H κοινωνία καταρρέει, η οικονομία δεν προφταίνει

Η κυβέρνηση έχει την εντύπωση ότι η οικονομική κατάσταση της χώρας βελτιώνεται και τα μέσα ενημέρωσης προσπαθούν να πείσουν και τον ελληνικό λαό γι αυτό με συντονισμένες ενέργειες, ενώ έχει μπερδέψει την οικονομική κατάσταση με την εικόνα που έχουν οι δανειστές. Πολύ περισσότερο δεν συνδυάζει στην κοινωνική κατάσταση η οποία μοιάζει με καζάνι έτοιμο να εκραγεί, ούτε βλέπει τα σημαντικά μεγέθη της οικονομίας τα οποία συνεχίζουν να επιδεινώνονται, χωρίς να καταβάλλεται η παραμικρή προσπάθεια να αναστραφεί η κατάσταση.

Ποιές είναι πραγματικά οι ειδήσεις των τελευταίων ωρών; Έτσι θα πάμε σε εκλογές;

Bρισκόμαστε ένα μήνα πριν από τις επόμενες εκλογές και η εσωτερική πολιτική επικαιρότητα έχει πέσει κυριολεκτικά στο μηδέν. Οι ειδήσεις που υπάρχουν είναι είτε κάποιες μαϊμού συντάξεις ή προνιακά επιδόματα τα οποία έδιναν στους πελάτες τους ως τώρα το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, δηλαδή αυτοί που κυβερνούσαν και τώρα αυτοδιαφημίζεται ότι τα ανακάλυψε και τα κόβει η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δηλαδή αυτοί που κυβερνάνε. Άλλη επικαιρότητα είναι ότι η υπουργός της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και ΝΔ υπέγραψε όλες τις αποφάσεις σύμφωνα με τις οποίες θα δοθεί μετά τις εκλογές ρευστότητα στις επιχειρήσεις με τη συνδρομή των τραπεζών και της ΕΕ κι έτσι θα ξεπεραστεί το πρόβλημα της ύφεσης και της καταστροφής των ΜΜΕ εξαιτίας της πολιτικής που ακολούθησαν τα τελευταία χρόνια η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και ιδιαίτερα τα δύο τελευταία χρόνια. Άλλη είδηση είναι ότι ο υπουργός της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ πήρε πίσω τροπολογία που κατέθεσε ο ίδιος πριν από λίγες ώρες με την οποία θα χτίζονταν εξαόροφα κτίρια στην παραλία της Γλυφάδας, εκεί όπου οι προηγούμενες κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ υπόσχονταν μεγάλο μητροπολιτικό πάρκο. Κάτι ανάλογο έγινε πριν από λίγες ώρες και με ανάλογη πρωτοβουλία της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για την Πεντέλη με το φωτοβολταϊκό πάρκο της εκκλησίας το οποίο το ανακοίνωσαν και μετά το πήραν πίσω γιατί έχουμε εκλογές και θα τους έπαιρναν με τις πέτρες. Οι άλλες εσωτερικές ειδήσεις είναι εγκληματικότητα, συγκρούσεις μεταξύ λαθρομεταναστών, συγκρούσεις μεταξύ αλλοδαπών, ληστείες και απάτες με πιστωτικές κάρτες για να πληρωθεί το χαράτσι της ΔΕΗ. Δεν είχαν άλλα λεφτά και ήθελαν να είναι νομοταγείς δηλαδή να έχουν πληρωμένο το χαράτσι και να μην τους κόψουν το ρεύμα. Άγνωστο παραμένει αν η ΔΕΗ θα επιστρέψει τα χρήματα που ήταν κλοπιμαία, ή αν το κράτος θα αποδεχθεί τα προϊόντα του εγκλήματος. Τις προηγούμενες μέρες είχαμε κι άλλες μαϊμού αποκαλύψεις όπως τα 40.000 κολποσκόπια που βρέθηκαν σε αποθήκες του ΙΚΑ αλλά ήταν τελικά 4.000 και το ήξεραν εδώ και δύο χρόνια, αλλά τότε δεν είχαμε εκλογές. Μαζί με 85 οδοντιατρικές τανάλιες, από τις οποίες μόνον οι 4 μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν γιατί οι άλλες ήταν στην αποθήκη από το σχέδιο Μάρσαλ κι εν τω μεταξύ δεν είχαν καταστραφεί, αλλά πάνω στη βιασύνη του ο αρμόδιος κατήγγειλε σκάνδαλο, επειδή παρέλειψε επί 2 χρόνια να διατάξει καταστροφή υλικών.

Από ότι φαίνεται, έτσι σκοπεύουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να κάνουν αυτές τις εκλογές δηλαδή το λάθρα βιώσας έχει γίνει φιλοσοφία ζωής. Πετάτε την μπάλα στην εξέδρα για να μην συζητάμε τι έχουμε υπογράψει ότι θα κάνουμε μετά τις εκλογές αν καταφέρουμε και το κρύψουμε ως τότε και μας ψηφίσετε. Τι να κάνουμε κι εμείς οι δημοσιογράφοι;
Πρέπει αφού αυτά τα στοιχεία έχουν γίνει γνωστά να τα καταγγείλει η αντιπολίτευση για να έχουμε επικαιρότητα. Αλλιώς τα ξεχνάμε μετά από 24 ώρες και ο ακροατής που άκουσε τις εντυπωσιακές ανακοινώσεις την πρώτη μέρα, αλλά δεν ενημερώθηκε ανάλογα για τη συνέχεια, μένει με την εντύπωση ότι βάλανε μυαλό και σταματάνε τη ρεμούλα, αδειάζουν τις αποθήκες, εγκρίνουν μεγάλες επενδύσεις και ρέουν τα δισεκατομμύρια ευρώ σαν ποτάμι έτσι και τους ψηφίσουμε. Κι αφού εμφανίζεται στην τηλεόραση και χαμογελάει και ο Γιοχάνες Χάν σαν Χ΄’ανος δίπλα στην υπουργό, πάει να πεί ότι συμφωνεί με τις δηλώσεις της ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα από τις τράπεζες σε αυτό το πρόγραμμα, άρα οι τράπεζες θα φταίνε αν δεν πέσει το χρήμα στην αγορά. Αλλά η κυβέρνηση έδωσε τα λεφτά της ανακεφαλαιοποίησης στις τράπεζες χωρίς δέσμευση και χωρίς να αναλάβει τη διοίκηση όπως δικαιούται ο κάθε μέτοχος που βάζει τα λεφτά του, ενώ και η Ευρώπη με την πολιτική που ακολουθεί κάνει τις τράπεζες να παρκάρουν τα λεφτά τους στην ΕΚΤ με 0,75% επιτόκιο. Οι ελληνικές τράπεζες δεν έχουν πάρει καν φτηνό χρήμα από την ΕΚΤ για 3 χρόνια με 1% λόγω του κουρέματος. Δηλαδή λέμε πράγματα που δεν γίνονται και γίνονται πράγματα που δεν λέγονται. Το έλα να δείς γενικά.

Άντε τώρα να συζητήσουμε σοβαρά για να ξεφύγουμε από αυτή την παρακμή, την οποία βλέπουν και στις δημοσκοπήσεις και απορούν η μεν ΝΔ πως έγινε και παραμένει πρώτο κόμμα με 10 μονάδες διαφορά από το δεύτερο, ενώ έχει 22,5% και το ΠΑΣΟΚ απορεί πως μπορεί ένα τόσο μεγάλο κόμμα να παίρνει 12,5% δηλαδή και τα δύο κόμματα μαζί 35% άρα και ως συνασπισμός κομμάτων που δεν δικαιούνται το μπόνους, θα έπαιρναν μαζί 105 έδρες στην επόμενη Βουλή. Αλλά επειδή ακόμα πιο τραγικοί είναι οι αντίπαλοί τους, θα πάρουν το μπόνους των 50 εδρών κι έτσι θα έχουν 152 έδρες ή ακόμα περισσότερες. Ενώ τα κόμματα τα λεγόμενα μικρά, δηλαδή αυτά που έχουν μισή ή μία μονάδα διαφορά από το ΠΑΣΟΚ, όπως ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και ΔΗΜΑΡ θα πάρουν και τα τρία μαζί πάνω από 30% και λιγότερες από 100 έδρες χωρίς ελπίδα μπόνους. Ενώ θα μείνουν εκτός Βουλής πέντε κόμματα που μαζί έχουν πάνω από 10% ίσως 11 ή και παραπάνω, Οικολόγοι – Πράσινοι, Δημαράς, Καζάκης, Μαριάς, ΑνταρσΥα, Αλαβάνος κι άλλοι εκτός του ΛΑΟΣ και της Χρυσής Αυγής που τσακώνονται για το ποιος από τους δύο θα μπεί στη Βουλή. Δηλαδή γίνεται συναγωνισμός απλής ανοησίας και έλλειψης κοινής λογικής και αυτοπεποίθησης, ανάμεσα στη Δεξιά και την Αριστερά με νικητή την Αριστερά. Αυτή είναι η ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς, είναι ακαταμάχητη στο να παραμένει αντιπολίτευση και αναγκάζεται η δεξιά να κυβερνάει τόσα χρόνια που έχει βαρεθεί πιά…να κάνει εκλογές βίας και νοθείας όπως το 1961 κι έτσι γράφει άνετα 22,5% ποσοστό με το οποίο θα κληθεί να κυβερνήσει. Και μετά θα διαμαρτύρεται η Αριστερά γιατί είναι κυβέρνηση μειοψηφίας. Στην μέτρηση της VPRC o πρώτος δημοφιλής πολιτικός δεν θα μπεί στη Βουλή ο Δημαράς, ο δεύτερος έχει ακόμα 11% αλλά είχε 16% πριν ένα μήνα και ο τρίτος είναι σταθερά τρίτος ο Τσίπρας μετά το ΚΚΕ. Μετά έρχονται αυτοί που θα κυβερνήσουν…

Κι ανάσταση δεν είδαμε...

Επιστρέψαμε όλοι από την Ανάσταση αν και η ανάσταση στην οικονομία θα καθυστερήσει από ότι όλοι καταλάβαμε. Υπάρχει μια σχετική κάμψη στην τουριστική κίνηση λόγω οικονομικών προβλημάτων κι αυτό αφορά τον εσωτερικό τουρισμό. Από ότι λένε όμως και οι αφικνούμενοι τουρίστες είναι λιγότεροι. Το σημαντικότερο όμως που διαπίστωσαν οι πολίτες που βγήκαν για το Πάσχα είναι η τεράστια ακρίβεια που συντηρείται σε όλες τις τουριστικές περιοχές και κάνει σχεδόν απαγορευτικό το κόστος για οικογένειες. Και όσο πιο πολυμελείς είναι οι οικογένειες τόσο πιο δύσκολα θα τα βγάλουν πέρα το καλοκαίρι.

Οι μετακινήσεις έχουν αυξημένο κόστος είτε με ΙΧ είτε με ιδιωτικά μέσα μεταφοράς. Ιδίως δε με τα καράβια για τα νησιά. Μετά και τη λαίλαπα Παυλίδη μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι οι συγκοινωνίες δεν έχουν βελτιωθεί, ενώ έχουν γίνει αισθητά ακριβότερες. Έως διπλάσιες τιμές έχουμε σε ορισμένες περιπτώσεις μετά την πάροδο και 2-3 χρόνων. Για τα Δωδεκάνησα για παράδειγμα τα άθλια πλοία έχουν μεν αποσυρθεί αλλά τα πιο καινούργια που πηγαίνουν είναι το ίδιο σπάνια απλώς πολύ ακριβότερα. Οι δυσκολίες στη μετακίνηση είναι το ίδιο μεγάλες όπως και πριν από 10 χρόνια. Δεν υπάρχει δηλαδή καμιά αναπτυξιακή προσπάθεια που να κάνει τη διαφορά.

Δεδομένου επίσης ότι η κυβέρνηση είναι εντελώς αδύναμη πολιτικά και επιπλέον δεν μπορεί να βρει τρόπο να τροφοδοτήσει με χρήμα την αγορά, δύσκολα η αγορά θα ανακάμψει και στηριζόμενη στις δικές της δυνάμεις. Ούτε τα δημόσια οικονομικά μπορεί να μαζέψει γιατί αυξάνει τα έξοδα, ούτε χρηματοδότηση στην πραγματική ιδιωτική οικονομία μπορεί να εξασφαλίσει. Τα ρουσφέτια συνεχίζονται με προκλητικό τρόπο όπως δείχνει και το παράδειγμα του υπουργείου Άμυνας, αλλά κι αυτά είναι λίγο και μόνο για διακεκριμένους γαλάζιους που έτσι κι αλλιώς δεν αντιμετώπιζαν πρόβλημα γιατί είναι βολεμένοι. Οι υπόλοιποι είναι στο περίμενε και στην κοροϊδία.

Βλέπω επίσης και διάφορες άλλες σκέψεις που πλασάρονται από την κυβέρνηση με προεκλογική λογική όπως ότι ο ΟΕΚ θα αγοράσει μαζικά σπίτια σε καλή τιμή για να τονώσει την αγορά. Και για να ρίξει τις τιμές. Οι άνθρωποι μας κοροϊδεύουν. Για να πέσουν οι τιμές πρέπει να πέσουν περισσότερα σπίτια στην αγορά, όχι να φύγουν αυτά που υπάρχουν. Άρα ο ΟΕΚ αν θέλει να βοηθήσει θα πρέπει να παραγγείλει μέσα σε ένα εξάμηνο σε ένα χρόνο και σε δύο χρόνια έναν μεγάλο αριθμό σπιτιών σε καλή τιμή π.χ. 1000 ευρώ το τμ και να τα πουλά στους δικαιούχους με δάνεια από τις ιδιωτικές τράπεζες.

Αν αγοράσει τα απούλητα σπίτια από τους κατασκευαστές, αυτά που είναι έτοιμα, άλλους θα τους ρίξει γιατί θα τους πιάσει σε ανάγκη, άλλους θα τους σώσει, αλλά την αγορά δεν θα την βοηθήσει γιατί αυτά είναι ήδη κατασκευασμένα. Το να παραγγέλνει όμως 10.000 σπίτια το εξάμηνο είναι πολύ καλύτερη κίνηση γιατί αυτό σημαίνει ότι αυτά που είναι ημιτελή μπορούν να προχωρήσουν, άλλα να ξεκινήσουν από οικόπεδα και να είναι έτοιμα σε ένα χρόνο κοκ και αυτά που υπάρχουν επίσης δεν θα πουληθούν πια με 3.500 και με 4.000 το τμ αλλά πολύ χαμηλότερα. Στις 2.000 το τμ πλέον και στα 1.500 ευρώ που είναι μια πολύ πιο λογική τιμή. Κυρίως όμως θα κινηθεί η αγορά γιατί θα πέσουν νέες παραγγελίες θα δουλέψουν άνθρωποι που τώρα κάθονται και ταυτόχρονα η μείωση των τιμών θα παρακινήσει αγοραστές.

Αυτοί σχεδιάζουν απλώς να βολέψουν ή να βοηθήσουν συγκεκριμένους κατασκευαστές που έχουν έτοιμα ή ημιτελή συγκροτήματα κατοικιών και μπορούν να τα πουλήσουν σε χαμηλές τιμές χωρίς να χάσουν. Και βέβαια θα δούμε στη συνέχεια αν προχωρήσει κι αυτή η σκέψη πως θα εκτελεστεί. Είναι προφανώς το βόλεμα κάποιων γαλάζιων που έχουν τις άκρες σε πρώτη προτεραιότητα. Γι αυτό και υπάρχει θολούρα στο σχέδιο αυτό προς το παρόν. Να εντοπίσουν δηλαδή πρώτα τις κατοικίες για τις οποίες δεν υπάρχει κανένα αγοραστικό ενδιαφέρον και να τις πάρουν σε καλές τιμές γιατί κανείς δεν θέλει να πάει να μείνει σε περιοχές που δεν έχει ούτε σχολεία ούτε μαγαζιά ούτε υπηρεσίες. Αυτοί θα σωθούν γιατί δεν επρόκειτο να πουλήσουν ούτε και αν η αγορά κατοικίας δεν είχε καθίσει. Δεν υπάρχει περίπτωση να διεκπεραιωθεί αλλιώς ένα τέτοιο σχέδιο παρά μόνο με ρουσφέτια. Και θα βοηθηθούν εμμέσως οι άλλοι κατασκευαστές γιατί δεν θα υπάρχουν πλέον προσφορές πολλές και εναλλακτικές για όσους έχουν ανάγκη ένα σπίτι όπως τα νέα ζευγάρια.

Το δυσκολότερο είναι να επανεπενδυθούν στην αγορά τα χρήματα που θα πάρουν στα χέρια τους οι κατασκευαστές. Και κάτι τέτοιο δεν φαίνεται ότι περιλαμβάνεται στις προθέσεις τους, εκείνων που σκέφτηκαν αυτή τη λύση…

Εμπόδιο για την ανάπτυξη, το κράτος και οι τράπεζες...

Μία μέρα μετά και την 24ωρη απεργία της ΓΣΕΕ επιστρέφουμε στα προβλήματα της πραγματικής οικονομίας. Αυτό σημαίνει στα προβλήματα της πραγματικής μας ζωής γιατί κι εμείς από την πραγματική οικονομία ζούμε και όχι από τις φούσκες. Οι φούσκες δεν τρέφουν τους ανθρώπους. Η πραγματική οικονομία τους ταίζει, τους ντύνει τους μορφώνει τους διασκεδάζει. Οι φούσκες απλώς κάποιους πλουτίζουν και κάποιους τους φτωχαίνουν. Με τις φούσκες ξεφούσκωτες όπως τώρα, δεν θα έπρεπε να έχουμε πρόβλημα αν η διανομή των εισοδημάτων ήταν στοιχειωδώς δίκαιη. Οι αδικίες δημιουργούν την αφόρητη φτώχεια σε σημείο ακόμα και σήμερα στην Ελλάδα του 2009 να υπάρχουν έστω και λίγοι άνθρωποι που πεινάνε. Αυτό και μόνο δείχνει την αποτυχία του συστήματος.

Η αποτυχία και η αδικία πάνε μαζί. Η αδικία είναι επιλογή. Αλλιώς μερικοί δεν μπορούν να είναι πολύ πλούσιοι. Η αδικία δημιουργεί την επιτυχία, τους πλούσιους και την αποτυχία. Τους φτωχούς. Η αδικία είναι επιλογή του συστήματος. Ανάλογα με τη μεριά από την οποία το βλέπεις, είναι είτε η επιτυχία είτε η αποτυχία του συστήματος.

Δείτε για παράδειγμα τον τρόπο με τον οποίο εξακολουθούν να συμπεριφέρονται οι τράπεζες στην Ελλάδα. Με τα ευρωπαίκά επιτόκια να πηγαίνουν στο 1% καθώς ακόμα και η νεοφιλελεύθερη ηγεσία της ΕΚΤ δεν φοβάται πιά τον πληθωρισμό ο οποίος πέφτει ως αποτέλεσμα της ύφεσης, τα επιτόκια στην Ελλάδα είναι από 5% έως 15% ακριβότερα. Και το χειρότερο. Ακόμα εξακολουθούν να απορρίπτουν τις 9 στις 10 αιτήσεις που υποβάλλονται. Αρνούνται να βγάλουν κέρδος με τον μόνο νόμιμο γι αυτές τρόπο και αγοράζουν την κυβέρνηση για να μην τις εμποδίζει να παρανομούν.

Νόμιμος τρόπος είναι να δανείζουν με κέρδος λογικό, δηλαδή 1,25% κυρίως από τα χρήματα των καταθετών τους. Παράνομος τρόπος είναι κατά την άδεια λειτουργίας τους να χρεώνουν ένα ευρώ για να κάνεις κατάθεση ή να εισπράττουν 300 ευρώ για να εξετάσουν την αίτησή σου για δανειοδότηση. Αυτά έπρεπε κανονικά να είναι μέρος των εξόδων λειτουργίας και να αφαιρούνται από το μικτό κέρδος για να βγεί το καθαρό. Δηλαδή σε περιόδους όπως η σημερινή όπου έχουν έξι μήνες να εγκρίνουν νέα δάνεια, θα έπρεπε να έχουν ζημιές. Δεν έχουν όμως. Έχουν κέρδη. Και τα εισπράττουν επειδή η κυβέρνηση τους επιτρέπει να παρανομούν ενώ κανονικά θα έπρεπε να τους έχει ανακαλέσει την άδεια λειτουργίας.

Οι τράπεζες δεν είναι για να βγάζουν λεφτά από τα δημοσιονομικά. Και όμως αγοράζουν προνομιακά τα ομόλογα του δημοσίου με 4,5 % τα ενεχυριάζουν στην ΕΚΤ με 1,25% και βγάζουν χέρι με χέρι σχεδόν 3,5%. Γιατί λοιπόν να δώσουν στεγαστικό δάνειο με 3% και να τους μείνει το υπόλοιπο λογικό κέρδος; Τι τα κάνουν αυτά τα χρήματα; Μόνον πιστωτικές κάρτες και καταναλωτικά δάνεια. Δηλαδή τα δίνουν με πραγματικό κέρδος από 11 έως και 17%. Εκεί έχουν βάλει τον πήχη. Μά τότε η παραγωγή που θα βάλει τον πήχη; Στο 35% καθαρό κέρδος; Το εμπόριο στο 70% καθαρό κέρδος και οι υπηρεσίες στο 90%. Γίνεται οικονομία με τέτοιες στρεβλώσεις;

Η δικαιολογία τους είναι παραπλανητική. Μά εμείς δίνουμε λέει στις καταθέσεις 4,5%. Πώς να δώσουμε στεγαστικά δάνεια τόσο χαμηλά; Δεν θα βγάλουμε τίποτα. Ψέματα λένε φυσικά. Όπως είπαμε από την ΕΚΤ παίρνουν μετρητά με κόστος 1,25% με προοπτική να πάει στο 1%. Από εκεί έπρεπε να δίνουν τα στεγαστικά δάνεια. Και να βγάλουν κέρδος. Οι καταθέσεις δεν έχουν στο σύνολό τους 4,5%. Μόνον οι προθεσμιακές. Κι αυτές καταργήθηκαν από τότε που έπαψαν να διαφημίζουν τέτοια επιτόκια. Ούτε οι μισές δεν είναι. Κι από αυτές όμως όλες να ήταν με 4,5% πάλι αμπορούν να δίνουν επιχειρηματικά δάνεια με 7% αντί με 8 και 9 και 10% που δεν δίνουν τώρα ή καταναλωτικά δάνεια με 12% και 13% που επίσης δεν δίνουν τώρα και πιστωτικές κάρτες με 17% και 18% και 19% που δίνουν τώρα. Είναι τα μόνα προϊόντα που δεν έκοψαν καθόλου απάνω στην κρίση οι τράπεζες. Τα μόνα.

Οι πιστωτικές κάρτες όμως δεν είναι κανονικά τραπεζικά προϊόντα. Δεν προορίζονται για τραπεζικό δανεισμό. Κι αυτό είναι στρέβλωση της αγοράς. Κανονικά η πιστωτική κάρτα είναι για να αγοράζω σήμερα ένα προϊόν χωρίς να εκταμιεύσω μετρητά και να μπορώ να τα πληρώσω μετά από 30 μέρες ή μετά από 40 μέρες ή μετά από 50 μέρες ανάλογα με τον ανταγωνισμό χωρίς καθόλου τόκο. Κι από κεί και πέρα, στις 90 μέρες ή στις 120 μέρες ή στοις 360 μέρες να επιβαρύνομαι το πολύ με τους τόκους καταναλωτικού δανείου, ανάλογα με το όριο δαπανών που μου έχει εγκριθεί. Οι πιστωτικές κάρτες δεν πρέπει να έχουν επιβάρυνση από την πρώτη μέρα σαν να έχω πληρώσει με μετρητά που δανείστηκα. Αυτό είναι καταναλωτικό δάνειο. Δεν είναι πιστωτική κάρτα.. και το καταναλωτικό δάνειο έχει τουλάχιστον 5 μονάδες μικρότερο επιτόκιο. Δεν μπορεί η τράπεζα να τα έχει όλα δικά της. Γιατί εκμεταλλεύεται συγκεκριμένο προνόμιο.

Κάποιον ο οποίος δανείζει χρήματα με τόκο τον λέμε τοκογλύφο και ο νόμος το απαγορεύει. Είναι έγκλημα. Πάς φυλακή. Μόνον ο τραπεζίτης δεν πάει φυλακή γιατί έχει άδεια του κράτους να ασκεί νόμιμη τοκογλυφία. Γι αυτό και υπάρχουν περιορισμοί στην ανεξέλεγκτη δράση τους. Για να μην μπορούν να κάνουν αυτά που κάνουν. Και πουθενά στον κόσμο βέβαια δεν μένουν οι τράπεζες ασύδοτες όπως εδώ να βγάζουν στο σφυρί σπίτια για χρέος 1000 ευρώ που με τις δικές τους επιβαρύνσεις έγιναν 3.000 ή 33 .000 ευρώ. Αυτά μόνον στην Ελλάδα γίνονται.

Ακόμα και στην Ελλάδα αυτά επετράπησαν τότε που είχαμε πληθωρισμό 25%, δηλαδή το νόμισμα ήταν εντελώς ξεφτιλισμένο και πραγματικά μπορούσαν να χάσουν τα κεφάλαιά τους οι τράπεζες, γιατί σε πέντε χρόνια με τις αλλεπάλληλες υποτιμήσεις έχανε την αξία του. Επιτρεπόταν λοιπόν στις τράπεζες να ενσωματώνουν τους τόκους στο αρχικό κεφάλαιο και να εγείρουν νέες ακόμα μεγαλύτερες απαιτήσεις. Μπορούσες λοιπόν να έχεις δανειστεί 1.000.000 δραχμές, να έχεις πληρώσει σε δέκα χρόνια 2.000.000 δρχ και να χρωστάς άλλα δέκα. Αυτές οι συνθήκες δεν υπάρχουν πλέον. Οι τράπεζες όμως εξακολουθούν την ίδια πρακτική.

Έχουμε λοιπόν τώρα το εξής παράδοξο. Το κράτος που κανονικά έπρεπε να είναι πιο φερέγγυο από οποιονδήποτε πολίτη να είναι πιο αναξιόπιστο από ποτέ. Να δανείζεται σε επιτόκια που δανείζεται ιδιώτης… Χαλάει την πιάτσα δηλαδή. Γιατί το κράτος δανείζεται από μόνο του, περισσότερα από όσα δανείζονται όλοι μαζί οι πελάτες όλων των τραπεζών. Το σύνολο του ιδιωτικού χρέους είναι 125 δισεκατομμύρια ευρώ και το κράτος δανείζεται 45 δισεκατομμύρια σε έναν μόνο χρόνο. Καταλαβαίνετε τη διαφορά. Διπλάσια και τετραπλάσια και δεκαπλάσια. Γιατί άλλος τα χρωστάει σε 25 χρόνια και άλλος σε τρία. Ανάλογα και το κράτος.

Ο δεύτερος αντιαναπτυξιακός παράγοντας είναι οι τράπεζες. Δεν μπορείς να μου ζητάς εγγυήσεις σε ακίνητα ή σε μετρητά για να μου δανείσεις χρήματα. Γιατί τότε θα δανείζεις μόνον αυτούς που έχουν. Που είναι ήδη πλούσιοι. Σκοπός είναι να δανειοδοτήσεις τον νέο άνθρωπο που θέλει να γίνει μηχανικός, άρα να αποκτήσει συνεργείο ή τον μηχανικό να χτίσει σπίτια, ή τον μηχανικό που έχει μια καλή ιδέα να φτιάξει εργοστάσιο που να κατασκευάζει ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά ή ηλεκτρικά και υβριδικά αυτοκίνητα. Δηλαδή τεχνολογίες που τώρα αναπτύσσονται επομένως μπορείς με λίγα κεφάλαια να μπείς στην αγορά και να κατασκευάσεις κάτι που θα είναι παγκοσμίως παραδεκτό.

Εδώ είναι που υπάρχει ρίσκο. Και η τράπεζα πρέπει να μοιράζεται το ρίσκο εφόσον πεισθεί ότι ο πελάτης είναι σοβαρός, προσγειωμένος, γνώστης του αντικειμένου και μπορεί να πετύχει. Δεν είναι δουλειά της τράπεζας να του πάρει του ανθρώπου το σπίτι και να μείνει στο δρόμο…