Τις τελευταίες μέρες και όσο προχωρούν οι διαπραγματεύσεις για το κούρεμα, ακούσαμε πολλούς ξένους οικονομολόγους να χρησιμοποιούν την έκφραση, «οι Έλληνες πυροβολούν τα πόδια τους», γιατί το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού χρέους βρίσκεται εντός Ελλάδος, στις τράπεζες και στα ασφαλιστικά ταμεία. Η Βουλή ετοιμάζεται να ψηφίσει με τις διαδικασίες του κατεπείγοντος και τους εφαρμοστικούς νόμους του μνημονίου, δηλαδή να δεσμευθεί οριστικά για όλα τα εκκρεμή ζητήματα. Χωρίς ακόμα να έχουμε μάθει ποιο είναι το κούρεμα, αν φτάνει στα 103 δισεκατομμύρια ευρώ, από τα οποία τα 50 προβλεπόταν να είναι στα χέρια ξένων τραπεζών. Και πόσα νέα δάνεια θα πρέπει να λάβουμε με επαχθείς όρους για να καλυφθούν οι ζημιές στο εσωτερικό εξαιτίας του κουρέματος.
Δυστυχώς η διαχείριση της κρίσης εξακολουθεί να είναι από τους Έλληνες ιθύνοντες καταστροφική όπως ήταν και τα προηγούμενα 2,5 χρόνια και να δημιουργεί διαρκώς νέα προβλήματα αντί να λύνει τα υπάρχοντα. Χωρίς σχέδιο εκ μέρους της Ελλάδας είναι προφανές ότι κανείς δεν πρότεινε και δεν διαπραγματεύθηκε κανένα νέο δάνειο που να κατευθυνθεί σε νέες επενδύσεις, σε νέες επιχειρήσεις στον ιδιωτικό τομέα, ώστε να βρουν δουλειά οι άνεργοι και να δημιουργηθούν νέα εισοδήματα, τα οποία θα αυξήσουν το ΑΕΠ, θα δημιουργήσουν νέα κατανάλωση και θα δώσουν νέα έσοδα στο δημόσιο. Μέσα στα 240 δισεκατομμύρια ευρώ των νέων δανείων που πηγαίνουν στο βαρέλι δίχως πάτο, κανείς δεν ζήτησε έστω το 10% ή το 20% (24 ή 48 δις αντίστοιχα) να πηγαίνει σε νέες επενδύσεις στον ιδιωτικό τομέα ή σε δημόσιες επενδύσεις.
Το αποτέλεσμα είναι να οδηγούμαστε ολοταχώς στη χρεοκοπία εντός του ευρώ, με πρωτοβουλία και απόφαση των δανειστών, οι οποίοι θα ελέγχουν την κίνηση των λογαριασμών όπου θα κατατίθενται τα νέα δάνεια, ώστε να πληρώνονται μόνον οι δανειστές. Οι Έλληνες πρέπει να ζούν το 2012 από όσα εισπράττουν και από το 2013 να δίνουν 5 δισεκατομμύρια ευρώ για τόκους και το 2014 10 δισεκατομμύρια ευρώ για τόκους. Αυτό είναι το σχέδιο, το οποίο καταστρέφει την οικονομία, οδηγεί στο κλείσιμο ακόμα και πολύ υγιείς ως τώρα επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα και φυσικά σε εκτόξευση της ανεργίας.
Επειδή δεν θέλει να παραδεχθεί το λάθος της, τόσο η τρόϊκα όσο και η κυβέρνηση Παπαδήμου, η οποία στηρίζεται στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ, συνεχίζει τον ίδιο λαθεμένο δρόμο και φυσικά δεν πρέπει να νιώθει έκπληξη από τις μετρήσεις που λένε ότι και τα δύο κόμματα μαζί έχουν πέσει στο 40% με αρνητικές προοπτικές!
Μόνον η πλήρης εξάρτηση της χώρας από τους ξένους, εξηγεί αυτόν τον εμφύλιο πόλεμο στον οποίο επιδιδόμαστε με το να στρέφονται τα κυβερνητικά κόμματα εναντίον του εαυτού τους, αυτοκτονώντας για να εκτελέσουν τις εντολές των ξένων, οι οποίοι τις υπαγορεύουν άμεσα όπως γινόταν μόνον το 1944. Κι αυτό άνευ λόγου. Γιατί δεν έχουμε χάσει κανέναν πόλεμο, δεν παραδώσαμε τη χώρα μας άνευ όρων και δεν έχουμε κανένα λόγο να μην καταλαβαίνουμε ότι από τον εμφύλιο πόλεμο δεν θα κερδίσουμε εμείς.
Πάρτε για παράδειγμα το μικρό θέμα του Ελληνικού. Πρόκειται για σκάνδαλο τεράστιου μεγέθους αν σκεφτείτε ότι σε έναν διαγωνισμό όπου θα το πουλήσουμε σαν να είναι άνυδρο χωράφι, δεν πρόκειται να εισπράξουμε πάνω από 6 με 8 δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία είναι οι τόκοι μόνον για έξι μήνες. Έναντι αυτού του ευτελούς ποσού θα πουλήσουμε ένα φιλέτο 5.500 στρεμμάτων στο κέντρο της πρωτεύουσας. Αυτό το οικόπεδο μπορεί να συγκριθεί μόνον με το πριγκιπάτο του Μονακό, το οποίο είναι το ένα τρίτο του Ελληνικού δηλαδή μόνον 1.950 στρέμματα κι έχει ετήσιο τζίρο 6,6 δισεκατομμύρια ευρώ. Μά με 10% να το φορολογήσεις κι όχι με 23% που είναι ο ΦΠΑ θα εισπράττεις 600 εκατομμύρια το χρόνο, δηλαδή σε 30 χρόνια θα έχεις εισπράξει τα τριπλάσια και θα σου έχει μείνει και το Ελληνικό. Με 23% που είναι ο ΦΠΑ αν υπολογίσεις ως έσοδο, φτάνεις στο 1,3 δισε ευρώ το χρόνο, κι αν το προεξοφλήσεις με ένα ομόλογο 30 ετών, χωρίς να χάσεις την ιδιοκτησία, μπορείς να εισπράξεις 39 δισεκατομμύρια δηλαδή να αγοράσεις σε σημερινές τιμές όλες τις ελληνικές τράπεζες μετά το κούρεμα των ομολόγων.
Μπορεί κάποιος Έλληνας να πιστέψει ότι τέτοιο φιλέτο θα δοθεί κοψοχρονιά χωρίς διαφθορά δηλαδή χωρίς να εισπράξουν αυτοί που θα υπογράψουν και θα υποχρεώσουν τα κορόϊδα τους βουλευτές να το ψηφίσουν και να νομιμοποιήσουν με την ψήφο τους την παρανομία, χωρίς αντάλλαγμα; Επειδή οι βουλευτές είναι βέβαιο ότι δεν είναι στο κόλπο και δεν θα πληρωθούν για την ψήφο τους, αναρωτιόμαστε πως είναι δυνατόν να μην μπορούν να κάνουν έναν μπακάλικο λογαριασμό και να σκεφτούν αν θα το πουλούσαν στην περίπτωση που ήταν δικό τους, για να πληρώσουν τους τόκους έξι μηνών, ενώ μπορούν να έχουν ένα πάγιο έσοδο το χρόνο, δημιουργώντας κιόλας νέες δουλειές. Το δημόσιο να βάλει τη γή και οι ξένοι ή ντόπιοι επενδυτές να βάλουν τα κεφάλαια για να αξιοποιηθεί καλύτερα από το Μονακό. Πιο μάγκας είναι ο Αλβέρτος;
Πιάσαμε το πιο μικρό από όλα για να δείξουμε ότι οικονομικά, αυτοί δεν είναι λογαριασμοί νοικοκυραίων αλλά αρπαχτές, είναι λεηλασία του συλλογικού μας πλούτου. Δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε. Κι αυτό για να μην μπλέξουμε τα πατριωτικά, όπου έχουμε παραιτηθεί της ασυλίας του δημοσίου, όπως δεν παραιτείται Η Γερμανία ακόμα και για εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας όπως είναι η σφαγή του Διστόμου και άλλες 160 τέτοιες περιπτώσεις. Το είδαμε πριν από λίγες μέρες στο δικαστήριο της Χάγης. Δεν παραιτήθηκε του ασύλου, να μην μπορεί να δικάζεται από ξένα δικαστήρια, όχι για χρέος, όχι για χρήματα αλλά για έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Εμείς οι Έλληνες δεν έχουμε κάνει ακόμα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, το πιο μεγάλο μας έγκλημα είναι ότι βάλαμε χρέη. Μέχρι εκεί φτάνει η εγκληματική μας δράση, αλλά ετοιμαζόμαστε να αυτοτιμωρηθούμε (αφού κανείς δεν μπορεί με τη βία να μας υποχρεώσει) με παραίτηση από το άσυλο όχι μόνον για το δημόσιο αλλά και για την Τράπεζα της Ελλάδας, γιατί φαίνεται κάποιοι σκέφτηκαν να κατασχέσουν όσο από τον ελληνικό χρυσό έχει απομείνει στα θησαυροφυλάκια της Τράπεζας της Αγγλίας, όπου φυλάσσεται από το 1944. Πάλι μπροστά μας το 1944. Για ιστορικούς λόγους λέει η Τράπεζα της Ελλάδας ότι φυλάσσεται ακόμα εκεί και όχι στην Αθήνα. Οι ιστορικοί λόγοι είναι να μας θυμίζουν τον εμφύλιο πόλεμο του 1944 – 1949 και να μην τον ξεχνάμε. Αυτό θέλουμε πραγματικά να κάνουμε;
Ας δούμε λίγο και τα πολιτικά. Εμείς από εδώ έχουμε πεί εδώ και δύο μήνες από τη στιγμή που η ΝΔ συμφώνησε να σχηματιστεί η κυβέρνηση Παπαδήμου, αντί να απεγκλωβιστούμε από την παγίδα του θανάτου μέσω δημοψηφίσματος ότι και τα δύο κόμματα μαζί, θα είναι κάτω από 50% στο λαό και επομένως δεν μπορούν να κυβερνήσουν. Ήδη οι μετρήσεις λένε ότι είναι κάτω από 40% με τάση να πάνε κάτω από 35% στις εκλογές. Επομένως δεν μπορούν να κυβερνήσουν με κανέναν εκλογικό νόμο ούτε μετά τις εκλογές. Δεν αρκεί πλέον να έχεις 151 βουλευτές όπως είχε ο Μητσοτάκης το 1989. Οι βουλευτές δεν είναι πλέον διατεθειμένοι να ψηφίζουν τα πάντα όλα.
Το αισιόδοξο είναι ότι όπως δείχνουν οι μετρήσεις και αρνούνται να σχολιάσουν τα μεγάλα κανάλια, τα δύο μεγάλα κόμματα, αν δεν αλλάξουν γραμμή, απλώς δεν θα έχουν 150 βουλευτές και με το ζόρι θα έχουν 130 βουλευτές για να μπλοκάρουν αναθεώρηση του Συντάγματος. Αλλιώτικα η επόμενη Βουλή όχι μόνον θα καταργήσει όλες αυτές τις αποφάσεις της υποτέλειας, αλλά με διαδικασίες δημοψηφίσματος μπορεί να καθιερώσει διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας και να περάσει από δίκη όλους τους επίορκους πολιτικούς, όπως έγινε στην Ισλανδία. Με οκτώ ή και περισσότερα κόμματα στην επόμενη Βουλή, είναι πιο πιθανό κάτι τέτοιο και μου κάνει εντύπωση ότι δεν έχουν κάνει την αναγωγή αυτή οι αναλυτές αν και υπάρχει εύκολη εξήγηση.
Γιατί αν ο πολίτης αποβάλει το φόβο του, τότε θα καλοπεράσουν όλα αυτά τα καλόπαιδα. Και για να μας φύγει ο φόβος, φρόντισαν οι άπληστοι δανειστές μας. Θα ζούμε έτσι κι αλλιώς με μηδενικά ελλείμματα ή με πρωτογενή πλεονάσματα. Δηλαδή δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε, αφού θα ζούμε σε μόνιμο καθεστώς χρεοκοπίας. Η χρεοκοπία είναι το τρομακτικό. Ούτε το ευρώ ούτε η δραχμή τρομάζει κανέναν. Ένα νόμισμα είναι και μπορείς να το έχεις είτε χρεοκοπημένος είτε πλούσιος.
