Η κυβέρνηση μπορεί να καταρρεύσει από το "ατύχημα" Μεϊμαράκη!

Το ελληνικό πειραματόζωο, συνεχίζει να χρησιμοποιείται για να καταλάβει η Γερμανία αν μια χώρα έχει φτάσει στα όριά της ή όχι. Αν η κυβέρνηση καταφέρει να περάσει και αυτό το πακέτο νέων υφεσιακών μέτρων σημαίνει ότι υπάρχει περιθώριο να πιεστούν και οι άλλες χώρες του Νότου. Για παράδειγμα η Πορτογαλία ήταν ως τώρα το καλό παιδί. Ο Κοέλιο είναι πρωθυπουργός από τον Ιούνιο του 2011 και έχει εφαρμόσει όσα του ζήτησαν. Μείωσε τους μισθούς, αύξησε τους φόρους, ιδιωτικοποίησε δημόσιες επιχειρήσεις και ελαστικοποίησε την εργατική νομοθεσία. Ότι ακριβώς έκανε και η Ελλάδα το 2010. Αρχικά στα χαρτιά το πρόγραμμα έδειξε να πάει καλά και οι εξαγωγές αυξήθηκαν, το έλλειμμα μειώθηκε από το 9,8% στο 5%. Αλλά η ανεργία αυξήθηκε στο 15% και τα λουκέτα πολλαπλασιάστηκαν στην αγορά. Με αποτέλεσμα να αυξηθούν οι κοινωνικές δαπάνες για τους άνεργους και να μειωθούν τα φορολογικά έσοδα. Για να διορθώσει την κατάσταση ο Κοέλιο προσπαθεί τώρα να περάσει ένα άλλο πακέτο το οποίο προκάλεσε αντιδράσεις οι οποίες απειλούν να διαλύσουν και το κόμμα του πρωθυπουργού. Σημαντικότερο από όλα τα μέτρα τα οποία προκάλεσαν αντιδράσεις είναι η αύξηση των εισφορών των εργαζομένων στα ασφαλιστικά ταμεία από 11% σε 18% και η μείωση των εισφορών των εργοδοτών στα ασφαλιστικά ταμεία από 23,5% σε 18%. Δηλαδή καθαρή μεταφορά του κόστους από τον εργοδότη στον εργαζόμενο. Λόγω των αντιδράσεων των εργαζομένων ο πρόεδρος της Δημοκρατίας παρενέβη αν και δεν έχει εξουσίες περισσότερες από όσες έχει ο Έλληνας Πρόεδρος της Δημοκρατίας  και κάλεσε σύσκεψη του συμβουλίου της Δημοκρατίας. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο πρωθυπουργός είπε ότι θα ξαναρχίσει διαπραγματεύσεις για να μην ρισκάρει την κυβέρνησή του.

Αυτό το έγγραφο αποδεικνύει οτι ο νομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού πληρωνόταν από την SIEMENS επί Χριστοφοράκου

Είναι το έγγραφο που δημοσίευσε η Αυγή της Κυριακής (ρεπορτάζ Κώστας Πουλακίδας) και σε επίσημη μετάφραση του υπουργείου Εξωτερικών την οποία ζήτησε ο εισαγγελέας.

Η νέα αριστοκρατία...

Σήμερα το θέμα νομίζω ότι θα έπρεπε να είναι ότι υπάρχουν τουλάχιστον 67 βουλευτές της ΝΔ που είχαν τη γνώμη, ότι δεν πρέπει να διερευνηθούν οι καταγγελίες του γαλάζιου εφοπλιστή Φώτη Μανούση κατά του πρώην υπουργού Αιγαίου Αριστοτέλη Παυλίδη. Δεν πρέπει να διερευνηθούν. Καθόλου. Είμαστε βουλευτές και έχουμε ασυλία είναι η γνώμη τους. Δεν είναι μόνον το κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει. Είναι κάτι χειρότερο. Σκέφτονται ότι ενδεχομένως να βρεθούν στη θέση του Παυλίδη, αισθάνονται ότι είναι ανοιχτοί από παντού και επομένως παίρνουν τα μέτρα τους. Στέλνουν μήνυμα ότι επιθυμούν να βρίσκονται στο απυρόβλητο.

Όλοι οι Έλληνες πολίτες έχουν τον ίδιο φόβο. Κανένας Έλληνας πολίτης δεν έχει τέτοιο προνόμιο. Μόνον οι 67 βουλευτές της ΝΔ επιθυμούν να το έχουν και να το διατηρήσουν. Του Παυλίδη δεν του άρεσε καν το γεγονός ότι ο ανακριτής διαβίβασε στη Βουλή όπως είχε υποχρέωση, έστω και με καθυστέρηση δύο πολύτιμων ετών (πολύτιμων πολιτικά και για την κυβέρνηση και για τον ίδιο τον Παυλίδη) το φάκελλο της δικογραφίας. Πρωτοφανής πώρωση που δείχνει ότι έχουν ξεκοπεί από τους πολίτες και θεωρούν μετά από 35 χρόνια βουλευτιλίκι ότι είναι άλλη κατηγορία αριστοκρατών που δεν υπόκεινται στους ελληνικούς νόμους της δημοκρατίας. Δεν έχουμε δημοκρατία κατά τη γνώμη τους. Ακόμα και ο Παυλίδης φιλοτιμήθηκε να πεί στα λόγια τουλάχιστον, αν και οι πράξεις του έδειχναν το αντίθετο, ότι κι εγώ αν ψήφιζα θα ψήφιζα υπέρ της σύστασης επιτροπής που θα κάνει την προκαταρκτική ανάκριση. Οι 67 είχαν τη γνώμη ότι δεν πρέπει να συσταθεί η επιτροπή.

Είναι γεγονός ότι όταν το ίδιο σώμα δηλαδή η Βουλή εντέλλεται να δικάσει τον εαυτό της, ένα μέλος της, δυσκολεύεται να είναι τυφλή σαν τη Δικαιοσύνη. Χιλιάδες Έλληνες κάθε χρόνο ταλαιπωρούνται στα δικαστήρια και για υποθέσεις που είναι αρκετά σοβαρές ταλαιπωρούνται για πέντε ΄΄εξι χρόνια πριν εκδοθεί μια απόφαση. Και είναι όμηροι του συστήματος. Βλέπουν τους ανακριτές και τα συμβούλια που παρεμβάλονται πριν από τη δίκη να αρνούνται στην πραγματικότητα να εκφέρουν κρίση και να μην αξιολογούν τα στοιχεία ώστε να απαλλάξουν κάθε κατηγορούμενο που είναι ολοφάνερα αθώος. Τα παραπέμπουν όλα στα δικαστήρια. Αθώοι, πιθανοί ένοχοι και ένοχοι που έχουν ομολογήσει την πράξη τους αντιμετωπίζονται όλοι το ίδιο. Ως τελεσίδικα ένοχοι.

Τώρα του κ. Παυλίδη και σε άλλους 67 δεν άρεσε το γεγονός ότι ο ανακριτής έκανε τη δουλειά του. Παρά τον προνομιακό τρόπο που αντιμετωπίστηκε δεν του άρεσε καθόλου. Χρειάστηκαν δύο χρόνια ταλαιπωρίας για να αποφασίσει η Βουλή ότι και για τον Παυλίδη ισχύει ο ίδιος νόμος, και θα γίνει με τον προνομιακό τρόπο βέβαια που προβλέπεται για τους βουλευτές, έρευνα για να διαπιστωθεί αν υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις που επιβάλουν την παραπομπή της υπόθεσης σε δίκη. Για τους απλούς Έλληνες πολίτες αυτά όλα είναι προσχηματικά. Στη θέση του Παυλίδη, ο απλός Έλληνας πολίτης θα έβλεπε να έχει γίνει κατηγορητήριο που θα αντέγραφε τις καταγγελίες του Μανούση. Θα είχε δεί τα συμβούλια εφετών να αντιγράφουν απλώς την κατηγορία του εισαγγελέα και να τον πα5ραπέμπουν σε δίκη. Εδώ χρειάζεται κι άλλη ψηφοφορία για να γίνει ότι για τον απλό Έλληνα πολίτη.

Και φυσικά δεν θα γίνει ποτέ. Γιατί ο Παυλίδης δεν δέχεται να δικαστεί ως απλός Έλληνας πολίτης. Δεν παραιτούμαι λέει… αλλά θα παραμείνω ο 151 ος βουλευτής και θα περιμένω να δώ τι θα αποφασίσουν οι βουλευτές του κόμματός μου. Η κυβέρνηση δηλαδή στηρίζεται στην ψήφο εκείνου του βουλευτή που περιμένει να δεί τι θα αποφασίσει η ολομέλεια της Βουλής, δηλαδή η πλειοψηφία του κόμματός του, μετά το πόρισμα στο οποίο θα καταλήξει η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή. Θα περάσει από άλλες δύο κρισάρες δηλαδή ο οποιοσδήποτε βουλευτής πριν ξεπέσει στη θέση του απλού Έλληνα πολίτη.

Λογικό είναι ο Παυλίδης να τα παίρνει στο κρανίο που δεν αθωώθηκε μόνο με την εμφάνισή του. Κανονικά η βουλευτική ιδιότητα περιλαμβάνει το προνόμιο ότι είναι πάνω από τους νόμους. Το ίδιο έγινε και εμποδίστηκε η Δικαιοσύνη με τους εμπλεκόμενους υπουργούς στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Το ίδιο έγινε και για εκατοντάδες άλλους που κατηγορούνταν ακόμα και για παράβαση του ΚΟΚ. Δεν παραπέμφθηκαν ποτέ σε δίκη. Από την άποψη του Παυλίδη, πρέπει να πώ ότι αυτό είναι εναντίον του. Η ΝΔ δεν τον αντιμετωπίζει όπως αντιμετώπισε τους εμπλεκόμενους υπουργούς στο σκάνδαλο βατοπεδίου. Και αυτή η διαφορετική μεταχείριση, τον κάνει να μοιάζει περισσότερο ένοχος από τους άλλους. Δεν είναι αναλογική η συμπεριφορά.

Και ο ίδιος ο Παυλίδης όμως, αν και κατέθεσε στη Βουλή ως οιονεί κατηγορούμενος, κατέθεσε πολιτικά. Είναι η δική του ερμηνεία για την εφαρμογή των νόμων. Δεν είναι αυτονόητο γι αυτόν ότι ο κάθε πολίτης δικαιούται δίκαιη δίκη για να αποδειχθεί η κατηγορία από τον κατήγορο πέραν πάσης αμφιβολίας, αλλιώς να αθωωθεί ο κατηγορούμενος. Ούτε θεωρεί ότι είναι πολίτης, ούτε έχει καμία εμπιστοσύνη στην Δικαιοσύνη. Είδατε τι επίθεση έκανε εναντίον του ανακριτή. Η ίδια η πιθανότητα να στέκει η κατηγορία της ηθικής αυτουργίας σε δωροδοκία είναι ξένη στο σύστημα. Δεν δωροδοκούνται πολιτικοί. Είναι τρίτοι αυτοί που μεσολαβούν. Εξ ορισμού. Μα η κοινή λογική λέει πως μόνον όποιος έχει την εξουσία μπορεί να δωροδοκηθεί. Ποιος θα λάδωνε ο Mανούσης για να κάνει τη δουλειά του; Εμένα;

Φάτε πιείτε... κουκουλώστε!

Υπάρχει μια παροιμία που λέει ότι όταν το μυρμήγκι θέλει να χαθεί, βγάζει φτερά και χάνεται. Το ίδιο και η ΝΔ. Είναι που είναι σε δύσκολη θέση, υιοθετεί και στο ζήτημα του Βατοπεδίου μια στάση όπου αφού προηγουμένως υποτίθεται ότι δήλωσε μέα κούλπα, για όσα έκανε επί τέσσερις μήνες προσπαθώντας να κουκουλώσει το σκάνδαλο, τώρα συνεχίζει το κουκούλωμα σπρώχνοντας τα πράγματα σε παραγραφή για τα πολιτικά πρόσωπα που εμπλέκονται. Λένε καθαρά δηλαδή στους πολίτες ότι τα πολιτικά πρόσωπα έχουν ασυλία, ενώ όλοι οι άλλοι είναι στο έλεος των δικαστών. Ιδίως αν είναι φτωχοί και ανυπεράσπιστοι. Τότε μπορούν να γίνουν και διακριτικά μέτρα εις βάρος τους. Όπως έγινε με την Τσέκου. Οι δικοί μας τρώνε και πίνουν και όσοι διανοηθούν να αποκαλύψουν το φαγοπότι, θα διώκονται από τη Δικαιοσύνη.

Το έχουν καταλάβει το μήνυμα οι πολίτες και όταν θα δούν την ετυμηγορία τους στην κάλπη θα τρίβουν τα μάτια τους.

Δεν μπορεί πάντως αυτή η κυβέρνηση να βελτιωθεί στον τομέα της διαφθοράς γιατί δεν αποφασίζει να το θεωρήσει πολιτικό της πρόβλημα και να βάλει μπροστά ένα τολμηρό πρόγραμμα, που να παρακολουθεί ο πρωθυπουργός, ώστε να χτυπηθεί. Το αφήνει στη συνείδηση των νεοδημοκρατών. Λέει μια κουβέντα … μην κλέβεται για παράδειγμα… κι όποιος τον ακούσει τον άκουσε. Οι άλλοι βέβαια θα τον πουν κορόιδο για το λόγο ότι η ασυλία για τα πολιτικά πρόσωπα υπάρχει και είναι δεδομένη. Δείτε τον Παυλίδη και δείτε και το Βατοπέδι.

Άρπαξε να φας και κλέψε νάχεις είναι το σύνθημα, όσο προλαβαίνεις ακόμα. Γιατί η κυβέρνηση προφανώς δεν προκρίνει να δώσει μάχη για την οικονομία επί δυόμισι χρόνια που είναι η συνταγματική της θητεία, αλλά να καταθέσει τα όπλα και να περάσει στην αντιπολίτευση διατηρώντας τις δυνάμεις της και ελπίζοντας ότι οι πολίτες ξεχνάνε γρήγορα και ότι όποιος την διαδεχθεί δεν θα έχει εύκολο πρόγραμμα. Θα έχει αυτό που τρόμαξε τον πρωθυπουργό και αποφάσισε να αποχωρήσει.

Δεν νομίζω ότι θα καταφέρει τόσο εύκολα να αποχωρήσει ο πρωθυπουργός και να φορτώσει την κρίση στον διάδοχό του. Μάλλον θα την πάθει όπως επέβαλε στον Αβραμόπουλο. Δεν τον μετακίνησε μόνο και μόνο για να τον υποχρεώσει να υποστεί τη φθορά της μη χρηματοδότησης του συστήματος το οποίο πλέον πνέει τα λοίσθια. Τίποτα δεν δουλεύει όπως πρέπει. Και όπως είναι το σύστημα υγείας ΄’έτσι είναι και η οικονομία γενικότερα.

Όταν συζητιόταν ο προϋπολογισμός και η επίσημη κυβερνητική προπαγάνδα μιλούσε για ανάπτυξη της τάξης του 2,7% ήμασταν οι μόνοι που λέγαμε ότι στη διεθνή βιβλιογραφία, όταν μιλάμε για χώρας σαν την Ελλάδα, όταν η ανάπτυξη πέφτει κάτω από 2,5% τότε μιλάμε για ύφεση. Δεν είναι το ίδιο για αναπτυγμένες οικονομίες όπως η Γερμανία ή η Ιαπωνία οι οποίες δεν παθαίνουν τίποτα με μηδενική ανάπτυξη. Στην Ελλάδα μόνον η νοθεία των στοιχείων δικαιολογεί τα στατιστικά όπου η ανάπτυξη μειώνεται κατά 2,5 μονάδες και η ανεργία μειώνεται. Προφανώς η ανεργία ξεπερνάει πανελλαδικά το 10% κι ας μιλάει η κυβέρνηση για 7,5%. Τώρα που οι προβλέψεις είναι γύρω στο μηδέν, σημαίνει ότι έχουμε βαθιά ύφεση και η κατάσταση θα αρχίσει να γίνεται αλληλοτροφοδοτούμενη και η ανάπτυξη σύντομα θα πέσει σε αρνητικά νούμερα και η ανεργία θα εκτοξευθεί.

Αν δεν αυξηθούν οι δημόσιες επενδύσεις, κι αν δεν χρηματοδοτηθούν προγράμματα επενδύσεων και επέκτασης, δεν μπορεί να ξεπεραστεί η σημερινή κατάσταση. Δεν έχει όμως καμιά τέτοια σκέψη η κυβέρνηση. Από τις δηλώσεις που κάνει ο υπουργός Οικονομίας μετά τις συσκέψεις με τον πρωθυπουργό, προκύπτει η διάθεσή τους να δουν επιδερμικά την κατάσταση και να ελπίζουν ότι κρυολόγημα είναι και θα περάσει μόνο του. Αλλιώτικα θα έπρεπε να έχουν ετοιμάσει ένα πρόγραμμα ανάλογο με τη διάσωση του τραπεζικού τομέα, δηλαδή περίπου 30 δισεκατομμύρια ευρώ που να πέσουν στην πραγματική οικονομία να τονώσουν τη ζήτηση και να ανοίξουν δουλειές.

Και φυσικά δεν αρκεί να μοιράζεις λεφτά που δεν έχεις, κυρίως πρέπει να κόψεις τα κομματικά ρουσφέτια να μειώσεις το κόστος λειτουργίας του πολιτικού συστήματος, να τερματίσεις την αντιαναπτυξιακή γραφειοκρατία και να μειώσεις τη διαφθορά. Τα αντίθετα δηλαδή από όσα γίνονται στο ανώτατο επίπεδο, όπου η κυβέρνηση με τη στάση της στο Βατοπέδι και στα άλλα σκάνδαλα που παίρνουν σειρά, δίνει το σύνθημα του φάτε τώρα που προλαβαίνετε και μπορούμε να το κουκουλώσουμε…

Δεν έχουμε λεφτά, μας έμειναν οι σφαίρες...

Δηλαδή σήμερα που θα βγει ο πρωθυπουργός να κοιτάξει στα μάτια την ελληνική νεολαία τι θα της πει; Θα της πει ότι ναι μεν εμείς υπερχρεώσαμε το μέλλον σας και μέσα σε πέντε χρόνια αυξήσαμε το χρέος για κάθε έναν από σας κατά 7.000 ευρώ από ότι το παραλάβαμε κι εσείς θα πρέπει να πληρώσετε τα δικά μας σπασμένα, αυξημένα κατά την ανικανότητά μας, αλλά δεν γινόταν αλλιώς με το κόλλημα στις νεοφιλελεύθερες συνταγές που είχε ο Αλογοσκούφης μας που ήταν ο καλύτερος στα οικονομικά από όλους μας. Θα τους πει ότι ναι σας ετοιμάσαμε σπουδές που θα εξασφαλίσουν την μακροχρόνια ανεργία σας και όταν με το καλό βρείτε δουλειά σας έχουμε εξασφαλίσει ανασφάλεια και ανασφάλιστη εργασία, αλλά δεν γινόταν αλλιώς γιατί κόψαμε τις δημόσιες επενδύσεις και ρίξαμε τη χώρα στην ύφεση. Θα τους πει ότι πρέπει να θυσιαστείτε εσείς και να καταστρέψουμε το μέλλον σας για να έχουμε εμείς παρόν, για να δώσουμε προσοχή και λεφτά στις τράπεζες. Έστω κι αν δεν το σχεδιάσαμε φάγατε και μία σφαίρα, αλλά με τόσες κινητοποιήσεις και με τέτοιους αστυνομικούς είναι θαύμα που είσαστε οι υπόλοιποι ακόμα ζωντανοί και δεν έχουν πέσει σε ζαρντινιέρες καμιά εκατοστή από σας. Μπορεί τα ΜΑΤ να ρίχνουν δακρυγόνα όπως το βράδυ του Σαββάτου τα μεσάνυχτα στην ειρηνική διαδήλωση στο Σύνταγμα, αλλά εσείς έχετε εξετάσεις και δεν πρέπει να συχνάζετε σε τέτοιες συγκεντρώσεις. Πρέπει να σκεφτείτε πως θα ξεφύγετε από το μέλλον που σας ετοιμάσαμε.

Τι θα τους πει ο πρωθυπουργός; Πηγαίνοντας ή ερχόμενοι από τις κινητοποιήσεις τους θα δουν τις εφημερίδες κρεμασμένες στο περίπτερο και θα διαβάσουν ότι το κουκούλωμα προχωράει. Έχει γίνει πολύς λόγος για τους κουκουλοφόρους που σπάνε μαγαζιά, αλλά η κυβέρνηση αυτή είναι η κυβέρνηση του κουκουλώματος και έχει υπουργούς κουκουλοφόρους οι οποίοι υπογράφουν φαρδιά πλατιά και ανταλλάσσουν ακίνητα φιλέτα του δημοσίου με το νερό της λίμνης Βιστωνίδας, αλλά φοράνε κουκούλα κι έτσι οι βουλευτές της ΝΔ δεν ξέρουν ποιοι είναι. Έχουν αντικειμενικά πολιτική ευθύνη, αλλά δεν έχουν όνομα, δεν τους ξέρουμε, γιατί φοράνε κουκούλα και δεν φαίνονται. Είναι υπουργοί φαντάσματα οι οποίοι μόνον υπογράφουν με το όνομά τους, αλλά δεν μπορεί να το διαβάσει ο βουλευτής της ΝΔ γιατί το κουκούλωμα υπάρχει για να εξασφαλίζεται η ανωνυμία…

Μπορεί να υπάρχει σκάνδαλο για το οποίο ευθύνεται το οικονομικό επιτελείο, όπως και για άλλα σκάνδαλα που κουκουλώθηκαν όπως των ομολόγων, αλλά ο πρωθυπουργός το καλύπτει κι έτσι απαλλάσσεται κι εκείνο μαζί του καθώς είναι γνωστό ότι οι πρωθυπουργοί πληρώνουν τις πολιτικές τους ευθύνες κάθε τετραετία και ενδιάμεσα αν δεν φιλοτιμηθούν να παραιτηθούν από μόνοι τους, δεν υπάρχει συνταγματικός τρόπος να ανακληθούν ούτε στην τάξη ούτε από το αξίωμά τους… Η κυβέρνηση αυτή είναι τόσο παραλυμένη και ανίκανη, ώστε για δύο εβδομάδες έχουμε σταματήσει να ασχολούμαστε με την οικονομική κρίση που πλήττει όλους μας γιατί άρχισαν πυροβολισμοί εναντίον του πλήθους και ψέκασμα με δακρυγόνα σε σημείο να τους τελειώσουν. Αν και θα έπρεπε να καθίσουν στο σκαμνί για το γεγονός και μόνο ότι τα χρησιμοποιούν εναντίον Ελλήνων πολιτών. Εκεί έχουμε φτάσει. Το ελληνικό σχολείο έχει απαξιωθεί τόσο πολύ που οι μαθητές πηγαίνουν στις διαδηλώσεις και μετά στο φροντιστήριο. Δεν έχει και κανένα νόημα να πάνε στο σχολείο γιατί ο ανεκδιήγητος Στυλιανίδης που προτιμά να πάει στα μπουζούκια όταν πυροβολούνται μαθητές και την άλλη μέρα στο γήπεδο, είναι σίγουρος ότι θα παραμείνει υπουργός παιδείας γιατί φρόντισε να γλείψει τον πρωθυπουργό και να πει Καραμανλής ή χάος. Αν δεν πάρει και προαγωγή θα παραμείνει υπουργός παιδείας γιατί είναι πολύ πετυχημένος…Κι έχει και καλό γούστο… ακούει Πασχάλη Τερζή και υποστηρίζει τον Πανθρακικό…

Βέβαια ο Καραμανλής έχει ένα πρόβλημα. Έχει βρει τη λύση που δεν θα φέρει κανένα θετικό αποτέλεσμα. Θα κάνει ανασχηματισμό με ανακύκλωση. Γκρεμίζουμε το ετοιμόρροπο οικοδόμημα και με τα ίδια τούβλα χτίζουμε ένα καινούριο καλοκαιρινό. Χωρίς στέγη γιατί δεν μας φτάνουν τα τούβλα. Άλλωστε δεν είναι εύκολο να βρεθεί μέσα σε μόνον 151 βουλευτές, έστω και ένας που δεν θα έχει σχέση με το Βατοπέδι και με τον Εφραίμ και ταυτόχρονα να μην έχει σχέση με κουμπάρους, ξαδέρφια και παρέες του Λονδίνου, να μην έχει ανακατευτεί με ανακρίσεις Πακιστανών και να μην έχει καμία σχέση έστω και με ένα σκάνδαλο από όσα γνωρίζουμε. Και δεν του χρειάζεται ένας αλλά 50 τέτοιοι βουλευτές. Στη στατιστική και οι βουλευτές δεν τα καταφέρνουν καλύτερα από τους μαθητές που αν τους δουν μπροστά τους θα τους πετάξουν νεράντζια και ότι άλλο βρεθεί πρόχειρο…Το 10% των μαθητών μόνον πετυχαίνει να σπουδάσει αυτό που θέλει. Άλλοι τόσο είναι και το ποσοστό των βουλευτών που θεωρούν ότι έχουν το υπουργείο ή το σεβασμό που επιθυμούν. Ακόμα κι αν έχουν ένα και δύο μεταπτυχιακά οι νέοι δεν ξέρουν αν θα βρουν δουλειά. Οι πολυπτυχιούχοι είναι άνεργοι όπως και οι απόφοιτοι λυκείου, με μόνον 2,2% μικρότερο ποσοστό ανεργίας. Ο ένας στους τέσσερις δεν θα βρει καθόλου δουλειά όταν τελειώσει τις σπουδές του. Πώς λοιπόν να μη βγει στους δρόμους όταν σκοτώνουν τον συμμαθητή του και πώς να μην πετάει και πέτρες ή καλύτερα, γιαούρτια, σάπιες ντομάτες και μεταχειρισμένες λεμονόκουπες; Επίσης σε όσα λέμε δεν λαμβάνουμε υπόψιν μας τις επιπτώσεις της κρίσης, αν δηλαδή κάποια παιδιά δεν θα μπορούν να συνεχίσουν τις σπουδές τους επειδή ο μπαμπάς τους έμεινε άνεργος. Οι πιο τυχεροί είναι αυτοί που θα φυτοζωούν με τη νέα κατώτερη συλλογική σύμβαση εργασίας των 701 ευρώ μικτά. Οι κρατήσεις είναι 20%, άρα τους λείπουν ακόμα για να φτάσουν το στόχο της φτώχειας των 700 ευρώ καθαρά…

Η καλύτερη συντεχνία!

Το τρίγωνο της αμαρτίας, το τρίγωνο του διαβόλου είναι μερικοί από τους τίτλους των εφημερίδων οι οποίες αναφέρονται στην υπόθεση Βατοπεδίου γιατί είναι πραγματικά εντυπωσιακά όσα αποκαλύπτονται αν τα συγκρίνουμε βέβαια με την καθημερινότητα του κράτους την οποία ζούμε όλοι. Το χειρότερο όμως είναι η οικονομική μας κατάσταση. Είμαστε καταχρεωμένοι, το δημόσιο χρέος είναι πάνω από το 100% του ΑΕΠ και μόνο για να πληρώνουμε τις δόσεις μας δανειζόμαστε το 20% του ΑΕΠ κάθε χρόνο.

Με τόσο μεγάλο ποσοστό του ΑΕΠ για τοκοχρεολυτικές δόσεις δεν έχουμε καμιά ελπίδα να μην είμαστε προτεκτοράτο ως χώρα και φυσικά δεν έχουμε καμιά δυνατότητα να κάνουμε αναπτυξιακή πολιτική της προκοπής που να λύσει τα χρόνια διαρθρωτικά μας προβλήματα. Αλλά χωρίς αυτόνομη πολιτική ηγεσία, ποτέ δεν πρόκειται η χώρα να σπάσει τον κύκλο γιατί όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται με κριτήριο τι συμφέρει στους ξένους επενδυτές οι οποίοι έχουν και την υποστήριξη των κυβερνήσεών τους για να πάρουν τα έργα.

Με τέτοιο ύψος δανείων και τα επιτόκια είναι υψηλά σε σύγκριση με την προηγούμενη περίοδο των κυβερνήσεων Σημίτη, που τα δάνεια ήταν περίπου τα μισά. Επί πέντε χρόνια αυτή η κυβέρνηση παρά τις προθέσεις της σταμάτησε να εισπράττει τους φόρους, μείωσε τη φορολογία των επιχειρήσεων με τη δικαιολογία ότι αυτό θα φέρει ανάπτυξη και επενδύσεις και αύξησε το δανεισμό για να χρηματοδοτήσει τις σπατάλες, τα ρουσφέτια και τους κουμπάρους κάθε είδους.

Ακόμα και οι δημόσιες επενδύσεις μειώθηκαν κι έτσι μπήκε η χώρα στην ύφεση, από την οποία για να βγεί θέλει δουλειά πολλών ετών, αλλά θέλει και κυβέρνηση αποφασισμένη και ισχυρή με γνώση, τόλμη και όραμα. Δεν φαίνεται να έχουμε τέτοιους υποψήφιους. Εδώ τα κόμματα ασχολούνται με υποθέσεις όπως το Βατοπέδι, όταν είναι αναγκασμένοι, ενώ δεν ασχολούνται με υποθέσεις όπως της Ζήμενς όταν δεν είναι υποχρεωμένοι. Αυτό που γίνεται με τη Ζήμενς είναι χαρακτηριστικό. Η εταιρία έχει ομολογήσει ότι λάδωνε τα δύο μεγάλα κόμματα, αλλά καμία εξεταστική επιτροπή δεν έχει γίνει. Περιμένουμε τη Δικαιοσύνη.

Για το Βατοπέδι επίσης δεν θα είχαμε εξεταστική επιτροπή για τα πολιτικά πρόσωπα, αν δεν είχε βουίξει ο τόπος και δεν είχαν παραιτηθεί οι δύο αρμόδιοι εισαγγελείς που ερευνούσαν την υπόθεση. Και πριν να εξεταστούν αυτά, δηλαδή την τρέχουσα εβδομάδα, έσπευσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δηλαδή ο εκπρόσωπος του πρωθυπουργού να δηλώσει ότι δεν έχουν προκύψει πολιτικές ευθύνες για κανέναν υπουργό.

Δηλαδή βγάλανε απαλλακτικό βούλευμα πριν την ώρα τους, προκαταβολικά άρα δεν έχει κανένα νόημα να ασχολούμαστε με την εξεταστική παρά μόνον για να διαπιστώνουμε την αγωνιώδη προσπάθεια κουκουλώματος του σκανδάλου, παρά τις αντιδράσεις ακόμα και στο εσωτερικό της ΝΔ. Έτσι γίνεται σε όλες τις μπανανίες. Οι πολιτικοί καταδικάζουν τη χώρα τους σε στρεβλή ανάπτυξη και υπανάπτυξη και σε αντάλλαγμα τους επιτρέπεται να βάζουν χέρι στα δημόσια κτήματα σαν να είναι δική τους ιδιοκτησία. Να βάζουν χέρι στις κρατικές επιδοτήσεις σαν να είναι δικά τους χρήματα και στα χρηματοδοτικά προγράμματα σαν να τα έχουν κληρονομήσει από τον μπαμπά τους…

Από ποιους παίρνατε εντολές ρωτάνε στην εξεταστική το νομικό σύμβουλο της ΚΕΔ; Από τους Μπασιάκο και Δούκα απαντά εκείνος. Κανένα πολιτικό πρόσωπο δεν έχει πολιτική ευθύνη απαντά ο Αντώναρος. Κι αφού δεν έχει πολιτική ευθύνη, σιγά να μην κάνουμε και προανακριτκή επιτροπή για ΝΑ διευρευνήσει τις ποινικές ευθύνες. Ποιες ποινικές αφού δεν υπάρχουν ούτε πολιτικές; Σημειώνω δε ότι με το αναθεωρημένο Σύνταγμα, δεν είναι προανακριτική επιτροπή που θα απαγγείλει κατηγορίες, αλλά ειδική επιτροπή που θα ερευνήσει εν υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις ικανές να ερευνηθούν για να διαπιστωθεί αν υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις που πρέπει να ερευνηθούν από ανακριτική επιτροπή του ειδικού δικαστηρίου το οποίο και θα αποφασίσει αν πρέπει η υπόθεση να οδηγηθεί σε δίκη ή αν δεν υπάρχει αποχρών λόγος. Εδώ δηλαδή η Βουλή εμποδίζει την ειδική Δικαιοσύνη μόνο για πολιτικούς να επιληφθεί της υπόθεσης.

Πρόκειται για την καλύτερη συντεχνία που έχει βγεί ως τώρα.

Και σιγά να μην έχει θέσει θέμα διαδοχής ο Αβραμόπουλος. Σιγά το πράγμα και σιγά τα αυγά. Αφού ο ίδιος λέει ότι δεν έθεσε θέμα διαδοχής. Ποια διαδοχή; Με αυτή τη μέθοδο, δηλαδή να φωνάζουν ότι δεν τέθηκε θέμα διαδοχής, αναγκάζονται και οι ενδιαφερόμενοι για τη διαδοχή να θέσουν θέμα διαδοχής του Καραμανλή. Είναι κι αυτή μια παιδαριώδης μέθοδος, όπως πολλά άλλα παιδαριώδη, αλλά πάντως μια μέθοδος. Προσπαθούν να μην κατηγορηθούν ότι θέτουν θέμα διαδοχής και θέτουν θέμα διαδοχής λέγοντας ότι δεν υπάρχει θέμα διαδοχής.

Αλογοσκούφη... σε πήρανε χαμπάρι...

Κανονικά θα έπρεπε να έχουμε συνηθίσει, αλλά κάθε φορά εντυπωσιαζόμαστε με το γεγονός ότι και η κυβέρνηση αλλά και η αντιπολίτευση δεν έχουν ούτε την κοινή λογική ούτε τις στοιχειώδεις ικανότητες. Λόγου χάριν η κυβέρνηση έχει πιστέψει πλέον αφού της το είπαν όλες οι μετρήσεις της κοινής γνώμης εδώ και δύο μήνες, ότι έχει πρόβλημα και είναι για να φεύγει νύχτα. Θέλει να ανατρέψει το κλίμα τουλάχιστον αυτό λένε και εκτίθενται.

Αλλά αυτά που κάνουν είναι πολύ λιγότερα από όσα θα έπρεπε να κάνουν και ήταν υποχρεωμένοι να κάνουν. Για παράδειγμα όταν έχει βουίξει το σύμπαν ότι εκτός από τα δικά μας οικονομικά προβλήματα έρχεται και διεθνής κρίση, θα περίμενες από μια μέτρια ακόμα και κακή κυβέρνηση να κάνει τα αυτονόητα. Να μελετήσει κάποια μέτρα ή έστω να κάνει ότι τα μελετάει. Όταν οι άλλες χώρες ανακοινώνουν μέτρα, οι δικοί μας τότε μόνο σκέφτονται ότι η κριτική που μας κάνουν μερικοί δημοσιογράφοι δεν ήταν από κακία, αλλά από ανάγκη. Και φυσικά είναι απροετοίμαστοι.

Ο πρωθυπουργός για να ανατρέψει το κλίμα, κάνει περιοδείες στην Ελλάδα και μάλιστα στην επαρχία όπου οι επιπτώσεις της διεθνούς κρίσης θα φτάσουν το καλοκαίρι και αφήνει την πρωτεύουσα που ήδη δοκιμάζεται από την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης χωρίς καμιά παρέμβαση. Αλλά κι εκεί στην επαρχία που πάει, δεν λέει τίποτα άξιο λόγου και πάντως δεν λέει κάτι που να έχει σχέση με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες. Όχι μόνο η κυβέρνηση δεν κάνει τα αυτονόητα, αλλά ή δεν κάνει τίποτα, ή λέει ταυτολογίες σαν τον υπουργό Οικονομίας που λέει με αφορμή τον προϋπολογισμό ότι θα κάνουμε ότι μπορούμε καλύτερο, αλλά δεν ξέρουμε τι… ή δεν ξέρουμε τι θα αποφασίσουν οι Βρυξέλλες και ότι αποφασίσουν θα το μάθουμε και θα κάνουμε πάλι ότι είναι δυνατόν καλύτερο. Δηλαδή στην πραγματικότητα δεν υπάρχει υπουργείο Οικονομίας.

Αντιθέτως κάνει ζημιές. Για παράδειγμα με την νομοθετική ρύθμιση για τα 28 δισεκατομμύρια ευρώ των φορολογούμενων, αναγνώρισε στην πραγματικότητα το καρτέλ των τραπεζών και το νομιμοποίησε. Αλλιώς δεν μπορεί να εξηγηθεί πώς μοιράζονται το πακέτο όλες οι τράπεζες κατά το ποσοστό των ιδίων τους κεφαλαίων. Όλοι από λίγο κάτι σαν επιδότηση δηλαδή. Με μορφή εγγυήσεων και ρευστότητας δηλαδή κεφαλαίου κίνησης. Χωρίς να υπάρχει καμιά δέσμευση που να εξασφαλίζει ότι θα μειωθούν τα επιτόκια από την πρώτη θέση της ευρωζώνης, που είναι σήμερα.

Μα μόνον με προπαγάνδα δεν γίνεται να λυθο9ύν τα προβλήματα. Ιδίας τα προβλήματα της οικονομίας δεν λύνονται με προπαγάνδα. Όλες οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ, παρά τις δεσμεύσεις τους, εγγράφως στο υπουργείο Ανάπτυξης, κάνουν σιωπηρές αυξήσεις στο ταμείο, κάθε εβδομάδα, σε πολλά, όχι όλα, είδη ανάγκης. Μα όταν κάνουν αυξήσεις σε λίγα προϊόντα, είναι σίγουρο ότι σε λίγο θα κάνουν και στα υπόλοιπα. Στα γαλακτοκομικά προϊόντα οι αυξήσεις γίνονται υπογείως κυριολεκτικά κάθε εβδομάδα. Και ο κ. Φώλιας κάνει απλώς τον τροχονόμο. Δεν υπάρχει κανένας έλεγχος. Ούτε για απλή ενημέρωση.

Και φυσικά οι αγορές μπαίνουν μία μία στην κατάψυξη. Πρώτα η διαφημιστική αγορά, μετά η αγορά αυτοκινήτου, μετά η βιομηχανία της διασκέδασης και τώρα στις γιορτές θα πάει καλιά της και η αγορά ρούχων και εποχιακών προϊόντων, δώρων κλπ μέχρι και τροφίμων. Αυτό όμως χωρίς καμία παρέμβαση της κυβέρνησης. Μά καμία. Κανένας έλεγχος κόστους και αυξήσεων. Όλα στον αυτόματο πιλότο. Και φυσικά ένας ένας όλοι οι πολίτες αρχίζουν και κόβουν την κατανάλωσή τους

Έκαναν κάποιοι έμποροι την πρόταση να αρχίσουν εκπτώσεις την 1η Ιανουαρίου. Όπως αρχίζουν στην Αγγλία την επομένη των Χριστουγέννων. Δεν υπάρχει όμως κυβέρνηση για να το σκεφτεί και να αποφασίσει. Μα αν περάσει η 1η Ιανουαρίου και επομένως καταναλωθεί και το δώρο, μετά την 1η Ιανουαρίου, ποιος θα βρει λεφτά να πάει να αγοράσει τα απαραίτητα; Ο Μπράουν μειώνει τον ΦΠΑ κατά 2,5 μονάδες. Βέβαια εκεί είναι σίγουροι ότι με την μείωση του ΦΠΑ, η μείωση θα περάσει σε όλα τα προϊόντα.. Από αυτοκίνητα μέχρι τσίχλες στο περίπτερο. Έστω και κατά ένα λεπτό, μια πέννα, η τιμή θα πέσει. Στην Ελλάδα αν το έκανε μια κυβέρνηση, δεν θα άλλαζε καμιά τιμή. Ο Καφές που κάνει 4 ευρώ δεν θα πήγαινε 3.95 με τίποτα.

Αλλά ενώ σε όλον τον κόσμο, προσπαθούν να μειώσουν τις τιμές σε όλα, από το χρήμα που δανειζόμαστε από τις τράπεζες, ως το γάλα που πίνουν τα παιδιά μας, κι αν δεν βρίσκουμε άλλο τρόπο μειώνουμε την φορολογία, ακόμα και του ΦΠΑ, εδώ κάνουμε το ακριβώς αντίθετο. Χαϊδεύουμε τα καρτέλ και αυξάνουμε τη φορολογία, κυρίως των φτωχών ανθρώπων που δεν μπορούν να τα φέρουν βόλτα.

Αλλά και η αντιπολίτευση, εκτός από όσους ασχολούνται με το Βατοπέδι οι οποίοι κάνουν καλή δουλειά από ότι φαίνεται…οι υπόλοιποι δεν μπορούν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους με επάρκεια και με προτάσεις που θα δείχνουν από μακριά ότι είναι καταλληλότεροι. Αλλά και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης κάνουν ότι μπορούν για να κοροϊδέψουν τον κόσμο. Ενώ δηλαδή ΚΚΕ και ΣΥΝ θεωρητικά είναι εναντίον του δικομματισμού και των μονοκομματικών κυβερνήσεων, αρνούνται να δεχθούν συμμαχικές κυβερνήσεις. Ούτε και θεωρητικά δεν θέλουν να ακούν το ενδεχόμενο αυτό. Οι πλειοψηφίες. Μα τότε γιατί κατεβαίνουν στις εκλογές; Γιατί δεν περιορίζονται σε άλλες μορφές πολιτικής δραστηριότητας;

Πάει κι ο Αλογοσκούφης...

Πολλές φορές έχουμε παρατηρήσει πολιτικούς μας να ξεπέφτουν και να βρίσκουν αστείες δικαιολογίες για να δικαιολογήσουν αυτά που έκαναν ή αυτά που παρέλειψαν να κάνουν.

Έλεγα κι εχθές πως ο Ψωμιάδης έπεσε στην εκτίμησή μου, γιατί είναι κότα σε μια τέτοια σοβαρή περίπτωση όπως είναι η δική του εμπλοκή στην υπόθεση. Είναι πολύ μικρή η εμπλοκή είναι αλήθεια, αλλά παρόλα αυτά δεν είπε όλη την αλήθεια. Κρύβεται πίσω από τους υπαλλήλους του, λέει δεν υπόγραψα εγώ αλλά ο υπάλληλος, δεν εξηγεί γιατί άλλαξε άποψη και ποιος τον έπεισε, δεν εξηγεί πώς υπόγραψε ο υπάλληλος χωρίς να έχει στα χέρια του την υπουργική απόφαση του υπουργείου Γεωργίας την οποία επιβεβαίωνε. Η αντίληψη του Ψωμιάδη είναι ότι τους φίλους μου τους καλύπτω και τις ευθύνες του τις κουκουλώνω. Η δική μου άποψη είναι ότι στους φίλους σου πρέπει να λές την αλήθεια και όχι να τους κολακεύεις γιατί τότε δεν είσαι φίλος αλλά κότα, κόλακας, γλείφτης και τσανακογλείφτης.

Αλλά και η στάση της κυβέρνησης στην υπόθεση αυτή είναι πολλαπλώς πάσχουσα και απαράδεκτη. Αντί να επιδιώκει τη διαφάνεια και τη δημοσιότητα σε κάθε έρευνα της εξεταστικής επιτροπής, καλεί τους νεοδημοκράτες μάρτυρες που είναι αυτοί για τους οποίους υπάρχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον αργά το βράδυ, τα πρακτικά μοιράζονται μετά τα κεντρικά δελτία ειδήσεων ή την επόμενη μέρα, ο πρόεδρος της επιτροπής καθυστερεί 15 μέρες να ζητήσει το άνοιγμα των λογαριασμών ακόμα και για τους Εφραίμ και Αρσένιο παραπλανά τους δημοσιογράφους και άλλα τέτοια.

Οι μηχανισμοί της μοιράζουν βίντεο με συναλλαγές ή απόπειρες εκβιασμού στελεχών της ΝΔ από άλλους νεοδημοκράτες και γενικά κάποιων που έμαθαν την κομπίνα και ζητούσαν αμοιβή για να μπούν κι αυτοί στην κομπίνα και αντί να τους διαγράψει, επιτίθεται στο ΠΑΣΟΚ και στον ΣΥΝ που τους κάλεσαν να καταθέσουν. Επιμένει να φωνάζει για τη συνάντηση Πάπιστα-Παπακωνσταντίνου αν και ο ίδιος ο συνέταιρος του Εφραίμ και του Αρσένιου λέει ότι δεν ανέφερε ονόματα ή λεπτομέρειες και πολύ περισσότερο δεν έδωσε οπτικό υλικό προϊόν παρακολούθησης. Άρα έχει δίκιο ο Παπακωνσταντίνου που λέει ότι δεν ήξερε ότι αφορούσε την υπόθεση Βατοπεδίου αυτό που ήθελε να του πεί ο Πάπιστας.

Η ΝΔ προσπαθεί να δημιουργήσει θέμα από κεί που δεν υπάρχει, αλλά καταπίνει την κάμηλο. Δεν ακούει ούτε τους δύο βουλευτές της ΝΔ Χαλκιδικής οι οποίοι κατέθεσαν στην εξεταστική επιτροπή, ότι αν δεν είχες την ευλογία του Εφραίμ δεν έβγαινες ούτε βουλευτής ούτε νομάρχης. Ότι ο Αρσένιος απείλησε και τον ίδιο, ότι είναι αδίστακτος. Ότι σε όλα αυτά που έκαναν είχαν την υποστήριξη πολιτικών προσώπων και βασίζονταν σε κάποιες πλάτες καθώς δικαστικοί εκλογοδίκες και πολιτικοί ήταν τακτικοί επισκέπτες της Μονής και μερικοί έπαιρναν και δώρα από τους μοναχούς σε ανύποπτο χρόνο. Δεν ακούει τους βουλευτές της ΝΔ που φωνάζουν ότι όλα μπορώ να τα δεχτώ αλλά όχι ότι παραπλανήθηκαν οι υπουργοί. «Πρέπει να ξέρουν τι υπογράφουν. Εσείς θα υπογράφατε ότι σας έφερναν;» Αυτονόητα πράγματα δηλαδή…

Ο Καραμανλής στήριξε Αλογοσκούφη. Άρα φεύγει...

Έχασα κάθε ιδέα με τον φίλο μου τον Ψωμιάδη, γιατί ένα μήνα πριν είχα γράψει σ’ αυτή τη σελίδα, ότι και ο ίδιος είπε σε στενό κύκλο ότι…δεν μπορούσε να αντισταθεί στις άνωθεν απειλές. «Ποιος είμαι εγώ που θα έλεγα όχι στον Καραμανλή», μάλιστα ήταν η φράση. Και είναι μια φράση που κολλάει στον αιρετό νομάρχη, ο οποίος όμως δυστυχώς το θυμάται μόνον όταν κάνει τον καμπόσο και όχι όταν έρχονται τα δύσκολα και πρέπει να αποδείξει ότι είναι πράγματι «καμπόσος» και όχι κότα που υποχωρεί μόλις καταλάβει ότι οι άλλοι έχουν καλύτερες πλάτες.

Έχασε όμως την ευκαιρία να υποδείξει στο κόμμα του τη σωστή στάση που θα του επιτρέψει να απεμπλακεί πλέον από την υπόθεση βατοπεδίου. Δηλαδή να δείξει ότι «εμείς οι νεοδημοκράτες είμαστε πιο αυστηροί, γιατί εμείς και επί των ημερών μας το κάναμε». Έτσι θα πεισθεί ο πολίτης, ότι μπορεί να είναι μερικά λαμόγια που γυροφέρνουν την εξουσία (απολύτως λογικό, δεν θα γυρόφερναν τα λαμόγια την αντιπολίτευση και μάλιστα το …ΚΚΕ!!!) αλλά εμείς όποτε τους πιάνουμε στα πράσα τους κόβουμε το … βήχα! Δεν περιμένουμε το ΠΑΣΟΚ ή τον ΣΥΝ να μας δείξει το δρόμο.

Δυστυχώς η υπόθεση Βατοπεδίου συμπληρώνει τρεις μήνες στην πρώτη γραμμή της δημοσιότητας, με σημαντικές παρενέργειες στην πολιτική επιρροή ακόμα και στην ικανότητα διακυβέρνησης της χώρας και όλες οι ενέργειες κουκουλώματος, απλώς οδήγησαν σε μεγαλύτερη δημοσιότητα. Μόνον η έκδοση κοινού πορίσματος ΝΔ και αντιπολίτευσης που θα αναγνωρίζει πολιτικές ευθύνες, μπορεί να κάνει την υπόθεση να κλείσει και μάλιστα υπέρ της κυβέρνησης. Αλλά δυστυχώς και ο Μαρκογιαννάκης και οι άλλοι βουλευτές της ΝΔ δεν έχουν τέτοιες οδηγίες. Θέλουν να προτείνουν αθώωση όλων των εμπλεκομένων υπουργών που αποφάσισαν και έκαναν την ανταλλαγή του νερού της λιμνοθάλασσας με οικόπεδα φιλέτα. Για έναν αχόρταγο καλόγερο, δεν μπορεί όμως η κυβέρνηση να αυτοχειριαστεί.

Οι πληροφορίες μου λένε ότι το ΠΑΣΟΚ θα δεχόταν ένα πόρισμα που θα αναγνώριζε πολιτικές ευθύνες και στους αυτουργούς της αναγνώρισης κυριότητας (περιλαμβανομένων και των ΠΑΣΟΚων Δρυ και Φωτιάδη) και πολιτικές ευθύνες σε όσους αποφάσισαν και προώθησαν και συντόνισαν τις ανταλλαγές με τα οικόπεδα. Χωρίς παράλληλα να διαπιστώσουν ποινικές ευθύνες για κανέναν. Στη βάση της λογικής ότι είναι νόμιμο δεν είναι και ηθικό. Ναι μεν δεν ήταν πολιτικά ηθικό και ορθό αυτή η μεθόδευση, αλλά τυπικά ήταν νόμιμο.

Έχασα κάθε ιδέα με τον φίλο μου τον Ψωμιάδη, γιατί ένα μήνα πριν είχα γράψει σ’ αυτή τη σελίδα, ότι και ο ίδιος είπε σε στενό κύκλο ότι…δεν μπορούσε να αντισταθεί στις άνωθεν απειλές. «Ποιος είμαι εγώ που θα έλεγα όχι στον Καραμανλή», μάλιστα ήταν η φράση. Και είναι μια φράση που κολλάει στον αιρετό νομάρχη, ο οποίος όμως δυστυχώς το θυμάται μόνον όταν κάνει τον καμπόσο και όχι όταν έρχονται τα δύσκολα και πρέπει να αποδείξει ότι είναι πράγματι «καμπόσος» και όχι κότα που υποχωρεί μόλις καταλάβει ότι οι άλλοι έχουν καλύτερες πλάτες.

Έχασε όμως την ευκαιρία να υποδείξει στο κόμμα του τη σωστή στάση που θα του επιτρέψει να απεμπλακεί πλέον από την υπόθεση βατοπεδίου. Δηλαδή να δείξει ότι «εμείς οι νεοδημοκράτες είμαστε πιο αυστηροί, γιατί εμείς και επί των ημερών μας το κάναμε». Έτσι θα πεισθεί ο πολίτης, ότι μπορεί να είναι μερικά λαμόγια που γυροφέρνουν την εξουσία (απολύτως λογικό, δεν θα γυρόφερναν τα λαμόγια την αντιπολίτευση και μάλιστα το …ΚΚΕ!!!) αλλά εμείς όποτε τους πιάνουμε στα πράσα τους κόβουμε το … βήχα! Δεν περιμένουμε το ΠΑΣΟΚ ή τον ΣΥΝ να μας δείξει το δρόμο.

Δυστυχώς η υπόθεση Βατοπεδίου συμπληρώνει τρεις μήνες στην πρώτη γραμμή της δημοσιότητας, με σημαντικές παρενέργειες στην πολιτική επιρροή ακόμα και στην ικανότητα διακυβέρνησης της χώρας και όλες οι ενέργειες κουκουλώματος, απλώς οδήγησαν σε μεγαλύτερη δημοσιότητα. Μόνον η έκδοση κοινού πορίσματος ΝΔ και αντιπολίτευσης που θα αναγνωρίζει πολιτικές ευθύνες, μπορεί να κάνει την υπόθεση να κλείσει και μάλιστα υπέρ της κυβέρνησης. Αλλά δυστυχώς και ο Μαρκογιαννάκης και οι άλλοι βουλευτές της ΝΔ δεν έχουν τέτοιες οδηγίες. Θέλουν να προτείνουν αθώωση όλων των εμπλεκομένων υπουργών που αποφάσισαν και έκαναν την ανταλλαγή του νερού της λιμνοθάλασσας με οικόπεδα φιλέτα. Για έναν αχόρταγο καλόγερο, δεν μπορεί όμως η κυβέρνηση να αυτοχειριαστεί.

Οι πληροφορίες μου λένε ότι το ΠΑΣΟΚ θα δεχόταν ένα πόρισμα που θα αναγνώριζε πολιτικές ευθύνες και στους αυτουργούς της αναγνώρισης κυριότητας (περιλαμβανομένων και των ΠΑΣΟΚων Δρυ και Φωτιάδη) και πολιτικές ευθύνες σε όσους αποφάσισαν και προώθησαν και συντόνισαν τις ανταλλαγές με τα οικόπεδα. Χωρίς παράλληλα να διαπιστώσουν ποινικές ευθύνες για κανέναν. Στη βάση της λογικής ότι είναι νόμιμο δεν είναι και ηθικό. Ναι μεν δεν ήταν πολιτικά ηθικό και ορθό αυτή η μεθόδευση, αλλά τυπικά ήταν νόμιμο.

Η ΝΔ δεν έχει επαρκώς βολιδοσκοπήσει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και γι αυτό σπεύδω να προτείνω στην ηγεσία της κυβέρνησης (για την κομματική ηγεσία Ζαγορίτη δεν έχω καμία εκτίμηση ότι μπορεί να καταλάβει τι λέω) να το κάνει αλλά παράλληλα να δώσει οδηγίες στους βουλευτές της να γίνουν πιο φανατικοί από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στην αναζήτηση της αλήθειας. Δεν έχουν να χάσουν τίποτα. Αφού δεν εμπλέκεται σε οικονομικές συναλλαγές κανένα πολιτικό στέλεχος της ΝΔ. Εκτός κι αν ο πρωθυπουργός ξέρει περισσότερα και γι αυτό φυλάγεται. Η έρευνα του ΣΔΟΕ δεν γνωρίζουμε τι έχει αποδώσει. Ο πρωθυπουργός ξέρει.

Αλλά αυτοί οι ρασοφόροι, (Εφραίμ και Αρσένιος) είναι πραγματικά αχόρταγοι. Και οι τρομοκρατημένοι από τις διασυνδέσεις τους κρατικοί λειτουργοί, πολύ κότες απέναντι σε όσους υποθέτουν ότι είναι ισχυροί. Πολύ κότες. Από τον Δούκα που έσπευσε να καταργήσει τη δίκη και να δώσει «γην και ύδωρ» στη Μονή Βατοπεδίου μαζί με άλλους τέσσερις υπουργούς και υφυπουργούς πού έσπευσαν όλοι να κάνουν το ιερό ρουσφέτι.

Είναι δυνατόν η Νομαρχία Θεσσαλονίκης να βεβαιώνει εγγράφως ότι δεν έχει γνώση της απόφασης του υφυπουργού γεωργίας με την οποία περνάνε στην ΚΕΔ τα οικόπεδα, αλλά σπεύδει να εκδώσει την απόφαση Νομάρχη, με την οποία υλοποιείται η εγγραφή; Μπορώ να μην υποθέσω ότι κάποιος πήρε τηλέφωνο τον Νομάρχη και του είπε… «Έλα βρε Παναγιώτη, επειδή βιαζόμαστε βγάλε εσύ την απόφαση νομάρχη με βάση την υπ’ αριθμόν τάδε απόφαση του υπουργού Γεωργίας, και αργότερα θα σου στείλουμε και την υπουργική απόφαση»…και ο Παναγιώτης επειδή αυτός που του τηλεφώνησε δεν ήταν τυχαίος έσπευσε. Αλλά τώρα δεν λέει ότι «ναι μου τηλεφώνησε ο τάδε κι εγώ έσπευσα γιατί του είχα εμπιστοσύνη»… αλλά ότι δεν υπογράφω εγώ αλλά ο υπάλληλός μου…Αυτά είναι παιδαριώδη.

Πως γίνεται και η ΚΕΔ να βγάζει απόφαση παραχώρησης του Ολυμπιακού ακινήτου στη Μονή Βατοπεδίου τον Μάρτιο του 2007, όταν για πρώτη φορά ενημερώθηκε από τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Απασχόλησης ότι δεν θα το χρειαστούν ως έδρα του υπουργείου, τρεις μήνες αργότερα; Τον Ιούνιο του 2007; Μπορώ να μην υποθέσω ότι κάποιος υψηλά ιστάμενος τηλεφώνησε στην ΚΕΔ και τους είπε προχωρήστε εσείς γιατί βιαζόμαστε και εν καιρώ θα σας έρθει και η σύμφωνη γνώμη του υπουργείου Απασχόλησης ότι δεν θα το χρειαστούν»;

Και πλήθος άλλες περιπτώσεις όπως τα ακίνητα που παραχωρήθηκαν χωρίς να ερωτηθεί κανείς αρμόδιος (προφανώς για να μην διαρρεύσει η απόφαση και πέσει πανικός πριν ολοκληρωθεί η δουλειά) και μετά από τις διαμαρτυρίες των δήμων κυρίως κατάλαβαν ότι έκαναν γκάφα και παραχώρησαν οικόπεδα που προορίζονταν για σχολεία, πλατείες και άλλες τέτοιες δημόσιες χρήσεις. Εάν υποθέσουμε ότι όλον αυτό τον συντονισμό τον έκανε ένας χαμηλόβαθμος αξιωματούχος ή ένας καλόγερος χωρίς καμιά κυβερνητική αρμοδιότητα, θα είμαι απλώς ανόητος. Έχει χρέος λοιπόν η κυβέρνηση να εξηγήσει ποιος είναι αυτός που έπειθε υπουργούς, υφυπουργούς, νομάρχες και προέδρους κρατικών εταιριών να βιαστούν και να μην κολλάνε σε γραφειοκρατικές λεπτομέρειες. Αν καταλήξουν σε ένα πόρισμα ότι όλα αυτά έγιναν με τη βοήθεια της Παναγίας, απλώς δεν θα πείσουν κανέναν. Όλα αυτά όμως δεν είναι ποινικά κολάσιμες πράξεις, αλλά ηθικά και πολιτικά απαράδεκτες μεθοδεύσεις. Και είναι πρόκληση να παραμένουν υπουργοί και υφυπουργοί τέτοια πρόσωπα που έχουν άμεση ανάμιξη όπως ο Δούκας, ο Μπασιάκος, ή ο Κοντός ή και ο Κιλτίδης, όταν έχουν ήδη παραιτηθεί πρόσωπα όπως ο Βουλγαράκης (επειδή η γυναίκα του είχε ανάμιξη) και ο Ρουσόπουλος που δεν υπογράφει τίποτα.

Μόνο ο Τσιτουρίδης δεν χρειάστηκε να παραιτηθεί αυτή τη φορά γιατί ήδη είχε αποχωρήσει από την κυβέρνηση. Αλλιώς θα είχε παραιτηθεί και τρίτη φορά…

Μιχαλάκη είσαι τρέλα, με τη Ζήμενς τη φανέλλα...

Το κουκούλωμα του κουκουλώματος...

(τώρα πές μου αν είσαι στο κέντρο της γυμνής αλήθειας)

Δεν μπορούμε να πούμε ότι η δικαστική εξέλιξη της έρευνας δεν ήταν αναμενόμενη. Απλώς ελπίζουμε να έχουν οι νεοδημοκράτες βουλευτές μια στοιχειώδη επαφή με την πραγματικότητα και να σταματήσουν το αστείο με τη Δικαιοσύνη που θα ρίξει φως στην υπόθεση και φυσικά είναι και η Βουλή με το όπλο παρά πόδα να ερευνήσει για πολιτικά πρόσωπα. Η αλήθεια είναι επίσης ότι όλοι οι πολίτες δεξιοί και αριστεροί, ασχέτως αν η κυβέρνηση έβαλε το χεράκι της ή αν η Δικαιοσύνη το έφτιαξε μόνη της και από φόβο μη μπλέξει η ηγεσία και χάσει τις προαγωγές, είναι πεπεισμένοι ότι το κουκούλωμα κλίνεται σε όλες τις πτώσεις… Το κουκούλωμα του κουκουλώματος, το κουκούλωμα ω! κουκούλωμα…

Το πρώτο κουκούλωμα είναι το λάδωμα της πολιτικής σκηνής από μαύρο χρήμα. Δεν πάνε να λένε ότι θέλουν ότι λαδωνόμαστε στη Γερμανία ή στις ΗΠΑ, εμείς δεν καταλαβαίνουμε τίποτα. Το δεύτερο κουκούλωμα αφορά την πολιτική διαχείριση της κρίσης που ξέσπασε με τις αποκαλύψεις της γερμανικής και της αμερικανικής Δικαιοσύνης. Τα πράγματα οδηγούνται σταθερά από την αρχή στο δρόμο που έχουμε χαράξει με τις υποκλοπές, με τα ομόλογα, με τα καρτέλ, με τους κουμπάρους κλπ… Το τρίτο κουκούλωμα είναι νομικό και αφορά τους συμμετέχοντες. Και όλοι οι εμπλεκόμενοι πολιτικά και μη πολιτικά πρόσωπα μπορούν να είναι σίγουροι ότι τουλάχιστον για δύο χρόνια θα κυκλοφορούν ελεύθεροι και θα διαμορφώνουν τα στοιχεία προς όφελός τους ή θα εξαφανίσουν στοιχεία που τους ενοχοποιούν και ακόμα δεν περιλαμβάνονται στη δικογραφία. Ειδική αναφορά πρέπει να κάνουμε στον πρώην ισχυρό άνδρα της Ζήμενς τον Μιχάλη Χριστοφοράκο ο οποίος αντιμετωπίζεται ως κατηγορούμενος, ενώ οι άλλοι καλούνταν ως τώρα ως μάρτυρες. Είναι πραγματικά όπως βλέπουμε πολύ διακριτικός ο χειρισμός του γιατί είναι ο μόνος άνθρωπος που γνωρίζει τα πάντα και δεν ξέρουν πως θα αντιδράσει. Έτσι δεν του πολυκολλάνε για να μην τα πάρει στο κρανίο και αλλάξει υπερασπιστική τακτική. Η προσπάθεια είναι προφανές ότι αποσκοπεί στο να αντιμετωπιστεί με πολύ χαλαρό και ευγενικό τρόπο και κατά προτίμηση να μην είναι αυστηρή η Δικαιοσύνη μαζί του, τουλάχιστον μέχρι τη δίκη μετά από 2-3-4-5 χρόνια. Δεν είναι δυνατόν ο Χριστοφοράκος να αντιμετωπιστεί όπως αντιμετωπίστηκε η 34χρονη ερωμένη του Ζαχόπουλου, ή όπως οι δικηγόροι εργατολόγοι και άλλοι εμπλεκόμενοι στην άλλη υπόθεση. Στην άλλη υπόθεση κάνουμε επίδειξη δύναμης και καταπατάμε τα δικαιώματα των κατηγορούμενων. Εδώ όλα πρέπει να λειτουργήσουν υπέρ των κατηγορούμενων ακόμα και σε λεπτομέρειες γιατί οι άνθρωποι ξέρουν πολλά για πολλούς και ακόμα δεν έχουν παραγραφεί οι ποινικές ευθύνες για εν ενεργεία πολιτικούς δηλαδή κοινοβουλευτικούς. Γι αυτό είπα ότι το κουκούλωμα κλίνεται σε όλες τις πτώσεις.

Η κατάπτωση αφορά φυσικά την κυβέρνηση και την πολιτική γενικά, γιατί μετά από όλα αυτά δεν νομίζω να έχει μείνει κανένας πολίτης που να μην είναι σίγουρος όχι μόνον για το λάδωμα και για το πολιτικό χρήμα, αλλά και για την ασυλία την οποία εξασφαλίζουν τα πολιτικά πρόσωπα στους εαυτούς τους. Δεν είναι το ίδιο πράγμα όμως για τον Παπανδρέου και για τον Καραμανλή. Ο Παπανδρέου έμαθε το 2008 κάποια στοιχεία που εμπλέκουν – όχι ότι είναι και ένοχοι – πολιτικά πρόσωπα για ότι έκαναν πριν ο ίδιος εκλεγεί αρχηγός δηλαδή πριν από το 2004. Για τους κοινοβουλευτικούς έχει ήδη επέλθη παραγραφή των ποινικών ευθυνών. Παρόλα αυτά αμέσως επιβάλει τις πολιτικές ευθύνες και θέτει εκτός κόμματος Μαντέλη και Τσουκάτο πριν να επιληφθεί η Δικαιοσύνη. Και καλεί τον πρωθυπουργό να κάνει το ίδιο και να συστήσουν εξεταστική επιτροπή για να ερευνήσει.

Αντιθέτως ο Καραμανλής μαθαίνει το 2008 για πράγματα που έχουν γίνει το 2005 το 2006 και το 2007. Δηλαδή αν εμπλέκονται πολιτικά πρόσωπα, δεν έχει ακόμα επέλθει παραγραφή των ποινικών ευθυνών. Αυτή επέρχεται το καλοκαίρι του 2009 όταν θα διακόψει η Βουλή τις εργασίες της για διακοπές.. Ζητάει το ΠΑΣΟΚ να μην διαλυθεί η Βουλή φέτος για διακοπές ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος παραγραφής, αλλά η κυβέρνηση δεν το δέχεται. Για να μην υπάρξει και άλλος φόβος σαν αυτόν που φάνηκε τώρα ότι μπορεί να εμπλέκεται κάποιο πολιτικό πρόσωπο τερματίζεται και η προδικασία και πάμε σε τακτική ανάκριση χωρίς πόρισμα και χωρίς να έχουν απαγγελθεί κατηγορία εναντίον συγκεκριμένων ατόμων. Ούτε του Χριστοφοράκου. Ο Χριστοφοράκος έχει πεί από την αρχή ότι επειδή εμπλέκονται πολιτικά πρόσωπα πρέπει ο φάκελλος να πάει στη Βουλή και αν πρέπει κάποιος να δικαστεί από μη πολιτικά πρόσωπα πρέπει να δικαστεί μαζί με τα πολιτικά πρόσωπα.

Τώρα λοιπόν είμαστε στο σημείο που πέφτει το κουκούλωμα γενικώς και σε όλες τις πτώσεις. Μπήκαμε στον Ιούλιο, ξεκινάνε τα μπάνια του λαού, ασχέτως αν δεν έχουμε πιά λεφτά όλοι ή σχεδόν όλοι να κάνουμε διακοπές ένα μήνα ή μια εβδομάδα… σου λέει θα το ξεχάσουν μέχρι τον Σεπτέμβριο. Συνταγή υποκλοπών, και ομολόγων. Τα επόμενα δύο χρόνια αλλά πάντως οπωσδήποτε τον επόμενο ένα χρόνο μέχρι να παραγραφούν οι ποινικές ευθύνες για κοινοβουλευτικά πρόσωπα, δεν θα ακούσουμε ξανά τίποτα. Του χρόνου τον Ιούνιο μαζί με την παραγραφή έχουμε και ευρωεκλογές. Ποιος θα ασχολείται απάνω στις εκλογές με την παραγραφή; Κι εν πάσει περιπτώσει έχουμε έναν χρόνο να κυβερνήσουμε. Και το ΠΑΣΟΚ να ανατρέψει τους συσχετισμούς και τα προγνωστικά. Τότε θα κάνει η κυβέρνηση τον συμψηφισμό. Όχι τώρα. Τότε θα έχουμε 1-2-3-4-5-6 πολιτικούς του ΠΑΣΟΚ και άλλους τόσους της ΝΔ για τους οποίους έχουν παραγραφεί οι ποινικές ευθύνες. Δυό δικοί σας και δυό δικοί μας. Τρείς δικοί σας πριν το 2004 τρείς δικοί μας μετά το 2004. Τα ίδια μούτρα έχουμε. Πάρε τη σκούφια σου και βάραμε… Αυτό είναι το σχέδιο.

Η τρομοκρατημένη φυσικά είναι η κυβέρνηση. Γιατί ο μεν Παπανδρέου χρεώθηκε ήδη με το ότι δεν καταλαβαίνει τίποτα από κόστος το ανέλαβε ήδη για λογαριασμό των κυβερνήσεων Σημίτη. Αλλά η ΝΔ δεν ξέρει ακόμα τι μπορεί να αποκαλυφθεί και για ποιόν. Είδαμε τον πανικό με τον ταξιδευτή υπουργό. Αν και εξασφάλισε έναν μήνα πριν από την αποκάλυψη της αναφοράς του ονόματος «υπουργός» , το ίδιο είχε γίνει και με τις αναφορές ονομάτων που αρχίζουν από Μητσο και τελειώνουν σε Τάκης, είδε κι έπαθε επί μια εβδομάδα να πεί ότι δεν είναι φήμη ότι ο Μιχάλης Λιάπης πήγε να δεί ποδόσφαιρο στην Ελβετία και περιμένουμε να δούμε ποια φήμη θα κυκλοφορήσει για να του κάνουμε μήνυση. Η Ελευθεροτυπία λοιπόν σήμερα δημοσιεύει τις φήμες στην πρώτη σελίδα. Και αυτό βέβαια είναι παρονυχίδα. Αλλά επειδή δεν γνωρίζουν τι έρχεται και ποια υπόθεση θα ξετυλιχτεί είπανε να αφήσουν την προδικασία και μετά από δύο χρόνια βλέπουμε και τα τρένα και τους Πάτριοτ και τον Ερμή και ότι βρέξει ας κατεβάσει…

Σαν δεν ντρέπεστε...

Αυτή η ιστορία με τον υπουργό, όπως την αποκάλυψε χθες η Ελευθεροτυπία, είναι πολύ χοντρή για να χωνευτεί εύκολα. Μα δεν χωνεύεται με τίποτα. Από τις 2 Ιουνίου έχει κατατεθεί στον ανακριτή ότι ένας μη κατονομαζόμενος υπουργός συνταξίδεψε με τον ισχυρό άνδρα της Ζήμενς και με τους εκτελεστικούς του επί θεμάτων χρηματοδότησης πολιτικών κομμάτων από μαύρα ταμεία. Και ο μεν ανακριτής προφανώς γνωρίζει έστω και οφφ δε ρέκορντ το όνομα του υπουργού, αλλά αυτό είναι το λιγότερο. Το χειρότερο είναι ότι η κυβέρνηση κάνει την εντελώς ανήξερη σε μια πρωτοφανή προσπάθεια συγκάλυψης και υποβάθμισης της σημασίας του θέματος. Ακόμα και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δήλωσε ότι ασφαλώς και πρέπει να δηλώσει δημοσίως ο υπουργός που αναγνώρισε τον εαυτό του ότι είναι αυτός. Λες και πρόκειται όμως για ιδιωτική υπόθεση.

Μετά από αυτό νομίζουμε ότι η αντιμετώπιση που έχει η ΝΔ στο θέμα αυτό σαφώς και διαφέρει από τους χειρισμούς που κάνει για τα ίδια θέματα το ΠΑΣΟΚ. Το αντίστοιχο θα ήταν να λέει το ΠΑΣΟΚ ότι περιμένουμε τη Δικαιοσύνη να αποφανθεί για τον Τσουκάτο ή ότι περιμένουμε να απαντήσει ο ίδιος και πάντως η Δικαιοσύνη πρέπει να αφεθεί απερίσπαστη να κάνει τη δουλειά της. Δηλαδή η δουλειά της Δικαιοσύνη προφανώς είναι άσχετη με τη δουλειά που πρέπει οι πολιτικοί να κάνουν για τους εαυτούς τους. Αν όμως ο ανακριτής έχει σαφές νομικό κώλυμα να ερευνήσει για πολιτικά πρόσωπα, αλλιώς θα έπρεπε ήδη από τις 2 Ιουνίου να έχει διαβιβάσει αμελητί τη δικογραφία στη Βουλή, η Βουλή σαφώς και δεν έχει κανένα κώλυμα να ψάξει ή να αφαιρέσει τη δικογραφία από τον ανακριτή και να συστήσει προανακριτική επιτροπή.

Μπορεί να το κάνει παράλληλα και μάλιστα να αλληλοβοηθούνται οι έρευνες. Είναι σαφές λοιπόν ότι πάλι εδώ έχουμε να κάνουμε με επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης και μάλιστα με προσπάθειες συμψηφισμού. Η επικοινωνιακή πολιτική είναι ότι ήδη από τις 2 Ιουνίου θα έπρεπε η κυβέρνηση που ασφαλώς και έχει ενημερωθεί παρασκηνιακά και παρακολουθεί τις ανακρίσεις, η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να κρύψει αυτές τις πληροφορίες ώστε να προλάβει να κλείσει η Βουλή και να περάσει η πρώτη περίοδος. Με την δεύτερη, δηλαδή του χρόνου το καλοκαίρι θα έχουμε και παραγραφή. Άρα αυτή η καθυστέρηση δεν είναι αθώα, αλλά οδηγεί τα πράγματα σε παραγραφή για υπουργούς. Δηλαδή στην ίδια ακριβώς κατάσταση στην οποία βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ για το οποίο αν προκύψουν ευθύνες για υπουργούς έχουν ήδη παραγραφεί. Εδώ κολλάει ο συμψηφισμός που θέλει να κάνει η κυβέρνηση. Και για δικό σας υπ[ουργό έχει παραγραφεί και για δικούς μας.

Υπάρχει όμως σαφής διαφορά. Ο Παπανδρέου εξελέγη το 2004 και έμαθε τα περί λαδώματος το 2008. Δεν μπορούσε να εμποδίσει τις παραγραφές που προβλέπει το Σύνταγμα και ο νόμος. Ο Καραμανλής όμως έμαθε το 2008 κάτι που έγινε το 2005 και το 2006 και το 2007 άρα κατόπιν ενεργειών του θα επέλθει παραγραφή. Το 2009. Δεν έτυχε, πέτυχε. Και η επιδίωξη συμψηφισμού μπορεί να αφήσει την ίδια πικρή γεύση στους πολίτες αλλά ατομικά για τον Καραμανλή δεν θα είναι το ίδιο. Ο Παπανδρέου σαφώς και θα έχει την ηθική υπεροχή γιατί επεδίωξε την άμεση διερεύνηση και εμποδίστηκε. Επίσης ασχέτως παραγραφής των ποινικών ευθυνών, αμέσως επικύρωσε πολιτικές ευθύνες και έθεσε εκτός κόμματος όποιον εμπλέκεται ακόμα και χωρίς να αποδειχθεί δικαστικά η όποια ευθύνη. Είτε είναι υπουργός είτε είναι στέλεχος. Αυτό είναι που δεν μπορεί να κάνει ο Καραμανλής γιατί όλοι είναι εν ενεργεία και επομένως αν ανοίξουν το στόμα τους η κυβέρνηση θα καταρρεύσει.

Η ποιοτική διαφορά είναι εμφανής. Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Η ΝΔ σαφώς δεν διαχειρίζεται την κρίση αυτή με έντιμο και διαφανή τρόπο, προσπαθεί να συγκαλύψει και να δημιουργήσει προϋποθέσεις συμψηφισμού του σήμερα με το χθες. Ο συμψηφισμός δεν θα ήταν ο ίδιος ούτε και αν πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ήταν ακόμα ο Σημίτης. Πόσο μάλλον που είναι ο Παπανδρέου, από το 2004.

Παρόλα αυτά η κυβέρνηση εδώ και δύο εβδομάδες αποφεύγει την φθορά που είναι αποτέλεσμα της πολιτικής της στον τομέα της ακρίβειας εξαιτίας της υπόθεσης αυτής. Φαίνεται ότι η κυβέρνηση έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το μεν σκάνδαλο χρηματοδότησης του πολιτικού συστήματος μπορεί να το διαχειριστεί με μικρότερες απώλειες. Ενώ η ακρίβεια φαίνεται ότι δεν μπορεί παρά να της χρεωθεί 100%. Τόσο επειδή έτσι είναι αλλά και γιατί δεν μπορεί να κάνει συμψηφισμούς γιατί η σύγκριση με την εποχή ακόμα και του ΠΑΣΟΚ του Σημίτη, δεν την συμφέρει. Μπορεί να είχαν ζοριστεί οι παραδοσιακοί ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ εργαζόμενοι αγρότες κλπ αλλά τα μεν μεσαία στρώματα που υπήρχαν ακόμα είχαν προσανατολιστεί στη ΝΔ. Τώρα όμως τα μεν μεσαία στρώματα απλώς καταργήθηκαν και δεν το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα και το εισόδημά τους έχει ξεπέσει στα επίπεδα της εργατικής τάξης και των υπαλλήλων οι δε εργαζόμενοι και συνταξιούχοι έχουν συμπιεστεί στα όρια και κάτω από τα όρια της φτώχειας. Οι οικονομικά ανώτερες τάξεις δεν φρόντισαν να δημιουργήσουν τουλάχιστον νέες θέσεις εργασίας ώστε να μην εξαθλιωθούν μεγάλα τμήματα του πληθυσμού που ξεπερνούν το 25% του πληθυσμού. Φρόντισαν μόνο να αυξήσουν τα εισοδήματά τους.

Μόνον η ανικανότητα του ΠΑΣΟΚ να εμπνεύσει εμπιστοσύνη στους εργαζόμενους και στους αγρότες αλλά και στα κατερχόμενα στρώματα της μεσαίας τάξης δεν μπορεί να εγγυηθεί νέα άνοδο και αυτή η ανικανότητα μόνον συντηρεί τη ΝΔ στη θέση του πρώτου κόμματος έστω και με ποσοστά κάτω από 30%. Με κάτω από 30% δεν υπάρχει δικομματικό σύστημα. Υπάρχουν κυβερνήσεις συνεργασίας και οι εκλογικοί νόμοι ακόμα δεν ευνοούν τις κυβερνήσεις συνεργασίας…

Ακρίβεια και διατροφικά σκάνδαλα στο Ελλαδιστάν!

(Φωτογραφία: Σώμα υγιές)

Η ακρίβεια την οποία αντιμετωπίζουμε στην Ελλάδα, δεν έχει καμία σχέση με την ακρίβεια των τροφίμων που αντιμετωπίζεται παγκοσμίως. Αντιθέτως η ακρίβεια στα τρόφιμα την οποία αντιμετωπίζουμε στην Ελλάδα, έχει μεγάλη σχέση με το διατροφικό σκάνδαλο που συνιστά η αντιμετώπιση του θέματος του μολυσμένου ηλιελαίου.

Και στη Γαλλία έφτασαν όπως και στην Ελλάδα δεκάδες χιλιάδες τόνοι μολυσμένου ηλιελαίου, αλλά δεν αντιμετώπισαν κανένα διατροφικό σκάνδαλο. Οι βιομηχανίες τροφίμων που παρέλαβαν όπως και στην Ελλάδα αυτό το ηλιέλαιο, το εξέτασαν είδαν πως ήταν ακατάλληλο, το σταμάτησαν και ειδοποίησαν το κράτος το οποίο σε δύο μέρες το απέσυρε από την αγορά και ειδοποίησε και την υπόλοιπη Ευρώπη. Επειδή δηλαδή έχει εμπεδωθεί ένα κράτος και μια κοινωνία που λειτουργεί, δεν αντιμετώπισαν κανένα πρόβλημα. Αλλά και αν υπήρχε κάποιος ασυνείδητος που δεν ενήργησε όπως έπρεπε, είναι βέβαιο ότι εισέπραξε ένα τσουχτερό πρόστιμο που μάλλον οδήγησε την επιχείρησή του στην ανυπαρξία.

Το ίδιο γίνεται και με τις τιμές. Σαφώς υπάρχουν μεγάλες επιχειρήσεις, μεγαλύτερες από τις ελληνικές αλλά δεν διανοούνται να εκμεταλλευτούν τη δεσπόζουσα θέση τους στην αγορά γιατί θα πάρουν να έχουν αυτή τη θέση και θα γονατίσουν από το πρόστιμο που θα τους ρίξει η επιτροπή ανταγωνισμού. Ούτε διανοούνται να κόβουν διπλά και ψευδή τιμολόγια για το λόγο αυτό και δεν υπάρχουν καθόλου θεωρημένα τιμολόγια. Σε ένα απλό χαρτί κάνουν τις συναλλαγές τους. Ούτε εφορία ούτε τίποτα. Αλλά φορολογούνται πιο πετυχημένα και αποτελεσματικά από όλο το αυστηρό και δισκίνητο ελληνικό σύστημα στοιχείων φορολογικού ελέγχου.

Στην Ελλάδα οι έλεγχοι γίνονται στις επιχειρήσεις που έχουν κλείσει και είναι αυστηροί. Σ’ αυτές που λειτουργούν επιτυχώς δεν γίνεται κανένας έλεγχος γιατί υπάρχουν τα κατάλληλα παραθυράκια. Εδώ θεωρείται επιχειρηματική αρετή το να κοροϊδεύεις τους πελάτες σου. Εδώ θεωρείται ανοησία το να πλουτίζεις σιγά-σιγά. Αν δεν γίνεις πλούσιος σε έναν χρόνο, έστω και με φοροδιαφυγή ή με ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, δεν εντυπωσιάζεις κανέναν. Εδώ ο υπουργός θα δηλώσει ότι τρώει πολύ ηλιέλαιο, αλλά αποφεύγει δύο χρόνια πριν να συμβουλεύσει τους συγγενείς του να μην χρησιμοποιούν φοινικέλαιο στην επιχείρησή τους γιατί είναι βλαβερό για την υγεία των πελατών τους.

Εδώ ο πρόεδρος της ΔΕΗ θα δηλώσει ότι το διοξείδιο του άνθρακος είναι το αέριο της γκαζόζας και όχι το αέριο του θερμοκηπίου που καταστρέφει τον πλανήτη και κόβει την ανάσα στην Μεγαλόπολη ή στην Πτολεμαίδα. Όπως και ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ θα δηλώσει ότι η πυρηνική ενέργεια είναι πράσινη γιατί δεν παράγει αέρια θερμοκηπίου. Όπως και ο άλλος θα δηλώσει ότι για να αυτοκτονήσεις με ηλιέλαιο πρέπει να τρώς 4 κιλά τηγανητές πατάτες την ημέρα.

Αυτή η συμπεριφορά που δεν είναι σοβαρή, εκτοξεύει και τις τιμές γιατί η κερδοσκοπία είναι ιδεολογία και η αισχοκέρδεια η νόμιμη πολιτική. Παράγει επίσης διατροφικά σκάνδαλα ακριβώς γιατί οι αρμόδιες υπηρεσίες υπάρχουν μόνον για να παίρνουν το μισθό τους και όχι για να δουλεύουν. Και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι το μόνο που κάνουν είναι να αποδιαρθρώνουν και όχι να διορθώνουν. Να ρουσφετολογούν και όχι να λειτουργούν.

Έρχεται το ορυκτέλαιο...

Έρχονται άλλοι 3.000 τόννοι ηλιέλαιο!

Νέα καραβιά με ουκρανικό ηλιέλαιο, ποσότητας ανάλογης με αυτήν που εντοπίστηκε προχθές ότι … είχε εισαχθεί στις 17 Μαρτίου από τη Σόγια Ελλάς, μέσω του λιμανιού της Χαλκίδας, αναμένεται μέσα στις επόμενες ώρες.

Συγκεκριμένα η Νομαρχία Εύβοιας αναμένει σήμερα μετά τις 13:30 στο λιμάνι της Χαλκίδας την άφιξη ενός πλοίου με ηλιέλαιο εξ Ουκρανίας, ποσότητας περίπου 3.000 τόννων. Η παραγγελία είχε δοθεί πάλι από τη Σόγια Ελλάς, απλώς αυτή είναι η πρώτη φορά που η ποσότητα θα δεσμευθεί κατά την άφιξη και όχι με δίμηνη καθυστέρηση. Όχι δηλαδή ότι δεν είμαστε μπάχαλο, απλώς από σήμερα δεν θα είμαστε ξέφραγο αμπέλι…

Αντώνης Κοκορίκος

Ορυκτέλαια, χλωρίνη, ψευδάργυρο, αμμωνία, όλα τα τρώμε!

(φωτογραφία: "συλλογική δουλειά")

Το ηλιέλαιο με το ορυκτέλαιο μια χαρά το τρώμε όμως, αν και εδώ και πολλές μέρες έχει αποκαλυφθεί αλλά δεν μπορούμε να το συλλάβουμε. Όλο ξεγλιστράει γιατί αυτή είναι η βασική ιδιότητα του ορυκτελαίου, να μηδενίζει τις τριβές. Είναι ένας άλλος κόσμος αυτός χωρίς τριβές. Περπατάς και πέφτεις. Δεν έχεις ισορροπία. Όχι σαν τον Παπανδρέου που πέφτει από το ποδήλατο γιατί προσπαθεί να βάλει την αλυσίδα χωρίς να σταματήσει, πέφτεις ενώ περπατάς χωρίς να σταματήσεις…

Αν συνεχίσουμε έτσι είναι βέβαιο ότι μετά από έναν μήνα θα μας πει η κυβέρνηση ότι τελικά καλή σας χώνεψε… το φάγατε το ηλιέλαιο. Γιατί άλλωστε αυτή η δέσμευση π[ου ακούμε, ότι δεσμεύτηκε… σχεδόν ποτέ δεν ακούμε ότι αυτή η ποσότητα πήγε στη χωματερή και καταστράφηκε ή κάηκε… γιατί και στη χωματερή να πάει, πάλι θα το μαζέψουν οι δεκάδες και εκατοντάδες άνθρωποι που είναι εκεί και βρίσκουν χρήσιμα πράγματα που τα ξαναπουλάνε…

Αλλά και πολλές από τις τεχνολογίες τροφίμων που χρησιμοποιούνται για να γίνουν πιο ελκυστικά τα προϊόντα, μαθαίνουμε ότι είναι επικίνδυνες ή ψιλοεπικίνδυνες. Όπως ότι τα κοτόπουλα που περνούν από μπάνιο χλωρίνης στην Αμερική και απαγορευόταν να πωληθούν στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, τώρα λένε ότι θα επιτραπεί και μας τα προξενεύει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Αλλά και άλλα ύποπτα υπάρχουν που δεν τα έχουμε μάθει… όπως για παράδειγμα κατεψυγμένα θαλασσινά που τα τρώμε γιατί λέμε ότι τουλάχιστον βγαίνουν από τη θάλασσα άρα πιο καλά θα είναι από τις τρελές αγελάδες που τις έχουν κάνει κανίβαλους… Αλλά εγώ έμαθα πρόσφατα από ψαράδες στην Αστυπάλαια που βάζουν καλαμάρι για δόλωμα στα παραγάδια…φρέσκο. Για να δολώσεις 2-3 παραγάδια θέλεις 100-150 ευρώ για φρέσκο καλαμάρι… γιατί δεν βάζετε κατεψυγμένα; Γιατί δεν το τρώνε τα ψάρια. Γιατί δεν το τρώνε τα ψάρια γιατί έχει αμμωνία που μπαίνει στη διαδικασία της κατάψυξης και αλλοιώνει το χρώμα, δεν είναι άσπρο αλλά έχει σκιά και έχει και μυρωδιά όσο κι αν το πλύνεις με θαλασσινό νερό. Εμείς δεν το μυρίζουμε, αλλά τα ψάρια το μυρίζουν.

Τις πιο καλές οδηγίες να ξέρετε ότι τις δίνουν οι γιατροί που γνωρίζουν, στις έγκυες και στις επίτοκες γυναίκες. Για να μην επηρεάζεται το έμβρυο που είναι ευαίσθητο τους δίνουν αυστηρές οδηγίες. Κανονικά έπρεπε να δίνονται οι ίδιες οδηγίες σε όλους τους ανθρώπους. Ή στις γυναίκες που θηλάζουν. Τις ίδιες προδιαγραφές έπρεπε κι εμείς να τηρούμε. Γιατί προστίθενται τα στοιχεία όπως ψευδάργυρος κλπ… να μην θεωρούμε ότι το μωρό μεγάλωσε από ενός χρόνου έγινε 2 ή 3 ετών άρα μπορεί να τρώει ότι κι εμείς οι μεγαλύτεροι…

Η λογική του κατήφορου, είναι ο πάτος!

Σε μεγάλο κατήφορο έχουμε πέσει από ότι φαίνεται. Είτε πρόκειται για μια Ζαχοπουλειάδα που οφείλεται σε τυχαίο γεγονός, δηλαδή την απόπειρα αυτοκτονίας του γγ του ΥΠΠΟ, είτε πρόκειται για έρευνα που μας έρχεται έτοιμη από το εξωτερικό, η αμηχανία της κυβέρνησης είναι τέτοια που φωνάζει από μακριά… φύλαγε τα ρούχα σου για να έχεις τα μισά.

Το ΠΑΣΟΚ ζητάει εξεταστική επιτροπή και από κεκτημένη ταχύτητα η κυβέρνηση λέει ότι δεν χρειάζεται, αν και λογικά επί των ημερών του ΠΑΣΟΚ έγιναν οι προμήθειες του συστήματος, άρα θα έπρεπε να μην έχει εκείνη πρόβλημα. Αλλά… φύλαγε τα ρούχα σου για να έχεις τα μισά. Αυτό όμως είναι που κάνει τους πολίτες να κουμπώνονται. Η μηδενική αξιοπιστία που έχουν οι πολιτικοί για να επιβάλουν τη διαφάνεια στην κοινωνία αρχίζοντας από τους εαυτούς τους.

Η κάθαρση όμως στο δημόσιο βίο δεν μπορεί να προκύψει εξ ουρανού, με την επιφοίτηση του αγίου πνεύματος. Έτσι δεν γίνεται ούτε η εκλογή αρχιεπισκόπου, η οποία επίσης είναι αποτέλεσμα ενός σκληρού παζαριού όπου επιστρατεύονται λάσπη και χρήματα και επιρροή, αντί για την εφαρμογή αξιοκρατικών κριτηρίων που κατά τεκμήριο είναι αντικειμενικά. Και ας μην κάνει ο καθένας από μας τον μάγκα στη δουλειά του άλλου. Ας κάνει ο καθένας από μας τη δουλειά που πρέπει στο χώρο του. Οι δημοσιογράφοι στους δημοσιογράφους και οι εκδότες στους εκδότες. Οι δικαστές στους δικαστές και οι πολιτικοί στους πολιτικούς.

Κουκουλώστε να έχουμε να ξεκουκουλώνουμε!

(Χορεύτρια δίπλα στο παράθυρο)

Το γενικό συμπέρασμα από τα δεκάδες ρεπορτάζ που υπάρχουν για την υπόθεση Ζαχόπουλου, ένα είναι το συμπέρασμα. Ότι το μέγαρο Μαξίμου έχει επιβάλει σιωπητήριο σε όλες τις πηγές τις οποίες μπορεί να ελέγξει και ότι η προσπάθεια αυτή αποτυγχάνει πανηγυρικά. Όλοι μιλάνε γιατί όλοι καταλαβαίνουν ότι είναι καλό εφόσον δεν εμπλέκονται στην υπόθεση να κρατήσουν τις αποστάσεις τους.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο κ. Αλέξανδρος Λυκουρέζος, με τη δικαιολογία ότι προτίθεται να αναλάβει στο μέλλον να εκπροσωπεί τη σύζυγο του κ. Ζαχόπουλου, επισκέφθηκε στον Ευαγγελισμό τον κ. Ρούσσο που είναι ο υπεύθυνος των ΜΕΘ και ζήτησε να μην δίνονται πληροφορίες για την υγεία του κ. Ζαχόπουλου στους δημοσιογράφους, ιδιαιτέρως εάν οι πληροφορίες είναι θετικές για την εξέλιξη της υγείας του. Το ίδιο ζήτησαν στη συνέχεια ο κ. Ρούσσος και ο κ. Ράπτης, ο διοικητής του νοσοκομείου, από όλους τους γιατρούς και τους νοσηλευτές που γνωρίζουν πράγματα. Πείτε μου εσείς ποια είναι η νομική σκοπιμότητα που εξυπηρετείται από την επίσκεψη του μελλοντικού παραστάτη της συζύγου, και για ποιο λόγο συμφώνησαν ο κ. Ρούσσος και ο κ. Ράπτης να επιβληθεί εμπάργκο στην ενημέρωση των δημοσιογράφων;

Προφανώς επειδή θέλουν να έχουν τη δικαιολογία και να στείλουν στον Κορυδαλλό την Τσέκου ώστε να εδραιώσουν στην κοινή γνώμη, τη λαθεμένη εντύπωση ότι η υπόθεση αυτή είναι ερωτικού, σεξουαλικού και εκβιαστικού περιεχομένου.
("με ρο΄πυχα για διακοπές" Ιούλιος १९५१)
Η ρόζ απόχρωση στην υπόθεση αυτή είναι η πιο αδύνατη, συνεπώς δεν μπορεί να καλύψει τίποτα από τις υπόλοιπες πολύ σοβαρές υποθέσεις που αφορούν τη διαχείριση ενός υπουργείου από άτομο που ενεργούσε ως υπουργός, με εντολή, με ανοχή και εν γνώσει του πρωθυπουργού.

Αν ψάξουμε τις εφημερίδες από το 2004 ως τώρα, αλλά και τις τελευταίες μέρες αν ακούσουμε τα κανάλια και δούμε τις εφημερίδες, έχουν αποκαλυφθεί εκατοντάδες σοβαρές υποθέσεις στις οποίες δεν έχει τηρηθεί η νομιμότητα και ο άμεσα εμπλεκόμενος είναι ο κ. Ζαχόπουλος. Παρά την ευαισθησία που δείχνουν μερικοί εισαγγελικοί λειτουργοί να κινούν ως έχουν υποχρέωση ανακριτική λειτουργία και χωρίς να έχει κατατεθεί μήνυση, για τις δεκάδες αυτές υποθέσεις δεν έχει κινηθεί καμιά διαδικασία. Ούτε προανακριτική. Ούτε ο υπουργός Δικαιοσύνης τη ζήτησε. Κι ας την ζήτησε ακόμα και το ΠΑΣΟΚ με ανακοίνωσή του από το Σάββατο αν δεν κάνω λάθος.

Είναι η χειρότερη επικοινωνιακή διαχείριση που έχει γίνει ως τώρα και θα τροφοδοτεί μεαποκαλύψεις των δημοσιογράφων την υπόθεση μέχρι να ξυπνήσει και το ΠΑΣΟΚ και η κυβέρνηση, οι οποίοι τώρα βρίσκονται σε διακοπές.

Αν η κυβέρνηση ήθελε να πείσει, ότι πρόκειται για προσωπική και όχι για πολιτική περιπέτεια, τότε έπρεπε να αφήσουν τη Νατάσσα να τον επισκεφθεί ως φίλο στο νοσοκομείο, ή και ο ίδιος ο Καραμανλής. Αντίθετα έπεσαν όλοι να φάνε τη Νατάσσα όταν εκδήλωσε την επιθυμία να επισκεφθεί τον Ευαγγελισμό. Έτσι όμως θα είχε κάποια αξιοπιστία η προσπάθεια του μεγάρου Μαξίμου, ότι δεν ξέρουμε τίποτα και απορούμε πως ένας σοβαρός άνθρωπος έφτασε στο σημείο να πηδήσει στο κενό. Εμείς δεν ξέραμε τίποτα, δεν του είχαμε ζητήσει εμείς να παραιτηθεί, αλλά μόνος του παραιτήθηκε για λόγους υγείας κι εμείς πέσαμε από τα σύννεφα.

Δεν γίνεται δηλαδή να έχεις αντιφατικούς στόχους και συμπεριφορά σε μια επικοινωνιακή προσπάθεια. Επιπλέον η ολοφάνερη θυσία μιας απλής και ανυπεράσπιστης από τις αυθαιρεσίες της εξουσίας, πολίτη, το χώσιμό της στη φυλακή, ώστε να τρομοκρατηθεί και να μην κάνει αποκαλύψεις, έρχεται σε ολοφάνερη αντίφαση με τον ισχυρισμό ότι δεν έχουμε πολιτική υπόθεση τεραστίων διαστάσεων που έχει και την τραγικότητα της απόπειρας αυτοκτονίας. Προς τι το σιωπητήριο προς όλους τους υφιστάμενους του υπουργείου οι οποίοι ήξεραν και ξέρουν πολλά;

Είναι δυνατόν η μαρτυρία ενός Μυλωνά να οδηγεί στον Κορυδαλλό έναν πολίτη; Είναι δυνατόν να θεωρείται ύποπτος φυγής και να προφυλακίζεται κάποιος που παρουσιάστηκε αυτοβούλως στην αστυνομία; Κάποιος ύποπτος απόπειρας εκβιασμού να προφυλακίζεται και δυό βδομάδες πριν να μην προφυλακίζονται δυό εφοριακοί που συνελήφθησαν επ’ αυτοφόρω από την αστυνομία με προσημειωμένα χαρτονομίσματα για εκβίαση επιχειρηματιών. Όχι για απόπειρα, αλλά για εκβιασμό.

Εν πάσει περιπτώσει, πρέπει να μιλήσει κάποιος θεσμικός παράγοντας και να μας πεί: Υπάρχει Δικαιοσύνη, ή κάμπτονται οι κανόνες δικαίου προκειμένου να εξυπηρετηθούν σκοπιμότητες;

Για να προφυλακιστεί κάποιος, πρέπει να είναι αγνώστου διαμονής, και ύποπτος φυγής, όπως και να είναι ύποπτος να τελέσει το ίδιο αδίκημα. Εδώ παρουσιάστηκε μόνη της αυτοβούλως στην αστυνομία, δεν είναι αγνώστου διαμονής και φυσικά δεν μπορεί να εκβιάσει κανέναν, ακόμα κι αν δεχθούμε ότι στο παρελθόν κάποιον αποπειράθηκε ανεπιτυχώς να εκβιάσει.

Φέρτε πίσω τα λεφτά...παλιολαμόγια!

(Η φωτογραφία λέγεται moon ass και οι υπόλοιπες φωτογραφίες είναι από τη φωτογράφιση Kick ass art τις οποίες σας είχα υποσχεθεί από χθες.)
Οι ακροατές θα μας έχουν ακούσει να αναφερόμαστε στην υπόθεση του ομολόγου του ΤΣΠΕΑΘ, υπόθεση που έχει προκύψει ότι είναι ίδια και απαράλακτη με αυτήν του άλλου ομολόγου των 280 εκατ. Ευρώ το οποίο αγοράστηκε από άλλα 4 ταμεία. Η ζημία του ΤΣΠΕΑΘ είναι δεδομένη και μόνον από τη διακράτηση για έναν χρόνο όπου πήρε τόκο2,7% ενώ ακόμα και για κατάθεση μετρητών υπάρχουν επιτόκια έως και 4%. Αυτό είναι οφθαλμοφανές και δεν θέλει έρευνα. Ακόμα και στην περίπτωση που η συναλλαγή ήταν σύννομη και με τους κανόνες της αγοράς, δηλαδή χωρίς μίζες, υπάρχει ζημία. Είχε βγεί όμως τότε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και μετά από αυτός κι άλλοι υπουργοί και έκαναν το μαύρο άσπρο λέγοντας ότι υπήρχε κέρδος 3,1 εκατ. Ευρώ. Και οι μεγαλοδημοσιογράφοι που τους άκουγαν δεν είπαν ούτε μια λεξη για να υπερασπιστούν την αυτονόητη αλήθεια.
Τώρα όμως αποδεικνύεται και το αυτονόητο ότι δηλαδή αντί για το 100% της ονομαστικής του αξίας στην οποία αγοράστηκε έπρεπε να έχει αγοραστεί στο 75 έως 80% και από αυτή τη διαφορά που ήταν μίζα, ένα μέρος πέρασε σε αδιαφανείς λογαριασμούς και έφαγαν πολλοί. Περίπου 1,8 εκατομμύρια ευρώ φέρεται να βρέθηκαν στον λογαριασμό ή στους λογαριασμούς του προέδρου του ΤΣΠΕΑΘ Δημήτρη Καπράνου και φίλων του, αλλά τα υπόλοιπα που είναι και τα περισσότερα, δεν έχει διαπιστωθεί ακόμα που πήγαν και αν ήταν πολιτικό χρήμα που κατευθύνθηκε στον πολιτικό χώρο αυτού που διόρισαν και τον Δημ. Καπράνο στη θέση του και τον διατηρούν ακόμα.
Που πήγαν οι μίζες με τις βαλίτσες είναι το ένα ερώτημα. Και στο πολιτικό επίπεδο, ποιο είναι αυτό το σκοτεινό σύστημα που επέτρεψε αυτές τις μίζες; Και φυσικά εδώ πρέπει να διερευνηθούν πέραν από τις αυτονόητες και αντικειμενικές πολιτικές ευθύνες και οι προσωπικές ποινικές ευθύνες. Ασχέτως αν όλοι θα βγούν αθώοι, γιατί το σύστημα είναι έτσι στημένο, η νομιμότητα είναι τόσο χαλαρή, ώστε να είναι νόμιμοι αυτοί που τρώνε τα λεφτά των ταμείων. Δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια. Η έρευνα θα δείξει ότι τα λεφτά πέταξαν και κανένας δεν είναι ένοχος. Αυτό το σύστημα επιτέλους πρέπει να αλλάξει. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται τέτοιο πράγμα. Είναι φοβερό.Αλλά και η διοίκηση της ΕΣΗΕΑ, πρέπει να σημειώσουμε οτι δεν έχει καταθέσει μηνητήρια αναφορά, ούτε έχει ζητήσει να επιστραφούν τα κλεμένα χρήματα. Αντιθέτως όπως καταγγέλει ο Δ. Τρίμης, από τις 8 Αυγούστου ο πρόεδρος του ΔΣ Πάνος Σόμπολος ως τις 25 Αυγούστου απέκρυπτε έγγραφο του κ. Ζορμπά με το οποίο ζητούσε στοιχεία για το ομόλογο του ΤΣΠΕΑΘ. Ούτε και πόρισμα υπάρχει μου είπε σήμερα. Ένα μήνα πριν όμως με διαβεβαίωνε οτι περιμένουμε το πόρισμα. Τα μέλη όμως της φερόμενης "επιτροπής εμπειρογνωμόνων" μου είχαν πεί σε κατ' ιδίαν συζητήσεις μας - και το είχα αναφέρει στην εκπομπή - οτι δεν πρόκειται να βγάλουμε κανένα πόρισμα γιατί δεν έχουμε κανένα στοιχείο. Είναι προφανές οτι και το έγγραφο Ζορμπά στην ΕΣΗΕΑ αποκρύφθηκε τις κρίσιμες μέρες, για να γίνουν οι εκλογές απρόσκοπτα. Όχι από τον ίδιο τον Σόμπολο ίσως, αλλά από το σύστημα που τον υποστηρίζει. (Τη Δευτέρα η συνέχεια και το τέλος των φωτογραφιών που προέρχονται από συλλογή πόστερς της λεγόμενης cheep art)

Ζορμπάμ! ... ηκούσθη στον αέρα…

Εδώ και μήνες σέρνεται το σκάνδαλο των ομολόγων και από την αρχή έχουμε πεί ότι η υπόθεση βρωμάει από το κεφάλι. Δηλαδή το πρώτο σκάνδαλο που είναι μόνον πολιτικό, είναι η έκδοση εν κρυπτώ του ομολόγου σε αντίθεση με την τρέχουσα πρακτική. Γι αυτό είναι υπεύθυνη η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών σύσσωμη, Αλογοσκούφης Δούκας και Κουρής. Ενδεχομένως να είχε γνώση και ο πρωθυπουργός μια και η παρέκκλιση από τους συνήθεις κανόνες και την νομιμότητα με την έννοια της τυπικότητας, ήταν μεγάλη και ακόμα και ένας υπουργός δεν μπορεί λογικά να παίρνει τέτοιες αποφάσεις και μετά να κάνει τον αδιάφορο. Και για να κάνει τον αδιάφορο όμως ο κ. Αλογοσκούφης σημαίνει ότι είχε την άνωθεν κάλυψη για τις ενέργειές του.
Το πόρισμα του Ζορμπά λέει ότι η έκδοση του ομολόγου δεν ήταν σύννομη και υπεύθυνοι γι αυτό είναι ο κ. Μεϊμαράκης, υπουργός Άμυνας και ο κ. Αλογοσκούφης, υπουργός Οικονομίας. Αυτή είναι η βόμβα στην κυβέρνηση την οποία έβαλε ο κ. Ζορμπάς. Δεν γνωρίζω αν είχε αρμοδιότητα ή αν δεν είχε, αλλά νομίζω ότι σίγουρα είχε γιατί έρευνα κάνει σε συμπεράσματα καταλήγει και αρκεί να έχει ενδείξεις για να το γράψει. Η κα Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη που είναι δασκάλα στα νομικά για πολλούς από τους νομικούς της κυβέρνησης, συμφωνεί μαζί μου. Ο κ. Ζορμπάς είχε υποχρέωση λέει, να καταλήξει σε συμπεράσματα και να γράψει ότι έκρινε σωστό και προκύπτει από τις έρευνές του. Δεν είναι δικαστήριο το οποίο πρέπει να έχει πέραν πάσης αμφιβολίας αποδείξεις χειροπιαστές και μαρτυρίες ικανές για να καταδικάσει τους κατηγορούμενους. Όλες οι αμφιβολίες είναι υπέρ του κατηγορούμενου, ενώ στην πολιτική οι αμφιβολίες είναι εναντίον του ελεγχόμενου πολιτικού.Ο πολιτικός είτε είναι πρωθυπουργός είτε είναι υπουργός πρέπει να είναι πέραν πάσης αμφιβολίας έντιμος στην εκτέλεση των καθηκόντων του και ανα πάσα στιγμή έτοιμος να απαντήσει πειστικά σε κάθε ερώτηση που του γίνεται είτε από τους πολίτες είτε από τους βουλευτές στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, είτε από τους πολίτες στις συνεντεύξεις που δίνει σε δημοσιογράφους ή στις επαφές που έχει με τους πολίτες και με τους συλλογικούς φορείς που τους εκπροσωπούν.Οφείλουν δηλαδή οι κορυφαίοι υπουργοί αυτής της κυβέρνησης να δώσουν πειστικές απαντήσεις στους πολίτες, αλλιώς να επωμιστούν το δίκαιο πολιτικό κόστος που αναλογεί σ’ αυτή την αδυναμία τους η οποία ανοίγει το δρόμο για έρευνα από τη Βουλή ή και δίωξη από τη Δικαιοσύνη. Γιατί η δικαιοσύνη ασκεί δίωξη πρώτα και απαγγέλει κατηγορίες πρώτα και μετά ακολουθούν οι διαδικασίες αναζήτησης των χειροπιαστών αποδείξεων και των άμεσων μαρτυριών ενώπιον του δικαστηρίου. Όταν δηλαδή όλοι οι άλλοι έχουν αποτύχει να κάνουν καλά τη δουλειά τους τότε επεμβαίνει η δικαιοσύνη.Το αντίθετο του αδέκαστος, corruption,Σαπίλα μετά από θάνατο # μτφ. εξαγορά (συνειδήσεων), δεκασμός, δωροδοκία: he's open to corruption
δεν αρνείται τη δωροδοκία # (μέθοδοι ή μέσα που οδηγούν στη) διαφθορά,
Είναι μια υπόθεση που πρέπει να κινητοποιήσει όλους τους πολίτες και κυρίως αυτούς που ψηφίζουν τη ΝΔ. Γιατί στα λόγια και ο Πρινιωτάκης και ο Αποστολίδης που πιάστηκαν στα πράσα με τη Βαλίτσα στα χέρια, και με τα λεφτά στην τσέπη, λένε ότι μια κυβέρνηση δεν ληστεύει τα ταμεία της. Το ίδιο λένε ασφαλώς και οι υπουργοί και οι ψηφοφόροι της ΝΔ. Μια κυβέρνηση δεν ληστεύει τα ταμεία της. Ο Πρινιωτάκης το λέει για να αποδείξει την αθωώτητά του, ενώ υπάρχει η χειροπιαστή ενοχή του στο αδίκημα της δωροδοκίας, του δεκασμού, της διαφθοράς. Μια κυβέρνηση δεν ληστεύει τα ταμεία της. Άρα κι εγώ δεν έχω ληστέψει τα ταμεία. Οι υπουργοί όμως δεν μπορούν να πουν ότι ισχύει το αντίστροφο για να αποδείξουν την αθωώτητά τους. Ότι ο Πρινιωτάκης δεν ληστεύει τα ταμεία. Η κερδοσκοπική επιχείρηση δεν ληστεύει τα ταμεία. Η J.P.Morgan μια κερδοσκοπική τράπεζα, ένας παγκόσμιος νόμιμος τοκογλύφος δεν ληστεύει τα ταμεία. Αντιθέτως είναι η δουλειά τους να παίρνουν τα λεφτά των ταμείων, είτε ως νόμιμο κέρδος είτε με παράνομο τρόπο αν έχουν διαπράξει τα αδικήματα του δεκασμού, της δωροδοκίας, της διαφθοράς.

Εδώ έχει αποδειχθεί με τις βαλίτσες των εκατομμυρίων ευρώ ότι πέραν των νόμιμων προμηθειών, που πάλι ληστεία είναι αλλά επιτρέπεται από το νόμο, κάποιοι λήστεψαν τα ταμεία με τα ομόλογα. Και το ΤΣΠΕΑΘ είναι ένα από τα ταμεία που ληστεύθηκαν. Κι ας κάνει το κουνέλι και η Ένωση Συντακτών που ακόμα δεν κατέθεσε μήνυση εναντίον αυτών που της πούλησαν το ομόλογο. Και εναντίον αυτών που είναι υπεύθυνη για τη ζημιά που είχε με την επαναγορά του ομολόγου. Και να μην ξαναδώ το θλιβερό θέαμα δημοσιογράφων που τους λέει κατάμουτρα ένας νεοδημοκράτης ότι το ΤΣΠΕΑΘ είχε κέρδος από την επαναγορά κι αυτοί κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν. Όταν για κατάθεση μετρητών σε λογαριασμό ταμιευτηρίου έχεις επιτόκιο 4% και για το ομόλογο που διακρατήθηκε ένα χρόνο το ΤΣΠΕΑΘ πήρε 2,7% είναι δεδομένη η ζημιά.
Μην παριστάνουν λοιπόν τους αδέκαστους δημοσιογράφους γιατί όπως γράφει ο Ζορμπάς στο πόρισμά του, «η άνομη συναλλαγή του δεκασμού, το δέλεαρ του οποίου προσφέρεται αφειδώς από το αναιδές κεφάλαιο στους ευτελείς, εξηγεί και εκτρέφει τον κύκλο της εγκληματικής δραστηριότητας, της ανοχής των πολλών και της άνομης σιωπής». Δεν είναι αδέκαστοι δημοσιογράφοι κι αυτοί που το ακούν δηλαδή και σιωπούν. Είναι δεκαστοί. Το αντίθετο του αδέκαστου τελος πάντων.