Για δές ποιος μιλάει…

Όταν το κυβερνών κόμμα δεν έχει τίποτα καλύτερο να πεί και καταφεύγει σε αστειότητες και περίπου πάει να βγάλει τρελλό τον Ζορμπά για το πόρισμά του, τότε δεν έχει τίποτα καλύτερο να πεί. Από την αρχή προσπαθεί να αποφύγει τη συζήτηση για το σκάνδαλο των ομολόγων και με τους χειρισμούς που ακολούθησε, κατάφερε να το κάνει κυρίαρχο θέμα των εκλογών. Και μάλιστα ως τώρα χειριζόταν προσωπικά τα μέσα ενημέρωσης ο Θ. Ρουσόπουλος, έχοντας πετύχει να είναι άκρως φιλικά μαζί του σχεδόν στο σύνολό τους (με ελάχιστες εξαιρέσεις) ενώ τώρα η απουσία του είναι εμφανής. Συνεχίζει βέβαια να δίνει πληροφόρηση σε πολιτικούς συντάκτες, αλλά δεν είναι το ίδιο καθώς πρέπει και να κυνηγάει το σταυρό. Πάντως η πολιτική ουσία του πράγματος είναι ότι και ο κ. Ζορμπάς κατέληξε στα ίδια ακριβώς συμπεράσματα που είχε καταλήξει και η δημοσιογραφική έρευνα εδώ και μήνες. Πολιτικά λοιπόν πρέπει να αναλάβει την ευθύνη πλέον ο πρωθυπουργός, για να εκτονωθεί η συζήτηση και να μπορέσουμε να συζητήσουμε και άλλα θέματα προεκλογικά. Αν συνεχίσουν να αρνούνται τη συζήτηση, απλώς θα πολλαπλασιάζουν τις ερωτήσεις.Κατ’ αρχήν ο Ζορμπάς ήταν ένας δικαστικός λειτουργός που επί σειρά ετών εξυπηρετούσε με τον τρόπο που λειτουργούσε τη ΝΔ αν και όχι ολόκληρη. Για παράδειγμα στην υπόθεση των υποκλοπών που είχε αποκαλυφθεί με ντοκουμέντα και μαρτυρίες επί πρωθυπουργίας Μητσοτάκη, ο Ζορμπάς το χειριζόταν. Με αποτέλεσμα να έχει την εύνοια και υποστήριξη της καραμανλικής δεξιάς που εκφραζόταν από τον Μιλτιάδη Έβερτ αλλά να συγκεντρώσει πάνω του και την μήνιν του Μητσοτάκη και του Γρυλλάκη που έγραψε και βιβλίο για να τον καταγγείλει.Ο Καραμανλής ο ίδιος, τις πρώτες εβδομάδες όταν ήθελε να μεταδώσει μήνυμα ότι μπήκε τέρμα στις μίζες στις αμυντικές δαπάνες, γιατί ήθελε να το πάει πακέτο με τη δίωξη του Άκη Τσοχατζόπουλου και του Γιάννου Παπαντωνίου, τον έβαλε υπεύθυνο για τις αμυντικές δαπάνες. Εκεί ο Ζορμπάς απέτυχε στη μία αποστολή του, να τεκμηριώσει την ενοχή των υπουργών του ΠΑΣΟΚ οι οποίοι αθωώθηκαν πανηγυρικά και από το πόρισμα της Βουλής και από τη δικαιοσύνη στην οποία προσέφυγαν και ο Γιάννος πέτυχε την καταδίκη και όσων έγραψαν συκοφαντικά στοιχεία που τους είχε διοχετεύσει είτε ο τότε υπουργός Άμυνας που τα έλεγε και στη Βουλή με ασυλία, είτε ο κ. Ζορμπάς.Μετά επειδή ο Ζορμπάς τους έβαζε εμπόδια στις προμήθειες των ενόπλων δυνάμεων και είναι έτσι τύπος προσκολημένος στο νόμο και στη νομιμότητα, και στον τύπο και στην υπογεγραμμένη, τον ξεφορτώθηκαν με μια τιμητική κλωτσιά και έπαψε να είναι γενικός γραμματέας υπουργείου, ο αντίστοιχος του Γιώργου Κουρή δηλαδή και του ανέθεσαν την αρχή για το βρώμικο χρήμα, πράγμα που αποδέχθηκε. Ήταν μια κομματική επιλογή παρόλα αυτά. Επίσης όχι μόνο τον επέλεξαν δύο φορές στο ανώτατο επίπεδο, αλλά και ως πριν από λίγες μέρες του έπλεκαν το εγκώμιο για τη σοβαρότητά του, το ήθος του, τη δουλειά του και τις αξίες του. Προφανώς τα έλεγαν χωρίς να τα πιστεύουν για να τον κολακέψουν και να πάψει να είναι και σοβαρός και με ήθος και με δεξιότητες και εργατικότητα στη δουλειά του.Να βγάλει ένα πόρισμα που θα κάνει το άσπρο μαύρο και θα βάλει την πραγματικότητα με το κεφάλι κάτω. Ενώ έχουν πιαστεί στα πράσα οι μιζαδόροι με τις βαλίτσες, να πεί ότι δεν φάγανε λεφτά. Και για τους υπουργούς ότι είναι σύννομο να εκδίδουν νύχτα τα ομόλογα και να τα διακινούν νύχτα οι εκλεκτοί στα ασφαλιστικά ταμεία. Τους πρώτους μήνες έλεγαν ότι μείς δεν κουκουλώνουμε τίποτα, αλλά απλώς είμαστε ανίκανοι να ανοίξουμε τα μάτια μας και να δούμε αυτό που βλέπουν όλοι οι δημοσιογράφοι και οι πολίτες και περιμένουμε τον κ. Ζορμπά να μας ανοίξει τα μάτια. Και τώρα προσπαθούν να βγάλουν ανόητο και γραφικό τον Ζορμπά που είναι όμως δική τους επιλογή και ευθύνη. Αν εξαιτίας της επιλογής του Ευγένιου Παπαδόπουλου πήγε στο σπίτι του ο Τσιτουρίδης, τότε πόσοι θα έπρεπε τώρα να πάνε στα σπίτια τους επειδή επέλεξαν τον τρελό και γραφικό Ζορμπά; Μην κοροϊδευόμαστε…

Και μην πάμε τώρα να τα φορτώσουμε στους άλλους. Η υπόθεση των ομολόγων είναι επίσης από τις ελάχιστες όπου ο Ρουσόπουλος υποχρεώθηκε να ενεργήσει με κομματικό πατριωτισμό, αντί να ακολουθήσει την ορθολογική οδό που ακολουθεί συνήθως. Και τώρα του ζητούν τα ρέστα για τους λαθεμένους αναμφισβήτητα επικοινωνιακούς χειρισμούς που έγιναν, εκείνοι που ήθελαν πάντοτε να ενεργεί με τέτοιο κομματικό πατριωτισμό.Κανονικά δηλαδή, από τη στιγμή που έσκασε το θέμα των ομολόγων κι αφού είχε την πλήρη ενημέρωση που ζήτησε από την αρχή, ο πρωθυπουργός έπρεπε να πάψει γι αυτό το λόγο και μέχρι να διερευνηθεί η υπόθεση 3-4 υπουργούς και υφυπουργούς και γενικούς γραμματείς. Μόνον έτσι θα είχε σώσει και τον εαυτό του και το κόμμα του και τους εμπλεκόμενους, εφόσον κατάφερναν να αθωωθούν από τη Δικαιοσύνη μετά 2-3 χρόνια. Αυτό θα θύμιζε Καραμανλή των πρώτων εβδομάδων που δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί του. Καραμανλή που ακολουθώντας τις επικοινωνιακές συμβουλές του Ρουσόπουλου, ζήτησε την παραίτηση Τσιτουρίδη επειδή ζήτησε μεταγραφή του γιού του, ή του Ρεγκούζα επειδή χόρευε με τον καναλάρχη θεσσαλονίκης, ή του υποδιοικητή του ΙΚΑ που δεν θυμάμαι πως τον λένε και έφυγε νύχτα επειδή ήταν συνήγορος υπεράσπισης εμπόρου κοκαίνης, ή του Πολύζου που έφυγε άναυλος επειδή είπε ότι λαμόγια υπάρχουν σε όλα τα κόμματα.Η περίπτωση αυτή ήταν πολύ χοντρή για να πάρει ο Ρουσόπουλος τέτοια απόφαση ή και να εισηγηθεί τέτοια αδέκαστη συμπεριφορά. Ο πρωθυπουργός επίσης εδώ που τα λέμε δεν μπορούσε πρακτικά να πάρει τέτοια απόφαση χωρίς να χρεωθεί η κυβέρνησή του περίπου με το ίδιο πολιτικό κόστος που χρεώνεται και τώρα. Απλώς ο ίδιος θα είχε εξαιρεθεί από το κόστος. Και θα είχε χάσει άλλους δυό υπουργούς και θα τους είχε δυσαρεστημένους. Έτσι είναι όμως η πολιτική. Έχει και δυσαρεστημένους που οι ίδιοι νομίζουν ότι δεν φταίνε σε τίποτα.

Ζορμπάμ! ... ηκούσθη στον αέρα…

Εδώ και μήνες σέρνεται το σκάνδαλο των ομολόγων και από την αρχή έχουμε πεί ότι η υπόθεση βρωμάει από το κεφάλι. Δηλαδή το πρώτο σκάνδαλο που είναι μόνον πολιτικό, είναι η έκδοση εν κρυπτώ του ομολόγου σε αντίθεση με την τρέχουσα πρακτική. Γι αυτό είναι υπεύθυνη η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών σύσσωμη, Αλογοσκούφης Δούκας και Κουρής. Ενδεχομένως να είχε γνώση και ο πρωθυπουργός μια και η παρέκκλιση από τους συνήθεις κανόνες και την νομιμότητα με την έννοια της τυπικότητας, ήταν μεγάλη και ακόμα και ένας υπουργός δεν μπορεί λογικά να παίρνει τέτοιες αποφάσεις και μετά να κάνει τον αδιάφορο. Και για να κάνει τον αδιάφορο όμως ο κ. Αλογοσκούφης σημαίνει ότι είχε την άνωθεν κάλυψη για τις ενέργειές του.
Το πόρισμα του Ζορμπά λέει ότι η έκδοση του ομολόγου δεν ήταν σύννομη και υπεύθυνοι γι αυτό είναι ο κ. Μεϊμαράκης, υπουργός Άμυνας και ο κ. Αλογοσκούφης, υπουργός Οικονομίας. Αυτή είναι η βόμβα στην κυβέρνηση την οποία έβαλε ο κ. Ζορμπάς. Δεν γνωρίζω αν είχε αρμοδιότητα ή αν δεν είχε, αλλά νομίζω ότι σίγουρα είχε γιατί έρευνα κάνει σε συμπεράσματα καταλήγει και αρκεί να έχει ενδείξεις για να το γράψει. Η κα Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη που είναι δασκάλα στα νομικά για πολλούς από τους νομικούς της κυβέρνησης, συμφωνεί μαζί μου. Ο κ. Ζορμπάς είχε υποχρέωση λέει, να καταλήξει σε συμπεράσματα και να γράψει ότι έκρινε σωστό και προκύπτει από τις έρευνές του. Δεν είναι δικαστήριο το οποίο πρέπει να έχει πέραν πάσης αμφιβολίας αποδείξεις χειροπιαστές και μαρτυρίες ικανές για να καταδικάσει τους κατηγορούμενους. Όλες οι αμφιβολίες είναι υπέρ του κατηγορούμενου, ενώ στην πολιτική οι αμφιβολίες είναι εναντίον του ελεγχόμενου πολιτικού.Ο πολιτικός είτε είναι πρωθυπουργός είτε είναι υπουργός πρέπει να είναι πέραν πάσης αμφιβολίας έντιμος στην εκτέλεση των καθηκόντων του και ανα πάσα στιγμή έτοιμος να απαντήσει πειστικά σε κάθε ερώτηση που του γίνεται είτε από τους πολίτες είτε από τους βουλευτές στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, είτε από τους πολίτες στις συνεντεύξεις που δίνει σε δημοσιογράφους ή στις επαφές που έχει με τους πολίτες και με τους συλλογικούς φορείς που τους εκπροσωπούν.Οφείλουν δηλαδή οι κορυφαίοι υπουργοί αυτής της κυβέρνησης να δώσουν πειστικές απαντήσεις στους πολίτες, αλλιώς να επωμιστούν το δίκαιο πολιτικό κόστος που αναλογεί σ’ αυτή την αδυναμία τους η οποία ανοίγει το δρόμο για έρευνα από τη Βουλή ή και δίωξη από τη Δικαιοσύνη. Γιατί η δικαιοσύνη ασκεί δίωξη πρώτα και απαγγέλει κατηγορίες πρώτα και μετά ακολουθούν οι διαδικασίες αναζήτησης των χειροπιαστών αποδείξεων και των άμεσων μαρτυριών ενώπιον του δικαστηρίου. Όταν δηλαδή όλοι οι άλλοι έχουν αποτύχει να κάνουν καλά τη δουλειά τους τότε επεμβαίνει η δικαιοσύνη.Το αντίθετο του αδέκαστος, corruption,Σαπίλα μετά από θάνατο # μτφ. εξαγορά (συνειδήσεων), δεκασμός, δωροδοκία: he's open to corruption
δεν αρνείται τη δωροδοκία # (μέθοδοι ή μέσα που οδηγούν στη) διαφθορά,
Είναι μια υπόθεση που πρέπει να κινητοποιήσει όλους τους πολίτες και κυρίως αυτούς που ψηφίζουν τη ΝΔ. Γιατί στα λόγια και ο Πρινιωτάκης και ο Αποστολίδης που πιάστηκαν στα πράσα με τη Βαλίτσα στα χέρια, και με τα λεφτά στην τσέπη, λένε ότι μια κυβέρνηση δεν ληστεύει τα ταμεία της. Το ίδιο λένε ασφαλώς και οι υπουργοί και οι ψηφοφόροι της ΝΔ. Μια κυβέρνηση δεν ληστεύει τα ταμεία της. Ο Πρινιωτάκης το λέει για να αποδείξει την αθωώτητά του, ενώ υπάρχει η χειροπιαστή ενοχή του στο αδίκημα της δωροδοκίας, του δεκασμού, της διαφθοράς. Μια κυβέρνηση δεν ληστεύει τα ταμεία της. Άρα κι εγώ δεν έχω ληστέψει τα ταμεία. Οι υπουργοί όμως δεν μπορούν να πουν ότι ισχύει το αντίστροφο για να αποδείξουν την αθωώτητά τους. Ότι ο Πρινιωτάκης δεν ληστεύει τα ταμεία. Η κερδοσκοπική επιχείρηση δεν ληστεύει τα ταμεία. Η J.P.Morgan μια κερδοσκοπική τράπεζα, ένας παγκόσμιος νόμιμος τοκογλύφος δεν ληστεύει τα ταμεία. Αντιθέτως είναι η δουλειά τους να παίρνουν τα λεφτά των ταμείων, είτε ως νόμιμο κέρδος είτε με παράνομο τρόπο αν έχουν διαπράξει τα αδικήματα του δεκασμού, της δωροδοκίας, της διαφθοράς.

Εδώ έχει αποδειχθεί με τις βαλίτσες των εκατομμυρίων ευρώ ότι πέραν των νόμιμων προμηθειών, που πάλι ληστεία είναι αλλά επιτρέπεται από το νόμο, κάποιοι λήστεψαν τα ταμεία με τα ομόλογα. Και το ΤΣΠΕΑΘ είναι ένα από τα ταμεία που ληστεύθηκαν. Κι ας κάνει το κουνέλι και η Ένωση Συντακτών που ακόμα δεν κατέθεσε μήνυση εναντίον αυτών που της πούλησαν το ομόλογο. Και εναντίον αυτών που είναι υπεύθυνη για τη ζημιά που είχε με την επαναγορά του ομολόγου. Και να μην ξαναδώ το θλιβερό θέαμα δημοσιογράφων που τους λέει κατάμουτρα ένας νεοδημοκράτης ότι το ΤΣΠΕΑΘ είχε κέρδος από την επαναγορά κι αυτοί κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν. Όταν για κατάθεση μετρητών σε λογαριασμό ταμιευτηρίου έχεις επιτόκιο 4% και για το ομόλογο που διακρατήθηκε ένα χρόνο το ΤΣΠΕΑΘ πήρε 2,7% είναι δεδομένη η ζημιά.
Μην παριστάνουν λοιπόν τους αδέκαστους δημοσιογράφους γιατί όπως γράφει ο Ζορμπάς στο πόρισμά του, «η άνομη συναλλαγή του δεκασμού, το δέλεαρ του οποίου προσφέρεται αφειδώς από το αναιδές κεφάλαιο στους ευτελείς, εξηγεί και εκτρέφει τον κύκλο της εγκληματικής δραστηριότητας, της ανοχής των πολλών και της άνομης σιωπής». Δεν είναι αδέκαστοι δημοσιογράφοι κι αυτοί που το ακούν δηλαδή και σιωπούν. Είναι δεκαστοί. Το αντίθετο του αδέκαστου τελος πάντων.