφίσταται την πίεση, αν μπλοφάρουν ή αν το επιδιώκουν πραγματικά. Άλλωστε πολλές μπλόφες δεν πιάνουν. Όποιος όμως υφίσταται την πίεση της μπλόφας πρέπει να την αντιμετωπίσει πραγματικά, σαν να είναι αληθινό το χειρότερο σενάριο, δηλαδή να το επιδιώκουν πραγματικά, ιδίως αν έχει μείνει ταπί, όπως σήμερα η Ελλάδα. Δεν έχει τίποτα να χάσει. Δεν έχει νόημα η Ελλάδα να πάει πάσο, χωρίς να δεί τα χαρτιά τους.
Από την άποψη αυτή, δεν υπάρχει μπλόφα για την Ελλάδα. Έχουμε βάλει ως τώρα όλα τα λεφτά μας στο τραπέζι, όλη μας την περιουσία, δημόσια και ιδιωτική ακόμα και το προϊόν της εργασίας μας τα επόμενα 30 χρόνια. Είναι η ώρα να δούμε και τα δικά τους χαρτιά. Η Ελλάδα δεν μπορεί να εκβιαστεί, εκτός από ένα δύο πρόσωπα που ίσως να επιθυμούν να μείνουν στην ιστορία ως οι πρωθυπουργοί που κήρυξαν επίσημα χρεοκοπία της χώρας. Το 1932, μοιράστηκαν την τιμή ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Παναγής Τσαλδάρης. Για τον Βενιζέλο ήταν μια μαύρη παρένθεση η οποία δεν αμαύρωσε τα προηγούμενα κατορθώματά του. Ο Παναγής Τσαλδάρης δεν κατάφερε τίποτα καλύτερο στην πολιτική του σταδιοδρομία κι έτσι η ιστορία αγνοεί το όνομά του. Μετά από λίγο έπαψε να είναι και πρωθυπουργός και τον διαδέχθηκε η δικτατορία του Μεταξά. Ποιος από τους σημερινούς πολιτικούς αρχηγούς ζηλεύει τη δόξα του Τσαλδάρη και την ανύπαρκτη ιστορική του θέση;

Η Γερμανία και μερικοί άλλοι ηγέτες εμφανίζονται έτοιμοι να διώξουν την Ελλάδα από το ευρώ και να την υποχρεώσουν σε πτώχευση αν δεν παραδώσει τα πάντα. Είναι καιρός να δούμε τα χαρτιά τους. Ακόμα κι αν υπήρχε τρόπος να αποσπάσουν δηλώσεις εξευτελισμού από τους πολιτικούς αρχηγούς αυτής της Βουλής, η επόμενη Βουλή μπορεί να ανατρέψει όλες τις αποφάσεις της προηγούμενης Βουλής σύμφωνα με το Σύνταγμα. Επίσης κατά το διεθνές και κατά το κοινοτικό δίκαιο, μπορεί να διαπραγματευθεί την ανατροπή όλων των αποφάσεων που έχουν ληφθεί, με τις ίδιες διαδικασίες που προβλέπονται. Με άλλες αποφάσεις του Γιούρογκρουπ και της Συνόδου Κορυφής. Αφού ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι και η Γερμανία έχει χάσει την υπομονή της με τους Έλληνες πολιτικούς και με την Ελλάδα που δεν μπορεί να υλοποιήσει τους στόχους που της επιβάλλονται, τι ακριβώς συζητάμε; Μπορούν με παρακάλια να αλλάξουν άποψη; Αφού έχουν δημιουργήσει αναχώματα για την κρίση και οι αγορές το έχουν προεξοφλήσει, τι περιμένουμε; Αν η διάσωση της Ελλάδας δεν αξίζει τον κόπο, τι συζητάμε;

Ειλικρινά, δεν είναι σοβαρή η συζήτηση που γίνεται στην Ελλάδα και πρέπει ένας από τους πολιτικούς αρχηγούς, κατά προτίμηση ο Αντώνης Σαμαράς που έχει το μοναδικό κάπως συγκροτημένο κόμμα να ξεκινήσει μια περιοδεία, στις ΗΠΑ, στο Βερολίνο, στο Παρίσι, στο Λονδίνο και στις άλλες πρωτεύουσες και να θέσει τα πράγματα ωμά και όπως είναι.

Το πρόγραμμα που κατόπιν εκβιασμού ψήφισε η ελληνική Βουλή, δεν είναι βιώσιμο και σε λίγους μήνες θα καταρρεύσει. Εκτός κι αν περιληφθεί ένα σημαντικό αναπτυξιακό πρόγραμμα που θα είναι τόσο ισχυρό ώστε να ανακόψει την ύφεση και η Ελλάδα με νέες άμεσες δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις να επιστρέψει σύντομα στα μεγέθη του 2008 και το χρέος της στο 60% ώστε να είναι άμεσα διαχειρίσιμο. Δεν έχουν νόημα πιά οι εκβιασμοί. Ούτε υπάρχουν μπλόφες. Δείξτε μας τα χαρτιά σας. Αν θέλετε να διατηρηθεί η Ευρώπη όπως τη γνωρίζουμε τα τελευταία 50 χρόνια, έχει καλώς. Ας αναδιαρθρώσουμε το χρέος στα επίπεδα που έχουμε συμφωνήσει στο Μάαστριχτ, κι ας προβλέψουμε ένα πρόγραμμα πανευρωπαϊκό ώστε η Ελλάδα να συγκλίνει με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες του Βορρά. Δεν είναι τόσο δύσκολο αν υπάρχει πολιτική βούληση, η κάθε μεγάλη ευρωπαϊκή πολυεθνική να δημιουργήσει και από μια παραγωγική μονάδα στην Ελλάδα δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας, νέα εισοδήματα και νέο ΑΕΠ μαζί με νέους φόρους. Αν δεν υπάρχει πολιτική βούληση να διατηρήσουμε την Ευρώπη έτσι όπως την ξέρουμε τα τελευταία 50 χρόνια, και οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις προτιμούν να χτίσουν τα νέα τους εργοστάσια στην Κίνα ή στο Βιετνάμ όπου τα μεροκάματα είναι πολύ φθηνότερα, εμείς δεν μπορούμε να σας επιβάλουμε με τη βία το αντίθετο. Είμαστε μια μικρή χώρα και θα ζήσουμε με τις δικές μας δυνάμεις, όπως μπορούμε καλύτερα και στο πλαίσιο που η γεωγραφία μας επιβάλει γιατί η γεωγραφία μας δεν μπορεί να αλλάξει. Το διεθνές περιβάλλον μας είναι δεδομένο και δεν μπορούμε να το αλλάξουμε. Αν το Βερολίνο έχει αποφασίσει να αλλάξει τα δεδομένα 60 χρόνια επιμελούς και βασανιστικής πολιτικής όλων των ευρωπαϊκών κρατών και των συμμάχων του Β’ παγκόσμιου πολέμου, όπως έχουν εξελιχθεί τα τελευταία 60 χρόνια, η Ελλάδα μόνη της δεν μπορεί να το εμποδίσει. Απαιτώντας έναν δημοσιονομικό επίτροπο και έναν δεσμευμένο λογαριασμό για την Ελλάδα, το Βερολίνο έχει υπερβεί κάθε όριο που δικαιούται κατά το διεθνές δίκαιο, κατά την κοινοτική νομοθεσία, κατά το εσωτερικό δίκαιο της Γερμανίας και κατά το εσωτερικό δίκαιο της Ελλάδας. Είναι ένα θέμα που μπορεί να συζητηθεί πλέον στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και όχι πιά στο εσωτερικό της ΕΕ, ή της Κομισιόν, της ΕΚΤ ή του ΔΝΤ. Το Βερολίνο, επιμένοντας σε μια πολιτική που ξεφεύγει από κάθε απόφαση διεθνούς συνεργασίας, ακόμα και από τις αποφάσεις του G-20 πρέπει επιτέλους να έρθει αντιμέτωπο με τις επιπτώσεις των πολιτικών του επιλογών. Ότι ισχύει για τον Σαμαρά, ισχύει φυσικά σε μικρότερο βαθμό και για τον Παπαδήμο, που έχει ορκιστεί να είναι πρωθυπουργός της Ελλάδας και όχι τραπεζίτης ή μεσάζων ανάμεσα σε τραπεζίτες και Έλληνες ή ανάμεσα σε ευρωπαίους και Έλληνες πολιτικούς. Για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας δεν λέω περισσότερα, αλλά μπορεί ασφαλώς να συγκαλέσει σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών και να τους θέσει, ενώπιον αυτών των ευθυνών τους και να καταλήξουν από κοινού σε αποφάσεις που θα δεσμεύουν όλους. Αν αυτή είναι η δέσμευση του πολιτικού συστήματος που γυρεύει ο Σόϊμπλε, ασφαλώς και πρέπει να ακούσει την απάντηση. Την ίδια απάντηση πρέπει να ακούσουμε και όλοι οι πολίτες που σε λίγο θα πάμε στις κάλπες.

Παρασκευή, Μαΐου 27, 2011

Τί να περιμένουμε από τη σύσκεψη;


Είναι ολοφάνερο πλέον ότι είναι θέμα λίγων ημερών, οι οποίες φυσικά και θα περάσουν μέσα σε συνεχείς διαπραγματεύσεις και μπλόφες, αρκετοί άνθρωποι δεν θα κοιμηθούν ίσως ήσυχοι, ή πολλές ώρες, ως τη στιγμή που θα έχει αποφασίσει η ευρωζώνη να χορηγήσει ένα επαρκές νέο δάνειο στην Ελλάδα, με το οποίο θα αναβληθεί (χωρίς να ανασταλεί) ως το 2013 η χρεοκοπία της Ελλάδας. Οι άλλες διαβεβαιώσει είναι καθαρό πολιτικό θέατρο, καθαρές διαπραγματεύσεις όπου όποιος έχει πιο γερά νεύρα και είναι σταθερός στα επιχειρήματά του θα πείσει και τους υπόλοιπους. Οι «μπλόφες» είναι πλέον ολοφάνερες και όποιος έχει το δυνατότερο χαρτί κερδίζει σε ένα παιχνίδι που είναι πλέον ανοιχτό. Αν η Ελλάδα μιλήσει επιτέλους πολιτικά και δείξει ποιο είναι το συμφέρον της ευρωζώνης το οποίο ταυτίζεται με το δικό μας, θα μπορέσει να διορθώσει και τα συνεχή λάθη των ευρωπαίων.

Από τη στιγμή που το ΔΝΤ ανακοίνωσε επίσημα ότι θα αποσυρθεί από τη χρηματοδότηση της Ελλάδας αν οι Ευρωπαίοι δεν εξασφαλίσουν ότι δεν θα υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα χρεοκοπίας για 12 μήνες, η Ευρώπη θα χορηγήσει αυτό το δάνειο (πού όταν το ζήτησε ο Παπακωνσταντίνου δηλαδή η Ελλάδα, του είπαν ότι θα το δούμε τον Ιούνιο μετά την έκθεση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους).
Η διαπραγμάτευση η οποία θα συνεχιστεί ως την τελευταία στιγμή είναι πολιτική και όχι οικονομική. Οι άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις (και κυρίως οι τέσσερις πλεονασματικές) πιέζουν την Ελλάδα θα βάλει ως ενέχυρο την περιουσία της γιατί θέλουν να την αποκτήσουν στο 10% της αξίας της. Δεν χάνουν όμως αυτή την ευκαιρία και μπορούν να το κάνουν το 2013 αν ως τότε η Ευρώπη δεν βρεί την «τελική λύση» ή αν η Ελλάδα δεν βρεί μια άλλη λύση στηριζόμενη στις δικές της και όχι σε δάνειες δυνάμεις, όπως δήλωσε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου στις 22 Δεκεμβρίου στη Βουλή. Αυτό είναι το σχέδιο Β της Ελλάδας. Δεν έχει όμως επαρκώς διακινηθεί και οι πολίτες, (Έλληνες και Ευρωπαίοι) το αγνοούν. Εμείς το δημοσιεύσαμε στο φύλλο της Κυριακής. Αφού λοιπόν οι Ευρωπαίοι δεν χάνουν τίποτα από την αναβολή ως το 2013, είναι δίκαιο να δώσουν και στην Ελλάδα τη δυνατότητα ως το 2013 να λύσει μόνη της τα προβλήματά της, στηριζόμενη και στην περιουσία της.
Ο άλλος λόγος που οι Ευρωπαίοι μας πιέζουν να τους εκχωρήσουμε με 180 ψήφους στη Βουλή την περιουσία μας στην τιμή που επιθυμούν και με διαδικασία που εκείνοι θα ελέγχουν, είναι για να πείσουν τους πολίτες στις χώρες τους ότι δεν χρηματοδοτούν μια Ελλάδα σπάταλη και αποτυχημένη Πολιτεία, αλλά έναν πλούσιο σε ακίνητα και κινητές αξίες που χρειάζεται ρευστότητα και χρόνο. Σαφώς μπορούν να χρησιμοποιήσουν και το πιο σωστό επιχείρημα, ότι δηλαδή στην πραγματικότητα χρηματοδοτούν τον εαυτό τους και όχι την Ελλάδα.

Ιδού πως γίνεται αυτό. Όλα τα δάνεια και το περσινό και το φετινό δεν προορίζονται ούτε κατά ένα ευρώ να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξη, νέα δημόσια έργα στην Ελλάδα κλπ Όλα τα χρήματα προορίζονται για την πληρωμή ομολόγων που λήγουν και οι δανειστές μας τα πληρώνονται κανονικά στο 100% της ονομαστικής τους τιμής, ενώ στη δευτερογενή αγορά θα τα πούλαγαν με έκπτωση έως και 50% αυτή τη στιγμή ή αν ήθελαν να τα ασφαλίσουν με CDS τώρα και δεν το είχαν κάνει ως τώρα, είναι τόσο ακριβά που δεν το κάνει κανείς. Τα χρήματα του δανείου η Ελλάδα τα παίρνει από το EFSF τον προσωρινό μηχανισμό, ο οποίος τα δανείζεται από τις διεθνείς τράπεζες με βαθμολογία ΑΑΑ και με χαμηλό επιτόκιο, περίπου με το γερμανικό επιτόκιο και με ελάχιστο σπρέντ και τα δίνει στην Ελλάδα με κέρδος, περίπου 2%.
Κατά κανόνα η ίδια διεθνής τράπεζα που κατέχει το ελληνικό ομόλογο το οποίο είναι πλέον αφερέγγυο, (και διαπραγματεύεται στην αγορά με έκπτωση 50%) δανείζει την ΕΕ που έχει βαθμολογία ΑΑΑ. Αυτό δεν είναι απόλυτο, αλλά ισχύει σχεδόν στο σύνολο των περιπτώσεων. Δηλαδή με διαφορά μιάς μέρας η τράπεζα ανταλλάσσει το αφερέγγυο ομόλογο με ένα άλλο απολύτως φερέγγυο στο 100% της αξίας του, αντί να το δώσει με έκπτωση. Επομένως η Γερμανία και η Γαλλία που κατέχουν και το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού χρέους είναι αυτές που επωφελούνται έμμεσα. Οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες κυρίως αλλά και όλες οι υπόλοιπες τράπεζες επωφελούνται και εξυπηρετούν το δικό τους συμφέρον ενώ η Ελλάδα δεν λύνει το πρόβλημα του χρέους που αντιμετωπίζει. Κανονικά θα έπρεπε να μας δίνουν έστω ένα 10% για να χρηματοδοτήσουμε την επιστροφή στην ανάπτυξη, αλλά δεν το κάνουν πριν από το 2013 που θα έχει δημιουργηθεί ο μόνιμος μηχανισμός σταθερότητας. Είναι δηλαδή δική τους η καθυστέρηση και δική τους η απαίτηση. Δεν εξυπηρετεί την Ελλάδα. Επομένως υπάρχουν περιθώρια διαπραγμάτευσης τα οποία δεν έχουμε εξαντλήσει. Δεν πιέζουμε. Μόνον δεχόμαστε πιέσεις. Κυρίως γιατί η ελληνική κυβέρνηση απέδειξε ότι ούτε ξέρει ούτε μπορεί. Θα ήθελε, έχει καλές προθέσεις και 160 βουλευτές, (156 μείνανε ακριβώς επειδή δεν διαπραγματεύθηκε) αλλά δεν μπορεί να κάνει πολιτική διαπραγμάτευση.
Από τη σύσκεψη λοιπόν των πολιτικών αρχηγών την Ελλάδα συμφέρει να μην υποχωρήσει με τίποτα ο Σαμαράς και δεχθεί να ψηφίσει τη νέα σύμβαση που αφορά το νέο δάνειο με υποθήκη την ακίνητη περιουσία μας. Τέτοιο ενυπόθηκο δάνειο, που δεν έχει καμιά σχέση με τα ελληνικά ομόλογα που στηρίζονται απλώς στην αξιοπιστία της χώρας χωρίς εγγυήσεις και υποθήκες, μπορούμε να βρούμε και χωρίς δάνειες δυνάμεις. Αλλιώς θα βρεθούμε σε χειρότερη νομική θέση από αυτή που βρισκόμαστε σήμερα. Και όσο δεν έχει αποκατασταθεί η φερεγγυότητα της χώρας κανείς δεν θα μας κατηγορήσει γιατί δεν θέλουμε να αλλάξει η νομική μας θέση.
Από τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών συμφέρει τη χώρα να προκύψει και μια πιο αξιόπιστη κυβέρνηση, αλλά αυτή είναι εσωτερική μας υπόθεση και θα ήταν τεράστιο λάθος να πούμε δημοσίως στους δανειστές μας με τις πράξεις μας, ότι αλλάζουμε κυβέρνηση έστω και με απλό ανασχηματισμό επειδή μας πίεσαν. Ο ανασχηματισμός πρέπει να περιμένει τουλάχιστον ως τον Ιούνιο που θα έχει λυθεί αυτό το ζήτημα. Αλλιώτικα παραδεχόμαστε εμπράκτως και παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις ότι είμαστε ένα προτεκτοράτο τελευταίας υποστάθμης και την επομένη θα μπούν οι Τούρκοι να πάρουν κι αυτοί το μερίδιό τους, θα πλακώσουνε κι οι γύφτοι γιατί μάθανε ότι … αγαπιόμαστε.
Από τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών πρέπει να προκύψει ένα αρραγές μέτωπο όλων των πολιτικών δυνάμεων που θα λέει καθαρά ότι είμαστε αποφασισμένοι να παραμείνουμε στον σκληρό πυρήνα του ευρώ και να μηδενίσουμε το πρωτογενές έλλειμμα στον συμφωνημένο χρόνο που τον έχουμε ήδη υπογράψει και επομένως δεν χρειάζεται καινούργια υπογραφή. Παρόλα αυτά, μπορούν να πούν οι πολιτικοί αρχηγοί εμείς θα λάβουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε το πρωτογενές έλλειμμα (χωρίς τους τόκους) θα το μηδενίσουμε πολύ νωρίτερα, παρά το γεγονός ότι δεν είναι συμβατική μας υποχρέωση. Και θα το κάνουμε γιατί κρίνουμε ότι έτσι εξυπηρετούμε το συμφέρον της χώρας μας και της Ευρώπης. Σ’ αυτή την προσπάθειά μας θέλουμε τη συμπαράσταση και της Ευρώπης και των ΗΠΑ και άλλων χωρών που μπορούν να μας βοηθήσουν με βάση ισότιμες συμφωνίες που θα κάνουμε μαζί τους και στις οποίες θα περιλαμβάνεται και η αξιοποίηση της περιουσίας του ελληνικού λαού την οποία διαχειρίζεται η κυβέρνηση με το σημερινό νομικό καθεστώς και χωρίς αυτό να αλλάξει.

Δευτέρα, Ιανουαρίου 26, 2009

Δε βγαίνουν οι διπλές κάλπες...

(Όλες οι κοπέλλες είναι Ελληνίδες, αλλά κανένας δεν τίς έχει γνωρίσει ακόμα...)
Άμα είσαι μια κυβέρνηση σε κάθοδο, ότι και να κάνεις δεν σου βγαίνει. Ακόμα και πετυχημένες πρωτοβουλίες και πετυχημένες προσπάθειες αλλαγής του πολιτικού κλίματος, πέφτουν στο κενό ή έχουν ανάξιες λόγου επιπτώσεις. Πολύ κακό για το τίποτα. Και βέβαια μετά από κάθε τέτοια αποτυχημένη προσπάθεια, η πτώση συνεχίζεται και σταδιακά θα γίνεται ελεύθερη πτώση.

Η ηγεσία της ΝΔ έχει καταγράψει τις τελευταίες εβδομάδες μερικές καλές εμπνεύσεις ή επικοινωνιακές πολικές. Το ίδιο χρονικό διάστημα το ΠΑΣΟΚ έχει δείξει καθυστερημένα αντανακλαστικά ή και αδράνεια. Η μεν ΝΔ δεν κέρδισε τίποτα και κυρίως δεν κατάφερε να αλλάξει τις εντυπώσεις, το δε ΠΑΣΟΚ δεν κέρδισε μεν αν και θα μπορούσε, αλλά και δεν έχασε τίποτα, αφού δεν άλλαξε το πολιτικό κλίμα. Όλα φυσικά έχουν την εξήγησή τους.

Είχα καταγράψει πριν από αρκετές εβδομάδες ότι ήταν λάθος οι τοποθετήσεις στελεχών του ΠΑΣΟΚ που έμπλεκαν την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας το 2010 με το ζήτημα των εκλογών. Έκαναν λάθος, αλλά τη γλίτωσαν πολύ φτηνά. Έδειξαν να αφήνουν το ζήτημα στο ράφι όταν διάβασαν στις μετρήσεις –αν και δεν έπρεπε να έχουν αμφιβολία – ότι ο κόσμος δεν γουστάρει πρόωρες εκλογές. Και φυσικά δεν θέλουν να μπλέκεται η εκλογή του ΠτΔ με μικροκομματική εκμετάλλευση των συνταγματικών προβλέψεων.

Αντιθέτως είναι σωστό πολιτικά να καλεί το ΠΑΣΟΚ την κυβέρνηση να παραιτηθεί επειδή διαπιστώνει ή διαπιστώνεται αντικειμενικά ότι δεν μπορεί να κυβερνήσει, ότι είναι κατώτερη των περιστάσεων και9 ότι είναι πολιτικά αδύναμη να επεξεργαστεί οποιαδήποτε λύση των προβλημάτων. Έτσι μεγιστοποιεί τη φθορά της κυβέρνησης κάνει όλους τους πολίτες να καταλάβουν ότι η κυβέρνηση είναι λίγη και τα στελέχη ακόμα της ΝΔ να συμφωνήσουν μαζί της βλέποντας την πραγματικότητα. Κι αν δεν βλέπουν την πραγματικότητα στην ηγεσία της ΝΔ δεν πειράζει τη βλέπουν οι πολίτες και κρίνουν αν ένα κόμμα προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κρατηθεί στην εξουσία.

Αντικειμενικά όμως και λογικά η κυβέρνηση δεν μπορεί να προσφύγει σε πρόωρες εκλογές γιατί θα ήταν αυτοκτονία. Ο κόσμος θα καταλάβει ότι θέλει να αποφύγει το πικρό ποτήρι των ευθυνών της και θα καταβαραθρωθεί. Δεν θα χάσει με μικρή διαφορά, αλλά με μεγάλη διαφορά. Με δέκα μονάδες διαφορά. Όχι με τέσσερις. Το ΠΑΣΟΚ κάθε μέρα που περνάει, πρέπει να βεβαιώνει με τις ενέργειές του τους πολίτες ότι είναι η σοβαρή εναλλακτική λύση. Δεν ξέρει η κυβέρνηση τι πρέπει να κάνει; Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να ξέρει. Δεν έχει πρόγραμμα εξόδου από την κρίση; Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να έχει. Δεν έχει πρόγραμμα επιστροφής στην ανάπτυξη; Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να έχει. Δεν μπορεί να μαζέψει τους φόρους; Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να μπορεί. Δεν μπορεί να περιορίσει τις σπατάλες; Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να μπορεί. Δεν μπορεί να κόψει το ρουσφέτι; Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να μπορεί. Δεν μπορεί παρά να καλύπτει τα λαμόγια, τους ξαδέρφους, τους φίλους, και τις παρέες ή τους Βατοπεδινούς; Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να μπορεί.

Τα μέσα ενημέρωσης προσπάθησαν να πείσουν τη ΝΔ ότι με πρόωρες εκλογές την άνοιξη ή πάντως το πρώτο εξάμηνο του 2009 θα μπορούσε να αποφύγει τα χειρότερα. Αυτό είναι σωστό. Η ηγεσία της ΝΔ και ιδίως ο πρωθυπουργός φαίνεται ότι το κατάλαβαν και προσπάθησαν να παίξουν αυτό το χαρτί. Αλλά νομίζω ότι κατάλαβαν ότι είναι παγίδα. Μέχρι και οι αγρότες το κατάλαβαν και στύλωσαν τα πόδια για να πάρουν 500 εκατομμύρια ευρώ, που υπολόγιζαν, αλλά εξτρά από αυτά που έτσι κι αλλιώς θα έπαιρναν. Μια μικρή διαφορά που απαγορεύει στην κυβέρνηση τα επικοινωνιακά παιχνίδια. Ή θα τους δώσει 500 πραγματικά εκατομμύρια ή δεν θα πάρει καλή συμφωνία.

Κυκλοφορούν επίσης άλλα δύο παιχνίδια. Το ένα έχει να κάνει με τον εκλογικό νόμο. Κατάλαβαν τώρα αυτό που τους έλεγε ο Σουφλιάς. Ότι κακώς αλλάζετε τον εκλογικό νόμο, θα παίξετε αντικειμενικά το παιχνίδι του ΠΑΣΟΚ. Και προσπαθούν να διερευνήσουν αν το ΠΑΣΟΚ είναι εντελώς ανόητο ώστε να συμφωνήσει σε αλλαγή του εκλογικού νόμου με δέλεαρ την παλιννόστηση του δικομματισμού. Το καρότο για το ΠΑΣΟΚ είναι αυτό. Ελπίζω να δουν και την παγίδα εγκαίρως, ότι δηλαδή ο νόμος Σκανδαλίδη μπορεί να δημιουργεί προβλήματα στην προσπάθεια ενός κόμματος να κυβερνήσει αυτοδύναμα, αλλά ακριβώς αυτός είναι ο σκοπός του. Να τερματίσει τις αυτοδυναμίες ενός κόμματος και να ευνοήσει τις συμμαχικές κυβερνήσεις. Και επειδή στην Ελλάδα η πραγματική δύναμη της δεξιάς είναι στο 40% με όλα της τα κόμματα, θα είναι μονίμως στην αντιπολίτευση. Μόνο με δικομματικό σύστημα μπορεί να ελπίζει ότι θα κυβερνά όταν η κεντροαριστερά θα χρεοκοπεί ή θα την βαριέται ο κόσμος και θα θέλει να την αλλάξει, επειδή βαρέθηκε τα ίδια πρόσωπα.

Ελπίζω να μην τσιμπήσουν σαν ανόητοι και να αρχίσουν μερικοί έστω ένας ή δύο να πουν ότι ναι αποδείχθηκε ότι ο δικομματισμός είναι η μόνη λύση στα προβλήματα του τόπου. Ή αν το πει κανένα ανόητο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ για να εξασφαλίσει δημοσιότητα, να του ρίξουν οι άλλοι έγκαιρα έναν κεσέ γιαούρτι για να βγει ασπροπρόσωπος. Το ίδιο ισχύει και για την επαναφορά της συζήτησης για το πρόσωπο του ΠτΔ που έκανε ο Παυλόπουλος λέγοντας ότι εμείς προτείνουμε τον Κάρολο Παπούλια. Να μας πει το ΠΑΣΟΚ αν συμφωνεί. Γιατί να σας πει ρε μάγκες; Έχουμε τώρα Μάιο του 2010; Τώρα έχουμε 2009 και μπροστά μας ευρωεκλογές. Τώρα έχουμε οικονομική κρίση να ξεπεράσουμε κι εσείς δεν μπορείτε. Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε κυβέρνηση. Πρόεδρο της Δημοκρατίας έχουμε. Δεν ψάχνουμε να βρούμε. Η κυβέρνηση είναι κατώτερη των περιστάσεων. Όχι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Όταν το 2010 έρθει η ώρα να συζητήσουμε το θέμα του ΠτΔ, καταρχήν θα ρωτήσουμε τον Κάρολο Παπούλια που είναι ένας καλός πρόεδρος αν ενδιαφέρεται, κι αν θέλει κι αν μπορεί μια δεύτερη θητεία και εκεί θα περιμένουμε και την επίσημη τοποθέτηση της ΝΔ από την αντιπολίτευση. Όχι τη γνώμη ενός υπουργού της.

Ελπίζω ότι θα έχουν καταλάβει τις λάθος τοποθετήσεις που έκαναν μερικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, όπως ο Λοβέρδος, ο Πάγκαλος και ο Ρέππας, και να μην κάνουν πάλι το ίδιο λάθος δημιουργώντας σύγχυση στους πολίτες, για το ποιος είναι υπεύθυνος και προκαλεί πρόωρες εκλογές, ενώ η συνταγματική τάξη λέει ότι η ΝΔ έχει άλλα δυόμισι χρόνια κυβερνητικής θητείας όπως προβλέπει το Σύνταγμα. Εκτός φυσικά κι αν συμφωνήσει και η ΝΔ ότι είναι ανίκανη να κυβερνήσει και παραιτηθεί. Τότε φυσικά και οι πολίτες δεν θα έχουν αντίρρηση να γίνουν εκλογές ώστε να μην μείνει η χώρα ακυβέρνητη.