Η ακρίβεια μας θόλωσε το νου...

Ευτυχώς δηλαδή που υπάρχει και το ΠΑΣΟΚ και καταφέρνουμε να ξεχνάμε τον πόνο μας με την ακρίβεια, αλλιώς υπήρχε κίνδυνος να προκύψει καμιά σοβαρή οργάνωση και αντίδραση των καταναλωτών η οποία θα μπορούσε να λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Σκεφθείτε για παράδειγμα ότι το ρεύμα Βενιζέλου, ήθελε και πράγματι μπορούσε να οργανώσεις πυρήνες και οργανώσεις σε όλη την Ελλάδα για να μπορέσει να υπάρξει και στο μέλλον και να μην πάει χαμένη μια τέτοια κινητοποίηση σαν αυτή που είχε δημιουργηθεί λόγω της διαδικασίας διαδοχής.

Μια τέτοια οργάνωση από μόνη της θα αποκτούσε πολιτικά χαρακτηριστικά, αναγκαστικά για να μπορέσει να μακροημερεύσει. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τους εμπόδισε, χωρίς όμως να μπορέσει να φτιάξει μια πανελλαδική οργάνωση επίσημη που θα μπορούσε να απορροφήσει και αυτούς που δεν είχαν ψηφίσει τον Παπανδρέου. Επειδή όμως φοβάται η ηγεσία τη βάση, φροντίζει να εμποδίσει ακόμα και την αυτοοργάνωσή της.

Γιατί οι πολιτικές οργανώσεις είναι σε θέση να προσανατολίζονται σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις οι οποίες και τις θρέφουν. Έτσι ζουν, έτσι αναπνέουν και έτσι επεκτείνονται οργανώνονται και πετυχαίνουν τους στόχους τους. Στη σημερινή συγκυρία η ακρίβεια προσφέρει το πεδίο μεγάλων πρωτοβουλιών και κινητοποιήσεων πρωτότυπων. Το ότι δεν γίνεται τίποτα αν και υπάρχει ανάγκη, είναι η αιτία για να διαπιστώνουμε αυτό που λέγαμε πολιτικό στασιμοπληθωρισμό. Υπάρχει οξύτατη ανάγκη, αλλά ακόμα μεγαλύτερη ανικανότητα του υποκειμένου να αντιδράσει. Το αποτέλεσμα είναι η σήψη και η αδράνεια. Οι κερδοσκόποι κάνουν λίγη υπομονή να βγάλουν υπερκέρδη άλλο ένα εξάμηνο και μετά άλλο ένα, μέχρι να καταρρεύσει το σύστημα και το υποκείμενο βάζει τρικλοποδιές στον εαυτό του ώστε να μην μπορέσει να ανταποκριθεί στην επίκαιρη αποστολή του άρα να χαντακώσει και την ιστορική του αποστολή.

Κι αν δεν έχει ιστορική αποστολή δεν έχει και λόγο ύπαρξης…Εδώ και καιρό, φαίνεται από μακριά ότι ο καθένας από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, κι αυτοί που είναι με τον Παπανδρέου κι αυτοί δεν είναι, ακολουθούν προσωπικές πορείες και επιδιώξεις. Το ίδιο και ο Σημίτης. Είπαμε και χθες ότι ο Σημίτης έχει το μυαλό του στην ΕΕ και στις Βρυξέλλες γιατί έτσι κι αλλιώς στην Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει τίποτα και μάλιστα δημιουργικό και χρήσιμο. Έχει εξαντλήσει όλα τα περιθώρια. Φροντίζει λοιπόν να ευθυγραμμίζεται κάθε φορά με αυτούς που κάνουν κουμάντο στην ΕΕ για να έχει και πιθανότητες να είναι υποψήφιος πρόεδρος. Δεν είναι κακή επιδίωξη ούτε προσωπική μωροφιλοδοξία,

Είναι ένας πολιτικός στόχος τον οποίο υπηρέτησε ως πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και κατάφερε να κρατήσει ενωμένη την ΕΕ σε κρίσιμες στιγμές που οι Αμερικανοί θα ήθελαν να γίνει μπάχαλο. Και η μόνιμη παρουσία των επτά χωρών της πρώην ανατολικής Ευρώπης κάνει επιτακτική την ανάγκη γι αυτούς που επιδιώκουν την πολιτική ενοποίηση να υπάρχει ένας τέτοιος άνθρωπος στο τιμόνι της ΕΕ που να μπορεί και να μανουβράρει και να σκληρύνει και να μαλακώσει ελεγχόμενα ώστε να υπηρετήσει τον στρατηγικό στόχο της ενοποίησης.

Αλλά αυτά τα επιδιώκει ο Σημίτης από μόνος του και όσο το ΠΑΣΟΚ δείχνει να ακολουθεί άλλο δρόμο, τόσο αυτός σκληραίνει τη θέση του και ζητάει και τα ρέστα. Όσο νοιώθει απομονωμένος, τόσο θέλει περισσότερα παρακάλια για να δείξει ενδιαφέρον, αλλά κανένας δεν είναι διατεθειμένος να τον παρακαλέσει. Να μη σας πω ότι και ο Παπανδρέου το κάνει επίτηδες και τσιγκλάει τον Καραμανλή να φτιάξει εξεταστική επιτροπή για την υπόθεση Ζήμενς μήπως και υπάρχει κάποιος που θα φοβηθεί περισσότερο από αυτόν. Το βλέπει ο Σημίτης, φυσικά και χωρίς να φοβάται, εκνευρίζεται γιατί καταλαβαίνει ότι ο Παπανδρέου το κάνει επίτηδες για να ρίξει λάσπη στη δική του διακυβέρνηση αντί να την υπερασπιστεί.

Οι πολιτικές τοποθετήσεις πάντως του Σημίτη – και υποθέτω ότι στις 4 Ιουλίου που θα κάνει το ετήσιο συνέδριο των εκσυγχρονιστών στην Ηλεία, θα το κάνει πιο εμφανές – αυτές που έχουν να κάνουν με την ΕΕ έγιναν ακριβώς για να ευθυγραμμιστεί και αν μπορεί να ρυμουλκήσει και την Ελλάδα δηλαδή τον Καραμανλή και τον Παπανδρέου στις νέες θέσεις του διευθυντηρίου Σαρκοζί-Μέρκελ. Το 2003 έκανε ακριβώς το ίδιο με τους Σιράκ και Σρέντερ και το έκανε με πολύ ικανοποιητικό τρόπο. Κι αυτό ξαναλέω για να μην τον αδικήσω το κάνει επειδή πολιτικά είναι ευρωπαϊστής, υποστηρίζει την ευρωπαϊκή ενοποίηση και όχι για να κερδίσει πρόσκαιρα οφέλη και μάλιστα προσωπικά.

Απλώς ξέρει ότι πρέπει σοβαρά να υποστηρίξει μια ευρωπαϊκή πολιτική και όχι να είναι αιθεροβάμων που σαν τον Παπανδρέου ή σαν τον Βενιζέλο δουλεύει για την επόμενη δεκαετία. Δουλεύει για τώρα. Για σήμερα που έχουμε και το πρόσθετο πρόβλημα της Ιρλανδίας η οποία δεν μας επιτρέπει να θεωρήσουμε επικυρωμένη την ευρωσυνθήκη άρα και να πάμε σε εκλογή προέδρου της ΕΕ ώστε να αποκτήσει και πολιτική υπόσταση…Κατά τα άλλα, το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν είναι σε θέση να κάνει ευρωπαϊκή πολιτική όπως θα έπρεπε, αλλά δεν μπορεί να κάνει ούτε και εσωτερική πολιτική που είναι αλληλένδετη. Ούτε και οι υπόλοιποι που θέλουν να πάρουν τη θέση του Παπανδρέου και του Βενιζέλου είναι πιο μπροστά. Αναφέρομαι στον Σκανδαλίδη και στην Άννα Διαμαντοπούλου οι οποίοι επίσης δεν είναι σε θέση να προτείνουν και να υποστηρίξουν μια ίδια ή έστω και διαφορετική πολιτική στρατηγική για την Ευρώπη, για τον κόσμο, για την Ελλάδα και για την ακρίβεια.

Γι αυτό τους βλέπετε χαντακωμένους σε μια θολούρα, σε μια ομίχλη στην οποία βαδίζουν με τα χέρια τεντωμένα για να μην τρακάρουν. Πάνε στα τυφλά γιατί δεν έχουν ούτε καμπανάκι… δηλαδή ούτε καλές σχέσεις μεταξύ τους για να μην τρακάρουν μεταξύ τους αλλά να πετύχουν μια μίνιμουμ πολιτική συμφωνία η οποία θα τους επιτρέψει να ζήσουν άλλη μια τετραετία ως κόμμα του 40%. Έχουν βάλει πλώρη και μερικοί το επιδιώκουν να γίνει κόμμα του 20%…

Ο Σημίτης φλερτάρει τη Βρυξέλλα...

(η ξεκούραση του πολεμιστή...)

Δε μας φτάνει που έχουμε την ακρίβεια η οποία κατατρώγει όλα τα εισοδήματα, έχει φέρει σε απόγνωση τους χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους και δυσκολεύει ήδη τα μεσαία εισοδήματα τα οποία για πρώτη φορά δεν μπορούν να βγάλουν το μήνα, αν και έχουν προσαρμόσει τις δαπάνες τους.

Η ακρίβεια πάντως δεν χτυπάει τους βιομηχάνους ή τους εμπόρους ή τις μεγάλες αλυσίδες του λιανεμπορίου μέσω της μείωσης του τζίρου, όπως ίσως θα υπέθετε κανείς. Και ο λόγος είναι ότι η ακρίβεια δεν μειώνει δραματικά το τζίρο τους γιατί αυτές οι δαπάνες είναι περίπου ανελαστικές για τα νοικοκυριά. Δεν μπορούν να μείνουν χωρίς τρόφιμα. Πρώτα θα πεθάνουν οι άνθρωποι από πείνα και μετά οι έμποροι και οι παραγωγοί τροφίμων από έλλειψη κερδών.

Αντιθέτως έχουν τη δικαιολογία να αναδιαρθρώσουν τη λειτουργία τους και τη σύνθεση του προσωπικού, εκμεταλλευόμενοι τη νέα νομοθεσία και τα νέα στραβά μάτια της κυβέρνησης για να καθιερώσουν τις τετράωρες απασχολήσεις και την μετατροπή του σταθερού ωραρίου σε ελαστικό. Σε συνδυασμό με τη μείωση των συντελεστών κέρδους, μπορούν να δείξουν μεγαλύτερα κέρδη, πράγμα που τους αυξάνει τη δυνατότητα δανεισμού ή μεγαλώνει την υπεραξία τους αν είναι στο χρηματιστήριο ή αν επιθυμούν την είσοδό τους για να αντλήσουν φτηνά κεφάλαια.

Ενδεικτικά ο Νίκας είχε αύξηση κερδών κατά 5.180%, η Νοβαρτις κατά 664%, ο Καλλιμάνης 572%, η Ολύμπικ Κέτερινγκ 320 %, η Σόγια Ελλάς κατά 180%. Η Κρέτα φάρμ 81%, η Κόκα κόλα 25%… Η ακρίβεια λοιπόν χτυπάει μόνον τους μισθωτούς και ιδίως όσους παίρνουν κάτω από 1.000 ευρώ το μήνα. Αισθητή γίνεται σε όσους παίρνουν κάτω από 3.000 ευρώ το μήνα και αυτοί οι άνθρωποι που είχαν συνηθίσει να αποταμιεύουν ή να αγοράζουν σπίτια και αυτοκίνητα με στεγαστικά και με καταναλωτικά δάνεια, βλέπουν ότι πιά δεν μπορούν και να το κάνουν. Τέλος.

Το κράτος με μια νεοφιλελεύθερη ηγεσία είναι το πρώτο που σέρνει το χορό της ακρίβειας για λόγους ιδεολογικούς και πολιτικούς. Για τον ίδιο λόγο που ο Αλογοσκούφης μειώνει τον συντελεστή κέρδους των επιχειρήσεων και αφήνει αφορολόγητους τους επιχειρηματίες, για τον ίδιο λόγο δεν έχει καμία αντίρρηση να διπλασιάσει η ΔΕΗ και ο ΟΤΕ τα τιμολόγιά τους (όσο είναι υπό κρατικό έλεγχο). Κι αυτό γιατί ενδιαφέρεται να πουλήσει τη ΔΕΗ και τον ΟΤΕ και όχι να παρέχονται φτηνές υπηρεσίες στον ελληνικό λαό και στις επιχειρήσεις. Είναι έξω από την ιδεολογία τους και την πολιτική τους.

Αυτή τη στοιχειώδη πολιτική διάκριση έχει χρέος το ΠΑΣΟΚ που ισχυρίζεται ακόμη ότι είναι σοσιαλιστικό, και τα κόμματα της Αριστεράς να το κάνουν κτήμα του λαού. Όλου του λαού και όχι μόνο των διανοούμενων της Αριστεράς που το γνωρίζουν ήδη. Και η αριστεροσύνη αυτών των κομμάτων εξαρτάται από την ικανότητά τους να πείσουν γι αυτό κυρίως τους πολίτες που ψηφίζουν δεξιά κόντρα στα οικονομικά τους συμφέροντα.

Την ίδια στιγμή το ΠΑΣΟΚ, κάνει ότι μπορεί για να συσκοτίσει την πραγματικότητα με διάφορες θολές προτάσεις όπως ανεξάρτητη αρχή για τα μονοπώλια ή για όλα φταίει η δεξιά και μόλις ορκιστούν ΠΑΣΟΚοι υπουργοί τα προβλήματα θα λυθούν. Ο Σημίτης επίσης που έδωσε την αφορμή για την τελευταία κρίση, δεν έχει το μυαλό τους στην Ελλάδα, αλλά κυρίως στις Βρυξέλλες, το άντρο του νεοφιλελευθερισμού και κυρίως ενδιαφέρεται για την πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης. Πριν από κάποια χρόνια έκαναν κουμάντο κάτι μισοσοσιαλιστές, Όπως ο Σρέντερ και ο Μπλέρ, αλλά τώρα έχει καταλάβει ότι κουμάντο κάνουν ο Σαρκοζί και η Μέρκελ.

Μάλιστα υπολόγιζε ότι αν δεν του χάλαγε τη μανέστρα η Ιρλανδία, θα μπορούσε πάλι να είναι υποψήφιος για πρόεδρος της ΕΕ με πρόεδρο της ΕΕ τον Μπαρόζο. Γι αυτό το λόγο και φρόντισε εγκαίρως να διαφοροποιηθεί σε σχέση με την ένταξη της Τουρκίας, γιατί ήθελε και την ψήφο του Σαρκοζί. Αν και ήταν λοιπόν ο αρχιτέκτονας της αλλαγής γραμμής της Ελλάδας υπέρ της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ, δεν δίστασε για να αυξήσει τις πιθανότητές του να προταθεί ως πρόεδρος της ΕΕ, να αλλάξει πάλι γραμμή και να προτείνει να ταχθούμε υπέρ μιάς ειδικής σχέσης της Τουρκίας. Δηλαδή με τον Σαρκοζί με τον οποίο συμφωνεί και η Μέρκελ.

Τώρα λοιπόν που η ευρωσυνθήκη καταψηφίστηκε στην νΙρλανδία, του ήρθε του Παπανδρέου να υποστηρίξει δημοψήφισμα και μάλιστα πανευρωπαϊκό γιατί ο Παπανδρέου είναι στον κόσμο του και στον ίδιο κόσμο με αυτός είναι και κάτι σοσιαλιστές Ιταλοί, Γάλλοι και Γερμανοί με τους οποίους συναναστρέφεται στη Σοσιαλιστική διεθνή όταν λείπει από την Ελλάδα. Και ο Σημίτης το είχε υποστηρίξει πριν από 2 χρόνια, αλλά τότε ήταν άλλη η συγκυρία στις Βρυξέλλες. Τώρα είναι άλλη και ο Σημίτης είναι με τις Βρυξέλλες. Δεν είναι ούτε με το ΠΑΣΟΚ ούτε με τον Παπανδρέου. Διαφοροποιείται λοιπόν και μάλιστα με άκομψο τρόπο.

Αν το είχε κάνει με κομψό τρόπο, θα είχε μασήσει ο Παπανδρέου και μάλιστα μπορεί και να τον είχε υποστηρίξει, με την έννοια ότι αυτό που υπερασπίζεται ο Σημίτης είναι μια πολιτική υπόθεση για την οποία έχει προσπαθήσει επί σειρά ετών και δεν είναι μια προσωπική μωροφιλοδοξία, Αλλά του έγραψε απαξιωτικά ωθούμενος από τα εσωτερικά, γιατί δεν του αρέσει να διαπιστώνει ότι όλες του οι επιλογές σε πρόσωπα ήταν λάθος. Και ο Παπανδρέου που επέλεξε το 2004 δεν του βγήκε καθόλου γιατί δεν κέρδισε τις εκλογές και ο Βενιζέλος που διάλεξε στη συνέχεια αποδείχθηκε ανίκανος να κερδίσει τον Παπανδρέου. Μάλιστα είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι περισσότερο έχει μετανιώσει για τον Βενιζέλο παρά για τον Παπανδρέου, αν και τον Παπανδρέου τον θεωρεί καμένο χαρτί.

Δεν θα σας πώ άλλα σήμερα, για να κρατήσω το ενδιαφέρον σας για αύριο…

Ακριβό μου τριχίλιαρο... φτηνό μου ευρουδάκι!

(αυτή είναι η δεύτερη φωτογραφία της σειράς। Αύριο η επόμενη। Χθες η πρώτη)

Ασφαλώς οι επιπτώσεις από τον σεισμό είναι πολύ σημαντική είδηση, σημαντικότερη τολμώ να πω και από την ακρίβεια και το μποϋκοτάζ, ιδιαίτερα αφού περιμένουμε ισχυρό μετασεισμό για να αρχίσουν να ησυχάζουν οι άνθρωποι που έχουν πληγεί, έχουν χάσει το σπίτι τους και περιμένουν να ακούσουν λόγια παρηγοριάς ότι το κράτος θα τους φτιάξει το σπίτι. Όπως ακριβώς το έφτιαξε και στους ανθρώπους που κάηκε το σπίτι τους προεκλογικά πέρυσι το καλοκαίρι.

Καλή είναι η βοήθεια και είναι υποχρέωση της πολιτείας να την παράσχει αλλά από δικαιολογίες όταν δεν θέλει να τη δώσει, βρίσκει πολλές. Για παράδειγμα σχεδόν όλα τα 195 εκατομμύρια ευρώ που πρόσφεραν πολίτες της χώρας για να ανοικοδομηθούν τα σπίτια είναι ακόμα άθικτα λόγω γραφειοκρατικών προβλημάτων, ενώ με τα τριχίλιαρα που για λόγους προεκλογικούς έδωσαν χωρίς γραφειοκρατικές διαδικασίες, μοίρασαν 65 εκατομμύρια σε τρεις μέρες. Βλέπετε εκεί ο σκοπός ήταν ιερός. Να κερδίσει η κυβέρνηση τις εκλογές. Οπότε δόθηκαν εν ριπή οφθαλμού και τα 65 εκατομμύρια. Μετά άρχισαν οι καθυστερήσεις.

Τώρα ήδη είδατε ότι η διαδικασία αφορά πολλά δικαιολογητικά ώστε να είναι κατ’ αρχήν 165 άτομα, δηλαδή οι ιδιοκτήτες των σπιτιών που έπεσαν εντελώς και θα προστεθούν όσοι κριθεί ότι το σπίτι τους είναι κατεδαφιστέο. Όχι χιλιάδες άνθρωποι που μένουν στο σπίτι, με μόνη την υπογραφή του δήμαρχου και με την ταυτότητά τους.

Τώρα σε ότι αφορά την ακρίβεια, υπάρχει ένα σημαντικό ζήτημα. Ότι για την ακρίβεια δεν ευθύνονται οι καταναλωτές, αλλά η κυβέρνηση που επιτρέπει στρεβλώσεις της αγοράς καρτέλ και μονοπωλιακές καταστάσεις οι οποίες έρχονται σε αντίθεση με κάθε φιλελεύθερη πολιτική που υποτίθεται ότι διαπνέει αυτή την κυβέρνηση. Αντιθέτως την διαπνέει ένα πνεύμα κερδοσκοπίας που έχει γίνει ιδεολογία και βίαιης ανισοκατανομής του πλούτου που παράγεται, υπέρ των ισχυρών. Τα καρτέλ, τα μονοπώλια, τα ολιγοπώλια, η απουσία ελέγχων ή τα δήθεν μέτρα που είναι χάδια για τους κερδοσκόπους, ο πληθωρισμός και η ακρίβεια είναι τα μέσα που έχουν οι κερδοσκόποι για να μεταφέρουν το εισόδημα από τους πολλούς εργαζόμενους στους λίγους αετονύχηδες της αγοράς που θέλουν να γίνουν πλούσιοι πολύ γρήγορα.

Οι καταναλωτές είναι οι ίδιοι οι πολίτες που πρέπει και μπορούν να αντιδράσουν μέσα από τη συνειδητοποίηση αυτής της κατάστασης αλλά επιπλέον δεν αρκούνται να ψηφίζουν κάθε 4 χρόνια, αλλά θέλουν να κάνουν και κάτι για τον εαυτό τους σήμερα. Τα μποϋκοτάζ λοιπόν δεν γίνονται για να είναι πετυχημένα, για 5 μέρες. Επίσης δεν γίνονται εναντίον ενός προϊόντος. Γίνονται εναντίον μιάς εταιρίας για όλα τα προϊόντα της και επ’ αόριστον δηλαδή μέχρι να γονατίσει η εταιρία και να υποχρεωθεί επειδή δεν θέλει να αυτοκτονήσει να ρίξει τις τιμές της εκεί που βρίσκεται η τρίτη ή η τέταρτη εταιρία της αγοράς από τιμές. Άρα εφαρμόζεται μάλλον εναντίον όλων των προϊόντων των πρώτων δύο εταιριών σε τιμές και ακρίβεια. Και έπ’ αόριστον. Αν πετύχει οι εταιρίες θα γονατίσουν. Αλλιώς οργανώνεται καλύτερα και επαναλαμβάνεται…

Πρόβλεψη...

(από σήμερα, μιά σειράοκτώ φωτογραφιών του Βάϊσμαν, με τίτλο, "το αντικείμενο του πόθου")

Δυσάρεστες ειδήσεις έχουμε δυστυχώς σήμερα, αλλά τι να κάνουμε… ποτέ η επικαιρότητα δεν διαμορφώνεται με βάση τις προσδοκίες μας. Αυτό φαινόταν ιδιαίτερα χθες στις Κυριακάτικες εφημερίδες που περιείχαν ειδήσεις όπως η εσωστρέφεια στο ΠΑΣΟΚ δηλαδή ειδήσεις που δεν ενδιαφέρουν καθόλου τον κόσμο.

Ο κόσμος ενδιαφέρεται εν πρώτοις για την ακρίβεια και για ότι πρέπει να γίνει για να αρχίσουν να πέφτουν οι τιμές, πράγμα που ως τώρα δεν έχει γίνει. Θα εξηγήσω μετά αν βρω την ευκαιρία τι εννοώ. Ενδιαφέρεται για τον πληθωρισμό ρεκόρ, για την παραπέρα άνοδο των τιμών του πετρελαίου, για το ασφαλιστικό, για τα πανεπιστήμια, για τη Ζήμενς, για τα λιμάνια, φυσικά και για το σεισμό και για τις επιπτώσεις του ή για αστυνομικές ειδήσεις όπως ο φόνος του Σεργιανόπουλου, και για το ποδόσφαιρο φυσικά. Αλλά για τα ψυχολογικά προβλήματα του Βενιζέλου και του Παπανδρέου δεν νομίζω ότι ενδιαφέρεται κανείς πέρα από τους ίδιους και το περιβάλλον τους, οι οποίοι καταφανώς έχουν αποκοπεί από το περιβάλλον και νομίζουν ότι ο κόσμος κινείται γύρω τους.

Ο σεισμός φυσικά είναι πολύ σοβαρός δεδομένου ότι αφορά πάνω από 3.000 ανθρώπους αν μετρήσουμε σπίτι και οικογένεια η οποία χτυπήθηκε. Και πάλι καλά να λέμε, γιατί τέτοιος σεισμός, αυτού του μεγέθους θα μπορούσε να έχει ακόμα μεγαλύτερες επιπτώσεις. Δυσάρεστες. Κατά τα άλλα είχαμε για άλλη μια φορά πρόβλεψη του σεισμού από την ομάδα ΒΑΝ η οποία όμως είναι σαν να μην έγινε για το λόγο ότι δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα αμερικανικού πανεπιστημίου και δεν απευθύνθηκε στον οργανισμό προστασίας και στην επιστημονική του επιτροπή.
Εδώ μπλέκουμε δυό διαφορετικά πράγματα। Το ένα είναι το επιστημονικό ενδιαφέρον και το άλλο είναι η πρακτική αξιοποίηση των προβλέψεων από το κράτος για να προετοιμαστεί καλύτερα να αντιμετωπίσει τον επικείμενο σεισμό. Αντί να λένε όμως αυτό ακριβώς και οι μεν και οι δε, λένε οι μεν προβλέψαμε και οι άλλοι δεν προβλέψατε. Ο καθένας καταλαβαίνει την πρόβλεψε διαφορετικά, οπότε ακόμα κι αν χρησιμοποιούν την ίδια λέξη, δεν μιλάνε για το ίδιο πράγμα, οπότε και δεν πρόκειται ποτέ να συμφωνήσουν. Αν προσθέσουμε και τις ενδο-επιστημονικές κόντρες αλλά και τις ρουσφετολογικές κόντρες για το ποιος επιστήμονας θα γίνει προϊστάμενος κρατικών θέσεων, καταλαβαίνετε…

Η ακρίβεια όπως καταλαβαίνετε δεν είναι σαν τους σεισμούς μπορεί να προβλεφθεί। και δεν είναι ४,९% (τέσσερα κόμμα εννέα τοις εκατό) που ανακοίνωσε η ΕΣΥΕ, αλλά κοντά στο δέκα १०% ...

Οι ακριβότεροι της Ευρώπης

Δεν θέλω να φανώ μονότονος, αλλά και σήμερα υπάρχουν επαρκείς ειδήσεις που αναδεικνύουν το θέμα της ακρίβειας ως πρώτο θέμα μεταξύ των άλλων πολιτικών ή και αστυνομικού δελτίου ειδήσεις. Η έρευνα του ΕΒΕΑ είναι άλλη μία που επιβεβαιώνει το γεγονός ότι τα ίδια προϊόντα πωλούνται στην Ελλάδα από τις ίδιες βιομηχανίες και από τις ίδιες αλυσίδες λιανικών πωλήσεων σε ακριβότερες τιμές από όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Είναι ζήτημα αν σε 1.000 προϊόντα μπορούμε να βρούμε ένα που να είναι φτηνότερο στην Ελλάδα. Ενώ πολλά από αυτά θα έπρεπε να πωλούνται φτηνότερα γιατί παρασκευάζονται δίπλα μας. Επίσης αν δείτε τον κατάλογο τα περισσότερα από αυτά τα προϊόντα είναι βιομηχανικά δηλαδή ούτε μπαγιατεύουν ούτε χαλάνε ούτε τίποτα. Είναι δηλαδή μόνον η στρέβλωση της εσωτερικής αγοράς που επιτρέπει στις πολυεθνικές εταιρίες να πουλάνε ακριβότερα.

Αυτός ο πληθωρισμός και η ακρίβεια φυσικά και δεν είναι εισαγώμενος κι ας εμπλέκονται πολυεθνικές εταιρίες. Οι ίδιες εταιρίες δεν μπορούν και δεν πωλούν ακριβότερα στις άλλες χώρες. Είναι οι εσωτερικές συνθήκες που τους επιτρέπουν μεγαλύτερα ποσοστά κέρδους και μάλιστα χωρίς καμία αντιπαροχή. Όπως επίσης έδωσε πληρωμένη απάντηση ο κ. Βάρδας στην κυβέρνηση λέγοντας ότι το χειρότερο καρτέλ που ανεβάζει τις τιμές είναι το δημόσιο. Και ως παράδειγμα ανέφερε τη ΔΕΗ και τον ΟΤΕ. Χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι με τον ρητορικό συμψηφισμό απαλλάσσονται οι επιχειρηματίες και οι έμποροι. Κι αυτοί κάνουν το ίδιο. Απλώς και το δημόσιο κάνει το ίδιο.

Μποϋκοτάζ στο φρέσκο γάλα (ένα ευρώ μάξιμουμ)

Σήμερα υπάρχουν πραγματικά πάρα πολλές ειδήσεις, αλλά η ακρίβεια εξακολουθεί να έχει πολλές ειδήσεις ώστε να είναι το πρώτο θέμα. Ασχέτως αν όλα ή σχεδόν όλα τα μέσα ενημέρωσης διαλέγουν να προβάλουν άλλα θέματα για να κάνουν τις αβάντες τους. Και η κατάσταση στα πανεπιστήμια είναι σοβαρή αλλά δεν είναι για πρώτο θέμα. Είναι για έκτο. Το λέω για να είσαστε υποψιασμένοι όταν βλέπετε ένα δελτίο ειδήσεων γιατί οι δημοσιογράφοι έχουν κριτήρια αλλά έχει και ο ιδιοκτήτης. Συνήθως τα κριτήρια του ιδιοκτήτη επικυριαρχούν. Και τα λιμάνια είναι θέμα, αλλά όχι πρώτο. Το περιβάλλον έστω και για μία μέρα είναι πρώτο.

Ας δούμε όμως τι ειδήσεις τροφοδοτούν την ακρίβεια. Και στις χώρες ΟΟΣΑ είναι πλέον πρόβλημα ο πληθωρισμός και η ακρίβεια ακόμα και η φτώχεια. Το ποσοστών των φτωχών αυξάνεται διαρκώς ενώ αυξάνεται ο πλούτος κάθε μέρα. Άρα έχουμε πρόβλημα διανομής αυτού του πλούτου. Υπάρχει αρκετός πλούτος αλλά δεν διανέμεται ούτε αναλογικά ούτε δίκαια. Διανέμεται άνισα και άδικα.

Πολύ σημαντικό όμως για να δούμε αν έχουμε συνείδηση της κατάστασής μας και των δικαιωμάτων μας αλλά και της δύναμής μας, είναι το μποϋκοτάζ για το γάλα. Για το φρέσκο γάλα που δίνουμε στα παιδιά μας και πίνουμε κι εμείς και πρέπει να πίνουμε. Από τις 9 ως τις 14 Ιουνίου είναι σημαντικό να μην αγοράσει κανείς φρέσκο γάλα σε τιμή πάνω από ένα ευρώ το λίτρο. Είναι πολύ λογική τιμή. Με τιμή στον παραγωγό 44 λεπτά, μια λιανική τιμή στα 88 λεπτά επιτρέπει να βγάλει κέρδη και η βιομηχανία και το εμπόριο. Ο παραγωγός στα 44 λεπτά καλύπτει το κόστος των αγελάδων, των τροφίμων της υγείας τους και το κόστος των εγκαταστάσεων που δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητο κάνει εκατοντάδες εκατομμύρια δρχ για κάθε εκατοντάδα αγελάδας. Βγαίνουν και τα μεροκάματα και ο κόπος και το άρμεγμα και όλα. Δεν είναι δυνατόν με άλλα τόσα να μην βγαίνει η παστερίωση, η εμφιάλωση και η διανομή. Εκεί πρέπει να συμπιεστεί και το κόστος και τα κέρδη.

Είναι πολύ ήπια η καταναλωτική αυτή αντίδραση και αν υπάρχουν ψήγματα υγείας και στη βιομηχανία, θα δούμε για πρώτο φορά φρέσκο γάλα στην τιμή του ενός ευρώ. Όχι 1,5 γιατί παραείναι ακριβό. Στη Γερμανία πωλείται στα 80 λεπτά και πληρώνουν γερμανικά μεροκάματα και ίδιες τιμές στις ζωοτροφές. Άρα γίνεται. Δεν υπάρχει πρόβλημα παραγωγικότητας στις φάρμες.

Επίσης ακόμα κι αν έχουμε μικρά παιδιά κάτω του ενός χρόνου και θέλουμε να τους δώσουμε το καλύτερο κι αυτό είναι το φρέσκο γάλα, δεν θα πάθουν τα παιδιά μας τίποτα αν για πέντε μέρες πιούν παστεριωμένο φρέσκο γάλα μακράς διαρκείας που έρχεται από τη Γερμανία κι έχει 85 λεπτά. Εμείς μεγαλώσαμε και πίναμε εβαπορέ νουνού που δεν είναι καν φρέσκο. Όλοι οι άλλοι όμως δεν υπάρχει κανένας λόγος να ξαναγοράσουμε ποτέ φρέσκο γάλα σε τιμή πάνω από ένα ευρώ. Εντάξει για τα μωρά ας ψάξουν να βρουν οι γονείς τους, το καλύτερο γάλα (στο σάϊτ της Γκρήνπης) αλλά να μην το πληρώσουν πάνω από ένα ευρώ…

και νεοφιλελεύθεροι είμαστε... να'ουμε!

(το έργο τέχνης λέγεται: νουντ ον πινκ σάτιν)

Δεν λέω σοβαρό θέμα είναι και ο γάμος μεταξύ ομοφυλόφιλων, σοβαρά πράγματα συμβαίνουν και στην παιδεία και στα πανεπιστήμια, και σοβαρές είναι οι συζητήσεις περί μη συνεργασίας ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ. Αλλά σοβαρότερο όλων είναι η ακρίβεια την οποία αυτή η κυβέρνηση δεν επιθυμεί να αντιμετωπίσει με κανέναν τρόπο. Και για να είναι σίγουρη ότι δεν θα κάτι κάτι, αλλά παράλληλα για να κοροϊδέψει τον κόσμο ότι θέλει αλλά δεν μπορεί, αδυνατεί, έστειλε και επιστολή ο πρωθυπουργός στον Μπαρόζο για να του συστήσει αυτό που είναι αποφασισμένο ήδη. Δηλαδή ότι θα συζητηθεί το θέμα της ακρίβειας στην επόμενη σύνοδο κορυφής. Και το πουλάει ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της κυβέρνησης ως δήθεν έμπνευση του Καραμανλή ενώ ήδη είναι αποφασισμένος και έχει ζητήσει η προεδρία τη συμφωνία των ηγετών. Τέτοιες δικαιολογίες.

Δηλαδή αφού πέρασαν 24 ώρες και τους βεβαίωσαν από τις Βρυξέλλες ότι έχει μπει στην ημερήσια διάταξη της συνόδου το θέμα της ακρίβειας, είπανε μεταξύ τους: «Πω πω ευκαιρία που χάσαμε… αν το είχαμε σκεφτεί νωρίτερα και αν δεν ήμασταν κότες, θα είχαμε προτείνει εμείς το θέμα και θα το πουλάγαμε στους χαχόλους ως δική μας πρωτοβουλία»! Μετά ένας από την παρέα που ήταν πιο καλαμπουρτζής, λέει: και που το ξέρουν βρε παιδιά στην Άνω Αγουλινίτσα… γιατί δεν στέλνει ο πρωθυπουργός μια επιστολή κάνοντας τον ανήξερο και να γράφει μέσα αυτά που λέμε τόσες μέρες ότι η κατάσταση στην Ελλάδα είναι απαράδεκτη, ότι όλα στην Ελλάδα πωλούνται ακριβότερα από ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη και επομένως πρέπει η Ευρώπη να λάβει τα μέτρα της και να σταματήσει να μας στέλνει εδώ τον πληθωρισμό της. Ορίστε μας. Και συμφώνησαν και οι άλλοι, αντί να τον πλακώσουν στη σφαλιάρα και να του πουν τι λες βρε απατεώνα…να στείλουν την επιστολή και να βάλουν τα παπαγαλάκια να μας το λένε σοβαρά-σοβαρά, αποκρύπτοντας τη λεπτομέρεια ότι το θέμα της ακρίβειας ήταν ήδη στην ημερήσια διάταξη από την προηγούμενη μέρα…
Εν τω μεταξύ και η ΕΕ μη νομίσετε ότι θέλει να ασχοληθεί σοβαρά με την ακρίβεια. Είναι το άντρο του νεοφιλελευθερισμού και εναντίον κάθε επέμβασης στην αγορά. Απλώς οι άνθρωποι είναι λίγο πιο καλοί επαγγελματίες και είπαν ότι κάτι πρέπει να κάνουμε εμείς οι νεοφιλελεύθεροι γιατί αλλιώς θα κάνουν οι άλλοι και στις εκλογές θα μας σαρώσουν και μαζί με μας και τον νεοφιλελευθερισμό μας.

Επιτέλους όλοι μιλάνε για την ακρίβεια...

Επιτέλους, μπορεί να κουραστήκαμε μερικοί από μας να το λέμε μονότονα, αλλά όλα τα μέσα ενημέρωσης νομίζω ότι υποχρεώθηκαν τελικά να κάνουν μόνιμο πρώτο θέμα, την ακρίβεια.

Υπάρχουν νοικοκυριά στα οποία μπαίνουν και τρείς μισθοί και δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα ούτε με 5.200 ευρώ το μήνα. Κι έτσι ακόμα και αυτοί που μάλλον πρέπει να λογίζονται στους καλά αμειβόμενους, σκέπτονται πως είναι δυνατόν να τα βγάζουν πέρα και άνθρωποι που παίρνουν λιγότερα. Απλώς δεν τα βγάζουν πέρα. Πολλοί είναι αυτοί ιδίως μεταξύ των συνταξιούχων που αν έχουν κάποια ακίνητη περιουσία την πουλάνε για να ζήσουν. Για να βοηθήσουν τα παιδιά τους πάντα το έκαναν. Τώρα πουλάνε απλώς για να ζήσουν. Δανείζονται μια δυό τρείς από τις τράπεζες και μόλις τα χρέη φτάσουν σε κάποιο σημείο δεκάδων χιλιάδων, πουλάνε ένα χωραφάκι για να ξεχρεώσουν και να αρχίσουν να χρεώνονται πάλι από την αρχή.

Μου έκανε εντύπωση σήμερα που έβλεπα ότι μόνον 3,3 εκατομμύρια Έλληνες είναι χρεωμένοι στις τράπεζες. Μετά όμως σκέφτηκα ότι όλοι είμαστε. Δηλαδή τα μικρά παιδιά και οι νέοι που σπουδάζουν ασφαλώς δεν είναι οι ίδιοι γιατί είναι οι γονείς τους. Άλλωστε μικρά παιδιά και νέους που δεν έχουν μόνιμη ή έστω σταθερή για έναν χρόνο δουλειά, δεν τους δανείζουν οι τράπεζες, αν και είναι αυτοί που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Αλλά και συνταξιούχους των 500 ευρώ δεν τους δανείζουν οι τράπεζες. Αν αφαιρέσουμε και τους άνεργους που πάλι δεν τους δανείζουν οι τράπεζες ποιοι ΄μένουν; Αυτά τα 3,3 εκατομμύρια Έλληνες. Όλοι χρωστάμε στις τράπεζες. Όλοι είμαστε συνδρομητές εκτός της ΔΕΗ και του ΟΤΕ και των εταιριών κινητής τηλεφωνίας και στις τράπεζες. Και το ποσό που έχουμε δανειστεί δεν μειώνεται ποτέ. Τους τόκους μόνον πληρώνουμε. Συλλογικά όχι ατομικά.
Ακόμα και ένα ζευγάρι γονέων που και οι δύο είναι δημόσιοι υπάλληλοι, δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα, φανταστείτε οι υπόλοιποι…

Το ψέμα της μείωσης τιμών...

Μέχρι σήμερα μας έλεγαν ψέματα του στυλ, έχει ανέβει το κόστος παραγωγής, ότι φταίνε τα μεγάλα μεροκάματα,, ότι δε βγαίνουμε, ότι θα χρεοκοπήσουμε, και επομένως οι τιμές πρέπει να ανεβαίνουν 3-4-5 φορές το χρόνο. Μετά την κατακραυγή η οποία οφείλεται μάλλον στην απελπισία του κόσμου και τη συνακόλουθη αντιπολίτευση των μέσων ενημέρωσης, μας λένε άλλο ένα ψέμα, ότι μόνον τόσο από 3% έως 10% μπορούμε να μειώσουμε τις τιμές. Και είναι ψέμα γιατί όπως ακριβώς αυθαίρετα καθόριζαν την τιμή ως τώρα έτσι προσδιορίζουν και την έκπτωση.

Το σωστό είναι να υπάρχουν κάποια αντικειμενικά κριτήρια ορατά δια γυμνού οφθαλμού. Για τα προϊόντα π.χ. των πολυεθνικών εταιριών τροφίμων, το μέτρο σύγκρισης πρέπει να είναι η τιμή στην οποία πωλούν το ίδιο προϊόν σε άλλες χώρες της Ευρώπης κι αυτό σε σύγκριση με τον τόπο παραγωγής. Αν π.χ. τη συσκευασμένη ντομάτα την παράγουν στην Ελλάδα, δεν μπορούν να την πωλούν φτηνότερα στη Γαλλία. Πρέπει να την πωλούν φτηνότερα στην Ελλάδα.

Αν πάλι χρησιμοποιούν ντομάτα Τουρκίας, πάλι πρέπει να την πωλούν φτηνότερα στην Ελλάδα σε σύγκριση με όλες τις άλλες χώρες. Αν έρχεται από τη Λατινική Αμερική τότε ας την πωλούν στην Ελλάδα σε ακριβότερη τιμή, σε σύγκριση με την Πορτογαλία, αλλά όχι σε σύγκριση με τη Γερμανία. Όπως επίσης το σωστό θα ήταν όχι να πωλούν ακριβά όλη την ελληνική πατάτα και μετά να πωλούν στην ίδια τιμή την πατάτα Αιγύπτου για το λόγο ότι τα εργατικά εκεί είναι φτηνότερα, αλλά και τα μεταφορικά για να φέρεις ένα καράβι πατάτες είναι φτηνότερα από το να φέρεις πατάτες από τη Θράκη στην Αθήνα με το αυτοκίνητο.

Δηλαδή η γενική γραμματεία Καταναλωτή που είναι τμήμα του υπουργείου Ανάπτυξης δεν μπορεί να πηγαίνει στα τυφλά και να παρακαλάει κουτουρού. Έτσι δεν θα κάνει τίποτα άλλο εκτός από δημόσιες σχέσεις και μάλιστα κάκιστες γιατί σε δυό μήνες θα είμαστε πάλι εκεί που ξεκινήσαμε. Οι πατάτες Αιγύπτου πρέπει να πωλούνται σε φτηνότερη τιμή και παράλληλα με τις πατάτες Θήβας ή τα σκόρδα Ψαχνών και Κίνας και ο καταναλωτής να διαλέγει ανάλογα με την τσέπη του και με τα γούστα του. Το ίδιο ισχύει και για τα πεπόνια από το Μουρίκι ή από την Κύπρο.

Τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά για τα προϊόντα της Βιομηχανίας όπως απορρυπαντικά, σαμπουάν, αφρόλουτρα, σαπούνια ή ξυραφάκια. Κόστος-κέρδος. Το ίδιο ισχύει και για τα ρούχα, αλλά το ίδιο ισχύει και για τα ενοίκια των καταστημάτων. Δεν μπορεί ο ιδιοκτήτης κεντρικού εμπορικού καταστήματος ή καφετέριας να πληρώνει 10.000 ενοίκιο και ο καφές να φτάνει στα 4 ευρώ ενώ ο ιδιοκτήτης φοροδιαφεύγει. Υπάρχει μια αλυσίδα που τροφοδοτεί την ακρίβεια η οποία πρέπει να σπάσει. Δεν θα σπάσει ποτέ όμως αν δεν γίνει η αρχή. Αν γίνει η αρχή και οι υπόλοιποι θα ακολουθήσουν.

Για πιάσε την κεντρική καφετέρια που πουλάει τον φραπέ 4 ευρώ και ρώτα την από πού προκύπτει τόσο ακριβό κοστολόγιο; Θα αναγκαστεί να σου πεί ότι πληρώνει παράλογο ενοίκιο που είναι μαύρα. Δώσε του λοιπόν την δυνατότητα να τα δηλώσει χωρίς ποινές. Όχι όμως με εισπρακτική λογική (να πιάσω τον φοροφυγά ιδιοκτήτη) γιατί έτσι δεν θα φτηνύνει ο καφές. Δώσε τη δυνατότητα στον ιδιοκτήτη αντί για 4.000 ευρώ να πάρει 2.000 ευρώ αλλιώς θα δώσει στην εφορία περισσότερα. Το ίδιο ισχύει και με την κρατική φορολογία στα καύσιμα, στα εισητήρια, στα δημόσια θεάματα, στα τσιγάρα στα ποτά και στα ξενύχτια…

Και φυσικά πρέπει να επανακυκλοφορήσουν τα κέρματα των 1-2 και 5 λεπτών. Ένα προϊόν που κάνει 50 λεπτά δεν μπορεί τώρα να αυξηθεί 2% δηλαδή ένα λεπτό, αλλά μόνον 10 λεπτά δηλαδή 20%. Αυτές οι στρογγυλοποιήσεις εξευτελίζουν το χρήμα του μισθού μας και τροφοδοτούν τον τιμάριθμο…

Ο τιμάριθμος στο έξι κόμμα δύο %, τον Απρίλιο 2008

Σήμερα ο πρωθυπουργός αποφάσισε να μιλήσει στη Βουλή στην ώρα του πρωθυπουργού για ένα σοβαρό μεν θέμα, αλλά που δεν αγγίζει όλο τον πληθυσμό. Και η υγεία είναι σοβαρό θέμα ιδιαίτερα για όσους εξ ημών έχουμε την ατυχία να ερχόμαστε σε επαφή με το σημερινό ΕΣΥ που μετά από σειρά ετών με υποχρηματοδότηση κοντεύει να διαλυθεί εντελώς. Η ακρίβεια όμως είναι σημαντικότερη με δημοσιογραφικά κριτήρια γιατί αφορά όλους τους Έλληνες στην μεγάλη τους πλειοψηφία γιατί οι πλούσιοι είναι λίγοι.

Η μέτρηση που έκαναν λοιπόν δύο καθηγητές, έδειξε ότι ο πληθωρισμός των φτωχών Ελλήνων είναι τουλάχιστον κατά 50% υψηλότερος και αυτό με βάση τις μετρήσεις της ΕΣΥΕ. Και η ΕΣΥΕ θα μπορούσε να κάνει την ίδια μέτρηση, αλλά δεν την κάνει γιατί δεν συμφέρει πολιτικά.

Οι ανατιμήσεις λοιπόν σε 6 βασικά είδη πρώτης ανάγκης, μόνον σε έξι, απορροφούν το 25% του εισοδήματος των φτωχών οικογενειών ενώ είναι μόνον το 11% των πιο πλούσιων οικογενειών. Ο πληθωρισμός, ο επίσημος είναι 6,2% για τους φτωχούς όταν είναι 4,4% για το σύνολο. Με κάθε μικρή αύξηση σ’ αυτά τα έξι βασικά είδη πρώτης ανάγκης το εισόδημα των πιο φτωχών από μας το εισόδημά τους παθαίνει μια δεινή ήττα. Μειώνεται το επίπεδο ζωής τους ακόμα και το επίπεδο της διατροφής τους. Τα 10 αγαθά που διαμορφώνουν το 70% του πληθωρισμού είναι τα βασικά τρόφιμα (ψωμί, τυριά, φρούτα, λαχανικά πουλερικά και γάλα) και το πετρέλαιο, η βενζίνη, το ηλεκτρικό και το ενοίκιο.
Γι αυτό διάλεξε να μην μιλήσει για το θέμα της ακρίβειας.

Είστε υπάλληλοι των τραπεζών...!

(Φωτογραφία: αντικείμενα που ονειρευόμαστε!)

Εις επίρρωσιν όσων λέγαμε και χθες για την ακρίβεια αλλά και για τις προσπάθειες αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης, δείτε σήμερα πόσες ειδήσεις υπάρχουν για την ακρίβεια, ανακοίνωση μέτρων της κυβέρνησης, μείωση της τιμής του φρέσκου γάλακτος έστω και για επικοινωνιακούς λόγους, αλλά και πόσο γρήγορα ανέκρουσε πρύμνα η κυβέρνηση, πριν κλείσει 24ωρο μόλις προανήγγειλε ο γγ καταναλωτή, γενίκευση της δικαστικής απόφασης του Αρείου Πάγου που λέει με απλά λόγια ότι το 10% πρέπει να είναι το πλαφόν του επιτοκίου που μπορούν να βάλουν οι τράπεζες ακόμα και στις πιστωτικές κάρτες.

Δείτε μια κυβέρνηση η οποία θα χτυπήσει την ακρίβεια και θαυμάστε την! Υπάρχει απόφαση του Αρείου Πάγου από το 2001 ότι ακόμα και του πλαστικού χρήματος το επιτόκιο δεν μπορεί να ξεπερνά το ανώτατο εξωτραπεζικό επιτόκιο το οποίο σήμερα είναι 10%. Αντί να εφαρμοστεί έκτοτε η δικαστική αυτή απόφαση η οποία θα είχε ευεργετικές επιπτώσεις σε όλους τους πελάτες των τραπεζών, προτιμούν να κάνουν στραβά μάτια για να κερδίζουν οι τράπεζες και οι μεγαλομέτοχοι των τραπεζών. Οι λίγοι αντί για τους πολλούς.

Ενώ λοιπόν είχε την ευκαιρία η κυβέρνηση να φανεί και αποτελεσματική και νόμιμη και φιλελεύθερη και φιλολαϊκή και κυρίως να φανεί καλύτερη από την κυβέρνηση Σημίτη Χριστοδουλάκη κλπ κλπ αποδεικνύεται μπανανία των τραπεζών. Ως το μεσημέρι επέμενε ότι θα εκδοθεί υπουργική απόφαση που θα υποχρεώνει τις τράπεζες να εφαρμόσουν τη δικαστική απόφαση, μετά το γύρισε μετά από τις πιέσεις των τραπεζών (ΕΤ) σε απλή σύσταση προς τις τράπεζες να φιλοτιμηθούν και να εφαρμόσουν μόνες τους την απόφαση. Δηλαδή μας κοροϊδεύουν. Μόνες τους δεν φιλοτιμήθηκαν επί 7 χρόνια. Γιατί να φιλοτιμηθούν τώρα στην εφαρμογή μιάς απόφασης που είναι εναντίον των καθαρών κερδών τους.

Απίθανα πράγματα και απίθανη κοροϊδία. Αν επρόκειτο για τους κτηνοτρόφους ή για τους ελαιοπαραγωγούς δεν θα είναι κανέναν ενδοιασμό. Αν όπως πρόκειται για δέκα τράπεζες που λύνουν και δένουν και τους έχουν για υπαλλήλους, όχι μόνο κωλώνει αλλά γίνεται και ρεζίλι των σκυλιών.

Κι αντί όλα τα μέσα ενημέρωσης να αναδείξουν το θέμα αυτό ως ενδεικτικό του ποιος τροφοδοτεί την ακρίβεια και τον πληθωρισμό και την αφαίμαξη των πολλών, κάθονται και ασχολούνται με τους ροπαλοφόρους φοιτητές και μη που ερωτεύτηκαν τις κάλπες και θέλουν να τις απαγάγουν. Και καλά τα μέσα ενημέρωσης αλλά το ΠΑΣΟΚ γιατί κοιμάται και δεν έχει στοιχειωδώς μια αυτονομία από τα μέσα ενημέρωσης; Αν είχαν πάρει τηλέφωνο δέκα στελέχη του ΠΑΣΟΚ σε δέκα δημοσιογράφους ασφαλώς θα είχαν μιλήσει από το πρωί γι αυτό το θέμα. Αλλά κοιμούνται ή απλώς παρακολουθ0ούν την επικαιρότητα και αφήνουν τα ΜΜΕ και την κυβέρνηση να διαμορφώνει την πολιτική ατζέντα της ημέρας…

Μάς κοροϊδεύουν και μας υποτιμούν

(Στη φωτογραφία η Μαίρυλιν Μονρόε φέρει τα βάρη)

Για άλλη μια φορά σήμερα υπάρχουν επαρκείς ειδήσεις που δημοσιογραφικά επιτρέπουν ή επιβάλουν να είναι πρώτο θέμα σε όλα τα δελτία η ακρίβεια. Υπάρχουν πορίσματα της επιτροπής ανταγωνισμού, αυτής της κολοβής και ανυπόληπτης μετά τους κουμπάρους, τα οποία δεν έχουν υλοποιηθεί από το 2007 ενώ υποτίθεται ότι η κυβέρνηση επιθυμεί να καταπολεμήσει την ακρίβεια. Τα τρία στα τέσσερα από τα μέτρα που ανακοινώνει ο κ. Φώλιας είναι για τα μάτια του κόσμου και όχι για την ακρίβεια.

Αν διαβάσετε απλώς και μόνο τον κατάλογο των ενεργειών που έχει παραλείψει εδώ κι ένα χρόνο να υλοποιήσει ο υπουργός για την τιμή των καυσίμων, θα έπρεπε ήδη να έχουν κάνει την αυτοκριτική τους και να έχουν παραιτηθεί.

Υπάρχουν οι επίσημες προβλέψεις για τον πληθωρισμό, από την κυβέρνηση ότι θα πλησιάσει το 5% πράγμα που συρρικνώνει ακόμα περισσότερο το εισόδημα των φτωχών και στραγγαλίζει τους άνεργους.

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν θέλει να πάρει μέτρα για την ακρίβεια επειδή έχει ως ιδεολογία την κερδοσκοπία, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι αρνείται να υιοθετήσει φιλελεύθερα και νεοφιλελεύθερα μέτρα που θα όξυναν τον ανταγωνισμό και θα έριχναν τις τιμές απολύτως νόμιμα, ενώ ακροβατεί με την υιοθέτηση μέτρων που κινούνται στα όρια της νομιμότητας και που δεν πρόκειται να εφαρμοστούν στην πράξη.

Τέτοια θεωρώ και τις δίγραμμες επιταγές και την υποχρέωση γνωστοποίησης στο υπουργείο όλων των κρυφών συμφωνιών. Άκουσον άκουσον! Μα αν τις γνωστοποιούν τότε δεν είναι κρυφές. Για να είναι κρυφές πάει να πεί ότι και τώρα απαγορεύονται. Πάς και λές δηλαδή σε έναν κλέφτη ότι θέλεις προαναγγελία της κλεψιάς; Αυτά είναι κοροϊδίες…

Αλλά και οι πολυεθνικές πρέπει να γέλασαν πολύ με την υποχρέωση (μιας πολυεθνικής ξαναλέω) να γνωστοποιεί στον κ. Φώλια τις τιμές με τις οποίες πουλάει σε άλλες χώρες! Πρόκειται περί περιφανούς κοροϊδίας έτσι… Μόνο για την υποτίμηση της νοημοσύνης μας θα έπρεπε να τιμωρηθούν παραδειγματικά. Δεν μπορεί ο κάθε υπουργός να δηλώνει ουσιαστικά στην κυβερνητική επιτροπή ότι είμαι ανίκανος να λάβω μέτρα που θα μειώσουν την ακρίβεια, αλλά σε αντιστάθμισμα είμαι ικανός να κοροϊδέψω τον κόσμο, και να τον κάνω να νομίζει ότι παίρνω μέτρα…

Χάνουμε ήδη τα καλύτερα παιδιά!

Ε! τώρα μέρα που είναι να συζητάμε θέματα όπως η ακρίβεια η οποία τροφοδοτείται λίγο από το πετρέλαιο και πολύ περισσότερο από τον ντόπιο πληθωρισμό τον οποίο καμιά κυβέρνηση δεν μπόρεσε να μαζέψει, εκτός από τις κυβερνήσεις Σημίτη για να λέμε την αλήθεια. Τον μάζεψε στα σημερινά επίπεδα και εκεί κώλωσε, και κόλλησε γιατί από δω και πέρα πρέπει να σπάσει αυγά. Δεν πρόλαβε ή δεν τόλμησε η κυβέρνηση Σημίτη και βέβαια ούτε και πέρασε από το μυαλό των κυβερνήσεων Καραμανλή ότι μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο.

Σήμερα λοιπόν ανακοινώνουν τον πληθωρισμό ο οποίος αναμένεται να είναι στο 4,4% επισήμως, άρα γι9 αυτούς που έχουν εισοδήματα κοντά στις 20.000 ευρώ το χρόνο είναι 8,8% ή και παραπάνω…Εκεί όμως κρίνονται όλες οι κυβερνήσεις και τα υπόλοιπα θέματα ή σκάνδαλα επιδρούν σε ορισμένες κατηγορίες του πληθυσμού. Ο πληθωρισμός, η ακρίβεια, η φτώχεια και η ανεργία επιδρούν σε όλους. Γι αυτό και θορυβήθηκε ο κ. Αλογοσκούφης και φιλοτιμήθηκε να απαντήσει στους Financial Times που έγραψαν προχθές ότι χειροτερεύει τόσο πολύ η οικονομία, ώστε για πρώτη φορά μετά το 1960 η Ελλάδα μάλλον θα γίνει χώρα που εξάγει μετανάστες σε άλλες χώρες.

Αν μάλιστα η κρίση είναι οξεία, τότε τα πράγματα θα είναι χειρότερα. Και φυσικά ήδη υπάρχει τέτοιο πρόβλημα, αλλά αυτή τη φορά δεν εξάγουμε ανειδίκευτους εργάτες, αλλά τα πιο μορφωμένα παιδιά μας και πολλά από αυτά που σπούδασαν στο εξωτερικό με δαπάνες των γονιών τους. Έμειναν στις χώρες που σπούδασαν και εγώ τουλάχιστον γνωρίζω στο περιβάλλον μου αρκετά παιδιά που σπούδασαν στην Αγγλία, και προσελήφθησαν άλλοι στο βρετανικό δημόσιο με γνήσιους διαγωνισμούς, αδιάβλητους, δεν έχει ρουσφέτια εκεί, ή στον ιδιωτικό τομέα. Μετά από λίγο ή λίγο πριν ερωτεύθηκαν ή παντρεύτηκαν έναν ξένο ή μια ξένη και δεν ξαναγυρίζουν πίσω. Κι αυτό γιατί όταν επέστρεψαν στην Ελλάδα και έψαξαν να βρουν δουλειά αντίστοιχη με τα προσόντα τους απογοητεύτηκαν ολοκληρωτικά. Ενώ στην Αγγλία όπου δεν είχαν κανένα μέσον, βρήκαν σχετικά εύκολα δηλαδή αμέσως μόλις πέρασαν σε έναν διαγωνισμό. Έγραψαν και πέρασαν.

Αλλά και από τους μετανάστες που δεχόμαστε, πολλά από τα παιδιά τους που έχουν σπουδάσει σε ελληνικά σχολεία, θα αρχίσουν να φεύγουν για άλλες χώρες της Ευρώπης όπου έχουν συγγενείς, πάλι μετανάστες γιατί εμείς εδώ δεν τους δίνουμε ούτε υπηκοότητα, ούτε ευκαιρία ούτε ρουσφέτι. Αν είχαν δικαίωμα ψήφου, μπορεί να ήλπιζαν σε κανένα ρουσφέτι. Αφού όμως δεν έχουν ούτε αυτοί ούτε οι γονείς τους, ούτε εκεί δεν μπορούν να ελπίζουν…

Βρε μήπως είστε δίδυμα;

Δεν θέλει ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής να δημιουργηθούν από τη Βουλή εξεταστικές επιτροπές για θέματα διαφάνειας, αν και όπως ο ίδιος υπενθύμισε είχε κάνει η ΝΔ ως αντιπολίτευση 13 προτάσεις οι οποίες είχαν όλες απορριφθεί. Μόνο που το επικαλέστηκε όχι για να πεί ότι τότε λέγαμε να γίνουν οι επιτροπές και τώρα λέμε το ίδιο και το δεχόμαστε, αλλά για να πεί – πράγμα σωστό – ότι τότε η πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ είχε απορρίψει τις προτάσεις. Άρα είναι υποκριτικό να τις επαναφέρει τώρα εκείνο.

Κρίμα γιατί για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι όταν είναι κυβέρνηση είτε το ένα κόμμα είτε το άλλο, δεν θέλει εξεταστικές επιτροπές, ενώ τις προτείνει ΄’όταν είναι στην αντιπολίτευση και επομένως το έχει σίγουρο ότι η πρόταση θα απορριφθεί. Αυτό είναι δυστυχώς το θλιβερό συμπέρασμα.

Σήμερα είναι η τελευταία μέρα της επίσημης ενδοκομματικής εκστρατείας για την ανάδειξη προέδρου του ΠΑΣΟΚ και κατά κάποιον τρόπο, νομίζω ότι θα κάνουν αγγαρεία οι περισσότεροι. Δεν είναι προεκλογικό το κλίμα και το ενδιαφέρον μάλλον θα είναι πολύ μικρότερο σε σύγκριση με το 2004. Αλλά θα είναι ουσιαστικότερο. Γιατί αυτοί που θα πάνε τώρα που το θέμα δεν απασχολεί πιά τις πρώτες σελίδες των εφημερίδων και δεν είναι το κύριο ή το μοναδικό θέμα στα κανάλια, θα πάνε να ψηφίσουν αυτοί που πραγματικά ενδιαφέρονται.

Πάμε τώρα στην καθημερινότητά μας και στην οικονομία όπου επιστρέφει ο εφιάλτης των ασθενέστερων οικονομικά τάξεων και αυτός είναι ο πληθωρισμός। Στην αγορά εφόσον αυτή δεν επεκτείνεται αλλά συρρικνώνεται, οι μισθοί μένουν καθηλωμένοι για χρόνια, ενώ οι τιμές ανεβαίνουν και σταδιακά οι άνθρωποι εξαθλιώνονται। Από κεί προκύπτει και ο φόβος του εξήντα % του οικονομικά ενεργού πληθυσμού, οτι αύριο θα ξυπνήσει κάτω από τα όρια της φτώχειας.