Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τσίπρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τσίπρας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 17, 2012

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, είναι τουλάχιστον ένα χρόνο πίσω!



Η κατάσταση της κυβέρνησης και των μέσων ενημέρωσης έχει φτάσει στο απροχώρητο κι εκείνοι δεν το έχουν συνειδητοποιήσει νομίζοντας ότι έχουν ακόμα χρόνο στη διάθεσή τους. Αντί να έχουν προχωρήσει σε ενέργειες και δράσεις ώστε να σώσουν τον κόσμο από την πείνα και την εξαθλίωση, ανάλογες με τις πρωτοβουλίες των ελάχιστων καταναλωτικών οργανώσεων για την προώθηση προϊόντων  από τον παραγωγό στον καταναλωτή χωρίς μεσάζοντες, κάθονται και τρομοκρατούν τον κόσμο με την εξαγγελία νέων φορολογικών επιβαρύνσεων οι οποίες δεν θα αποφέρουν επιπλέον έσοδα. Κι αυτό γιατί δεν είμαστε στο 2010, αλλά πλησιάζουμε  στο 2013, δηλαδή τη χρονιά που από την αρχή είχε προγραμματίσει η τρόικα για να μας φέρει στην ανεξέλεγκτη χρεοκοπία και κατάρρευση μετά από τη συμπλήρωση τριών χρόνων ύφεσης, λιτότητας υπερφορολόγησης και λεηλασίας του δημόσιου και του ιδιωτικού πλούτου της χώρας. Ήδη η Ελλάδα έχει υποτιμήσει την αξία των επιχειρήσεων, των ακινήτων μας και της εργασίας μας  κατά 700 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή έχει υποστεί μια λεηλασία πλούτου και αξιών, ανάλογη με το 1940-1941-1942 ως ποσοστό του ΑΕΠ με μια διαδικασία οικονομικού πολέμου, ο οποίος δεν διαφέρει και πολύ από τον πραγματικό πόλεμο.

Παρασκευή, Ιουνίου 01, 2012

Ο γερμανικός εθνικισμός αντιμέτωπος στην κάλπη με τους Έλληνες.




«Στα χέρια του Τσίπρα το μέλλον της Ευρώπης», λέει το ΤΙΜΕ. Οι Νιού Γιόρκ Τάϊμς πως «μπαίνουν στην τσέπη της τρόϊκας τα δάνεια της Ελλάδας». Δύο ενδεικτικά δημοσιεύματα (από αμερικανικά μέσα ενημέρωσης τα οποία θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε)


Καλό μήνα και τα πράγματα ξεκαθαρίζουν στο πολιτικό σκηνικό. Από Δευτέρα όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα βλέπουν πια καθαρά κάλπη και τι ακριβώς θα ψηφίσουν γιατί η σκόνη κάθεται στο έδαφος και ήδη οι φιγούρες στον ορίζοντα καθαρίζουν. Φυσιολογικό γιατί η προπαγάνδα μπορεί να σηκώσει σκόνη για να θολώσει τα νερά και την ατμόσφαιρα, αλλά δεν κρατάει πολύ. Όποιος θέλει μπορεί και από τώρα να δει καθαρά.



Το εκβιαστικό δίλημμα μνημόνιο ή δραχμή ούτε στις εκλογές του Μάιου απέδωσε, ούτε στις εκλογές του Ιουνίου θα τρομοκρατήσει τους πολίτες. Η επιλογή των πολιτών είναι σταθερή και καθαρή. Θέλουν την παραμονή στο ευρώ και στην ΕΕ, και ταυτόχρονα δεν θέλουν την πολιτική του μνημονίου αλλά την ανατροπή του γιατί εκτός του ότι καταστρέφει την οικονομία και την κοινωνία, οδηγεί και εκτός ευρώ. Όχι με πρωτοβουλία της Ελλάδας, αλλά με επιβολή των Γερμανών. Θα ήταν αντιφατικό κάποιος να θέλει να μείνει στο ευρώ και ταυτόχρονα να ταυτίζεται με τους Γερμανούς στην εφαρμογή του καταστρεπτικού μνημονίου. Υπάρχει δηλαδή μια συνέπεια. Άλλη μια συνέπεια είναι και ο σχηματισμός κυβέρνησης αντιμνημονιακής κατεύθυνσης, γιατί χωρίς κυβέρνηση δεν μπορεί μια χώρα μέλος της ΕΕ να ανακτήσει την κυριαρχία της και να διαπραγματευθεί στην ΕΕ και διεθνώς τα προηγούμενα.

Στο παρελθόν η ΝΔ ήταν μέσα σε αυτό το συγκρότημα δυνάμεων, αλλά βγήκε και μάλιστα με βίαιο τρόπο διαγράφοντας 21 βουλευτές και κάνοντας μια απότομη στροφή υπέρ του μνημονίου και της μνημονιακής πολιτικής η οποία έριξε το κόμμα από το 31% στο 19% στις εκλογές. Κάτω από τα δύο τρίτα της εκλογικής δύναμης των προηγούμενων εκλογών του 2009 οπότε και είχε υποστεί δεινή ήττα στο πλαίσιο του δικομματισμού. Αυτή τη στροφή δεν την έχει διορθώσει αντιθέτως εξακολουθεί να είναι η μοναδική πλέον πολιτική δύναμη του μνημονίου. Το ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε πλήρως ως αποτέλεσμα της καταστρεπτικής του πολιτικής και η ΝΔ είναι πλέον το μοναδικό στήριγμα των ξένων στο εσωτερικό της Ελλάδας. Όπως ακριβώς το είχε προβλέψει ο Σαμαράς μιλώντας στην Μέρκελ και της είχε πει ότι η πολιτική σου είναι αδιέξοδη και τότε θα χρειαστείς ένα σχέδιο Β για να προχωρήσεις. Και τότε εγώ θα είμαι εδώ για να εφαρμόσω αυτό το σχέδιο Β. Εκείνη τη στιγμή ακουγόταν πολύ αντιμνημονιακό, αλλά τώρα πια ακούγεται πολύ υπέρ της γερμανικής ηγεμονίας στην Ευρώπη.



Πράγματι αυτή τη στιγμή οι καλά πληροφορημένοι Έλληνες, έχουν πεισθεί ότι η Γερμανία έχει επιστρέψει σε έναν οικονομικό εθνικισμό με τον οποίο προσπαθεί να πετύχει τους στόχους που δεν πέτυχε το 1940 -1945 με τον πρωσικό εθνικισμό. Ο τελευταίος καγκελάριος της Γερμανίας που πίστευε πραγματικά στην ενωμένη Ευρώπη ήταν ο Χέλμουτ Κολ. Και το πιστεύει ακόμα γιατί στη μοναδική του παρέμβαση ήταν για να επικρίνει τη Μέρκελ που ο ίδιος την ανέδειξε. Το ίδιο το έχουν καταλάβει και διεθνώς όλο και περισσότεροι και κυρίως οι Αμερικανοί και οι Άγγλοι. Η Γερμανία η οποία δέχθηκε να υποστηρίξει τη δημιουργία του ευρώ, το οποίο ήταν γαλλικό σχέδιο με αντάλλαγμα την ενοποίηση της Γερμανίας (επί Κόλ) και με τη σύμφωνη γνώμη των ΗΠΑ, και της Αγγλίας (οι οποίες εγγυήθηκαν ότι δεν θα επιστρέψει στην επιθετικότητά της η Γερμανία στο μέλλον) είναι τώρα η μοναδική χώρα στην ΕΕ η οποία θέλει να πετάξει έξω από το ευρώ τις μικρές χώρες γιατί αλλιώς θα πρέπει να συμφωνήσει στην μόνιμη μεταβίβαση πόρων στις μειονεκτικές περιοχές της Ευρώπης. Δηλαδή να μετατραπεί η Ευρώπη σε μια πραγματική ομοσπονδία με μεγάλο ομοσπονδιακό προϋπολογισμό κατά το πρότυπο των ΗΠΑ.

Τη στιγμή της κρίσης λοιπόν όταν όλες οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες εμφανίζονται αδύνατες, η Γερμανία εμφανίζεται ισχυρή και αλλάζει με την πυγμή της την πολιτική σύσταση και διάρθρωση της ΕΕ. Το κοινοβούλιο παραμερίζεται, στη θέση της κομισιόν και των συλλογικών οργάνων εμφανίζονται δήθεν διακρατικά όργανα όπως ο EFSF και ο ESF στην θέση της πολιτικής ισοτιμίας όλων των χωρών εμφανίζεται ο γαλλογερμανικός άξονας και τελικά η Γερμανία στην ηγεμονία της Ευρώπης. Η εξουσία την οποία η Γερμανία διεκδικεί μόνον για τον εαυτό της και δεν την μοιράζεται με κανέναν άλλον, είναι η νομισματική πολιτική και η οικονομική πολιτική που στηρίζει αυτή τη νομισματική πολιτική.

Αυτός είναι καίριος πυρήνας της κυριαρχίας της κάθε χώρας. Ας μην το αναλύσουμε άλλο, αλλά οι τομείς όπου η Γερμανία θέλει όλη την εξουσία και την έχει πάρει προς το παρόν είναι οι τιμές των ακινήτων, το ασφαλιστικό σύστημα σε συνδυασμό με το δημογραφικό της κάθε χώρας, και οι μισθοί με τις συντάξεις στο όνομα της ανταγωνιστικότητας.



Ανατρέποντας την πολιτική του μνημονίου και της λιτότητας για όλη την Ευρώπη και για την Ελλάδα, σημαίνει ότι ανατρέπεται ο γερμανικός πολιτικός σχεδιασμός και οι τροποποιήσεις των ιδρυτικών συνθηκών σε γερμανική κατεύθυνση. Και η τροποποίηση πρέπει να γίνει σε ευρωπαϊκή κατεύθυνση, δηλαδή στην αντίθετη. Δηλαδή να επιστρέψει η Ευρώπη στις πολιτικές σύγκλισης των οικονομιών και όχι απόκλισης, στην πολιτική της αλληλεγγύης και όχι της τιμωρίας των χωρών που έχουν ελλείμματα κι έτσι στηρίζουν τις εξαγωγικές χώρες όπως η Γερμανία. Να επιστρέψει στην αύξηση του κοινοτικού προϋπολογισμού ο οποίος θα έχει έσοδα από ομοσπονδιακούς φόρους και όχι να υποχωρήσει σε διακρατικές σχέσεις διμερείς και πολυμερείς, όπως στο παρελθόν.



Πολιτικά η σημερινή Γερμανία θέλει να οικοδομήσει μια αυτοκρατορία με τεράστιες ανισότητες στο εσωτερικό της Ευρώπης και με τη Γερμανία στην ηγεμονία αυτής της αυτοκρατορίας. Ο οικονομικός εθνικισμός την οδηγεί σε μέτρα τιμωρίας των απείθαρχων, το οποίο πολιτικά παραπέμπει σε σχήμα διακυβέρνησης των περασμένων αιώνων, όταν οι ευρωπαίοι αυτοκράτορες είχαν εκ θεού το δικαίωμα να κυβερνούν και όχι από το λαό. Γι αυτό και το έλλειμμα δημοκρατίας διαρκώς μεγαλώνει αντί να μηδενίζεται. Έτσι πρέπει να δούμε και τις γαλλικές και τις ελληνικές εκλογές.



Αν χάσουμε την ευρωπαϊκή εικόνα, δεν μπορούμε να βγάλουμε άκρη. Γι αυτό και έχει μεγάλη πολιτική σημασία διεθνώς το ζήτημα της προβολής από την Ελλάδα του θέματος των γερμανικών αποζημιώσεων, επανορθώσεων και πληρωμής των αναγκαστικών δανείων. Γιατί χτυπάει ακριβώς τον γερμανικό οικονομικό εθνικισμό. Είναι ένα ζήτημα στο οποίο θα έχουμε συμμάχους αν το προωθήσουμε σωστά και τους λαούς της Ευρώπης και τις ΗΠΑ και την Αγγλία. Ακόμα και τους Γερμανούς οι οποίοι δεν ρωτήθηκαν αν θέλουν να επιστρέψουν στον πρωσικό εθνικισμό και να εγκαταλείψουν τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό και την προσήλωση στα συνταγματικά τους πρότυπα της ομοσπονδίας. Αν ερωτηθούν εγκαίρως είναι βέβαιο ότι οι Γερμανοί θα απορρίψουν τα σχέδια ηγεμονίας, αλλά προς το παρόν οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειοψηφία των Γερμανών έχει πεισθεί από την προπαγάνδα της Μέρκελ και αυτό υποχρεώνει και τους σοσιαλδημοκράτες να ακολουθούν καθώς ήταν οι πρώτοι με τον Σρέντερ που ξεκίνησαν αυτό το γερμανικό σχέδιο. Η Μέρκελ ακολούθησε.

Η ψήφος των Ελλήνων πολιτών ήταν λοιπόν πολύ σοφή στο σύνολό της. Κατέστρεψε το πολιτικό σύστημα που αποδέχθηκε την εκχώρηση της κυριαρχίας και αποδέχθηκε τον γερμανικό ηγεμονισμό. Κατέστρεψε το δικομματισμό που οδήγησε την Ελλάδα στη χρεοκοπία και όχι μόνον στην οικονομική. Ήταν σταθερά υπέρ του ευρώ και εναντίον του μνημονίου. Έψαξε να βρει τα κόμματα που θα ήταν ταυτόχρονα υπέρ της Ευρώπης και του ευρώ, αλλά εναντίον της γερμανικής ηγεμονίας και του μνημονίου. Βρήκε τον ΣΥΡΙΖΑ και ενθουσιάστηκε με τη ΔΗΜΑΡ και με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, οι οποίοι δεν ήταν στο πρόγραμμα, αλλά ήταν αποτέλεσμα της προσπάθειας να υποταγεί η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ στον γερμανικό ηγεμονισμό. Η Χρυσή Αυγή και ο ΛΑΟΣ είναι και αποτέλεσμα του πρωσικού εθνικισμού ο οποίος δημιουργεί και τέτοια αντίβαρα ελληνικού εθνικισμού. Μόνον που ο ένας εθνικισμός είναι αυτός που επ ελαύνει και ο άλλος είναι η καρικατούρα του. Ο ΛΑΟΣ τρείς κωλοτούμπες στη σειρά υπέρ και κατά του μνημονίου και η Χρυσή Αυγή δεν έχει αποφασίσει αν θέλει ευρωπαίκούς εθνικισμούς ή αν είναι συμπλήρωμα και παράγωγο του γερμανικού οικονομικού εθνικισμού. Πάντως δεν είναι το ελληνικό ανάλογο της Μέρκελ γιατί δεν έχει κανέναν ελληνικό οικονομικό εθνικισμό, γιατί αλλιώς θα ήταν υπέρ της οικονομικής επέκτασης της Ελλάδας στην Τουρκία, τη Βουλγαρία και την Αλβανία και τα Σκόπια, ενώ το μόνο που θέλει είναι να πλακώσει στο ξύλο τους μετανάστες από αυτές τις χώρες για να μην μοιραστούν το ευρωπαϊκό όνειρο της ευημερίας. Προς το παρόν αντικειμενικά εξυπηρετεί τα γερμανικά σχέδια του κλειστού κλάμπ δύο και τριών ταχυτήτων.





Παρασκευή, Μαΐου 25, 2012

Μετά από μιά εβδομάδα προβολής του αποτυχημένου διλήμματος ευρώ ή Τσίπρας, ο ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο 30%



Πριν από δυόμιση χρόνια, η άρνηση της ΕΕ να εγγυηθεί το χρέος της Ελλάδας και να της διαθέσει 10 δισεκατομμύρια ευρώ για να επιστρέψει στην ανάπτυξη, (και να συνεχίσει να δανείζεται από τις αγορές με σπρέντ 1% από τα γερμανικά ομόλογα, οδήγησε στο μνημόνιο. Από τη στιγμή που η ΕΕ αρνήθηκε να εγγυηθεί το συνολικό χρέος των χωρών μελών (και συνεχίζει να το κάνει) όλοι θεώρησαν ότι η Ελλάδα δεν θα πληρώσει το σύνολο του χρέους, άρα οι τράπεζες που το είχαν δανείσει κινδυνεύουν να χρεοκοπήσουν κυρίως οι γαλλικές (είχαν δώσει το 36%) οι γερμανικές, (είχαν δώσει το 21%) και οι ελληνικές που είχαν δώσει τα υπόλοιπα. Αμέσως άρχισε η φυγή των καταθέσεων από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα και μέσα σε έναν χρόνο είχαν φύγει 70 δισεκατομμύρια ευρώ, από 240 δις έπεσαν οι καταθέσεις στα 170. Σήμερα είναι περίπου 160 δις δηλαδή κάτω από το ετήσιο ΑΕΠ.


Η ΕΚΤ, αγόρασε μέρος του ελληνικού χρέους από γαλλικές και γερμανικές τράπεζες (περίπου 50 δισεκατομμύρια ευρώ) και η Ελλάδα πλήρωσε μέσω του πρώτου μνημονίου περίπου 60 δισεκατομμύρια ευρώ, άρα οι ξένες τράπεζες έσωσαν περίπου τα δύο τρίτα από τα δάνεια που είχαν δώσει. Από το υπόλοιπο ένα τρίτο, υποχρεώθηκαν να κουρέψουν με το κούρεμα που ακολούθησε μόνον 29 δισεκατομμύρια ευρώ και άλλα τόσα κούρεψαν οι ελληνικές τράπεζες. Η υπόθεση των ξένων σχεδιαστών του μνημονίου ήταν ότι έτσι οι καταθέσεις θα επέστρεφαν στις ελληνικές τράπεζες και κυρίως δεν θα υπήρχε διαρροή καταθέσεων από τις ξένες τράπεζες.

Η υπόθεση αυτή δεν επαληθεύτηκε. Οι καταθέσεις από τις ελληνικές τράπεζες δεν επέστρεψαν αντιθέτως έφυγαν κι άλλες για τα μαξιλάρια. Τώρα επιβεβαιώνεται ότι δεν είναι μόνον οι ελληνικές καταθέσεις που κάνουν φτερά αλλά γίνεται το ίδιο με την Ισπανία και με την Ιταλία, χωρίς το φαινόμενο να έχει πάρει ακόμα τεράστιες διαστάσεις. Η ΕΚΤ εμφανίζεται ψύχραιμη γιατί οι περισσότερες από τις ελληνικές καταθέσεις κατευθύνθηκαν στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα και όχι σε τρίτες χώρες όπως η Ελβετία, η Αγγλία ή οι ΗΠΑ. Ήταν μικρό το τμήμα που έφυγε εκτός ευρωζώνης. Απόδειξη ότι τα γερμανικά ομόλογα έχουν πλέον επιτόκιο 0,07% δηλαδή σχεδόν μηδενικό και πάντως μικρότερο από το επιτόκιο της ΕΚΤ που είναι 1%.

Αντιθέτως οι λίγες καταθέσεις που κατευθύνθηκαν στην Ελβετία, οδήγησαν σε ανατίμηση του ελβετικού φράγκου πράγμα που αντιμετωπίστηκε από την κεντρική τράπεζα με κόψιμο χρήματος για να κρατήσει την ισοτιμία στο 1,2 του ευρώ.Η ΕΚΤ ανησύχησε μόνον για το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα γι αυτό και έδωσε έκτακτη ρευστότητα περίπου 1 τρισεκατομμύριο ευρώ, το οποίο όμως κράτησε μόνον για τρείς μήνες χωρίς να ρίξει τα επιτόκια. Αυτή της στιγμή μεγάλες οικονομίες της Ευρώπης δανείζονται με το απαγορευτικό 6% πράγμα που δεν μπορεί να διαρκέσει πολύ. Το ελληνικό πειραματόζωο δείχνει ότι η πολιτική αυτή είναι αδιέξοδη. Το ελληνικό πειραματόζωο δεν ενδιαφέρει τους Ευρωπαίους. Ενδιαφέρουν μόνον τα αποτελέσματα της πολιτικής που δοκιμάζεται. Αν η Ελλάδα θέλει να σωθεί, πρέπει να έχει δική της πολιτική και να στηριχθεί στις δικές της δυνάμεις. Αν ζητήσει βοήθεια μπορεί να της δοθεί ή όχι, μπορεί να είναι μικρή ή μεγαλύτερη, αλλά μόνον αν στηριχθεί στις δικές της δυνάμεις και σταματήσει να είναι πειραματόζωο, μπορεί να σωθεί.

Αντίθετα η Γερμανία θέλει να κάνει κι άλλο ένα πείραμα πάνω μας. Να ακρωτηριάσει την ευρωζώνη, βγάζοντας την Ελλάδα και την Πορτογαλία από το ευρώ. Αν αυτή η θεραπεία για την ευρωζώνη αποδειχθεί σωστή και σταματήσει η κρίση της Ευρώπης, θα σπρώξει εκτός ευρώ και άλλες χώρες διατηρώντας το ευρώ μόνον για τον πλεονασματικό πυρήνα. Η δοκιμή είναι σαφώς παράνομη, γιατί το ευρώ αποσκοπούσε στην ενοποίηση της Ευρώπης και όχι στη διάλυσή της. Ήταν μάλιστα το πολιτικό τίμημα για να επιτραπεί η ενοποίηση της Γερμανίας. Η Γερμανία δοκιμάζει τώρα να δεί αν μπορεί να αλλάξει τη συμφωνία, να κρατήσει την ενοποίηση αλλά να απαλλαγεί από το ευρώ, δηλαδή από τις υποχρεωτικές μεταβιβάσεις πόρων στο εσωτερικό της ευρωζώνης.

Οι άλλες ισχυρές χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Αγγλία και η Γαλλία, οι G-8 διαφωνούν πολιτικά και έτσι πρέπει να διαβάσουμε την ανακοίνωσή τους και τις δηλώσεις των ηγετών τους: Η Ελλάδα θα παραμείνει στο ευρώ. Η προσθήκη που κάνουν, ότι πρέπει και να τηρήσει το πειραματόζωο τα συμφωνηθέντα είναι αυτονόητη. Είναι απλώς το φύλλο συκής προς την Μέρκελ η οποία το εισπράττει. Ότι και καλά δεν της λένε απαγορεύεται ο ακρωτηριασμός της ευρωζώνης, αλλά της λένε ότι θα τηρήσει η Ελλάδα τα συμφωνηθέντα και δεν θα της στοιχίσει πολύ ακριβά. Με βαριά καρδιά η Μέρκελ το αποδέχεται ενώ ο Σόϊμπλε δεν έχει καταθέσει ακόμα τα όπλα, γιατί ξέρει ότι αυτό θα της κοστίσει μερικά τρισεκατομμύρια σε βάθος δεκαετιών σε μεταβιβάσεις πόρων σε όλη την ευρωζώνη. Και εύχεται να συμβεί κανένα ατύχημα στην Ελλάδα ώστε αφού δεν μπορεί να την δολοφονήσει, να αυτοκτονήσει μόνη της. Ο Τσίπρας όμως δεν συνεργάζεται και δεν θέλει έξοδο από το ευρώ όπως ήλπιζαν. Ο Παπαδήμος έκανε ότι μπορούσε για να προκαλέσει κρίση με τη δήλωση ότι υπάρχουν προετοιμασίες για την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, το χρηματιστήριο έχασε 100 μονάδες στη Νέα Υόρκη, αλλά μετά κι αυτό σταμάτησε. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ κάνουν ότι μπορούν συνδυάζοντάς το με εκλογικές σκοπιμότητες ισχυριζόμενοι ότι ο Τσίπρας μπορεί να μας οδηγήσει εκτός ευρώ, ακόμα και χωρίς να το θέλει λόγω ασχετοσύνης και ανικανότητας και γιατί η ΚΟΕ και ο Λαφαζάνης έχουν διαφορετική άποψη από τον Τσίπρα. Αλλά και η ΚΟΕ και ο Λαφαζάνης είπαν ότι δεν έχουν διαφορετική άποψη από τον Τσίπρα και δεν θέτουν τέτοιο ζήτημα σε αυτή τη φάση και πάντως σε αυτή τη δεκαετία. Το σύστημα γενικώς αξιοποίησε ακόμα και δηλώσεις Στρατούλη για να προκαλέσει κρίση στο τραπεζικό σύστημα, πάντα σε συνδυασμό με εκλογικά οφέλη, και φορτώνοντας την ευθύνη στον Στρατούλη που κάνει λάθος διατυπώσεις και όχι στους ίδιους που κάνουν την τρίχα τριχιά. Η ουσία είναι ότι ακόμα και ο Προβόπουλος παραδέχεται ότι μετά από μια εβδομάδα προσπαθειών, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ έπαψε να είναι πρώτο κόμμα, ούτε οι καταθέσεις που έφυγαν ξεπέρασαν το 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ, δηλαδή είναι απλώς τα λεφτά που φάγαμε από τις καταθέσεις μας του προηγούμενου μήνα για να βγάλουμε τον μήνα των εκλογών που είχαμε λίγα έξοδα παραπάνω. Το ΑΕΠ της χώρας είναι περίπου 15 δισεκατομμύρια ευρώ το μήνα, οπότε λογικό είναι να υπάρχουν τέτοιες μικρές αναταράξεις στο πορτοφόλι μας. Δέκα εκατομμύρια Έλληνες αν κρατήσουμε κατά μέσο όρο 150 ευρώ στην τσέπη μας αντί για την τράπεζα, κάνουν 1,5 δις. Δεν είναι κανένα φοβερό ποσό. Αυτό έγινε και τα υπόλοιπα είναι για προπαγάνδα που λέει και ο Γιούνκερ.

Από δευτέρα θα το έχουν καταλάβει όλοι και θα σταματήσει η προπαγάνδα και λίγο λίγο και σιωπηρά το δίλημμα ευρώ ή Τσίπρα θα αποσυρθεί γιατί δεν το πιστεύει κανείς. Σύμμαχος του Τσίπρα δυστυχώς ήταν μόνον η Παπαρήγα η οποία έκανε δηλώσεις στην κατεύθυνση … σιγά να μην θέλει ο Τσίπρας να βγάλει την Ελλάδα από το ευρώ. Δεν τον βλέπετε που είναι η εφεδρεία του συστήματος; Εμένα πρέπει να ψηφίσετε που δεν συμμετέχω σε καμιά κυβέρνηση, ούτε με τον Τσίπρα. Πριν μια εβδομάδα έλεγα με τον Γιάννη το Μηλιό, ότι δεν φαντάζομαι να σας κάνει τέτοιο δώρο η ΝΔ και να σας επιτεθεί με το δίλημμα ευρώ ή δραχμή και σας κάνει κόμμα του 30% και ήδη αυτό έχει γίνει. Αν συνεχίσουν άλλη μια εβδομάδα, θα γράψει 10 μονάδες διαφορά από τη ΝΔ…Γιατί κανείς δεν πιστεύει τέτοια χονδροειδή προπαγάνδα, η οποία εξυπηρετεί μόνον τη Μέρκελ και τον Σόϊμπλε. Κανέναν άλλον στην Ευρώπη και ασφαλώς ούτε τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Αν θέλουν να είναι πειστικοί ότι επιδιώκουν την επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, πρέπει να αλλάξουν πολιτική και να πείσουν ότι αυτό που υπόσχεται ο Τσίπρας μπορούν κι εκείνοι να το κάνουν πιο καλά και πιο γρήγορα. Για παράδειγμα μπορούν να προσχωρήσουν στην πρόταση της ΓΣΕΕ και να δεσμευθούν ότι η επόμενη κυβέρνηση θα ακυρώσει τις μειώσεις μισθών από 22 ως 50% στον ιδιωτικό τομέα και ότι θα ακυρώσει την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και της μετενέργειας.

Ο Μόνος που μπορεί να φρενάρει τον Τσίπρα είναι ο εαυτός του. Γιατί ασφαλώς δεν πρέπει να υποτιμούμε το γεγονός ότι οι λεγόμενες αγορές, και η Μέρκελ και το ΔΝΤ και όλα αυτά τα ευαγή ιδρύματα στα οποία έχουμε παραδοθεί, εκδικούνται σκληρά όποιον δεν υποτάσσεται όπως π.χ. ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Αντώνης Σαμαράς. Και ασφαλώς αν θέλουν να τρομοκρατήσουν τους υπόλοιπους δεν θα στραφούν εναντίον του ΚΚΕ που δεν συμμετέχει σε καμιά κυβέρνηση ή κατά της Χρυσής Αυγής η οποία είναι εκτός συστήματος διακυβέρνησης. Κανείς δεν πετάει πέτρες στα στέρφα δένδρα. Πέτρες πετάνε σε αυτά που κάνουν καρπούς.

Τετάρτη, Μαΐου 23, 2012

Η Ελλάδα είναι κράτος και πρέπει να αποκτήσει κυβέρνηση



Το τελευταίο χρονικό διάστημα, κάθε φορά που ανοίγει το στόμα της η Μέρκελ ή ο Σόϊμπλε, ή άλλοι ευρωπαίοι αξιωματούχοι να προτείνουν ή να πιέσουν για αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ, σημειώνεται κι άλλη μια διαρροή καταθέσεων. Το ίδιο γίνεται και κάθε φορά που τα ελληνικά κόμματα του μνημονίου μεταφέρουν αυτό το κλίμα στην Ελλάδα και ψάχνουν να βρούν ύποπτους Έλληνες που επιθυμούν την αποχώρηση από το ευρώ. Κάτι αντίστοιχο με την αναζήτηση κομμουνιστών την εποχή του μακαρθρισμού στις ΗΠΑ όταν όποιος ήταν αντιρατσιστής, ή ειρηνιστής ή απλός φιλελεύθερος ή πάντως δεν ήταν φανατικός αντικομμουνιστής, γινόταν στόχος διώξεων, συκοφάντησης ή και λιντσαρίσματος.


Οι ίδιοι κύκλοι που προκαλούν αυτή την ανησυχία και την απόσυρση καταθέσεων, προσπαθούν και να το εκμεταλλευτούν για να πιέσουν την Ελλάδα κάνοντας ακόμα πιο απαραίτητες τις δόσεις του δανείου για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών. Όταν είσαι εξαρτημένος, αυτή η εξάρτηση χρησιμοποιείται εναντίον σου. Ατυχώς το κόμμα του μνημονίου στην Ελλάδα, δεν έχει αναλάβει τις ευθύνες του, δηλαδή να διαμαρτυρηθεί και να απαιτήσει από τους Γερμανούς ισότιμη και φιλική συμπεριφορά αντί για εχθρική στάση η οποία έχει μεταφερθεί μέσω της επίσημης προπαγάνδας και στο επίπεδο του κόσμου. Οι Γερμανοί τουρίστες στην Ελλάδα είναι φέτος 30% λιγότεροι από πέρυσι, κι αυτό αρκεί για να καταλάβουμε πως έχουν δυσφημίσει τους Έλληνες και την Ελλάδα στη Γερμανία. Ακόμα και Έλληνες της Γερμανίας έχουν επηρεαστεί από αυτή την ανθελληνική προπαγάνδα και υποστηρίζουν ανοιχτά στο διαδίκτυο την Μέρκελ κατά των Ελλήνων. Πράγμα φυσιολογικό που μας επιτρέπει να καταλάβουμε το μέγεθος του μποϋκοτάζ της ελληνικής οικονομίας.



Σκέφτεστε τι κύμα διαμαρτυρίας θα είχε ξεσηκωθεί στη Γερμανία αν είχαμε μια αντίστοιχη μείωση 30% των εισαγωγών από τη Γερμανία; Εδώ αποδεχόμαστε τα χτυπήματα με στωϊκότητα και χριστιανική συμπεριφορά γιατί γυ7ρίζουμε και το άλλο μάγουλο να μας χαστουκίσουν. Και αυτή η συμπεριφορά έχει ως φυσιολογικό αποτέλεσμα να πολλαπλασιάζονται τα χαστούκια σε όλα τα επίπεδα. Το πρόβλημα ξεκίνησε από το απαράδεκτα ανίκανο πολιτικό σύστημα που μας εκπροσωπεί τα τελευταία χρόνια στο εξωτερικό και ανακυκλώνεται στο πολιτικό σύστημα που είναι πλέον εξαρτημένο από τις δόσεις των προστατών του προτεκτοράτου.

Η λύση του προβλήματος είναι απλή με την προϋπόθεση ότι το πολιτικό σύστημα έχει καθαιρεθεί και έχουμε μια κυβέρνηση που θα υπηρετεί τα συμφέροντα των Ελλήνων πλέον. Την βλέπουν ακόμα και οι ξένοι με τη μορφή ενός βιώσιμου σχεδίου γιατί τα μνημόνια καταλήγουν να μην βγαίνουν ούτε στα χαρτιά και η μετατροπή της Ελλάδας σε προτεκτοράτο δεν έλυσε κανένα πρόβλημα, αντιθέτως δημιουργεί καινούργια προβλήματα. Τα βήματα είναι τρία και έπρεπε να γίνουν από την αρχή.

 Διαγραφή μέρους του ελληνικού δημόσιου και ιδιωτικού χρέους

 Χαλάρωση της λιτότητας η οποία καταστρέφει την κοινωνία την οικονομία και το πολιτικό σύστημα

 Δημοσιονομικές μεταβιβάσεις πόρων στο εσωτερικό της ΕΕ για την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα.

Η Γερμανία προσπαθεί να αποφύγει το τρίτο, τις μεταβιβάσεις πόρων, γιατί καταλαβαίνει ότι εκείνη πρόκειται να πληρώσει το λογαριασμό γιατί εκείνη έχει και εκείνη επωφελείται από την ενιαία εσωτερική αγορά. Σπρώχνει λοιπόν την Ελλάδα και την Πορτογαλία σε πρώτη φάση εκτός ευρώ, αλλά το σχέδιό της είναι αδιέξοδο και δεν μπορεί να βρεί συνεργάτες στο εσωτερικό να την διευκολύνουν. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ κάνουν ότι μπορούν για να ανακαλύψουν εσωτερικό εχθρό, αλλά το αποτέλεσμα θα είναι να φτιάξουν τον Τσίπρα ως τον πιο φανατικό ευρωπαϊστή και υποστηρικτή του ευρώ. Είναι ο μόνος πολιτικός που έχει κάνει τόσες δηλώσεις υπέρ του ευρώ τον τελευταίο μήνα, στο εσωτερικό και κυρίως στο εξωτερικό.

Αν η Γερμανία κατάφερνε να πείσει τη ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ να βγάλουν την Ελλάδα από το ευρώ, αυτομάτως δεν θα είχε την υποχρέωση να δεχθεί μόνιμες μεταβιβάσεις πόρων στην ΕΕ για μερικά χρόνια. Το ίδιο αποτέλεσμα θα είχε η Γερμανία αν κατάφερνε φυσικά να πείσει τα άλλα κόμματα να δεχθούν την έξοδο από το ευρώ και προσπαθεί να το πετύχει λέγοντας ότι είναι μονόδρομος «μνημόνιο ή ευρώ». Καταστροφή της χώρας δηλαδή ή ευρώ. Καταστροφή του εθνικού κράτους ή ευρώ. Καταστροφή του κοινοτικού κεκτημένου για την Ελλάδα για να συνεχίσει μετά με την ίδια καταστροφή στις άλλες χώρες. Αντικειμενικά δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ αυθτή τη στιγμή και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες οι οποίοι έχουν εξαφανιστεί από τη δημοσιότητα σαν να μην υπάρχουν. Δεν σας κάνει εντύπωση η πλήρης εξαφάνιση; Οφείλεται στο ότι τους χαλάει τη σούπα της προπαγάνδας ότι δηλαδή οι επικίνδυνοι Αριστεροί και κρυφοκομμουνιστές έχουν κρυφή ατζέντα την έξοδο από το ευρώ επειδή δεν δέχονται το μνημόνιο και την καταστροφή του εθνικού κράτους. Ενώ ο Καμένος δεν μπορεί να κατηγορηθεί ως κρυφοκομμουνιστής ούτε ως αριστερός. Είναι απλώς αντιμνημονιακός όπως και ο Τσίπρας και όπως η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, δεξιών και αριστερών. Ακόμα και οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ είναι εναντίον του μνημονίου.

Ο καυγάς είναι ποιος θα κυβερνήσει. Εκείνοι που ελέγχονται από τους ξένους και έχουν υπηρετήσει τα σχέδιά τους, με τη θέλησή τους ή υποχωρώντας στις πιέσεις ή εκείνοι που δεν υποχωρούν και ελέγχονται περισσότερο από τους πολίτες παρά από τους ξένους;

Η υποδοχή του Τσίπρα και η ψυχρότητα στη Γερμανία και στη Γαλλία, αντανακλά ακριβώς αυτή την αμηχανία των ξένων που δεν ελέγχουν ούτε καν έχουν δίαυλο επικοινωνίας με τον Τσίπρα. Η αδυναμία του Τσίπρα είναι η έλλειψη επικοινωνιακού χαρίσματος, με δυό συνεντεύξεις στα ξένα ενημέρωσης να τους κερδίσει λέγοντας το αυτονόητο. Εί9μαστε μια ανεξάρτητη ευρωπαϊκή χώρα πλήρες μέλος της ΕΕ και έχουνμε τα ίδια δικαιώματα με τη Γερμανία και με τη Γαλλία. Απαιτούμε τον σεβασμό σας όπως κι εμείς σεβόμαστε τα ίδια δικά σας δικαιώματα. Εσείς θα δεχόσασταν να γίνεται προτεκτοράτο άλλης χώρας; Θα καταργούσατε το δικαίωμα της Βουλής να ψηφίζει προϋπολογισμό και της κυβέρνησης να κυβερνά; Ολόκληρη η Ευρώπη δεν πλήρωσε με αυξημένα επιτόκια το κόστος της επανένωσης της Γερμανίας; Γιατί δεν δείχνετε την ίδια αλληλεγγύη προς την Ελλάδα; Αφού οι ξένες τράπεζες έχουν πάρει τα 81 σέντς από κάθε ευρώ που έχουμε δανειστεί, γιατί δεν αναλαμβάνετε το αντίστοιχο βάρος της επιλογής σας αλλά θέλετε να το φορτώσετε στην Ελλάδα; Εσείς πώς έχετε δικαίωμα να δέχεστε ή να μην δέχεστε το σύμφωνο δημοσιονομικής σταθερότητας, αλλά εμείς δεν έχουμε το ίδιο δικαίωμα; Εμείς γιατί δεν σας ζητούμε να φύγετε από το ευρώ όταν διαφωνείτε, αλλά εσείς το ζητάτε; Όπως το είχε κάνει με μία μόνον συνέντευξη ο Ανδρέας Παπανδρέου προς το αμερικανικό δίκτυο ABC μετά τις εκλογές του 1981 και κατάφερε να δώσει την εικόινα του σοβαρού εθνικού ηγέτη μιάς χώρας συμμάχου των ΗΠΑ, αντί για την κατασκευασμένη εικόνα της αμερικανικής προπαγάνδας, ότι είναι ο επικίνδυνος κρυφοκομμουνιστής που θέλει να διαλύσει το ΝΑΤΟ και να προσχωρήσει στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας.



Ο Τσίπρας δεν χρειάζεται να είναι χαρισματικός και να τα ξέρει όλα. Μπορεί να έχει ένα σοβαρό επιτελείο και μια δημοκρατική ηγεσία στο κόμμα του, από κάτω μέχρι πάνω, με εκλεγμένα όργανα σε όλα τα επίπεδα απευθείας από τους πολίτες και να ρωτάει με δημοψηφίσματα τη γνώμη των πολιτών για τα σημαντικά ζητήματα. Οι χαρισματικοί καταλήγουν σε αυταρχικότητα και σε αρχηγικά κόμματα και χειραγωγούνται από τους εχθρούς τους. Οι Έλληνες έχουν ανάγκη να ελέγχουν πλήρως τα κόμματα τη Βουλή και την κυβέρνησή τους. Τα άλλα προβλήματα θα λυθούν μέσα από συντονισμένες προσπάθειες χωρίς περιττές θυσίες.

Η ανταγωνιστικότητα εφόσον δεν μπορεί να γίνει με μειώσεις των ονομαστικών και των πραγματικών μισθών, μπορεί να γίνει με επιδοτήσεις από εξωτερικούς πόρους. Ας το προτείνει η Γερμανία ή το ΔΝΤ αν νομίζουν ότι το επίπεδο των μισθών είναι καθοριστικό. Κυρίως όμως χρειάζεται αύξηση της παραγωγικότητας μέσα από επενδύσεις και από δημόσιες επενδύσεις που θα χρηματοδοτηθούν μέσω της τράπεζας Ευρωπαϊκών επενδύσεων και θα αποδώσουν σε εύλογο χρονικό διάστημα και όχι αμέσως. Η κυβέρνηση του μνημονίου ούτε διανοήθηκε να το ζητήσει ή να το υπαινιχθεί. Δεν υπήρξαν καθόλου διαπραγματεύσεις.

Ακόμα και το κούρεμα με το PSI έγινε με προκλητικό τρόπο εις βάρος του ιδιωτικού τομέα και εις βάρος του ελληνικού ιδιωτικού τομέα. Οι ξένες τράπεζες είχαν πουλήσει τα περισσότερα ομόλογά τους στην ΕΚΤ ή είχαν ήδη πληρωθεί στο 100% μέσω του πρώτου δανείου και εξακολουθούν να πληρώνονται. Κι αυτό πρέπει να μπεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να κουρευτούν κι αυτά τα ποσά, μαζί με το ιδιωτικό χρέος στο εσωτερικό της Ελλάδας, επιχειρήσεων και νοικοκυριών, στο ίδιο ποσοστό 53,5%. Τώρα είναι πολύ πιο δύσκολο να γίνει αυτό που έπρεπε να έχει κάνει ο Παπανδρέου το 2009 και το 2010, αλλά έστω και πιο δύσκολα πρέπει να γίνει.



Και αυτές τις καθυστερήσεις δεν είναι δυνατόν να τις επωμιστεί μόνον η Ελλάδα γιατί δεν ήταν μόνον λάθος του Παπανδρέου που δεν αντιστάθηκε, αλλά και της Μέρκελ που επέμενε και εκβίαζε μεζί με τον Σαρκοζί. Το αυτομαστίγωμα δεν πρέπει να πάρει τώρα τη μορφή ότι για όλα φταίει μόνον ο Παπανδρέου ο οποίος έλεγε ναι σε όλα! Κάποιος τον υποχρέωνε να σκύψει και να λέει ναι σε όλα.

Το να τηρήσει η Ελλάδα τις δεσμεύσεις της, σημαίνει να μειώσει το πρωτογενές έλλειμμα που το έχει ήδη μειώσει κι αν δεν υποχρεωθεί να μειώσει τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα, τότε είναι εφικτό να πιάσει τους στόχους της. Η λιτότητα μπορεί να έχει αποτέλεσμα μόλις επιστρέψουμε στην ανάπτυξη. Νωρίτερα δεν γίνεται να έχει αποτελέσματα η λιτότητα στο δημόσιο τομέα. Σε όλες τις χώρες που πέρασαν κρίση, από την Αργεντινή ως τη Ρωσία, το δημόσιο έλλειμμα μηδενίστηκε μόνον όταν επέστρεψαν στην ανάπτυξη. Όταν δημιουργείται ύφεση της τάξης του 7% το έλλειμμα πάλι μεγαλώνει.

Το ευρώ μπορεί να σωθεί αν όλοι μοιραστούν τα βάρη εξίσου και δεν ζητείται από την Ελλάδα να καταστραφεί. Ήδη έχουμε 1.100.000 επίσημους άνεργους και άλλο 1.000.000 άνεργους που δεν καταγράφονται ως άνεργοι. Και οι εργαζόμενοι έχουν χάσει το 50% του εισοδήματός τους. Και οι επισφάλειες των τραπεζών είναι στο 20%. Για να επιστρέψουν κάτω από το 7% πρέπει να σταθεροποιηθούν τα εισοδήματα και να ξαναβρούν δουλειά όλοι οι άνεργοι, καταγεγραμμένοι και μη. Οι Γερμανοί θέλουν να επωφελούνται από το ευρώ, αλλά να μην πληρώσουν ούτε ένα ευρώ γι αυτό. Για να συμβιβαστούν όμως Έλληνες και Γερμανοί πρέπει και οι Έλληνες να έχουμε μια κυβέρνηση που θα εκπροσωπεί τους Έλληνες. Και πρέπει ο συμβιβασμός να γίνει μεταξύ ισότιμων εταίρων της ΕΕ όχι με τις ιδιότητες του δανειστή και του δανειολήπτη. Η Ελλάδα είναι κράτος. Δεν είναι ιδιώτης.



Πέμπτη, Μαΐου 17, 2012

Τα ψέματα των υποκριτών για τις καταθέσεις

Εδώ και μήνες επαναλαμβάνουμε σχεδόν μονότονα ότι πρέπει να βλέπουμε τη συνολική εικόνα στην Ευρώπη και όχι να περιοριζόμαστε στην ελληνική επικαιρότητα η οποία συχνότερα ασχολείται με θέματα χωρίς καμιά σημασία, (όπως ποιος έστειλε το νόν πέϊπερ που και μόνο η ονομασία του, νον πέϊπερ λέει ότι δεν έχει καμιά σημασία) για τις εξελίξεις. Τα τελευταία 24ωρα τρομοκρατήθηκε άλλη μια φορά το σύστημα γιατί ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας ενημέρωσε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κι εκείνος δημόσια εξέφρασε την ανησυχία του γιατί έχουν αποσυρθεί από τις τράπεζες 600 ή 700 ή 800 εκατομμύρια ευρώ και το σύστημα κινδυνεύει με κατάρρευση. Πέραν της υποκρισίας, και της προσπάθειας πολιτικής εκμετάλλευσης, ότι φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ που τους φόβισε γιατί θα εθνικοποιήσει τις τράπεζες, και άλλα κουφά που ακούγονται από τα βαποράκια της παραπληροφόρησης, θα πρέπει να μας απασχολούν τα πάνω από 70 δισεκατομμύρια ευρώ που έχουν αποσυρθεί από μεγάλους καταθέτες κι έχουν πάει στο εξωτερικό. Γιατί 70 δισεκατομμύρια ευρώ δεν αποθηκεύονται σε σπίτια ούτε υπάρχουν σε χαρτονόμισμα. Είναι μόνον σε ηλεκτρονική μορφή στους υπολογιστές των τραπεζών. Σε χαρτονόμισμα για τις ανάγκες της Ελλάδας υπάρχουν το πολύ 6 δισεκατομμύρια ευρώ κι από αυτά τουλάχιστον τα μισά είναι στα χρηματοκιβώτια των τραπεζών. Με άλλα λόγια πρέπει να ανησυχούμε γιατί η πολιτική του μνημονίου και τα γερμανικά σχέδια για υποχρεωτική έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ έδιωξαν ήδη τα χρήματα των μεγαλοκαταθετών, των επιχειρηματιών και των τραπεζιτών εκτός Ελλάδας και όχι για τους ελάχιστους μικρούς καταθέτες που έχουν 1000 ή 2000 ευρώ στα σπίτια τους χωμένα στον κήπο, ή τα έχουν ράψει σε στρώματα, εξαιτίας των απειλών ότι η ΕΚΤ θα κλείσει την κάνουλα και παρά τα 130 δισεκατομμύρια ευρώ σε εγγυήσεις του κράτους, θα τις αφήσει χωρίς ρευστότητα χωρίς να έχει τέτοιο δικαίωμα. Απλώς δεν έχει τέτοιο δικαίωμα. Είναι σαν να καταπίνεις την κάμηλο και να διυλίζεις τον κώνωπα. Με ετήσιο ΑΕΠ λίγο κάτω από 200 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο, οι καταθέσεις είναι επίσης λίγα δισεκατομμύρια ευρώ κάτω, ενώ στο παρελθόν και πριν από το 2008 ήταν τουλάχιστον 20% πάνω από το αυξημένο ΑΕΠ. Πρακτικά τι σημαίνει αυτό; Ότι οι καταθέσεις είναι περίπου η αξία των υπηρεσιών και των προϊόντων που πωλούνται και μετράνε στο ΑΕΠ. Δηλαδή ο καθένας από εμάς παίρνει 1.000 ευρώ το μήνα, άρα στην 1η του μηνός έχουμε 1.000 κατάθεση και στις 30 του μηνός δεν έχουμε μία. Ο μέσος όρος είναι 500 ευρώ εκείνον τον μήνα. Το ίδιο και μια επιχείρηση. Εισπράττει 1.000.000 ευρώ και πληρώνει 1.000.000 ευρώ ως το τέλος του μήνα, άρα ο μέσος όρος ήταν 500.000 ευρώ. Με άλλα λόγια δεν υπάρχουν μόνιμες αποταμιεύσεις στις τράπεζες. Υπάρχουν μόνον τα υπόλοιπα τα οποία δεν έχουμε ακόμα χρησιμοποιήσει. Οι καταθέσεις είναι λογικό τις μέρες των εκλογών να μειώθηκαν γιατί το μέν κράτος επανέλαβε την ιδιότυπη στάση πληρωμών που είχε κάνει και πέρυσι το καλοκαίρι όταν η τρόϊκα σηκώθηκε κι έφυγε όταν ο Βενιζέλος τους είπε να αλλάξουμε λιγάκι τη συνταγή. Χρησιμοποίησαν όλοι τις καταθέσεις τους για να πληρώσουν νοίκια, μισθούς, δόσεις δανείων και λοιπά έξοδα. Τις προηγούμενες μέρες των εκλογών όλοι είχαν ξοδέψει λίγα λεφτά παραπάνω κι έτσι κινήθηκε λίγο καλύτερα η αγορά. Μετά τις εκλογές, σταμάτησαν να ξοδεύουν γιατί δεν έχουν ούτε και περιμένουν να πάρουν. Προσθέστε και τους εργαζόμενους που δεν πληρώνονται κανονικά και έχουμε το αποτέλεσμα. Το μεγαλύτερο μέρος των καταθέσεων είναι αυτά τα χιλιάρικα των πολλών Ελλήνων. Είναι θέμα εμπιστοσύνης και συναίνεσης προς την κυβέρνηση να αφήνουν τα λεφτά τους και να μην ανησυχούν. Με κυβέρνηση του μνημονίου κανείς δεν έχει εμπιστοσύνη, γιατί οι ίδιοι απειλούν και εκβιάζουν με έξοδο από την ευρωζώνη. Μέρκελ, Σόϊμπλε, Μπαρόζο, Όλι Ρέν και στο εσωτερικό Παπαδήμος, Σαμαράς και Βενιζέλος είναι όλο ανησυχία για το ευρώ. Κανείς δεν είπε ότι η Ελλάδα είναι αδιαφιλονίκητο μέλος και κανείς δεν την απειλεί και εν πάσει περιπτώσει όλη η Ευρώπη είναι αλληλέγγυα μαζί της. Μόνο ο Τσίπρας απολογείται σε κάθε συνέντευξη σε ξένα μέσα ενημέρωσης και ορκίζεται ότι είναι υπέρ του ευρώ και ο ελληνικός λαός είναι υπέρ της παραμονής στο ευρώ, αλλά όχι με μνημόνιο και με λιτότητα. Μέχρι να συμφωνήσουν λοιπόν και οι υπόλοιποι με τον ελληνικό λαό, η ανησυχία θα υπάρχει. Είναι κουφό πάντως να ανησυχεί ο Παπαδήμος και όποιος Έλληνας του έχει εμπιστοσύνη, να μην τον πιστεύει. Ο ψηφοφόρος του Σαμαρά, όταν ακούει ότι υπάρχει κίνδυνος να μας διώξουν από το ευρώ, δεν τον πιστεύει; Αφού τον ψήφισε τον πιστεύει. Πάει και παίρνει λοιπόν τα 300 ευρώ που έχει για να βγάλει το μήνα και τα κρατάει στην τσέπη του αντί να τα έχει στο ΑΤΜ της τράπεζας. Τέτοια ποσά αθροίζονται σε τόσο μικρά σύνολα των 800 εκατομμυρίων ευρώ. Γιατί το ΑΕΠ ενός μήνα είναι περίπου 17 δισεκατομμύρια ευρώ. Αν σταματήσουν αυτές τις δηλώσεις οι τρομολάγνοι και κυρίως οι ξένοι, ο Σόϊμπλε και οι άλλοι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης, τα 800 εκατομμύρια ευρώ πάλι μέσα στις τράπεζες θα είναι. Αν το δημόσιο πληρώσει τα 6,5 δισεκατομμύρια ευρώ που χρωστάει, θα δώσει ανάλογη ρευστότητα στο σύστημα. Αν το EFSF δεν είχε κόψει το 1 δισεκατομμύριο ευρώ από τη δόση, θα είχε καταλήξει στις ελληνικές τράπεζες. Είναι τόσο αυτονόητο που απορώ γιατί το συζητάμε…

Τετάρτη, Μαΐου 16, 2012

Με λάθος πολιτική γραμμή ετοιμάζονται να κατέβουν στις εκλογές ΝΔ και ΠΑΣΟΚ

Πληροφορούμαι ότι η ΝΔ προσανατολίζεται να κατέβει στις εκλογές με το σύνθημα δίλημμα «ευρώ ή δραχμή» δηλαδή με το ίδιο σύνθημα με το οποίο η Μέρκελ και ο Σαρκοζύ εκβίασαν και εξακολουθούν να εκβιάζουν τους Έλληνες πολίτες με τα γνωστά αποτελέσματα στις 6 Μαίου. Είναι η συνταγή της αποτυχίας ενώ η σωστή γραμμή είναι αυτή που εξέφρασε ο Νικήτας Κακλαμάνης και έχει μεγάλη υποστήριξη στο εσωτερικό της ΝΔ, δηλαδή «επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου από μηδενική βάση». Δεν διαφέρει και πολύ από αυτό που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ ή οι Ανεξάρτητοι Έλληνες. Τα μεσαία στελέχη της ΝΔ είναι βέβαιο ότι βρίσκονται πιο κοντά στην εκλογική βάση του κόμματος και είναι σίγουρο ότι θα στηρίξουν αυτή τη δεύτερη γραμμή αν ακουστούν. Ατυχώς φαίνεται ότι το επιτελείο της ΝΔ επηρεάζεται περισσότερο από τους ξένους, από την ΕΕ και έχει τρομοκρατηθεί από τις απειλές της τρόϊκας κι έτσι προσανατολίζεται να επαναφέρει το σύνθημα που εγκατέλειψε στα μισά της προηγούμενης προεκλογικής της εκστρατείας επειδή είδε ότι δεν πιάνει αλλά απορρίπτεται από τους πολίτες και από τους ψηφοφόρους της ΝΔ. Τα εκβιαστικά διλήμματα είναι γνωστό ότι φανερώνουν την αδυναμία εκείνου που τα προβάλει γιατί δεν έχει θετικό μήνυμα και προσπαθεί να εκφοβίσει αντί να ενθαρρύνει. Για παράδειγμα στις δημοτικές εκλογές του 2010 ο Γιώργος Παπανδρέου όταν έγινε φανερό ότι οι εκλογές ήταν δημοψήφισμα για το μνημόνιο, απείλησε με αποχώρηση από την κυβέρνηση. Το δίλημμα απορρίφθηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, (ο Γιάννης Σγουρός πήρε το 8% του εκλογικού σώματος) αλλά έπεισε όσους κατείχαν κρατικές θέσεις κι έτσι μπήκε στον δεύτερο γύρο. Σαφώς όμως δεν μπορείς να κερδίσει εθνικές εκλογές με το επιχείρημα ότι θα αποχωρήσεις. Παραδείγματος χάριν ο Καραμανλής το 2009 ενώ μπορούσε να κυβερνήσει, προτίμησε να αποχωρήσει. Αυτό ήταν αρκετό για να κάνει τον Γιώργο Παπανδρέου πρωθυπουργό με 11% πάνω από τον Καραμανλή. Δύο χρόνια πριν ο Καραμανλή είχε επικρατήσει του Παπανδρέου με 10% διαφορά. Στις 6 Μαίου, οι πολίτες ψήφισαν εναντίον του μνημονίου και υπέρ του ευρώ και είναι απίθανο να αλλάξει την ψήφο του σε έναν μήνα όταν έχει επιβεβαιωθεί μάλιστα ότι ήταν σωστή επιλογή. Το δίλημμα μνημόνιο ή δραχμή το έχει θέσει η Μέρκελ αλλά τον μόνο που τρομοκράτησε ήταν τον Γιώργο Παπανδρέου, τον Βαγγέλη Βενιζέλο και τον Αντώνη Σαμαρά. Οι οποίοι στράφηκαν ο ένας εναντίον του άλλου, αντί να συνασπιστούν και οι τρείς εναντίον της Μέρκελ. Οι πολίτες ξέρουν ότι η θέση της Ελλάδας στο ευρώ δεν κινδυνεύει παρά μόνον από το μνημόνιο και ότι το επιδιώκει η Μέρκελ. Όποιος είναι υπέρ της Ελλάδας είναι αυτονόητο ότι υπερασπίζεται και τη θέση της στην Ευρώπη και στο ευρώ ακόμα και εκτός Ελλάδας. Δείτε τι λένε για παράδειγμα ο Γιούνκερ, οι Γάλλοι σοσιαλιστές και οι Γερμανοί σοσιαλιστές το κόμμα των Πρασίνων και το ευρωπαϊκό σοσιαλιστικό κόμμα. Δεν είναι λογικό να πείσει η Γερμανία την Ελλάδα να αυτοκτονήσει επειδή δεν μπορεί να τη δολοφονήσει. Είναι μια προσπάθεια καταδικασμένη σε αποτυχία. Σε κανέναν Έλληνα δεν αρέσει να ταυτίζονται οι πολιτικοί του με τους ξένους που θέλουν να επιβάλουν την πρωσική ηγεμονία στην Ευρώπη. Για το ΠΑΣΟΚ δεν νομίζω ότι υπάρχει οδός επιστροφής μετά και από την απόφαση του Βαγγέλη Βενιζέλου να καταργήσει την υπάρχουσα οργανωτική δομή ενός ΠΑΣΟΚ που ήδη είναι σκιά του εαυτού του. Πολύ περισσότερο δεν ακούγεται καλά από έναν Συνταγματολόγο να εξαγγέλει «συντακτικό συνέδριο» του ΠΑΣΟΚ το φθινόπωρο. Πρέπει να υπάρχει μια μετριοπάθεια και να μην ταυτίζεις ένα κόμμα με μια χώρα. Ιδρυτικό συνέδριο μπορείς να το πείς αν θέλεις αλλά συντακτικό συνέδριο όταν ακόμα και το καταστατικό χρησιμοποιείται στην πιο αυστηρή του μορφή για να αποκλειστεί άλλη υποψηφιότητα, είναι υπερβολικό. Από άποψη ουσίας, μια συντακτική συνέλευση χρησιμοποιείται πάντοτε για να επιβληθούν οι από κάτω στους από πάνω, το αντίθετο όταν επιβάλονται οι από πάνω στους από κάτω, λέγεται πραξικόπημα, ή στρατιωτική δικτατορία, δεν λέγεται συντακτική συνέλευση.

Δευτέρα, Απριλίου 30, 2012

Τους τρέλανε ο Τσίπρας και προσπαθούν να τον βγάλουν τρελό!

Πραγματικά αναρωτιέμαι αν τα δύο μνημονιακά κόμματα δεν έχουν καλύτερα επιχειρήματα από αυτά που προβάλουν και αναγκάζονται να λένε αυτά τα πράγματα που δεν πείθουν παρά μόνον όσους έχουν πεισθεί. Μου κάνει εντύπωση ότι την τελευταία εβδομάδα των εκλογών, οι έντυπες διαφημίσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ είναι οι φωτογραφίες του Βαγγέλη Βενιζέλου και του Αντώνη Σαμαρά, αν δείτε τις καταχωρήσεις των δύο κομμάτων στον κυριακάτικο Τύπο.
Είναι δυνατόν να μιλάς στους αναγνώστες των κυριακάτικων εφημερίδων, την προηγούμενη Κυριακή μόνο με τις φωτογραφίες; Και πείτε μου εσείς ποιο είναι πιο σαφές σύνθημα από τα δύο: Θα τα καταφέρουμε ή αυτοδύναμη Ελλάδα; Τι καταλαβαίνετε αν κάποιος σας λέει θα τα καταφέρουμε; Τη στιγμή που έχει ψηφίσει ήδη με ποιο τρόπο θα τα καταφέρουμε; Ζητάει δηλαδή να ψηφίσετε κι εσείς αυτό π[ου έχει ψηφίσει και ο ίδιος ενώ γνωρίζει ότι εσείς διαφωνείτε σε ποσοστό 90%. Και πρόκειται για έμπειρους πολιτικούς και ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος. Πως καταδέχονται να κάνουν τέτοιες τοποθετήσεις; Στα προφορικά όπου είναι αναγκασμένοι να μιλάνε κάποια ώρα δεν είναι σαφέστεροι ούτε πειστικότεροι. Λέει για παράδειγμα ο Βενιζέλος ότι πρέπει να ψηφιστεί το ΠΑΣΟΚ για να πιάσουν τόπο οι θυσίες των πολιτών. Δεν είναι προκλητικό να θεωρείται επίτευγμα που δεν πρέπει να χάσουμε, το γεγονός ότι έχουν μειωθεί στο μισό οι μισθοί και τα εισοδήματα και τον Ιούνιο ετοιμάζονται νέες μειώσεις; Και το λες αυτό στους ανθρώπους που δεν μπορούν να πληρώσουν τα στεγαστικά τους δάνεια, τους φόρους και τη διατροφή τους; Την τελευταία εβδομάδα; Δεν το καταλαβαίνεις ότι κυριολεκτικά πάνω από την κάλπη όλοι οι αναποφάσιστοι θα σε καταψηφίσουν; Από την άλλη και οι δύο εμφανίζονται ως ομογάλακτοι του Γάλλου υποψηφίου Ολάντ και ότι και καλά Ελλάς Γαλλία Συμμαχία θα συντρίψουμε τον γαλλογερμανικό άξονα και το δημοσιονομικό σύμφωνο που θα επαναδιαπραγματευθούμε από την αρχή. Μα η Ελλάδα έχει προσχωρήσει στον γαλλογερμανικό άξονα, και μάλιστα ως πειραματόζωο και η Ελλάδα του μνημονίου είναι η μία από τις δύο χώρες που έχουν ψηφίσει το δημοσιονομικό σύμφωνο τη στιγμή που δεν το έχει ψηφίσει ούτε η Γερμανία, ούτε η Γαλλία, ούτε η Ολλανδία δηλαδή οι πιο φανατικοί που σέρνουν και τους άλλους. Δεν θέλω να κάνω μια λεπτομερή ανάλυση όσων λέγονται γιατί δεν θέλω να συμμετέχω έστω και έμμεσα σε αυτή την προεκλογική προσπάθεια αποπροσανατολισμού των πολιτών, από τα μέσα ενημέρωσης που ε3λέγχονται από τις τράπεζες και το ξένο χρηματοπιστωτικό σύστημα μέσα από αόρατα νήματα. Και προσπαθούν να εμφανίσουν ως διάσωση της χώρας τη διάσωση των τραπεζών με χρήματα του ελληνικού λαού, ο οποίος όχι μόνον δεν διασώζεται αλλά απειλείται με πλήρη εξαθλίωση χειρότερη από τη σημερινή όπου το 21% είναι άνεργοι και το 30% φτωχοί και το 30% είναι νέοι χωρίς καμιά ελπίδα για το μέλλον με τη μετανάστευση να είναι η σανίδα σωτηρίας. Κυρίως όμως μου κάνει εντύπωση πως λέγεται δημοσίως ότι δεν θα γίνουν νέες περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις, ενώ έχουν ήδη αποφασιστεί περικοπές τον Ιούνιο και μάλλον θα αποφασιστούν κι άλλες μετά τον Ιούνιο επειδή οι στόχοι δεν καλύπτονται. Μόνον η κεκτημένη από το παρελθόν, όπου συνηθίζεται προεκλογικά να λέμε εξόφθαλμα ψέματα μπορεί να το δικαιολογήσει, γιατί αυτό είναι γνωστό. Δεν το πιστεύει κανείς. Άρα γιατί το λες; Αφού θα διαψευσθείς σε λίγες μέρες. Προφανώς δεν έχεις τίποτα καλύτερο να πεις. Άρα οι πρώτοι στόχοι των δύο κομμάτων δεν καλύπτονται και έχουν παραδοθεί. Τα σχέδια Β δηλαδή της συγκυβέρνησης ΝΔ ΠΑΣΟΚ λόγω του εκλογικού νόμου που δίνει δώρο 50 έδρες μπορεί να γίνει γιατί αν τα δύο κόμματα μαζί πάρουν 35% και έχουν 105 έδρες θα πάρουν και άλλες 50 δώρο και θα γίνουν 155. Μα μπορείς να κυβερνήσεις με συμμαχική κυβέρνηση όταν δεν έχεις το 51% του ελληνικού λαού; Η κυβέρνηση Παπαδήμου δεν μπορεί να κυβερνήσει γιατί ακριβώς τα δύο κόμματα που την στηρίζουν δεν είναι πλειοψηφία στον λαό. Αλλιώς έχουν 255 έδρες και θα συνέχιζαν να κυβερνούν. Ως την τελευταία μέρα που επιτρέπονταν οι μετρήσεις και τα δύο κόμματα μαζί είχαν κάτω από 35%. Με αυτά που κάνετε και με αυτά που λέτε θα αυξήσετε το ποσοστό σας; Γίνεται να κάνετε το ίδιο πράγμα και να περιμένετε άλλα αποτελέσματα; Εκείνο που βλέπω να γίνεται είναι κυριολεκτικά πάνω από την κάλπη να μειωθούν τα ποσοστά τους, όπως ακριβώς συνέχιζαν να μειώνονται και πριν από την ημερομηνία της απαγόρευσης δημοσίευσης. Και τα δύο κόμματα που για ευνόητους λόγους φαίνεται ότι πάνω από την κάλπη θα ενισχυθούν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες. Εκτός κι αν κάνουν κάποιο σοβαρό λάθος. Προς το παρόν δεν έχουν κάνει. Το λέω αυτό γιατί όλοι οι υποστηρικτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, έσπευσαν να κατσαδιάσουν τον Τσίπρα που είπε το αυτονόητο. Ότι εμείς δεν θα καταθέσουμε την εντολή όπως δήλωσε ότι θα κάνει το ΚΚΕ, αλλά θα εμφανιστούμε στη Βουλή και ας αποφασίσει το ΚΚΕ να μην μας ψηφίσει. Πάντως αν μας ψηφίσει ο Καμμένος δηλαδή οι Ανεξάρτητοι Έλληνες δεν θα αρνηθούμε την ψήφο τους. Δηλαδή τι έπρεπε να πει; Αυτό που είπε η Αλέκα; Ότι με τίποτα δεν θέλω να συμμετέχω στη διακυβέρνηση της χώρας; Τότε γιατί κατεβαίνω στις εκλογές; Και τα τρία κόμματα του δικομματισμού όμως ενοχλήθηκαν γιατί ξέρουν ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα το τρίτο κόμμα να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί είναι πολύ κοντά και το ΚΚΕ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες. Αν τρίτο κόμμα είναι το ΚΚΕ, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ είναι εξασφαλισμένοι ότι θα καταθέσει την εντολή και δεν θα προσπαθήσει να σχηματίσει κυβέρνηση της Αριστεράς. Ακόμα κι αν αυτό επιτρέπεται από τους αριθμούς. Πόσο μάλλον το ΚΚΕ ως τρίτο κόμμα να προσπαθήσει να αποσπάσει το ΠΑΣΟΚ από το μνημόνιο πράγμα πολύ πιθανόν για τη βάση του ΠΑΣΟΚ και ενδεχομένως και για μερικούς βουλευτές. Όσο κι αν η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ έχει δεσμευθεί με την τρόικα, πόσο σίγουρο είναι ότι μερικοί βουλευτές δεν θα διαφοροποιηθούν στη Βουλή υπέρ μιας κυβέρνησης της Αριστεράς; Αν λοιπόν το τρίτο κόμμα δεν είναι το ΚΚΕ αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ ή οι ΑΝΕΞ. Έλληνες, γιατί να μην διεκδικήσει ψήφο ανοχής ή ψήφο εμπιστοσύνης; Γιατί να καταθέσει την εντολή λες και είναι υποτιμητικό να κυβερνάς τη χώρα; Ο Πλάτωνας δεν είναι αυτός που είπε ότι αν δεν θέλεις να κυβερνήσεις είσαι υποχρεωμένος να κυβερνηθείς από κατώτερους; Ο Τσίπρας ασφαλώς αν είναι σοβαρός δεν θα σχηματίσει μονοκομματική κυβέρνηση όταν λάβει την εντολή. Προφανώς θα σχηματίσει κυβέρνηση από όλα τα κόμματα, αντιμνημονιακή με πρωθυπουργό έναν Μανώλη Γλέζο ή έναν Μίκη Θεοδωράκη και ανάλογους υπουργούς και από τη Δεξιά και από την Αριστερά. Με συγκεκριμένο χρόνο και αποστολή. Τι θα κάνει το ΠΑΣΟΚ; Δεν θα δώσει ψήφο ανοχής σε μια τέτοια κυβέρνηση; Θα προτιμήσει τον Σαμαρά; Πως θα εμφανιστεί πάλι στις κάλπες μετά από κάτι τέτοιο; Κι αν δεχθούν ψήφους από το ΠΑΣΟΚ, τι θα πουν ότι δεν δέχονται ψήφους από τον Καμμένο; Γίνονται αυτά τα πράγματα; Γι αυτό αντί επαίνων ο Τσίπρας δέχθηκε επιθέσεις από τα βαποράκια της παραπληροφόρησης. Το αντίστοιχο θα γίνει υπό δυσμενέστερες συνθήκες αν τρίτο κόμμα είναι ο Καμμένος. Μπορεί η αυτοπεριοριστική πολιτική να πει ότι ο Καμμένος αντιμνημονιακός είναι προτιμότερος από τη ΝΔ; Εγώ κατάλαβα, μάλλον επειδή δεν με πλήρωσε κανείς για να πω τα αντίθετα ότι ο Τσίπρας κέρδισε τουλάχιστον 2% όταν είπε ότι θα προσπαθήσω να σχηματίσω κυβέρνηση από τη Βουλή και ας ψηφίσει όποιος θέλει. Κι αν αυτό το κάνει την τελευταία εβδομάδα σαφέστερο, δηλαδή ανακοινώσει και τα ονόματα που θα απαρτίζουν μια τέτοια κυβέρνηση, για να υπάρχει πιο συγκεκριμένη εικόνα στους πολίτες, θα πάρει 5% παραπάνω. Αν ο Τσίπρας θέλει να ανακατέψει την τράπουλα, αυτό πρέπει να κάνει. Να πει τα δέκα ονόματα που θα σχηματίσουν κυβέρνηση με βάση την Τρίτη ή την δεύτερη εντολή. Γιατί η δυναμική είναι τέτοια που μπορεί να γίνει δεύτερο κόμμα αν το κάνει. Δέκα ονόματα προσωπικοτήτων με σαφή αντιμνημονιακό προσανατολισμό και ικανότητες να διαπραγματευθούν και να επιβάλουν μια άλλη πορεία. Μήπως δεν έχει η ευρύτερη κεντροαριστερά δέκα ονόματα υπεράνω πάσης υποψίας και με δεδομένες ικανότητες; Αλλοίμονο.

Πέμπτη, Μαρτίου 06, 2008

Τώρα μετράει η αξιοπιστία!


Μπορεί οι πολίτες να μην βρίσκονται σε αγωνιστική επαγρύπνηση όπως ίσως θα έπρεπε, αλλά η πραγματικότητα δεν περιμένει για κανέναν. Ούτε για την κυβέρνηση, ούτε για τους πολίτες. Η μεν κυβέρνηση αντιμετωπίζει για πρώτη φορά μετά από 4 χρόνια διακυβέρνησης, πραγματικές κινητοποιήσεις από ανθρώπους που διαπιστώνουν περίπου εκ των υστέρων ότι θίγονται από το ασφαλιστικό νομοσχέδιο. Μόλις εφαρμοστεί ο νόμος θα αρχίσει να έχει και πραγματικό κόστος.

Εννοούμε πολιτικό κόστος. Γιατί ναι μεν η κυβέρνηση φροντίζει πονηρά να κόψει το 40% της σύνταξης από όσους ήθελαν να συνταξιοδοτηθούν στα 55 με όλες τις προϋποθέσεις, αλλά από το 2010. Δηλαδή μετά από τις κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις του 2009 και την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας το 2010 που επίσης μπορούν να οδηγήσουν σε εκλογές. Αν θέλει σου λέει η επόμενη κυβέρνηση ας το καταργήσει. Εγώ υπόσχομαι ότι θα το εφαρμόσω. Η μία ελπίδα του Καραμανλή είναι δηλαδή ότι αφού εσείς θα την πάρετε τη σύνταξη ως το 2010 μπορείτε να με ψηφίσετε. Αν θα παίρνατε μετά το 2010 εγώ το έχω ήδη πληρώσει το πολιτικό κόστος. Επομένως μπορεί να ισχύσει αν με ψηφίσετε. Αν πάλι θέλετε μετά το 2010 να πάρετε πλήρη σύνταξη στα 55 χρόνια, ψηφίστε το ΠΑΣΟΚ που υπόσχεται να καταργήσει το νόμο, όπως υποσχόταν ότι θα καταργήσει και το νόμο Σιούφα.

Εδώ έρχεται το πρόβλημα αξιοπιστίας που έχει το ΠΑΣΟΚ. Υποσχόταν να καταργήσει το νόμο Σιούφα, αλλά τον εφάρμοσε. Τώρα γιατί να το πιστέψουμε; Επειδή την υπόσχεση έδωσε ο Γιώργος Παπανδρέου; Μάλλον δεν αρκεί. Μήπως να βάλουμε στο Λογαριασμό και τον Τσίπρα;
Εδώ αρχίζει το πρόβλημα του ΣΥΝ. Αν η μεγαλύτερη φιλοδοξία σου είναι το 5% δεν χρειάζεσαι κυβερνητικό πρόγραμμα. Αν όμως η φιλοδοξία σου είναι να γίνει η κύρια δύναμη της αντιπολίτευσης, τότε πρέπει να απαντάς με συγκεκριμένο κυβερνητικό πρόγραμμα. Μελετημένο, προμελετημένο, πειστικό και άμεσα εφαρμόσιμο. Όχι του Αγίου Ποτέ!