Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΡΙΖΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΡΙΖΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα, Μαΐου 20, 2013

Ο γερμανικός εκβιασμός και η κτηνώδης επιβολή στον Νότο.





Το Βερολίνο, διαστρέφει την πραγματικότητα για να ικανοποιήσει τα εθνικιστικά και ταξικά του σχέδια για ηγεμονία στην Ευρώπη, με όργανο και προς όφελος του μεγάλου χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου της Γερμανίας.
Έχουμε αναφερθεί πρόσφατα από την εκπομπή μας στη θεωρία που αγαπάει περισσότερο από οτιδήποτε η Μέρκελ. Ότι δηλαδή, οι λαοί του Νότου, αντιμετωπίζουν τώρα προβλήματα (ευφημισμός για την επίθεση που δέχονται από τη Γερμανία) χαμηλής ανταγωνιστικότητας, λόγω της αύξησης των μισθών που απολάμβαναν τα προηγούμενα χρόνια, έναντι των Γερμανών εργαζομένων. Επομένως τώρα πρέπει να πληρώσουν, με την έννοια της εσωτερικής υποτίμησης, δηλαδή υποτίμηση, ακινήτων, επιχειρήσεων και εργασίας. Ως εργαλείο χρησιμοποιείται η μείωση των μισθών, συντάξεων και γενικά των εισοδημάτων.

Είναι μια κλασσική περίπτωση, όπου η πολιτική επιλογή προϋπάρχει της οικονομικής επιχειρηματολογίας που επιστρατεύεται για να την δικαιολογήσει. Μαζί με τους μισθούς ανέβαιναν και οι τιμές των προϊόντων τα οποία ήταν κυρίως εισαγόμενα και κυρίως από τη Γερμανία, αυξάνονταν επίσης τα κέρδη των επιχειρήσεων και κυρίως των ξένων μεταξύ των οποίων πρώτες οι γερμανικές, αυξανόταν το κόστος του κεφαλαίου με αποτέλεσμα να κερδίζουν οι τράπεζες, μεταξύ των οποίων κυρίως οι ξένες που δάνειζαν το κράτος για να μπορέσει να συντηρήσει αυτόν τον κύκλο ελλειμμάτων στον Νότο, τα οποία μετατρέπονταν σε πλεονάσματα του Βορρά.

Τετάρτη, Ιουνίου 06, 2012

Για τον Ιούνιο ετοιμάζουν την επόμενη "ληστεία" οι τράπεζες στην Ευρώπη!



Για δεύτερη μέρα στη σειρά θα προσπαθήσουμε να ενημερώσουμε τους ακροατές μας για τα σχέδια της ΕΕ τα οποία θα συζητηθούν στην επόμενη σύνοδο κορυφής, τα οποία παραμένουν απόρρητα για τους πολίτες της Ευρώπης, άρα και της Ελλάδας ενόψει εκλογών. Δεν είναι τυχαίο, γιατί αλλιώς οι Έλληνες θα μπορούσαν να κάνουν πιο εύκολα και την επιλογή τους στην κάλπη.


Κατ αρχήν είναι δημοκρατικά απαράδεκτο και πέραν πάσης συμφωνίας και ευρωπαϊκής συνήθειας, να διαβουλεύονται για το μέλλον ολόκληρης της Ευρώπης οι Γερμανοί και οι Γάλλοι τραπεζίτες, κι αφού έχουν καταλήξει στο τι θέλουν, το λένε στην Μέρκελ και στον Ολάντ κι αυτοί μιλάνε εμπιστευτικά μόνον στους αρμόδιους κοινοτικούς αξιωματούχους και όχι στα όργανα. Μπαρόζο, Ρομπάϊ και Όλι Ρέν. Η δημοκρατική και νόμιμη διαδικασία είναι η Επιτροπή και η τρόϊκα της εξάμηνης προεδρίας δηλαδή η Δανία μαζί με την Κύπρο και την Πολωνία να φτιάχνουν τα σχέδια, στη συνέχεια με συνεχείς επαφές με όλες τις κυβερνήσεις να λάβουν υπόψιν τους τις ιδιαιτερότητες και τα συμφέροντα του κάθε κράτους μέλους και μετά να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις μέσα στα όργανα και τελικά στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Είναι εντελώς προκλητικό ότι αυτό το τελευταίο σχέδιο το έφτιαξαν οι τραπεζίτες, οι οποίοι το έδωσαν στον γαλλογερμανικό άξονα ο οποίος αποφάσισε ή θα αποφασίσει γιατί ακόμα διαφωνούν και μόλις συμφωνήσουν θα ενημερώσουν την Επιτροπή του Μπαρόζο και τον Ρομπάϊ κι αυτοί απλώς θα το κοινοποιήσουν στους άλλους ηγέτες της ΕΕ. Για τις τελικές υπογραφές και μόνον θα συγκληθεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις Βρυξέλλες γιατί έχουν καταργηθεί και οι παλιές συνήθειες να συνεδριάζουν στο έδαφος της χώρας που ασκεί την εξάμηνη προεδρία πράγμα που υπενθύμιζε την ισοτιμία. Αυτό ξεχάστηκε.



Στην ουσία οι τράπεζες θέλουν να μην πέφτουν στον έλεγχο των κρατών ή πολύ περισσότερο μιάς ομοσπονδιακής πολιτικής εξουσίας εκλεγμένης από τους πολίτες, ούτε όταν χρεοκοπούν. Δηλαδή ούτε όταν αποδεικνύεται ότι έφαγαν τα λεφτά που τους είχαν καταθέσει οι πολίτες. Η μία ιδέα είναι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών που χρεοκοπούν να γίνεται από τον EFSF και τον μόνιμο ESF. Και οι δύο μηχανισμοί δεν είναι όργανα ή οργανισμοί της ΕΕ, αλλά νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, ιδιώτης δηλαδή όπως είναι ο Σόρος, το οποίο δανείζεται από τράπεζες που δεν χρεοκόπησαν ακόμα. Αυτοί οι μη ελεγχόμενοι από την ΕΕ μηχανισμοί, αλλά από τους δανειστές δηλαδή από τις ίδιες τις ιδιωτικές τράπεζες θέλουν να αναδειχθούν με απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου πάνω από την ΕΕ και έξω από την ΕΕ, να εγγυώνται τις καταθέσεις, να ανακεφαλαιοποιούν τις τράπεζες όλης της Ευρώπης και μετά να τις μοιράζονται μεταξύ τους ή να τις εξαγοράζουν πανάκριβα αν το επιθυμούν τα εθνικά κράτη αν έχουν κεφάλαια, που δεν έχουν.

Πρόκειται περί κανονικής ληστείας δηλαδή η οποία μπορεί να νομιμοποιηθεί εκ των υστέρων με αποφάσεις των εθνικών κρατών τα οποία τώρα αγνοούνται όπως και το ευρωκοινοβούλιο. Αυτή τη στιγμή οι καταθέσεις στις Ιταλικές, ισπανικές Πορτογαλικές και Ιρλανδικές τράπεζες είναι 5,5 τρισεκατομμύρια ευρώ. Ποιος θα εγγυηθεί αυτές τις καταθέσεις; Ποιος είναι σε θέση, (όσο μεγάλη τράπεζα κι αν είναι) να πληρώσει αμέσως, σε πρώτη ζήτηση ένα τέτοιο ποσό; Κανείς! Το μετοχικό κεφάλαιο ακόμα και της ΕΚΤ είναι το μισό από τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου τα οποία έχει αγοράσει από τη δευτερογενή αγορά. Δηλαδή θα χρεοκοπήσει και θα χρειαστεί ανακεφαλαιοποίηση αν η Ελλάδα δεν της τα πληρώσει καταγγέλοντας το μνημόνιο…

Τα εθνικά κράτη εγγυώνται όχι γιατί έχουν περισσότερα χρήματα, αλλά γιατί έχουν την εξουσία και κυριαρχία στο έδαφός τους, άρα αν χρειαστεί επιβάλουν περιορισμούς στις αναλήψεις, ή και κόβουν χρήμα, ή επιβάλουν την τάξη και όταν ομαλοποιηθεί η αγορά, αρκεί το 4% του ΑΕΠ (δηλαδή ένα μικρό ποσοστό των εσόδων τους) για να λειτουργήσουν πάλι κανονικά οι τράπεζες και να παραμένουν εγγυημένες οι καταθέσεις. Οι τραπεζίτες ζητούν δηλαδή την απορύθμιση των απορυθμίσεων, όταν λένε ότι εκείνες θα εγγυηθούν, τις καταθέσεις και θα ανακεφαλαιοποιούν τις χρεοκοπημένες. Με τι λεφτά αφού δεν έχουν τίποτα άλλο εκτός από τη φούσκα του εικονικού χρήματος;

Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι εμφανίζεται μια τράπεζα και λέει ότι εγώ έχω αυτή τη στιγμή 5,5 τρισεκατομμύρια ευρώ διαθέσιμα σε μετρητά, θα πρέπει να εξηγήσει που τα βρήκε και κατά πάσα πιθανότητα θα πάει στη φυλακή ο τραπεζίτης γιατί δεν είναι δυνατόν από νόμιμη δραστηριότητα να έβγαλε τόσα λεφτά καθώς θα έπρεπε να έχει πληρώσει στην εφορία της χώρας όπου εδρεύει άλλα τόσα στην εφορία. Δεν υπάρχει όμως τέτοιο εθνικό κράτος ούτε η Γερμανία που να εισέπραξε 5,5 τρισεκατομμύρια ευρώ από φόρους τραπεζών. Τι πουλάνε λοιπόν; Αέρα. Και ζητάνε να πάρουν και αμοιβή για τον αέρα τον κοπανιστό. Η ληστεία είναι απλή. Εμείς θα εγγυηθούμε όλα αυτά τα τρισεκατομμύρια που δεν έχουμε έναντι μικρής αμοιβής, όπως 0,1% το χρόνο. Αντί δηλαδή οι χώρες να φορολογήσουν τις τραπεζικές εργασίες, οι τραπεζίτες θα φορολογήσουν και μέσω των εθνικών κρατών θα υποχρεώσουν τους πολίτες να πληρώσουν! Γι αυτό δεν περισσεύουν χρήματα για κοινωνικό κράτος, ή για ευρωπαϊκή άμυνα και εξωτερική πολιτική, για παιδεία και για υγεία, έρευνα και ανάπτυξη, γιατί τους φόρους θέλουν να τους φάνε οι τραπεζίτες με τη δικαιολογία ότι εγγυώνται τις καταθέσεις, τις τράπεζες και μέσω αυτών τη χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας με τα λεφτά μας. Δεν έχει καμιά διαφορά από τις ληστείες αν διαβάσετε και την ανάλυση του Νόαμ Τσόμσκι είτε στα βιβλία του, είτε στην συνέντευξη που πρόσθεσα χθες στο μπλόγκ.

Το μέτωπο δεν είναι αρραγές φυσικά. Η Γερμανία είναι σε συνεχή αντιπαράθεση με μερικές τράπεζες γι αυτό και επέμενε στο ελληνικό PSI για να τις βάλει να πληρώσουν ένα πολύ μικρό ποσοστό. Οι αγγλοσαξωνικές δηλαδή κυρίως οι αμερικανικές τράπεζες (οι μεγαλύτερες φούσκες) δεν θέλουν να επιτρέψουν στη Γερμανία αυτό το παιχνίδι. Η Μέρκελ τους δίνει λοιπόν άλλες αντιπαροχές σε βάρος του ευρωπαϊκού Νότου με αντάλλαγμα να ελέγχει εκείνη το παιχνίδι. Απαγορεύει λοιπόν στον Ραχόϊ και στον Ολάντ να δανειστούν χωρίς μνημόνιο από τις τράπεζες δηλαδή από τον EFSF και τον ESF με τη δικαιολογία ότι αυτά τα λεφτά έχουν την εγγύηση της Γερμανίας, ενώ έχουν την εγγύηση όχι του κράτους αλλά της KfW που είναι κρατική τράπεζα και λειτουργεί ως ιδιωτική. Αν θέλεις τα λεφτά των τραπεζών, να ζητήσεις βοήθεια από εμάς τους δανειστές, να μας παραδώσεις την κυριαρχία της χώρας σου όπως η Ελλάδα για να μην μας φέρεις στο μέλλον εσύ ή ο διάδοχός σου αντιρρήσεις, και τότε μόνον θα σου δώσουμε τα λεφτά. Όταν εμείς θα αποφασίζουμε τις τιμές των ακινήτων στην Ισπανία, τους μισθούς και τις συντάξεις και το ασφαλιστικό σύστημα, δηλαδή και πότε θα παίρνουν σύνταξη οι Ισπανοί πολίτες. Όταν θα έχετε μειώσει το κράτος δηλαδή τις δαπάνες για υγεία, παιδεία, κοινωνική προστασία και πρόνοια, και θα μας πληρώνετε σε τόκους μερικές δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο για να κάνουμε εμείς επενδύσεις, δηλαδή να αγοράσουμε και την Ισπανία.

Τη στιγμή λοιπόν που στην Ελλάδα βγάζουν 4 ανακοινώσεις το κάθε κόμμα για το ντημπέϊτ τσίπρα Σαμαρά, δηλαδή μιλούν περί όνου σκιάς, δεν έχουν καιρό να μας πούν τη γνώμη τους για τη θέση της Ελλάδας.

Τρίτη, Ιουνίου 05, 2012

Γιατί το κόμμα του μνημονίου, δεν μας λέει την αλήθεια για τις τράπεζες, αλλά ετοιμάζουν νέα απορύθμιση στα μουλωχτά;




Πάνω στην κρίση, αλλά στα μουλωχτά, οι τράπεζες προσπαθούν να καταφέρουν άλλο ένα ισχυρό χτύπημα στην ΕΕ και στα εθνικά κράτη που την απαρτίζουν. Να προχωρήσουν σε απώλεια κάθε ελέγχου πάνω στο τραπεζικό σύστημα από τα εθνικά κράτη, χωρίς να αντικατασταθεί από έναν ομοσπονδιακό έλεγχο. Να αυτονομηθούν ακόμα περισσότερο δηλαδή οι τράπεζες οι οποίες προκάλεσαν την κρίση με την απληστία τους και να κάνουν ακόμα περισσότερα προκαλώντας νέες κρίσεις, χρεοκοπίες κλπ. Νέα απορρύθμιση δηλαδή, ενώ έχει αποδειχθεί με πολύ πόνο για εκατομμύρια ανθρώπους ότι οι αγορές αδυνατούν να ρυθμίζονται μόνες τους, αλλά η απληστία τις κυβερνά.


Τι γίνεται τώρα; Τώρα ένα προνόμιο το οποίο έπρεπε να είναι συλλογικό μας προνόμιο, το νέμονται ιδιώτες. Ποιο είναι αυτό το προνόμιο; Είναι το γεγονός ότι τις αποταμιεύσεις μας που έχουμε καταθέσει στις τράπεζες, δεν τις χρειαζόμαστε όλοι ταυτόχρονα. Χρειαζόμαστε περίπου το 4% σε χαρτονόμισμα από το σύνολο των ετήσιων συναλλαγών μας. Το 96% το έχουμε στις τράπεζες. Αυτό λέγεται τραπεζική πίστη. Δηλαδή έχουμε εμπιστοσύνη στην τράπεζα, ότι όποτε κι αν χρειαστούμε τις καταθέσεις μας θα μας τις δώσει στο χέρι η τράπεζα. Σε έκτακτες καταστάσεις λοιπόν καμιά τράπεζα δεν μπορεί να ανταποκριθεί αν εμφανιστούν περισσότεροι καταθέτες από το σύνηθες, και ζητάνε τις καταθέσεις τους.



Αυτό οι τραπεζίτες το ονομάζουν Bank Run δηλαδή επιδρομή στην τράπεζα, ληστεία της τράπεζας λες και δεν είναι απόλυτα νόμιμος όποιος καταθέτης ζητάει τα λεφτά του και απαιτεί να είναι διαθέσιμα σε πρώτη ζήτηση. Καμία ιδιωτική τράπεζα όμως δεν εγγυάται τις καταθέσεις γιατί δεν τις έχει. Τις έχει δώσει και μάλιστα στο πολλαπλάσιο σε δάνεια και εισπράττει τόκους χωρίς να τους μοιράζεται με κανέναν. Το κάθε εθνικό κράτος εγγυάται τις καταθέσεις με την έννοια όχι ότι έχει λεφτά, και τα δίνει σε όποιον τα ζητάει, αλλά έχει την εξουσία στο έδαφός του να αλλάζει τους κανόνες να επιβάλει περιορισμούς αν χρειαστεί, στις αναλήψεις, ή να τυπώνει όσο χρήμα χρειάζεται η αγορά, και μετά από λίγες μέρες όταν επέρχεται ομαλοποίηση, πάλι χρειάζεται το 4% των συναλλαγών, οπότε το κάθε εθνικό κράτος επιτυχώς εγγυάται εδώ και τουλάχιστον 300 χρόνια τις καταθέσεις. Γι αυτό και αν μια τράπεζα καταρρεύσει και δεν διαθέτει τα απαραίτητα αποθεματικά ώστε να λειτουργεί με τους κανόνες που έχει θεσπίσει το κράτος και τα εθνικά κράτη παγκοσμίως, τότε η τράπεζα κρατικοποιείται με ελάχιστα χρήματα σε σύγκριση με τα δάνεια που έχει δώσει. Χρειάζεται περίπου το 1% των συνολικών χορηγήσεων. Γι αυτό και σε κάθε κρίση τα εθνικά κράτη μπορούν να φτιάξουν μια «κακή τράπεζα» μαζεύοντας όλες τις επισφάλειες και με ελάχιστα χρήματα να διαγράψει όλα τα δάνεια που δεν μπορεί να εισπράξει. Γιατί με το 1% που θα εισπράξει από ένα στα εκατό δάνεια κατά μέσο όρο, διαγράφει περίπου 100 φορές ονομαστικά δάνεια που δεν μπορούν να πληρωθούν. Αν η κάθε εμπορική ιδιωτική τράπεζα είχε διατηρήσει 10% αποθεματικά σε κάθε δάνειο που έχει δώσει, θα μπορούσε και η ίδια να διαγράψει το δάνειο χωρίς κίνδυνο κρατικοποίησης. Η κρατικοποίηση στην πραγματικότητα είναι απαλλαγή του τραπεζίτη από κάθε ευθύνη περαιτέρω, προστασία της περιουσίας του και ανάληψη της ευθύνης από το κράτος, δηλαδή από τους πολίτες που είναι οι ίδιοι οι καταθέτες στο σύνολό τους. Μόνον τη στιγμή της κρατικοποίησης δηλαδή οι πολίτες – καταθέτες απολαμβάνουν πλήρως του προνομίου τους να δανείζονται μεταξύ τους και να παίρνουν αυτοί που χρειάζονται χρήματα από αυτούς που τους περισσεύουν, πληρώνοντας έναν μικρό τόκο.



Η ρύθμιση αυτή της ΕΕ τι σημαίνει; Ότι αυτό το προνόμιο των πολιτών- καταθετών,, το οποίο τώρα διαχειρίζεται το κράτος, για λογαριασμό τους, θα φύγει από τον έλεγχό τους και δεν θα ανατεθεί σε μια ευρωπαϊκή ομοσπονδιακή εξουσία που θα εκλέγεται από τους πολίτες καταθέτες της Ευρώπης, (όπως π.χ. στις ΗΠΑ) μέσω μια ομοσπονδιακής εξουσίας (γιατί δεν υπάρχει τέτοια ομοσπονδία στην Ευρώπη) αλλά θα το ελέγχουν μόνοι τους οι τραπεζίτες ως υπερκυβέρνηση, μέσω άλλων μεγαλύτερων τραπεζών και μέσω της ΕΚΤ που είναι επίσης μια ιδιωτική τράπεζα, ανεξάρτητη από κάθε κοινοτικό όργανο, στην οποία έχει ανατεθεί από τα ευρωπαϊκά κράτη η εξουσία να κόβει χρήμα αντί για τις εθνικές κεντρικές τράπεζες που είναι επίσης ιδιωτικές. Η ΕΚΤ έχει επίσης παραιτηθεί του δικαιώματός της να κόβει χρήμα για να εξυπηρετεί τα κράτη και το έχει αναθέσει αποκλειστικά με τη συνθήκη του Μάαστριχτ στις ιδιωτικές εμπορικές τράπεζες, οι οποίες χρεώνουν μεγαλύτερα επιτόκια απλώς επειδή είναι κερδοσκοπικές επιχειρήσεις. Η συνθήκη του Μάαστριχτ επειδή υποτίθεται ότι δεν μπορεί να δίνει εντολές στην ΕΚΤ, ενώ σαφώς και μπορεί ακόμα και να την διαλύσει αν θέλει, δίνει την εντολή στα εθνικά κράτη, να μην δανείζονται απευθείας από την ΕΚΤ με 1% αλλά από τις ιδιωτικές τράπεζες με 5% ενώ οι εμπορικές τράπεζες δανείζονται με 1% από την ΕΚΤ και κρατούν τη διαφορά. Η ΕΚΤ επίσης δεν έχει λεφτά. Να φανταστείτε ότι το μετοχικό της κεφάλαιο είναι μικρότερο από τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου τα οποία έχει φορτωθεί από τη δευτερογενή αγορά και είναι τώρα περίπου 40 -45 δισεκατομμύρια ευρώ. (Τα οποία αγόρασε και απάλλαξε από το κούρεμα κυρίως από γαλλικές και από γερμανικές τράπεζες).

Τώρα λοιπόν αυτοί οι ιδιώτες τραπεζίτες στο σύνολό τους θέλουν να είναι εντελώς ανεξέλεγκτοι από κάθε πολιτική εξουσία στην Ευρώπη, και να μην έχουν κανένα κανόνα λειτουργίας και ελέγχου που θα τίθεται από τα εθνικά κράτη και οπωσδήποτε όχι από τα μικρά κράτη. Τα μεγάλα κράτη και κυρίως η Γερμανία φυσικά διατηρούν έλεγχο και επιρροή γιατί οι μεγαλύτερες ευρωπαϊκές τράπεζες εδρεύουν στη Γερμανία και επομένως πάντοτε μπορούν να πιεστούν ή να εκβιαστούν έστω κι αν δεν το κάνει η Μέρκελ γιατί είναι πελάτης τους και υπηρέτης τους. Το είδαμε αυτό και στο PSI όπου μέσω της Ντόϊτσε Μπάνκ επηρέασε όλες τις ιδιωτικές τράπεζες να δεχθούν εθελοντικά το κούρεμα που έφτασε στο 53,5% σε όσα τους είχαν απομείνει. Τελικά κουρεύτηκαν λιγότερα από 29 δισεκατομμύρια ευρώ. Τα υπόλοιπα ήταν ελληνικών τραπεζών και των ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων και των μικροκαταθετών.

Αντί δηλαδή να περιοριστεί η απληστία των τραπεζιτών, βρήκαν ευκαιρία τώρα να επεκτείνουν την ασυδοσία τους. Δεν πρέπει να τους το επιτρέψει η Ευρώπη και φυσικά ούτε η Ελλάδα. Γιατί χρειάζεται ομοφωνία και γι αυτό. Γι αυτό πρέπει να έχουμε τα πλήρη μας δικαιώματα ως πλήρες μέλος της ΕΕ ώστε να μην επιβάλλονται κανόνες που μας οδηγούν στη χρεοκοπία και την ΕΕ να είναι Ένωση τραπεζών. Να είναι η ΕΕ ένωση των πολιτών και των κρατών όπως ήταν ως τώρα και όπως ξεκίνησε. Το σωστό λοιπόν είναι για την Ευρώπη, η πολιτική της ένωση σε ομοσπονδία δημοκρατική με εκλεγμένα όργανα που θα ελέγχονται από τους πολίτες, με ομοσπονδιακό προϋπολογισμό που θα εγγυάται τις ίδιες δαπάνες για παιδεία, υγεία και κοινωνική προστασία για όλους τους Ευρωπαίους πολίτες το ίδιο, ανεξαρτήτως αν ζούν στη Γερμανία ή στη Βουλγαρία, και ολόκληρο το ευρωπαϊκό χρέος και τα τρισεκατομμύρια της Γερμανίας και τα δισεκατομμύρια της Ελλάδας να πληρωθούν από την ομοσπονδία μέσω ενιαίου ομοσπονδιακού φόρου όπως ο ΦΠΑ τον οποίο θα πληρώνουν όλοι οι ευρωπαίοι πολίτες εξίσου. Συνταγματική Ομοσπονδία.



Ποιο ελληνικό κόμμα είπε καθαρά τη θέση του; Κανένα. Γιατί; Γιατί θέλει λευκή επιταγή για να κάνει μετά τις εκλογές τη δουλειά των τραπεζιτών χωρίς να μπορούμε μετά τις εκλογές να τους εμποδίσουμε. Κανονικά για τη συνθήκη που θα αναθεωρεί την ιδρυτική συνθήκη του Μάαστριχτ θα πρέπει να γίνει δημοψήφισμα, όπως έγινε πριν από 20 χρόνια σε πολλές χώρες. Και μάλιστα πρέπει να είναι πανευρωπαϊκό δημοψήφισμα ταυτόχρονα με τις ευρωεκλογές και με την εκλογή των οργάνων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης που θα ελέγχει τις τράπεζες. Είτε άμεσα είτε έστω μέσω του ευρωκοινοβουλίου. Το κόμμα του μνημονίου πάντως δεν λέει κουβέντα όπως και τα μέσα ενημέρωσης που ελέγχονται από τις τράπεζες.





Παρασκευή, Ιουνίου 01, 2012

Ο γερμανικός εθνικισμός αντιμέτωπος στην κάλπη με τους Έλληνες.




«Στα χέρια του Τσίπρα το μέλλον της Ευρώπης», λέει το ΤΙΜΕ. Οι Νιού Γιόρκ Τάϊμς πως «μπαίνουν στην τσέπη της τρόϊκας τα δάνεια της Ελλάδας». Δύο ενδεικτικά δημοσιεύματα (από αμερικανικά μέσα ενημέρωσης τα οποία θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε)


Καλό μήνα και τα πράγματα ξεκαθαρίζουν στο πολιτικό σκηνικό. Από Δευτέρα όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα βλέπουν πια καθαρά κάλπη και τι ακριβώς θα ψηφίσουν γιατί η σκόνη κάθεται στο έδαφος και ήδη οι φιγούρες στον ορίζοντα καθαρίζουν. Φυσιολογικό γιατί η προπαγάνδα μπορεί να σηκώσει σκόνη για να θολώσει τα νερά και την ατμόσφαιρα, αλλά δεν κρατάει πολύ. Όποιος θέλει μπορεί και από τώρα να δει καθαρά.



Το εκβιαστικό δίλημμα μνημόνιο ή δραχμή ούτε στις εκλογές του Μάιου απέδωσε, ούτε στις εκλογές του Ιουνίου θα τρομοκρατήσει τους πολίτες. Η επιλογή των πολιτών είναι σταθερή και καθαρή. Θέλουν την παραμονή στο ευρώ και στην ΕΕ, και ταυτόχρονα δεν θέλουν την πολιτική του μνημονίου αλλά την ανατροπή του γιατί εκτός του ότι καταστρέφει την οικονομία και την κοινωνία, οδηγεί και εκτός ευρώ. Όχι με πρωτοβουλία της Ελλάδας, αλλά με επιβολή των Γερμανών. Θα ήταν αντιφατικό κάποιος να θέλει να μείνει στο ευρώ και ταυτόχρονα να ταυτίζεται με τους Γερμανούς στην εφαρμογή του καταστρεπτικού μνημονίου. Υπάρχει δηλαδή μια συνέπεια. Άλλη μια συνέπεια είναι και ο σχηματισμός κυβέρνησης αντιμνημονιακής κατεύθυνσης, γιατί χωρίς κυβέρνηση δεν μπορεί μια χώρα μέλος της ΕΕ να ανακτήσει την κυριαρχία της και να διαπραγματευθεί στην ΕΕ και διεθνώς τα προηγούμενα.

Στο παρελθόν η ΝΔ ήταν μέσα σε αυτό το συγκρότημα δυνάμεων, αλλά βγήκε και μάλιστα με βίαιο τρόπο διαγράφοντας 21 βουλευτές και κάνοντας μια απότομη στροφή υπέρ του μνημονίου και της μνημονιακής πολιτικής η οποία έριξε το κόμμα από το 31% στο 19% στις εκλογές. Κάτω από τα δύο τρίτα της εκλογικής δύναμης των προηγούμενων εκλογών του 2009 οπότε και είχε υποστεί δεινή ήττα στο πλαίσιο του δικομματισμού. Αυτή τη στροφή δεν την έχει διορθώσει αντιθέτως εξακολουθεί να είναι η μοναδική πλέον πολιτική δύναμη του μνημονίου. Το ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε πλήρως ως αποτέλεσμα της καταστρεπτικής του πολιτικής και η ΝΔ είναι πλέον το μοναδικό στήριγμα των ξένων στο εσωτερικό της Ελλάδας. Όπως ακριβώς το είχε προβλέψει ο Σαμαράς μιλώντας στην Μέρκελ και της είχε πει ότι η πολιτική σου είναι αδιέξοδη και τότε θα χρειαστείς ένα σχέδιο Β για να προχωρήσεις. Και τότε εγώ θα είμαι εδώ για να εφαρμόσω αυτό το σχέδιο Β. Εκείνη τη στιγμή ακουγόταν πολύ αντιμνημονιακό, αλλά τώρα πια ακούγεται πολύ υπέρ της γερμανικής ηγεμονίας στην Ευρώπη.



Πράγματι αυτή τη στιγμή οι καλά πληροφορημένοι Έλληνες, έχουν πεισθεί ότι η Γερμανία έχει επιστρέψει σε έναν οικονομικό εθνικισμό με τον οποίο προσπαθεί να πετύχει τους στόχους που δεν πέτυχε το 1940 -1945 με τον πρωσικό εθνικισμό. Ο τελευταίος καγκελάριος της Γερμανίας που πίστευε πραγματικά στην ενωμένη Ευρώπη ήταν ο Χέλμουτ Κολ. Και το πιστεύει ακόμα γιατί στη μοναδική του παρέμβαση ήταν για να επικρίνει τη Μέρκελ που ο ίδιος την ανέδειξε. Το ίδιο το έχουν καταλάβει και διεθνώς όλο και περισσότεροι και κυρίως οι Αμερικανοί και οι Άγγλοι. Η Γερμανία η οποία δέχθηκε να υποστηρίξει τη δημιουργία του ευρώ, το οποίο ήταν γαλλικό σχέδιο με αντάλλαγμα την ενοποίηση της Γερμανίας (επί Κόλ) και με τη σύμφωνη γνώμη των ΗΠΑ, και της Αγγλίας (οι οποίες εγγυήθηκαν ότι δεν θα επιστρέψει στην επιθετικότητά της η Γερμανία στο μέλλον) είναι τώρα η μοναδική χώρα στην ΕΕ η οποία θέλει να πετάξει έξω από το ευρώ τις μικρές χώρες γιατί αλλιώς θα πρέπει να συμφωνήσει στην μόνιμη μεταβίβαση πόρων στις μειονεκτικές περιοχές της Ευρώπης. Δηλαδή να μετατραπεί η Ευρώπη σε μια πραγματική ομοσπονδία με μεγάλο ομοσπονδιακό προϋπολογισμό κατά το πρότυπο των ΗΠΑ.

Τη στιγμή της κρίσης λοιπόν όταν όλες οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες εμφανίζονται αδύνατες, η Γερμανία εμφανίζεται ισχυρή και αλλάζει με την πυγμή της την πολιτική σύσταση και διάρθρωση της ΕΕ. Το κοινοβούλιο παραμερίζεται, στη θέση της κομισιόν και των συλλογικών οργάνων εμφανίζονται δήθεν διακρατικά όργανα όπως ο EFSF και ο ESF στην θέση της πολιτικής ισοτιμίας όλων των χωρών εμφανίζεται ο γαλλογερμανικός άξονας και τελικά η Γερμανία στην ηγεμονία της Ευρώπης. Η εξουσία την οποία η Γερμανία διεκδικεί μόνον για τον εαυτό της και δεν την μοιράζεται με κανέναν άλλον, είναι η νομισματική πολιτική και η οικονομική πολιτική που στηρίζει αυτή τη νομισματική πολιτική.

Αυτός είναι καίριος πυρήνας της κυριαρχίας της κάθε χώρας. Ας μην το αναλύσουμε άλλο, αλλά οι τομείς όπου η Γερμανία θέλει όλη την εξουσία και την έχει πάρει προς το παρόν είναι οι τιμές των ακινήτων, το ασφαλιστικό σύστημα σε συνδυασμό με το δημογραφικό της κάθε χώρας, και οι μισθοί με τις συντάξεις στο όνομα της ανταγωνιστικότητας.



Ανατρέποντας την πολιτική του μνημονίου και της λιτότητας για όλη την Ευρώπη και για την Ελλάδα, σημαίνει ότι ανατρέπεται ο γερμανικός πολιτικός σχεδιασμός και οι τροποποιήσεις των ιδρυτικών συνθηκών σε γερμανική κατεύθυνση. Και η τροποποίηση πρέπει να γίνει σε ευρωπαϊκή κατεύθυνση, δηλαδή στην αντίθετη. Δηλαδή να επιστρέψει η Ευρώπη στις πολιτικές σύγκλισης των οικονομιών και όχι απόκλισης, στην πολιτική της αλληλεγγύης και όχι της τιμωρίας των χωρών που έχουν ελλείμματα κι έτσι στηρίζουν τις εξαγωγικές χώρες όπως η Γερμανία. Να επιστρέψει στην αύξηση του κοινοτικού προϋπολογισμού ο οποίος θα έχει έσοδα από ομοσπονδιακούς φόρους και όχι να υποχωρήσει σε διακρατικές σχέσεις διμερείς και πολυμερείς, όπως στο παρελθόν.



Πολιτικά η σημερινή Γερμανία θέλει να οικοδομήσει μια αυτοκρατορία με τεράστιες ανισότητες στο εσωτερικό της Ευρώπης και με τη Γερμανία στην ηγεμονία αυτής της αυτοκρατορίας. Ο οικονομικός εθνικισμός την οδηγεί σε μέτρα τιμωρίας των απείθαρχων, το οποίο πολιτικά παραπέμπει σε σχήμα διακυβέρνησης των περασμένων αιώνων, όταν οι ευρωπαίοι αυτοκράτορες είχαν εκ θεού το δικαίωμα να κυβερνούν και όχι από το λαό. Γι αυτό και το έλλειμμα δημοκρατίας διαρκώς μεγαλώνει αντί να μηδενίζεται. Έτσι πρέπει να δούμε και τις γαλλικές και τις ελληνικές εκλογές.



Αν χάσουμε την ευρωπαϊκή εικόνα, δεν μπορούμε να βγάλουμε άκρη. Γι αυτό και έχει μεγάλη πολιτική σημασία διεθνώς το ζήτημα της προβολής από την Ελλάδα του θέματος των γερμανικών αποζημιώσεων, επανορθώσεων και πληρωμής των αναγκαστικών δανείων. Γιατί χτυπάει ακριβώς τον γερμανικό οικονομικό εθνικισμό. Είναι ένα ζήτημα στο οποίο θα έχουμε συμμάχους αν το προωθήσουμε σωστά και τους λαούς της Ευρώπης και τις ΗΠΑ και την Αγγλία. Ακόμα και τους Γερμανούς οι οποίοι δεν ρωτήθηκαν αν θέλουν να επιστρέψουν στον πρωσικό εθνικισμό και να εγκαταλείψουν τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό και την προσήλωση στα συνταγματικά τους πρότυπα της ομοσπονδίας. Αν ερωτηθούν εγκαίρως είναι βέβαιο ότι οι Γερμανοί θα απορρίψουν τα σχέδια ηγεμονίας, αλλά προς το παρόν οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειοψηφία των Γερμανών έχει πεισθεί από την προπαγάνδα της Μέρκελ και αυτό υποχρεώνει και τους σοσιαλδημοκράτες να ακολουθούν καθώς ήταν οι πρώτοι με τον Σρέντερ που ξεκίνησαν αυτό το γερμανικό σχέδιο. Η Μέρκελ ακολούθησε.

Η ψήφος των Ελλήνων πολιτών ήταν λοιπόν πολύ σοφή στο σύνολό της. Κατέστρεψε το πολιτικό σύστημα που αποδέχθηκε την εκχώρηση της κυριαρχίας και αποδέχθηκε τον γερμανικό ηγεμονισμό. Κατέστρεψε το δικομματισμό που οδήγησε την Ελλάδα στη χρεοκοπία και όχι μόνον στην οικονομική. Ήταν σταθερά υπέρ του ευρώ και εναντίον του μνημονίου. Έψαξε να βρει τα κόμματα που θα ήταν ταυτόχρονα υπέρ της Ευρώπης και του ευρώ, αλλά εναντίον της γερμανικής ηγεμονίας και του μνημονίου. Βρήκε τον ΣΥΡΙΖΑ και ενθουσιάστηκε με τη ΔΗΜΑΡ και με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, οι οποίοι δεν ήταν στο πρόγραμμα, αλλά ήταν αποτέλεσμα της προσπάθειας να υποταγεί η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ στον γερμανικό ηγεμονισμό. Η Χρυσή Αυγή και ο ΛΑΟΣ είναι και αποτέλεσμα του πρωσικού εθνικισμού ο οποίος δημιουργεί και τέτοια αντίβαρα ελληνικού εθνικισμού. Μόνον που ο ένας εθνικισμός είναι αυτός που επ ελαύνει και ο άλλος είναι η καρικατούρα του. Ο ΛΑΟΣ τρείς κωλοτούμπες στη σειρά υπέρ και κατά του μνημονίου και η Χρυσή Αυγή δεν έχει αποφασίσει αν θέλει ευρωπαίκούς εθνικισμούς ή αν είναι συμπλήρωμα και παράγωγο του γερμανικού οικονομικού εθνικισμού. Πάντως δεν είναι το ελληνικό ανάλογο της Μέρκελ γιατί δεν έχει κανέναν ελληνικό οικονομικό εθνικισμό, γιατί αλλιώς θα ήταν υπέρ της οικονομικής επέκτασης της Ελλάδας στην Τουρκία, τη Βουλγαρία και την Αλβανία και τα Σκόπια, ενώ το μόνο που θέλει είναι να πλακώσει στο ξύλο τους μετανάστες από αυτές τις χώρες για να μην μοιραστούν το ευρωπαϊκό όνειρο της ευημερίας. Προς το παρόν αντικειμενικά εξυπηρετεί τα γερμανικά σχέδια του κλειστού κλάμπ δύο και τριών ταχυτήτων.





Παρασκευή, Μαΐου 25, 2012

Μετά από μιά εβδομάδα προβολής του αποτυχημένου διλήμματος ευρώ ή Τσίπρας, ο ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο 30%



Πριν από δυόμιση χρόνια, η άρνηση της ΕΕ να εγγυηθεί το χρέος της Ελλάδας και να της διαθέσει 10 δισεκατομμύρια ευρώ για να επιστρέψει στην ανάπτυξη, (και να συνεχίσει να δανείζεται από τις αγορές με σπρέντ 1% από τα γερμανικά ομόλογα, οδήγησε στο μνημόνιο. Από τη στιγμή που η ΕΕ αρνήθηκε να εγγυηθεί το συνολικό χρέος των χωρών μελών (και συνεχίζει να το κάνει) όλοι θεώρησαν ότι η Ελλάδα δεν θα πληρώσει το σύνολο του χρέους, άρα οι τράπεζες που το είχαν δανείσει κινδυνεύουν να χρεοκοπήσουν κυρίως οι γαλλικές (είχαν δώσει το 36%) οι γερμανικές, (είχαν δώσει το 21%) και οι ελληνικές που είχαν δώσει τα υπόλοιπα. Αμέσως άρχισε η φυγή των καταθέσεων από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα και μέσα σε έναν χρόνο είχαν φύγει 70 δισεκατομμύρια ευρώ, από 240 δις έπεσαν οι καταθέσεις στα 170. Σήμερα είναι περίπου 160 δις δηλαδή κάτω από το ετήσιο ΑΕΠ.


Η ΕΚΤ, αγόρασε μέρος του ελληνικού χρέους από γαλλικές και γερμανικές τράπεζες (περίπου 50 δισεκατομμύρια ευρώ) και η Ελλάδα πλήρωσε μέσω του πρώτου μνημονίου περίπου 60 δισεκατομμύρια ευρώ, άρα οι ξένες τράπεζες έσωσαν περίπου τα δύο τρίτα από τα δάνεια που είχαν δώσει. Από το υπόλοιπο ένα τρίτο, υποχρεώθηκαν να κουρέψουν με το κούρεμα που ακολούθησε μόνον 29 δισεκατομμύρια ευρώ και άλλα τόσα κούρεψαν οι ελληνικές τράπεζες. Η υπόθεση των ξένων σχεδιαστών του μνημονίου ήταν ότι έτσι οι καταθέσεις θα επέστρεφαν στις ελληνικές τράπεζες και κυρίως δεν θα υπήρχε διαρροή καταθέσεων από τις ξένες τράπεζες.

Η υπόθεση αυτή δεν επαληθεύτηκε. Οι καταθέσεις από τις ελληνικές τράπεζες δεν επέστρεψαν αντιθέτως έφυγαν κι άλλες για τα μαξιλάρια. Τώρα επιβεβαιώνεται ότι δεν είναι μόνον οι ελληνικές καταθέσεις που κάνουν φτερά αλλά γίνεται το ίδιο με την Ισπανία και με την Ιταλία, χωρίς το φαινόμενο να έχει πάρει ακόμα τεράστιες διαστάσεις. Η ΕΚΤ εμφανίζεται ψύχραιμη γιατί οι περισσότερες από τις ελληνικές καταθέσεις κατευθύνθηκαν στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα και όχι σε τρίτες χώρες όπως η Ελβετία, η Αγγλία ή οι ΗΠΑ. Ήταν μικρό το τμήμα που έφυγε εκτός ευρωζώνης. Απόδειξη ότι τα γερμανικά ομόλογα έχουν πλέον επιτόκιο 0,07% δηλαδή σχεδόν μηδενικό και πάντως μικρότερο από το επιτόκιο της ΕΚΤ που είναι 1%.

Αντιθέτως οι λίγες καταθέσεις που κατευθύνθηκαν στην Ελβετία, οδήγησαν σε ανατίμηση του ελβετικού φράγκου πράγμα που αντιμετωπίστηκε από την κεντρική τράπεζα με κόψιμο χρήματος για να κρατήσει την ισοτιμία στο 1,2 του ευρώ.Η ΕΚΤ ανησύχησε μόνον για το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα γι αυτό και έδωσε έκτακτη ρευστότητα περίπου 1 τρισεκατομμύριο ευρώ, το οποίο όμως κράτησε μόνον για τρείς μήνες χωρίς να ρίξει τα επιτόκια. Αυτή της στιγμή μεγάλες οικονομίες της Ευρώπης δανείζονται με το απαγορευτικό 6% πράγμα που δεν μπορεί να διαρκέσει πολύ. Το ελληνικό πειραματόζωο δείχνει ότι η πολιτική αυτή είναι αδιέξοδη. Το ελληνικό πειραματόζωο δεν ενδιαφέρει τους Ευρωπαίους. Ενδιαφέρουν μόνον τα αποτελέσματα της πολιτικής που δοκιμάζεται. Αν η Ελλάδα θέλει να σωθεί, πρέπει να έχει δική της πολιτική και να στηριχθεί στις δικές της δυνάμεις. Αν ζητήσει βοήθεια μπορεί να της δοθεί ή όχι, μπορεί να είναι μικρή ή μεγαλύτερη, αλλά μόνον αν στηριχθεί στις δικές της δυνάμεις και σταματήσει να είναι πειραματόζωο, μπορεί να σωθεί.

Αντίθετα η Γερμανία θέλει να κάνει κι άλλο ένα πείραμα πάνω μας. Να ακρωτηριάσει την ευρωζώνη, βγάζοντας την Ελλάδα και την Πορτογαλία από το ευρώ. Αν αυτή η θεραπεία για την ευρωζώνη αποδειχθεί σωστή και σταματήσει η κρίση της Ευρώπης, θα σπρώξει εκτός ευρώ και άλλες χώρες διατηρώντας το ευρώ μόνον για τον πλεονασματικό πυρήνα. Η δοκιμή είναι σαφώς παράνομη, γιατί το ευρώ αποσκοπούσε στην ενοποίηση της Ευρώπης και όχι στη διάλυσή της. Ήταν μάλιστα το πολιτικό τίμημα για να επιτραπεί η ενοποίηση της Γερμανίας. Η Γερμανία δοκιμάζει τώρα να δεί αν μπορεί να αλλάξει τη συμφωνία, να κρατήσει την ενοποίηση αλλά να απαλλαγεί από το ευρώ, δηλαδή από τις υποχρεωτικές μεταβιβάσεις πόρων στο εσωτερικό της ευρωζώνης.

Οι άλλες ισχυρές χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Αγγλία και η Γαλλία, οι G-8 διαφωνούν πολιτικά και έτσι πρέπει να διαβάσουμε την ανακοίνωσή τους και τις δηλώσεις των ηγετών τους: Η Ελλάδα θα παραμείνει στο ευρώ. Η προσθήκη που κάνουν, ότι πρέπει και να τηρήσει το πειραματόζωο τα συμφωνηθέντα είναι αυτονόητη. Είναι απλώς το φύλλο συκής προς την Μέρκελ η οποία το εισπράττει. Ότι και καλά δεν της λένε απαγορεύεται ο ακρωτηριασμός της ευρωζώνης, αλλά της λένε ότι θα τηρήσει η Ελλάδα τα συμφωνηθέντα και δεν θα της στοιχίσει πολύ ακριβά. Με βαριά καρδιά η Μέρκελ το αποδέχεται ενώ ο Σόϊμπλε δεν έχει καταθέσει ακόμα τα όπλα, γιατί ξέρει ότι αυτό θα της κοστίσει μερικά τρισεκατομμύρια σε βάθος δεκαετιών σε μεταβιβάσεις πόρων σε όλη την ευρωζώνη. Και εύχεται να συμβεί κανένα ατύχημα στην Ελλάδα ώστε αφού δεν μπορεί να την δολοφονήσει, να αυτοκτονήσει μόνη της. Ο Τσίπρας όμως δεν συνεργάζεται και δεν θέλει έξοδο από το ευρώ όπως ήλπιζαν. Ο Παπαδήμος έκανε ότι μπορούσε για να προκαλέσει κρίση με τη δήλωση ότι υπάρχουν προετοιμασίες για την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, το χρηματιστήριο έχασε 100 μονάδες στη Νέα Υόρκη, αλλά μετά κι αυτό σταμάτησε. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ κάνουν ότι μπορούν συνδυάζοντάς το με εκλογικές σκοπιμότητες ισχυριζόμενοι ότι ο Τσίπρας μπορεί να μας οδηγήσει εκτός ευρώ, ακόμα και χωρίς να το θέλει λόγω ασχετοσύνης και ανικανότητας και γιατί η ΚΟΕ και ο Λαφαζάνης έχουν διαφορετική άποψη από τον Τσίπρα. Αλλά και η ΚΟΕ και ο Λαφαζάνης είπαν ότι δεν έχουν διαφορετική άποψη από τον Τσίπρα και δεν θέτουν τέτοιο ζήτημα σε αυτή τη φάση και πάντως σε αυτή τη δεκαετία. Το σύστημα γενικώς αξιοποίησε ακόμα και δηλώσεις Στρατούλη για να προκαλέσει κρίση στο τραπεζικό σύστημα, πάντα σε συνδυασμό με εκλογικά οφέλη, και φορτώνοντας την ευθύνη στον Στρατούλη που κάνει λάθος διατυπώσεις και όχι στους ίδιους που κάνουν την τρίχα τριχιά. Η ουσία είναι ότι ακόμα και ο Προβόπουλος παραδέχεται ότι μετά από μια εβδομάδα προσπαθειών, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ έπαψε να είναι πρώτο κόμμα, ούτε οι καταθέσεις που έφυγαν ξεπέρασαν το 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ, δηλαδή είναι απλώς τα λεφτά που φάγαμε από τις καταθέσεις μας του προηγούμενου μήνα για να βγάλουμε τον μήνα των εκλογών που είχαμε λίγα έξοδα παραπάνω. Το ΑΕΠ της χώρας είναι περίπου 15 δισεκατομμύρια ευρώ το μήνα, οπότε λογικό είναι να υπάρχουν τέτοιες μικρές αναταράξεις στο πορτοφόλι μας. Δέκα εκατομμύρια Έλληνες αν κρατήσουμε κατά μέσο όρο 150 ευρώ στην τσέπη μας αντί για την τράπεζα, κάνουν 1,5 δις. Δεν είναι κανένα φοβερό ποσό. Αυτό έγινε και τα υπόλοιπα είναι για προπαγάνδα που λέει και ο Γιούνκερ.

Από δευτέρα θα το έχουν καταλάβει όλοι και θα σταματήσει η προπαγάνδα και λίγο λίγο και σιωπηρά το δίλημμα ευρώ ή Τσίπρα θα αποσυρθεί γιατί δεν το πιστεύει κανείς. Σύμμαχος του Τσίπρα δυστυχώς ήταν μόνον η Παπαρήγα η οποία έκανε δηλώσεις στην κατεύθυνση … σιγά να μην θέλει ο Τσίπρας να βγάλει την Ελλάδα από το ευρώ. Δεν τον βλέπετε που είναι η εφεδρεία του συστήματος; Εμένα πρέπει να ψηφίσετε που δεν συμμετέχω σε καμιά κυβέρνηση, ούτε με τον Τσίπρα. Πριν μια εβδομάδα έλεγα με τον Γιάννη το Μηλιό, ότι δεν φαντάζομαι να σας κάνει τέτοιο δώρο η ΝΔ και να σας επιτεθεί με το δίλημμα ευρώ ή δραχμή και σας κάνει κόμμα του 30% και ήδη αυτό έχει γίνει. Αν συνεχίσουν άλλη μια εβδομάδα, θα γράψει 10 μονάδες διαφορά από τη ΝΔ…Γιατί κανείς δεν πιστεύει τέτοια χονδροειδή προπαγάνδα, η οποία εξυπηρετεί μόνον τη Μέρκελ και τον Σόϊμπλε. Κανέναν άλλον στην Ευρώπη και ασφαλώς ούτε τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Αν θέλουν να είναι πειστικοί ότι επιδιώκουν την επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, πρέπει να αλλάξουν πολιτική και να πείσουν ότι αυτό που υπόσχεται ο Τσίπρας μπορούν κι εκείνοι να το κάνουν πιο καλά και πιο γρήγορα. Για παράδειγμα μπορούν να προσχωρήσουν στην πρόταση της ΓΣΕΕ και να δεσμευθούν ότι η επόμενη κυβέρνηση θα ακυρώσει τις μειώσεις μισθών από 22 ως 50% στον ιδιωτικό τομέα και ότι θα ακυρώσει την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και της μετενέργειας.

Ο Μόνος που μπορεί να φρενάρει τον Τσίπρα είναι ο εαυτός του. Γιατί ασφαλώς δεν πρέπει να υποτιμούμε το γεγονός ότι οι λεγόμενες αγορές, και η Μέρκελ και το ΔΝΤ και όλα αυτά τα ευαγή ιδρύματα στα οποία έχουμε παραδοθεί, εκδικούνται σκληρά όποιον δεν υποτάσσεται όπως π.χ. ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Αντώνης Σαμαράς. Και ασφαλώς αν θέλουν να τρομοκρατήσουν τους υπόλοιπους δεν θα στραφούν εναντίον του ΚΚΕ που δεν συμμετέχει σε καμιά κυβέρνηση ή κατά της Χρυσής Αυγής η οποία είναι εκτός συστήματος διακυβέρνησης. Κανείς δεν πετάει πέτρες στα στέρφα δένδρα. Πέτρες πετάνε σε αυτά που κάνουν καρπούς.

Τετάρτη, Μαΐου 23, 2012

Η Ελλάδα είναι κράτος και πρέπει να αποκτήσει κυβέρνηση



Το τελευταίο χρονικό διάστημα, κάθε φορά που ανοίγει το στόμα της η Μέρκελ ή ο Σόϊμπλε, ή άλλοι ευρωπαίοι αξιωματούχοι να προτείνουν ή να πιέσουν για αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ, σημειώνεται κι άλλη μια διαρροή καταθέσεων. Το ίδιο γίνεται και κάθε φορά που τα ελληνικά κόμματα του μνημονίου μεταφέρουν αυτό το κλίμα στην Ελλάδα και ψάχνουν να βρούν ύποπτους Έλληνες που επιθυμούν την αποχώρηση από το ευρώ. Κάτι αντίστοιχο με την αναζήτηση κομμουνιστών την εποχή του μακαρθρισμού στις ΗΠΑ όταν όποιος ήταν αντιρατσιστής, ή ειρηνιστής ή απλός φιλελεύθερος ή πάντως δεν ήταν φανατικός αντικομμουνιστής, γινόταν στόχος διώξεων, συκοφάντησης ή και λιντσαρίσματος.


Οι ίδιοι κύκλοι που προκαλούν αυτή την ανησυχία και την απόσυρση καταθέσεων, προσπαθούν και να το εκμεταλλευτούν για να πιέσουν την Ελλάδα κάνοντας ακόμα πιο απαραίτητες τις δόσεις του δανείου για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών. Όταν είσαι εξαρτημένος, αυτή η εξάρτηση χρησιμοποιείται εναντίον σου. Ατυχώς το κόμμα του μνημονίου στην Ελλάδα, δεν έχει αναλάβει τις ευθύνες του, δηλαδή να διαμαρτυρηθεί και να απαιτήσει από τους Γερμανούς ισότιμη και φιλική συμπεριφορά αντί για εχθρική στάση η οποία έχει μεταφερθεί μέσω της επίσημης προπαγάνδας και στο επίπεδο του κόσμου. Οι Γερμανοί τουρίστες στην Ελλάδα είναι φέτος 30% λιγότεροι από πέρυσι, κι αυτό αρκεί για να καταλάβουμε πως έχουν δυσφημίσει τους Έλληνες και την Ελλάδα στη Γερμανία. Ακόμα και Έλληνες της Γερμανίας έχουν επηρεαστεί από αυτή την ανθελληνική προπαγάνδα και υποστηρίζουν ανοιχτά στο διαδίκτυο την Μέρκελ κατά των Ελλήνων. Πράγμα φυσιολογικό που μας επιτρέπει να καταλάβουμε το μέγεθος του μποϋκοτάζ της ελληνικής οικονομίας.



Σκέφτεστε τι κύμα διαμαρτυρίας θα είχε ξεσηκωθεί στη Γερμανία αν είχαμε μια αντίστοιχη μείωση 30% των εισαγωγών από τη Γερμανία; Εδώ αποδεχόμαστε τα χτυπήματα με στωϊκότητα και χριστιανική συμπεριφορά γιατί γυ7ρίζουμε και το άλλο μάγουλο να μας χαστουκίσουν. Και αυτή η συμπεριφορά έχει ως φυσιολογικό αποτέλεσμα να πολλαπλασιάζονται τα χαστούκια σε όλα τα επίπεδα. Το πρόβλημα ξεκίνησε από το απαράδεκτα ανίκανο πολιτικό σύστημα που μας εκπροσωπεί τα τελευταία χρόνια στο εξωτερικό και ανακυκλώνεται στο πολιτικό σύστημα που είναι πλέον εξαρτημένο από τις δόσεις των προστατών του προτεκτοράτου.

Η λύση του προβλήματος είναι απλή με την προϋπόθεση ότι το πολιτικό σύστημα έχει καθαιρεθεί και έχουμε μια κυβέρνηση που θα υπηρετεί τα συμφέροντα των Ελλήνων πλέον. Την βλέπουν ακόμα και οι ξένοι με τη μορφή ενός βιώσιμου σχεδίου γιατί τα μνημόνια καταλήγουν να μην βγαίνουν ούτε στα χαρτιά και η μετατροπή της Ελλάδας σε προτεκτοράτο δεν έλυσε κανένα πρόβλημα, αντιθέτως δημιουργεί καινούργια προβλήματα. Τα βήματα είναι τρία και έπρεπε να γίνουν από την αρχή.

 Διαγραφή μέρους του ελληνικού δημόσιου και ιδιωτικού χρέους

 Χαλάρωση της λιτότητας η οποία καταστρέφει την κοινωνία την οικονομία και το πολιτικό σύστημα

 Δημοσιονομικές μεταβιβάσεις πόρων στο εσωτερικό της ΕΕ για την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα.

Η Γερμανία προσπαθεί να αποφύγει το τρίτο, τις μεταβιβάσεις πόρων, γιατί καταλαβαίνει ότι εκείνη πρόκειται να πληρώσει το λογαριασμό γιατί εκείνη έχει και εκείνη επωφελείται από την ενιαία εσωτερική αγορά. Σπρώχνει λοιπόν την Ελλάδα και την Πορτογαλία σε πρώτη φάση εκτός ευρώ, αλλά το σχέδιό της είναι αδιέξοδο και δεν μπορεί να βρεί συνεργάτες στο εσωτερικό να την διευκολύνουν. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ κάνουν ότι μπορούν για να ανακαλύψουν εσωτερικό εχθρό, αλλά το αποτέλεσμα θα είναι να φτιάξουν τον Τσίπρα ως τον πιο φανατικό ευρωπαϊστή και υποστηρικτή του ευρώ. Είναι ο μόνος πολιτικός που έχει κάνει τόσες δηλώσεις υπέρ του ευρώ τον τελευταίο μήνα, στο εσωτερικό και κυρίως στο εξωτερικό.

Αν η Γερμανία κατάφερνε να πείσει τη ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ να βγάλουν την Ελλάδα από το ευρώ, αυτομάτως δεν θα είχε την υποχρέωση να δεχθεί μόνιμες μεταβιβάσεις πόρων στην ΕΕ για μερικά χρόνια. Το ίδιο αποτέλεσμα θα είχε η Γερμανία αν κατάφερνε φυσικά να πείσει τα άλλα κόμματα να δεχθούν την έξοδο από το ευρώ και προσπαθεί να το πετύχει λέγοντας ότι είναι μονόδρομος «μνημόνιο ή ευρώ». Καταστροφή της χώρας δηλαδή ή ευρώ. Καταστροφή του εθνικού κράτους ή ευρώ. Καταστροφή του κοινοτικού κεκτημένου για την Ελλάδα για να συνεχίσει μετά με την ίδια καταστροφή στις άλλες χώρες. Αντικειμενικά δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ αυθτή τη στιγμή και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες οι οποίοι έχουν εξαφανιστεί από τη δημοσιότητα σαν να μην υπάρχουν. Δεν σας κάνει εντύπωση η πλήρης εξαφάνιση; Οφείλεται στο ότι τους χαλάει τη σούπα της προπαγάνδας ότι δηλαδή οι επικίνδυνοι Αριστεροί και κρυφοκομμουνιστές έχουν κρυφή ατζέντα την έξοδο από το ευρώ επειδή δεν δέχονται το μνημόνιο και την καταστροφή του εθνικού κράτους. Ενώ ο Καμένος δεν μπορεί να κατηγορηθεί ως κρυφοκομμουνιστής ούτε ως αριστερός. Είναι απλώς αντιμνημονιακός όπως και ο Τσίπρας και όπως η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, δεξιών και αριστερών. Ακόμα και οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ είναι εναντίον του μνημονίου.

Ο καυγάς είναι ποιος θα κυβερνήσει. Εκείνοι που ελέγχονται από τους ξένους και έχουν υπηρετήσει τα σχέδιά τους, με τη θέλησή τους ή υποχωρώντας στις πιέσεις ή εκείνοι που δεν υποχωρούν και ελέγχονται περισσότερο από τους πολίτες παρά από τους ξένους;

Η υποδοχή του Τσίπρα και η ψυχρότητα στη Γερμανία και στη Γαλλία, αντανακλά ακριβώς αυτή την αμηχανία των ξένων που δεν ελέγχουν ούτε καν έχουν δίαυλο επικοινωνίας με τον Τσίπρα. Η αδυναμία του Τσίπρα είναι η έλλειψη επικοινωνιακού χαρίσματος, με δυό συνεντεύξεις στα ξένα ενημέρωσης να τους κερδίσει λέγοντας το αυτονόητο. Εί9μαστε μια ανεξάρτητη ευρωπαϊκή χώρα πλήρες μέλος της ΕΕ και έχουνμε τα ίδια δικαιώματα με τη Γερμανία και με τη Γαλλία. Απαιτούμε τον σεβασμό σας όπως κι εμείς σεβόμαστε τα ίδια δικά σας δικαιώματα. Εσείς θα δεχόσασταν να γίνεται προτεκτοράτο άλλης χώρας; Θα καταργούσατε το δικαίωμα της Βουλής να ψηφίζει προϋπολογισμό και της κυβέρνησης να κυβερνά; Ολόκληρη η Ευρώπη δεν πλήρωσε με αυξημένα επιτόκια το κόστος της επανένωσης της Γερμανίας; Γιατί δεν δείχνετε την ίδια αλληλεγγύη προς την Ελλάδα; Αφού οι ξένες τράπεζες έχουν πάρει τα 81 σέντς από κάθε ευρώ που έχουμε δανειστεί, γιατί δεν αναλαμβάνετε το αντίστοιχο βάρος της επιλογής σας αλλά θέλετε να το φορτώσετε στην Ελλάδα; Εσείς πώς έχετε δικαίωμα να δέχεστε ή να μην δέχεστε το σύμφωνο δημοσιονομικής σταθερότητας, αλλά εμείς δεν έχουμε το ίδιο δικαίωμα; Εμείς γιατί δεν σας ζητούμε να φύγετε από το ευρώ όταν διαφωνείτε, αλλά εσείς το ζητάτε; Όπως το είχε κάνει με μία μόνον συνέντευξη ο Ανδρέας Παπανδρέου προς το αμερικανικό δίκτυο ABC μετά τις εκλογές του 1981 και κατάφερε να δώσει την εικόινα του σοβαρού εθνικού ηγέτη μιάς χώρας συμμάχου των ΗΠΑ, αντί για την κατασκευασμένη εικόνα της αμερικανικής προπαγάνδας, ότι είναι ο επικίνδυνος κρυφοκομμουνιστής που θέλει να διαλύσει το ΝΑΤΟ και να προσχωρήσει στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας.



Ο Τσίπρας δεν χρειάζεται να είναι χαρισματικός και να τα ξέρει όλα. Μπορεί να έχει ένα σοβαρό επιτελείο και μια δημοκρατική ηγεσία στο κόμμα του, από κάτω μέχρι πάνω, με εκλεγμένα όργανα σε όλα τα επίπεδα απευθείας από τους πολίτες και να ρωτάει με δημοψηφίσματα τη γνώμη των πολιτών για τα σημαντικά ζητήματα. Οι χαρισματικοί καταλήγουν σε αυταρχικότητα και σε αρχηγικά κόμματα και χειραγωγούνται από τους εχθρούς τους. Οι Έλληνες έχουν ανάγκη να ελέγχουν πλήρως τα κόμματα τη Βουλή και την κυβέρνησή τους. Τα άλλα προβλήματα θα λυθούν μέσα από συντονισμένες προσπάθειες χωρίς περιττές θυσίες.

Η ανταγωνιστικότητα εφόσον δεν μπορεί να γίνει με μειώσεις των ονομαστικών και των πραγματικών μισθών, μπορεί να γίνει με επιδοτήσεις από εξωτερικούς πόρους. Ας το προτείνει η Γερμανία ή το ΔΝΤ αν νομίζουν ότι το επίπεδο των μισθών είναι καθοριστικό. Κυρίως όμως χρειάζεται αύξηση της παραγωγικότητας μέσα από επενδύσεις και από δημόσιες επενδύσεις που θα χρηματοδοτηθούν μέσω της τράπεζας Ευρωπαϊκών επενδύσεων και θα αποδώσουν σε εύλογο χρονικό διάστημα και όχι αμέσως. Η κυβέρνηση του μνημονίου ούτε διανοήθηκε να το ζητήσει ή να το υπαινιχθεί. Δεν υπήρξαν καθόλου διαπραγματεύσεις.

Ακόμα και το κούρεμα με το PSI έγινε με προκλητικό τρόπο εις βάρος του ιδιωτικού τομέα και εις βάρος του ελληνικού ιδιωτικού τομέα. Οι ξένες τράπεζες είχαν πουλήσει τα περισσότερα ομόλογά τους στην ΕΚΤ ή είχαν ήδη πληρωθεί στο 100% μέσω του πρώτου δανείου και εξακολουθούν να πληρώνονται. Κι αυτό πρέπει να μπεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να κουρευτούν κι αυτά τα ποσά, μαζί με το ιδιωτικό χρέος στο εσωτερικό της Ελλάδας, επιχειρήσεων και νοικοκυριών, στο ίδιο ποσοστό 53,5%. Τώρα είναι πολύ πιο δύσκολο να γίνει αυτό που έπρεπε να έχει κάνει ο Παπανδρέου το 2009 και το 2010, αλλά έστω και πιο δύσκολα πρέπει να γίνει.



Και αυτές τις καθυστερήσεις δεν είναι δυνατόν να τις επωμιστεί μόνον η Ελλάδα γιατί δεν ήταν μόνον λάθος του Παπανδρέου που δεν αντιστάθηκε, αλλά και της Μέρκελ που επέμενε και εκβίαζε μεζί με τον Σαρκοζί. Το αυτομαστίγωμα δεν πρέπει να πάρει τώρα τη μορφή ότι για όλα φταίει μόνον ο Παπανδρέου ο οποίος έλεγε ναι σε όλα! Κάποιος τον υποχρέωνε να σκύψει και να λέει ναι σε όλα.

Το να τηρήσει η Ελλάδα τις δεσμεύσεις της, σημαίνει να μειώσει το πρωτογενές έλλειμμα που το έχει ήδη μειώσει κι αν δεν υποχρεωθεί να μειώσει τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα, τότε είναι εφικτό να πιάσει τους στόχους της. Η λιτότητα μπορεί να έχει αποτέλεσμα μόλις επιστρέψουμε στην ανάπτυξη. Νωρίτερα δεν γίνεται να έχει αποτελέσματα η λιτότητα στο δημόσιο τομέα. Σε όλες τις χώρες που πέρασαν κρίση, από την Αργεντινή ως τη Ρωσία, το δημόσιο έλλειμμα μηδενίστηκε μόνον όταν επέστρεψαν στην ανάπτυξη. Όταν δημιουργείται ύφεση της τάξης του 7% το έλλειμμα πάλι μεγαλώνει.

Το ευρώ μπορεί να σωθεί αν όλοι μοιραστούν τα βάρη εξίσου και δεν ζητείται από την Ελλάδα να καταστραφεί. Ήδη έχουμε 1.100.000 επίσημους άνεργους και άλλο 1.000.000 άνεργους που δεν καταγράφονται ως άνεργοι. Και οι εργαζόμενοι έχουν χάσει το 50% του εισοδήματός τους. Και οι επισφάλειες των τραπεζών είναι στο 20%. Για να επιστρέψουν κάτω από το 7% πρέπει να σταθεροποιηθούν τα εισοδήματα και να ξαναβρούν δουλειά όλοι οι άνεργοι, καταγεγραμμένοι και μη. Οι Γερμανοί θέλουν να επωφελούνται από το ευρώ, αλλά να μην πληρώσουν ούτε ένα ευρώ γι αυτό. Για να συμβιβαστούν όμως Έλληνες και Γερμανοί πρέπει και οι Έλληνες να έχουμε μια κυβέρνηση που θα εκπροσωπεί τους Έλληνες. Και πρέπει ο συμβιβασμός να γίνει μεταξύ ισότιμων εταίρων της ΕΕ όχι με τις ιδιότητες του δανειστή και του δανειολήπτη. Η Ελλάδα είναι κράτος. Δεν είναι ιδιώτης.



Τρίτη, Ιουνίου 30, 2009

Δέν έτυχε... Πέτυχε!

Μάλλον θα πρέπει να θεωρηθεί αναμενόμενη λεπτομέρεια το γεγονός ότι όπως γράφουν σήμερα οι εφημερίδες, τα εντάλματα για την έκδοση του Μιχάλη Χριστοφοράκου στην Ελλάδα αναφέρονται σε πράξεις που τελέστηκαν ως το 2003. Έτσι είναι σίγουρο ότι τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται έχουν παραγραφεί στη Γερμανία και άρα δεν θα εκδοθεί. Τι επέβαλε να σταματούν οι πράξεις στο 2003; Η απάντηση είναι εύκολη. Γιατί αλλιώς θα αναφέρονταν σε πράξεις χρηματισμού μελών ή στελεχών της κυβέρνησης Καραμανλή πράγμα απαράδεκτο.

Αφού λοιπόν ο πρωθυπουργός αποφάσισε το κλείσιμο της Βουλής ώστε να παραγραφούν οι πιθανές ποινικές ευθύνες νεοδημοκρατών πολιτικών, για τους πολιτικούς του ΠΑΣΟΚ έχουν ήδη παραγραφεί, ήταν περιττό να ψάξει η Δικαιοσύνη. Έτσι τώρα παίρνει σειρά με εύσχημο τρόπο και με ευθύνη της Δικαιοσύνης όχι της κυβέρνησης, το κουκούλωμα των ευθυνών και για τα μη πολιτικά πρόσωπα. Δεν έτυχε. Πέτυχε.

Έτσι εδραιώνεται η δικαιολογημένη κοινή πεποίθηση των πολιτών ότι ποτέ κανείς δεν πήγε φυλακή επειδή διασπάθησε δημόσιο χρήμα ή επειδή καρπώθηκε δημόσιο χρήμα. Η πιο διεφθαρμένη δημόσια διοίκηση στην Ελλάδα, πάει χέρι-χέρι με την πιο διεφθαρμένη πολιτική ηγεσία η οποία περιμένει να δεί πότε θα την πάρουν με τις πέτρες οι πολίτες. Έχουν τεράστια υπομονή οι πολίτες στην Ελλάδα και ποτέ δεν απελπίζονται. Οι πολιτικοί βέβαια τους υποτιμούν ακόμη περισσότερο.

Για παράδειγμα είχα πεί πριν από περίπου ένα δύο μήνες όταν άρχιζαν να εμφανίζονται δημοσίως πολιτικοί στους οποίους έχουν χρεωθεί πολλά από τους πολίτες, όπως ο Αλογοσκούφης, ο Ρουσόπουλος και πιο παλιά ο Βουλγαράκης, ο Δούκας κλπ ότι είναι λάθος οι συμβουλές που τους έδωσαν οι διάφοροι ακριβοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι τους. Αντί να εμφανίζονται γρήγορα ελπίζοντας ότι έτσι θα σπάσει και πιο γρήγορα η κακή τους εικόνα και θα ξεχάσει πιο γρήγορα ο κόσμος γιατί τους χρέωσε τις αμαρτίες τους, έπρεπε να μένουν μακριά. Γιατί αλλιώς τους προκαλούνται μόνιμα σημάδια στο πρόσωπο από τα τραύματα. Όπως γίνεται και στην ιατρική αν δεν επουλωθούν καλά τα τραύματα, αφήνουν σημάδια. Ο χρόνος είναι αναντικατάστατος.

Αυτοί κάνουν τα δικά τους και προτιμούν τους κόλακες από τους φίλους. Προτιμούν να ακούνε αυτά που ακούγονται ευχάριστα και όχι αυτά που είναι χρήσιμα. Και όμως πληγώνουν έτσι τους ψηφοφόρους τους οι οποίοι γίνονται πρώην. Είναι σχεδόν ανέκδοτο να γράφει βιβλίο για να δώσει συμβουλές και ιδέες για την κρίση, ο υπουργός που επί πέντε χρόνια διαχειρίστηκε την οικονομία σχεδόν εν λευκώ και χωρίς καμία αντιπολίτευση αν εξαιρέσει κανείς τον Γιάννη Μανώλη από τη ΝΔ. Αυτή η οίηση, συνεχίζεται και είναι ότι πιο απωθητικό για τον πολίτη, πράγμα που δεν αντιλαμβάνεται σχεδόν κανένας πολιτικός. Όλοι νομίζουν ότι είναι αγαπητά πρόσωπα. Δεν είναι όμως. Έτσι τρώνε το κεφάλι τους. Το έφαγε και ο Ρουσόπουλος θα το φάνε και οι άλλοι και θα καθυστερήσουν την επιστροφή τους στην πρώτη γραμμή, αντί να την επιταχύνουν.

Ο πρωθυπουργός φαίνεται ότι το έχει πάρει απόφαση ότι θα χάσει τις εκλογές και μάλλον θα κάτσει να τις χάσει χωρίς να αντιδράσει. Ο Σημίτης επίσης ήξερε ότι πάει για να χάσει τις εκλογές και είχε αποφασίσει πρώτα να ολοκληρώσει την προετοιμασία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, μετά να ολοκληρωθεί η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ βάσει του χρονοδιαγράμματος, μετά να προεδρεύσει στην ΕΕ, μετά να δώσει ένα τσιγκούνικο αλλά αληθινό πακέτο παροχών της τάξης ένα κουλούρι την ημέρα όπως το είχε χαρακτηρίσει ο Σουφλιάς και μετά να παραιτηθεί και να δώσει το δαχτυλίδι της διαδοχής στον Γιώργο Παπανδρέου και να διεκδικήσει εκείνος την εκλογική νίκη. Στο μυαλό του μ’ αυτά μπορούσε το ΠΑΣΟΚ να ξανακερδίσει τις εκλογές και πάντως αν έβγαινε η ΝΔ θα μπορούσε το ΠΑΣΟΚ σύντομα, δηλαδή το 2007 να επιστρέψει το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση.

Ε! κι ο Καραμανλής έτσι τα σχεδιάζει. Θα προσπαθήσει να εξαντλήσει την τετραετία αγοράζοντας χρόνο και μεταθέτοντας τα προβλήματα της χώρας στο μέλλον. Έτσι όχι μόνον μακροημερεύει, αλλά και δυσκολεύει τη δουλειά του διαδόχου του. Επίσης δεν έχει σκοπό να παραιτηθεί από την ηγεσία της ΝΔ, αλλά να αρχίσει από την επομένη την κριτική ξεχνώντας τα χρόνια που εκείνος κυβέρνησε. Πως το κάνει τώρα ο Αλογοσκούφης; Ε! έτσι ακριβώς θα το κάνει και ο Καραμανλής και μαζί του όλοι οι πρώην υπουργοί. Νομίζοντας ότι έτσι σε μια τετραετία θα κουραστεί ο Γιώργος και δεν θα έχει επαρκή πλειοψηφία για να κυβερνήσει αλλά θα κρέμεται από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ ή από όποιο άλλο μικρό και ανεύθυνο κόμμα της κεντροαριστεράς για να κυβερνήσει. Αλλά τα μικρά κόμματα της Αριστεράς είναι πολύ μικρά για να μπορούν να αντέξουν τέτοιες ευθύνες. Άρα η μόνη λύση θα είναι να επιστρέψει πάλι η ΝΔ στη διακυβέρνηση της χώρας.

Η αλήθεια είναι πως όποιος ποντάρει στην πτώση της χώρας, στην αδράνεια των πραγμάτων στον ωχαδερφισμό και στον παχυδερμισμό, κερδίζει πιο συχνά από όποιον ποντάρει στη σκληρή δουλειά για να πετύχεις κάτι καλό. Προς το παρόν πάντως όλοι επενδύουν στις διακοπές τους και πως θα απολαύσουν μερικά από αυτά που άρπαξαν. Από Σεπτέμβριο βλέπουμε…

Τετάρτη, Ιουνίου 24, 2009

Ρόμπες ξεκούμπωτες!


Αν προλάβουμε σήμερα θα ασχοληθούμε με δύο θέματα. Με του Τύπου και με του Αλαβάνου…Ο Τύπος όπως όλοι γνωρίζουμε ελέγχεται εδώ και πολλά χρόνια από το μεγάλο κεφάλαιο. Όχι μόνον στην Ελλάδα αλλά παγκοσμίως. Στον 21ο αιώνα η σημασία και η επιρροή του Τύπου έχει αυξηθεί σε σχέση με το παρελθόν όταν έβγαλε και το παρατσούκλι της 4ης εξουσίας. Στον περασμένο αιώνα δεν ήταν λίγες οι φορές που ένας εκδότης έζησε τη φοβερή ικανοποίηση να ανεβάσει ή να κατεβάσει μια κυβέρνηση. Αυτό όμως ήταν συγκυριακό και αποσπασματικό. Δεν κυβερνούσε κάθε μέρα ο εκδότης ούτε απειλούσε την κυβέρνηση κάθε μέρα. Στα δέκα χρόνια μια φορά όμως συνέβαινε και αυτό. Τις άλλες μέρες Τύπος και εξουσία ήταν αγκαλιά και ο ένας τροφοδοτούσε τον άλλον. Ο Τύπος στήριζε τον πολιτικό καλλιεργώντας την αξιοπιστία του και ο πολιτικός τάιζε τον εκδότη με λεφτά του δημοσίου για να τον υποστηρίζει.

Στον 21ο αιώνα που έχει αυξηθεί η επιρροή των μέσων ενημέρωσης και καλλιεργούν συστηματικά εκτός από την κατευθυνόμενη πληροφόρηση, επίσης συμπεριφορές και καταναλωτικά πρότυπα, πολιτιστικές και αισθητικές αντιλήψεις ακόμα και σεξουαλικά πρότυπα, οι σχέσεις Τύπου και εξουσίας είναι πιο στενές. Το δημόσιο χρήμα συνεχίζει να ρέει, και οι επιχειρηματίες είναι οι μεσολαβητές ολόκληρου του ιδιωτικού κεφαλαίου προς τους πολιτικούς θεσμούς και τα πρόσωπα που τους εκπροσωπούν. Επίσης συνεχίζουν να ανεβάζουν και να κατεβάζουν κυβερνήσεις και πλέον δεν υπάρχουν εθνικά σύνορα, αλλά χρησιμοποιείται ο Τύπος και ως όργανο εξωτερικής πολιτικής. Για παράδειγμα είναι γνωστό ότι οι ΗΠΑ δεν κάνουν πραξικοπήματα πλέον για να έχουν αρεστές σε αυτές κυβερνήσεις στις πρώην χώρες της ΕΣΣΔ αλλά πληρώνουν λεφτά, οργανώνουν κόμματα διαδηλώσεις τα υποστηρίζουν με μέσα ενημέρωσης πολυδάπανα και εκλέγουν την κυβέρνηση που θέλουν. Δύο πορτοκαλί επαναστάσεις ζήσαμε, στη Γεωργία έγινε το ίδιο, Στη Λατινική Αμερική γίνεται το ίδιο, στην Ασία γίνεται το ίδιο, και ακόμα και στην Ελλάδα έρευσε τέτοιο χρήμα και στην Ελλάδα το 1989, στην Κύπρο με το δημοψήφισμα για τη συμφωνία στο σχέδιο Ανάν κλπ

Σε καθημερινή βάση όμως κυβέρνηση και Τύπος είναι σαν τον κώλο με το βρακί, όλη μέρα αγκαλιά και αλληλοτρίβονται. Σπανίως έρχονται σε ρήξη. Πάρτε για παράδειγμα τον Κοντομηνά με τον Ρουσόπουλο. Επί δύο χρόνια ο Κοντομηνάς πλήρωνε τον Ρουσόπουλο μέσω του μισθού και της ανάδειξης της Μάρας για να βοηθηθεί παρασκηνιακά να ξεπεράσει κάποια μικρά νομικά προβληματάκια, τα οποία αν ήθελε η εξουσία θα μπορούσε να τα κάνει βουνό. Όταν κατάλαβε ότι τον κοροϊδεύει, τα πήρε στο κρανία και του κήρυξε τον πόλεμο κι έτσι απέκτησε υπόσταση το σκάνδαλο του Βατοπεδίου που γραφόταν επί δύο χρόνια στον Τύπο χωρίς να φιλοτιμηθεί ούτε ο Καραμανλής ούτε κανένας άλλος να πουν τι γίνεται εδώ βρε παιδιά; Τρώμε πίνουμε και ανοίγουμε τα οπίσθιά μας για να είμαστε ανοιχτοί σε εκβιασμούς την κρίσιμη ώρα;

Νωρίτερα σας υπενθυμίζω ότι αυτό το σεμνό και ταπεινό τρόπο λαδώματος του Ρουσόπουλου είχαν επιλέξει και άλλοι εκδότες που τάιζαν με ανάλογους μισθούς τη Μάρα. Και νόμιζαν οι ανόητοι ότι επειδή αυτό γίνεται δημόσια, ανοιχτά και χωρίς μαύρα λεφτά κάτω από το τραπέζι, είναι νόμιμο και επομένως και ηθικό. Αν το δηλώσεις μπορεί να το σώσεις. Όταν όμως και ο Μπόμπολας κατάλαβε ότι τον κορόιδευαν, τα πήρε στο κρανίο και έδιωξε όποιον θεωρούσε ότι είναι άνθρωπος του Ρουσόπουλου και θα του έκανε τη δουλειά. Και στις δύο περιπτώσεις, ότι δεν κατάφεραν οι εκδότες με το καλό, το κατάφεραν με το άγριο.

Και οι νταβατζήδες ξεχάστηκαν και τα νταηλίκια κοπήκανε…και ο Καραμανλής έχασε την έξωθεν καλή μαρτυρία του σεμνού και του ηθικού και έγινε το ακριβώς αντίθετο. Σύμβολο του κουκουλώματος των πάντων, ακόμα και σε εξόφθαλμες περιπτώσεις όπως του Παυλίδη. Πλάκα έκανε όταν αποκαλούσε νταβατζήδες μερικούς επιχειρηματίες όπως πλάκα έκανε και όταν αποκαλούσε τον Σημίτη, αρχιερέα της διαπλοκής. Αυτός είναι ο Τύπος όμως και η ισχύς του. Η κάθε περίπτωση εκδότη – επιχειρηματία είναι διαφορετική. Άλλος είναι ο Αλαφούζος και άλλος ο Κουρής. Άλλος ο Λαμπράκης και άλλος ο Μπόμπολας. Άλλη και η Γιάννα Αγγελοπούλου.

Δεν μπορεί μάλλον να ισχυριστεί ότι της λείπουν τα λεφτά. Μπορεί να ισχυριστεί ότι βαρέθηκε. Ότι θέλει να γλιτώσει από το μπελά που έβαλε στο κεφάλι της. Τα λεφτά δεν της λείπουν πάντως. Μια πρώτη σκέψη είναι ότι θέλει να διαπραγματευθεί με κάποιον επιχειρηματία την πώληση του τίτλου και της συχνότητας ανεξάρτητα από τις ζημιές στη χρήση των δύο τελευταίων ετών. Γι αυτό και πληρώνει τους εργαζόμενους ως τις 31 Αυγούστου ώστε να έχει περιθώριο δύο μηνών να κάνει τις διαπραγματεύσεις. Και ταυτόχρονα με την εκκαθάριση της εταιρίας πληρώνει τα χρέη της, και εκβιάζει την κυβέρνηση να μεσολαβήσει και να δώσει κανένα θαλασσοδάνειο από κρατική τράπεζα σε κάποιον δικό της άνθρωπο και να συνεχίσει να ελέγχει η κυβέρνηση της ΝΔ μέσω ανθρώπων της, τα δύο αυτά μέσα ενημέρωσης. Και το δάνειο δεν είναι ανάγκη να το δώσει κατευθείαν για την εφημερίδα και τον ραδιοσταθμό, αλλά μπορεί αργότερα να το δώσει σε άλλη επιχείρηση του ίδιου επιχειρηματία… Γνωστά πράγματα…

Πάντως κάποια διαπραγμάτευση βρίσκεται σε εξέλιξη και η κάθε πλευρά ψάχνει να βρει στήριγμα και πώς να χρησιμοποιήσει πιο επιδέξια τους 450 ανθρώπους που χάνουν τη δουλειά τους και μένουν άνεργοι μέσα στην κρίση…

Οι μόνοι που δεν έχουν άποψη, στρατηγική και δεν ξέρουν τι θέλουν είναι οι δημοσιογράφοι και η συνδικαλιστική τους ηγεσία. Δεν ξέρουμε και δεν έχουμε καμία πρόταση ήταν τα ειλικρινή λόγια του Πάνου Σόμπολου ο οποίος είπε μεν την αλήθεια αλλά επιβεβαίωσε ότι είναι ένας ανθρωπάκος που τον ξεπερνάνε οι εξελίξεις και δεν τις αντιλαμβάνεται καν στην ολότητά τους. Καταλαβαίνει ένα μέρος τους όπως και όλος ο κλάδος. Τα δε εκλεγμένα μέλη του ΔΣ που ανήκουν στην Αριστερά δεν φιλοδοξούν να παίξουν κανέναν άλλο ρόλο, αλλά απλά να φθείρουν τους άλλους συναδέλφους τους στο ΔΣ για να κερδίσουν σε δύο χρόνια άλλες δέκα ψήφους και να εξασφαλίσουν την επανεκλογή τους. Μικρόνοιες και μικρότητες έλλειψη φιλοδοξιών, οράματος και ικανοτήτων. Ο θρίαμβος της μετριότητας και δοξολογία της ανικανότητας.

Προφανώς με τέτοια ΕΣΗΕΑ αισθάνονται ότι έχουν τα χέρια τους λυμένα επιχειρηματίες, κυβέρνηση κλπ και η αντιπολίτευση λέει μέσα της ευτυχώς που οι άνθρωποί μας που δουλεύουν στα μέσα ενημέρωσης και εκλέγουν και το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ είναι χαϊβάνια και δεν υπάρχει κίνδυνος να ξυπνήσουν ακόμα…Αντί οι εργαζόμενοι να προχωρήσουν αμέσως σε εξασφάλιση της απρόσκοπτης συνέχισης της λειτουργίας των δύο μέσων ενημέρωσης με δική τους ευθύνη, ώστε οι διαπραγματεύσεις να γίνουν με διαφάνεια και να έχουν και οι ίδιοι λόγο στις αποφάσεις και να μάθουν και οι ακροατές και οι αναγνώστες και όλοι οι πολίτες το τι γίνεται και το τι παίζεται στο παρασκήνιο, δεν έκαναν τίποτα. Μόνον μια 24ωρη απεργία για την τιμή των όπλων. Ρίξαμε την μπαταριά στον αέρα, διαλύθηκε ο καπνός από τον πυροβολισμό, κρύφτηκαν οι αριστεροί πίσω από τους δεξιούς, οι δεξιοί είπανε ότι δεν έχουμε συγκροτημένο προεδρείο και επομένως δεν μπορούμε να συνεδριάσουμε και να αποφασίσουμε…και φύγανε. Οι 500 άνεργοι δημοσιογράφοι και τεχνικοί προστίθενται στους 55.000 νέους άνεργους αυτού του τριμήνου και γίνονται μέρος της στατιστικής και της αριθμητικής. Η κυβέρνηση και το ΚΚΕ θα φροντίσουν να πάρουν και ένα επίδομα ανεργίας 500 ευρώ αντί για 400 και έληξε η αγωνιστική κινητοποίηση. Οι συνδικαλιστές θα έχουν εξασφαλίσει τη θεσούλα τους, οι πολιτικοί τη δική τους και οι βολεμένοι το κατά δύναμιν. Οι άνεργοι θα βρίζουνε, θα βρίζουνε, θα βρίζουνε και μετά από 4 χρόνια θα πάνε να τους ψηφίσουν…

Πάμε και στον Αλαβάνο…Έχω δεί πολλές ρόμπες στα αστικά κόμματα που αναλαμβάνουν την πολιτική ευθύνη της ηγεσίας τους στα λόγια και αφήνουν τα χρέη τους απλήρωτα ή βάζουν κάποιον υπάλληλο να τα πληρώσει. Αλλά τέτοιες ξεκούμπωτες ρόμπες στην Αριστερά, δεν έχω ξαναδεί. Παραιτούμαι τη μία και ξε- παραιτούμαι την άλλη γιατί όπως έκανα λάθη επί 365 μέρες τον προηγούμενο χρόνο, έτσι ακριβώς έκανα λάθος και τη μέρα που παραιτήθηκα. Δεν το ήθελα μου ξέφυγε. Τελικά είμαστε όλοι ίδιοι. Και όσοι στοιχηματίσαμε στην ακεραιότητα και στη σοβαρότητα του ανδρός, απλώς χάσαμε. Ενώ όποια λαμόγια της δημοσιογραφίας είπαν από την αρχή ότι έλα μωρέ… στα ψέματα το κάνει για να τον παρακαλάνε να επανέλθει… δικαιώθηκαν. Και τους είχε βάλει και τις φωνές ο ίδιος ο Αλαβάνος όταν αμφισβήτησαν το λόγο του και την εντιμότητά του και έλεγαν ότι είναι μούφα η παραίτηση…

Επί της ουσίας όμως, έχει δίκιο ο Αλαβάνος και πρέπει να ακολουθήσουν την πρότασή του αν θέλουν να δουν άσπρη μέρα. Ο ΣΥΝ είναι ένα κόμμα που μπορεί να έχει εκτός από την ανανεωτική πτέρυγα κι άλλη μια πτέρυγα που θα λέγεται πρώην Μαοϊκοί κι άλλη μια που θα λέγεται πρώην ΚΚΕ κι άλλη μια που θα λέγεται πρώην ΕΑΡ κι έλλη μια που θα λέγεται πρώην ΚΚΕ κι άλλη μια που θα λέγεται πρώην ΚΚΕ (ες) κι άλλη μια που θα λέγεται πρώην ΕΔΑ κι άλλες καμιά 50αριά γιατί στην Αριστερά έχουν γίνει εκατοντάδες διασπάσεις κι έχουν μείνει χιλιάδες απωθημένα όπως και σε όλους τους ηττημένους. Επίσης έτσι δεν θα επαναληφθούν θλιβερά φαινόμενα όπως να είναι δεύτερη στο ευρωψηφοδέλτιο η επιλεγμένη με κοοπτάτσια από την ΚΟΕ υποψήφια, πολύ αξιόλογη κατά τα άλλα που απλώς δεν την τιμά όπως της αξίζει ο διορισμός εν μέσω δήθεν εκλεγμένων. Με τον Παπαδημούλη τρίτο πράγμα που δείχνει ότι πλέον οι οργανωμένες τάσεις έχουν εκφυλιστεί σε απλές φράξιες και ξέχασαν γιατί σχηματίστηκαν…

Μάλλον λοιπόν τα μέλη του ΣΥΝ πρέπει να ακολουθήσουν τις προτάσεις Αλαβάνου, αλλά να του ξεκαθαρίσουν αν έχουν κότσια και δεν είναι όλες κότες, ότι αρχηγός δεν μπορεί να είναι πλέον μια ρόμπα, ένας άνθρωπος που στην τακτική δεν διστάζει να λέει και ψέματα όπως ακριβώς κάνει και ο Καραμανλής ή η Ντόρα… Δεν είναι στοιχείο ικανότητας για έναν αριστερό πολιτικό, αυτά τα καραγκιοζιλίκια…

Παρασκευή, Ιουνίου 12, 2009

Η ΝΔ κάνει το λάθος να στραφεί δεξιά...


Όταν το μυρμήγκι θέλει να χαθεί λέει, μια παροιμία, κάνει φτερά και φεύγει. Είναι ένα καλό παράδοξο της φύσης και πολύ διδακτικό, γιατί το μυρμήγκι μεγαλουργεί όσο είναι το ταπεινότερο πλάσμα και κουβαλάει με κόπο ένα σπυρί στην πλάτη του, και μόλις αποκτήσει φτερά και ανυψώνεται, αντί να γίνει αετός, χάνεται οριστικά. Το ίδιο γίνεται αυτή τη στιγμή στην κεντροδεξιά. Αντί να στραφεί η ΝΔ «αριστερά», δηλαδή όσο αριστερά της επιτρέπει η ιδεολογία της, δηλαδή στον πολιτικό φιλελευθερισμό, στην κεϋνσιανή οικονομική θεωρεία και στη φιλελευθεροποίηση των πολικών δομών και διαδικασιών ώστε και στην οικονομία να δώσει ανάσες αλλά και να απελευθερώσει υγιείς παραγωγικές δυνάμεις της κοινωνίας, στρέφεται δεξιά. Κοιτάει τον ΛΑΟΣ και αλληθωρίζει και επιμένει στον νεοφιλελευθερισμό στην οικονομία που έχει ως ιδεολογικό κάλυμμα τη θρησκευόμενη αντίδραση. Με καθυστέρηση μιάς δεκαετίας προσπαθεί να μιμηθεί το αντιδραστικό επιτελείο του Μπούς και να νομιμοποιήσει τον Καρατζαφέρη νοσταλγώντας τον μακαρίτη τον Χριστόδουλο να τον ευλογήσει. Βγάζει φτερά δηλαδή γιατί θέλει να χαθεί…

Αυτό συνιστά μια πρόσθετη ευκαιρία για την κεντροαριστερά να μπορέσει να πείσει και να δημοσιοποιήσει σχέδια που θα λύσουν τα προβλήματα της χώρας, για τα οποία η κεντροδεξιά είτε αδιαφόρησε είτε απέτυχε είτε και τα δυό. Από την άποψη αυτή, δουλειά του ΠΑΣΟΚ κυρίως αλλά και των άλλων κομμάτων της Αριστεράς, αν θέλουν να μην συρρικνωθούν είναι να δουλέψουν σ’ αυτή την κατεύθυνση. Να καταπιαστούν τολμηρά με χρόνια προβλήματα όπως είναι το δημογραφικό, το μεγάλο εξωτερικό χρέος, το ασφαλιστικό σύστημα και το σύστημα υγείας, και η παιδεία. Αυτό περιλαμβάνει και τη μεταναστευτική πολιτική και την επανίδρυση της δημόσιας διοίκησης, τον τερματισμό του ρουσφετιού και της αναξιοκρατίας γιατί αλλιώς τίποτα δεν μπορεί να γίνει. Κυριολεκτικά στα θέματα αυτά, το μέσον είναι ο σκοπός και ο σκοπός είναι το μέσον. Ή όλα μαζί θα ξεκινήσουν αλλιώς τίποτα δεν θα προχωρήσει.

Όποιος προσφέρει αυτή την ολοκληρωμένη στρατηγική, θα οδηγήσει και τις άλλες πολιτικές δυνάμεις σε συμπληρωματικούς ρόλους. Όποιο από τα παραπάνω προβλήματα κι αν επιλέξεις και καταπιαστείς με τη λύση του, θα καταλήξεις ότι μόνον μια ολοκληρωμένη στρατηγική μπορεί να προσφέρει λύση. Κανένα θέμα δεν μπορείς να αφήσεις πίσω γιατί αυτό θα υπονομεύσει την πρόοδο σε οποιονδήποτε τομέα. Η μια μεταρρύθμιση σε φέρνει μπροστά στην άλλη. Δεν αναπτύσσω το θέμα γιατί είναι εκτός θέματος.

Το εύρος της νίκης της κεντροαριστεράς εξαρτάται από το πόσο σύντομα μπορεί να ασχοληθεί με τα μεγάλα προβλήματα αντί να ομφαλοσκοπεί. Πιο εύκολα θα ξεπερνούσε την εσωτερική του κρίση ο ΣΥΡΙΖΑ, αν αποφάσιζε να ασχοληθεί σήμερα π.χ. με το πρόβλημα των μεταναστών και των λαθρομεταναστών, παρά να κάθεται να συζητάει αν το μεγαλύτερο λάθος ήταν η επιλογή του Τσίπρα, ή η υιοθέτηση της γραμμής ότι δεν θέλουμε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ που είναι η άλλη όψη της ΝΔ, αλλά θέλουμε συνεργασία με το ΚΚΕ και περιμένουμε να δούμε πότε θα σχηματίσουμε αυτοδύναμη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για να κυβερνήσουμε τη χώρα σύμφωνα με τις αρχές και το τέλος μας. Με οργανωτισμούς δεν γίνεται πολιτκή. Χωρίς πολιτική γραμμή που να απαντά στις λαϊκές προκλήσεις και να λύνει λαϊκά προβλήματα, δεν υπάρχει αριστερά. Υπάρχει αριστερή νομενκλατούρα… που είναι το ίδιο αποκρουστική με τη δεξιά νομενκλατούρα δηλαδή το βαθύ κράτος της δεξιάς.

Οι νεοεμφανιζόμενοι Οικολόγοι-πράσινοι, έχουν ανάγκη να αποκτήσουν βάση γιατί έχουν μόνον κορυφή. Αντί να οργανώσουν συνέδριο στη Θεσσαλονίκη όπου θα μαζευτούν όλοι οι γνωστοί από το παρελθόν και θα πούν αυτά που λέγανε και πέρυσι, έχουν ανάγκη να ζητήσουν από τους ψηφοφόρους τους τους οποίους δεν γνωρίζουν, να σχηματίσουν πενταμελείς πυρήνες, ή ομάδες πρωτοβουλίας και έτσι να οργανώσουν σε έναν χρόνο ένα συνέδριο όπου θα εκπροσωπείται ο κάθε πυρήνας που αυθορμήτως και από τα κάτω θα σχηματιστεί από τους απλούς ψηφοφόρους. Πήραν στην κάλπη 180.000 ψήφους και δεν τους ξέρουν. Πρέπει να τους μάθουν με κάθε μέσο. Και να κάνουν ένα συνέδριο με εκπροσώπηση ενός στους πέντε, δηλαδή με 5.000 συνέδρους που θα έχουν εκλεγεί από 25.000 ψηφοφόρους που οργανώθηκαν αυθορμήτως.

Αυτή θα είναι πλέον τεράστια πολιτική δύναμη που δεν θα χαθεί ποτέ. Αν μείνουν έτσι όπως είναι και δεν συμπεριλάβουν στην ηγεσία τους εκπροσώπους αυτών των νεοφανών υποστηρικτών, τότε θα έχουν τη μοίρα μιάς συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ. Και όλοι μαζί θα κατρακυλήσουν στο 3% από το 8% που είναι σήμερα. Στελέχη όπως ο Τρεμόπουλος τρέμουν τη μαζικοποίηση γιατί θα δούν την επιρροή τους να καταρρέει. Είναι η παθογένεια των περιφερειακών πολιτικών και το ότι έτσι έμαθαν τα τελευταία 30 χρόνια για να μπορέσουν να επιβιώσουν.

Το ΠΑΣΟΚ επίσης έχει πρόβλημα εκπροσώπησης και αντιπροσωπευτικότητας. Η ηγεσία του αποτελείται αποκλειστικά από στελέχη του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Σημίτη. Τα νέα πρόσωπα που προέρχονται από τα σπλάχνα του ΠΑΣΟΚ απουσιάζουν. Τα δυό τρία νέα πρόσωπα που έχουν αναδεχθεί τα τελευταία πέντε χρόνια είναι μερικοί από τους προσωπικούς φίλους και συνεργάτες του Γιώργου Παπανδρέου. Ο Μπεγλίτης, ο Λαμπρινίδης και ο Παπακωνσταντίνου με τον Ραγκούση. Και όμως τέτοια στελέχη υπάρχουν άλλα χίλια σε όλη την Ελλάδα. Μπορεί να μην είναι γνωστά στον ελληνικό λαό, αλλά είναι γνωστά στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.

Υπάρχουν δύο εκατομμύρια πολίτες ενεργοί στις προηγούμενες εκλογές που αρνήθηκαν να πάνε να ψηφίσουν όχι από χαβαλέ, αλλά από την πεποίθηση ότι κανένα κόμμα δεν τους εκπροσωπεί αληθινά και αυθεντικά. Κι αφού είχαμε μόνον ευρωεκλογές, δεν ήταν ανάγκη να διαλέξουν το μη χείρον. Όποιος κερδίσει αυτό το στοίχημα θα προκαλέσει αναδιάταξη του εκλογικού σώματος που θα καθορίσει τις εξελίξεις για μια δεκαετία.

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 25, 2009

Δεν έχετε καμιά ελπίδα!


Σήμερα έμαθα ότι συνεδριάζει το υπουργικό συμβούλιο για την οικονομία αλλά δεν έμαθα αν γκρεμίστηκε κανένας φούρνος. Προφανώς ο Καραμανλής ο οποίος έχει γίνει μέγας επικοινωνιολόγος και αναλυτής των μετρήσεων της κοινής γνώμης, κατάλαβε ότι παρά τις ομιλίες που έχει κάνει ο ίδιος, κανένας δεν έχει πεισθεί ότι η κυβέρνηση έχει σχέδιο για την έξοδο από την κρίση, όλοι οι πολίτες αντιθέτως έχουν καταλάβει ότι η οικονομική πολιτική που ακολούθησε η κυβέρνηση τα προηγούμενα 5 χρόνια μας έφερε στην ύφεση και βέβαια ο Καραμανλής δεν μπορεί να είναι και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ και με το νεοφιλελευθερισμό και με τον κεϋνσιανισμό και κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Οπότε σου λέει πρέπει να μιλάω συνέχεια.

Κακώς πάντως πιστεύει τους συμβούλους του που του λένε ότι είναι το ισχυρό χαρτί της ΝΔ γιατί ήδη κάηκε και δεν φάνηκε όχι ανάκαμψη και κλείσιμο της ψαλίδας, αλλά ούτε υποψία ότι μπορεί να επιδράσει στις μετρήσεις. Και στις εκλογές πάντοτε η ψαλίδα μετράει, γιατί πάνω από τις κάλπες δημιουργούνται οι μεγάλες διαφορές.

Και φυσικά δεν υπάρχει καμία ελπίδα ότι αυτή η κυβέρνηση μπορεί να κάνει κάτι για την οικονομία. Εννοώ καλό. Γιατί χειρότερα σαφώς και μπορεί να τα κάνει αυτή η κυβέρνηση. Και το δημόσιο χρέος μπορεί να μεγαλώσει, και το έλλειμμα και τον πληθωρισμό και την ύφεση να την κάνει βαθύτερη, και τους φόρους να αυξήσει και τα έσοδα να μειώσει. Κι αυτό γιατί το πολιτικό σύστημα είναι που πάσχει και αποτελεί τροχοπέδη για την ανάπτυξη. Το πολιτικό σύστημα τροφοδοτεί τον δομικό πληθωρισμό. Γιατί είναι δέσμιο των καρτέλ και το μεγαλύτερο καρτέλ των τραπεζών κυριολεκτικά κυβερνά τη χώρα γιατί υπαγορεύει την οικονομική πολιτική και τις αποφάσεις του οικονομικού επιτελείου.

Ο πληθωρισμός τι είναι; Είναι ο εξευτελισμός του χρήματος. Να δίνεις όλο και πιο πολλά λεφτά για να κάνεις μια δουλειά που στοιχίζει φτηνότερα. Αν καφές κάνει ένα ευρώ κι εμείς πληρώνουμε 4 ευρώ για να τον πιούμε, αυτό είναι πληθωρισμός 300%. Αν για να πληρώσουμε τον λογαριασμό του ρεύματος που κάνει 99 ευρώ πληρώνουμε 1 ευρώ στην τράπεζα, αυτό είναι 1% πληθωρισμός. Όταν για να κάνουμε τη δουλειά μας λαδώνουμε την πολεοδομία και πληρώνουμε γρηγορόσημο, για μια δουλειά π.χ. 1000 ευρώ και δίνουμε 100 ευρώ γρηγορόσημο, αυτό είναι 10% πληθωρισμός. Ο μέσος όρος είναι ο δομικός εγχώριος, μη εισαγόμενος πληθωρισμός. Το ίδιο ισχύει και με τους μεσάζοντες που ανεβάζουν τις τιμές στα τρόφιμα κλπ.

Δείτε τώρα πόσο άχρηστη είναι αυτή η κυβέρνηση. Πριν από καιρό είχαν βάλει πιλοτικά σε μερικά ΚΕΠ αυτόματες μηχανές για να πηγαίνει ο κόσμος και να πληρώνει τους λογαριασμούς του χωρίς προμήθεια. Οι τράπεζες προφανώς που παίρνουν προμήθεια για να εξοφλούν λογαριασμούς των ΔΕΚΟ, διαμαρτυρήθηκαν και βγήκαν τα αυτόματα μηχανήματα. Δηλαδή τροφοδοτεί η ίδια η κυβέρνηση, με τις παρεμβάσεις της τον πληθωρισμό. Κάποιος είχε μια καλή ιδέα, την εφάρμοσαν πιλοτικά και κάποιο άλλο μέλος της κυβέρνησης παρενέβη για να αυξήσει τον πληθωρισμό και τα κέρδη των τραπεζών. Τόσο απλό.

Να μην αναφέρω τις αλληλοσυγκρουόμενες αποφάσεις υπουργείων. Το ΠΕΧΩΔΕ αυξάνει τα διόδια και επιβαρύνει έτσι το κόστος των μετακινήσεων. Η αύξηση της φορολογίας επίσης επιβαρύνει τον πληθωρισμό και ιδίως τις τιμές σε καταστήματα που πουλάνε τρόφιμα και διασκέδαση. Η ασυδοσία των ΔΕΚΟ, των εταιριών κινητής τηλεφωνίας και των τραπεζών επίσης επιβαρύνει τον πληθωρισμό. Το ότι δεν γίνονται αυστηροί έλεγχοι επιβαρύνει τον πληθωρισμό. Όλοι δηλαδή δουλεύουν για τον πληθωρισμό δηλαδή εναντίον του εισοδήματός μας. Πως λοιπόν να μαζευτεί το σύστημα; Με ευχές;

Όσες συνεδριάσεις λοιπόν κι αν κάνει το υπουργικό συμβούλιο, όσες ομιλίες κι αν κάνει ο Καραμανλής δεν γίνεται τίποτα γιατί δεν υπάρχει σχέδιο. Αν δεν υπάρχει σχέδιο και κυρίως πιστή του εφαρμογή χωρίς εξαιρέσεις και διακοπές, δεν πρόκειται να υπάρξει βελτίωση. Έφτιαξαν μιάν έκθεση ιδεών και την έστειλαν στις Βρυξέλλες. Θα μειώσουμε λέει τη σπατάλη του δημοσίου κατά 800 εκατομμύρια ευρώ. Η σπατάλη του δημοσίου είναι επίσης πληθωρισμός. Δεν έχουν όμως ιδέα πως θα μειώσουν τη σπατάλη. Και δεν έχουν εξαγγείλει τίποτα για τη μείωση της σπατάλης πέρα από ανοησίες όπως ότι θα μειώσουμε κατά 10% τους συμβασιούχους. Μα δεν έχουν σκοπό ούτε να μειώσουν τους συμβούλους όλων των πολιτικών προσώπων, ούτε να διαλύσουν τα εκατοντάδες συμβούλια και επιτροπές που λειτουργεί ο κάθε υπουργός και υφυπουργός, γραμματέας και περιφερειάρχης ή πρόεδρος κρατικής υπηρεσίας και εταιρίας.

Ο δανεισμός του κράτους επίσης επιβαρύνει τον πληθωρισμό. Γιατί; Γιατί οι τράπεζες αγοράζουν τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου με επιτόκιο 5,5%. Αποκλείεται λοιπόν όσο παίρνουν τέτοια μεγάλα επιτόκια να δώσουν έστω και το πιο εξασφαλισμένο στεγαστικό δάνειο με 5,5%. Όταν το επιτόκιο της ΕΚΤ είναι 2% δηλαδή οι τράπεζες βγάζουν χέρι με χέρι, 3,5% αποκλείεται να δώσουν στεγαστικό δάνειο με ίσο ή μικρότερο κέρδος θα θελήσουν να βγάλουν περισσότερα. Ακόμα λοιπόν κι όταν θα ξεπεράσουν τα προβλήματα ρευστότητας, τα επιτόκια θα επιβαρύνουν τις χορηγήσεις. Όσο μικρότερο είναι το κέρδος από τα ομόλογα του δημοσίου, τόσο οι τράπεζες θα δίνουν περισσότερα δάνεια για να απορροφήσουν τη ρευστότητά τους, με μικρότερα επιτόκια και θα επιβαρύνουν επομένως το κόστος παραγωγής ή διακίνησης προϊόντων. Γιατί οι επιχειρήσεις ή οι κατασκευαστές θα επιβαρύνουν τα προϊόντα τους και με τα επιτόκια των τραπεζών.

Εδώ τι αποφάσισε ο Καραμανλής δηλαδή η κυβερνητική επιτροπή, όπου δεν συμμετέχει ούτε ένας υπουργός που να ξέρει τα οικονομικά; Για να είμαστε λέει σίγουροι ότι θα τηρήσουμε την υπόσχεσή μας στον Αλμούνια ότι θα μειώσουμε τις σπατάλες κατά 800 εκατομμύρια, να βάλουμε έναν πρόσθετο φόρο που θα μας αποδώσει άλλα 800 εκατομμύρια τα οποία θα πούμε ότι τα θέλουμε για ενίσχυση των φτωχών. Αν τα καταφέρουμε και μειώσουμε τις σπατάλες – που δεν θα το καταφέρουμε – έχει καλώς. Αλλιώς θα τα χρησιμοποιήσουμε για να κλείσουμε την τρύπα από τις σπατάλες, και να είμαστε εντάξει απέναντι στην ΕΕ και το ΕΚΟΦΙΝ. Μά δεν γίνεται δουλειά με τέτοιες μπακάλικες λογικές…

Δεν πρέπει λοιπόν να προξενεί κατάπληξη σε κανέναν που και στις μετρήσεις της κοινής γνώμης οι πολίτες δεν εμπιστεύονται κανέναν να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση. Γιατί οι άνθρωποι βλέπουν. Και μπορεί να μην ξέρουν να μιλούν καλά όσο οι υπουργοί, αλλά την αλήθεια και τα ψέματα τα πολιτικάντικα τα καταλαβαίνουν. Δύο στους τρεις λένε ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την κρίση. Δύο στους τρεις λένε ομοίως ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την κρίση. Και οι δύο όταν τους ρωτάς, λένε ότι δεν έχει σημασία αυτό, αλλά το γεγονός ότι ο ένας στους τρεις τους πιστεύει. Το ΠΑΣΟΚ μάλιστα θα έλεγα ότι είναι σε καλύτερη μοίρα γιατί είναι αντιπολίτευση. Πρέπει να φτιάξει μόνον το καλύτερο σχέδιο. Όχι και να το εφαρμόσει. Η κυβέρνηση κρίνεται όχι μόνον γιατί δεν έχει το σωστό σχέδιο αλλά και γιατί δεν μπορεί να το εφαρμόσει. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ακόμα πιο αρνητικά νούμερα. Τρεις στους τέσσερις νομίζουν ότι δεν ξέρει πως αντιμετωπίζεται η κρίση. Και φυσικά η αλήθεια δεν κρύβεται. Για τις τράπεζες η κοινή γνώμη έχει τη σωστή άποψη. Τέσσερις στους πέντε πολίτες έχουν τη γνώμη ότι επιδρούν αρνητικά στην κρίση. Δεν ενδιαφέρονται δηλαδή καθόλου…

Τρίτη, Φεβρουαρίου 24, 2009

Ανοίγει πάλι η ψαλίδα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και χωρίς Παλαιοκώστα!


Όποιος έχει την κοινή λογική δεν χάνει. Όποιος αντιμάχεται την κοινή λογική στο τέλος θα χάσει. Χαίρομαι ιδιαιτέρως που οι σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης, με τα αποτελέσματά τους επιβεβαιώνουν όσα έχουμε πει από το τέλος Ιανουαρίου. Αποδεικνύει ότι η πολιτική ανάλυση είναι απαραίτητη στην πολιτική περισσότερο από τις μετρήσεις. Όποιος πολιτεύεται με βάση τις μετρήσεις είναι περίπου ένα μήνα πίσω από τις εξελίξεις. Όποιος πολιτεύεται με βάση την κοινή λογική μπορεί και να διαμορφώνει μπορεί και να οδηγεί. Αλλιώς τρέχει από πίσω.

Η κυβέρνηση έχει σε εκκρεμότητα δύο τρία πράγματα που αφορούν την οικονομία. Πρώτα μια ρύθμιση που δεν θα επιτρέψει την ανηθικότητα οι μέτοχοι των τραπεζών να αδειάσουν τα ταμεία την ίδια στιγμή που οι φορολογούμενοι δανείζονται 28 δισεκατομμύρια ευρώ για να τις ενισχύσουν. Είναι αυτονόητο, το έχουμε πει ήδη από τον Νοέμβριο γιατί είναι κοινή λογική. Δεν μπορεί ο ιδιοκτήτης να μην ενδιαφέρεται για την επιχείρησή του, δεν μπορεί να μην βάζει το χέρι στην τσέπη να αυξήσει το μκ τη στιγμή που η επιχείρησή του περνάει κρίση. Αν η κυβέρνηση δεν είχε προσφερθεί εντελώς εσφαλμένα και με διάθεση υπαλλήλου να δώσει μετρητά και δωρεάν κρατική εγγύηση στις τράπεζες, ο τραπεζίτης θα είχε από μόνος του απευθυνθεί στην αγορά, στο επενδυτικό κοινό, στους μεγάλους και μικρούς επενδυτές για να αντλήσει ρευστότητα.

Εκεί, στη διαφημιστική καμπάνια, πρώτος αυτός θα έβαζε το χέρι στην τσέπη, ακόμα και με δανεικά, για να πείσει για την αξιοπιστία της επένδυσης και τους άλλους. Ανάλογα λοιπόν με το τι θα έκανε αυτός, θα ανταποκρίνονταν και οι άλλοι. Η αντιπολίτευση πρέπει να πιέσει την κυβέρνηση να διορθώσει τη λαθεμένη της νομοθετική πρωτοβουλία η οποία αφού έγινε από τον Αλογοσκούφη, είναι σαν να έγινε από τον ίδιο τον τραπεζίτη. Αύξηση μετοχικού κεφαλαίου σε όλες τις τράπεζες και αν οι άλλες δεν θέλουν,στην Εθνική τράπεζα. Αύξηση τουλάχιστον 5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Και αν οι μέτοχοι δεν ανταποκριθούν το τμήμα που θα μείνει ακάλυπτο, το κράτος με τα χρήματα του φορολογούμενου να καλύψει τη διαφορά.

Αν η Εθνική Τράπεζα είναι τόσο ισχυρή όσο φαίνεται, κανένας μέτοχος δεν θα αφήσει ανεκμετάλλευτο το δικαίωμα προαίρεσης. Το δικαίωμα προτίμησης. Αν το αφήσει πάει να πει ότι έχει ανάγκη και τότε χρειάζεται να παρέμβει το κράτος και να γίνει ο κύριος μέτοχος. Να αποτραπεί ο κίνδυνος επιθετικής εξαγοράς, και να γίνει παράγοντας ανταγωνισμού στην τραπεζική αγορά. Τώρα είναι σαν υποκατάστημα των ιδιωτικών τραπεζών και με τη διοίκηση Αράπογλου είναι απλώς ο λαγός των άλλων τραπεζιτών για υπερκέρδη. Απαράδεκτα πράγματα. Μόνον ακραίος νεοφιλελεύθερος νους που θεωρεί ιερό οτιδήποτε ιδιωτικό και απαίσιο οτιδήποτε δημόσιο, μπορεί να συμπεριφέρεται με τον δογματικό αυτό τρόπο.

Η αξιωματική αντιπολίτευση διστάζει ως τώρα και δεν έχει δηλώσει καθαρά και ξεκάθαρα τις προθέσεις της για την Εθνική τράπεζα. Η ΝΔ απλώς θέλει να την πουλήσει. Τουλάχιστον ο Αλογοσκούφης. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να πει καθαρά ποιος είναι ο ρόλος που επιθυμεί να παίξει η Εθνική. Είναι μεγάλο το μέγεθός της για να μην έχει ένα ειδικό κεφάλαιο στο κυβερνητικό του πρόγραμμα. Και όχι γενικότητα. Συγκεκριμένα πράγματα. Δεν μπορεί να τα έχει καλά και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ.

Το άλλο μέτρο που ετοιμάζει η κυβέρνηση, είναι έκτακτη εισφορά στους φορολογούμενους για να συγκεντρώσει περίπου 700 εκατ. Ευρώ πέραν της προβλεπόμενης φορολογίας. Θεωρητικά αυτά τα λεφτά τα θέλει για να ανακουφίσει τους φτωχότερους. Τρίχες. Τα θέλει γιατί προβλέπει ότι τα έσοδα θα υστερήσουν από τα προϋπολογιζόμενα. Ο Αλμούνια έχει ζητήσει αυξημένα έσοδα. Είναι υποχρεωμένη η κυβέρνηση να τα μαζέψει και δεν θα τα ξαναδώσει παρά σε σπατάλες του δημοσίου και σε συμβούλους, κολλητούς, ξαδέρφια κλπ κλπ Σε τρύπες θα πάνε τα λεφτά.

Η σκέψη είναι να πληρώσουν όλοι. Όσοι δηλώσουν εισοδήματα πάνω από 20.000 ευρώ να δώσουν μια δόση. Μά όσοι δηλώνουν 20.000 και είναι μισθωτοί θέλουν βοήθεια. Σημαίνει ότι παίρνουν 1500 με 1800 ευρώ το μήνα. Ποιος ενήλικος μπορεί να ζήσει στην Ελλάδα, να έχει και οικογένεια και σούπερ μάρκετ και αυτοκίνητο και να τη βγάζει με 1800 ευρώ το μήνα. Βοήθεια θέλει. Η δεύτερη σκέψη είναι να πληρώσουν με δόσεις ένα χιλιάρικο όσοι δηλώνουν 30.000 το χρόνο. Αυτοί είναι περίπου 700.000 άρα μαζεύονται τα 700 εκατομμύρια ευρώ που θέλουν. Δηλαδή ο κορμός των φορολογούμενων που είναι οικογενειάρχες με παιδιά. Εντελώς απαράδεκτο να μειώσει το εισόδημα των ανθρώπων που παίρνουν περίπου 2100 το μήνα και πρέπει να πληρώσουν 800 ευρώ σούπερ μάρκετ +600 ευρώ για τα παιδιά τους να σπουδάσουν + 700 ευρώ για στεγαστικό ή για νοίκι και επομένως ζουν με δανεικά γιατί χωρίς άλλα έξοδα φτάσαμε στα 2100. Βλέπετε τα παιδιά δεν έχουν δικά τους εισοδήματα.

Η αξιωματική αντιπολίτευση πρέπει να πιέσει να φορολογηθεί το μεγάλο κεφάλαιο, τα κέρδη των επιχειρήσεων εφόσον υπάρχουν και τα μεγάλα εισοδήματα…

Τρίτη, Δεκεμβρίου 23, 2008

Το πρώτο βήμα του Αλαβάνου...


Η κυβέρνηση συνεχίζει σαν να έχει λύσει όλα της τα προβλήματα, να φύγει για διακοπές και ελπίζει ότι το ίδιο θα κάνουν οι μαθητές και οι φοιτητές οι οποίοι βρίσκονται σε κινητοποίηση, οι αστυνομικοί που είναι επικίνδυνοι και μόνον με την εμφάνισή τους να προκαλέσουν επεισόδια, η αντιπολίτευση ώστε να παύσει να υφίσταται η όποια πίεση υπάρχει στην απουσία της κυβέρνησης, και να φύγουν για διακοπές αν είναι δυνατόν και όλοι οι πλούσιοι που κάνουν κριτική εκ του ασφαλούς αντί να κοιτάζουν πως δεν θα γίνουν κι αυτοί φτωχοί, ή άνεργοι. Οι άνεργοι και οι φτωχοί προφανώς και δεν μπορούν να πάνε διακοπές, αλλά αρκεί που τα κανάλια και τα μέσα ενημέρωσης προφανώς θα δώσουν άδεια στο μισό προσωπικό τους και το άλλο μισό που θα μείνει να δουλεύει προφανώς δεν επαρκεί για να δημιουργήσει πονοκεφάλους στην κυβέρνηση, η οποία επίσης για να αποφύγει τις γκάφες, μπορεί να φύγει για διακοπές για να έχει και το κεφάλι του ήσυχο ο πρωθυπουργός να απολαύσει τις διακοπές του.

Αυτό είναι το σατανικό σχέδιο που επεξεργάζεται εδώ και μέρες ο πρωθυπουργός για να μπορέσει να δει κι αυτός μια άσπρη μέρα. Αν δεν πιάσει, έχει και εναλλακτικό σενάριο… να πεταχτεί ως τον Παρνασσό να δει εκεί την άσπρη μέρα…

Κατά τα άλλα, ο Αλμούνια ζήτησε την αναθεώρηση του προϋπολογισμού πριν να ψηφιστεί όπως μάθαμε καθυστερημένα από την υπεύθυνη του τομέα Οικονομίας του ΠΑΣΟΚ την κα Λούκα Κατσέλη. Και επιπλέον ότι θα έπρεπε η Ελλάδα να έχει επίσης καταρτίσει ένα μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα σταθεροποίησης για το 2008- 2011, δηλαδή όσο χρειάζεται για να βγάλει την τριετία η κυβέρνηση της ΝΔ. Το πρόγραμμα σταθεροποίησης είναι ακριβώς η συμβουλή της ΕΕ για να μπορέσει να την εντάξει σε ένα πρόγραμμα υποστήριξης ή επιτήρησης και να αποφύγει την προσφυγή στο ΔΝΤ. Η τακτική να υποδεικνύεται το ΔΝΤ ως έσχατη λύση, είναι φυσικά της Γερμανίας που δεν επιθυμεί να αναλαμβάνει εκείνη κυρίως τα βάρη για την υποστήριξη χωρών όπως η δική μας που δεν τα καταφέρνουν μόνες τους να σταθούν στα πόδια τους.

Γιατί να πληρώσω εγώ τα σπασμένα της Ελλάδας, αφού γι αυτή τη δουλειά, δηλαδή για τις χρεοκοπημένες χώρες, έχουμε το ΔΝΤ που τους βάζει τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι, τις μετατρέπει σε προτεκτοράτο και τις υποχρεώνει να κάνουν ότι θέλει. Ενώ η ΕΕ δεν έχει τέτοιους μηχανισμούς και σε χώρες όπως η Ελλάδα με εκτεταμένη διαφθορά, ποτέ δεν είσαι σίγουρος αν τα χρήματα που θα τους δώσεις θα πάνε εκεί που προορίζονται και όχι σε φίλους κουμπάρους, ξάδερφους και κομματικά λαμόγια. Δείτε τι γίνεται με το σκάνδαλο της Ζήμενς. Ούτε εξεταστική επιτροπή δεν έφτιαξαν. Δείτε με το Βατοπέδι…κανένας υπουργός δεν πρόκειται να μπει πίσω από τα κάγκελα, αν και τα εκατομμύρια ευρώ μπαινόβγαιναν με βαλίτσες ή με λογαριασμούς και υπερπόντιες εταιρίες.

Γι αυτό και ο Σημίτης που φροντίζει πάντοτε να τα έχει καλά με το γερμανογαλλικό διευθυντήριο της Ευρώπης, αναφέρθηκε όσο πιο διακριτικά μπορούσε στο ΔΝΤ ώστε και την κυβέρνηση να στριμώξει και στους Γερμανούς να κλείσει το μάτι. Ο Σημίτης με την ψυχραιμία, δηλαδή το ψυχρό αίμα που τον διακρίνει, λέει ωμά ότι οι Γερμανοί έχουν δίκιο που αρνούνται να πληρώσουν και αν θέλετε λεφτά να πάτε στο ΔΝΤ. Το ΠΑΣΟΚ φυσικά δεν επιθυμεί να διασυρθεί η χώρα προσφεύγοντας στο ΔΝΤ αφού υπάρχει η υποχρέωση της ΕΕ να δείχνει εμπράκτως την αλληλεγγύη της στα μέλη της που αντιμετωπίζουν προβλήματα κι αυτό δεν είναι μόνον θέμα κύρους του ευρώ και των χωρών της ευρωζώνης, αλλά πολιτική υποχρέωση. Και το ΠΑΣΟΚ υπολογίζει σ’ αυτή τη βοήθεια από την ΕΕ με ένα πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης στην περίπτωση που κληθεί εκείνο να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά.

Αυτό δεν είναι ότι δεν το γνωρίζει ο Αλογοσκούφης ή ο Καραμανλής. Το γνωρίζει αλλά ο Αλογοσκούφης είναι και το δείχνει αηδιασμένος από το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός δεν πίνει πλέον νερό στο όνομά του αν και τον στηρίζει δημοσίως, αλλά δεν βάζει τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να δηλώσει ευθέως ότι με τον ανασχηματισμό δεν τίθεται θέμα αλλαγής του υπουργού Οικονομίας. Κάνει λοιπόν κι αυτός λευκή απεργία και προσπαθεί να διαπραγματευθεί ένα άλλο πρωτοκλασσάτο υπουργείο, που θα επιβεβαιώσει ότι είναι πρωτοκλασάτο στέλεχος της ΝΔ. Γιατί αν τον αφήσει απλό βουλευτή θα είναι σαν να τον αποδοκιμάζει και ο πρωθυπουργός μαζί με όλον τον ελληνικό λαό, τους νεοδημοκράτες τους άλλους υπουργούς και κυρίως τους πρωτοκλασάτους. Μόνο ο Μητσοτάκης δεν τον αποδοκιμάζει γιατί του έχει κάνει όλα τα χατίρια…
Δηλαδή τα ρουσφέτια



Εξακολουθώ να έχω τη γνώμη ότι ο Αλέκος Αλαβάνος κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να οδηγήσει τον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τριγμούς και δυνατότητα αντίδρασης, σε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ. Απλώς δεν το λέει και προσπαθεί να πείσει τους συντρόφους του οι οποίοι διαφωνούν να τον παρακαλέσουν μόνοι τους να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ. Σ’ αυτή την προσπάθειά του, κάνει και μερικά λάθη, αλλά σε γενικές γραμμές το πάει καλά.

Δεν διέλαθε της προσοχής ότι πριν ο ΣΥΝ μπορέσει να πάρει θέση για την πιθανή υποχρεωτική μετεκλογική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, έβαλε τον ΣΥΡΙΖΑ να κωδικοποιήσει τις 15 προτάσεις για την έξοδο από την κρίση. Φρόντισε βέβαια να πει ότι δεν είναι προεκλογικό φυλλάδιο, αλλά δεν εμποδίζει και κανέναν να το εκλάβει έτσι. Οι θέσεις αυτές είναι προφανέστατα αυτές που εκφράζουν όλες τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και φυσικά καθόλου δεν δεσμεύουν τον ΣΥΝ να τις υιοθετήσει, πόσο μάλλον που είναι εντελώς μαξιμαλιστικές όσο πρέπει να είναι οι προτάσεις ενός πολιτικού κόμματος που θέλει να παραμείνει και προβλέπει ότι βρίσκεται περίπου 40 χρόνια μακριά από την πιθανότητα να κυβερνήσει αυτοδύναμα.

Είναι επίσης οι ειλικρινείς θέσεις ενός κόμματος της Αριστεράς που ακόμα κι αν εκλεγεί αύριο το πρωί να κυβερνήσει αυτοδύναμα, δεν έχει δεσμευτεί με κανένα χρονοδιάγραμμα, για την υλοποίηση της κάθε θέσης. Για παράδειγμα ακόμα και το άμεση εξίσωση των κατώτερων μισθών με την Ευρώπη, κατώτερος μισθός 1300 ευρώ…αν και λέει άμεση, δεν σημαίνει τίποτα γιατί προϋποθέτει προηγουμένως να έχει κερδίσει την πλειοψηφία της Βουλής. Η έξοδος από το ΝΑΤΟ προφανώς και μπορεί να μπει στο χρονοδιάγραμμα, να γίνει η αποχώρηση κι αφού εξασφαλίσουμε τις προϋποθέσεις να γίνει το 2049. κανένα πρόβλημα λοιπόν.

Βέβαια οι θέσεις αυτές θα μπορούσε κάποιος να πει ότι καπελώνουν τον ΣΥΝ και επειδή εκεί υπάρχει και μια ανανεωτική πτέρυγα που επιθυμεί να είναι προσγειωμένες στην πραγματικότητα του σήμερα οι προτάσεις που γίνονται και όχι να χαράζουν το μέλλον της χώρας μετά από 40 χρόνια, προτίμησε να προηγηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ για να μην έχουν προβλήματα ενότητας και εσωστρέφειας. Ίσως να έπαιξε ρόλο κι αυτό. Από την άλλη όμως διευκολύνεται ο ΣΥΝ να συζητήσει σοβαρά ένα πρόγραμμα αρχών που να είναι συμβατό με τη θέληση του 50% του ελληνικού λαού, και μέσα σ’ αυτό το 50% του ελληνικού λαού να περιλαμβάνεται και η θέληση όλων των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ…

Θεωρώ, επειδή πάντοτε είμαι αισιόδοξος, ότι ο χειρισμός του Αλαβάνου θα αποδειχθεί επιτυχής, γιατί ήδη κατάφερε να βάλει τον ΣΥΡΙΖΑ να γράψει τις θέσεις του σε ένα χαρτί. Αυτό είναι παραγωγικό. Δεν είναι αρνητικό. Κι αφού κατάφερε και την ΚΟΕ να συμφωνήσει ότι πρέπει να γράψουν προτάσεις για να βγούμε από την κρίση, τους έβαλε να σκεφτούν να κάνουν και θετικές προτάσεις και να αρχίσουν να ζυμώνονται με θετικές προτάσεις και όχι μόνον με κριτική των θέσεων της κυβέρνησης και όλων των άλλων…

Παρασκευή, Νοεμβρίου 14, 2008

Εγκλωβισμένη κυβέρνηση


Μέσα στις ειδήσεις που έχουμε, είναι παρωνυχίδα το ότι στην τελευταία μέτρηση της πάμπλικ ίσιου… η διαφορά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ξέφυγε στο 3,5%. Είναι απολύτως φυσιολογικό και πρόκειται να παγιωθεί, δεδομένου ότι η κυβέρνηση είναι εγκλωβισμένη σε όσα πιστεύει ότι είναι η πραγματικότητα και η πολιτική της. Με κυβέρνηση εικονικής πραγματικότητας δεν μπορεί να γίνει δουλειά. Και δεν υπάρχει κανένας τρόπος να αλλάξει αυτή η κυβέρνηση πριν περάσουν τρία χρόνια. Στο τέλος της τετραετίας θα γίνουν οι εκλογές γιατί αυτή η κυβέρνηση, όσο συνεχίζει αυτά που κάνει, δεν πρόκειται να ανακάμψει…

Είναι απορίας άξιον όμως το ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να απαλλαγεί με τολμηρές αποφάσεις, ούτε από την υπόθεση Βατοπεδίου. Σήμερα ο Τύπος προσφέρει νέα στοιχεία που δείχνουν πόσο στραβά αρμενίζει η ΝΔ στο θέμα αυτό. Το ΈΘΝΟΣ επιστολή του νομικού συμβούλου της ΚΕΔ προς τον πρόεδρο της ΚΕΔ όπου του λέει πάλι ότι εμείς είχαμε άνωθεν εντολές σε ότι κάναμε. Μη μας ζητάτε τα ρέστα. Και η Ελευθεροτυπία σήμερα επίσης έχει ένα ρεπορτάζ ότι το μέγαρο Μαξίμου έχει ερευνήσει μέσω του ΣΔΟΕ, τους λογαριασμούς της Μονής και ξέρει περισσότερα. Ασφαλώς και ξέρει περισσότερα.

Αλλά δυστυχώς χρησιμοποιεί τις πληροφορίες που έχει όχι για να πέσει πέλεκυς, αλλά για να κουκουλώσει την υπόθεση. Αυτό είναι το απαράδεκτο. Προφανώς δεν έχουν βρει κανένα πολιτικό πρόσωπο που να έχει πάρει λεφτά από τους λογαριασμούς. Γιατί λοιπόν διστάζουν να βγάλουν στη σέντρα τους πάντες όποιοι κι αν είναι; Απάντηση: Γιατί έτσι θα ανοίξουν το στόμα τους αν νιώσουν ότι απειλούνται και θα τους κάνουν εχθρούς και θα πληρώσουν μεγαλύτερο πολιτικό κόστος. Δεν αντιλαμβάνονται δηλαδή ότι το πολιτικό κόστος για τον αρχηγό του κόμματος είναι μεγαλύτερο αν συγκαλύπτει λαμογιές παρά αν αρχίσουν διάφορα λαμόγια να τον βρίζουν.

Η μάχη όμως θα παιχτεί περί την οικονομία, όπου κανείς δεν μπορεί να παίζει, γιατί κανείς δεν μπορεί να μας κοροϊδέψει όταν βλέπουμε την τσέπη μας να αδειάζει. Στα σούπερ μάρκετ μας κλέβουν κάθε βδομάδα και το υπουργείο Ανάπτυξης κάνει τον τροχονόμο. Από τον Σεπτέμβριο μέχρι τώρα τα σούπερ μάρκετ αυξάνουν κάθε βδομάδα τις τιμές, από το ράφι ως το ταμείο. Ενώ δηλαδή οι τιμές στο ράφι παραμένουν ίδιες, κόβουν την έκπτωση στο ταμείο με αποτέλεσμα να ακριβαίνουν οι τιμές. Απλώς δηλαδή άλλαξαν μέθοδο κοροϊδίας. Δεν τιμούν τη γραπτή συμφωνία που έκαναν πριν από το καλοκαίρι και το υπουργείο το ανέχεται. Σε πολλά είδη., έχουμε αυξήσεις περίπου πέντε τοις εκατό μέσα σε δύο μήνες.

Η αδυναμία της κυβέρνησης ακόμα και να παρακολουθήσει την αγορά, είναι ολοφάνερη. Πόσο μάλλον να παρέμβει για να σταματήσει την ακρίβεια. Ο ίδιος κ. Φώλιας που παριστάνει ότι παίρνει μέτρα κατά τις ακρίβειας, ο ίδιος βάζει φωτιά στις τιμές με τις αυξήσεις στη ΔΕΗ για παράδειγμα που επιβαρύνει όλα τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις. Ο ίδιος αύξησε τα τιμολόγια πριν από 6 μήνες γιατί δήθεν ακρίβυνε το πετρέλαιο και ο ίδιος αρνείται να τα μειώσει τώρα, αλλά παίζει θέατρο με τον Αθανασόπουλο τον οποίο κρατάει στη θέση του. Θέλει και το κάνει. Δεν τον υποχρεώνει κανείς. Και συζητάει και νέες αυξήσεις. Γιατί να μην κάνει το ίδιο και ο Σκλαβενίτης και ο Βερόπουλος και ο Βασιλόπουλος και οι άλλες γνωστές αλυσίδες; Το κάνουν λοιπόν και ο κ. Φώλιας είναι σαν κι αυτούς. Ο πρωθυπουργός επίσης δεν μπορεί πια να παριστάνει τη Βασιλοπούλα που είναι κλεισμένη στο κάστρο της και δεν μαθαίνει τίποτα.

Διαβάζει εφημερίδες και αν θέλει μπορεί να παρέμβει. Αλλά διαλέγει να μην παρέμβει. Είναι επιλογή του. Δεν χρειάζεται να κάνει δραματικές παρεμβάσεις για το θεαθήναι. Αρκεί να σηκώσει το τηλέφωνο και να τους πει να τσακιστούν να κάνουν αυτό που παραλείπουν. Δεν είναι δυνατόν να τους ανεχόμαστε επί τρία χρόνια έτσι άπραγους. Αυτή είναι η μοναδική πιθανότητα πρόωρων εκλογών. Να παραδεχτεί η κυβέρνηση ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί την κρίση και να παραιτηθεί.

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 15, 2008

Δεν φαντάζομαι να χύσετε πάλι την καρδάρα με το γάλα...

(Γιαπωνέζικο λουτρό)

Είναι μια εβδομάδα κρίσιμη για τη ΝΔ και για το ΠΑΣΟΚ. Αν δηλαδή η ΝΔ έχει άλλη μια κακή εβδομάδα στη σειρά μετά τις δύο προηγούμενες, θα αρχίσει να έχει πρόβλημα. Δεν Έχει όμως πολλά περιθώρια να χάσει έστω και μισή μονάδα ακόμα, γιατί τότε θα βρεθεί στη δεύτερη θέση και μαζί θα χάσει όσα είχε ως τώρα και την ευνοούσαν στις μετρήσεις όπως την παράσταση νίκης και άλλα συμπαρομαρτούντα όπως οι ψηφοφόροι που πάνε πάντα με τον νικητή και του δίνουνε τη διαφορά.

Το ΠΑΣΟΚ όμως δεν μπορεί να περιμένει για πάντα τη ΝΔ να πέφτει αλλά πρέπει να αρχίσει κι εκείνο να ανεβαίνει επιτέλους στηριζόμενο στις δικές του δυνάμεις. Ως τώρα, είχαμε το φαινόμενο, μόλις πάει λιγάκι να ανακάμψει, να βγαίνουν δύο τρία στελέχη, συνήθως ένας από αυτούς ήταν ο Βενιζέλος και να προκαλούν με τις δηλώσεις τους νέα κρίση εσωστρέφειας, και να χύνουν την καρδάρα με το γάλα. Για να πω την αλήθεια εδώ βάζαμε οι δημοσιογράφοι στοιχήματα μεταξύ μας, αν στις κυριακάτικες εφημερίδες θα είχαμε καμιά τέτοια συνέντευξη που θα προκαλούσε τέτοια προβλήματα, αλλά δεν είχαμε. Καλό για το ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό, αλλά απλώς τώρα τα στοιχήματα πέφτουν για την επόμενη Κυριακή.

Μερικοί πάντως ποντάρουν στο γεγονός ότι ο χοντρός δεν πρόκειται να αφήσει τον Παπανδρέου να πάρει κεφάλι και κάτι θα κάνει για να του τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια. Οπότε είναι θέμα χρόνου.

Πρακτικά όμως έχουμε το εξής φαινόμενο. Δύο κόμματα που μοιράζονται τους ίδιους ψηφοφόρους εδώ και πολλά χρόνια, δεν μπορούν να συνεννοηθούν και να αποτελέσουν από κοινού, αυτό που δεν μπορούν το καθένα μόνο του. Την εναλλακτική λύση διακυβέρνησης της χώρας. Οι πολίτες που δίνουν στις μετρήσεις το διψήφιο ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι ίδιοι που έδιναν το μεγάλο ποσοστό και την αυτοδυναμία στο ΠΑΣΟΚ γιατί δεν έβλεπαν άλλη λύση, κυρίως λόγω εκλογικού συστήματος. Τώρα το εκλογικό σύστημα επιτρέπει τη συνεργασία δύο κομμάτων και μάλιστα για τελευταία φορά. Όχι για τις μεθεπόμενες εκλογές. Επομένως αν εξακολουθεί να είναι πρώτο κόμμα και να κυβερνά η ΝΔ ήδη οφείλεται στο εκλογικό σύστημα και στην άρνηση της ηγεσίας του ΣΥΝ να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ για να αλλάξει η κυβέρνηση.

Αυτό μας πάει από μόνο του στο ποια πρέπει να είναι η τακτική του ΠΑΣΟΚ απέναντι στους πολίτες οι οποίοι δεν έχουν τις αγκυλώσεις της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν πιο πρακτικό μυαλό από τους δογματικούς και από τους κολλημένους. Πρέπει απλώς να τους καλεί να ψηφίσουν με βάση τον εκλογικό νόμο και με βάση τη σταθερή προσήλωση του ΠΑΣΟΚ στις κυβερνήσεις συνεργασίας. Να δηλώσει ότι στην περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ είναι πρώτο κόμμα και επωφεληθεί αυτό από τις 40 έδρες μπόνους στο πρώτο κόμμα, θα καλέσει τον ΣΥΡΙΖΑ να μετάσχει στην κυβέρνηση. Αλλιώς ας κατέβουν με κοινό ψηφοδέλτιο ώστε να μοιραστούν το μπόνους.

Ο ΣΥΝ όλοι γνωρίζουμε ότι έχει ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα στο να κατέβει με κοινό ψηφοδέλτιο με το ΠΑΣΟΚ. Τη βεβαιότητα ότι τα στελέχη του που επι σειρά ετών αποκλείουν δογματικά και με υβριστικά για τη βάση του ΠΑΣΟΚ λόγια, τη συνεργασία, δεν θα πάρουν σταυρό για να εκλεγούν στη Βουλή. Εξαίρεση είναι τα στελέχη της ανανεωτικής πτέρυγας, όπως ο Κουβέλης, ο Παπαγιαννάκης, ο Παπαδημούλης κλπ που ευνοούν τη συνεργασία. Αυτοί όμως είναι η μειοψηφία του ΣΥΝ. Η μεγάλη πλειοψηφία αποτελείται από στελέχη, που πιο εύκολα βρίζουν το ΠΑΣΟΚ και συλλήβδην τη βάση του ΠΑΣΟΚ όχι μόνο την ηγεσία, οπότε και καταλαβαίνουν ότι για να βγούν βουλευτές, μόνον με αυτόνομη κάθοδο θα το πετύχουν ή με λίστα. Πρέπει να είναι όμως ανόητος ο Καραμανλής για να κάνει εκλογές με λίστα, δηλαδή ως τις 15 Μαρτίου οπότε συμπληρώνεται το 18μηνο που προβλέπει ο νόμος.

Για να πούμε του στραβού το δίκιο, υπάρχει δηλαδή και ο προσωπικός παράγοντας που επηρεάζει τη στάση του καθενός, όσο και αριστερός να είναι ή να το παίζει…

Πρακτικά δηλαδή, το ΠΑΣΟΚ πρέπει να απευθύνεται ανοιχτά στην ηγεσία, του ΣΥΝ ώστε να ακούν όλοι οι εν δυνάμει υποψήφιοι ψηφοφόροι του. Κι η ηγεσία δεν ανταποκριθεί, θα ανταποκριθεί η βάση. Η βάση αυτή όμως δεν θέλει να ακούει την γνωστή υπερφίαλη δήλωση περί αυτοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ. Πρέπει να τροποποιηθεί η φρασεολογία, όσο κι αν δείχνει ηττοπάθεια, μάλλον σεμνότητα δείχνει, ότι επιδιώκουμε να είμαστε πρώτο κόμμα για να πάνε οι 40 έδρες στην κεντροαριστερή πλειοψηφία. Εμείς προτιμάμε, να είναι το μότο της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ να κυβερνήσουμε με 149 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και με 15 από τον ΣΥΝ παρά με 152 μόνον από το ΠΑΣΟΚ.

Τα δεδομένα του εκλογικού νόμου είναι αυτά και με το να παριστάνει ο Παπανδρέου όπως το έκανε στις δύο προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις ότι είμαστε το πρώτο κόμμα και θα σχηματίσουμε μόνον αυτοδύναμη κυβέρνηση, και δεν συζητάμε τίποτα άλλο, είναι λάθος. Ας κρίνει η ηγεσία του ΣΥΝ αν θέλει να μείνει στο 5% ή να πάει και πιο κάτω, ή αν θέλει να γίνει το ένα από τα δύο κόμματα της κεντροαριστερής πλειοψηφίας