Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μανούσης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μανούσης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 18, 2009

Α! Ρε φουκαράδες...


Βρε καλώς την επιτήρηση. Καιρό είχαμε να την δούμε. Μετά την απογραφή που προκάλεσε την επιτήρηση για δύο χρόνια, 2005 και 2006, έφυγε το 2007 επειδή θα είχαμε εκλογές. Περάσαμε έναν χρόνο και αυτή τη φορά έρχεται η επιτήρηση κατόπιν ενεργειών της ίδιας κυβέρνησης. Δηλαδή παρέλαβαν μία χώρα με αξιοσημείωτες οικονομικές επιδόσεις και πάντως σε ρυθμούς ανάπτυξης ικανοποιητικούς και την έφεραν στον πάτο. Η πρώτη επιτήρηση ήταν αποτέλεσμα κομματικής εμπάθειας. Την πλήρωσε όμως με λιτότητα ο ελληνικός λαός. Η δεύτερη επιτήρηση είναι αποτέλεσμα της ολοκληρωτικής ανικανότητας των νεοφιλελεύθερων να διαχειριστούν την ελληνική οικονομία.

Επειδή δηλαδή οι άνθρωποι έπεσαν πάνω στο κρατικό ταμείο και το αφαίμαξαν με τις σπατάλες τους, οι οποίες υπολογίζονται από την ευρωπαϊκή τράπεζα στα 16 δισεκατομμύρια ευρώ, είναι οι λεγόμενες σπατάλες του δημοσίου, τώρα πρέπει όλοι μας να πληρώσουμε και κυρίως οι φτωχότεροι. Γιατί επιτήρηση σημαίνει για τους νεοφιλελεύθερους των Βρυξελλών, πάγωμα των μισθών στο δημόσιο, νέους φόρους, νέα μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος με μείωση των συντάξεων και αύξηση των ορίων ηλικίας, και μείωση της σπατάλης του δημοσίου.

Μάλιστα ο λόγος που επικαλείται το διευθυντήριο των Βρυξελλών, είναι ακριβώς αυτό. Ότι λένε πως θα μειώσουν τις σπατάλες του δημοσίου αλλά δεν λένε πώς. Δεν λένε για παράδειγμα ότι θα απολύσουν όλους τους υψηλά αμειβόμενους συμβούλους και στη θέση τους θα χρησιμοποιήσουν δημοσίους υπαλλήλους χωρίς πρόσθετη αμοιβή. Δεν λένε π.χ. ότι θα διαλύσουν όλα τα συμβούλια και τις επιτροπές όπου βάζουν δικούς τους με το αζημίωτο. Ούτε βέβαια έχουν σκοπό να σταματήσουν να προσλαμβάνουν από το παράθυρο όσους θέλουν αυξάνοντας τη σπατάλη, αυξάνοντας τα ρουσφέτια και την αναξιοκρατία.

Πολύ περισσότερο δεν μπορούν να πείσουν κανέναν ότι μπορούν να κυβερνήσουν γιατί τώρα δουλεύουν λιγότερο από όσο θα δούλευε μια υπηρεσιακή κυβέρνηση. Τίποτα δεν δουλεύει. Μόνο το κουκούλωμα του σκανδάλου μανούση-παυλίδη, γιατί όλη η κυβέρνηση στηρίζεται στον κ. παυλίδη. Και πως μπορεί να στερηθεί τον 151ο βουλευτή του ο Καραμανλής; Για μια ηθικού περιεχομένου υπόθεση; Να χάσει την καρέκλα και την κουτάλα για κάτι ηθικό; Πού είμαστε στην εποχή του Πλάτωνα;

Δεν άκουσα επίσης κανέναν από τους βουλευτές της ΝΔ που ασχολούνται και σωστά με τους Βατοπεδινούς, να λένε οτιδήποτε για την υπόθεση Παυλίδη. Κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους, αλλά είναι σίγουρο ότι κι αυτοί καταλαβαίνουν ότι δεν μπορεί καμιά κυβέρνηση να διαχειρίζεται με τέτοιο τρόπο, τέτοιες υποθέσεις. Κουκουλώνοντας και εμποδίζοντας τη Δικαιοσύνη να στείλει στη Βουλή το φάκελλο της δικογραφίας. Και κακώς το ΠΑΣΟΚ δεν έχει δώσει ακόμα τις διαστάσεις που πρέπει στην υπόθεση, από φόβο κάποιων εκσυγχρονιστών να μην τυχόν και κατηγορηθούν για σκανδαλολογία.

Απέναντι σε όλα αυτά τι έχουμε; Έχουμε έναν πρωθυπουργό ο οποίος ακολουθώντας τη συμβουλή του Γ. Σουφλιά, επιδίδεται μόνος του σε μια προεκλογική εκστρατεία στην οποία έρχεται δεύτερος. Για να βοηθήσει τον αρχηγό του, ο κ. Σουφλιάς άρχισε να μοιράζει και δημόσια έργα όπως η προέκταση της Αττικής Οδού. Δηλαδή ένα έργο που θα μπορούσε να έχει αναθέσει την πρώτη μέρα που μπήκε στο υπουργείο, αλλά καθυστέρησε πέντε χρόνια να το κάνει. Το έργο είναι με αυτοχρηματοδότηση άρα δεν είχε κανένα οικονομικό εμπόδιο. Απλώς δεν ήθελε να το αναθέσει στον Μπόμπολα, τον οποίο τότε θεωρούσαν νταβατζή. Και επί πέντε χρόνια δεν έκαναν το αυτονόητο. Τώρα αναθέτουν ένα έργο το οποίο θα ολοκληρωθεί με άλλη κυβέρνηση και με μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Θα μπορούσε δηλαδή φέτος να είναι έτοιμο αυτό το έργο και να δινόταν στην κυκλοφορία, αλλά ακόμα κάνει διαγωνισμό. Και προβλέπεται να τελειώσει το 2014. Αλλά με αυτή την κυβέρνηση ούτε το 2020 δεν πρόκειται γιατί αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να προωθήσει ούτε δημοπρασίες. Πόσο μάλλον αποζημιώσεις ιδιωτών από εκεί που θα περάσει ο αυτοκινητόδρομος. Είναι απλώς ένα προεκλογικό πυροτέχνημα. Έφτιαξε μια μακέτα για να μας δείξει σε χαρτί, από πού θα περάσει ο δρόμος. Γιατί καθυστέρησε πέντε χρόνια να το κάνει δεν μας είπε.

Η δε δραστηριότητα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αντί να εξειδικεύει κάθε μέρα το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ για την έξοδο από την κρίση, αφού η κυβέρνηση δεν έχει, επισκέφθηκε τον ΠτΔ Κάρολο Παπούλια και τον ενημέρωσε για τις απόψεις της αντιπολίτευσης σχετικά με την οικονομική κρίση. Φυσικά δεν του είπε τίποτα παραπάνω από όσα είπε και στην ομιλία του στη Βουλή. Γιατί δεν είχε και κάτι άλλο να του πεί…

Δευτέρα, Αυγούστου 18, 2008

Η συγκάλυψη του Μαξίμου καταρρέει...


Είναι πλέον κανόνας στην επικοινωνία, ότι αν δεν απαντήσεις αμέσως στην κάθε υπόθεση που δημοσιοποιείται, και πάντα είναι δυσάρεστες οι υποθέσεις που δημοσιοποιούνται, τα πράγματα χειροτερεύουν. Το ίδιο έγινε και στην υπόθεση του σκανδάλου των επιδοτήσεων για τα πλοία της άγονης γραμμής. Η κυβέρνηση γνώριζε ότι είναι εκτεθειμένη και αφού δεν είχε τίποτα καλύτερο να πει προτίμησε τη σιωπή.
Λάθος. Έπρεπε αφού ήξερε ότι είναι εκτεθειμένη με μια τεράστια επιχείρηση συγκάλυψης η οποία ξεκινά από τον Νοέμβριο του 2006 και συνεχίζεται πιο φανερά τουλάχιστον από τον Απρίλιο του 2007, να αναλάβει αμέσως τις ευθύνες της και όχι να σύρεται επί δύο εβδομάδες με την ελπίδα ότι το θέμα θα ξεφουσκώσει από μόνο του κι εν πάσει περιπτώσει, απάνω στον 15Αύγουστο πολύ λίγοι θα πληροφορηθούν την υπόθεση.

Όλες αυτές οι υποθέσεις αποδείχθηκαν λαθεμένες. Όπως ήταν λαθεμένη και από την αρχή, προεκλογικά δηλαδή, η μεθόδευση να καλύψουν τον Παυλίδη, να του δώσουν τα στοιχεία που τους κοινοποίησε ο Μανούσης μέσω του Ζαχαράκη, για να μπορέσει να διαμορφώσει την υπερασπιστική του γραμμή προσφεύγοντας όπως του υπέδειξαν προφανώς στη Δικαιοσύνη.

Αλλά η συγκάλυψη άπαξ και άρχισε δεν έχει τέλος. Τώρα αποδεικνύεται ότι η κατάθεση Μανούση στον ανακριτή με την οποία ισχυρίζεται ότι πλήρωνε προστασία στον υπουργό Αιγαίου, έγινε μετά τις εκλογές τον Οκτώβριο του 2007. Αλλά η δικογραφία δεν διαβιβάστηκε αμελλητί όπως επιτάσσει το Σύνταγμα στη Βουλή, από τη στιγμή που διαπιστώθηκε εμπλοκή πολιτικού προσώπου, πρώην υπουργού, αλλά ακόμα δεν έχει διαβιβαστεί. Δηλαδή και στην υπόθεση αυτή προσπαθούν να καλύψουν τον υπουργό και να τραβήξουν τις διαδικασίες ώστε να επέλθει παραγραφή, όπως και με την υπόθεση της Ζήμενς.

Δηλαδή η πολιτική συγκάλυψη που είναι το μεγαλύτερο πολιτικό σκάνδαλο, συνδυάζεται και με συνταγματική εκτροπή, εν γνώσει του μεγάρου Μαξίμου. Όπως επίσης ήταν εν γνώσει του μεγάρου Μαξίμου, η αίτηση άρσης της ασυλίας του κ. Παυλίδη, το 2006 για την ίδια υπόθεση των επιδοτήσεων, αλλά δεν ήρθε καν στη Βουλή για να συζητηθεί και επομένως η Δικαιοσύνη δεν μπόρεσε να προχωρήσει.

Το να διαχωρίζουν τώρα τη θέση τους βουλευτές και υπουργοί και να λένε ότι όσοι έκλεψαν πρέπει να πάνε στη φυλακή, δεν αλλάζει τις εντυπώσεις ότι είναι συνένοχοι και όλα αυτά δεν έτυχαν αλλά πέτυχαν. Και αν ένας βουλευτής μπορεί να παριστάνει τον ανεύθυνο και να λέει δεν ήξερα ή δεν μπορούσα εγώ να κάνω τίποτα, το μέγαρο Μαξίμου και η ηγεσία της ΝΔ δεν μπορεί να αποποιηθεί των ευθυνών της ούτε και να δηλώσει ότι αγνοούσε την υπόθεση. Τη γνώριζε και τη συγκάλυπτε.

Δεν γνωρίζω αν θα βρει χρόνο να ασχοληθεί προσωπικά ο πρωθυπουργός με την υπόθεση αυτή, αλλά είναι καλό μια και συναντάται σήμερα με τον νομικό Προκόπη Παυλόπουλο να τον ρωτήσει μερικά πράγματα για να συνειδητοποιήσει και ο ίδιος που έχει καταντήσει αυτή η παράταξη που έκανε σημαία της τη διαφάνεια και αυτός ο πολιτικός που έλεγε ότι δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του. Πως θα δικαιολογήσει τώρα το γεγονός ότι κόλλησε αντισυνταγματικά ο φάκελος στον Εισαγγελέα; Είναι δυνατόν να έγινε κάτι τέτοιο χωρίς πολιτική παρέμβαση; Κανένας δικαστικός λειτουργός δεν κάνει τέτοιες παραβάσεις και δεν έχει λόγο να τις κάνει. Εκτός κι αν υπάρχει πολιτική μεθόδευση από πολύ ψηλά. Τι έγινε; Μήπως είναι ώρα να μάθουμε και γιατί εκτός από τον Παυλίδη δεν έγινε υπουργός και ο Αναστάσης Παπαληγούρας;

Αυτή είναι η πολιτική υπόθεση την οποία το ΠΑΣΟΚ είναι φανερό ότι δεν έχει από την αρχή αξιολογήσει σωστά γι αυτό και περιορίζεται σε σχολιασμό της πραγματικότητας και των γεγονότων που αποκαλύπτονται. Και φυσικά σε όσα έχουμε πει ως τώρα δεν είπαμε κουβέντα για την δικαστική υπόθεση που εκκρεμεί. Άρα είναι εντελώς άτοπη η δήλωση που έκανε χθες ο γραμματέας της ΝΔ Ο Λ. Ζαγορίτης, ότι περιμένουμε τη δικαιοσύνη για να αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του. Είναι εντελώς άλλη υπόθεση η δικαστική διερεύνηση. Οι πολιτικές ευθύνες είναι δεδομένες, αλλά δεν βρίσκεται κανένας να τις αναλάβει. Και γίνονται βαρύτερες κάθε μέρα που περνάει.

Ακόμα και ο ισχυρισμός ότι εμείς στείλαμε το φάκελο στη Δικαιοσύνη, που επικαλείται η κυβέρνηση σε άλλες περιπτώσεις, εδώ δεν ευσταθεί γιατί είναι ο Μανούσης που έκανε τις καταγγελίες επί έξι μήνες και η κυβέρνηση δεν ενδιαφέρθηκε να στείλει την υπόθεση στη Δικαιοσύνη. Αλλά και φρόντισε ώστε τώρα επί 10 μήνες ήδη, να μη φτάσει ο φάκελος στη Βουλή για διερεύνηση…

Παρασκευή, Αυγούστου 15, 2008

Μανούσης: "Έτσι τα έδινα στον Παυλίδη, για προστασία"


Μέρες που είναι και ανήμερα δεκαπενταύγουστου, μπορεί να μην έχετε και πολύ όρεξη για ενημέρωση, αλλά θα σας πούμε μόνον τα νεώτερα, ώστε όποιος επιλέγει ενημερωτικό ραδιόφωνο τέτοια μέρα να είναι ενημερωμένος για τα νεώτερα στοιχεία στην υπόθεση του σκανδάλου των επιδοτήσεων των πλοίων της άγονης γραμμής.

Το Βήμα δημοσιεύει σήμερα από τη δικογραφία της υπόθεσης, το κείμενο της κατάθεσης του εφοπλιστή Φώτη Μανούση, από όπου αναδύεται ακριβώς αυτό το νοσηρό πολιτικό κλίμα της λεγόμενης νέας διακυβέρνησης. Όπου ο κομματισμός θεωρείται προσόν και οι φίλοι, οι κομματικοί φίλοι μοιράζουν μεταξύ τους τα χρήματα των φορολογούμενων. Ο νόμος θεωρείται απλώς ένα εμπόδιο που πρέπει και να παρακάμψουν και να ικανοποιήσουν. Αν μπορούν να τηρήσουν το νόμο είναι ικανοποιημένοι, αν δεν μπορούν απλώς τον ξεχνάνε με διάφορες αστείες αιτιολογίες.

Ο Φώτης Μανούσης έχει διατελέσει γενικός γραμματέας υπουργείου στο παρελθόν και στέλεχος της ΝΔ και μετά αποφάσισε να γίνει εφοπλιστής. Την περίοδο μάλιστα της πρώτης τετραετίας της ΝΔ έχει εκλεγεί και στο ΔΣ της Ένωσης Ακτοπλόων. Είναι δηλαδή ένα στέλεχος που κινείται με άνεση ανάμεσα στους άλλους νεοδημοκράτες, υπουργούς βουλευτές και συνεργάτες τους. Για να διαμαρτυρηθεί που δεν παίρνει αυτά που θεωρεί ότι δικαιούται και αφού είναι νεοδημοκράτης κατά τη γνώμη του δικαιούται περισσότερα από όσα παίρνει, επισκέπτεται και προωθεί τα συμφέροντά του όλους. Από τον αρμόδιο υπουργό ως τους φίλους του βουλευτές. Κι αφού θεωρεί ότι κακώς δεν παίρνει και κακώς του ζητάνε λεφτά αλλά παρόλα αυτά δεν παίρνει αυτά που θέλει, αλλά βλέπει ότι κάποιοι άλλοι τα παίρνουν γιατί προφανώς τα καταφέρνουν καλύτερα από αυτόν στις συναλλαγές κάτω από το τραπέζι, αποφασίζει να αντιδράσει. Εκτός από τον βουλευτή Δωδεκανήσων και πρόεδρο της επιτροπής θεσμών και διαφάνειας της Βουλής, Αν. Καραμάριο, μιλάει και με τον φίλο του βουλευτή Θεσσαλονίκης Κ. Ζαχαράκη του δίνει στοιχεία και του ζητάει να απευθυνθεί στον πρωθυπουργό. Ο λόγος είναι θεωρεί πλέον ότι ο Παυλίδης ενεργεί στο υπουργείο του εντελώς προσωπικά και δεν μοιράζεται με τους κομματικούς φίλους τα χρήματα των επιδοτήσεων παρά τις μίζες που έχει δώσει.

Ο κ. Ζαχαράκης δίνει στον κ. Αγγέλου, τον διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού τον φάκελλο με τα στοιχεία κι εκείνος τα διαβιβάζει στον κ. Παυλίδη. Προφανέστατα αφού προηγουμένως έχει ενημερώσει τον πρωθυπουργό, ο οποίος αποφασίζει να μην κάνει τίποτα γιατί σε λίγους μήνες θέλει να πάει για εκλογές. Το κακώς νοούμενο κομματικό συμφέρον υπερτερεί και το κουκούλωμα έχει εντολή του πρωθυπουργού.

Όλα τα υπόλοιπα κι αφού θεωρούν βάσιμα ότι κάποια στιγμή η υπόθεση θα φτάσει στη δημοσιότητα, αποσκοπούν απλώς στη συγκάλυψη των ευθυνών τους. Ο Παυλίδης αφού παίρνει τα στοιχεία, καταστρώνει με τον συνεργάτη του τον κ. Ζαχαρίου το σχέδιο δράσης και αποφασίζουν να καλύψουν τον υπουργό αφού χάλασε η δουλειά. Τουλάχιστον να μη χαλάσουν και την καρριέρα τους. Στέλνει λοιπόν μια επιστολή στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου τον κ. Σανιδά, ακριβώς για να υπερασπιστεί τον εαυτό του και λέει ουσιαστικά ότι εγώ δε φταίω σε τίποτα, τώρα τα έμαθα από τον κ. Αγγέλου και θέλω να ασχοληθεί η Δικαιοσύνη. Ελπίζοντας φυσικά ότι η Δικαιοσύνη δεν θα βγάλει τίποτα. Αν τα δικαστήρια δεν έχουν χειροπιαστά στοιχεία δεν μπορούν να καταδικάσουν άνθρωπο.

Αυτή η πολιτική συγκάλυψης όμως είναι μείζον πολιτικό σκάνδαλο και έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί. Ο πρωθυπουργός κουκουλώνει ενόψει εκλογών την υπόθεση, αντί να λάβει τα μέτρα του να καθαιρέσει τον υπουργό και να παραπέμψει εκείνος την υπόθεση στον εισαγγελέα. Όπως καταλαβαίνετε αλλιώς χειρίζεται την υπόθεση ένας δικαστικός λειτουργός αν καταλαβαίνει ότι ο πρωθυπουργός δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του και αλλιώς αν καταλαβαίνει ότι ο πρωθυπουργός θέλει να συγκαλύψει ενόψει εκλογών την υπόθεση, και ένα χρόνο μετά τις εκλογές θα έχει λάβει τα μέτρα του, δεν θα έχει κάνει υπουργό τον Παυλίδη και θα έχει κρυώσει το θέμα, μπορεί και να τα έχουν βρεί μεταξύ τους οι αντίδικοι και όταν τρώνε δεν μιλάνε.

Ο Μανούσης κάνει όλες τις καταγγελίες προεκλογικά, ο Παυλίδης στέλνει την αθωωτική για κείνον επιστολή στον κ. Σανιδά προεκλογικά, ο Μανούσης κάνει την πρώτη του κατάθεση προεκλογικά όπου δεν λέει σχεδόν τίποτα και τη Δεύτερη κατάθεση μετεκλογικά. Όλα μακριά από τη δημοσιότητα φυσικά ως τώρα. Σήμερα αποκαλύπτεται η δικογραφία. Ως τώρα η υπόθεση είχε πολιτικά αποσιωπηθεί. Ενώ όφειλε ο ίδιος ο πρωθυπουργός αλλά και οι αρμόδιοι υπουργοί έκτοτε, δηλαδή προεκλογικά να έχουν ενημερώσει την κοινή γνώμη για όλα. Αυτή είναι η κατάντια μας. Ο πρωθυπουργός προστατεύει τον υπουργό του, καμώνεται ότι δεν ξέρει τίποτα, τον έχει και υποψήφιο φυσικά στις εκλογές σαν να μην συμβαίνει τίποτα και τώρα τον έχει βουλευτή και δεν ξέρει τι να τον κάνει. Δεν μπορεί να έχουν όλοι δίκιο. Ούτε ευθύνεται ο λαός που τον εξέλεξε. Αν τα ήξερε ο λαός όλα αυτά που δσήμερα αποκαλύπτονται ίσως να είχε κάνει άλλες επιλογές. Δεν μπορεί όμως και ο Παυλίδης και ο Μανούσης και ο Καραμάριος και ο Ζαχαράκης να έχουν όλοι δίκιο. Το κάθε κόμμα πρέπει να καθαρίζει τα του οίκου του και να βάζει υποψήφιους μόνον αυτούς που θεωρεί ότι είναι εντάξει σε όλα. Αλλιώς είναι συνένοχοι στη συγκάλυψη της υπόθεσης. Βλέπουμε επίσης για άλλη μια φορά πως χρησιμοποιείται η Δικαιοσύνη ως άλλοθι και όχι ως θεσμός που προστατεύει τη διαφάνεια και προστατεύει από εγκληματικές συμπεριφορές. Γιατί οι δωροδοκίες και οι συναλλαγές με δημόσιο χρήμα είναι βαρύτατα εγκλήματα. Θυμηθείτε τον πρώην πρύτανη του Παντείου πανεπιστημίου, πως πήγε βαθειά στη φυλακή επειδή απλώς υπόγραφε ότι χαρτί του δίνανε…

Ο κ. Παυλίδης λοιπόν λέει στην επιστολή του προς τον κ. Σανιδά ότι ενημερώθηκε την ίδια μέρα δηλαδή στις 27 Απριλίου 2007 (προεκλογικά) από τον διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού Ι. Αγγέλου, ότι ο πρώην βουλευτής της ΝΔ Κ. Ζαχαράκης του παρέδωσε έναν φάκελλο στον οποίο περιέχονται φωτογραφίες και στοιχεία για συναλλαγές του κ. Ζαχαρίου με τον εφοπλιστή Φώτη Μανούση. Μόλις πληροφορήθηκε ο κ. Παυλίδης τις καταγγελίες, γράφει στην επιστολή του ότι κάλεσε στο γραφείο του τον κ. Ζαχαρίου και όπως λέει «τον επέπληξα για την επιπόλαιη συμπεριφορά του και την οποία χαρακτήρισα απαράδεκτη». Μάλιστα του ζήτησε να συντάξει αμέσως αναφορά, την οποία παρέδωσε επίσης στον κ. Σανιδά. Στην αναφορά αυτή ο κ. Ζαχαρίου εκθέτει τις απόψεις του, δηλαδή υπερασπίζεται τον εαυτό του. Και καταλήγει ότι «η έκφραση δυσαρέσκειας από την πλευρά σας με οδηγεί να υποβάλω την παραίτησή μου». Αλλά σύμφωνα με συνεργάτες του κ. Μανούση, «ο κ. Ζαχαρίου παρά την υποβολή παραίτησης παρέμεινε στο πλευρό του υπουργού ως τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2007. και υπενθυμίζουμε ότι μόλις πριν από λίγες μέρες ο κ. παυλίδης έλεγε δημοσίως ότι «στηρίζει απόλυτα τον πρώην συνεργάτη του Παναγιώτη Ζαχαρίου».

Ο δικηγόρος του κ. Ζαχαρίου, κατέθεσε για λογαριασμό του υπόμνημα όπου λέει μεταξύ άλλων: Ο κ. Μανούσης είναι γνωστός στους κύκλους της ΝΔ από την εποχή που ήταν γενικός γραμματέας του ΥΠΕΧΩΔΕ αλλά και νωρίτερα, ενώ εγώ τον γνώριζα από τη συμμετοχή του σε διάφορες κομματικές συναντήσεις. Επίσης από την περίοδο της θητείας μου στο υπουργείο Αιγαίου και νησιωτικής πολιτικής κατά τις επαφές με πολλούς συνεργαζόμενους με αυτό, μεταξύ αυτών και με τον κ. Μανούση, ο οοίος επισκεπτόταν το υπουργείο πότε για θέματα της ακτοπλοίας, που τον ενδιέφεραν, και πότε ως μέλος του ΔΣ της Ένωσης των Ακτοπλόων.

Πράγματι έγιναν κάποιες επισκέψεις στο γραφείο του κατόπιν προσκλήσεώς του σε φιλικό κλίμα. Μια φορά με κάλεσε για να δώ τις νέες του εγκαταστάσεις. Η επίσκεψη του Δεκεμβρίου ήταν εθιμοτυπική για τις εορτές των Χριστουγέννων, όπως συμβαίνει μεταξύ γνωστών και κομματικών φίλων. Σε καμία από τις επισκέψεις δεν συζητήθηκαν θέματα προσωπικά εμού ή του κ. υπουργού. Αντίθετα ο κ. Μανούσης μου εξέθετε τα διάφορα προβλήματά του και διαμαρτυρόταν όπως και όταν ερχόταν στο υπουργείο, για την αργοπορία των υποθέσεων του στο υπουργείο. Τα όσα υποστηρίζονται από τον κ. Μανούση είναι προδήλως αβάσιμα και αόριστα και ελέχθησαν για να εξυπηρετήσει τις ενέργειές του και τους σκοπούς του και να ασκήσει με αυτόν τον τρόπο πίεση».

Αυτά πριν από τις εκλογές. Μετά τις εκλογές καταθέτει νέο υπόμνημα κι αφού προηγουμένως έχει γίνει ο Μανούσης πιο συγκεκριμένος.
«Ο κ. Μανούσης εντός πέντε μηνών εμφανίζεται απολύτως συνεπής στις δεσμεύσεις του ότι θα κάνει τα πάντα για να αναστατώσει την πολιτική ζωή του τόπου αν δεν γίνει το θέλημά του, να πάρει δηλαδή τις γραμμές που νομίζει ότι δικαιούται έναντι όλων και έναντι του νόμου. Εντός λοιπόν αυτών των πέντε μηνών και μη δυνάμενος να περιμένει τις όποιες δικαστικές αποφάσεις που αφορούν τις εταιρίες του αλλά και για να επιτύχει τους εκβιαστικούς σκοπούς του, ξεδιπλώνει πλέον το κουβάρι της συνομωσίας του.

Στις 29.10.2007 ο κ. Μανούσης θυμάται ξαφνικά τεράστια ποσά της τάξεως των 75.000 έως 800.000 ευρώ τα οποία τάχα μου έδωσε, τα οποία δεν είχε αναφέρει στην προηγούμενη κατάθεσή του στις 14 Μαίου. Πράγματι εντυπωσιακή βελτίωση της μνήμης του κ. Μανούση, ο οποίος πλέον θυμάται και λεπτομέρειες. Θυμάται επιταγές, καταβολές μετρητών, προετοιμασία υπαλλήλων του, επίκληση μαρτύρων και αποδεικτικών μέσων. Όψιμα όμως. Το εξοργιστικότερο όμως όλων είναι η δικαιολογία που επικαλείται για τη μη είσπραξη των επιταγών, ότι τάχα δηλαδή είχε αποκαλυφθεί το «σκάνδαλο». Οι ίδιοι όμως οι μάρτυρες που επικαλείται τον διαψεύδουν».

Τι λέει τώρα, ο κ. Μανούσης στην κατάθεσή του; Περιληπτικά:
▅ «Ο κ. Παυλίδης γνώριζε από την πρώτη στιγμή για τα χρήματα ύψους άνω των 800.000 ευρώ που έδωσα συνολικά στον κ. Ζαχαρίου»
▅ «Τι άλλο μου έμενε να κάνω όταν ο υπουργός με παρέπεμπε στον διευθυντή του για να επιλυθούν τα προβλήματα της εταιρείας μου;»
▅ «Ο διευθυντής είναι απόλυτα κατευθυνόμενος από τον υπουργό Αιγαίου. Οι όποιες ευθύνες βαραίνουν αυτόν και όχι τον κ. Π. Ζαχαρίου»
«Ε δινα χρήματα στον υπουργό Αιγαίου κ. Αρ.Παυλίδη για να έχω προστασία! Μου ζητούσαν χρήματα για την αγορά διαμερίσματος στη θυγατέρα του υπουργού, για παλιά χρέη του κ.Ζαχαρίου αλλά και για να “εξασφαλίσουν τα γεράματά τους”,όπως χαρακτηριστικά έλεγαν».
Επιπλέον ο κ. Μανούσης αναφέρει ότι μίλησε για την «εκβίαση» στον πρώην βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Κ. Ζαχαράκη για να ενημερώσει τον διευθυντή του γραφείου του Πρωθυπουργού κ. Ι.Αγγέλου γιατί δεν μπορούσε να τον συναντήσει παρά τις προσπάθειές του.

Και αναλυτικά:
Η κατάθεση του κ. Μανούση τον Οκτώβριο του 2007 έχει ως εξής: Φώτης Μανούσης: «Ο κ. Ζαχαρίου από κοινού με τον υπουργό τον κ. Παυλίδη με υποχρέωσαν, προκειμένου να μετέχω ισότιμα στους διαγωνισμούς του υπουργείου του, να καταβάλω κάποια ποσά προκειμένου αυτοί να αντεπεξέλθουν στα αυξημένα έξοδα που είχαν, π.χ. αγορά διαμερίσματος στη θυγατέρα του υπουργού, παλαιά χρέη του Ζαχαρίου προς τρίτους και όπως έλεγε χαρακτηριστικά “να εξασφαλίσουμε τα γεράματά μας”, την τελευταία φράση την έλεγε ο κ. Ζαχαρίου για λογαριασμό του υπουργού. Εξάλλου τι άλλο μου έμενε να κάνω όταν ο ίδιος ο υπουργός με παρέπεμπε στον διευθυντή του για να μου επιλύσει τα προβλήματα της εταιρείας μου και συνεχώς μου “κόβουν” τη συμμετοχή της εταιρείας μου από τους διαγωνισμούς των άγονων γραμμών. Ενώ την ίδια στιγμή τις ίδιες γραμμές “δώριζαν” με απευθείας ανάθεση σε συγκεκριμένη εταιρεία. Ουσιαστικά τα χρήματα τα έδινα για “προστασία”». Εισαγγελέας Εφετών: Πόσα ακριβώς χρήματα δώσατε, πότε, σε ποιον, με ποιον τρόπο, πόσες φορές και πώς μπορείτε να αποδείξετε το γεγονός αυτό; Φώτης Μανούσης: «Μπορώ να καταθέσω ότι μαζί με μετρητά και μεταχρονολογημένες επιταγές το ποσό ξεπερνάει τις 750.000-800.000 ευρώ. Βέβαια, οι μεταχρονολογημένες επιταγές μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου δεν εισπράχθηκαν. Τα μετρητά τα οποία ανέρχονται από 125.000 ως 150.000 κατεβλήθησαν στο γραφείο μου από τον κ. Ζαχαρίου για λογαριασμό της ομάδος του, δηλαδή τον υπουργό κ. Παυλίδη και λοιπούς που δεν γνωρίζω. Το γεγονός αυτό της παράδοσης των παραπάνω χρημάτων σε μετρητά στον κ. Ζαχαρίου μπορεί να αποδειχθεί και από τους υπαλλήλους μου που συγκέντρωσαν τα χρήματα και είναι καταγεγραμμένο από το σύστημα βιντεοσκόπησης. Επίσης είναι καταγεγραμμένη και η παράδοση στον κ. Ζαχαρίου των μεταχρονολογημένων επιταγών που του δόθηκαν για τον ίδιον σκοπό». Εισαγγελέας Εφετών: Γνωρίζετε να μας πείτε ποιες ακριβώς είναι αυτές οι επιταγές; Φώτης Μανούσης: «Οι επιταγές αυτές οι οποίες, όπως είπα, δεν εξαργυρώθηκαν είναι οι υπ΄ αριθμόν 43313484-4 αξίας 100.000 ευρώ, 43313483 αξίας 100.000 ευρώ, 43313482-8 αξίας 100.000 ευρώ, 43313488-7 αξίας 100.000 ευρώ, 33313489-5 αξίας 100.000 ευρώ και 43313490-9 αξίας 25.000 ευρώ. Οι παραπάνω επιταγές ήταν της Εμπορικής Τράπεζας». Εισαγγελέας Εφετών: Μπορείτε να μας προσκομίσετε αντίγραφο της βιντεοσκόπησης της παράδοσης των χρημάτων και των επιταγών στον κ. Ζαχαρίου; Φώτης Μανούσης: «Πιστεύω πως τεχνικά μπορεί να γίνει σίγουρα. Ομως μπορώ να εκτυπώσω από τον σκληρό δίσκο κάποια σειρά φωτογραφιών». Εισαγγελέας Εφετών: Παρακαλούμε να μας επαναλάβετε για ποιους λόγους υποκύψατε στους εκβιασμούς του κ.Ζαχαρίου και δώσατε τα χρήματα σ΄ αυτόν. Φώτης Μανούσης: «Οταν η εταιρεία μου συμμετέχει με κάθε νομιμότητα στους διαγωνισμούς του υπουργείου και συνεχώς με κάποιες προφάσεις “κόβομαι”, όταν σκανδαλωδώς χαρίζει με απευθείας ανάθεση τις προαναφερόμενες γραμμές χωρίς καμία νομιμότητα, όταν επισκεπτόμενος τον ίδιον τον υπουργό για να διαμαρτυρηθώ γι΄ αυτήν την αντιμετώπιση με παραπέμπει στον διευθυντή του λέγοντας “κοίτα να τα συζητάς μαζί του και να τα βρεις”, δεν είχα άλλη λύση από το να δεχτώ ως κάτι το φυσιολογικό τη συμμετοχή μου στις οικονομικές ανάγκες. Εξάλλου αν διαβάσει κανείς προσωπικά το σχέδιο επιστολής μου που σας παραδίδω με ημερομηνία 14 Απριλίου 2007 και την οποία απηύθυνα στον υπουργό κ. Τέλη Παυλίδη, θα βγάλετε εύκολα συμπεράσματα. Θα ήταν παράλειψή μου να μη δηλώσω ότι ο διευθυντής του είναι απόλυτα κατευθυνόμενος από τον υπουργό του. Και οι όποιες ευθύνες βαραίνουν τον υπουργό και όχι τον Ζαχαρίου που ενεργούσε ως εκτελεστικό όργανό του». Εισαγγελέας Εφετών: Γιατί δεν υποβάλατε μήνυση σε βάρος του Παναγιώτη Ζαχαρίου όταν αυτός ήρθε στο γραφείο σας και του δώσατε τα χρήματα και τις επιταγές που σας ζήτησε εκβιαστικά; Φώτης Μανούσης: «Οπως δήλωσα παραπάνω ο Ζαχαρίου ενεργούσε κατ΄ εντολήν του Αριστοτέλη Παυλίδη. Εξάλλου για τον κ. Παυλίδη ενημέρωσα τον κ. Κ. Ζαχαράκη αλλά και τον τότε πρόεδρο της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας κ. Αν. Καραμάριο. Το γεγονός ότι ο κ. Παυλίδης δεν συμπεριελήφθη στη νέα κυβέρνηση για μένα είναι απόδειξη ότι οι καταγγελίες μας ελήφθησαν υπ΄ όψιν και εν πάση περιπτώσει τα αντανακλαστικά του πρωθυπουργικού γραφείου λειτούργησαν κατά τον πλέον νόμιμο τρόπο». Εισαγγελέας Εφετών: Πιστεύετε ότι ο υπουργός κ. Παυλίδης είχε ενημερωθεί για τα χρήματα που είχατε καταβάλει στον κ. Ζαχαρίου; Φώτης Μανούσης: «Το θεωρώ απολύτως δεδομένο, όπως εξάλλου μου έλεγε ο κ. Ζαχαρίου». Εισαγγελέας Εφετών: Γιατί αναθέσατε στον τέως βουλευτή κ. Ζαχαράκη να μεταφέρει στον κ. Αγγέλου, διευθυντή του γραφείου του Πρωθυπουργού,τις καταγγελίες σας σε βάρος του κ. Παυλίδη; Φώτης Μανούσης: «Γιατί παρά τις προσπάθειές μου δεν μπορούσα να δω τον κ. Αγγέλου και γιατί θεωρούσα τις λύσεις σε τέτοιες καταστάσεις μπορεί να τις δώσει κάποιος από πολύ ψηλά».