Και την περασμένη βδομάδα, με αφορμή εκείνη τη ληστεία, είχαμε αναφερθεί αναλυτικά στο πρόβλημα που δημιουργείται με την ανασφάλεια του πολίτη σε συνθήκες οικονομικής κρίσης. Γιατί δεν είναι μόνον η οικονομική κρίση που θα φτάσει μέσω του τουρισμού και με τη συρρίκνωση του ΑΕΠ, είναι και το γεγονός ότι με την οικονομική πολιτική που εφαρμόστηκε, επί μια πενταετία, είχαμε μια ανακατανομή εισοδημάτων εις βάρος των φτωχότερων και συνεχή αύξηση των πολιτών που περνάνε προς τα κάτω το όριο της φτώχειας. Η οικονομική ανασφάλεια είναι που τροφοδοτεί και γεγονότα όπως η εξέγερση του περασμένου Δεκέμβρη τα οποία με τη σειρά τους επιτείνουν και την ανασφάλεια του πολίτη απέναντι στην εγκληματικότητα.
Το γεγονός ότι οι δομές και οι υποδομές της χώρας υποχρηματοδοτούνται συστηματικά επι μια πενταετία είναι που έφερε και την ύφεση στην οικονομία, πριν εμφανιστεί και η κρίση απειλητική. Η αστυνομία έτσι κι αλλιώς ήταν αντιπαραγωγική, αλλά και η αναποτελεσματικότητά της έχει φτάσει στο απροχώρητο πλέον. Οι πολίτες πληρώνουν έναν μηχανισμό 50.000 ανθρώπων ο οποίος δεν κάνει κυριολεκτικά τίποτα και οι πιο αγανακτισμένοι και από τους πολίτες είναι οι ίδιοι οι αστυνομικοί που βλέπουν ότι με το ρουσφέτι και με την αναξιοκρατία δεν μπορεί να διοικηθεί ένας τέτοιος ιεραρχικός μηχανισμός. Ακόμα κι αυτοί που ευνοήθηκαν από τέτοιο ρουσφέτι, βρίζουν. Πόσο μάλλον αυτοί που δεν είναι ικανοποιημένοι. Και μιλάμε για 50.000 ανθρώπους που η πλειοψηφία τους είναι νεοδημοκράτες και φίλοι του Καρατζαφέρη. Δεν δουλεύει το σύστημα σου λένε…
Και καπάκι βάζει ο Καραμανλής υπουργό δημόσιας Τάξης τον Μαρκογιαννάκη. Ε! δεν πρόκειται να πάει μπροστά αυτό το μαγαζί.
Πρέπει να είσαι τρελός δηλαδή αν περιμένεις από τον Μαρκογιαννάκη να διορθώσει την αστυνομία μετά από τον Πολύδωρα. Διώχνοντας τον Πολύδωρα, και βάζοντας τον παυλόπουλο, νομίσαμε κι εμείς ότι κατάλαβε ο πρωθυπουργός ότι χρειάζεται πολιτικός με ανοιχτό μυαλό και με πολιτική σκέψη. Μετά έδωσε μια και έχυσε την καρδάρα. Όπως ακριβώς έδωσε το σύνθημα για τη διάλυση όταν έβαλε τον Πολύδωρα στη θέση του Βουλγαράκη.
Το χειρότερο όμως είναι αυτό που έρχεται στον τομέα της Οικονομίας καθώς η κυβέρνηση είναι πλέον δεμένη χειροπόδαρα να ακολουθήσει τις συνταγές των βρυξελλών. Οι Βρυξέλλες επιμένουν νεοφιλελεύθερα, ασχέτως αν σε χώρες όπως η Γαλλία ή η Γερμανία δεν είναι και τόσο φανατικοί. Επιτρέπουν και χαλάρωση, επιτρέπουν και προστατευτισμό, επιτρέπουν και κίνητρα και αναπτυξιακά προγράμματα. Στην Ελλάδα δεν επιτρέπουν τίποτα γιατί πρώτον δεν το ζητάει η κυβέρνηση με ένα σχέδιο που θα λύνει τα προβλήματα της οικονομίας. Ζητάνε χαλάρωση για τη χαλάρωση ή με το φοβερό επιχείρημα ότι θα χάσουμε τις εκλογές. Ποιες εκλογές βρε ζαγάρια; Λένε οι Ευρωπαίοι. Ευρωεκλογές έχουμε όλοι μας δεν έχετε μόνον εσείς… εκτός κι υπονοείς ότι ετοιμάζεσαι να παραιτηθείς και να πάς σε εθνικές εκλογές. Μά αν θέλεις να παραιτηθείς επειδή δεν μπορείς να τα βγάλεις πέρα, εγώ θα έρθω να σε σώσω; Εμάς απειλείς με εκλογές; Να σου δώσουμε κι άλλα λεφτά να τα στείλεις εκεί που δεν έχουν γυρισμό; Όπως και τα προηγούμενα πέντε χρόνια; Που αυξήσατε το εξωτερικό χρέος περισσότερο από όλες τις κυβερνήσεις από καταβολής ελληνικού κράτους; Κατά 80 δισεκατομμύρια ή 16 δισεκατομμύρια το χρόνο; Χωρίς να κάνετε επενδύσεις χωρίς να κάνετε Ολυμπιακούς αγώνες χωρίς να αυξήσετε τους αναπτυξιακούς ρυθμούς; Τι τα κάνατε; Αντί να μαζεύετε τους φόρους, δανειζόσαστε;
Κι έχεις ένα οικονομικό επιτελείο που ούτε λίγο ούτε πολύ, δεν ξέρει τι του γίνεται και τι του ξημερώνει. Με τη μεγαλύτερη ακρίβεια, με το δομικό πληθωρισμό πάνω από 3% τη στιγμή που ο πληθωρισμός λόγω μειωμένης ζήτησης πέφτει κάτω από 1,6% το μόνο που σκέφτονται είναι πώς να επιβάλουν πρόσθετους έκτακτους φόρους. Και στις δαπάνες ακολουθούν πολιτική καμένης γής. Προγραμματισμένα στους πρώτους δύο μήνες ξόδεψαν τις δαπάνες του πεντάμηνου και δανείστηκαν το 66% όλης της χρονιάς. Δηλαδή ως το πρώτο εξάμηνο θα έχουν καταναλώσει όλους τους πόρους της χρονιάς. Με σκοπό τι; Να παραιτηθούν; Όχι. Απλώς βλέποντας και κάνοντας. Μά δεν υπάρχει χειρότερη συνταγή από αυτή…
