Τα μπλόκα των αγροτών έχουν αποσυρθεί πλέον από την εθνική οδό και παραμένουν μόνον τα μπλόκα στη Νίκαια της Λάρισας και στον Προμαχώνα. Στη Νίκαια είναι οι αγρότες της Καρδίτσας με τον Μπούτα οι οποίοι επιμένουν στα δέκα αιτήματα που είχαν εξαρχής και στον Προμαχώνα οι Σερραίοι αγρότες οι οποίοι θεωρούν και με το δίκιο τους ότι τους πούλησαν οι άλλοι γαλάζιοι αγροτοσυνδικαλιστές, ο υπουργός Αγροτικής ανάπτυξης και γενικά οι δικοί τους άνθρωποι τους έριξαν στη μοιρασιά.
Επίσης έχει πλέον διευκρινιστεί ότι η κυβέρνηση είχε το μυαλό της μόνο στα μπλόκα και δεν συνέδεσε καθόλου την αγροτική πολιτική με τις αποφάσεις της. Κι επειδή δεν υπήρχαν και χρήματα στον προϋπολογισμό, αναγκάστηκε να χρεώσει με τα 500 εκατομμύρια ευρώ τον ΕΛΓΑ. Πρέπει δηλαδή να δούμε σαν προνοιακή ενίσχυση των αγροτών αυτά τα χρήματα. Και φυσικά μετά από κάποιους μήνες θα βγουν πολλοί αγρότες από αυτούς που τώρα αποχώρησαν και θα λένε ότι μας κορόιδεψαν και δεν μας έδωσαν διπλές αποζημιώσεις όπως μας υπόσχονταν, αλλά μόνον στους βαμβακοκαλλιεργητές πλήρωσαν διπλές αποζημιώσεις και επομένως κράτησαν τις υποσχέσεις τους. Φυσικό. Ήταν κινητοποιήσεις που σχεδιάστηκαν για τον κάμπο από τον κάμπο. Ο κ. Κοντός ήταν γνώστης του συστήματος με το οποίο διαπραγματεύονταν εδώ και μήνες να πάρουν κάποια χρήματα για να μην του κηρύξουν πόλεμο όπως στον Μπασιάκο. Με το που δεν πήραν τα λεφτά με τον Κοντό, αλλά άλλαξε ο υπουργός, κλείσανε τα Τέμπη σε μια κρίσιμη συγκυρία για την κυβέρνηση, πήραν τα λεφτά κι έφυγαν.
Οι γαλάζιοι αγροτοσυνδικαλίστές της Λάρισσας, δεν είχαν άλλη επιλογή. Είναι οι εκλεκτοί της κυβέρνησης και γι αυτό πληρώνονται. Μόλις κινδύνεψαν να μην πληρωθούν με διάφορες δικαιολογίες, έκλεισαν τα Τέμπη, και μπήκαν επικεφαλής των αγροτικών κινητοποιήσεων έχοντας σημαδέψει την τράπουλα. Είχαν υποβάλει από το φθινόπωρο αιτήσεις διπλής αποζημίωσης σε συνεννόηση με τον Κοντό. Οι υφυπουργοί όπως ο Κιλτίδης είχαν φροντίσει να ενημερώσουν και τους δικούς τους αγρότες κι έκαναν κι εκείνοι διπλές αιτήσεις. Οι υπόλοιποι έμειναν στο σκοτάδι. Και τώρα έμειναν με το τρακτέρ στο χέρι. Γι αυτό φωνάζουν ότι τους πούλησαν οι άλλοι γαλάζιοι συνδικαλιστές γιατί δεν έμειναν για συμπαράσταση μέχρι να συνεννοηθούν πως θα πληρωθούν κι εκείνοι, αλλά έλυσαν αμέσως τα μπλόκα.
Κανένα πρόβλημα της αγροτικής οικονομίας δεν λύθηκε. Ή δεν μπήκε σε μια σειρά για να λυθεί. Εν τω μεταξύ στην υπόλοιπη οικονομία τα πράγματα όσο πάνε και χειροτερεύουν. Οι φορολογούμενοι πολίτες έχουν δανειστεί για να σώσουν τις τράπεζες 28 δισεκατομμύρια ευρώ, τους τα δώσαμε εν λευκώ, αλλά η πραγματική οικονομία δεν έχει πάρει τίποτα. Ακόμα και οι τράπεζες που πρώτες έσπευσαν να βάλουν αυτά τα χρήματα στα ταμεία τους απλώς έχουν επιδοθεί σε αγώνα δρόμου να πείσουν τους πελάτες τους να δανειστούν μέσω πιστωτικών καρτών, ή μέσω καταναλωτικών δανείων. Έχουν αρχίσει πάλι έναν αγώνα δρόμου με τηλεφωνήματα σε πρώην πελάτες τους για να τους δώσουν πάλι καταναλωτικά δάνεια που ως τώρα τους πίεζαν να τα αποπληρώσουν.
Είναι παρανοϊκή αυτή η κατάσταση. Έχουν χιλιάδες αιτήσεις από επιχειρήσεις για χρηματοδότηση, έχουν αιτήσεις από στεγαστικά δάνεια που δεν ικανοποιούν και βιάζονται να πουλήσουν καταναλωτικά δάνεια. Ο λόγος είναι προφανής τα στεγαστικά και τα επιχειρηματικά δάνεια δεν έχουν διψήφια επιτόκια. Δηλαδή θέλουν να δανείσουν μόνον όσους δεν έχουν ανάγκη και όσους δεν θέλουν να κάνουν παραγωγικές επενδύσεις. Οι τράπεζες εξακολουθούν να μην έχουν εμπιστοσύνη η μια στην άλλη και προτιμούν να παρκάρουν τα διαθέσιμα χρήματά τους στην ΕΚΤ αντί να δανείσουν άλλες τράπεζες, με αποτέλεσμα η ΕΚΤ να προαναγγέλει ουσιαστικά ότι τον Μάρτιο θα ρίξει τα επιτόκια κάτω από 2%, το πιθανότερο στο 1,5%.
Η πιστωτική ασφυξία συνεχίζεται προς τις επιχειρήσεις και τις παραγωγικές δαπάνες, αλλά με 1,5% το βασικό επιτόκιο της ΕΚΤ οι ελληνικές τράπεζες θέλουν να δανείζουν με 12,5% ή με 19,5%. Τέτοια περιθώρια. Αγόρασαν όμως τα ελληνικά ομόλογα με 5,5% και αφορολόγητα για όποιον τα διακρατήσει μια τριετία και στους πελάτες τους δεν θέλουν να τα δώσουν παρά μόνον αν ξεπερνούν οι καταθέσεις τα 20.000 ευρώ και με επιτόκιο 5,2%
Επίσης έχει πλέον διευκρινιστεί ότι η κυβέρνηση είχε το μυαλό της μόνο στα μπλόκα και δεν συνέδεσε καθόλου την αγροτική πολιτική με τις αποφάσεις της. Κι επειδή δεν υπήρχαν και χρήματα στον προϋπολογισμό, αναγκάστηκε να χρεώσει με τα 500 εκατομμύρια ευρώ τον ΕΛΓΑ. Πρέπει δηλαδή να δούμε σαν προνοιακή ενίσχυση των αγροτών αυτά τα χρήματα. Και φυσικά μετά από κάποιους μήνες θα βγουν πολλοί αγρότες από αυτούς που τώρα αποχώρησαν και θα λένε ότι μας κορόιδεψαν και δεν μας έδωσαν διπλές αποζημιώσεις όπως μας υπόσχονταν, αλλά μόνον στους βαμβακοκαλλιεργητές πλήρωσαν διπλές αποζημιώσεις και επομένως κράτησαν τις υποσχέσεις τους. Φυσικό. Ήταν κινητοποιήσεις που σχεδιάστηκαν για τον κάμπο από τον κάμπο. Ο κ. Κοντός ήταν γνώστης του συστήματος με το οποίο διαπραγματεύονταν εδώ και μήνες να πάρουν κάποια χρήματα για να μην του κηρύξουν πόλεμο όπως στον Μπασιάκο. Με το που δεν πήραν τα λεφτά με τον Κοντό, αλλά άλλαξε ο υπουργός, κλείσανε τα Τέμπη σε μια κρίσιμη συγκυρία για την κυβέρνηση, πήραν τα λεφτά κι έφυγαν.
Οι γαλάζιοι αγροτοσυνδικαλίστές της Λάρισσας, δεν είχαν άλλη επιλογή. Είναι οι εκλεκτοί της κυβέρνησης και γι αυτό πληρώνονται. Μόλις κινδύνεψαν να μην πληρωθούν με διάφορες δικαιολογίες, έκλεισαν τα Τέμπη, και μπήκαν επικεφαλής των αγροτικών κινητοποιήσεων έχοντας σημαδέψει την τράπουλα. Είχαν υποβάλει από το φθινόπωρο αιτήσεις διπλής αποζημίωσης σε συνεννόηση με τον Κοντό. Οι υφυπουργοί όπως ο Κιλτίδης είχαν φροντίσει να ενημερώσουν και τους δικούς τους αγρότες κι έκαναν κι εκείνοι διπλές αιτήσεις. Οι υπόλοιποι έμειναν στο σκοτάδι. Και τώρα έμειναν με το τρακτέρ στο χέρι. Γι αυτό φωνάζουν ότι τους πούλησαν οι άλλοι γαλάζιοι συνδικαλιστές γιατί δεν έμειναν για συμπαράσταση μέχρι να συνεννοηθούν πως θα πληρωθούν κι εκείνοι, αλλά έλυσαν αμέσως τα μπλόκα.
Κανένα πρόβλημα της αγροτικής οικονομίας δεν λύθηκε. Ή δεν μπήκε σε μια σειρά για να λυθεί. Εν τω μεταξύ στην υπόλοιπη οικονομία τα πράγματα όσο πάνε και χειροτερεύουν. Οι φορολογούμενοι πολίτες έχουν δανειστεί για να σώσουν τις τράπεζες 28 δισεκατομμύρια ευρώ, τους τα δώσαμε εν λευκώ, αλλά η πραγματική οικονομία δεν έχει πάρει τίποτα. Ακόμα και οι τράπεζες που πρώτες έσπευσαν να βάλουν αυτά τα χρήματα στα ταμεία τους απλώς έχουν επιδοθεί σε αγώνα δρόμου να πείσουν τους πελάτες τους να δανειστούν μέσω πιστωτικών καρτών, ή μέσω καταναλωτικών δανείων. Έχουν αρχίσει πάλι έναν αγώνα δρόμου με τηλεφωνήματα σε πρώην πελάτες τους για να τους δώσουν πάλι καταναλωτικά δάνεια που ως τώρα τους πίεζαν να τα αποπληρώσουν.
Είναι παρανοϊκή αυτή η κατάσταση. Έχουν χιλιάδες αιτήσεις από επιχειρήσεις για χρηματοδότηση, έχουν αιτήσεις από στεγαστικά δάνεια που δεν ικανοποιούν και βιάζονται να πουλήσουν καταναλωτικά δάνεια. Ο λόγος είναι προφανής τα στεγαστικά και τα επιχειρηματικά δάνεια δεν έχουν διψήφια επιτόκια. Δηλαδή θέλουν να δανείσουν μόνον όσους δεν έχουν ανάγκη και όσους δεν θέλουν να κάνουν παραγωγικές επενδύσεις. Οι τράπεζες εξακολουθούν να μην έχουν εμπιστοσύνη η μια στην άλλη και προτιμούν να παρκάρουν τα διαθέσιμα χρήματά τους στην ΕΚΤ αντί να δανείσουν άλλες τράπεζες, με αποτέλεσμα η ΕΚΤ να προαναγγέλει ουσιαστικά ότι τον Μάρτιο θα ρίξει τα επιτόκια κάτω από 2%, το πιθανότερο στο 1,5%.
Η πιστωτική ασφυξία συνεχίζεται προς τις επιχειρήσεις και τις παραγωγικές δαπάνες, αλλά με 1,5% το βασικό επιτόκιο της ΕΚΤ οι ελληνικές τράπεζες θέλουν να δανείζουν με 12,5% ή με 19,5%. Τέτοια περιθώρια. Αγόρασαν όμως τα ελληνικά ομόλογα με 5,5% και αφορολόγητα για όποιον τα διακρατήσει μια τριετία και στους πελάτες τους δεν θέλουν να τα δώσουν παρά μόνον αν ξεπερνούν οι καταθέσεις τα 20.000 ευρώ και με επιτόκιο 5,2%
