O Flash 96, ανήκει στους εργαζόμενους και στους ακροατές

Χαιρετίζουμε την εφαρμογή του νόμου για παραχώρηση του Flash 96 στους απλήρωτους εργαζόμενους και  ζητάμε την επέκτασή του σε όλα τα μέσα ενημέρωσης για τα  οποία απαιτείται η χρήση δημόσιας συχνότητας.
Το άρθρο 15 του Συντάγματος της Ελλάδας ορίζει οτι η ραδιοφωνία και η τηλεόραση υπάγονται στον άμεσο έλεγχο του κράτους. Ο έλεγχος υπάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα του ΕΣΡ, που είναι ανεξάρτητη αρχή, όπως ο νόμος ορίζει. Ο άμεσος έλεγχος του κράτους λαμβάνει και τη μορφή του καθεστώτος της προηγούμενης αδείας. Συνεπώς δεν μπορεί να ξεχωρίζεται η ραδιοφωνία από την τηλεόραση και ο έλεγχος που προβλέπει ο νόμος 4109/2013 άρθρο 32 για τα ραδιόφωνα, πρέπει να επεκταθεί και να καλύπτει και τους τηλεοπτικούς σταθμούς, με τους ίδιους όρους. 

Αρχίζει η παράσταση: "Συναίνεση"

(Οι παλιές αγάπες όπως η Σακίρα, δεν ξεχνιούνται ποτέ!)

Είναι γεγονός ότι ο πρωθυπουργός καταβάλει μια συστηματική προσπάθεια σχεδόν σε καθημερινή βάση, να βελτιώσει τη δική του εικόνα στις σφυγμομετρήσεις μήπως και διασώσει και την κυβέρνηση. Είναι αξιέπαινος γιατί σε αντίστοιχη κατάσταση ο Σημίτης προτίμησε να ασχοληθεί με τα προβλήματα και με τους στόχους που είχε θέσει για τα προβλήματα της χώρας και αδιαφόρησε για τη γνώμη των πολιτών για τον ίδιο και για την κυβέρνησή του. Κάποιοι βέβαια μπορεί να θεωρήσουν αξιέπαινο τον Σημίτη γιατί προτίμησε το συμφέρον της χώρας και την επίτευξη των στόχων που είχε θέσει, από το κομματικό συμφέρον. Και θα έχουν αντικειμενικά δίκιο.

Αλλά τα στενά κομματικά επιτελεία δεν σκέφτονται έτσι. Σκέφτονται μόνον το κομματικό συμφέρον. Και όλες οι κινήσεις του Καραμανλή το τελευταίο διάστημα είναι επικοινωνιακά σχεδιασμένες. Για παράδειγμα έκανε δηλώσεις για το έλλειμμα της χώρας την Παρασκευή το βράδυ, όταν οι εφημερίδες είχαν κλείσει κι έτσι δεν θα είχαν την είδηση ούτε το Σάββατο ούτε την Κυριακή και τα δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης ήταν αφιερωμένα στα καρναβάλια και δεν έγινε καμιά προσπάθεια από κυβερνητικής πλευράς όπως γίνεται τις άλλες φορές να τους παρακινήσουν να μεταδώσουν τις δηλώσεις έστω και καθυστερημένα. Το αντίθετο. Κι αυτό γιατί θα έλεγε ότι το έλλειμμα της χώρας ξεπέρασε κάθε προηγούμενο και ξεπέρασε τις προβλέψεις της κυβέρνησης όταν ψήφιζε τον προϋπολογισμό κατά 12 δισεκατομμύρια ευρώ… ούτε ένα ούτε δύο. Και επίσης ο ίδιος παραδέχτηκε ότι το έλλειμμα στον προϋπολογισμό ήταν υποτιμημένο από τον Αλογοσκούφη. Αντιθέτως όταν έχει να πει κάτι όχι ευχάριστο, αλλά πάντως κάτι που μπορεί να πουλήσει, βγαίνει με έκτακτο τηλεοπτικό διάγγελμα στα δελτία των οκτώ έστω και αν δεν έχει τίποτα να πει, αρκεί μόνον να χαλάσει τη δημοσιότητα για τον Παπανδρέου.

Τα πραγματικά δυσάρεστα, δεν τα λένε ποτέ. Ποτέ ο Παπαθανασίου δεν είπε την ψυχρολουσία που δέχτηκε από τον Αλμούνια και από τον Μπαρόζο πριν από λίγες μέρες, που του είπε καθαρά… ότι εσείς κατηγορούσατε τους προηγούμενους ότι μας έστελναν ψευδή στοιχεία, αλλά εσείς μας έχετε στείλει πέντε φορές πιο ψεύτικα στοιχεία και συνεχίζετε να το κάνετε. Το ίδιο απόρρητο τηρεί ο πρωθυπουργός για όσα είπε στην ιδιαίτερη συνάντηση που είχε με τον Μπαρόζο στην οποία δεν παραβρέθηκε κανένας άλλος. Προφανώς εκεί ήθελε να του πει χωρίς να διαρρεύσει ότι αδερφέ χάνω τις εκλογές αν δεν με βοηθήσετε και δεν μου χαλαρώσετε τα λουριά και δεν με αφήσετε να δώσω λεφτά το πρώτο εξάμηνο και δεν με αγαντάρετε το δεύτερο εξάμηνο να μπορώ να δανειστώ με τη δική σας εγγύηση. Είτε με ευρωομόλογα είτε με οτιδήποτε άλλο τρόπο βρείτε πρόσφορο.

Τα ίδια προσπάθησε να πει και ο Παπαθανασίου πριν από λίγες μέρες, αλλά δεν πιάσανε. Κι αν κρίνουμε από το αποτέλεσμα την ίδια ψυχρολουσία έφαγε και ο πρωθυπουργός. Το αποτέλεσμα φαίνεται από τη συνέντευξη που έδωσε ο πρωθυπουργός στο τέλος. Δέχτηκε μόνον 4 ερωτήσεις κι αυτές άχρηστες δηλαδή τυπικές. Και σηκώθηκε κι έφυγε χωρίς να πει τίποτα. Σαν βρεγμένη γάτα. Ενώ όλοι ξέρουμε ότι αυτό τον καιρό, αν έχει έστω και μια κουβεντούλα ουδέτερη να πει, τη στολίζει και την ξεφουρνίζει σαν να πρόκειται για μεγάλη επιτυχία.

Επίσης δεν έχουν καμιά αξία οι δηλώσεις του ότι εγώ δεν σκέφτομαι εκλογές. Τελεία και παύλα. Μη δίνετε κι εσείς ούτε μια πεντάρα σ’ αυτές τις δηλώσεις. Σημαίνουν ότι απλώς δεν έχω καμιά ελπίδα να κερδίσω, αλλά ακόμα δεν αποφάσισα να παραιτηθώ όπως μου προτείνει το ΠΑΣΟΚ, ως ανίκανος. Δεν αποκλείεται όμως αν κρίνω ότι δεν υπάρχει ούτε μια ελπίδα, ούτε μια χαραμάδα με φως, να τα βγάλω πέρα, να αποφασίσω να τα βροντήξω κάτω, να κάνω εκλογές μαζί με τις ευρωεκλογές και να προτιμήσω τα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης για το καλοκαίρι που είναι παχιές οι μύγες και να αφήσω τον Παπανδρέου να ψηθεί. Μετά από έναν χρόνο βλέπουμε και κάνουμε. Άλλωστε τα λεφτά της χρονιάς εν μέσω κρίσης θα τα έχω φάει από το πρώτο εξάμηνο. Γιατί να κάτσω να σκάσω; Για να βρώ τα λεφτά να πληρώσω τους δημόσιους υπαλλήλους;

Έστω και μια χαραμάδα όμως να βρεί ο Καραμανλής θα προσπαθήσει να βγάλει κουτσά στραβά την τετραετία. Γι αυτό και γίνονται αυτές οι συναντήσεις με τους πολιτικούς αρχηγούς. Για να πουλήσει συναίνεση στον κόσμο. Όχι στους πολιτικούς του αντιπάλους. Γι αυτό αν και όσα λέει το ΠΑΣΟΚ, ότι ο άνθρωπος αναζητά άλλοθι για την ανεπάρκεια της κυβέρνησής του, είναι σωστά, πρέπει να ζητήσει ή να απαιτήσει από τον Καραμανλή μια συγκεκριμένη πρόταση. Ο Καραμανλής θα θελήσει να είναι η συζήτηση για το θεαθήναι. Γενικά και αόριστα.

Το ΠΑΣΟΚ αν είχε δικό του πρόγραμμα εξόδου από την κρίση, θα ήξερε τι θα έλεγε μια ειλικρινής τέτοια πρόταση. Συναίνεση μου ζητάς; Με τι στόχο; Τι θέλεις να πετύχεις; Ξεκίνα από το έλλειμμα. Το έφτασες στα 262 δισεκατομμύρια, όταν πέρυσι κιόλας ήταν στα 250 δισεκατομμύρια. Που θέλεις να το πάς το έλλειμμα αγόρι μου; Γιατί ζητάς συναίνεση; Έχεις κανένα σχέδιο που σε δέκα χρόνια θα μηδενίσει το έλλειμμα; Αν είναι για δέκα χρόνια είναι λογικό να ζητάς συναίνεση. Αν όμως δεν ξέρεις τι σου γίνεται ούτε φέτος, τότε είσαι ανίκανος και πρέπει να παραιτηθείς.

Εμείς βλέπουμε ότι έχεις ξαμολήσει τους δικούς σου και κάνουν αβέρτα κουβέρτα προσλήψεις για τρείς μήνες και για έναν χρόνο. Συμβασιούχους και ωρομίσθιους. Γαλάζιους δηλαδή. Ρουσφέτια. Δεν μπορεί να ζητάς συναίνεση για να προσλαμβάνεις γαλάζιους…το πρώτο εξάμηνο. Και τα ψεύτικα στοιχεία για το 2008 όπου έχει τρύπα 3 δισεκατομμυρίων λόγω αύξησης δαπανών και μείωσης εσόδων, γιατί την κρύψατε; Κι αφού είπατε ψέματα στη Βουλή κατά την ψήφιση του προϋπολογισμού, η κυβέρνηση δεν έχει τη νομιμοποίηση που απαιτεί το Σύνταγμα για να κυβερνά. Πρέπει να παραιτηθεί με την ατιμωτική δικαιολογία ότι δεν μπορεί να κυβερνήσει.

Δεν έχετε καμιά ελπίδα!

Σήμερα έμαθα ότι συνεδριάζει το υπουργικό συμβούλιο για την οικονομία αλλά δεν έμαθα αν γκρεμίστηκε κανένας φούρνος. Προφανώς ο Καραμανλής ο οποίος έχει γίνει μέγας επικοινωνιολόγος και αναλυτής των μετρήσεων της κοινής γνώμης, κατάλαβε ότι παρά τις ομιλίες που έχει κάνει ο ίδιος, κανένας δεν έχει πεισθεί ότι η κυβέρνηση έχει σχέδιο για την έξοδο από την κρίση, όλοι οι πολίτες αντιθέτως έχουν καταλάβει ότι η οικονομική πολιτική που ακολούθησε η κυβέρνηση τα προηγούμενα 5 χρόνια μας έφερε στην ύφεση και βέβαια ο Καραμανλής δεν μπορεί να είναι και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ και με το νεοφιλελευθερισμό και με τον κεϋνσιανισμό και κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Οπότε σου λέει πρέπει να μιλάω συνέχεια.

Κακώς πάντως πιστεύει τους συμβούλους του που του λένε ότι είναι το ισχυρό χαρτί της ΝΔ γιατί ήδη κάηκε και δεν φάνηκε όχι ανάκαμψη και κλείσιμο της ψαλίδας, αλλά ούτε υποψία ότι μπορεί να επιδράσει στις μετρήσεις. Και στις εκλογές πάντοτε η ψαλίδα μετράει, γιατί πάνω από τις κάλπες δημιουργούνται οι μεγάλες διαφορές.

Και φυσικά δεν υπάρχει καμία ελπίδα ότι αυτή η κυβέρνηση μπορεί να κάνει κάτι για την οικονομία. Εννοώ καλό. Γιατί χειρότερα σαφώς και μπορεί να τα κάνει αυτή η κυβέρνηση. Και το δημόσιο χρέος μπορεί να μεγαλώσει, και το έλλειμμα και τον πληθωρισμό και την ύφεση να την κάνει βαθύτερη, και τους φόρους να αυξήσει και τα έσοδα να μειώσει. Κι αυτό γιατί το πολιτικό σύστημα είναι που πάσχει και αποτελεί τροχοπέδη για την ανάπτυξη. Το πολιτικό σύστημα τροφοδοτεί τον δομικό πληθωρισμό. Γιατί είναι δέσμιο των καρτέλ και το μεγαλύτερο καρτέλ των τραπεζών κυριολεκτικά κυβερνά τη χώρα γιατί υπαγορεύει την οικονομική πολιτική και τις αποφάσεις του οικονομικού επιτελείου.

Ο πληθωρισμός τι είναι; Είναι ο εξευτελισμός του χρήματος. Να δίνεις όλο και πιο πολλά λεφτά για να κάνεις μια δουλειά που στοιχίζει φτηνότερα. Αν καφές κάνει ένα ευρώ κι εμείς πληρώνουμε 4 ευρώ για να τον πιούμε, αυτό είναι πληθωρισμός 300%. Αν για να πληρώσουμε τον λογαριασμό του ρεύματος που κάνει 99 ευρώ πληρώνουμε 1 ευρώ στην τράπεζα, αυτό είναι 1% πληθωρισμός. Όταν για να κάνουμε τη δουλειά μας λαδώνουμε την πολεοδομία και πληρώνουμε γρηγορόσημο, για μια δουλειά π.χ. 1000 ευρώ και δίνουμε 100 ευρώ γρηγορόσημο, αυτό είναι 10% πληθωρισμός. Ο μέσος όρος είναι ο δομικός εγχώριος, μη εισαγόμενος πληθωρισμός. Το ίδιο ισχύει και με τους μεσάζοντες που ανεβάζουν τις τιμές στα τρόφιμα κλπ.

Δείτε τώρα πόσο άχρηστη είναι αυτή η κυβέρνηση. Πριν από καιρό είχαν βάλει πιλοτικά σε μερικά ΚΕΠ αυτόματες μηχανές για να πηγαίνει ο κόσμος και να πληρώνει τους λογαριασμούς του χωρίς προμήθεια. Οι τράπεζες προφανώς που παίρνουν προμήθεια για να εξοφλούν λογαριασμούς των ΔΕΚΟ, διαμαρτυρήθηκαν και βγήκαν τα αυτόματα μηχανήματα. Δηλαδή τροφοδοτεί η ίδια η κυβέρνηση, με τις παρεμβάσεις της τον πληθωρισμό. Κάποιος είχε μια καλή ιδέα, την εφάρμοσαν πιλοτικά και κάποιο άλλο μέλος της κυβέρνησης παρενέβη για να αυξήσει τον πληθωρισμό και τα κέρδη των τραπεζών. Τόσο απλό.

Να μην αναφέρω τις αλληλοσυγκρουόμενες αποφάσεις υπουργείων. Το ΠΕΧΩΔΕ αυξάνει τα διόδια και επιβαρύνει έτσι το κόστος των μετακινήσεων. Η αύξηση της φορολογίας επίσης επιβαρύνει τον πληθωρισμό και ιδίως τις τιμές σε καταστήματα που πουλάνε τρόφιμα και διασκέδαση. Η ασυδοσία των ΔΕΚΟ, των εταιριών κινητής τηλεφωνίας και των τραπεζών επίσης επιβαρύνει τον πληθωρισμό. Το ότι δεν γίνονται αυστηροί έλεγχοι επιβαρύνει τον πληθωρισμό. Όλοι δηλαδή δουλεύουν για τον πληθωρισμό δηλαδή εναντίον του εισοδήματός μας. Πως λοιπόν να μαζευτεί το σύστημα; Με ευχές;

Όσες συνεδριάσεις λοιπόν κι αν κάνει το υπουργικό συμβούλιο, όσες ομιλίες κι αν κάνει ο Καραμανλής δεν γίνεται τίποτα γιατί δεν υπάρχει σχέδιο. Αν δεν υπάρχει σχέδιο και κυρίως πιστή του εφαρμογή χωρίς εξαιρέσεις και διακοπές, δεν πρόκειται να υπάρξει βελτίωση. Έφτιαξαν μιάν έκθεση ιδεών και την έστειλαν στις Βρυξέλλες. Θα μειώσουμε λέει τη σπατάλη του δημοσίου κατά 800 εκατομμύρια ευρώ. Η σπατάλη του δημοσίου είναι επίσης πληθωρισμός. Δεν έχουν όμως ιδέα πως θα μειώσουν τη σπατάλη. Και δεν έχουν εξαγγείλει τίποτα για τη μείωση της σπατάλης πέρα από ανοησίες όπως ότι θα μειώσουμε κατά 10% τους συμβασιούχους. Μα δεν έχουν σκοπό ούτε να μειώσουν τους συμβούλους όλων των πολιτικών προσώπων, ούτε να διαλύσουν τα εκατοντάδες συμβούλια και επιτροπές που λειτουργεί ο κάθε υπουργός και υφυπουργός, γραμματέας και περιφερειάρχης ή πρόεδρος κρατικής υπηρεσίας και εταιρίας.

Ο δανεισμός του κράτους επίσης επιβαρύνει τον πληθωρισμό. Γιατί; Γιατί οι τράπεζες αγοράζουν τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου με επιτόκιο 5,5%. Αποκλείεται λοιπόν όσο παίρνουν τέτοια μεγάλα επιτόκια να δώσουν έστω και το πιο εξασφαλισμένο στεγαστικό δάνειο με 5,5%. Όταν το επιτόκιο της ΕΚΤ είναι 2% δηλαδή οι τράπεζες βγάζουν χέρι με χέρι, 3,5% αποκλείεται να δώσουν στεγαστικό δάνειο με ίσο ή μικρότερο κέρδος θα θελήσουν να βγάλουν περισσότερα. Ακόμα λοιπόν κι όταν θα ξεπεράσουν τα προβλήματα ρευστότητας, τα επιτόκια θα επιβαρύνουν τις χορηγήσεις. Όσο μικρότερο είναι το κέρδος από τα ομόλογα του δημοσίου, τόσο οι τράπεζες θα δίνουν περισσότερα δάνεια για να απορροφήσουν τη ρευστότητά τους, με μικρότερα επιτόκια και θα επιβαρύνουν επομένως το κόστος παραγωγής ή διακίνησης προϊόντων. Γιατί οι επιχειρήσεις ή οι κατασκευαστές θα επιβαρύνουν τα προϊόντα τους και με τα επιτόκια των τραπεζών.

Εδώ τι αποφάσισε ο Καραμανλής δηλαδή η κυβερνητική επιτροπή, όπου δεν συμμετέχει ούτε ένας υπουργός που να ξέρει τα οικονομικά; Για να είμαστε λέει σίγουροι ότι θα τηρήσουμε την υπόσχεσή μας στον Αλμούνια ότι θα μειώσουμε τις σπατάλες κατά 800 εκατομμύρια, να βάλουμε έναν πρόσθετο φόρο που θα μας αποδώσει άλλα 800 εκατομμύρια τα οποία θα πούμε ότι τα θέλουμε για ενίσχυση των φτωχών. Αν τα καταφέρουμε και μειώσουμε τις σπατάλες – που δεν θα το καταφέρουμε – έχει καλώς. Αλλιώς θα τα χρησιμοποιήσουμε για να κλείσουμε την τρύπα από τις σπατάλες, και να είμαστε εντάξει απέναντι στην ΕΕ και το ΕΚΟΦΙΝ. Μά δεν γίνεται δουλειά με τέτοιες μπακάλικες λογικές…

Δεν πρέπει λοιπόν να προξενεί κατάπληξη σε κανέναν που και στις μετρήσεις της κοινής γνώμης οι πολίτες δεν εμπιστεύονται κανέναν να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση. Γιατί οι άνθρωποι βλέπουν. Και μπορεί να μην ξέρουν να μιλούν καλά όσο οι υπουργοί, αλλά την αλήθεια και τα ψέματα τα πολιτικάντικα τα καταλαβαίνουν. Δύο στους τρεις λένε ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την κρίση. Δύο στους τρεις λένε ομοίως ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την κρίση. Και οι δύο όταν τους ρωτάς, λένε ότι δεν έχει σημασία αυτό, αλλά το γεγονός ότι ο ένας στους τρεις τους πιστεύει. Το ΠΑΣΟΚ μάλιστα θα έλεγα ότι είναι σε καλύτερη μοίρα γιατί είναι αντιπολίτευση. Πρέπει να φτιάξει μόνον το καλύτερο σχέδιο. Όχι και να το εφαρμόσει. Η κυβέρνηση κρίνεται όχι μόνον γιατί δεν έχει το σωστό σχέδιο αλλά και γιατί δεν μπορεί να το εφαρμόσει. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ακόμα πιο αρνητικά νούμερα. Τρεις στους τέσσερις νομίζουν ότι δεν ξέρει πως αντιμετωπίζεται η κρίση. Και φυσικά η αλήθεια δεν κρύβεται. Για τις τράπεζες η κοινή γνώμη έχει τη σωστή άποψη. Τέσσερις στους πέντε πολίτες έχουν τη γνώμη ότι επιδρούν αρνητικά στην κρίση. Δεν ενδιαφέρονται δηλαδή καθόλου…

ί διαφορά έχει ο συμμορίτης από τον επιχειρηματία;

(Τώρα χιόνισε)

Καλά δεν είμαστε φοβερή μπανανία; Δεν έχει μεγάλο θράσος η νόμιμη επιχειρηματική ελίτ της χώρας; Δεν έχουν άδικο όσοι λένε ότι ο υπόκοσμος, οι γκάγκστερς του κοινού ποινικού δικαίου είναι αγγελούδια μπροστά στους νόμιμους επιχειρηματίες. Γι αυτό και σε όλο τον κόσμο το μεγάλο κεφάλαιο τύπου Μπερλουσκόνι, υποτίθεται ότι είναι εναντίον της Μαφίας γιατί χαλάει την πιάτσα.

Έκανε η Καθημερινή μια πρόταση. Έχει αρθρογραφήσει ο Στέφανος Μάνος στο παρελθόν να καταργηθεί το 2% του Τζίρου των εφημερίδων, να είναι μαύρα. Αφορολόγητα δηλαδή. Να μπορεί να τα διαθέτει ο ιδιοκτήτης όπου θέλει χωρίς παραστατικά. Γιατί να έχει τέτοιο προνόμιο μόνον ο εκδότης και όχι άλλοι επιχειρηματίες; Είναι το βασικό επιχείρημα του Μάνου και της Καθημερινής. Να καταργηθεί. Και φυσικά είναι εύκολο όλοι οι άλλοι μεγαλοεπιχειρηματίες και όλοι οι εργαζόμενοι να πούν ναι να καταργηθεί. Από πίττα που δεν τρώς, τι σε μέλει κι αν καεί;

Στο κάτω κάτω της γραφής, δεν είπε η Καθημερινή ότι παραιτείται οικειοθελώς του ευεργετήματος που είναι νόμιμο επειδή ισχύει επί 55 χρόνια. Μια κουβέντα είπε. Όπως λέει, να καθαρίσει ο Ασωπός. Δεν της στοιχίζει τίποτα. Ενώ είναι φοροδιαφυγή σε βαθμό κακουργήματος για όλους τους άλλους επιχειρηματίες. Έτσι ξεχωρίζει ο νόμιμος επιχειρηματίας από τον γκάγκστερ. Υπάρχει ένας νόμος που νομιμοποιεί το έγκλημα. Για παράδειγμα όταν ίσχυε η ποτοαπαγόρευση στην Αμερική πούλαγε αλκοόλ ο Άλ Καπόνε. Με το που καταργήθηκε ο νόμος πουλάνε αλκοόλ οι πολυεθνικές. Αυτή είναι η διαφορά γκάγκστερ, συμμορίτη, από έναν νόμιμο επιχειρηματία.

Είναι για γέλια όμως και η ανακοίνωση των άλλων εκδοτών οι οποίοι λένε ότι είμαστε αντίθετοι γιατί οι μέν μεγαλοεκδότες θα χάσουν τα μαύρα, αφορολόγητα λεφτά τους, οι δε μικροί εκδότες ενδεχομένως να κλείσουν τις εφημερίδες τους αν καταργηθεί γιατί με αυτό τον τρόπο φοροδιαφεύγουν νομίμως και ανακουφίζονται. Άλλωστε λέει, για να αφαιρέσει κάθε ηθικό πλεονέκτημα από την Καθημερινή, πρόσφατα ο όμιλος πήρε χαριστικά άδεια πανελλήνιας εμβέλειας τηλεοπτικού σταθμού από την κυβέρνηση. Μη μας κάνετε τους τίμιους.

Είναι αστείο το θέμα. Πού είναι βρε έξυπνοι, τα δικά σας άρθρα και η δική σας καμπάνια εδώ κι ενάμιση χρόνο εναντίον της χαριστικής άδειας πανελλήνιας εμβέλειας που έδωσε η κυβέρνηση στον ΣΚΑΙ; Γιατί δεν γράφετε τίποτα και δεν χτυπάτε το διεφθαρμένο όμιλο Αλαφούζου; Είναι δυνατόν να γράφετε τέτοια ωμότητα στην ανακοίνωσή σας; Μά είναι δυνατόν να περιφέρεται τέτοια ανηθικότητα;

Δε λέω άλλα γιατί μόλις έδωσα πάτημα να με αφήσουν άνεργο όλα τα μαγαζιά όλοι οι όμιλοι και να με κηρύξουν εχθρό του λαού…Κι έχω τέσσερα παιδάκια να θρέψω. Αλλά είδατε ότι και η δική μας η ξεφτιλισμένη ΕΣΗΕΑ ούτε έβγαλε ούτε και πρόκειται να βγάλει καμιά ανακοίνωση. Είναι κι αυτή ανύπαρκτη. Ούτε και θα γινόταν τίποτα αν έβγαζε ανακοίνωση. Αλλά και τα μέλη του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ είναι υπάλληλοι των ίδιων εκδοτών και φοβούνται για το παντεσπάνι τους. Δεν εξαιρώ κανέναν. Ούτε του ΚΚΕ τον εκπρόσωπο. Κι όταν πάλι θα με απολύσουν όλοι δεν θέλω ούτε ανακοίνωση συμπαράστασης. Απαλλάσσεστε λόγω ανικανότητας. Καραγκιόζηδες…

Πάμε να δούμε τα χθεσινά κατορθώματα της κυβέρνησης. Αντί να απολύσει όλους τους συμβούλους υπουργών, υφυπουργών, γενικών γραμματέων και όλων των άλλων κρατικών αξιωματούχων και να τους αντικαταστήσει με δημόσιους υπαλλήλους χωρίς πρόσθετες αμοιβές, θα φτιάξει λέει ένα ενιείο μηχανογραφικό κέντρο πληρωμών για να εντοπίσει, ποιοι, πόσοι και γιατί παίρνουν διπλούς και τρίδιπλους μισθούς. Αντί να διαλύσει τα εκατοντάδες συμβούλια και διαβούλια όπου πληρώνει τους δικούς της για να χειροκροτάνε ότι απόφαση παίρνει η κυβέρνηση, θα αυξήσει τα έξοδα προσλαμβάνοντας κάποιους καινούργιους για το ενιαίο κέντρο πληρωμών. Δηλαδή οι άνθρωποι είναι και ανίκανοι να καταλάβουν πως γίνεται οικονομία και μας κοροϊδεύουν κατάμουτρα. Κι επίσης λέει, θα μειώσει 10% τις συμβάσεις έργου. Μά βρε καλόπαιδα, αφού είναι στο χέρι σου να προσλάβεις 60.000 και μετά να πείς ότι το 10% δεν πιάνει δουλειά. Γιατί να πείς ότι προσλαμβάνεις 50.000 αλλά οι 5.000 δεν θα πιάσουν δουλειά; Εκτός κι αν για κάθε 45.000 γαλάζιους, παίρνετε στα χαρτιά και 5.000 πράσινους και από την αρχή ξέρετε ποιοι δεν θα πιάσουν δουλειά… Δηλαδή κοροϊδία στο τετράγωνο.

Άλλωστε όσοι έχουν δουλέψει δεν μπορούν να μην πληρωθούν. Απλώς από δώ και πέρα για κάθε 90 θα παίρνετε κι άλλους δέκα που θα λέτε ότι τους πιάνει η ποσόστωση της οικονομίας. Είναι για γέλια αυτά που αποφάσισαν χθες τέσσερις εγκέφαλοι που μαζεύτηκαν στο Μέγαρο μαξίμου υπό τον πρωθυπουργό για να κάνουν πιο συγκεκριμένο το αόρατο πρόγραμμα σταθερότητας, που τους είπε ο Αλμούνια ότι είναι γενικό και αόριστο. Την ίδια ώρα που ο πρωθυπουργός τους άκουγε και έλεγε έχω μια φαγούρα, το λέω γιατί εγώ αμφισβητώ ακόμα και το γεγονός ότι ήταν παρών στη σύσκεψη ο πρωθυπουργός, η υπουργός Απασχόλησης έλεγε ότι θα προσληφθούν στα νοσοκομεία και στο δημόσιο 60.000 άτομα. Δηλαδή μας κοροϊδεύουν. Θα αυξήσουν τους συμβασιούχους. Όχι θα τους μειώσουν κατά 10%.

Κοροϊδευόμαστε κανονικά. Πώς μια τέτοια κυβέρνηση να αντισταθεί σε σοβαρούς επιχειρηματίες εκδότες που εδώ και 55 χρόνια έχουν το 2% του τζίρου τους μαύρο; Αστεία πράματα. Αυτή η κυβέρνηση είναι εντελώς εικονική. Για γέλια…κατά τα άλλα,

Τώρα ποιός φταίει που θα κυβερνά ο Καραμανλής;

Δεν νομίζω ότι πήρε κάποιος άλλος στα σοβαρά την προσπάθεια του Καραμανλή να αναλάβει προσωπική προσπάθεια ανατροπής του πολιτικού σκηνικού. Εγώ πάντως δεν πίστεψα ποτέ ότι ένας έξυπνος άνθρωπος μπορεί να πέφτει τόσο έξω. Γι αυτό και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ο άνθρωπος διαχειρίζεται την επόμενη εκλογική του ήττα. Αυτό ήταν πιο έξυπνο. Δείχνει ότι καταλαβαίνει και το περιβάλλον, καταλαβαίνει και τη δική του πορεία στο μέλλον ως εν ενεργεία πολιτικού.

Πιθανότητα ανατροπής του πολιτικού κλίματος θα υπήρχε μόνον στην περίπτωση που ο Καραμανλής είχε αποφασίσει να αλλάξει πολιτική. Πρώτα πρώτα οικονομική πολιτική. Να εγκαταλείψει τον νεοφιλελευθερισμό που πρέσβευε ως τώρα και με μια γενναία αυτοκριτική να παραδεχτεί ότι ήταν λάθος η απογραφή, λάθος η ελάφρυνση της φορολογίας του κεφαλαίου, λάθος η πώληση κερδοφόρων επιχειρήσεων όπως ο ΟΤΕ, λάθος η άνευ όρων παράδοση στις τράπεζες και στους τραπεζίτες, λάθος η παράδοση στη διαφθορά, λάθος η παράδοση στα ρουσφέτια και στην κομματική αναξιοκρατία κυρίως στο δημόσιο τομέα. Είναι λάθος να νομίζει ένας ηγέτης ότι οι πολίτες τον ψηφίζουν επειδή είναι όμορφος ή μιλάει πιο γρήγορα και με λιγότερα σαρδάμ από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Από την άποψη αυτή είναι χειρότερος από τον Βενιζέλο.

Αν πραγματικά είναι τόσο ματαιόδοξος ο Καραμανλής ώστε πίστεψε ότι χωρίς να αλλάξει πολιτική, μπορούσε να ανατρέψει το πολιτικό σκηνικό, τότε είναι μακριά νυχτωμένος και δεν πρόκειται να δει πλέον άσπρη μέρα. Σημασία έχει ότι οι πολίτες έχουν οριστικά αποφασίσει ότι αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της χώρας. Πέφτει νωρίς ή στο τέλος της τετραετίας. Είχαμε πει από την τελευταία εβδομάδα του Ιανουαρίου ότι μετά το μέσο του Φεβρουαρίου οι δημοσκοπήσεις θα καταγράψουν ότι η ψαλίδα άνοιξε πάλι όσο και πριν από τον ανασχηματισμό στις πέντε μονάδες και έτσι θα πάμε ως τις ευρωεκλογές, όπου και θα καταγραφεί αυτή η διαφορά. Αυτό το λέω πρώτη φορά. Στις μετρήσεις για την ευρωκάλπη, η διαφορά είναι στις δύο μονάδες, αλλά πάνω από την κάλπη θα φτάσει στις πέντε μονάδες.

Για πρόωρες εκλογές δεν το συζητάμε. Έχει μόνο να χάσει ο Καραμανλής και επομένως δεν θα τις επιδιώξει. Κυβερνητικό κόμμα που χάνει, δεν έχει λόγο να χάσει νωρίτερα. Κρατάει την καρέκλα της εξουσίας όσο της δίνει δικαίωμα το Σύνταγμα και τρώει με την κουτάλα.. Τόσο απλά.

Ας δούμε τι γίνεται στην άλλη πλευρά. Κι αυτή τη φορά δεν θα ξεκινήσουμε από το ΠΑΣΟΚ, αλλά από τον ΣΥΝ μια και είχε διαρκές συνέδριο το Σ-Κ. Ενέκριναν ένα πολιτικό πρόγραμμα το οποίο εν δυνάμει είναι και ένα πρόγραμμα κυβερνητικής συνεργασίας. Είναι αντιφατικό το γεγονός ότι ταυτόχρονα ενέκριναν και μια απόφαση που λέει ότι είναι κατά των συνεργασιών. Επίσης είναι αστείο και απίθανο να μπήκε στον κόπο ο ΣΥΝ να φτιάξει πρόγραμμα για το τι έχει ανάγκη η χώρα, μια πρόταση της Αριστεράς, μόνο και μόνο για να συζητήσει με τις άλλες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, αποκλείοντας τους πολίτες και τα άλλα κόμματα από την ίδια συζήτηση.

Συνεπώς πρέπει να θεωρήσουμε ότι η απόφαση ότι είμαστε εναντίον της συνεργασίας, είναι απλώς άκυρη και ανύπαρκτη. Κόμμα που δεν θέλει να συνεργαστεί δεν παίρνει τέτοια απόφαση. Όπως το ΚΚΕ ούτε έχει πάρει ούτε πρόκειται ποτέ να βάλει σε ψηφοφορία τέτοια πρόταση. Είναι απλώς μια έμπνευση που δεν κολακεύει την ηγεσία και την πλειοψηφία του ΣΥΝ. Το ίδιο άτοπη θεωρώ και την απόφαση της μειοψηφίας του ΣΥΝ της ανανεωτικής πτέρυγας, η οποία είναι υπέρ της συνεργασίας, να ψηφίσει λευκό στο πρόγραμμα, δηλαδή να το απορρίψει, λέγοντας ότι δεν το απορρίπτω, αλλά απευθύνομαι στους πολίτες.

Από τη στιγμή που φτιάχνει πρόγραμμα, το φτιάχνει για να συνεργαστεί. Και θα συνεργαστεί γιατί δεν μπορεί να αφήσει τη χώρα ακυβέρνητη αν ο λαός αποφασίσει να μην δώσει αυτοδυναμία στο ΠΑΣΟΚ. Αλλιώς θα διαλυθεί και θα ξαναγυρίσει στην αγωνία αν θα εκπροσωπείται στη Βουλή ή όχι. Και είναι πολύ εύκολο να μην εκπροσωπείται αυτόνομα, αλλά μέσω στελεχών που θα έχουν προσχωρήσει στο ΠΑΣΟΚ. Έχει ξαναγίνει. Πρώτο μέλημα της Αριστεράς πρέπει να είναι η παγίωση της απλής αναλογικής ως μόνιμου εκλογικού συστήματος. Δηλαδή να εμπεδωθεί η ιδέα της συνεργασίας μεταξύ των κομμάτων και να μπεί τέρμα στον δικομματισμό. Δεν μπαίνει τέρμα στον δικομματισμό παρά μόνον με αξιόπιστες κυβερνήσεις συνεργασίας. Τα υπόλοιπα είναι τρίχες.

Πάμε και στο ΠΑΣΟΚ. Θα έπρεπε να προβληματιστεί γιατί δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί τη συζήτηση στη Βουλή για την Οικονομία για να φανεί μια σαφής διαφορά της οικονομικής του πολιτικής, από την κυβέρνηση. Ιδίως όταν βλέπουμε ότι οι τράπεζες, για τις οποίες χρεώθηκε ο ελληνικός λαός 28 δισεκατομμύρια ευρώ, ετοιμάζονται να μοιράσουν στους μετόχους τους πάνω από 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Μα θα έπρεπε να είναι υποχρεωτικό πριν πάρουν έστω και ένα ευρώ από τους φορολογούμενους πολίτες να κρατήσουν τα κέρδη τους στο ταμείο ενσωματώνοντάς τα στην επιχειρηματική περιουσία. Δηλαδή θα δώσω εγώ ο φτωχός φορολογούμενος βοήθεια και μετρητά και δωρεάν εγγύηση, την ίδια στιγμή που εκείνος δεν αφήνει στο ταμείο τα κέρδη του;

Αν αυτός δεν ενδιαφέρεται για την επιχείρησή του, εγώ πρέπει να σπεύσω; Τι καθαρή κλεψιά είναι αυτή; Τι ανηθικότητα; Σε καμία επιχείρηση δεν επιφυλάσσεται τέτοια μεταχείριση. Ούτε στα άτομα με ειδικές ανάγκες. Ούτε στους φτωχούς. Ούτε στους άπορους. Μα θα έπαυαν να είναι άποροι, αν δίναμε και στους άπορους ακριβώς τα ίδια… Φυσικά όλοι αντιλαμβανόμαστε τις σκοπιμότητες. Αν δεν μοίραζαν κέρδη, θα έπεφτε η αξία της μετοχής. Και με τα χρήματα των φορολογούμενων θα έπαιρνε το κράτος διπλάσια ποσοστά του μετοχικού κεφαλαίου. Δηλαδή θα ήταν μια δίκαιη ανταλλαγή και μια κίνηση σαν αυτές πού γίνονται μεταξύ επιχειρηματιών, σχεδόν κάθε μέρα. Εδώ όμως οι πολίτες επιδοτούν τις τράπεζες. Και δεν κατάφερε το ΠΑΣΟΚ ούτε σ’ αυτό το θέμα να δώσει να καταλάβει ο πολίτης ότι υπάρχει διαφορά από τη ΝΔ… Τι να πώ πιά; Με αφήνει άναυδο κάθε φορά η ανικανότητά τους…

Τί πείραξε περισσότερο τη Ντόρα;

Λέω να πω μια κουβέντα σήμερα για τον φίλο μου τον Γιάννη τον Μανώλη, γιατί πρέπει να μένουμε στα σημαντικά. Ο Γιάννης ο Μανώλης είπε ότι μετά την επόμενη εκλογική ήττα της ΝΔ ο Καραμανλής θα παραμείνει στο τιμόνι, στην αρχηγία της ΝΔ και να μην κάνουν όνειρα οι νεοφιλελεύθεροι με την Ντόρα επικεφαλής. Το ότι θα χάσει η ΝΔ τις επόμενες εκλογές όποτε και αν γίνουν, δεν το λέει μόνον ο Μανώλης. Το λένε σχεδόν όλοι εκτός από αυτούς που λένε κατά συνθήκιν ψεύδη.

Αυτό το οποίο στοίχισε στην Ντόρα είναι ότι να μην ετοιμάζεται για διάδοχος. Αλλά όταν διαμαρτυρήθηκε, δεν είπε ότι αυτό την ενόχλησε αλλά το ότι την εμφανίζει ως αντάρτισσα ενώ δεν είναι είναι, παραμένει σταθερός υποστηρικτής του Καραμανλή. Ο κυβερνητικός Αντώναρος επίσης σε αυτό αναφέρθηκε. Η ΝΔ έχει αρχηγό και η κυβέρνηση έχει πρωθυπουργό είπε. Το ίδιο είπε με δικά του λόγια και πιο λαϊκά ο Αντώναρος. Μόνον ο Τραγάκης κατάλαβε ότι το σημαντικότερο ήταν η δυσφήμιση της Ντόρας. Φυσικά από τον Τραγάκη δεν πρέπει να περιμένουμε να καταλαβαίνει την πολιτική σημασία αυτών που λέει. Άλλωστε αυτός έχει μείνει στο ότι από τις εργασίες της εξεταστικής επιτροπής δεν προέκυψε ούτε ίχνος πολιτικής ευθύνης για την υπόθεση Βατοπεδίου. Ούτε ο ίδιος λοιπόν έχει κανένα ίχνος αξιοπιστίας.

Η Ντόρα από την πλευρά της φυσικά ουδέποτε είπε ούτε και πρόκειται να πει ότι ο Καραμανλής θα είναι αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ότι δεν χρειάζεται να παραιτηθεί. Με τη δικαιολογία ότι εμείς αγωνιζόμαστε να νικήσει η ΝΔ. Θυμόσαστε τι έλεγε και ο Βενιζέλος. Τα ίδια γιατί ήταν σε αναμονή για να γίνει εκείνος αρχηγός. Το ίδιο κάνει και η Ντόρα. Περιμένει την ευκαιρία. Όλοι το ξέρουμε. Και ο Καραμανλής. Γι αυτό και δεν θα παραιτηθεί ο Μανώλης. Το σύστημα της Ντόρας φυσικά το οποίο είναι άριστο, προσπάθησε να ξεφορτωθεί τον Μανώλη και να τον σπρώξει στην παραίτηση, αλλά υποθέτω ότι ούτε ο Σιούφας ούτε ο Καραμανλής θα τον αφήσουν. Σιγά το πράμα. Έκανε μια δήλωση ο Μανώλης όπως 500 άλλες και όλες ήταν τολμηρές. Γι αυτό μπορεί να μιλάει όμως επειδή δεν λέει τέρατα. Τι έπρεπε να πει δηλαδή; Ότι θα κερδίσει τις εκλογές η ΝΔ; θα τον πίστευε κανείς; Θα είχε καμιά αξιοπιστία να έλεγε τέτοιο πράμα;

Δεν ενόχλησε αυτό λοιπόν. Ενόχλησε αυτό που είπε ότι δηλαδή ο Καραμανλής θα παραμείνει και μετά τις εκλογές αρχηγός της ΝΔ. Δεν μπορεί να παραιτηθεί ένας βουλευτής για τέτοιο λόγο. Επίδειξη δύναμης έκανε η Ντόρα. Το πρόβλημα δημιούργησε μόνον η αμετροεπής δήλωση του Τραγάκη ο οποίος απλώς δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα.


Το σημαντικότερο δεν είναι αυτό. Τέτοια θέματα βγαίνουν κάθε μέρα στο περιθώριο της πολιτικής. Το σημαντικότερο είναι ότι η χώρα έχει ανάγκη να βγει από την οικονομική κρίση η οποία προς το παρόν είναι εγγενής. Οι δυσμενείς επιπτώσεις της διεθνούς κρίσης έρχονται με τον Τουρισμό μετά το Πάσχα. Από τον Σεπτέμβριο θα αρχίσουμε να μαζεύουμε τις δυνάμεις μας και να εκτιμούμε τις πληγές μας. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να παραμένει και κάθε μέρα να είναι μια συνταγματικά και θεσμικά συμπεριφερόμενη δύναμη η οποία κάθε μέρα πρέπει να έχει μια κυβερνητική απάντηση καλύτερη από αυτή της ΝΔ. Δεν μπορεί να κάνει πραξικόπημα για να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας λίγο νωρίτερα. Ή θα παραιτηθεί επειδή δεν μπορεί να κυβερνήσει, ή θα εξαντλήσει την τετραετία.

Σημασία έχει να είναι έτοιμο και να μπορεί να προσφέρει στη χώρα. Να μην έχει την αλαζονεία των αυτοδύναμων κυβερνήσεων του παρελθόντος και να διαμορφώσει ένα πολιτικό σύστημα που θα ευνοεί τις συνεργασίες, θα σέβεται την εντολή των πολιτών, θα έχει ανοιχτό διαρκές μέτωπο απέναντι στη διαφθορά και κυρίως θα έχει πολιτική σοσιαλιστική, υπέρ του κόσμου της εργασίας και όχι υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου. Θα πείθει κάθε μέρα ότι μπορεί να χειριστεί υπεύθυνα τα εθνικά θέματα και να χαράξει στρατηγική που θα βγάλει τη χώρα από τον πάτο της ΕΕ και θα την οδηγήσει στην κορυφή. Όσο το δυνατόν περισσότεροι πολίτες πεισθούν ότι είναι κατάλληλο κόμμα γι αυτή τη δουλειά, τόσο μεγαλύτερο είναι το κέρδος.

Τα υπόλοιπα, τα βιαστικά και τα σενάρια για να φορέσουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα μερικοί τα υπουργικα κοστούμια, μας αφήνουν αδιάφορους…

Ξεχάστε τις πρόωρες εκλογές!

Ήθελα να ήξερα γιατί κουράζεται ο φίλος μου ο Γιάννης Μανώλης και αγωνιά με το τι θα κάνει ο Καραμανλής μετά την εκλογική ήττα. Η γνώμη του είναι ότι ο Καραμανλής πρέπει να παραμείνει στην ηγεσία της ΝΔ. Μπορώ να τον διαβεβαιώσω ότι την ίδια γνώμη έχει και ο Καραμανλής.

Ένας ψύχραιμος παρατηρητής, μπορεί από τώρα να δει ότι ο Καραμανλής έχει αρχίσει εδώ και ένα εξάμηνο να διαχειρίζεται την εκλογική ήττα. Για παράδειγμα αν ένας βουλευτής σαν τον Δαϊλάκη διαφοροποιηθεί, στέλνει έναν κοινό φίλο να του εξηγήσει ότι εννοείται πως θα επιστρέψεις σε λίγες μέρες στην κυβερνητική πλειοψηφία γιατί γνωρίζει ότι ο Δαϊλάκης δεν είναι λαγός κανενός και δεν αμφισβητείται η ηγετική του θέση από τον Δαϊλάκη. Όταν όμως είσαι ο Πέτρος Τατούλης, δηλαδή ένας σύμμαχος της Ντόρας η οποία πάντοτε ζει για τις φιλοδοξίες της, τότε και χωρίς εκείνη τη στιγμή να έχεις κάνει τίποτα, θα σε διαγράψει χωρίς ελπίδα να επιστρέψεις στο μαντρί. Πόσο μάλλον που μετά τη διαγραφή, η κριτική σου αποκτά και ονόματα και γίνεται αποκλειστικά σε βάρος του πρωθυπουργού.

Ο Καραμανλής διαχειρίζεται την εκλογική ήττα του και με το είδος του ανασχηματισμού που επέλεξε. Ας μην μπω σε λεπτομέρειες. Δεν είναι σήμερα επίκαιρο. Ο Καραμανλής διαχειρίζεται την εκλογική του ήττα και με τις παροχές που κάνει τις τελευταίες μέρες και οι οποίες έχουν φτάσει ήδη στα 4 δισεκατομμύρια ευρώ. Μαζεύει τις τελευταίες ψήφους που ενδεχομένως να χάσει, όσο μπορεί ακόμα να τις μαζέψει. Δεν έχει κυβερνητικούς στόχους να πετύχει όπως είχε ο Σημίτης, ο οποίος ήλπιζε ότι οι πολίτες θα εκτιμούσαν το έργο του. Ο Καραμανλής κοιτάει από τώρα τη θέση του στην αντιπολίτευση και καταλαβαίνει ότι είναι δώρο θεού να έχει ως προσωπικό αντίπαλο τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος ως τώρα ήταν του χεριού του. Ήταν στα κυβικά του και μπορούσε να υπερισχύει.

Είναι και τυχερός. Για παράδειγμα αμέσως μετά το Σεπτέμβριο του 2008, εκεί δηλαδή που όλος ο ελληνικός λαός κατάλαβε ότι δεν κάνει γι αυτή τη δουλειά, έναν ακριβώς χρόνο μετά την επανεκλογή του, ξέσπασε ανοιχτά η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση η οποία του έδωσε το επιχείρημα να φορτώσει σε τρίτο την ύφεση στην οποία βύθισε τη χώρα, η οικονομική του πολιτική επί 5 χρόνια με τιμονιέρη τον Αλογοσκούφη. Θυσίασε τον Αλογοσκούφη, ενώ θα μπορούσε να τον διασώσει ατομικά κάνοντας τον ανασχηματισμό τον Οκτώβριο και βάζοντας τον Αλογοσκούφη σε άλλο υπουργείο. Λάθος απόφαση και λάθος χειρισμός. Ήταν η εποχή που έκανε και τα άλλα λάθη. Να πει πως ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό. Ότι είναι φεμινιστικό να εργάζεται ως πολιτική σχολιάστρια στα κανάλια η σύζυγος του κυβερνητικού εκπροσώπου. Και ότι σκάνδαλο Βατοπεδίου δεν υπάρχει και η Δικαιοσύνη θα κάνει ότι χρειάζεται χωρίς ο φάκελος να φτάσει ποτέ στη Βουλή. Αυτά είναι προσωπικά λάθη του Καραμανλή.

Από τότε άρχισε να μιλάει και με άλλους πλην του συστήματος Μαξίμου και άρχισε να εργάζεται σαν Έλληνας πρωθυπουργός. Δωδεκάωρο καθημερινό δηλαδή και όχι χαλαρό επτάωρο, πενθήμερο με πλήρεις απολαβές και διακοπές. Από τότε διαχειρίζεται την εκλογική του ήττα. Σε μια προσπάθεια να αποφύγει τα χειρότερα. Δεν του βγαίνουν όμως πια τα χαρτιά γιατί άργησε και άφησε την ψαλίδα με το ΠΑΣΟΚ να φτάσει στις πέντε μονάδες, ποσοστό που κατά πάσα πιθανότητα θα καταγραφεί και στις ευρωεκλογές, κι ας δείχνουν τώρα οι μετρήσεις ότι η διαφορά είναι στις δύο μονάδες. Πάνω από την κάλπη θα διευρυνθεί. Άλλωστε και τώρα αν γίνει μια αναγωγή του 15% όσων έχουν αδιερεύνητη ψήφο, θα καταλήξουν κατά τα δύο τρίτα στο ΠΑΣΟΚ και κατά ένα τρίτο στη ΝΔ.

Αφού λοιπόν δεν υπάρχει πιθανότητα εκλογικής νίκης της ΝΔ ή ακόμα και εκλογικής ήττας της ΝΔ με 1 έως 2% δηλαδή στα όρια του στατιστικού λάθους, δεν υπάρχει και πιθανότητα πρόωρων εκλογών. Κανένας πρωθυπουργός, υπουργός ή βουλευτής δεν επιθυμεί να χάσει πρόωρα την καρέκλα και την κουτάλα. Το λέω ωμά και κυνικά γιατί τέτοιοι είναι και οι πολιτικοί. Ξεχάστε τις πρόωρες εκλογές. Ο Καραμανλής απλώς κάνει μια φιλότιμη προσπάθεια χωρίς να έχει δεσμευθεί, να κλείσει την ψαλίδα. Από τη στιγμή που δεν το καταφέρνει, δεν παίζει το σενάριο πρόωρων εκλογών. Θα πάει μέχρι να εξαντλήσει την τετραετία. Έχει προσωπικό και κομματικό συμφέρον. Άρα θα το προτιμήσει.

Το ΠΑΣΟΚ από την άλλη πολύ σωστά ζητάει παραίτηση της κυβέρνησης και εκλογές με το αιτιολογικό ότι είναι ανίκανοι και όχι επικαλούμενο κανέναν άλλο λόγο. Παγιώνει έτσι τη διαφορά του από τη ΝΔ και εμπεδώνει την κοινή πεποίθηση ότι θα είναι ο νικητής των επόμενων εκλογών. Έτσι εκτός από το 8% των ψηφοφόρων της ΝΔ που διαρρέει προς το ΠΑΣΟΚ, θα κερδίσει και τους κυμαινόμενους ψηφοφόρους και αυτούς που πάνε πάντα με τον νικητή. Έτσι και η ΝΔ το 2007 άνοιξε την ψαλίδα πάνω από την κάλπη από το 2% των δημοσκοπήσεων στο 5%.

Ο στόχος του ΠΑΣΟΚ, αν δεν θέλει να είναι ένα πολιτικό ψοφίμι, πρέπει να είναι πάνω από την κάλπη όταν έρθει η ώρα να πετύχει μια διαφορά ψήφων στις δέκα μονάδες. Μια εκλογική νίκη που έχει να δεί από το 1981. Είναι όμως και η πρώτη φορά που μένει στην αντιπολίτευση τόσα χρόνια. Ήδη έχει πέντε και όλα πάνε συνταγματικά, θα μείνει συνολικά οκτώ χρόνια. Άρα έχει τη δυνατότητα να πάρει και θετικές και αρνητικές ψήφους και να φτάσει σε ένα ποσοστό κοντά στο 48%, αν και η Αριστερά μπορεί να πάρει άλλο ένα 15%. Κι εν πάσει περιπτώσει δεν έχουν σημασία τα νούμερα από τη στιγμή που το εκλογικό σύστημα είναι άλλο. Δεν είναι το εκλογικό σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής, αλλά ο νόμος Σκανδαλίδη που ευνοεί τους συνασπισμούς κομμάτων με 40 έδρες. Δεν ευνοείται το δικομματικό σύστημα, αλλά τα μικρά κόμματα που συνεργάζονται μεταξύ τους και με ένα μεγαλύτερο. Ο νόμος Παυλόπουλος δεν είναι το ίδιο. Αφαιρεί από συνασπισμούς κομμάτων 50 έδρες και τις δίνει στο μεγαλύτερο κόμμα. Δηλαδή απαγορεύσει στο ΠΑΣΟΚ και στον ΣΥΝ να συνεργαστούν και να πάρουν και 40 έδρες μπόνους. Ακόμα κι αν έπαιρναν μαζί το 50% των ψήφων, τις 50 έδρες θα τις έπαιρνε το ένα χωρίς συνεργάτες κόμμα, ακόμα κι αν είχε 30%.

Είναι ένα άλλο εκλογικό σύστημα που δεν έχει σχέση με το νόμο Σκανδαλίδη. Και δυστυχώς ούτε οι πολίτες ούτε οι κομματικές ηγεσίες το έχουν συνειδητοποιήσει, αλλά συμπεριφέρεται η μεν δεξιά σαν να έχουμε ενισχυμένη αναλογική, η δε αριστερά σαν να έχουμε ομοίως κάποιο σύστημα ενισχυμένης αναλογικής. Το ΠΑΣΟΚ τις μονές μέρες συμπεριφέρεται σαν να έχουμε απλή αναλογική και τις ζυγές μέρες σαν να έχουμε ενισχυμένη

Τρέχει μόνος του κι έρχεται δεύτερος

Λίγο σαστισμένοι φαίνονται οι εκπρόσωποι των κομμάτων μετά τις μετρήσεις της κοινής γνώμης που δημοσιεύθηκαν την Κυριακή, καθώς η κυβέρνηση δεν πάει καθόλου προς τα πάνω αλλά πάει πολύ λίγο κάτω. Είναι φυσιολογικό αυτό όμως, αν και δεν το λένε οι εκπρόσωποι των εταιριών που κάνουν τις μετρήσεις. Θέλουν δηλαδή από 15 μέρες ως έναν μήνα για να καταγράψουν τις πραγματικές τάσεις που διαμορφώνονται στους πολίτες. Στα μέσα Φεβρουαρίου κατά πάσα πιθανότητα η διαφορά θα έχει μεγαλώσει και θα έχει φτάσει στα προ του ανασχηματισμού επίπεδα.

Αυτό που δεν συνειδητοποιούν είναι το εξής. Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση ξέρουν ότι είμαστε στο πρώτο εξάμηνο του 2009 και έχουν θεσμικά τη δυνατότητα να ξοδέψουν όλα τα λεφτά του δωδεκάμηνου μέσα σε έξι μήνες. Μετά τους πρώτους έξι μήνες φεύγουμε για διακοπές το κράτοις παραλύει και το πρώτο που παραλύει ηθελημένα είναι οι πληρωμές. Και το 2007 έκαναν το ίδιο. Ξόδεψαν όλα τα λεφτά της χρονιάς στο πρώτο εξάμηνο κι έδωσαν την εντύπωση ότι η κατάσταση ελέγχεται. Μετά έλεγαν ότι οι πρόωρες εκλογές χρειάζονται για να φτιαχτεί ένας αξιόπιστος προϋπολογισμός, ενώ δεν υπήρχαν λέφτά για να γίνουν οι στοιχειώδεις πληρωμές σε προμηθευτές. Και στο β’ εξάμηνο του 2008 έγινε το ίδιο. Κόπηκαν οι υποχρεωτικές πληρωμές.

Ασχέτως σχεδιασμών και προθέσεων του πρωθυπουργού και των υπολοίπων παικτών του πολιτικού παιχνιδιού, το σενάριο που υλοποιείται αυτή την εποχή, δηλαδή από τον Ιανουάριο ως τώρα και μετά το σόκ που έπαθε η κυβέρνηση τον Δεκέμβριο οπότε και κατάλαβε για πρώτη φορά ότι τα ψωμιά της είναι λίγα και αν δεν κάνει κάτι θα καταρρεύσει αβίαστα, είναι το εξής:
1. Ο πρωθυπουργός δηλώνει ότι δεν είναι ο σκοπός μας οι πρόωρες εκλογές μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2009.
2. Ο πρωθυπουργός κάνει το ακριβώς αντίθετο από αυτό που χλιαρά δήλωσε. Δηλαδή επιδίδεται μόνος του σε μια αγωνιώδη προεκλογική εκστρατεία επιστρατεύοντας όλα τα μέσα. Κυρίως όμως το κρατικό ταμείο το οποίο χρησιμοποιεί για κομματικούς σκοπούς. Όπου υπάρχει γαλάζιο ακροατήριο, παίρνει και λεφτά. Ήδη σε έναν μήνα η κυβέρνηση έχει μοιράσει περίπου 4 δισεκατομμύρια ευρώ, για να βελτιώσει την εικόνα της σε στοχευμένο κοινό. Στους ιδιοκτήτες ακινήτων, στους ελεύθερους επαγγελματίες και στους γαλάζιους αγρότες.
3. Ο πρωθυπουργός έχει αρχίσει μόνος του μια καθημερινή σχεδόν εμφάνισή του στα μέσα ενημέρωσης σε μια προσπάθεια να επενδύσει στον εαυτό του την ανάκαμψη του κόμματος. Από τη μια τον παραμυθιάζουν οι σύμβουλοί του ότι είναι το ισχυρό χαρτί της παράταξης ενώ δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο κι από την άλλη, κάνει προεκλογική καμπάνια μόνος του γιατί δεν έχει προκηρύξει εκλογές, άρα όσο και να δηλώνει προετοιμασμένο το ΠΑΣΟΚ, δεν έχει μπεί σε προεκλογική τροχιά.
4. Εάν λοιπόν τα καταφέρει μέχρι το Πάσχα και τρέχοντας μόνος του στη δική του μυστική προεκλογική εκστρατεία, κι έρθει δεύτερος μεν, αλλά με μικρή διαφορά από το ΠΑΣΟΚ της τάξης του 1-2%, τότε δεν αποκλείεται να ρισκάρει και τις πρόωρες εκλογές. Γιατί λέμε να ρισκάρει; Γιατί θα τις χάσει μεν με μικρή διαφορά όμως κι έτσι ελπίζει ότι μετά από έναν χρόνο στην αντιπολίτευση, θα έχει καλύψει αυτό το 1-2% και θα είναι πάλι πρώτο κόμμα. Το 2010 λοιπόν μπορεί να εκβιάσει εκλογές ως αντιπολίτευση. Γι αυτό ζητάει από τώρα από μερικούς ανόητους του ΠΑΣΟΚ να τοποθετηθούν και να πουν ότι ναι δεν είναι καθόλου ανήθικο και θεσμικά άτοπο να εκμεταλλευτούμε τη συνταγματική πρόβλεψη και να προκαλέσουμε εθνικές εκλογές.
5. Ο Καραμανλής βλέπει από τη μια μεριά ότι δεν μπορεί να κυβερνήσει με 151 βουλευτές. Υπολογίζει ότι και το ΠΑΣΟΚ με 40% δηλαδή όσο πήρε και ο ίδιος το 2007 δεν θα μπορεί να κυβερνήσει γιατί με τον νόμο Σκανδαλίδη θα πάρει κι αυτό 152 βουλευτές. Υπολογίζει λοιπόν ότι είναι μικρό το ρίσκο και μπορεί η ΝΔ υπό την ηγεσία του να μείνει μόνον έναν χρόνο στην αντιπολίτευση. Το ΠΑΣΟΚ θα κυβερνήσει έναν χρόνο με τον εκλογικό νόμο Σκανδαλίδη και μετά ο ίδιος θα πάρει με το ίδιο ποσοστό δέκα βουλευτές παραπάνω. Το ρίσκο του φαίνεται μικρό και η πιθανότητα να καταφέρει ο Παπανδρέου να κυβερνήσει καλύτερα από τον ίδιο με τις ίδιες δυσμενείς προϋποθέσεις, του φαίνεται απίθανο.
6. Έτσι μπορεί να κάνει το ΠΑΣΟΚ μια μικρή παρένθεση γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ προς το παρόν και με την ηγεσία που διαθέτει, μάλλον πρόβλημα θα είναι για το ΠΑΣΟΚ και η πιθανή του ενδυνάμωση μετρά αντικειμενικά υπέρ της ΝΔ. Η άλλη του επιλογή είναι να επιμείνει ως το τέλος της τετραετίας με τους 151 και με την πολιτικά αδύναμη να κυβερνήσει ΝΔ. Κι αυτή είναι μια εναλλακτική λύση, αλλά το 2011 είναι βέβαιο ότι η επιρροή της ΝΔ θα έχει συρρικνωθεί περισσότερο και θα έχει φτάσει κάτω από το 30%. Μαζί με το ΛΑΟΣ θα είναι κάτω από το 40%

Αυτό είναι το σενάριο που παρακολουθούμε. Και είναι το σενάριο που αποτυγχάνει. Αυτό το σενάριο υλοποιεί ο πρωθυπουργός γι αυτό και εκνευρίζεται όταν ο Αβραμόπουλος ή ο Κυριάκος Μητσοτάκης ή ο Μεϊμαράκης για δικούς τους λόγους του χαλάνε τη μανέστρα. Δεν αντιδρά όμως και πολύ γιατί πραγματικά βλέπει κι αυτός ότι η καλή εξέλιξη του σεναρίου δεν του βγαίνει. Θα ξοδέψει όλα τα λεφτά του 2009 μέσα στο α’ εξάμηνο του 2009, αλλά δεν θα καταφέρει να μειώσει την ψαλίδα στο 1-2%. Θα παραμείνει ως τις ευρωεκλογές στο 5% από το ΠΑΣΟΚ. Το μόνο που θα κερδίσει θα είναι μια ευπρεπή ήττα στις ευρωεκλογές του 2009, τον Ιούνιο η οποία θεσμικά δεν τον εμποδίζει να κυβερνήσει και την υπόλοιπη θητεία του.

Ασχέτως προθέσεων λοιπόν η κατάληξη θα είναι το άλλο σενάριο όπου ο Καραμανλής ξοδεύει όλο το πολιτικό κεφάλαιο και όλα τα λεφτά για να ζήσει λίγους μήνες ακόμα ως πρωθυπουργός και να διατηρήσει έτσι την ελπίδα που πεθαίνει τελευταία. Άλλωστε όλοι οι πολίτες δεν επιθυμούν πρόωρες εκλογές. Πολύ περισσότερο οι νεοδημοκράτες. Και πιο πολύ από όλους τους νεοδημοκράτες οι βουλευτές της ΝΔ, το 40% των οποίων δεν πρόκειται να εκλεγεί πάλι.

Δυό γάϊδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα!

(Κι αυτές δυό είναι...)

Είναι αλήθεια ότι το κάθε κόμμα, κοιτάει πρώτα το κομματικό του συμφέρον και μετά το συμφέρον του πολίτη και της χώρας. Πρέπει όμως αυτό να μην γίνεται με κυνικότητα, αλλά τουλάχιστον για τα μάτια πρέπει να μπαίνει μπροστά το συμφέρον της χώρας και της κοινωνίας και να συνδέεται με το κομματικό συμφέρον. Αυτό φυσικά κρατάει τα κόμματα και τα κομματικά στελέχη σε κάποια όρια ευπρέπειας αλλά και τα αποτρέπει από το να μεταχειρίζονται κάθε μέσο, νόμιμο ή παράνομο, ηθικό ή ανήθικο για να εξυπηρετήσουν το κομματικό συμφέρον. Ακόμα κι αν οι επαγγελματίες της πολιτικής δεν είναι ποια ιδεολόγοι ούτε της Ελλάδας ούτε του σοσιαλισμού ή του φιλελευθερισμού, αλλά έχουν γίνει πωρωμένοι επαγγελματίες πρέπει να το κρύβουν. Για να υπάρχει κάποιο όριο δηλαδή. Οι πολίτες ξέρουν πως σκέφτονται στην πραγματικότητα, αλλά δεν πρέπει να εκχυδαίζεται η εξυπηρέτηση του κομματικού συμφέροντος.

Χθες όμως παρακολουθήσαμε τον πρωθυπουργό κυρίως αλλά και τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να προτάσσουν με τα λόγια αλλά κυρίως με τις πράξεις τους το κομματικό συμφέρον. Ξεκινάω από τον πρωθυπουργό γιατί εκπροσωπεί τον σημαντικότερο θεσμό της χώρας και της Δημοκρατίας μας, κατά το Σύνταγμα. Ενώ υποτίθεται ότι αντιμετωπίζουμε μια οικονομική κρίση που θίγει όλες τις δομές της χώρας και έχει γίνει αβάσταχτη για έναν στους τέσσερις πολίτες και ενοχλητική για τους τρείς στους τέσσερις, εκείνος δείχνει ότι ενδιαφέρεται μόνον για τις μετρήσεις της κοινής γνώμης. Τρέχει πίσω από τους γαλάζιους αγρότες όταν κλείνουν την εθνική οδό, επειδή είναι γαλάζιοι και δίνει μια λύση η οποία είναι φανερό σε όλους ότι βρέθηκε επειδή είναι γαλάζιοι και μόνον. Φυσικά δεν διανοείται να τους ξεφουσκώσει τα λάστιχα, όπως είχε κάνει ο Σημίτης και τους έχασε οριστικά και αμετάκλητα. Μετά από μια βδομάδα που ζητάνε τα ίδια και οι λοιποί αγρότες είτε νεοδημοκράτες από τις Σέρρες είτε προφανώς όχι νεοδημοκράτες από την Κρήτη, είτε οι περισσότεροι ανοργάνωτοι σε όλη την Ελλάδα οι οποίοι δεν κατέβηκαν στις διαδηλώσεις, δεν τους δίνει τίποτα. Τους γράφει κατά το κοινώς λεγόμενο γιατί ξέρει ότι δεν θα τον ψηφίσουν. Επιπλέον στέλνει και τα ΜΑΤ να τους τσακίσουν στα χημικά, γιατί δεν θέλει να τους βλέπει να διαδηλώνουν μέσα στην πρωτεύουσα, ενώ έχουν κάθε δικαίωμα όπως όλοι οι Έλληνες.

Παρατηρεί όμως ότι με όλα αυτά που έκανε για να κερδίσει τις εντυπώσεις και στις μετρήσεις να κλείσει η ψαλίδα με το ΠΑΣΟΚ και ο ίδιος να παραμένει καταλληλότερος, έστω και σαν τον Σημίτη, δεν το κατάφερε. Η ψαλίδα μεγαλώνει και αυτό θα καταγραφεί στις μετρήσεις που θα αρχίσουν να δημοσιεύονται. Η διαφορά σταδιακά, θα πάει ως τα μέσα Φεβρουαρίου πάλι στο 5% που ήταν και πριν από τον ανασχηματισμό. Το ρίχνουν λοιπόν στην πλήρη εγκατάλειψη της πολιτικής και σε έναν άκρατο επικοινωνισμό που θα έλεγε και ο Τατούλης. Αν μπορέσουμε να τους κοροϊδέψουμε έχει καλώς. Αλλιώς έχουμε χάσει κάθε ελπίδα ότι μπορούμε να κυβερνήσουμε. Αυτό είναι το συμπέρασμά τους.

Ρίχνουμε λοιπόν χημικά για να εμποδίσουμε τον Παπανδρέου να μιλήσει στους αγρότες της Κρήτης ως εν αναμονή πρωθυπουργός για να μην του επιτρέψουμε να κάνει παιχνίδι. Γιατί αλήθεια είναι ότι ο Παπανδρέου έστω και χωρίς προμελέτη, επειδή ήξερε ότι θα τον υποδεχτούν ως πρωθυπουργό πήγε. Αλλιώς θα πήγαινε και στα Τέμπη. Πού να πάει εκεί όμως; Και επειδή έχει προγραμματίσει συνέντευξη Τύπου εδώ και μέρες ο Παπανδρέου, για να του χαλάσουμε τις εντυπώσεις οργανώνουμε τηλεοπτικό μονόλογο πάνω στα δελτία ειδήσεων των οκτώ, αδιαφορώντας αν έτσι όλοι θα υποθέσουν ότι πάμε σε εκλογές και άρα κανένας δεν πρόκειται να ασχοληθεί πιά με την οικονομία με την Εξωτερική πολιτική (τη Ντόρα τελικά θα την πληρώσουμε πολύ ακριβά) ή με τους αγρότες και με τα αιτήματά τους ή με τους 2,5 εκατομμύρια Έλληνες που δεν μπορούν να βγάλουν ούτε τη βδομάδα ούτε το μήνα φυσικά με τα εισοδήματα που έχουν.

Βγάζει λοιπόν έναν λόγο, ως πρωθυπουργός αποκλειστικά κομματικού περιεχομένου για να εξηγήσει ότι έχει πρόγραμμα και προϋπολογισμό εξόδου από την κρίση, τον οποίο δεν έχει φέρει όμως στη Βουλή και τον αγνοούν και οι βουλευτές και οι πολίτες αν και αυτό απαγορεύεται από το Σύνταγμα. Δεν έχει δηλαδή την συνταγματική νομιμοποίηση η κυβέρνηση να ασκεί μια οικονομική πολιτική που δεν έχει την τυπική έστω έγκριση της Βουλής. Γιατί εκεί την έχουν καταντήσει και τη Βουλή και τη δημοκρατία να είναι μόνον τυπική. Έστω κι αυτό το φύλλο συκής όμως πρέπει να τηρείται για να υπάρχουν κάποια όρια. Να μην ξεφτιλίζεται διαρκώς η δημοκρατία και το πολίτευμα…

Και μας εξηγεί δια μακρών ότι δεν έχουν δικαίωμα τα τρακτέρ της Κρήτης να μπαίνουν στην Αθήνα για να γίνει διάλογος για τα αιτήματά τους, ενώ τα υπόλοιπα μπορούν να πηγαίνουν στα Τέμπη, και διάφορα άλλα τέτοια που δεν δικαιολογούν γιατί ξαφνικά φταίει ο Αλογοσκούφης μόνος του για όσα έκανε η κυβέρνηση επί πέντε χρόνια, όταν είχε την έγκριση του πρωθυπουργού για το κάθε τι και ο φουκαράς ο Αλογοσκούφης έλεγε κάθε δύο λέξεις ότι αυτά που σας λέω δεν είναι δικά μου, αλλά έχουν την έγκριση του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης. Του Καραμανλή και της κυβέρνησης. Όχι ότι τα καινούρια του καραμανλή και της κυβέρνησης διαφέρουν από τα προηγούμενα του Καραμανλή και της κυβέρνησης. Αλλά επαναφέρουν π.χ. το αφορολόγητο όριο των 10.500 ευρώ το χρόνο για τους ελεύθερους επαγγελματίες που είχαν καταργήσει ένα μήνα πριν και αυξάνουν το φόρο στα τσιγάρα στα ποτά και στα ακίνητα. Πάλι πληρώνουμε τα ίδια, αλλά ο Αλογοσκούφης φταίει που έδειξε αναλγησία ένα μήνα πριν και όχι οι υπόλοιποι 150 μαντράχαλοι, βουλευτές, υπουργοί και πρωθυπουργός. Αυτοί είναι ανεύθυνοι.

Έχει δηλαδή μια συμπεριφορά που δείχνει αγωνία να κλείσει την ψαλίδα με το ΠΑΣΟΚ, χρησιμοποιώντας την εξουσία και το κρατικό ταμείο, υπέρ του κόμματός του, ώστε ο κάθε απλός πολίτης να είναι βέβαιος ότι πάει σε εκλογές. Αν δεν καταφέρει όμως να κλείσει την ψαλίδα, τότε δεν θα παραιτηθεί αποδεχόμενος το εκλογικό αποτέλεσμα της ευροκάλπης σαν τεκμήριο ότι δεν έχει την υποστήριξη της πλειοψηφία. Δεν θα παραιτηθεί γιατί δεν μπορεί αποδεδειγμένα να κυβερνήσει. Δεν θα παραιτηθεί γιατί δεν έχει διαπιστωμένα την υποστήριξη των πολιτών, αλλά θα αναγκαστεί να μείνει πρωθυπουργός γιατί η ελπίδα υπάρχει και πεθαίνει τελευταία. Μπορεί να τα καταφέρει καλύτερα ως το τέλος της τετραετίας.

Την ίδια ελπίδα είχε και ο Σημίτης. Αλλά τουλάχιστον ο Σημίτης είχε να τελειώσει κάποιες δουλειές. Να βάλει την Ελλάδα στο ευρώ, να βάλει την Κύπρο στην ΕΕ, να προεδρεύσει στην ΕΕ και μετά του έμεναν 6 μήνες να κάνει παροχές. Ένα κουλούρι την ημέρα ήταν το πακέτο Σημίτη. Κι έδωσε και το δαχτυλίδι της διαδοχής στον Γιώργο, ξεχνώντας τις δημοκρατικές διαδικασίες, επειδή κάποιες σφυγμομετρήσεις του έλεγαν ότι με τον Γιώργο αρχηγό υπήρχε ελπίδα να κερδίσει το ΠΑΣΟΚ τις εκλογές…Η ιστορία επαναλαμβάνεται αλλά σαν φάρσα… που έλεγε κι ένας μεγάλος διανοητής…

Ο Παπανδρέου από την πλευρά του δίνει μια συνέντευξη Τύπου για να δείξει ότι εκείνος είναι ο καταλληλότερος να μας οδηγήσει έξω από την κρίση, αλλά δεν λέει πως θα το καταφέρει αυτός, αλλά ότι το φάρμακο για την κρίση, είναι οι πρόωρες εκλογές και ο σχηματισμός αυτοδύναμης κυβέρνησης με πρωθυπουργό τον ίδιο. Λευκή επιταγή πάλι δηλαδή. Τα ίδια που έλεγε ο Καραμανλής. Δεν ακούσαμε τις ρηξικέλευθες προτάσεις του ΠΑΣΟΚ που θα πείσουν τους ψηφοφόρους να εγκαταλείψουν μαζικά τη ΝΔ και να πάνε να ψηφίσουν το ΠΑΣΟΚ. Αυτά θα μας τα πεί λέει στην προεκλογική εκστρατεία, όταν την κηρύξει ο Καραμανλής. Τελικά ποιος κάνει αβάντα σε ποιόν;

Δεν μπορεί να παραιτηθεί, δεν μπορεί να ανακάμψει, δεν μπορεί να κερδίσει...

Με τον τρόπο τους ακόμα και οι πρωτοκλασσάτοι υπουργοί της κυβέρνησης με όσα λένε, ουσιαστικά λένε αυτό που λέμε κι εμείς και έχει καταλάβει όλη η Ελλάδα. Ότι αυτή η κυβέρνηση είναι πολιτικά πολύ αδύνατη για να κυβερνήσει. Αυτό το έχουν καταλάβει και οι γαλάζιοι αγροτοσυνδικαλιστές οι οποίοι της φέρθηκαν ανάλογα, το έχουν καταλάβει και οι υπόλοιποι φτωχοί αγρότες που γνωρίζουν ότι επειδή είναι ακόμα πιο αδύναμοι από την κυβέρνηση και δεν θα πάρουν τίποτα και θα φάνε ξύλο για να κάνει η κυβέρνηση επίδειξη πυγμής.

Το ίδιο λέει με τις δηλώσεις του ο Δημήτρης Αβραμόπουλος, όσο μπορεί αφού δεν είναι ανεξάρτητος σχολιαστής αλλά υπουργός, όταν λέει ότι δεν έχουμε σχέδιο εξόδου από την κρίση, και πρέπει να το αποκτήσουμε και να το εφαρμόσουμε σε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ γιατί μόνοι μας απλώς δεν μπορούμε. Το ίδιο λέει και ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης ότι αυτά που κάνουν η Ντόρα, ο Παυλόπουλος και ο Ζαγορίτης να προτείνουν στο ΠΑΣΟΚ να συναινέσει τώρα έτσι όπως είμαστε σε αλλαγή του εκλογικού νόμου, δείχνει απλώς τον πανικό μας. Βέβαια ο Μεϊμαράκης δεν είπε ότι τον ίδιο πανικό, αλλά πιο κομψά έδειχνε και η δική του πρωτοβουλία θα φέρει ως θέμα συζήτησης, ακολουθούμενος από τον Παυλόπουλο, την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας το 2010. Γιατί εκείνος το ξεκίνησε και μάλιστα τα κατάφερε να παρασύρει στη διατύπωση λάθος θέσεων τον Πάγκαλο, τον Ρέππα και τον Λοβέρδο.

Επειδή ο Μεϊμαράκης ήταν λίγο πιο τυχερός όμως στη δική του προσπάθεια να ψαρέψει το ΠΑΣΟΚ και να το παρασύρει στη διατύπωση λάθος θέσεων, δεν σημαίνει ότι η δική του απόπειρα ήταν πιο έξυπνη. Απλώς το ΠΑΣΟΚ ή μάλλον μερικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ είναι λιγότερο έξυπνα. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ δεν πρόλαβε να παρασυρθεί και μετά από λίγες μέρες, βοήθησαν και οι δημοσκοπήσεις και το ΠΑΣΟΚ κατάλαβε αυτό που τους λέγαμε από την αρχή, ότι δηλαδή δημιουργεί σύγχυση, διακινδυνεύει την ενότητά του και χάνει πόντους στους πολίτες όταν δεν συμπεριφέρεται θεσμικά σε ένα τόσο σοβαρό θέμα, αλλά άγεται και φέρεται από δηλώσεις παγίδες σαν του Μεϊμαράκη, ο οποίος θέλει να δοκιμάσει διάφορα σενάρια…

Το πρόβλημα είναι ότι εκτός από τον καραμανλή σε συνεργασία με τον Μεϊμαράκη, θέλουν τώρα να δοκιμάσουν διάφορα σενάρια και άλλα στελέχη, όπως η Ντόρα και ο Αβραμόπουλος. Γι αυτό δημιουργείται αυτό το χάος και η εντύπωση ότι η ΝΔ έχει τα καραχάλια της που γράφουν και τα ΝΕΑ. Γιατί μέσα σε όλα, ο Καρατζαφέρης φροντίζει να υπενθυμίζει στους βουλευτές της ΝΔ οι οποίοι συναποτελούν τους 151 πάνω στην πλάτη των οποίων παίζουν μπιλιάρδο, όλοι οι άλλοι, ότι οι 60 από αυτούς δεν θα επανεκλεγούν στην επόμενη Βουλή απλώς και μόνο επειδή το κόμμα τους δεν είναι πρώτο κι εκείνοι είχαν εκλεγεί τελευταίοι.

Βάλτε μαζί με αυτούς και άλλους τόσους νομάρχες και δημάρχους που θα χάσουν τη θέση τους και θα βρείτε περίπου 120 στελέχη της ΝΔ στα οποία απευθύνεται ο Καρτζαφέρης για να φτιάξει το ευροψηφοδέλτιό του και να δώσει την εντύπωση της διεύρυνσης προς τη ΝΔ, η οποία θα του επιτρέψει ή να αυξήσει το ποσοστό του ή έστω και να το διατηρήσει. Γιατί κι αυτό δεν είναι εύκολο σε περιόδους συρρίκνωσης της εκλογικής δύναμης της ΝΔ και της δεξιάς γενικότερα…

Αυτή τη στιγμή λοιπόν η εικόνα που παρουσιάζει η ΝΔ είναι μιάς κουρελούς όπου το κάθε στέλεχος ή βουλευτής απλός όπως ο Γιαννέλης, ή ο Καραχάλιος, κοιτάει μόνον την πάρτη του. Κι αυτό όμως επειδή ο Καραμανλής και με το είδος του ανασχηματισμού και την ψευτοπολιτική ψευτοπαροχών και με το παρασκήνιο περί πρόωρων εκλογών που είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο, συντηρεί μια τέτοια κατάσταση ελπίζοντας να κλείσει η ψαλίδα από το ΠΑΣΟΚ. Η ψαλίδα δεν κλείνει όμως όσο και αν το ΠΑΣΟΚ αντιδρά νωθρά στο κάθε τι, οπότε και ο πρωθυπουργός έχει υποχρέωση να μαζέψει το Σύνταγμα, κλείνοντας τα σενάρια περί πρόωρων εκλογών. Είναι υποχρεωμένος να κυβερνήσει άλλα δυόμιση χρόνια και το αντίπαλον δέος του ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει. Δεν μπορεί το πασοκ να εμποδίσει τη ΝΔ να κυβερνήσει. Μπορεί μόνον να περιμένει ως ώριμο φρούτο την κυβέρνηση να πέσει. Κι αυτό δεν μπορεί να γίνει ούτε το 2010. Στο τέλος της τετραετίας το 2011.

Η κυβέρνηση αυτή είναι αδύναμη όμως όχι γιατί έχει 151 βουλευτές αλλά επειδή δεν έχει καμιά πολιτική. Άγεται και φέρεται από τις δημοσκοπήσεις. Ύψιστο αγαθό θεωρείται η εξουσία και όλα τα μέσα είναι ηθικά όταν εξυπηρετούν αυτό το στόχο. Τέτοια κόμματα ούτε σε πρόωρες εκλογές μπορούν να πάνε, χάνοντας την εξουσία, αλλά και δεν μπορούν να κυβερνήσουν ταυτόχρονα. Το ίδιο έχει πάθει και το ΠΑΣΟΚ. Δείχνει πολύ βιαστικό να ξαναγίνει κυβέρνηση, αντί να δώσει μεγάλη έμφαση στην πολιτική που θέλει να ακολουθήσει. Αν δώσει μεγαλύτερη σημασία στην πολιτική αντί για τα υπουργικά κοστούμια, τότε έχει μόνον να κερδίσει και βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.

Ο αριθμός των πολιτών που περνάνε προς τα κάτω το όριο της φτώχεια διαρκώς μεγαλώνει όπως μεγαλώνει και ο αριθμός των πολιτών που νιώθουν την ανασφάλεια ότι χάνοντας τη δουλειά τους θα χάσουν τα πάντα. Με τέτοιο ακροατήριο, χάνει όποιος κοιτάει τα υπουργικά κοστούμια, τα σενάρια πρόωρων εκλογών ή τα κομματικά κόλπα εκμετάλλευσης της εκλογής ΠτΔ, για να προκαλέσει εκλογές…

Το ξύλο πέφτει στο λιμάνι...

Δύο εβδομάδες με τις αγροτικές κινητοποιήσεις και ήδη δύο μέρες με τις κινητοποιήσεις των Κρητικών, κοντεύουμε να ξεχάσουμε τα χάλια μας με την οικονομία, αλλά δυστυχώς δεν μας αφήνουν να τα ξεχάσουμε η πραγματικότητα και οι τράπεζες. Η πραγματικότητα είναι παρούσα κάθε βδομάδα για όλους τους οικογενειάρχες όταν επισκέπτονται το σούπερ μάρκετ για τις διατροφικές ανάγκες της οικογένειάς τους. Έβλεπα και χθες μια εκπομπή που έλεγε ένα ρεπορτάζ από τη Γερμανία, ότι μια τετραμελής οικογένεια, γονείς με δύο παιδιά θέλουν 450 ευρώ το μήνα όταν στην Ελλάδα θέλουμε 800 ευρώ την εβδομάδα. Με τους μισθούς στη Γερμανία περίπου διπλάσιους από την Ελλάδα, τα μηνιαία έξοδα είναι περίπου τα μισά. Η διαφορά είναι 4 προς 1.

Με αυτή την κατάσταση, είναι φανερό ότι η ζωή στην Ελλάδα είναι όλο και δυσκολότερη και η λύση είναι η μετανάστευση. Δηλαδή έχουμε ως χώρα απομακρυνθεί τόσο πολύ από το στόχο που είχαμε ως πριν από πέντε χρόνια, να πλησιάσουμε τον μέσο όρο της ΕΕ που αρχίζουμε εμείς να συζητάμε να ξαναγίνουμε χώρα μεταναστών από χώρα υποδοχής μεταναστών και οι ξένοι σκέφτονται μήπως είναι καλύτερα να μας πετάξουν έξω από το ευρώ, αντί να μας υποστηρίξουν και να μας πληρώνουν για να μας κρατάνε μέσα στη ζώνη του ευρώ. Η αλήθεια είναι ότι τους συμφέρει να μας κρατήσουν, αλλά αυτό θέλουν να το κάνουν πληρώνοντας όσο το δυνατόν λιγότερα.

Ο λόγος είναι ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες της χώρας και να κυβερνήσει στοιχειωδώς. Το στοιχειωδώς χρόνο με το χρόνο αυξάνεται δηλαδή οι πολίτες έχουν την απαίτηση να εφαρμόζονται οι νόμοι, να γίνονται έλεγχοι, να μην είναι ανεξέλεγκτοι οι βιομήχανοι και οι μεσάζοντες, οι τιμές και η νοθεία, αλλά επίσης ούτε η κυβέρνηση. Στον τομέα της οικονομίας η κυβέρνηση επίσης είναι πλέον εκτός νόμων μιάς ευνομούμενης πολιτείας. Κατ’ αρχήν ο προϋπολογισμός. Έχει υποχρέωση να συντάσσει κάθε χρόνο και να καταθέτει στη Βουλή για έγκριση ή για απόρριψη τον κρατικό προϋπολογισμό. Εδώ έχουμε καθαρή παραπλάνηση. Ψηφίστηκε ένας προϋπολογισμός που έπρεπε να αναθεωρηθεί πριν να ψηφιστεί. Και η κυβέρνηση έχει τώρα έναν προϋπολογισμό που έχει εγκριθεί μόνον από την κυβερνητική επιτροπή, δεν έχει έρθει στη Βουλή, αλλά έχει πάει στις Βρυξέλλες για να εγκριθεί.

Οι Έλληνες είτε βουλευτές είτε πολίτες δεν γνωρίζουν τι προϋπολογισμό εφαρμόζει αυτή η κυβέρνηση. Η αντιπολίτευση είναι επίσης αδύναμη, σε ανάλογη αδυναμία με την κυβέρνηση και από κεί προκύπτει η αίσθηση του αδιεξόδου. Από την έλλειψη εναλλακτικής λύσης.

Γι αυτό και βλέπουμε ότι και οι κινητοποιήσεις των αγροτών, γίνονται απέναντι σε μια αδύναμη κυβέρνηση και οι διαπραγματεύσεις είναι ωμές και σαφείς. Είμαστε γαλάζιοι και πρέπει να μας δώσετε όλα τα λεφτά που θέλουμε αλλιώς θα κρατάμε κλειστές τις εθνικές οδούς κι έτσι θα σας χαλάσουμε την ψεύτικη εικόνα που θέλετε να δημιουργήσετε. Ακόμα και οι κρητικοί αγρότες που βρίσκονται σε κινητοποίηση στον Πειραιά και στις πρωτεύουσες των νομών στην Κρήτη, κάνουν αυτή την αντίθεση. Ενώ απέναντι στους γαλάζιους αγρότες η κυβέρνηση δεν διανοήθηκε να χρησιμοποιήσει τα ΜΑΤ, αλλά τους έδωσε τα 500 εκατομμύρια για να αποσυρθούν, απέναντι στους Κρητικούς αγρότες ούτε που σκέφτηκαν ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιήσουν τα ΜΑΤ. Και χθες και σήμερα χρησιμοποίησαν τα ΜΑΤ, τους απαγόρευσαν να κάνουν πορεία προς το υπουργείο Γεωργίας και φυσικά δεν γίνεται καμία μνεία όπως θα έπρεπε από μια ευνομούμενη πολιτεία, να πάρουν δηλαδή και οι ανοργάνωτοι αγρότες που δεν κατέλαβαν εθνικές οδούς όσα ακριβώς παίρνουν και οι τσαμπουκάδες αγρότες.

Εντόπισα αυτή την δημοσίευση στο ίντερνετ। Έγινε τον ιανουάριο του २००६ και προφανώς οι Ελληνοαμερικανοί, (ενορία Αγίων Αποστόλων της Νέας Υόρκης, της ελληνορθόδοξης κοινότητας του Χέρτφορντσάϊρ, Θεμιστοκλής, Σταύρος και Κώστας Κοκορίκος είναι κοντινοί μου συγγενείς τους οποίους αγνοώ। Αν γνωρίζει κάποιος περισσότερες πληροφορίες παρακαλώ να μου τις μεταφέρει μήπως και έρθω σε επαφή μαζί τους।

ΒΑΠΤΙΣΕΙΣ
Τον μήνα Δεκέμβριο έγιναν οι
Βαπτίσεις:
• Του Άγγελου-Ζήνου γιου του Πανί-
κου και της Μαρίας Παναγιώτου, με ανά-
δοχο τον Χριστόφορο Κωζή.
• Της Σοφίας κόρης του David και
της Μαριάννας Shone, με ανάδοχο την
Μαργαρίτα Parkinson.
• Του Μιχαήλ γιου του Kevin και της
Μαρίας Robinson, με ανάδοχο τον Μιχα-
ήλ Ιωάννου.
• Του Θεμιστοκλή γιου του Σταύρου
και της Ελένης Κοκορίκου, με αναδόχους
τον Κωνσταντίνο Κοκορίκο και την Αντω-
νία Μάζη.
• Της Ισαβέλλας-Ραφαέλας κόρης
του Άνδρου και της Ιωάννας Αριστείδη, με
αναδόχους την Έλενα Αριστείδη και τον
Ιαν Πότσο.
Ευχόμαστε να σας ζήσουν οι Νεοφώτιστοι!
ΓΑΜΟΙ
τον μήνα Δεκέμβριο έγινε ο Γάμος
των:
Γιώργου Γεωργίου μετά της Μαρίας Λα-
ζαρή.
Να σας ζήσουν οι Νεόνυμφοι!

Οργανωθείτε... χάνουμε

(στη φωτογραφία βλέπετε σε καλλιτεχνική απεικόνηση, την οικονομική-φορολογική πολιτική)

Δεν είναι η πρώτη φορά, που ο Αντώνης Σαμαράς μιλάει και περιγράφει μια οικονομική πολιτική που είναι διαφορετική από αυτήν που ακολουθεί η κυβέρνηση. Όταν ήταν ευρωβουλευτής μιλούσε επίσης για την οικονομική πολιτική των Βρυξελλών και της έκανε κριτική από αριστερά δηλαδή από φιλελεύθερη σκοπιά και όχι από νεοφιλελεύθερη. Χαρακτηριστικότερη ήταν η κριτική του προς την κεντρική ευρωπαϊκή τράπεζα η οποία ακολουθούσε πολιτική υψηλών επιτοκίων με αποτέλεσμα το κόστος του δανεισμού επιχειρήσεων και ιδιωτών να επιβαρύνεται αλλά και το ευρώ να σκληραίνει η τιμή του να ανεβαίνει διεθνώς και να χάνονται διεθνώς αγορές εις βάρος των ευρωπαϊκών προϊόντων που γίνονται στις ξένες αγορές ακριβότερα και οι καταναλωτές στρέφονται φυσικά στα φθηνότερα.

(Λεζάντα: Είμαστε από το ΣΔΟΕ... τα δηλώσατε όλα;)

Εμείς εδώ μια και δεν πουλάμε αυτοκίνητα, το βλέπουμε για παράδειγμα στα αγροτικά προϊόντα. Τα λεμόνια Αργεντινής έρχονται στη λιανική 90 λεπτά και τα ελληνικά 1,5 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι τα ελληνικά λεμόνια δεν θα έχουν καμία τύχη όχι μόνον στην Αργεντινή αλλά και στην Ιταλία, ενώ τα λεμόνια Αργεντινής θα πωλούνται όχι μόνο στην Αργεντινή και στην Ιταλία αλλά και στην Ελλάδα. Το να χαθεί μια αγορά δεν σημαίνει ότι μπορεί πάλι να κερδηθεί μετά από 2-3 χρόνια. Συνήθως χάνεται οριστικά και για δεκαετίες. Γιατί ο εισαγωγέας ελληνικών λεμονιών στην Ιταλία θα στραφεί σε άλλη χώρα και οι παραγωγοί λεμονιών ίσως να βγάλουν τις λεμονιές για να βάλουν κάτι άλλο και να ζήσουν. Ενώ π.χ. το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζει και η Μερσεντές να πουλήσει τα αυτοκίνητά της στην Αργεντινή, αλλά μερικοί, λιγότεροι, θα τα αγοράσουν πάλι, το δίκτυο θα διατηρηθεί σμικρυνόμενο, και στο μέλλον αν το ευρώ φτηνύνει θα αυξηθούν πάλι οι πωλήσεις. Τα λεμόνια δεν είναι σαν τις μερσεντές. Όλα τα λεμόνια είναι ίδια. Όλα τα αυτοκίνητα δεν είναι ίδια.
(Λεζάντα:--Ορίστε κύριε έφορε... ήρθα για έλεγχο!)
Η οικονομική πολιτική που προτείνει ο Σαμαράς δεν είναι φυσικά αριστερή. Την ίδια πολιτική προτείνει και ο Σαρκοζί για τη Γαλλία και ενδεχομένως να υιοθετηθεί σε ευρωπαϊκή βάση, αν η νεοφιλελεύθερη εκδοχή της χάσει λίγο παραπάνω έδαφος. Δεν πρόκειται λοιπόν για διαφοροποίηση και πολύ περισσότερο για «αντάρτικο» όπως είπαν ορισμένοι που βλέπουν τα πράγματα επιφανειακά και ψοφάνε για εντυπωσιασμό χωρίς αποτέλεσμα. Είναι μια φιλελεύθερη πολιτική που αποσκοπεί στην επέκταση, στην αύξηση των οικονομικών μεγεθών μέσα από παρέμβαση του κράτους. Μια άλλη πολιτική είναι η νεοφιλελεύθερη που λέει καμιά παρέμβαση του κράτους και αφήστε τους ισχυρούς να επιβάλουν τους κανόνες τους στους αδύναμους. Η αγορά θα αυτορυθμιστεί γιατί κανένας ισχυρός δεν είναι τόσο ανόητος ώστε να μην προσπαθήσει να επεκταθεί και επομένως μετά από το πρώτο σόκ όλοι θα είναι ευχαριστημένοι γιατί οι ισχυροί έχουν ανάγκη από εργάτες ή από πρώτες ύλες ή επίσης από επενδύσεις που θα είναι πάλι κερδοφόρες και προς όφελος της οικονομίας της αγοράς.
(Λεζάντα: Μέ κάθε γουλιά, βοηθάω στην ανάπτυξη της χώρας, αυξάνοντας τα έσοδα του κράτους)
Γιατί τα λέω όλα αυτά; Γιατί ενώ έχουμε ήδη δύο προτάσεις οικονομικής πολιτικής από τον Αλογοσκούφη και από τον Σαμαρά, το ΠΑΣΟΚ δεν έχει προτείνει καμιά οικονομική πολιτική. Ούτε αριστερή ούτε φιλελεύθερη ούτε νεοφιλελεύθερη. Αφού λοιπόν δεν έχει δική του πολιτική δεν μπορεί να προτείνει πράγματα που θα είναι καινούργια ή που δεν μπορούν να αντιγραφούν ή να υιοθετηθούν από τη ΝΔ. Του μένει λοιπόν μονάχα η κριτική, η αντιπολίτευση και μάλιστα όχι δομική αλλά ευκαιριακή και φωνακλάδικη χωρίς περιεχόμενο. Αν όμως δεν υπάρχει διαφορετική αναπτυξιακή πρόταση, δεν μπορεί και να υιοθετηθεί από τις κοινωνικές τάξεις και από τους εκπροσώπους τους. Η απλή κριτική είναι δουλειά των μέσων ενημέρωσης. Η άμυνα απέναντι στα κεκτημένα είναι δουλειά των συνδικάτων. Η δουλειά του πολιτικού φορέα είναι να εκπονεί μια άλλη πολιτική και να πείθει τις κοινωνικές τάξεις ότι είναι προτιμότερη γιατί εκφράζει τα συμφέροντά τους. Τις ανάγκες τους και την αναπαραγωγή τους.
(Λεζάντα: --Ολόφρεσκες θέσεις του ΠΑΣΟΚ για τη συνδιάσκεψη...στα μανταλάκια)
Το ΠΑΣΟΚ έχει συνδιάσκεψη το Σαββατοκύριακο, αλλά αμφιβάλω αν θα μπορέσουν να ακούσουν κάποιους με πολιτικές προτάσεις. Οι μισοί από όσους υποστηρίζουν τον Βενιζέλο και οι μισοί από όσους υποστηρίζουν τον Παπανδρέου έχουν κάποιες απόψεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια ολοκληρωμένη πολιτική. Οι άλλοι μισοί, ομοίως θα μπορούσαν να συνεννοηθούν μεταξύ τους και να στοιχηθούν πίσω από μια άλλη πολιτική, αλλά έτσι όπως έχουν χωριστεί, απολίτικα, πίσω από τα πρόσωπα, ή θα φτιάξουν … τέσσερις διαφορετικές πολιτικές, ή τίποτα που είναι και το πιθανότερο…

Ο συκοφάντης και ο πράσινος κόκορας!

Στο "μέσα στα Μέσα" του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ, δημοσιεύθηκε το εξής συκοφαντικό για μένα κείμενο, από τα μέσα Οκτωβρίου। Το έμαθα με καθυστέρηση και απάντησα σήμερα...

Μικρός πράσινος κόκορας

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Το σώμα των γυναικών δεν είναι εμπόρευμα। Η πορνογραφία προς άγραν αναγνωστών (ή «επισκεπτών» στα ηλεκτρονικά Μέσα) δεν είναι δημοσιογραφία। Οι κρυπτοπορνογράφοι δεν έχουν δικαίωμα να επικαλούνται την ελευθερία της έκφρασης। Μέχρι πότε θα τους ανεχόμαστε; Μέχρι ποιο σημείο θα επιτρέπουμε την κατρακύλα;

Ομάδα γυναικών επαγγελματιών δημοσιογράφων

(για την αντιγραφή «ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ»)

Υ।Γ। Ο ιδιοκτήτης του blog κ। Αντώνης Κοκορίκος υπήρξε υποψήφιος δημοσιογραφικής συνδικαλιστικής παράταξης και σήμερα είναι διευθυντής στο δημοτικό ραδιόφωνο «Κανάλι 1» του Πειραιά (και μέλος της διοίκησης της επιχείρησης ΔΗΡΑΠ), είναι «εκπομπάρχης» στο ραδιόφωνο του FLASH (τύφλα να έχουν τα ασυμβίβαστα) και τηλεσταρ στο STAR TV। Επισυνάπτεται δείγμα της «δημοσιογραφίας» του μικρού πράσινου κόκορα…

Η απάντησή μου ήταν η εξής:

Μου κάνει μεγάλη εντύπωση, ότι υπάρχουν δημοσιογράφοι, (αν είναι δημοσιογράφοι και όχι λαμόγια του παραδημοσιογραφικού κυκλώματος) οι οποίοι είναι έτοιμοι να υιοθετήσουν οποιαδήποτε συκοφαντία εναντίον συναδέλφου τους, για τον οποίο ως τότε δεν είχαν ακούσει τίποτα μεμπτό। Αν και είμαι βέβαιος ότι ο λόγος που γράφτηκε η πρώτη παράγραφος, ήταν για να μπει η δεύτερη συκοφαντική παράγραφος, καλώ καλόπιστα τις όποιες γυναίκες συμμετέχουν στην «ομάδα» να συζητήσουμε ελεύθερα την άποψή τους και από πότε δεν μπορώ να εκφράζομαι ελεύθερα, αν κατά την εισαγγελική τους άποψη είμαι κρυπτοπορνογράφος। Τις καλώ να τους κάνω το τραπέζι, την Παρασκευή το βράδυ στο Βόσπορο, στο μικρολίμανο, και να συζητήσουμε ελεύθερα την άποψή τους।

Η δεύτερη παράγραφος είναι συκοφαντική। Δεν είμαι ιδιοκτήτης, αλλά δημιουργός του μπλόγκ. Δεν είναι επιχείρηση, αλλά προσωπική έκφραση. Δεν το εμπορεύομαι, δεν είναι δουλειά, είναι ατομική έκφραση και δημοσιεύω ένα πολιτικό σχόλιο την ημέρα. Με τιμούν όσοι το διαβάζουν. Το στολίζω επίσης με όμορφες γυναίκες γιατί τους έχω αδυναμία και εκφράζω το γούστο μου. Δεν είναι δημόσια εκπομπή και δεν υποχρεώνω κανέναν να το διαβάσει ή να το δει. Κι αν το δει μια φορά και δεν του αρέσει, δεν τον υποχρεώνω να το παρακολουθεί κάθε μέρα και να καταπιέζεται. Τις πιο τολμηρές φωτογραφίες άρχισα να δημοσιεύω από τη μέρα που η κόρη μου, μου άσκησε δημόσια κριτική (για το σεξιστικό μου μπλόγκ) και για λόγους διαπαιδαγώγησης αλλά και υπεράσπισης της ελευθερίας της έκφρασης ήθελα να δείξω ότι ακόμα και ένας πορνογράφος έχει το δικαίωμα να εκφράζεται ελεύθερα. Βλέπε την απόφαση Λάρυ Φλυντ την οποία νομίζω ότι ασπάζεται και η ΕΣΗΕΑ ΕΠΙΣΗΜΑ. Μου κάνει μεγάλη εντύπωση ότι αυτό το ανώνυμο λιβελογράφημα, το υιοθέτησε η «ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ» και έβαλε την υπογραφή της (μου θύμισε τις οδηγίες του μακαρίτη Γρηγόρη Φαράκου για τους καλούς Κνίτες) αλλά και ο συνάδελφος Δημήτρης Τρίμης που το πήρε το φωτοτύπησε και το κατέθεσε στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ για να μάθουνε όλοι το υποτιθέμενο πολιτικό μου αμάρτημα. Κρίμα αγαπητέ συνάδελφε Δημήτρη Τρίμη που άλλη γνώμη είχα για σένα αλλά φαίνεται ότι σου αρέσει να παράγεις και να αναπαράγεις λάσπη εναντίον συναδέλφων σου. Ρώτα τους ανθρώπους που εμπιστεύεσαι είτε στη συσπείρωση, είτε στον «ιό», τι ακριβώς λέει η «τροπολογία» Λάρυ Φλύντ και δείξε μας πόσο αριστερός είσαι και ως που φτάνει η αριστεροσύνη ή η επιδεξιότητά σου.

Η «λάσπη» είναι η εξής: Γνωρίζεις συν. Τρίμη ότι ήμουν άνεργος επί 18 μήνες τους προηγούμενους 36 μήνες. Δεν μπορεί να το αγνοείς γιατί το έχουμε συζητήσει. Με δεδομένο ότι έχω τέσσερα παιδιά από τα οποία τα δύο σπουδάζουν στην ελληνική επαρχία και τα άλλα δύο είναι ανήλικα, αντιλαμβάνεσαι τα χρέη που έχω δημιουργήσει για να ζήσω την οικογένειά μου. Κι αυτό γιατί εγώ ήμουν μονοθεσίτης εκ πεποιθήσεως τα προηγούμενα 20 χρόνια και φυσικά ουδέποτε δούλεψα στο δημόσιο (επί ΠΑΣΟΚ) αν και μάλλον θα μπορούσα αν το επεδίωκα. (Εσύ φαίνεται να θυμάσαι ότι υπερασπίστηκα τους συναδέλφους που δούλευαν τίμια στο δημόσιο ή είχαν δύο δουλειές (η μία στον ιδιωτικό τομέα) όταν εσύ και ο φίλος μου ο Ρουσόπουλος τους κρεμάσατε στα μανταλάκια και νόμισες ότι το έκανα γιατί είχα προσωπικό συμφέρον να υπερασπίσω το δικαίωμά τους στην τίμια εργασία). Δεν μπορώ να καταλάβω πως μπορεί να σε τυφλώνει ο φανατισμός και να μην εκτιμάς ανθρώπους που στην πράξη ακολουθούν κανόνες που στα λόγια κι εσύ υπερασπίζεσαι, απλώς ανήκουν σε άλλη παράταξη.

Στις 24 Μαρτίου 2007 ο Φασούλας μου πρότεινε να πάω να δουλέψω στο «Κανάλι 1» του Πειραιά, κι ενώ εγώ ήμουν άνεργος και δεν έπαιρνα ούτε επίδομα ανεργίας, το οποίο είχε λήξει από τον Ιανουάριο του 2007। Διάφορα λαμόγια του Πειραιά κατάφεραν να μπλοκάρουν την πρόσληψή μου, (ενώ ήμουν ήδη μέλος (άμισθο φυσικά) του ΔΣ της ΔΗΡΑΠ από τον Ιανουάριο) γιατί κατάλαβαν ότι εγώ δεν παίζω παιχνίδια και εννοώ την κάθε λέξη που λέω। Την 1η Μαίου 2007 επαναπροσλήφθηκα στον Φλάς, από όπου είχα απολυθεί δύο χρόνια πριν και η ΕΣΗΕΑ δεν είχε αντιδράσει καθόλου (μα καθόλου) στην καταχρηστική μου απόλυση, επειδή δεν καταδέχτηκα να παρακαλέσω ούτε εσένα ούτε τον Τσαλαπάτη ούτε τον Σόμπολο, ούτε τον Ράμμο, κι εσείς δεν φιλοτιμηθήκατε να αντιδράσετε από μόνοι σας. Όχι προς όφελός μου, αλλά προς όφελος όλων των εργαζόμενων που είμασταν απλήρωτοι και απειλούμασταν με ομαδικές «παραιτήσεις». Από τον Φλάς πληρώνομαι με τη συλλογική σύμβαση της ΕΣΗΕΑ και δεν παίρνω έναν παχυλό μισθό όπως ελπίζω να παίρνεις εσύ από την Ελευθεροτυπία και όπως είχε την αφέλεια να υποθέσει ο Πάνος Σόμπολος। Την 1η Ιουνίου ο Στ। Μαλέλης μου πρότεινε να δουλέψω στο Στάρ και φυσικά δέχθηκα. Η σύμβαση υπογράφτηκε αργότερα. Έχεις κανένα πρόβλημα να δουλέψω σε δύο εργοδότες του ιδιωτικού τομέα ή μου προτείνεις να ζητήσω πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων; Θα έπρεπε να ξέρεις ότι οι εργαζόμενοι δεν ζητούν πιστοποιητικό από τους εργοδότες τους.

Στις 5 Ιουλίου 2007 το ΔΣ της ΔΗΡΑΠ παρά την αντίδραση των λαμογίων τα οποία έχω καταγγείλει στο Πειθαρχικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ (μερικοί είναι ψηφοφόροι σου κατά δήλωσή τους) μου ανέθεσε καθήκοντα διευθυντή Ενημέρωσης στο «Κανάλι 1» μετά από επιμονή του Παν। Φασούλα। Ομόφωνα. Στην ίδια συνεδρίαση εγώ αποδέχθηκα με τη δήλωση ότι η αποζημίωσή μου (ίση με τη συλλογική σύμβαση της ΕΣΗΕΑ) θα διατίθεται σε εθελοντική οργάνωση νέων του Πειραιά την οποία θα υποδείξω και ότι εγώ ούτε καν θα εισπράττω την αποζημίωση αυτή, αλλά θα προσφέρω εθελοντικά και χωρίς μισθό την εργασία μου και το χρόνο μου για το καλό του Πειραιά και των ανθρώπων του. Κράτησα μια επιφύλαξη μόνο για την περίπτωση που θα μείνω πάλι άνεργος στο μέλλον. Αυτά όλα τα γνωρίζεις πολύ καλά συν. Τρίμη γιατί ήδη από τον Ιούλιο έστειλα επιστολή στον πρόεδρο του ΔΣ Πάνο Σόμπολο, η οποία κοινοποιήθηκε σε όλα τα μέλη του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ αυθημερόν – άρα και σε σένα – και ρωτούσα αν είναι ασυμβίβαστο να δουλεύεις (έστω και αφιλοκερδώς) σε ένα ιδιωτικό και σε ένα δημοτικό ραδιόφωνο. Ρώτησα ευθέως και όχι με τζιριτζάντζουλες όπως είχαν ρωτήσει τα λαμόγια του Πειραιά λίγες μέρες πριν, όπως με ενημέρωσε ο Σόμπολος. Μήπως κλείνεις τα μάτια επειδή τα λαμόγια που κατήγγειλα επωνύμως, είναι πιθανοί ψηφοφόροι σου; Σε ρωτάω και τώρα αν πραγματικά εσύ είσαι ο πατριάρχης της εντιμότητας και ο ιεροεξεταστής της δεοντολογίας και όχι τα θεσμικά όργανα της ΕΣΗΕΑ στα οποία απευθύνθηκα από τότε: Είναι ασυμβίβαστο να κάνεις σύνταξη δελτίου ειδήσεων π।χ. στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ και εκπομπή στο κανάλι 1 του Πειραιά;

Ενώ όλα αυτά τα γνωρίζεις για μένα συν. Δημήτρη Τρίμη, όπως υποθέτω και το περιεχόμενο της καταγγελίας μου στο Πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ, υιοθετείς ένα ανώνυμο λιβελογράφημα εναντίον μου και το καταθέτεις επωνύμως στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ για να λάβουν γνώση όλα τα μέλη, χωρίς να με ειδοποιήσεις έστω και τηλεφωνικά ή να ζητήσεις να διασταυρώσεις τις ψεύτικες πληροφορίες που αναγράφονται; Αυτή είναι η δεοντολογία σου; Βαρέθηκες να κοιτάξεις έστω την επιστολή μου στον Σόμπολο (η οποία σίγουρα είναι στο αρχείο σου) και δεν ζήτησες να μάθεις το περιεχόμενο της καταγγελίας μου στο πειθαρχικό; Ταυτίστηκες με τους συκοφάντες μου και έβαλες και την υπογραφή της ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ στην αναπαραγωγή της συκοφάντησής μου μέσα από το site του socialforum? Τι δεοντολογία είναι αυτή; Έτσι λειτουργείτε στη ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ; Σπιλώνετε συναδέλφους χωρίς απολογία; Σε καλώ να ανακαλέσεις και αν το κρίνεις απαραίτητο να επανορθώσεις. Επίσης να με καλέσεις σε μια συνέλευση της ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ για να υπερασπιστώ τον εαυτό μου πριν να με καταδικάσετε οριστικά. Στην περίπτωση που έπεσες θύμα παραπληροφόρησης θα δεχθώ τη συγγνώμη σου και το θέμα θα θεωρήσω ότι έληξε.

Επιτέλους ευθύνες!

Συνέντευξη του ΧΡΗΣΤΟΥ ΠΑΠΟΥΤΣΗ, μέλους του Πολιτικού και του Κοινοβουλευτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, στο Ραδιοφωνικό Σταθμό FLASH 96 και το δημοσιογράφο Αντώνη Κοκορίκο, για τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ.

Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Θα μιλήσουμε με ένα σημαντικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ τον κ. Χρήστο Παπουτσή ο οποίος είναι και από τα πιο ψύχραιμα στελέχη του ΠΑΣΟΚ αυτή την εποχή. Καλή σας μέρα κ. Παπουτσή.
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Καλημέρα σας.
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Νομίζω ότι η ψυχραιμία είναι αυτό που χρειάζεται γενικά στην πολιτική δηλαδή.
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Χρειάζεται και σκέψη φυσικά. Ψυχραιμία και σκέψη. Δεν χρειάζονται βιασύνες.
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Μπήκατε κατ' ευθείαν. Με μια κουβέντα μπήκατε κατ' ευθείαν στην ουσία. Ας πιάσουμε λοιπόν τις βιασύνες. Θα βάλει το Πολιτικό Συμβούλιο φρένο στην εκλογή εξπρές νέου αρχηγού, χωρίς να συζητηθούν πολιτικές;
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Θα το συζητήσουμε. Αλλά το πρώτο πράγμα που πιστεύω εγώ ότι πρέπει να συζητήσει το Πολιτικό Συμβούλιο είναι η πολιτική αποτίμηση των αποτελεσμάτων των εκλογών, η καταγραφή σε όλη τη χώρα. Πρέπει να συζητήσουμε για ποιο λόγο δεν πείσαμε τους πολίτες. Δεν πείσαμε εκείνους οι οποίοι ήταν παραδοσιακοί ψηφοφόροι μας και φαίνεται ότι μετακινήθηκαν προς άλλα Κόμματα της Αριστεράς ή τα εξωκοινοβουλευτικά Κόμματα.
Επιπλέον πιστεύω ότι δεν πρέπει να διαπράξουμε το ίδιο λάθος που κάναμε το 2004 όταν μετά τη στρατηγική ήττα εκείνης της εποχής δεν έγινε καμία απολύτως συζήτηση για τα πραγματικά αίτια εκείνης της ήττας. Και κανείς εκ των υπευθύνων δεν ανέλαβε και τις ευθύνες του.
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Μάλιστα. Πάλι με μια κουβέντα βάλατε τον τίτλο σε ένα τεράστιο κεφάλαιο, δηλαδή εκτίμηση του αποτελέσματος του 2004. Είπατε «στρατηγική ήττα» τότε συνέβη η στρατηγική ήττα. Αν μπορείτε δώστε μας και μερικές λέξεις ακόμη να καταλάβουμε τις σκέψεις σας.
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Ο Γιώργος Παπανδρέου έδωσε τη μάχη του σε αυτές τις εκλογές. Οι προηγούμενες εκλογές, οι εκλογές του 2004 ήταν εκλογές επί τη βάση του κυβερνητικού έργου του ΠΑΣΟΚ και της προσφοράς του. Ένα έργο το οποίο είναι αδιαμφισβήτητο, με μια προσφορά τεράστια στην ελληνική κοινωνία, στη σύγχρονη Ελλάδα. Ήταν η πολιτική την οποία ακολούθησε η Κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη.
Όμως την ίδια στιγμή υπήρξαν πρακτικές, υπήρξαν λαθεμένες πρωτοβουλίες, μεμονωμένες, οι οποίες δυστυχώς όμως διαμόρφωσαν κλίμα. Υπήρξε μια αυστηρή κριτική των πολιτών για τον τρόπο άσκησης της κυβερνητικής εξουσίας. Δημιουργήσαμε την αίσθηση ότι βρισκόμασταν μακριά από τους πολίτες.
Με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο υπήρξαν κάποια χαρακτηριστικά του ΠΑΣΟΚ της εποχής εκείνης, τα οποία απομάκρυναν τους πολίτες από κοντά του. Αυτά τα χαρακτηριστικά προφανώς δεν έχουν αποβληθεί, ή τουλάχιστον έτσι αισθάνονται οι πολίτες. Δεν καταφέραμε να τους πείσουμε για την καθαρότητα της πολιτικής μας.
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Δυστυχώς όμως κ. Παπουτσή βλέπω ότι παρά το ότι είμαστε στο 2007 κι έχουν περάσει και οι εκλογές του 2007, ακόμη οι πολίτες δεν κατάφεραν να σας πείσουν ότι ήσασταν μακριά από τους πολίτες.
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Εμένα προσωπικά με έχουν πείσει. Συναντούσα αυτή την αντίδραση σε όλη την προεκλογική περίοδο, όπως και πριν από αυτήν, όταν συζητούσα με τον κόσμο. Έβλεπα ανθρώπους οι οποίοι με πόνο ψυχής για πολλά χρόνια συμμετείχαν στις διαδικασίες μας, ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ, φίλοι, μέλη και στελέχη μας, τα οποία όμως για τον ένα ή τον άλλο λόγο δεν ήθελαν να μπουν σε αυτή τη διαδικασία πάλι.
Ένας από τους λόγους για παράδειγμα είναι το γεγονός ότι υπήρξε μια πλήρης αποδιοργάνωση των Οργανώσεων του ΠΑΣΟΚ.
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Που κι αυτό συνέβη επί των Κυβερνήσεων Σημίτη.
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Δεν έχει σημασία πότε συνέβη.
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Πως δεν έχει σημασία.
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Έχει σημασία υπό την έννοια ότι συμβαίνει πολλά χρόνια κι έχουμε ευθύνη όλοι μας. Και εμείς που διατυπώσαμε τις απόψεις αυτές αλλά σε χαμηλούς τόνους, δεν υψώσαμε τους τόνους όταν χρειαζόταν, και εκείνοι που σιώπησαν, και εκείνοι οι οποίοι συνέργησαν, κι εκείνοι οι οποίοι έλαβαν τις αποφάσεις.
Σημασία έχει όμως ότι στην παρούσα φάση το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται πρώτα απ' όλα μια ουσιαστική πολιτική συζήτηση όσον αφορά τα αίτια μιας εκλογικής ήττας και της αδυναμίας που το διακρίνει αυτή τη στιγμή και δεύτερον όσον αφορά τα χαρακτηριστικά ενός σύγχρονου Κόμματος το οποίο θα λειτουργεί με βάση το αξιακό πλαίσιο ενός Αριστερού Κινήματος, ενός Κινήματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Δηλαδή αυτό μπορεί να γίνει έστω και καθυστερημένα τώρα;
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Φυσικά και μπορεί να γίνει. Πάντοτε η δυναμική του κόσμου και η απαίτηση των πολιτών που μας ψήφισε, είναι ακριβώς αυτή. Σε αυτό ακριβώς εμπιστεύτηκαν τον Γιώργο Παπανδρέου ο οποίος ξεκίνησε μια τεράστια προσπάθεια που δεν ολοκληρώθηκε για διάφορους λόγους. Είτε γιατί υπήρξαν διάφορες πολιτικές συμπεριφορές που απέτρεπαν την εξέλιξη των πραγμάτων, είτε γιατί ο ίδιος μέσα στην πολιτική του μεγαθυμία, ανέθεσε ρόλους σε πρόσωπα τα οποία σηματοδότησαν αρνητικές καταστάσεις του παρελθόντος.
Επιπλέον διότι επέτρεψε μέσα από τη μειωμένη λειτουργία των οργάνων, από την έλλειψη ουσιαστικής πολιτικής λειτουργίας των συλλογικών οργάνων του Κινήματος, να δημιουργείται η σύγχυση όσον αφορά την καθαρότητα των θέσεων και την πολιτική φυσιογνωμία του ΠΑΣΟΚ.
Εχω εκφράσει την πλήρη εμπιστοσύνη μου προς τον Γιώργο Παπανδρέου για τις απόψεις και το πρόγραμμά μας και τις δεσμεύσεις του, αλλά ωστόσο όταν λείπει η πολιτική συζήτηση, όταν λείπει η διαδικασία ενοποίησης των πολιτικών, τότε βρίσκουν ευκαιρία να δράσουν εκείνοι οι οποίοι επιθυμούν τη σύγχυση και τον αποπροσανατολισμό. Και βεβαίως αυτό το πεδίο το εκμεταλλεύτηκε πάρα πολύ η Νέα Δημοκρατία πρέπει να σας πω, οξύνοντας και διαμορφώνοντας και παρουσιάζοντας μικρές αντιθέσεις, επιμέρους αντιθέσεις, λαθεμένες προσωπικές εκτιμήσεις και πρωτοβουλίες, ως τα κυρίαρχα θέματα και ως μεγάλες αντιθέσεις.
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Να σας αναφέρω όμως ότι και τώρα σε αυτή τη χρονική στιγμή υπάρχουν μεγάλες ή και μεγαλύτερες ακόμη δυσκολίες να καταγραφούν αυτές οι λάθος πολιτικές και πρακτικές και να αποδοθούν και στα πρόσωπα ευθύνες, για το λόγο ότι ο καθένας τώρα εκ των δυο υποψηφίων –ή κι αν έχουμε κι άλλους δεν ξέρω- θα θέλει να πάρει τις περισσότερες ψήφους, τη μεγαλύτερη δυνατή επιρροή για να εκλεγεί.
Πως θα καθίσουμε να κάνουμε σωστή κριτική και να την προσωποποιήσουμε κιόλας και να πούμε «κύριε εσύ που εκπροσώπησες αυτή την πολιτική, δεν μπορείς πια να συνεχίζεις είτε με τον ένα είτε με τον άλλο υποψήφιο για την αρχηγία». Δεν είναι πιο δύσκολο τώρα;
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Κατ' αρχάς οπωσδήποτε είναι δύσκολο και γι' αυτό επισημαίνω την ανάγκη και ασκώ κριτική γιατί έλειψε ο πολιτικός διάλογος και η πολιτική λειτουργία.
Όμως θέλω να διευκρινίσω κάτι για να μην έχουμε και παρεξηγήσεις: Πρόεδρος του Κινήματος είναι ο Γιώργος Παπανδρέου. Εγώ είμαι βουλευτής. Σε αυτό θέλω να είμαι ξεκάθαρος. Έχουμε το πρόγραμμά μας..
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Αυτό το λένε και πολλοί ακροατές του «Flash» ότι «εγώ ψήφισα κάποιους υποψήφιους …
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Επειδή ήταν υποψήφιοι στο Κόμμα του Γιώργου Παπανδρέου.
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: «…Και την επόμενη μέρα μου βγήκαν Βενιζέλος. Άμα το ‘ξερα, δεν ξέρω τι θα έκανα».
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Είναι δικαιολογημένη η απορία. Εγώ πάντως έτσι αισθάνομαι τη σχέση μου με τους πολίτες που με ψήφισαν κι έτσι παραμένω σε αυτή την κατεύθυνση. Και γι' αυτό τον λόγο εξέφρασα με απόλυτη σαφήνεια την εμπιστοσύνη μου και την υποστήριξή μου στο Γιώργο Παπανδρέου.
Από εκεί και πέρα θέτω ουσιαστικά ζητήματα λειτουργίας του ΠΑΣΟΚ. Εγώ ζητώ να υπάρχει συλλογική λειτουργία, γι' αυτό ζήτησα να συγκληθεί το Πολιτικό Συμβούλιο, να συγκληθεί το Εθνικό Συμβούλιο. Θα ήθελα πάρα πολύ να ακούσω μια συζήτηση σε όλες τις Οργανώσεις του Κόμματός μας, σε όλη τη χώρα. Όλοι πρέπει να εκφραστούν.
Δεν μπορεί να περνάνε η ήττα του 2004, τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών του 2006 χωρίς καμία απολύτως συζήτηση πουθενά και χωρίς κανένα απολογισμό. Δεν έχουν όλοι ευθύνες για όλα. Υπάρχουν τοπικές ευθύνες που δεν συζητήθηκαν ποτέ. Υπάρχουν στελέχη τα οποία εν ψυχρώ υπονόμευσαν τις επιλογές του ΠΑΣΟΚ για τις δημοτικές εκλογές και σήμερα παρέμειναν, χωρίς την απόδοση των ευθυνών, χωρίς ποτέ να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Ούτε το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών αναλύθηκε, πόσο μάλλον να φτάσουμε σε αυτό που είπατε, να πούμε με το όνομά τους ποιοι υπονόμευσαν επιλογές.
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Όχι βεβαίως. Κανείς ποτέ δεν συζήτησε αυτά τα ζητήματα και σήμερα βλέπω ορισμένους εξ αυτών να εμφανίζονται ως τιμητές της νίκης του ΠΑΣΟΚ. Μα ποια ήταν η πολιτική συμπεριφορά όλων μας, όλη αυτή την περίοδο; Συμπεριλαμβανομένης και της δικής μου. Γιατί κι εγώ κάνω αυτοκριτική επειδή σιώπησα και ανέχτηκα πρακτικές και λογικές προσώπων και στελεχών, τα οποία δεν τιμούν ένα προοδευτικό χώρο.
Αλλά αυτά κάποτε πρέπει να τελειώνουν. Και σε ό,τι αφορά εμένα προσωπικά αυτή η περίοδος έχει τελειώσει. Δεν πρόκειται να σιωπήσω, θα λέω πάντοτε τα πράγματα με το όνομά τους και θα επιμένω με βάση τη δική μου πολιτική ηθική και τη δική μου πολιτική συνέπεια.
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Μάλιστα. Αυτό βέβαια είναι πολύ σημαντικό για όλους μας και υποθέτω ότι όσοι μας ακούν και τυχαίνει να είναι και μέλη ή φίλοι του ΠΑΣΟΚ, επίσης θα ενδιαφερθούν να συζητήσουν αυτές τις πολιτικές στις Οργανώσεις, έστω αυτές τις υποτυπώδεις Οργανώσεις έστω αν είναι εικονικές, έστω μέσω Internet κλπ.
Γιατί προς το παρόν δεν έχει γίνει καθόλου τέτοια συζήτηση και μάλιστα άκουσα τον κ. Βενιζέλο που έλεγε να γίνει ένα debate ενώ όλοι ξέρουμε ότι στις τηλεοράσεις θα εμφανιστείς πέντε λεπτά, θα πεις ένα σλόγκαν και θα φύγεις. Δεν γίνεται σοβαρή πολιτική συζήτηση από την τηλεόραση, εκτός κι αν βάλουμε κανά τηλεπαιχνίδι σαν αυτά που κλείνονται σε ένα σπίτι και κλείσουμε μέσα τους υποψήφιους για να τους παρακολουθούμε. Δηλαδή έλεος!
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Εγώ αντιλαμβάνομαι ότι η εποχή είναι αρκούντως επικοινωνιακή και επιβάλλει τους δικούς της κανόνες. Θέλω να πω όμως ότι δεν είμαστε ανυποψίαστοι άνθρωποι κι όλοι γνωρίζουμε ότι σε όλες τις εποχές, από τότε που λειτουργεί η πολιτική και από τότε που άρχισαν να λειτουργούν οι σχέσεις εξουσίας, πάντοτε υπάρχουν συμφέροντα οικονομικά, συμφέροντα κοινωνικών ομάδων, που προσπαθούν να επηρεάσουν τη λειτουργία των πολιτικών Κομμάτων. Αυτό είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό.
Εκείνο που έχει σημασία όμως είναι τα Κόμματα, που είναι θεσμός της δημοκρατίας μας, θα πρέπει να είναι ζωντανός θεσμός. Να λειτουργεί. Να έχει τα δικά του φίλτρα, τις δικές του επεξεργασίες, τις δικές του αντιστάσεις. Γιατί μόνο έτσι η πολιτική είναι καθαρή και είναι αυτόνομη. Αυτό ακριβώς ζητάει ο Γιώργος Παπανδρέου: την πολιτική αυτονομία του ΠΑΣΟΚ. Είναι ζήτημα δημοκρατίας και ζήτημα πολιτικής υπευθυνότητας.
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Απέναντι στα συμφέροντα τα πολιτικά κλπ.
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Γι' αυτό τον λόγο πιστεύω ότι σε αυτή την κρίσιμη φάση πρέπει οι φίλοι, τα στελέχη, τα μέλη του ΠΑΣΟΚ, όλοι οι δημοκράτες και οι προοδευτικοί πολίτες να απαιτήσουν τη λειτουργία των Οργανώσεων του ΠΑΣΟΚ και την πολιτική συζήτηση. Την πολιτική συζήτηση, για το που θέλουμε να πάει η χώρα, τι θέλουμε να εκφράζουμε, ποιοι είμαστε και που πάμε. Γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει γενικώς για να ασκεί κάποια εξουσία. Πρέπει να είναι απολύτως σαφές στο όνομα ποίων ασκεί την εξουσία.
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Μάλιστα. Ξαναγυρίσαμε και στις μαρξιστικές αναλύσεις του ΠΑΣΟΚ, βλέπω.
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Δεν είναι ζήτημα μαρξιστικής ανάλυσης. Είναι ζήτημα πολιτικής δεοντολογίας.
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Για λογαριασμό ποιας κοινωνικής τάξης; Έτσι είναι όπως το λέτε, δεν το είπα για κακό εγώ όπως ξέρετε, το είπα για καλό.
Θα ήθελα να ήξερα επίσης εάν σε αυτή την περίοδο εσωστρέφειας, θα μπορείτε να ασχολείστε κιόλας με την Κυβέρνηση και να κάνετε και τα καθήκοντά σας δηλαδή ως Αντιπολίτευση ή όχι. Και να κάνω μια δοκιμή: πως σας φάνηκε η Κυβέρνηση Καραμανλή;
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Η Κυβέρνηση του Καραμανλή κατ' αρχάς σε επίπεδο προσώπων, έχει εξαιρετικά συμπαθείς ανθρώπους, νέους ανθρώπους και ανθρώπους που πλέον έχουν και την εμπειρία της προηγούμενης φάσης.
Όμως σε επίπεδο πολιτικό -γιατί αυτό είναι που κρίνεται κάθε φορά , για να έρθω και στα δικά μας θέματα, δεν είναι δηλαδή ζήτημα προσώπων είναι ζήτημα πολιτικών επιλογών- εγώ ακούω τον κ. Καραμανλή να λέει ότι θα συνεχίσουν με τον ίδιο ρυθμό και την ίδια αποφασιστικότητα οι λεγόμενες μεταρρυθμίσεις.
Τις μεταρρυθμίσεις όμως της Νέας Δημοκρατίας τις είδαμε. Είναι μεταρρυθμίσεις οι οποίες αφορούν το δημόσιο τομέα, την εκποίηση δηλαδή του δημόσιου πλούτου. Τι θα γίνει στο χώρο των εργασιακών σχέσεων και το ασφαλιστικό;
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Άρα θα περιμένουμε ότι και το ΠΑΣΟΚ θα είναι λιγότερο ανεκτικό απέναντι στην Κυβέρνηση, λιγότερο συναινετικό και με μεγαλύτερη ευκολία θα υποστηρίζει κινητοποιήσεις κλπ. Είναι αναμενόμενο.
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Δέσμευση του κ. Παπανδρέου και όλων μας, είναι να σταθούμε στο πλευρό του πολίτη, του εργαζομένου, του νέου ανθρώπου που αναζητεί ένα καλύτερο μέλλον, που απαιτεί υψηλό επίπεδο δημόσιας παιδείας και δημόσιας υγείας. Ταυτόχρονα θα έχουμε πάντοτε προτάσεις για τη συγκρότηση ενός σύγχρονου κοινωνικού κράτους και την αναβάθμιση της θέσης μας στην ευρωπαϊκή και τη διεθνή σκηνή.
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Σε αυτό τον τομέα πάντως των προτάσεων του ΠΑΣΟΚ, θα πρέπει να υπάρξει ένας εκσυγχρονισμός, γιατί αυτό το πρόγραμμα που υπήρχε, φάνηκε κατώτερο των περιστάσεων, ή τουλάχιστον ακόμη κι αν εσείς πιστεύετε ότι ήταν τέλειο, ο λαός δεν είχε αυτή τη γνώμη.
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Δεν μιλάω εγώ για τελειότητα. Λέω όμως ότι το πρόγραμμα με το οποίο ζητήσαμε την ψήφο του ελληνικού λαού και αποτελεί και τις δεσμεύσεις μας με τη σχέση μας μαζί του, ήταν σύγχρονο –και είναι σύγχρονο- είναι προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας και επιπλέον είναι προσαρμοσμένο, και θα έλεγα ότι βλέπει και μακρύτερα, στις ευρωπαϊκές εξελίξεις.
Η Νέα Δημοκρατία δυστυχώς δεν παρουσίασε πρόγραμμα, προφανώς μένουμε με το ίδιο με το οποίο μας κυβέρνησε τα προηγούμενα χρόνια. Εμείς θα είμαστε κοντά στους εργαζόμενους, κοντά στους πολίτες, ανεξάρτητα από το ότι πρέπει να ξεκινήσουμε μια ουσιαστική συζήτηση στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ και ενδεχομένως να οδηγηθούμε σε μια μορφή εσωστρέφειας, την ίδια στιγμή όμως πρέπει να δίνουμε αποφασιστικά τη μάχη ενάντια στην πολιτική της Νέας Δημοκρατίας. Να δίνουμε αποφασιστικά τη μάχη στη Βουλή, κοντά στα Συνδικάτα, κοντά στους εργαζόμενους.
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Μάλιστα. Άρα ίσως χρειαστεί και επανεξετάσετε και θέσεις σας. Όπως για παράδειγμα απέναντι στο άρθρο 16.
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Αυτή είναι σαφής η θέση.
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Θα περιμένουμε να δούμε αν θα τα συζητήσουν αυτά και τα μέλη του ΠΑΣΟΚ στις επόμενες μέρες.
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Έχουμε τελειώσει με τη διαδικασία της αναθεώρησης, το έχουμε εξηγήσει αυτό, το άρθρο 16, το άρθρο 24 που αφορά την προστασία του περιβάλλοντος…
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Είναι πολλά θέματα που πρέπει να ξεκαθαριστούν: Σκόπια, εξωτερική πολιτική, Κυπριακό, πολλά – πολλά.
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Εμείς σας υπενθυμίζω είχαμε προτείνει μια νέα εθνική στρατηγική, ένα συνολικό πλαίσιο για την εξωτερική πολιτική της χώρας που υπερασπίζει τα εθνικά συμφέροντα. Και ταυτόχρονα αναβαθμίζει τη θέση της Ελλάδας ως μια χώρα που παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ειρήνη, την ασφάλεια και τη συνεργασία των λαών στην ευρύτερη περιοχή μας.
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Κύριε Παπουτσή σας ευχαριστούμε πολύ.
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Εγώ σας ευχαριστώ.
Α. ΚΟΚΟΡΙΚΟΣ: Καλό μεσημέρι.
ΧΡ. ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ: Να ‘στε καλά.