στις τράπεζες λεφτά, στη νεολαία σφαίρες...

Μερικές φορές μου έρχεται να γελάσω όταν ακούω σοβαρές δηλώσεις σαν αυτή που έκανε ο πρωθυπουργός από τις Βρυξέλλες, ότι αυτές τις μέρες είδε πολύ, πολύ τηλεόραση και συνεπώς έχει άποψη για τους λόγους που εξεγείρονται οι νέοι και όπου νάναι θα εξεγερθούν όλες οι ηλικίες από κοινού. Δεν είδε τίποτα άλλο παρά αυτά που έδειχναν οι τηλεοράσεις. Επεισόδια, σπασμένα καταστήματα και ΜΑΤ να ρίχνουν δακρυγόνα.

Δεν μπορεί όμως όπως εμείς βλέπαμε και καταλαβαίναμε και ο Καραμανλής καταλαβαίνει. Απλά ο άνθρωπος είναι εγκλωβισμένος στη δική του πολιτική και στη δική του κυβέρνηση και δεν μπορεί να παραδεχτεί ότι εγώ φταίω. Πριν από όλους εγώ φταίω. Δεν πειράζει που δεν το λέει. Φαίνεται από μακριά ότι προτιμά να είναι στην αντιπολίτευση και να λέει ότι βλέπει, παρά στην κυβέρνηση και να ζορίζεται για να πει ταυτολογίες. Το 60% του κόσμου αναγνωρίζει στις κινητοποιήσεις της νεολαίας μια εξέγερση που ο φόνος του 15χρονου ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Δεν μπορεί ο Καραμανλής να μην βλέπει αυτό που βλέπουν αβίαστα το 60% του κόσμου. Όλοι οι ανταποκριτές των ξένων εφημερίδων ομοίως βλέπουν και εξέγερση και ανίκανη κυβέρνηση και διαφθορά. Μάλιστα οι περισσότεροι ανταποκριτές των συντηρητικών εφημερίδων της Ευρώπης δεν παραλείπουν να σημειώσουν ότι η νεολαία και οι πολίτες της Ελλάδας βλέπουν έναν παχυδερμισμό της κυβέρνησης που αρνείται να αναγνωρίσει ακόμα και πολιτική ευθύνη για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου ή για τη δολοφονία του 15χρονου. Βλέπουν μια κυβέρνηση που οι δικοί της άνθρωποι είναι χωμένοι ως το λαιμό σε υποθέσεις κακοδιαχείρισης του δημοσίου χρήματος και μια σειρά υπουργών οι οποίοι απλώς προεδρεύουν και παραπλανόνται από δημόσιους υπάλληλους, από νομικούς συμβούλους κι από καλόγερους. Όπως επίσης και μια κοινοβουλευτική ομάδα που κουκουλώνει τα πάντα. Είτε ψυχρά και ανόητα σαν τον Τραγάκη που κατά την τηλεόραση που είδε δεν προκύπτει ούτε ίχνος πολιτικής ευθύνης για υπουργό της ΝΔ, είτε βρίζοντας και φτύνοντας σαν δεκάδες άλλους. Σημασία έχει ότι η κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ κουκουλώνει τα πάντα στο όνομα της σκοπιμότητας ότι δεν πρέπει να πέσει η κυβέρνηση από μόνη της.

Δεν βρίσκεται και μια καλή δικαιολογία εδώ που τα λέμε να τα παρατήσουν και να φύγουν, αλλά η κοινοβουλευτική δημοκρατία τα έχει αυτά. Δηλαδή οι πολίτες, ακόμα κι αν συμφωνούν σε ποσοστά 86% ότι αυτή η κυβέρνηση είναι ανίκανη να διαχειριστεί την κατάσταση και κυρίως την οικονομία, δεν έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν κυβέρνηση. Είναι υποχρεωμένοι να την έχουν άλλα τρία χρόνια, εκτός κι αν παραιτηθεί από μόνη της.

Αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να κατηγορείται ότι πάσχει από μυωπία. Μιλάμε για ολοκληρωτική τύφλωση και κυρίως χωρίς διάθεση να δει τίποτα. Πού ξανακούστηκε πρωθυπουργός να λέει ότι βλέπει πολύ τηλεόραση για να μάθει τι γίνεται στην πρωτεύουσα; Δεν έχει ματαγίνει. Ούτε και πρόκειται να ματαγίνει… Τα κόμματα της αντιπολίτευσης βλέπουν βέβαια αλλά και διστάζουν να κινηθούν γιατί έχουν παρατηρήσει ότι όταν δεν κάνουν τίποτα, η δημοκρατία του καναπέ και των σφυγμομετρήσεων τους ανεβάζει. Μπορεί να τους φέρει και στην κυβέρνηση. Ούτε η αντιπολίτευση δεν έχει αντιληφθεί ότι είναι πίσω από τις διαθέσεις όχι των ανήλικων, αλλά και των ενηλίκων.

Είναι θέμα μιάς δυό ημερών ή εβδομάδων ακόμα να πάρουν οι μανάδες στα χέρια τα μωρά τους και να κατέβουν στις διαδηλώσεις, να πάρουν οι παππούδες τα εγγόνια τους από το χέρι και να κατέβουν στις διαδηλώσεις, είναι θέμα λίγων 24ώρων ακόμα και αναλγησίας της κυβέρνησης φυσικά για να κατέβουν όλοι στους δρόμους. Η αντιπολίτευση δεν τολμάει φυσικά να οργανώσει πολιτική διαδήλωση, με αίτημα να παραιτηθεί η κυβέρνηση γιατί φοβάται μην την κατηγορήσουν τα κανάλια και τα βαποράκια της προπαγάνδας ότι προωθεί την κοινωνική εξέγερση. Ακόμα και ο ΣΥΝ αναγκάζεται να κάνει σαφέστερες δηλώσεις ότι απεχθάνεται τη βία για να μην και τον ταυτίσουν με τους κουκουλοφόρους.

Πότε θα εξεγερθούν όμως οι πολίτες αν όχι τώρα που βλέπουν την ωμή βία εναντίον των διαδηλωτών, εναντίον των κρατούμενων στις φυλακές και εναντίον των μεταναστών; Πότε θα εξεγερθούν αν όχι τώρα που βλέπουν την οικονομική κρίση, την ακρίβεια την καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων και την ανεργία που έρχεται γιατί είναι προτιμότερη η υπεράσπιση των κερδών των επιχειρήσεων; Το σύνθημα στις τράπεζες λεφτά, στη νεολαία σφαίρες πάντως είναι όλη η ανάλυση της επικαιρότητας που υπαγορεύει και τη δράση για τη νεολαία. Δεν ξέρω τι τηλεόραση βλέπει ο πρωθυπουργός, αλλά δεν μπορεί να μην ξέρει πως βλέπει η νεολαία και η κοινωνία την κυβέρνησή του…

Οι μαθητές και οι κινητοποιήσεις

Μερικές φορές μπορεί να πει κάτι καλό ένας πολιτικός και αμέσως πέφτουν απάνω του όλοι οι άλλοι και του επιτίθενται και τον κρίνουν όχι με βάση το τι είπε, αλλά γιατί είναι αυτός που το είπε, ο εξ ορισμού εχθρός και επομένως πρέπει να του επιτεθούν και να τον επικρίνουν.

Για παράδειγμα είπε κάτι καλό ο Τσίπρας κατά τη γνώμη μου. Τώρα πώς το είπε δεν ξέρω, κάπου το είδε γραμμένο και του άρεσε ή από κάποιον το άκουσε και του άρεσε και το επανέλαβε. Ότι ο αγώνας της νεολαίας τώρα μεταφέρεται στα σχολεία. Ή ότι πρέπει να μεταφερθεί στα σχολεία έπρεπε να πει γιατί αυτός δεν είναι μαθητής ή εκπρόσωπός τους. Ούτε και τους ελέγχει. Αλλά προφανώς θα ήθελε να μην εκτονωθούν στον πετροπόλεμο οι μαθητές εν βρασμώ ψυχής για τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη, αλλά να μετατραπεί σε οργανωμένο κίνημα της νεολαίας που μπορεί να κριτικάρει όλη την κοινωνία και να έχει άποψη την οποία και να διεκδικεί δυναμικά. Πολύ σωστή επιλογή για ένα κόμμα της αριστεράς ή της κεντροαριστεράς που επιθυμεί να προωθήσει την αλλαγή της κοινωνίας με ειρηνικό τρόπο δηλαδή μέσω μεταρρυθμίσεων. Με συμμετοχή των πολιτών που τους αφορούν οι αλλαγές.

Άκουσα λοιπόν αμέσως τον Βενιζέλο, και την Άννα Διαμαντοπούλου οι οποίοι μάλλον θεώρησαν ότι οι μαθητές προσανατολίζονται – και ο Τσίπρας μαζί τους για λόγους ψηφοθηρικούς – σε μόνιμες καταλήψεις των σχολείων και άρχισαν να λένε ότι καλό σχολείο είναι το ανοιχτό σχολείο, και άλλα τέτοια καθεστωτικά που ακούγονται καλά στα αυτιά των νοικοκυραίων που έχουν πολλές δουλειές για να ασχοληθούν με τα παιδιά τους και θέλουν να ξέρουν ότι είναι ασφαλώς παρκαρισμένα στα σχολεία ως το μεσημέρι. Μην μπλέξουν τα παιδιά σε τίποτα πορείες που πετάνε πέτρες και φάνε κανένα γκλόμπ στο κεφάλι και τρέχουν. Αγαπάνε τα παιδιά τους φυσικά και γι αυτό τα θέλουν υγιή και όχι με ανοιγμένα κεφάλια.

Μα για τους νέους και ιδίως για τους μαθητές η συμμετοχή σε κινητοποιήσεις είναι αυτοσκοπός, διαμορφώνει τον χαρακτήρα τους κοινωνικοποιούνται και μαθαίνουν να αγωνίζονται για το γενικό καλό και συμφέρον και όχι μόνον για το ατομικό τους συμφέρον. Μπορεί οι μόνιμες καταλήψεις και το καθόλου μάθημα να μην είναι η ενδεδειγμένη λύση αφού δεν πρόκειται μέσα σε μια δύο εβδομάδες είτε να πετύχουν την παραίτηση της κυβέρνησης, είτε την αλλαγή του εκπαιδευτικού συστήματος, είτε την κατάργηση των ΜΑΤ και τον αφοπλισμό της αστυνομίας γιατί αυτά είναι γενικότερα ζητήματα, απαιτούν τη συναίνεση και την ενεργό δράση ολόκληρου του κόσμου, όλων των πολιτών και όχι μόνο των μαθητών. Οι μαθητές μπορεί να μην το γνωρίζουν ακριβώς και θέλουν να δοκιμάσουν να δουν μήπως πέσει αυτή η κυβέρνηση με ένα σκούντημα. Πράγμα πολύ πιθανόν όμως, και δυστυχώς δεν πέρασε από το μυαλό ούτε της Άννας Διαμαντοπούλου, ούτε του Βενιζέλου, ούτε του Τσίπρα.

Ο Παυλόπουλος επίσης μπορεί να είπε ότι ο νόμος και η τάξη πρέπει να αποκατασταθεί, σωστή θέση και η μοναδική που μπορεί να υιοθετήσει ο υπουργός Δημόσιας Τάξης. Και πολύ σωστά ο Παυλόπουλος έχει δώσει εντολή να μην επιτίθενται στους μαθητές να τους διαλύσουν όταν τους πετροβολούν γιατί αυτοί δεν είναι οι αντίπαλοι. Μπορεί μερικοί να θέλουν να τους ανοίξουν τα κεφάλια και να τους σύρουν στα δικαστήρια, αλλά όποιος έχει μυαλό καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να δικάζει και να καταδικάζει μαθητές ως δήθεν διασαλευτές της τάξης. Όσα νεράτζια και να πετάξουν δεν αποτελούν ανατρεπτικά στοιχεία. Αντιθέτως κίνδυνο για τη δημόσια τάξη αποτελούν οι αστυνομικοί που εξακολουθούν να κυκλοφορούν ανεκπαίδευτοι και οπλοφορούντες…

Πάλι καλά που δεν δώσανε δεκαχίλιαρο και στην οικογένεια του 15χρονου Αλέξη

Ε! Δεν μπορεί να πεί κανείς ότι αυτή η κυβέρνηση δεν ξέρει από πυρκαϊές και πώς να τις αντιμετωπίσει… Και ο Καραμανλής και ο Παυλόπουλος έχουν εμπειρία του πράγματος από το καλοκαίρι του 2007 και φαίνεται να πιστεύουν ότι βρήκαν την ευκαιρία να ανακάμψουν στις μετρήσεις. Καταργούν τη γραφειοκρατία και δίνουν αμέσως ένα δεκαχίλιαρο. Αφού έπιασε το 2007 με θεαματικά αποτελέσματα στις κάλπες του Σεπτεμβρίου, γιατί να μην πιάσει και το 2008; Είναι αστείο φυσικά και τουλάχιστον πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η κυβέρνηση διαθέτει μεγάλα αποθέματα κυνισμού. Τόνους θα έλεγα. Της περισσεύει. Μόνο που δεν γνωρίζω αν αυτή τη φορά θα την βοηθήσει. Όλοι έχουμε καταλάβει ότι μόνον για τη διατήρηση της εξουσίας ενδιαφέρεται και τα υπόλοιπα είτε είναι ένας δεκαπεντάχρονος είτε η οργή μιάς ολόκληρης γενιάς, είτε οι κινητοποιήσεις των πολιτών είτε οι υλικές ζημιές που προκαλούν κουκουλοφόροι κατ’ επάγγελμα, είναι θέματα για εκμετάλλευση.

Άλλοι γκρεμίζουν κι άλλοι πληρώνουν. Ο καθένας τη δουλειά του. Οι κουκουλοφόροι σε διατεταγμένη υπηρεσία και η κυβέρνηση αφού βλέπει την αστυνομία να απέχει από καθαρά αστυνομικά καθήκοντα, βγάζει τα δεκαχίλιαρα για να πληρώσει γρήγορα χωρίς γραφειοκρατία. Άλλο ένα χαρακτηριστικό της κυβέρνησης είναι ότι νομίζει ότι οι καταστηματάρχες με τα καμένα καταστήματα, αλλά και οι άλλοι που είχαν ελάχιστες ή καθόλου ζημιές, θέλουν δέκα χιλιάρικα για να λύσουν τα προβλήματά τους. Η αγορά όμως για να λειτουργήσει θέλει θετικό κλίμα, αισιοδοξία και κυρίως πολίτες που να μη φοβούνται να κατέβουν στο κέντρο για να ψωνίσουν.

Το κόστος βέβαια για την κυβέρνηση είναι σαφώς μεγάλο και μετρήσιμο, αλλά καμία πρωτοβουλία δεν αναλαμβάνεται για να βγεί από το αδιέξοδο και κυρίως όλοι ξέρουν ότι φταίει κάποιος άλλος. Μπορεί να φταίει ο ΣΥΝ, μπορεί να φταίει η ΓΣΕΕ, μπορεί να φταίει το ΠΑΣΟΚ, μπορεί να φταίει οποιοσδήποτε άλλος, αλλά όχι κάποιος συγκεκριμένος υπουργός ή πρωθυπουργός.. Κάτι σαν το Βατοπέδι δηλαδή όπου θα φταίνε γενικώς και αορίστως κάποιοι χωρίς όνομα και ιδιότητα.

Το απολογητικό υπόμνημα του 37χρονου ειδικού φρουρού, είναι σήμερα επίσης αντικείμενο επικρίσεων από τον Τύπο γιατί δεν αναφέρει ούτε μία λέξη σαν έκφραση συγγνώμης ο δικηγόρος του ο Αλέξης Κούγιας και μάλιστα όπως θα ακούσετε στη συνέχεια της εκπομπής το θεωρεί περίπου φυσικό. Γιατί ο ίδιος το έγραψε αλλά δεν απευθύνεται στον Τύπο ή στους συγγενείς του 15χρονου, αλλά στο κατηγορητήριο. Οπότε δικαιούται προφανώς να σπιλώνει τη μνήμη του παιδιού μιλώντας για αποκλίνουσα συμπεριφορά ή να επικαλείται ψευδή στοιχεία όπως ότι είχε αποβληθεί από τη σχολή Μωραίτη και άλλαζε διαρκώς σχολεία. Η σχολή Μωραίτη αναγκάστηκε από χθες να εκδώσει ανακοίνωση και να διαψεύσει αυτές τις επικλήσεις, λέγοντας καθαρά ότι είναι ψέματα και προσβάλουν τη μνήμη του παιδιού.

Αυτό δεν το κατάλαβα ποτέ… η υπεράσπιση ενός κατηγορούμενου σημαίνει ότι πρέπει να λέμε ψέματα και να προσβάλουμε τη μνήμη του παιδιού; Υπάρχει περίπτωση κάποιος που είναι ο αυτουργός δολοφονίας, να τα φορτώσει όλα στο θύμα; Δυστυχώς η ιστορία αυτό δείχνει. Έχει ξαναγίνει…

Το σύνολο του Τύπου σήμερα ασχολείται με την προκλητική απολογία του αστυνομικού, μέσα από το απολογητικό υπόμνημα του Κούγια.

Στις τράπεζες λεφτά, στη νεολαία σφαίρες, ήρθε η ώρα για τις δικές μας μέρες. Αυτό έχει εισπράξει η νεολαία και η κοινωνία. Ότι η κυβέρνηση γι αυτό ενδιαφέρεται κι αυτό προσφέρει. Στις τράπεζες λεφτά, στη νεολαία σφαίρες.