Ο γερμανικός εκβιασμός και η κτηνώδης επιβολή στον Νότο.

Το Βερολίνο, διαστρέφει την πραγματικότητα για να ικανοποιήσει τα εθνικιστικά και ταξικά του σχέδια για ηγεμονία στην Ευρώπη, με όργανο και προς όφελος του μεγάλου χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου της Γερμανίας.

Έχουμε αναφερθεί πρόσφατα από την εκπομπή μας στη θεωρία που αγαπάει περισσότερο από οτιδήποτε η Μέρκελ. Ότι δηλαδή, οι λαοί του Νότου, αντιμετωπίζουν τώρα προβλήματα (ευφημισμός για την επίθεση που δέχονται από τη Γερμανία) χαμηλής ανταγωνιστικότητας, λόγω της αύξησης των μισθών που απολάμβαναν τα προηγούμενα χρόνια, έναντι των Γερμανών εργαζομένων. Επομένως τώρα πρέπει να πληρώσουν, με την έννοια της εσωτερικής υποτίμησης, δηλαδή υποτίμηση, ακινήτων, επιχειρήσεων και εργασίας. Ως εργαλείο χρησιμοποιείται η μείωση των μισθών, συντάξεων και γενικά των εισοδημάτων.

Είναι μια κλασσική περίπτωση, όπου η πολιτική επιλογή προϋπάρχει της οικονομικής επιχειρηματολογίας που επιστρατεύεται για να την δικαιολογήσει. Μαζί με τους μισθούς ανέβαιναν και οι τιμές των προϊόντων τα οποία ήταν κυρίως εισαγόμενα και κυρίως από τη Γερμανία, αυξάνονταν επίσης τα κέρδη των επιχειρήσεων και κυρίως των ξένων μεταξύ των οποίων πρώτες οι γερμανικές, αυξανόταν το κόστος του κεφαλαίου με αποτέλεσμα να κερδίζουν οι τράπεζες, μεταξύ των οποίων κυρίως οι ξένες που δάνειζαν το κράτος για να μπορέσει να συντηρήσει αυτόν τον κύκλο ελλειμμάτων στον Νότο, τα οποία μετατρέπονταν σε πλεονάσματα του Βορρά.

Μαζί με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, αυτοκτονούν Έλληνες επιχειρηματίες και τραπεζίτες

Όλοι έχουμε ακούσει το επιχείρημα ότι το νέο μνημόνιο δεν είναι σαν το πρώτο. Μάλιστα μερικοί ισχυρίζονται (από αυτούς που ψήφισαν και τα δύο μνημόνια) ότι στο δεύτερο μνημόνιο, μειώνεται το χρέος κατά 107 δισεκατομμύρια ευρώ, και συνεπώς μόνον αυτό κάνει τη διαφορά. Είναι μια κλασσική περίπτωση χειραγώγησης της κοινής γνώμης, με σκοπό να την εξαπατήσουν για να προσχωρήσει σε μια πολιτική επιλογή, στην οποία λογικά δεν θα προσχωρούσαν. Κι αυτό γιατί τα μισά από αυτά είναι δικά μας και συνεπώς δεν μας χαρίζονται αλλά θα τα πληρώσουμε αλλάζοντας απλώς όνομα λογαριασμού. Τα άλλα μισά που δεν είναι δικά μας για να καλυφθούν θα υποχρεωθούμε σε νέο δανεισμό με επαχθείς όρους. Το σημαντικό στην προηγούμενη πρόταση είναι οι «επαχθείς όροι». Αν δεν υπήρχαν θα ήταν συζητήσιμο αν θα ήταν και επωφελές.

Δυστυχώς οι αποφάσεις που αφορούν την Ελλάδα και ελήφθησαν χωρίς η Ελλάδα να μπορεί να συμμετέχει ισότιμα στο τραπέζι των συζητήσεων, θυμίζουν το ανάλογο της εκκαθάρισης εν λειτουργία μιάς πτωχευμένης ιδιωτικής εταιρίας. Η εμπειρία μας από τέτοιες περιπτώσεις είναι αρκετή για να ξέρουμε ότι οι διαχειριστές οι οποίοι τοποθετούνται από τους δανειστές στη διοίκηση της εταιρίας δεν ενδιαφέρονται ούτε για το μέλλον της εταιρίας ούτε για το μέλλον ή για τα συμφέροντα των εργαζομένων, αλλά για την εκποίηση των έτοιμων εμπορευμάτων, για τη διατήρηση ανοικτής της επιχείρησης με το ελάχιστο προσωπικό, μέχρι να εκποιηθούν τα περιουσιακά και ρευστοποιήσιμα στοιχεία της και όταν αυτό ολοκληρωθεί η πώληση της συρρικνωμένης επιχείρησης η οποία έχει χάσει πλέον την πελατειακή της βάση, τη θέση της στην αγορά, το καλό της όνομα, την αξιοπιστία στους προμηθευτές και την ικανότητα πωλήσεων που είχε (άρα και ικανότητα παραγωγής κέρδους) σε τιμή που αποτελεί κλάσμα της αξίας των ακίνητων εγκαταστάσεών της.



Σε όλες τις περιπτώσεις, ο σκοπός των δανειστών είναι ο ίδιος. Αν όμως ζοριστούν από αμυνόμενους εργαζόμενους οι οποίοι όσο είναι απλήρωτοι δεν επιτρέπουν είτε εκποίηση των έτοιμων εμπορευμάτων, είτε τερματισμό της παραγωγής νέων, είτε πληρωμή των δανειστών κατά προτεραιότητα και κόντρα στο νόμο ο οποίος προβλέπει το ακριβώς αντίθετο (πρώτα οι εργαζόμενοι, μετά τα ασφαλιστικά ταμεία, μετά το κράτος, και μετά όλοι οι άλλοι) τότε αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σχέδιά τους, γιατί δεν νομιμοποιούνται να κάνουν τίποτα περισσότερο. Αν όμως οι εργαζόμενοι πληρωθούν προσωρινά μέσω ενός νέου δανείου, οι εργαζόμενοι χάνουν κάθε δικαίωμα και δεν μπορούν να εμποδίσουν την εκποίηση της περιουσίας της εταιρίας.

Κάτι ανάλογο γίνεται με την Ελλάδα γι αυτό και η φροντίδα να χάσει κάθε έννοια κυρίαρχου κράτους και να γίνει απλώς έδαφος που δεν έχει καθόλου τα στοιχεία οργανωμένου κυρίαρχου κράτους. Να εξομοιωθεί με μια οικονομική οντότητα ασαφούς περιεχομένου και δικαιωμάτων και οι συναλλαγές να ορίζονται από το δίκαιο που διέπει τις συναλλαγές μεταξύ ιδιωτών.
Έναντι ενός δανείου το οποίο εξασφαλίζει τη λειτουργία της χώρας για ένα τρίμηνο κάθε φορά, οι δανειστές κάνουν άλλο ένα βήμα κάθε φορά για να βάλουν στο χέρι την ιδιωτική περιουσία του δημοσίου, επιχειρήσεις ακίνητα και ορυκτό πλούτο, πληρώνοντας κάθε φορά όσα λιγότερα μπορούν, μειώνοντας τα εισοδήματα στο μισό κι από κεί ακόμα χαμηλότερα. Ταυτόχρονα αυτό δεν το κάνουν απλώς για να δανείζουν λιγότερα, αλλά για να μειώσουν την αξία του πλούτου στα χέρια ιδιωτών εντός Ελλάδος. Όλες οι ιδιωτικές επιχειρήσεις αξιζουν σήμερα το 10% τα ακίνητα έχουν ήδη μειωθεί κατά εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ και πάλι δεν τα αγοράζει κανένας και η εργασία στον ιδιωτικό τομέα αξίζει το πολύ 50% σε σύγκριση με το 2008 ενώ οι τιμές είναι τουλάχιστον 25% μεγαλύτερες. Δηλαδή ενώ οι ονομαστικοί μισθοί έχουν μειωθεί στο μισό, οι πραγματικοί μισθοί έχουν μειωθεί πάνω από 60%.



Και βλέπουμε ότι συνεχίζουν όσο δεν σημειώνεται μια γενική εξέγερση του πληθυσμού, αλλά μένουμε προσηλωμένοι στη συνταγματική τάξη δηλαδή τις εκλογές για να αλλάξει η κυβέρνηση. Επειδή όμως πρόκειται για συσχετισμούς δύναμης, δηλαδή οι επιλογές επιβάλλονται με τη βία και όχι με δημοκρατικές συνομιλίες και διαπραγματεύσεις, είναι φανερό ότι και εκλογές δεν θα γίνονται όσο η κυβέρνηση παραμένει ανεκτή από τους πολίτες.

Άλλωστε το δυτικό κοινοβουλευτικό σύστημα έχει δομηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να εκπροσωπεί μόνον το ένα τρίτο της πλουσιότερης κοινωνίας. Τα δύο τρία των οικονομικά ασθενέστερων πολιτών δεν εκπροσωπούνται. Αυτό είναι ολοφάνερο για παράδειγμα στις ΗΠΑ, όπου στις εκλογές συμμετέχει το πολύ το 38% των πολιτών που έχουν δικαίωμα. Οι υπόλοιποι δεν συμμετέχουν γιατί έτσι κι αλλιώς δεν τους αφορούν οι αποφάσεις που λαμβάνονται είναι εντελώς εκτός κοινωνικού συστήματος. Στην Ευρώπη τα πράγματα είναι λίγο καλύτερα, οι πολίτες εκπροσωπούνταν στο παρελθόν κατά δύο τρία, αλλά τώρα τελευταία το ποσοστό έχει πέσει στο μισό.



Η επιδίωξη είναι πάντοτε να συμμετέχουν όσο το δυνατόν λιγότεροι και κυρίως τις αποφάσεις να λαμβάνουν ακόμα λιγότεροι ταυτίζοντας το εθνικό συμφέρον με το δικό τους συμφέρον. Σήμερα όλοι οι Έλληνες έχουμε καταλάβει ότι το εθνικό συμφέρον έχει ταυτιστεί με το συμφέρον των τραπεζιτών και μάλιστα των ξένων. Γι αυτό και βλέπετε ότι οι αποφάσεις δεν συζητούνται καν ούτε στο υπουργικό συμβούλιο, ούτε στη Βουλή, ούτε στις κοινοβουλευτικές ομάδες ούτε πολύ περισσότερο στο λαό, με τη δυνατότητα εκλογών και δημοψηφισμάτων. Αυτό το ξορκίζουν σαν να πρόκειται για μεταδοτική ασθένεια, σαν την πανούκλα του σύγχρονου καπιταλισμού. Η δημοκρατία όμως δεν είναι η πανούκλα, είναι η θεραπεία των σύγχρονων προβλημάτων για να δώσουμε προτεραιότητα στα προβλήματα των ανθρώπων αντί για την απληστία των λίγων. Γιατί η εργασία των ανθρώπων είναι μόνον αυτή που παράγει πλούτο και μπορεί να πληρώσει και χρέη, άρα να βγάλουν και κέρδη οι επιχειρηματίες και οι τραπεζίτες. Αν εξοντώσουμε την αγελάδα δεν μπορούμε να την αρμέγουμε. Και η αγελάδα πρέπει να έχει και την ελευθερία της να βόσκει στα λιβάδια, γιατί αν της το απαγορεύσουμε θα κολλήσει αρρώστιες και το γάλα της θα γίνει ακατάλληλο. Μόνον οι αγελάδες που προορίζονται για σφάξιμο περιορίζονται σε κλειστό χώρο, για να μην περπατάνε και γυμνάζονται ώστε το κρέας τους να γίνει πιο μαλακό και να μπορούν να το μασήσουν αυτοί που θα το φάνε.

Το ανάλογο σε επίπεδο χώρας είναι ότι δεν μπορεί να πληρώνονται κατά προτεραιότητα οι δανειστές και μετά να καλύπτονται οι πρωτογενείς ανάγκες των Ελλήνων. Ο εκτελεστικόςμηχανσιμός που πάει μαζί με αυτό τον πολιτικό στόχο, είναι η τάσκ φόρς που θα ελέγχει τα υπουργεία ώστε να εγκρίνει ή να απορρίπτει τις ανάλογες δαπάνες. Αυτός ο μηχανισμός χειραγώγησης της κρατικής μηχανής χρειάζεται στους δανειστές, ώστε παρά τις εκλογές να μην αλλάξει το κράτος στόχους. Να μην εγκριθεί κανένα αναπτυξιακό πρόγραμμα, το μόνο που θα έκανε αξιόπιστο οποιοδήποτε πρόγραμμα δημοσιονομικής λιτότητας, ώστε να μπορέσουν στη συνέχεια δηλαδή το 2013 που θα είναι έτοιμο το μόνιμο ταμείο σταθερότητας, να υποχρεώσουν την Ελλάδα να βγεί και από το ευρώ, δηλαδή από τον πυρήνα της πλούσιας Ευρώπης, μια πολιτική επιλογή που έγινε το 1980 και επιβεβαιώθηκε το 2000. Θυμίζουμε ότι το 2013 με το ESF θα παίρνει αποφάσεις με το 85% και όχι με ομοφωνία. Όταν λοιπόν Μέρκελ λέει ότι η Ελλάδα δεν θα βγεί από το ευρώ εννοεί ότι δεν υπάρχει τρόπος να βγεί χωρίς τη θέλησή της ως τότε. Μετά το 2013 μπορεί να υποχρεωθεί να το κάνει από το 85% εκείνων που συμμετέχουν.
Γι αυτό λένε ότι το δάνειο των 130 δισεκατομμυρίων ευρώ θα το δίνουμε με δόσεις, θα είναι σε δεσμευμένο λογαριασμό και δεν σας δίνουμε κανένα αναπτυξιακό πρόγραμμα, γιατί αλλιώς θα δεσμευθούμε να παραμείνεται στην ΕΕ. Κι αυτό δεν το θέλουμε. Αργότερα μπορούμε να διαπραγματευθούμε νέους όρους αντίστοιχους με της Βουλγαρίας ή της Λετονίας. Είναι τόσο καθαρά και διαφανή πλέον τα πράγματα που απορώ πως επιδιώκουν άνθρωποι που δούλεψαν επί δεκαετίες για να είναι η Ελλάδα μέλος της ΕΕ, να συνεργάζονται με εκείνους που επιδιώκουν την αποβολή μας. Για την Ελλάδα ήταν στρατηγική απόφαση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που μας έβαλε στην ΟΝΕ και την στρατηγική αυτή επιλογή στήριξαν όχι μόνον οι εργαζόμενοι, αλλά και οι επιχειρηματίες και οι τραπεζίτες. Αυτοί κανονικά θα έπρεπε να αμύνονται σε αυτές τις πολιτικές μείωσης της κυριαρχίας της χώρας και μετατροπής της σε ένα οικονομικό οικόπεδο χωρίς κανόνες. Κανένας Γερμανός ή Γάλλος ή Ιταλός πολίτης δεν έχει εγκρίνει τέτοια πολιτική ούτε και θα την εγκρίνει αν ερωτηθεί,

Ο φόβος μας είναι η δύναμή τους

Τις τελευταίες μέρες και όσο προχωρούν οι διαπραγματεύσεις για το κούρεμα, ακούσαμε πολλούς ξένους οικονομολόγους να χρησιμοποιούν την έκφραση, «οι Έλληνες πυροβολούν τα πόδια τους», γιατί το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού χρέους βρίσκεται εντός Ελλάδος, στις τράπεζες και στα ασφαλιστικά ταμεία. Η Βουλή ετοιμάζεται να ψηφίσει με τις διαδικασίες του κατεπείγοντος και τους εφαρμοστικούς νόμους του μνημονίου, δηλαδή να δεσμευθεί οριστικά για όλα τα εκκρεμή ζητήματα. Χωρίς ακόμα να έχουμε μάθει ποιο είναι το κούρεμα, αν φτάνει στα 103 δισεκατομμύρια ευρώ, από τα οποία τα 50 προβλεπόταν να είναι στα χέρια ξένων τραπεζών. Και πόσα νέα δάνεια θα πρέπει να λάβουμε με επαχθείς όρους για να καλυφθούν οι ζημιές στο εσωτερικό εξαιτίας του κουρέματος.
Δυστυχώς η διαχείριση της κρίσης εξακολουθεί να είναι από τους Έλληνες ιθύνοντες καταστροφική όπως ήταν και τα προηγούμενα 2,5 χρόνια και να δημιουργεί διαρκώς νέα προβλήματα αντί να λύνει τα υπάρχοντα. Χωρίς σχέδιο εκ μέρους της Ελλάδας είναι προφανές ότι κανείς δεν πρότεινε και δεν διαπραγματεύθηκε κανένα νέο δάνειο που να κατευθυνθεί σε νέες επενδύσεις, σε νέες επιχειρήσεις στον ιδιωτικό τομέα, ώστε να βρουν δουλειά οι άνεργοι και να δημιουργηθούν νέα εισοδήματα, τα οποία θα αυξήσουν το ΑΕΠ, θα δημιουργήσουν νέα κατανάλωση και θα δώσουν νέα έσοδα στο δημόσιο. Μέσα στα 240 δισεκατομμύρια ευρώ των νέων δανείων που πηγαίνουν στο βαρέλι δίχως πάτο, κανείς δεν ζήτησε έστω το 10% ή το 20% (24 ή 48 δις αντίστοιχα) να πηγαίνει σε νέες επενδύσεις στον ιδιωτικό τομέα ή σε δημόσιες επενδύσεις.
Το αποτέλεσμα είναι να οδηγούμαστε ολοταχώς στη χρεοκοπία εντός του ευρώ, με πρωτοβουλία και απόφαση των δανειστών, οι οποίοι θα ελέγχουν την κίνηση των λογαριασμών όπου θα κατατίθενται τα νέα δάνεια, ώστε να πληρώνονται μόνον οι δανειστές. Οι Έλληνες πρέπει να ζούν το 2012 από όσα εισπράττουν και από το 2013 να δίνουν 5 δισεκατομμύρια ευρώ για τόκους και το 2014 10 δισεκατομμύρια ευρώ για τόκους. Αυτό είναι το σχέδιο, το οποίο καταστρέφει την οικονομία, οδηγεί στο κλείσιμο ακόμα και πολύ υγιείς ως τώρα επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα και φυσικά σε εκτόξευση της ανεργίας.
Επειδή δεν θέλει να παραδεχθεί το λάθος της, τόσο η τρόϊκα όσο και η κυβέρνηση Παπαδήμου, η οποία στηρίζεται στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ, συνεχίζει τον ίδιο λαθεμένο δρόμο και φυσικά δεν πρέπει να νιώθει έκπληξη από τις μετρήσεις που λένε ότι και τα δύο κόμματα μαζί έχουν πέσει στο 40% με αρνητικές προοπτικές!
Μόνον η πλήρης εξάρτηση της χώρας από τους ξένους, εξηγεί αυτόν τον εμφύλιο πόλεμο στον οποίο επιδιδόμαστε με το να στρέφονται τα κυβερνητικά κόμματα εναντίον του εαυτού τους, αυτοκτονώντας για να εκτελέσουν τις εντολές των ξένων, οι οποίοι τις υπαγορεύουν άμεσα όπως γινόταν μόνον το 1944. Κι αυτό άνευ λόγου. Γιατί δεν έχουμε χάσει κανέναν πόλεμο, δεν παραδώσαμε τη χώρα μας άνευ όρων και δεν έχουμε κανένα λόγο να μην καταλαβαίνουμε ότι από τον εμφύλιο πόλεμο δεν θα κερδίσουμε εμείς.
Πάρτε για παράδειγμα το μικρό θέμα του Ελληνικού. Πρόκειται για σκάνδαλο τεράστιου μεγέθους αν σκεφτείτε ότι σε έναν διαγωνισμό όπου θα το πουλήσουμε σαν να είναι άνυδρο χωράφι, δεν πρόκειται να εισπράξουμε πάνω από 6 με 8 δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία είναι οι τόκοι μόνον για έξι μήνες. Έναντι αυτού του ευτελούς ποσού θα πουλήσουμε ένα φιλέτο 5.500 στρεμμάτων στο κέντρο της πρωτεύουσας. Αυτό το οικόπεδο μπορεί να συγκριθεί μόνον με το πριγκιπάτο του Μονακό, το οποίο είναι το ένα τρίτο του Ελληνικού δηλαδή μόνον 1.950 στρέμματα κι έχει ετήσιο τζίρο 6,6 δισεκατομμύρια ευρώ. Μά με 10% να το φορολογήσεις κι όχι με 23% που είναι ο ΦΠΑ θα εισπράττεις 600 εκατομμύρια το χρόνο, δηλαδή σε 30 χρόνια θα έχεις εισπράξει τα τριπλάσια και θα σου έχει μείνει και το Ελληνικό. Με 23% που είναι ο ΦΠΑ αν υπολογίσεις ως έσοδο, φτάνεις στο 1,3 δισε ευρώ το χρόνο, κι αν το προεξοφλήσεις με ένα ομόλογο 30 ετών, χωρίς να χάσεις την ιδιοκτησία, μπορείς να εισπράξεις 39 δισεκατομμύρια δηλαδή να αγοράσεις σε σημερινές τιμές όλες τις ελληνικές τράπεζες μετά το κούρεμα των ομολόγων.
Μπορεί κάποιος Έλληνας να πιστέψει ότι τέτοιο φιλέτο θα δοθεί κοψοχρονιά χωρίς διαφθορά δηλαδή χωρίς να εισπράξουν αυτοί που θα υπογράψουν και θα υποχρεώσουν τα κορόϊδα τους βουλευτές να το ψηφίσουν και να νομιμοποιήσουν με την ψήφο τους την παρανομία, χωρίς αντάλλαγμα; Επειδή οι βουλευτές είναι βέβαιο ότι δεν είναι στο κόλπο και δεν θα πληρωθούν για την ψήφο τους, αναρωτιόμαστε πως είναι δυνατόν να μην μπορούν να κάνουν έναν μπακάλικο λογαριασμό και να σκεφτούν αν θα το πουλούσαν στην περίπτωση που ήταν δικό τους, για να πληρώσουν τους τόκους έξι μηνών, ενώ μπορούν να έχουν ένα πάγιο έσοδο το χρόνο, δημιουργώντας κιόλας νέες δουλειές. Το δημόσιο να βάλει τη γή και οι ξένοι ή ντόπιοι επενδυτές να βάλουν τα κεφάλαια για να αξιοποιηθεί καλύτερα από το Μονακό. Πιο μάγκας είναι ο Αλβέρτος;

Πιάσαμε το πιο μικρό από όλα για να δείξουμε ότι οικονομικά, αυτοί δεν είναι λογαριασμοί νοικοκυραίων αλλά αρπαχτές, είναι λεηλασία του συλλογικού μας πλούτου. Δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε. Κι αυτό για να μην μπλέξουμε τα πατριωτικά, όπου έχουμε παραιτηθεί της ασυλίας του δημοσίου, όπως δεν παραιτείται Η Γερμανία ακόμα και για εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας όπως είναι η σφαγή του Διστόμου και άλλες 160 τέτοιες περιπτώσεις. Το είδαμε πριν από λίγες μέρες στο δικαστήριο της Χάγης. Δεν παραιτήθηκε του ασύλου, να μην μπορεί να δικάζεται από ξένα δικαστήρια, όχι για χρέος, όχι για χρήματα αλλά για έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Εμείς οι Έλληνες δεν έχουμε κάνει ακόμα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, το πιο μεγάλο μας έγκλημα είναι ότι βάλαμε χρέη. Μέχρι εκεί φτάνει η εγκληματική μας δράση, αλλά ετοιμαζόμαστε να αυτοτιμωρηθούμε (αφού κανείς δεν μπορεί με τη βία να μας υποχρεώσει) με παραίτηση από το άσυλο όχι μόνον για το δημόσιο αλλά και για την Τράπεζα της Ελλάδας, γιατί φαίνεται κάποιοι σκέφτηκαν να κατασχέσουν όσο από τον ελληνικό χρυσό έχει απομείνει στα θησαυροφυλάκια της Τράπεζας της Αγγλίας, όπου φυλάσσεται από το 1944. Πάλι μπροστά μας το 1944. Για ιστορικούς λόγους λέει η Τράπεζα της Ελλάδας ότι φυλάσσεται ακόμα εκεί και όχι στην Αθήνα. Οι ιστορικοί λόγοι είναι να μας θυμίζουν τον εμφύλιο πόλεμο του 1944 – 1949 και να μην τον ξεχνάμε. Αυτό θέλουμε πραγματικά να κάνουμε;
Ας δούμε λίγο και τα πολιτικά. Εμείς από εδώ έχουμε πεί εδώ και δύο μήνες από τη στιγμή που η ΝΔ συμφώνησε να σχηματιστεί η κυβέρνηση Παπαδήμου, αντί να απεγκλωβιστούμε από την παγίδα του θανάτου μέσω δημοψηφίσματος ότι και τα δύο κόμματα μαζί, θα είναι κάτω από 50% στο λαό και επομένως δεν μπορούν να κυβερνήσουν. Ήδη οι μετρήσεις λένε ότι είναι κάτω από 40% με τάση να πάνε κάτω από 35% στις εκλογές. Επομένως δεν μπορούν να κυβερνήσουν με κανέναν εκλογικό νόμο ούτε μετά τις εκλογές. Δεν αρκεί πλέον να έχεις 151 βουλευτές όπως είχε ο Μητσοτάκης το 1989. Οι βουλευτές δεν είναι πλέον διατεθειμένοι να ψηφίζουν τα πάντα όλα.
Το αισιόδοξο είναι ότι όπως δείχνουν οι μετρήσεις και αρνούνται να σχολιάσουν τα μεγάλα κανάλια, τα δύο μεγάλα κόμματα, αν δεν αλλάξουν γραμμή, απλώς δεν θα έχουν 150 βουλευτές και με το ζόρι θα έχουν 130 βουλευτές για να μπλοκάρουν αναθεώρηση του Συντάγματος. Αλλιώτικα η επόμενη Βουλή όχι μόνον θα καταργήσει όλες αυτές τις αποφάσεις της υποτέλειας, αλλά με διαδικασίες δημοψηφίσματος μπορεί να καθιερώσει διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας και να περάσει από δίκη όλους τους επίορκους πολιτικούς, όπως έγινε στην Ισλανδία. Με οκτώ ή και περισσότερα κόμματα στην επόμενη Βουλή, είναι πιο πιθανό κάτι τέτοιο και μου κάνει εντύπωση ότι δεν έχουν κάνει την αναγωγή αυτή οι αναλυτές αν και υπάρχει εύκολη εξήγηση.
Γιατί αν ο πολίτης αποβάλει το φόβο του, τότε θα καλοπεράσουν όλα αυτά τα καλόπαιδα. Και για να μας φύγει ο φόβος, φρόντισαν οι άπληστοι δανειστές μας. Θα ζούμε έτσι κι αλλιώς με μηδενικά ελλείμματα ή με πρωτογενή πλεονάσματα. Δηλαδή δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε, αφού θα ζούμε σε μόνιμο καθεστώς χρεοκοπίας. Η χρεοκοπία είναι το τρομακτικό. Ούτε το ευρώ ούτε η δραχμή τρομάζει κανέναν. Ένα νόμισμα είναι και μπορείς να το έχεις είτε χρεοκοπημένος είτε πλούσιος.

Τρείς τέσσερις Γερμανοί πολίτες, καταδικάστηκαν στη Γερμανία, επειδή λάδωσαν τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, (μέχρι φέτος) αλλά ο Καραμανλής δεν το έμαθε ακόμα!!!

Χρειάζεται πολύ μεγάλη δόση υποκρισίας πλέον από τα ελληνικά πολιτικά κόμματα, να παριστάνουν ότι ερευνούν αλλά δεν βρίσκουν λεφτά στα ταμεία τους από τη Ζήμενς, ή ότι και καλά περιμένουν από την ελληνική Δικαιοσύνη να διερευνήσει την υπόθεση. Την ίδια στιγμή η γερμανική Δικαιοσύνη έχει εκδώσει ήδη καταδικαστική απόφαση για τους Γερμανούς πολίτες στελέχη της Ζήμενς οι οποίοι λάδωσαν για λογαριασμό της εταιρίας τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι μόνον ο Χριστοφοράκος, είναι κι άλλοι τρείς τέσσερις γερμανοί πολίτες που ομολόγησαν και καταδικάστηκαν από τη γερμανική Δικαιοσύνη, για λάδωμα των ελληνικών κομμάτων.

Κι εμείς ακόμα επιμένουμε σε ένα φανταστικό παραμύθι που δεν πιστεύει κανείς και το οποίο διαψεύδεται κάθε μέρα. Δεν τίθεται πλέον κανένα θέμα αμφισβήτησης ότι η Ζήμενς λάδωσε τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Και μάλιστα μπορούμε να πούμε ότι ήταν το πιο καθαρό λάδωμα. Επειδή ήταν πολυεθνική η Ζήμενς όχι επειδή ήταν οι δικοί μας πιο έντιμοι. Απλώς η Ζήμενς πλήρωνε από τα λεφτά που ήδη είχε πάρει από τον ΟΤΕ ή και από άλλες υπηρεσίες του ελληνικού κράτους, το 2% στα ελληνικά κόμματα. Δεν πλήρωνε χαμηλόβαθμους υπαλλήλους πίσω από την πλάτη της διοίκησης του ΟΤΕ και πίσω από την πλάτη του αρμόδιου υπουργού και του πρωθυπουργού και του ταμία του κόμματος. Επι σειρά ετών ήξεραν τη δουλειά τους και ήταν καθαρή. Θα εισπράξουν το 2% από τις πληρωμές που είχαν ήδη κάνει.

Αυτή είναι η πολιτική υπόθεση που ενδιαφέρει τους πολίτες. Η άλλη πτυχή που είναι παρονυχίδα του πολιτικού σκανδάλου, είναι αν κάποιος ταμίας ή ενδιάμεσος κράτησε για τον εαυτό του κάποιο ποσό αντί να τα δώσει όλα στο κόμμα. Ας τα βρουν μεταξύ τους. Ούτε έχει πολιτικό ενδιαφέρον αν κάποιος ταμίας ή ενδιάμεσος της Ζήμενς κράτησε κάτι για τον εαυτό του και έριξε την εταιρία. Ας τα βρουν κι αυτοί μεταξύ τους. Η υποκρισία των Ελλήνων πολιτικών είναι να παριστάνουν ότι δεν υπάρχει μείζον πολιτικό σκάνδαλο με το πολιτικό χρήμα που καρπώνονταν τα κόμματα εξουσίας. Κανένας δεν θα πιστέψει ότι ο εκάστοτε πρωθυπουργός ήταν τόσο ανόητος ώστε να μην καταλαβαίνει γιατί δίνονταν τα χρήματα. Άλλωστε πως ήταν αρκετά πονηρός ώστε να βάζει υπεύθυνο οικονομικών του κόμματος ανθρώπους της απολύτου εμπιστοσύνης του, τους οποίους περιβάλουν ακόμα με την απόλυτη εμπιστοσύνη τους, αλλά δεν ήταν αρκετά πονηροί ώστε να καταλαβαίνουν τα αυτονότητα. Απλώς οι πρωθυπουργοί και αρχηγοί των κομμάτων γι αυτό το λόγο έβαλαν ανθρώπους της εμπιστοσύνης τους για να μην είναι υποχρεωμένοι οι ίδιοι να παρακολουθούν και να μαθαίνουν τις λεπτομέρειες. Αρκεί που μαζέψατε τα λεφτά που μας χρειάζονται. Δεν θέλω να μου πείτε από πού ήρθαν, ούτε φυσικά να θεωρήσει οποιοσδήποτε ότι θα κάνουμε ότι θέλουν επειδή μας πλήρωσαν.

Η εμπειρία λέει ότι από τέτοιες παρεξηγήσεις ξεκινάνε οι μεγάλες εχθρότητες. Αφού παίρνεις τα λεφτά μου γιατί δεν μου δίνεις τις δουλειές; Θα σε εκδικηθώ λοιπόν. Και στο παρελθόν είχαμε τέτοιες παρεξηγήσεις και στο παρόν σας υπενθυμίζω τις διαμαρτυρίες γνωστών κατασκευαστών και εφοπλιστών οι οποίοι κατήγγειλαν εκβιασμό για να τους πάρουν λεφτά. Ή πλήρωσαν και ήθελαν περισσότερα αμέσως κι αφού δεν τα πήραν τους κατήγγειλαν. Αν δεν υπάρξει ομολογία δεν μαθαίνουμε επισήμως τίποτα. Αυτές οι υποθέσεις μόνον απασχολούν τη Δικαιοσύνη και τα μέσα ενημέρωσης. Οι αναλύσεις για τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος είναι θέμα που πραγματεύονται τα δοκίμια πολιτικής ή τα βιβλία πολιτικής ιστορίας και οι πανεπιστημιακοί. Χωρίς ονόματα και λεπτομέρειες. Απλώς διαβάζουμε ότι π.χ. η κυβέρνηση Κουντουριώτη διασπάθησε τα χρήματα του πολεμικού δανείου μοιράζοντάς τα στους οπαδούς της ή ότι ο Μαυροκορδάτος ανέπτυξε φατριαστική πολιτική με τα χρήματα του ελληνικού κράτους.

Χαίρομαι πάρα πολύ που ο Γιώργος Παπανδρέου φιλοτιμήθηκε να στείλει επιστολή στους δικηγόρους του Χριστοφοράκου που είχαν το θράσος να δηλώσουν στο ΒΗΜΑ ότι αν η ΝΔ θέλει στοιχεία, δεν έχουν παρά να μας το ζητήσουν. Είχαν σχολιάσει τη Δευτέρα το θέμα λέγοντας ότι και το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να ζητήσει στοιχεία και να αποδείξουν τον ισχυρισμό τους, όπως και η κυβέρνηση θα μπορούσε να κάνει το ίδιο αντί να λέει ο κυβερνητικός Αντώναρος ότι δεν θα ανοίξουμε διάλογο με φυγόδικους. Γιατί αυτό δείχνει ότι γνωρίζουν και την απάντηση. Γι αυτό δεν ρωτάνε. Ο Παπανδρέου λοιπόν αποδεικνύει κατά τη γνώμη μου ότι δεν φοβάται την απάντηση την οποία επίσης γνωρίζει. Το ίδιο πρέπει να κάνει και η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός. Αλλά προφανώς δεν θα το κάνει.

Ο πολίτης καταλαβαίνει ότι ο Καραμανλής αν μαζέψει στο γραφείο του όλα τα έμπιστα στελέχη του και τους ρωτήσει πόσα λεφτά πήρατε από τη Ζήμενς, θα του απαντήσουν αμέσως και θα είναι το 2% από τις πληρωμές προς τη Ζήμενς ως τον Ιανουάριο του 2009 που άρχισε η έρευνα στη Γερμανία. Άλλωστε η γερμανική Δικαιοσύνη έχει ήδη καταδικάσει τρείς γερμανούς πολίτες (όχι τον Χριστοφοράκο) οι οποίοι ομολόγησαν ότι λάδωσαν μέσω του Χριστοφοράκου και του Μαυρίδη το ελληνικό πολιτικό σύστημα και ότι οι πληρωμές έγιναν, συνεχίστηκαν κανονικά καθόλη τη διακυβέρνηση της χώρας από τη ΝΔ με πρωθυπουργό τον Κ. Καραμανλή. Τα περισσότερα λεφτά προφανώς έπεσαν ενόψει των εκλογών του 2007. Πιθανόν και στο ΠΑΣΟΚ να έφτασαν χρήματα της Ζήμενς όσο ήταν στην αντιπολίτευση, δηλαδή επί Γιώργου Παπανδρέου. Γι αυτό κι εκείνος πρέπει να καλέσει τα έμπιστα στελέχη του κι αφού βρούν τα λεφτά να πάνε πριν από τις εκλογές και να τα επιστρέψουν. Γιατί τώρα έμαθαν ή έστω τώρα αποφάσισαν αφού έμαθαν, να μην κρατούν τέτοια χρήματα.

Δέν έτυχε... Πέτυχε!

Μάλλον θα πρέπει να θεωρηθεί αναμενόμενη λεπτομέρεια το γεγονός ότι όπως γράφουν σήμερα οι εφημερίδες, τα εντάλματα για την έκδοση του Μιχάλη Χριστοφοράκου στην Ελλάδα αναφέρονται σε πράξεις που τελέστηκαν ως το 2003. Έτσι είναι σίγουρο ότι τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται έχουν παραγραφεί στη Γερμανία και άρα δεν θα εκδοθεί. Τι επέβαλε να σταματούν οι πράξεις στο 2003; Η απάντηση είναι εύκολη. Γιατί αλλιώς θα αναφέρονταν σε πράξεις χρηματισμού μελών ή στελεχών της κυβέρνησης Καραμανλή πράγμα απαράδεκτο.

Αφού λοιπόν ο πρωθυπουργός αποφάσισε το κλείσιμο της Βουλής ώστε να παραγραφούν οι πιθανές ποινικές ευθύνες νεοδημοκρατών πολιτικών, για τους πολιτικούς του ΠΑΣΟΚ έχουν ήδη παραγραφεί, ήταν περιττό να ψάξει η Δικαιοσύνη. Έτσι τώρα παίρνει σειρά με εύσχημο τρόπο και με ευθύνη της Δικαιοσύνης όχι της κυβέρνησης, το κουκούλωμα των ευθυνών και για τα μη πολιτικά πρόσωπα. Δεν έτυχε. Πέτυχε.

Έτσι εδραιώνεται η δικαιολογημένη κοινή πεποίθηση των πολιτών ότι ποτέ κανείς δεν πήγε φυλακή επειδή διασπάθησε δημόσιο χρήμα ή επειδή καρπώθηκε δημόσιο χρήμα. Η πιο διεφθαρμένη δημόσια διοίκηση στην Ελλάδα, πάει χέρι-χέρι με την πιο διεφθαρμένη πολιτική ηγεσία η οποία περιμένει να δεί πότε θα την πάρουν με τις πέτρες οι πολίτες. Έχουν τεράστια υπομονή οι πολίτες στην Ελλάδα και ποτέ δεν απελπίζονται. Οι πολιτικοί βέβαια τους υποτιμούν ακόμη περισσότερο.

Για παράδειγμα είχα πεί πριν από περίπου ένα δύο μήνες όταν άρχιζαν να εμφανίζονται δημοσίως πολιτικοί στους οποίους έχουν χρεωθεί πολλά από τους πολίτες, όπως ο Αλογοσκούφης, ο Ρουσόπουλος και πιο παλιά ο Βουλγαράκης, ο Δούκας κλπ ότι είναι λάθος οι συμβουλές που τους έδωσαν οι διάφοροι ακριβοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι τους. Αντί να εμφανίζονται γρήγορα ελπίζοντας ότι έτσι θα σπάσει και πιο γρήγορα η κακή τους εικόνα και θα ξεχάσει πιο γρήγορα ο κόσμος γιατί τους χρέωσε τις αμαρτίες τους, έπρεπε να μένουν μακριά. Γιατί αλλιώς τους προκαλούνται μόνιμα σημάδια στο πρόσωπο από τα τραύματα. Όπως γίνεται και στην ιατρική αν δεν επουλωθούν καλά τα τραύματα, αφήνουν σημάδια. Ο χρόνος είναι αναντικατάστατος.

Αυτοί κάνουν τα δικά τους και προτιμούν τους κόλακες από τους φίλους. Προτιμούν να ακούνε αυτά που ακούγονται ευχάριστα και όχι αυτά που είναι χρήσιμα. Και όμως πληγώνουν έτσι τους ψηφοφόρους τους οι οποίοι γίνονται πρώην. Είναι σχεδόν ανέκδοτο να γράφει βιβλίο για να δώσει συμβουλές και ιδέες για την κρίση, ο υπουργός που επί πέντε χρόνια διαχειρίστηκε την οικονομία σχεδόν εν λευκώ και χωρίς καμία αντιπολίτευση αν εξαιρέσει κανείς τον Γιάννη Μανώλη από τη ΝΔ. Αυτή η οίηση, συνεχίζεται και είναι ότι πιο απωθητικό για τον πολίτη, πράγμα που δεν αντιλαμβάνεται σχεδόν κανένας πολιτικός. Όλοι νομίζουν ότι είναι αγαπητά πρόσωπα. Δεν είναι όμως. Έτσι τρώνε το κεφάλι τους. Το έφαγε και ο Ρουσόπουλος θα το φάνε και οι άλλοι και θα καθυστερήσουν την επιστροφή τους στην πρώτη γραμμή, αντί να την επιταχύνουν.

Ο πρωθυπουργός φαίνεται ότι το έχει πάρει απόφαση ότι θα χάσει τις εκλογές και μάλλον θα κάτσει να τις χάσει χωρίς να αντιδράσει. Ο Σημίτης επίσης ήξερε ότι πάει για να χάσει τις εκλογές και είχε αποφασίσει πρώτα να ολοκληρώσει την προετοιμασία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, μετά να ολοκληρωθεί η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ βάσει του χρονοδιαγράμματος, μετά να προεδρεύσει στην ΕΕ, μετά να δώσει ένα τσιγκούνικο αλλά αληθινό πακέτο παροχών της τάξης ένα κουλούρι την ημέρα όπως το είχε χαρακτηρίσει ο Σουφλιάς και μετά να παραιτηθεί και να δώσει το δαχτυλίδι της διαδοχής στον Γιώργο Παπανδρέου και να διεκδικήσει εκείνος την εκλογική νίκη. Στο μυαλό του μ’ αυτά μπορούσε το ΠΑΣΟΚ να ξανακερδίσει τις εκλογές και πάντως αν έβγαινε η ΝΔ θα μπορούσε το ΠΑΣΟΚ σύντομα, δηλαδή το 2007 να επιστρέψει το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση.

Ε! κι ο Καραμανλής έτσι τα σχεδιάζει. Θα προσπαθήσει να εξαντλήσει την τετραετία αγοράζοντας χρόνο και μεταθέτοντας τα προβλήματα της χώρας στο μέλλον. Έτσι όχι μόνον μακροημερεύει, αλλά και δυσκολεύει τη δουλειά του διαδόχου του. Επίσης δεν έχει σκοπό να παραιτηθεί από την ηγεσία της ΝΔ, αλλά να αρχίσει από την επομένη την κριτική ξεχνώντας τα χρόνια που εκείνος κυβέρνησε. Πως το κάνει τώρα ο Αλογοσκούφης; Ε! έτσι ακριβώς θα το κάνει και ο Καραμανλής και μαζί του όλοι οι πρώην υπουργοί. Νομίζοντας ότι έτσι σε μια τετραετία θα κουραστεί ο Γιώργος και δεν θα έχει επαρκή πλειοψηφία για να κυβερνήσει αλλά θα κρέμεται από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ ή από όποιο άλλο μικρό και ανεύθυνο κόμμα της κεντροαριστεράς για να κυβερνήσει. Αλλά τα μικρά κόμματα της Αριστεράς είναι πολύ μικρά για να μπορούν να αντέξουν τέτοιες ευθύνες. Άρα η μόνη λύση θα είναι να επιστρέψει πάλι η ΝΔ στη διακυβέρνηση της χώρας.

Η αλήθεια είναι πως όποιος ποντάρει στην πτώση της χώρας, στην αδράνεια των πραγμάτων στον ωχαδερφισμό και στον παχυδερμισμό, κερδίζει πιο συχνά από όποιον ποντάρει στη σκληρή δουλειά για να πετύχεις κάτι καλό. Προς το παρόν πάντως όλοι επενδύουν στις διακοπές τους και πως θα απολαύσουν μερικά από αυτά που άρπαξαν. Από Σεπτέμβριο βλέπουμε…

Χωρίς τύψεις!

Νομίζω ότι τα κόμματα κάνουν ότι μπορούν για να μην έχουν τύψεις οι πρώην ψηφοφόροι τους οι οποίοι θα τους γυρίσουν την πλάτη. Ελπίζουν βέβαια ότι θα τους γυρίσουν την πλάτη με το να πάνε στη θάλασσα εκδρομή την ημέρα των εκλογών και ότι δεν θα κάτσουν να ρίξουν ψήφο διαμαρτυρίας. Έτσι βλέπουμε ότι ούτε ο Καραμανλής ούτε ο Παπανδρέου έστυψαν το μυαλό τους για να κάνουν έστω μια μικρή προσπάθεια είτε να εκτονώσουν τους διαμαρτυρόμενους για την πολιτική τους, είτε να επιχειρήσουν ένα νέο άνοιγμα στην κοινωνία, μια φυγή προς τα εμπρός για να ξεφύγουν από το κόλλημα.

Με τη Μαριέττα Γιαννάκου επικεφαλής, τη μόνη πρώην υπουργό που αποδοκίμασε με την ψήφο του ο ελληνικός λαός, μόλις το 2007, αλλά που εν τω μεταξύ έγινε συμπαθής στην κοινή γνώμη λόγω του προβλήματος υγείας που αντιμετώπισε και παρά λίγο να της στοιχίσει τη ζωή, ο Καραμανλής έλυσε το πρόβλημά του. Δεν έχει σημασία που εκμεταλλεύτηκε και ο ίδιος ένα πρόβλημα υγείας και την ανθρωπιά που έδειξε ο κόσμος ξεχνώντας το πολιτικό της παρελθόν που χωρίς να είναι ξεχωριστό πάντως οδήγησε στη μη εκλογή της. Βέβαια η ίδια προφανώς θα προτιμούσε να μην είχε αντιμετωπίσει τα προβλήματα υγείας έστω κι αν είχε μείνει έτσι στον κομματικό καταψύκτη ως αποτυχημένη, αλλά έτσι είναι η ζωή. Ουδέν κακόν αμιγές καλού.

Στις υπόλοιπες θέσεις που είναι εκλόγιμες και στις μια δύο επόμενες που μπορεί να ενεργοποιηθούν έχει τοποθετήσει κομματικά ελεγχόμενα στελέχη τα οποία αναμένεται ότι δεν θα του δημιουργήσουν κανένα πρόβλημα και ήδη εκλεγμένους ευρωβουλευτές. Με τη σιγουριά και με την αλαζονεία του αρχηγού μεγάλου κόμματος που ξέρει ότι βρέξει χιονίσει 6-7 δικούς του ευρωβουλευτές θα τους βγάλει, δεν θέλει να δείξει καμιά ευαισθησία προς τους ψηφοφόρους για να τους στείλει ένα μήνυμα του στυλ… να βρε παιδιά βλέπετε ότι προσπαθώ. Δεν προσπαθεί καθόλου. Απλώς επιβραβεύει μερικά κομματικά στελέχη τηρώντας ισορροπίες.

Από την άλλη πλευρά έχουμε το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα της αντιπολίτευσης που είναι σε άνοδο και με αρχηγό τον Γιώργο Παπανδρέου που ακόμα προσπαθεί να πείσει ότι είναι κατάλληλος για αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Και όλοι οι πολίτες που αυτοτοποθετούνται στο χώρο του ΠΑΣΟΚ προσπαθούν να του βρουν ελαφρυντικά και προσόντα. Ελαφρυντικά επειδή δεν τα λέει και πολύ, επειδή και στα ελληνικά δυσκολεύεται επειδή σαν παιδί αναγκάστηκε να ζήσει στο εξωτερικό, και προσόντα που είναι τα ίδια του τα μειονεκτήματα. Όπως ότι είναι ένας άνθρωπος μειλίχιος και χαμηλών τόνων, δεν λένε ότι δεν είναι μαχητικός αλλά ότι είναι συνεργάσιμος και του αρέσει να ακούει τον συνομιλητή του. Έχει άλλο ήθος, έχει περιβαλλοντικές ευαισθησίες κλπ

Φαίνεται όμως ότι βαρέθηκε κι αυτός τους πειραματισμούς οι οποίοι δεν του βγήκαν στις προηγούμενες ευρωεκλογές και είπε να το παίξει απλώς αρχηγός του κόμματος που ανεβαίνει παρόλα αυτά. Κι αφού φροντίζει ο Καραμανλής να ανεβαίνει το ΠΑΣΟΚ γιατί να στείλει κάποιο τολμηρό μήνυμα στους ψηφοφόρους; Δεν στέλνει κανένα. Γιατί να προσεγγίσει καμιά προσωπικότητα της προκοπής ρισκάροντας να απορρίψει την πρόταση; Κρατάει κι αυτός τις ισορροπίες, βάζει και μερικούς δικούς του ανθρώπους σε εκλόγιμες θέσεις και από κει και πέρα ακολουθεί την πεπατημένη όλων των κομμάτων του περασμένου αιώνα. Για την επικοινωνιακή πολιτική έχουν τις μη εκλόγιμες θέσεις. Ένας μετανάστης, έναν μουσουλμάνο, έναν ανάπηρο με κινητικά προβλήματα για να φαίνεται στις φωτογραφίες ότι είναι ανάπηρος άρα δείχνουμε ευαισθησία και εκπρόσωποι των άλλων κοινωνικών φορέων με την προϋπόθεση ότι έτσι κι αλλιώς είναι δικά μας κομματικά στελέχη και όχι άτομα που δεν τα γνωρίζουμε και δεν ξέρουμε πως θα αντιδράσουν στο μέλλον.

Νομίζω επομένως ότι δεν υπάρχει ΠΑΣΟΚτζής ή Νεοδημοκράτης ψηφοφόρος που δεν θα πάει να ψηφίσει στις εκλογές, αλλά θα προτιμήσει την ψήφο διαμαρτυρίας ή το μπάνιο, και θα έχει τύψεις. Άλλωστε και η Γιαννάκου και ο Παπαστάμκος θα εκλεγούν. Και ο Παπακωνσταντίνου και η Συλβάνα θα εκλεγούν. Τώρα αν θα εκλεγεί και ο έβδομος υποψήφιος ή όχι, δεν έχει καμιά σημασία. Γενικά νομίζω ότι αξίζει στους πολιτικούς αρχηγούς το μαύρισμα γιατί δείχνουν την αλαζονεία τους. Δεν εξαιρώ το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί ενεργούν ως καθεστωτικές δυνάμεις προσπαθώντας να χαλιναγωγούν την ψήφο διαμαρτυρίας, ενώ δεν την εκφράζουν και δεν την επιθυμούν. Κομματικά τους στελέχη ώστε να ελέγχουν οι ηγεσίες τις εκλόγιμες θέσεις, έβαλαν και τα δύο κόμματα της Αριστεράς. Καμία φαντασία στην εξουσία, κανένας νέος άνθρωπος ούτε από την Παπαρήγα, ούτε από τον Τσίπρα που φαίνεται ότι δεν θέλει να χάσει το προβάδισμα. Και το μονοπώλιο. Εγώ είμαι ο πιο νέος εγώ και το πείραμα. Σιγά μην κάνω ότι έκανε ο Αλαβάνος με μένα και του βγήκε. Καλύτερα να μιμούμαι την Παπαρήγα σκέφτεται ο Τσίπρας παρά τον Αλαβάνο.

Δεν είναι έκπληξη μ’ αυτά και μ’ αυτά που οι Οικολόγοι – Πράσινοι είναι το μόνο κόμμα διαμαρτυρίας στο χώρο της λεγόμενης δημοκρατικής παράταξης. Γενικά έχει την τάση ο Παπανδρέου να φτιάχνει τους άλλους. Έφτιαξε τον Αλαβάνο, έφτιαξε τον Τσίπρα, φτιάχνει και τους Οικολόγους. Δίνει γενικά ευκαιρίες έστω κι αν δεν το θέλει.

Στις πέντε μονάδες η διαφορά ΠΑΣΟΚ-ΝΔ στις ευρωεκλογές

Νομίζω ότι οι διάφοροι εκλογολόγοι, γκαλοπατζήδες πολιτικοί αναλυτές οι οποίοι σχολιάζουν τις μετρήσεις της κοινής γνώμης, πρέπει να βλέπουν τα νούμερα, αλλά να μην μένουν σ’ αυτά. Για παράδειγμα βλέπω ότι όλοι συμφωνούν ότι μπορεί η διαφορά αν γίνονταν εθνικές εκλογές ΝΔ και ΠΑΣΟΚ θα ήταν 5 μονάδες, πράγμα που λέμε εμείς από τότε που με τον ανασχηματισμό έδειξε να μειώνεται η ψαλίδα, αλλά για τις ευρωεκλογές η διαφορά βλέπουν να είναι στις δύο μονάδες, επειδή αυτό ακριβώς δείχνουν οι μετρήσεις.

Αν όμως δέχονται ότι και σ’ αυτές τις ευρωεκλογές είναι κυρίως τα εσωτερικά κριτήρια που θα καθορίσουν την ψήφο των πολιτών, τότε πρέπει να το λάβουν υπόψιν τους. Δηλαδή αλλιώς απαντάει ο πολίτης στην τηλεφωνική ερώτηση της μέτρησης και αλλιώς σκέφτεται πάνω από την κάλπη. Πάνω από την κάλπη ακόμη κι αυτός που δεν απαντάει θα αποφασίσει. Και κυριολεκτικά πάνω από την κάλπη η διαφορά κατά την εκτίμησή μου θα φτάσει στις πέντε μονάδες. Έτσι όπως πάει η κυβέρνηση και με την προϋπόθεση ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας και δεν θα κάνει το λάθος το ΠΑΣΟΚ να προκαλέσει εκλογές το 2010 με αφορμή την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, η διαφορά στην κάλπη θα φτάσει στις δέκα μονάδες δηλαδή θα εξασφαλίζει αυτοδυναμία.

Αμέσως μετά τις ευρωεκλογές θα δεί ο κόσμος ότι η κυβέρνηση της ΝΔ λέει για άλλη μια φορά προεκλογικά ψέματα. Ότι έκανε και στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Και από την επομένη των ευρωεκλογών η διαφορά με το ΠΑΣΟΚ θα αρχίσει να μεγαλώνει μέχρι να φτάσει στις δέκα μονάδες το 2011. Η κυβέρνηση, ξοδεύει τώρα στο α’ εξάμηνο του 2009 τον προϋπολογισμό ολόκληρου του έτους. Ήδη έχει προαναγγείλει νέους φόρους και ήδη έχει αρχίσει να παίρνει πίσω ακόμα και τις αυξήσεις που ανακοίνωσε πριν από λίγες μέρες στις συντάξεις. Τα 300 ευρώ που λέγαμε πριν από λίγες μέρες. Μόνον στους συνταξιούχους του δημοσίου λέει ότι θα τις δώσει. Και όμως τα προηγούμενα πέντε χρόνια που έβαζε χέρι στα ταμεία των ασφαλιστικών φορέων, έλεγε ο κ. Αλογοσκούφης… τι διαμαρτύρεστε; Το κράτος έτσι κι αλλιώς δεν εγγυάται την πληρωμή των συντάξεων; Άρα έχουμε κάθε δικαίωμα να βάζουμε χέρι στα ταμεία των ελάχιστων μικρών εύρωστων ταμείων και να τα κάνουμε κι εκείνα χρεοκοπημένα. Το κράτος εγγυάται τις συντάξεις. Ήδη το κράτος δεν εγγυάται τις συντάξεις.

Και η αρχή γίνεται από το ότι δεν εγγυάται το ύψος των συντάξεων. Ούτε και γι αυτό το πενιχρό ποσό των 300 και 500 ευρώ που θα έδιναν τον Μάρτιο και για όλο το χρόνο. Είναι το βλέποντας και κάνοντας. Το ανακοινώνουν και μετρά μετράνε τα λεφτά τους. Δεν τους βγαίνουν και το κόβουν. Βλέποντας και κάνοντας. Αφού δεν επιθυμούν να κόψουν τις σπατάλες στο δημόσιο, τα ρουσφέτια, τους διορισμούς στα πολιτικά γραφεία, τους συμβούλους και τα γαλάζια συμβούλια, κόβουν τις συντάξεις που όποιοι τις παίρνουν είναι ήδη φτωχοί. Κάτω από το όριο της φτώχειας…

Όταν πηγαίνεις με τέτοιες προϋποθέσεις πάνω από την κάλπη, είναι σίγουρο ότι η διαφορά που καταγράφεται στις μετρήσεις θα διευρυνθεί. Από δύο μονάδες εκτιμώ ότι θα φτάσει στις πέντε. Και μάλιστα οι μετρήσεις ως και 15 μέρες πριν από τις ευρωεκλογές θα δείχνουν τη διαφορά στις τρείς μονάδες και κυριολεκτικά στο τελευταίο διάστημα που θα απαγορεύεται και η ανακοίνωση μετρήσεων, θα φτάσει η διαφορά στις πέντε μονάδες…

Η νέα αριστοκρατία...

Σήμερα το θέμα νομίζω ότι θα έπρεπε να είναι ότι υπάρχουν τουλάχιστον 67 βουλευτές της ΝΔ που είχαν τη γνώμη, ότι δεν πρέπει να διερευνηθούν οι καταγγελίες του γαλάζιου εφοπλιστή Φώτη Μανούση κατά του πρώην υπουργού Αιγαίου Αριστοτέλη Παυλίδη. Δεν πρέπει να διερευνηθούν. Καθόλου. Είμαστε βουλευτές και έχουμε ασυλία είναι η γνώμη τους. Δεν είναι μόνον το κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει. Είναι κάτι χειρότερο. Σκέφτονται ότι ενδεχομένως να βρεθούν στη θέση του Παυλίδη, αισθάνονται ότι είναι ανοιχτοί από παντού και επομένως παίρνουν τα μέτρα τους. Στέλνουν μήνυμα ότι επιθυμούν να βρίσκονται στο απυρόβλητο.

Όλοι οι Έλληνες πολίτες έχουν τον ίδιο φόβο. Κανένας Έλληνας πολίτης δεν έχει τέτοιο προνόμιο. Μόνον οι 67 βουλευτές της ΝΔ επιθυμούν να το έχουν και να το διατηρήσουν. Του Παυλίδη δεν του άρεσε καν το γεγονός ότι ο ανακριτής διαβίβασε στη Βουλή όπως είχε υποχρέωση, έστω και με καθυστέρηση δύο πολύτιμων ετών (πολύτιμων πολιτικά και για την κυβέρνηση και για τον ίδιο τον Παυλίδη) το φάκελλο της δικογραφίας. Πρωτοφανής πώρωση που δείχνει ότι έχουν ξεκοπεί από τους πολίτες και θεωρούν μετά από 35 χρόνια βουλευτιλίκι ότι είναι άλλη κατηγορία αριστοκρατών που δεν υπόκεινται στους ελληνικούς νόμους της δημοκρατίας. Δεν έχουμε δημοκρατία κατά τη γνώμη τους. Ακόμα και ο Παυλίδης φιλοτιμήθηκε να πεί στα λόγια τουλάχιστον, αν και οι πράξεις του έδειχναν το αντίθετο, ότι κι εγώ αν ψήφιζα θα ψήφιζα υπέρ της σύστασης επιτροπής που θα κάνει την προκαταρκτική ανάκριση. Οι 67 είχαν τη γνώμη ότι δεν πρέπει να συσταθεί η επιτροπή.

Είναι γεγονός ότι όταν το ίδιο σώμα δηλαδή η Βουλή εντέλλεται να δικάσει τον εαυτό της, ένα μέλος της, δυσκολεύεται να είναι τυφλή σαν τη Δικαιοσύνη. Χιλιάδες Έλληνες κάθε χρόνο ταλαιπωρούνται στα δικαστήρια και για υποθέσεις που είναι αρκετά σοβαρές ταλαιπωρούνται για πέντε ΄΄εξι χρόνια πριν εκδοθεί μια απόφαση. Και είναι όμηροι του συστήματος. Βλέπουν τους ανακριτές και τα συμβούλια που παρεμβάλονται πριν από τη δίκη να αρνούνται στην πραγματικότητα να εκφέρουν κρίση και να μην αξιολογούν τα στοιχεία ώστε να απαλλάξουν κάθε κατηγορούμενο που είναι ολοφάνερα αθώος. Τα παραπέμπουν όλα στα δικαστήρια. Αθώοι, πιθανοί ένοχοι και ένοχοι που έχουν ομολογήσει την πράξη τους αντιμετωπίζονται όλοι το ίδιο. Ως τελεσίδικα ένοχοι.

Τώρα του κ. Παυλίδη και σε άλλους 67 δεν άρεσε το γεγονός ότι ο ανακριτής έκανε τη δουλειά του. Παρά τον προνομιακό τρόπο που αντιμετωπίστηκε δεν του άρεσε καθόλου. Χρειάστηκαν δύο χρόνια ταλαιπωρίας για να αποφασίσει η Βουλή ότι και για τον Παυλίδη ισχύει ο ίδιος νόμος, και θα γίνει με τον προνομιακό τρόπο βέβαια που προβλέπεται για τους βουλευτές, έρευνα για να διαπιστωθεί αν υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις που επιβάλουν την παραπομπή της υπόθεσης σε δίκη. Για τους απλούς Έλληνες πολίτες αυτά όλα είναι προσχηματικά. Στη θέση του Παυλίδη, ο απλός Έλληνας πολίτης θα έβλεπε να έχει γίνει κατηγορητήριο που θα αντέγραφε τις καταγγελίες του Μανούση. Θα είχε δεί τα συμβούλια εφετών να αντιγράφουν απλώς την κατηγορία του εισαγγελέα και να τον πα5ραπέμπουν σε δίκη. Εδώ χρειάζεται κι άλλη ψηφοφορία για να γίνει ότι για τον απλό Έλληνα πολίτη.

Και φυσικά δεν θα γίνει ποτέ. Γιατί ο Παυλίδης δεν δέχεται να δικαστεί ως απλός Έλληνας πολίτης. Δεν παραιτούμαι λέει… αλλά θα παραμείνω ο 151 ος βουλευτής και θα περιμένω να δώ τι θα αποφασίσουν οι βουλευτές του κόμματός μου. Η κυβέρνηση δηλαδή στηρίζεται στην ψήφο εκείνου του βουλευτή που περιμένει να δεί τι θα αποφασίσει η ολομέλεια της Βουλής, δηλαδή η πλειοψηφία του κόμματός του, μετά το πόρισμα στο οποίο θα καταλήξει η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή. Θα περάσει από άλλες δύο κρισάρες δηλαδή ο οποιοσδήποτε βουλευτής πριν ξεπέσει στη θέση του απλού Έλληνα πολίτη.

Λογικό είναι ο Παυλίδης να τα παίρνει στο κρανίο που δεν αθωώθηκε μόνο με την εμφάνισή του. Κανονικά η βουλευτική ιδιότητα περιλαμβάνει το προνόμιο ότι είναι πάνω από τους νόμους. Το ίδιο έγινε και εμποδίστηκε η Δικαιοσύνη με τους εμπλεκόμενους υπουργούς στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Το ίδιο έγινε και για εκατοντάδες άλλους που κατηγορούνταν ακόμα και για παράβαση του ΚΟΚ. Δεν παραπέμφθηκαν ποτέ σε δίκη. Από την άποψη του Παυλίδη, πρέπει να πώ ότι αυτό είναι εναντίον του. Η ΝΔ δεν τον αντιμετωπίζει όπως αντιμετώπισε τους εμπλεκόμενους υπουργούς στο σκάνδαλο βατοπεδίου. Και αυτή η διαφορετική μεταχείριση, τον κάνει να μοιάζει περισσότερο ένοχος από τους άλλους. Δεν είναι αναλογική η συμπεριφορά.

Και ο ίδιος ο Παυλίδης όμως, αν και κατέθεσε στη Βουλή ως οιονεί κατηγορούμενος, κατέθεσε πολιτικά. Είναι η δική του ερμηνεία για την εφαρμογή των νόμων. Δεν είναι αυτονόητο γι αυτόν ότι ο κάθε πολίτης δικαιούται δίκαιη δίκη για να αποδειχθεί η κατηγορία από τον κατήγορο πέραν πάσης αμφιβολίας, αλλιώς να αθωωθεί ο κατηγορούμενος. Ούτε θεωρεί ότι είναι πολίτης, ούτε έχει καμία εμπιστοσύνη στην Δικαιοσύνη. Είδατε τι επίθεση έκανε εναντίον του ανακριτή. Η ίδια η πιθανότητα να στέκει η κατηγορία της ηθικής αυτουργίας σε δωροδοκία είναι ξένη στο σύστημα. Δεν δωροδοκούνται πολιτικοί. Είναι τρίτοι αυτοί που μεσολαβούν. Εξ ορισμού. Μα η κοινή λογική λέει πως μόνον όποιος έχει την εξουσία μπορεί να δωροδοκηθεί. Ποιος θα λάδωνε ο Mανούσης για να κάνει τη δουλειά του; Εμένα;

Ο Καραμανλής έτοιμος για το κοστούμι του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

(Φοβερό πλάνο)

Τώρα φτάσαμε στο πραγματικό αδιέξοδο για τους ψηφοφόρους της ΝΔ. Από τη μια οι μετρήσεις της κοινής γνώμης παγιώνουν την πεποίθηση ότι το ΠΑΣΟΚ είναι το πρώτο κόμμα στις επόμενες εκλογές όποτε και αν γίνουν, κι από την άλλη δεν υπάρχει ελπίδα καμιά για όσους ελπίζουν σε ένα θαύμα, ώστε να συνεχίσουν να έχουν τον λουφέ της εξουσίας, γιατί το 85% των νεοδημοκρατών έχουν τη γνώμη ότι και στην περίπτωση ήττας ο Καραμανλής πρέπει να είναι ο αρχηγός του κόμματος. Δηλαδή είναι αποφασισμένοι να περάσουν μαζί του στην αντιπολίτευση και να δεχτούν αδιαμαρτύρητα τη λαϊκή εντολή. Δεν τρέφουν την ψευδαίσθηση ότι με έναν άλλον αρχηγό και μάλιστα από τα ανακυκλωμένα τούβλα της σημερινής κυβέρνησης, έχουν πιθανότητες να ανατρέψουν τα δεδομένα.

Συμβαίνει σχεδόν πάντοτε. Όταν ένα κόμμα είναι σε άνοδο, ακόμα και τα λάθη του να καταλήγουν υπέρ του και όταν ο λαός έχει πάρει ανάποδες, ακόμα και τα καλά δεν μπορεί να τα αξιοποιήσει. Το είχε πάθει ο Σημίτης ανεπανόρθωτα. Αν και στα τελευταία χρόνια της δεύτερης τετραετίας του πέτυχε τα σημαντικότερα επιτεύγματα για τη χώρα, ο λαός είχε ήδη πάρει ανάποδες και δεν επρόκειτο να του χαριστεί. Πόσο μάλλον τώρα που ο Καραμανλής επί 5,5 χρόνια στην πραγματικότητα έτρωγε από τα έτοιμα και δεν δρομολόγησε απολύτως τίποτα για να έχει τώρα κάποιαν ελπίδα.

Όλοι πλέον έχουν καταλάβει ότι η κυβέρνηση πνέει τα λοίσθια και όσο πιο πολύ μένει στην κυβέρνηση τόσο και μεγαλώνει η φθορά της γιατί φαίνονται τα αδιέξοδά της. Το στενό κομματικό συμφέρον του ΠΑΣΟΚ είναι να εξαντλήσει την τετραετία μήπως και καταφέρει εκείνο να πάρει έτσι την αυτοδυναμία. Τόσο μεγάλη θα είναι η φθορά που θα έχει ως τότε η ΝΔ, το 2011 θα έχει φτάσει η διαφορά στις δέκα μονάδες. Και μόνον τότε ενδεχομένως να πεισθεί να εφαρμόσει ένα τολμηρό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, αν δηλαδή έχει την αναμφισβήτητη εντολή του ελληνικού λαού γι αυτό…Προς το παρόν δυσκολεύεται ακόμα και το προφανές να υιοθετήσει.

Το προφανές σ’ αυτή τη φάση είναι να επεξεργαστεί ένα πλέγμα μέτρων που θα εξασφαλίζει τους εργαζόμενους απέναντι στο μεγάλο κεφάλαιο που θέλει να καταργήσει τα πάντα και να επιστρέψουμε στους αγώνες των εργαζόμενων για την κατοχύρωση του οκτάωρου. Αν μετατρεπόμασταν μάλιστα όλοι σε όλον τον κόσμο σε κινέζους εργάτες που θα ήμασταν ικανοποιημένοι με ένα δολάριο την ημέρα δεν θα είχε καμιά αντίρρηση. Δεν βλέπουν οι νεοφιλελεύθεροι καμιά καλύτερη λύση, από το να γίνουμε όλοι Ινδοί και Κινέζοι προλετάριοι για να αυξήσουν εκείνοι τα κέρδη τους. Όλες οι αναπτυγμένες οικονομίες δεν παρουσιάζουν εδώ και δεκαετίες ανάπτυξη και αυτό σημαίνει ότι αφού ο κάθε κεφαλαιούχους δεν επεκτείνεται μία μόνο αποστολή του απομένει να γκρεμιστεί από τον ανταγωνισμό.

Αντί λοιπόν να κάνει το προφανές, δηλαδή να βρεθεί στην πρωτοπορεία της ΕΕ και της Σοσιαλιστικής Διεθνούς με ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα που θα κατοχυρώνει τον κόσμο της εργασίας και θα απαιτεί το ξήλωμα όλων των αντεργατικών νομοθεσιών που έχουν ήδη υιοθετηθεί, διστάζει. Γιατί στην Ελλάδα είναι ζωντανοί και παρόντες όλοι οι υπουργοί της κυβέρνησης Σημίτη οι οποίοι υιοθέτησαν τη σχετική νομοθεσία και φυσικά η κα Διαμαντοπούλου επί της επιτροπίας της οποίας υιοθετήθηκε η Φλεξικιούριτι. Όπως και ο Σημίτης έμεινε στη μνήμη μας για την επιδίωξή του να μας κάνει από εργαζόμενους, απασχολίσιμους…

Είναι πάντως ευκαιρία τώρα που νομίζει ο ΣΥΝ ότι βρήκε το σωστό θέμα για να επικρίνει το ΠΑΣΟΚ και είναι πράγματι το σωστό θέμα, ασχέτως αν θα το κάνουν με τον επικοινωνιακά χειρότερο τρόπο που μπορούν, ώστε αντί να προσελκύσουν, να απωθήσουν. Είμαι βέβαιος περί αυτού. Θα το δείτε σε λίγες ώρες. Είναι ιδανικοί στο να λιγοστεύουν αντί να προσθέτουν. Δεν έχουν συνείδηση όλης της ελληνικής κοινωνίας αλλά ενός πολύ μικρού μέρους της. Τέλος πάντων ας μην τους κακολογώ πριν την ώρα τους, αφήστε να ακούσουμε πώς θα πούν αυτά που ετοιμάζονται και θα εξηγηθούμε…

Δεν έχετε καμιά ελπίδα!

Σήμερα έμαθα ότι συνεδριάζει το υπουργικό συμβούλιο για την οικονομία αλλά δεν έμαθα αν γκρεμίστηκε κανένας φούρνος. Προφανώς ο Καραμανλής ο οποίος έχει γίνει μέγας επικοινωνιολόγος και αναλυτής των μετρήσεων της κοινής γνώμης, κατάλαβε ότι παρά τις ομιλίες που έχει κάνει ο ίδιος, κανένας δεν έχει πεισθεί ότι η κυβέρνηση έχει σχέδιο για την έξοδο από την κρίση, όλοι οι πολίτες αντιθέτως έχουν καταλάβει ότι η οικονομική πολιτική που ακολούθησε η κυβέρνηση τα προηγούμενα 5 χρόνια μας έφερε στην ύφεση και βέβαια ο Καραμανλής δεν μπορεί να είναι και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ και με το νεοφιλελευθερισμό και με τον κεϋνσιανισμό και κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Οπότε σου λέει πρέπει να μιλάω συνέχεια.

Κακώς πάντως πιστεύει τους συμβούλους του που του λένε ότι είναι το ισχυρό χαρτί της ΝΔ γιατί ήδη κάηκε και δεν φάνηκε όχι ανάκαμψη και κλείσιμο της ψαλίδας, αλλά ούτε υποψία ότι μπορεί να επιδράσει στις μετρήσεις. Και στις εκλογές πάντοτε η ψαλίδα μετράει, γιατί πάνω από τις κάλπες δημιουργούνται οι μεγάλες διαφορές.

Και φυσικά δεν υπάρχει καμία ελπίδα ότι αυτή η κυβέρνηση μπορεί να κάνει κάτι για την οικονομία. Εννοώ καλό. Γιατί χειρότερα σαφώς και μπορεί να τα κάνει αυτή η κυβέρνηση. Και το δημόσιο χρέος μπορεί να μεγαλώσει, και το έλλειμμα και τον πληθωρισμό και την ύφεση να την κάνει βαθύτερη, και τους φόρους να αυξήσει και τα έσοδα να μειώσει. Κι αυτό γιατί το πολιτικό σύστημα είναι που πάσχει και αποτελεί τροχοπέδη για την ανάπτυξη. Το πολιτικό σύστημα τροφοδοτεί τον δομικό πληθωρισμό. Γιατί είναι δέσμιο των καρτέλ και το μεγαλύτερο καρτέλ των τραπεζών κυριολεκτικά κυβερνά τη χώρα γιατί υπαγορεύει την οικονομική πολιτική και τις αποφάσεις του οικονομικού επιτελείου.

Ο πληθωρισμός τι είναι; Είναι ο εξευτελισμός του χρήματος. Να δίνεις όλο και πιο πολλά λεφτά για να κάνεις μια δουλειά που στοιχίζει φτηνότερα. Αν καφές κάνει ένα ευρώ κι εμείς πληρώνουμε 4 ευρώ για να τον πιούμε, αυτό είναι πληθωρισμός 300%. Αν για να πληρώσουμε τον λογαριασμό του ρεύματος που κάνει 99 ευρώ πληρώνουμε 1 ευρώ στην τράπεζα, αυτό είναι 1% πληθωρισμός. Όταν για να κάνουμε τη δουλειά μας λαδώνουμε την πολεοδομία και πληρώνουμε γρηγορόσημο, για μια δουλειά π.χ. 1000 ευρώ και δίνουμε 100 ευρώ γρηγορόσημο, αυτό είναι 10% πληθωρισμός. Ο μέσος όρος είναι ο δομικός εγχώριος, μη εισαγόμενος πληθωρισμός. Το ίδιο ισχύει και με τους μεσάζοντες που ανεβάζουν τις τιμές στα τρόφιμα κλπ.

Δείτε τώρα πόσο άχρηστη είναι αυτή η κυβέρνηση. Πριν από καιρό είχαν βάλει πιλοτικά σε μερικά ΚΕΠ αυτόματες μηχανές για να πηγαίνει ο κόσμος και να πληρώνει τους λογαριασμούς του χωρίς προμήθεια. Οι τράπεζες προφανώς που παίρνουν προμήθεια για να εξοφλούν λογαριασμούς των ΔΕΚΟ, διαμαρτυρήθηκαν και βγήκαν τα αυτόματα μηχανήματα. Δηλαδή τροφοδοτεί η ίδια η κυβέρνηση, με τις παρεμβάσεις της τον πληθωρισμό. Κάποιος είχε μια καλή ιδέα, την εφάρμοσαν πιλοτικά και κάποιο άλλο μέλος της κυβέρνησης παρενέβη για να αυξήσει τον πληθωρισμό και τα κέρδη των τραπεζών. Τόσο απλό.

Να μην αναφέρω τις αλληλοσυγκρουόμενες αποφάσεις υπουργείων. Το ΠΕΧΩΔΕ αυξάνει τα διόδια και επιβαρύνει έτσι το κόστος των μετακινήσεων. Η αύξηση της φορολογίας επίσης επιβαρύνει τον πληθωρισμό και ιδίως τις τιμές σε καταστήματα που πουλάνε τρόφιμα και διασκέδαση. Η ασυδοσία των ΔΕΚΟ, των εταιριών κινητής τηλεφωνίας και των τραπεζών επίσης επιβαρύνει τον πληθωρισμό. Το ότι δεν γίνονται αυστηροί έλεγχοι επιβαρύνει τον πληθωρισμό. Όλοι δηλαδή δουλεύουν για τον πληθωρισμό δηλαδή εναντίον του εισοδήματός μας. Πως λοιπόν να μαζευτεί το σύστημα; Με ευχές;

Όσες συνεδριάσεις λοιπόν κι αν κάνει το υπουργικό συμβούλιο, όσες ομιλίες κι αν κάνει ο Καραμανλής δεν γίνεται τίποτα γιατί δεν υπάρχει σχέδιο. Αν δεν υπάρχει σχέδιο και κυρίως πιστή του εφαρμογή χωρίς εξαιρέσεις και διακοπές, δεν πρόκειται να υπάρξει βελτίωση. Έφτιαξαν μιάν έκθεση ιδεών και την έστειλαν στις Βρυξέλλες. Θα μειώσουμε λέει τη σπατάλη του δημοσίου κατά 800 εκατομμύρια ευρώ. Η σπατάλη του δημοσίου είναι επίσης πληθωρισμός. Δεν έχουν όμως ιδέα πως θα μειώσουν τη σπατάλη. Και δεν έχουν εξαγγείλει τίποτα για τη μείωση της σπατάλης πέρα από ανοησίες όπως ότι θα μειώσουμε κατά 10% τους συμβασιούχους. Μα δεν έχουν σκοπό ούτε να μειώσουν τους συμβούλους όλων των πολιτικών προσώπων, ούτε να διαλύσουν τα εκατοντάδες συμβούλια και επιτροπές που λειτουργεί ο κάθε υπουργός και υφυπουργός, γραμματέας και περιφερειάρχης ή πρόεδρος κρατικής υπηρεσίας και εταιρίας.

Ο δανεισμός του κράτους επίσης επιβαρύνει τον πληθωρισμό. Γιατί; Γιατί οι τράπεζες αγοράζουν τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου με επιτόκιο 5,5%. Αποκλείεται λοιπόν όσο παίρνουν τέτοια μεγάλα επιτόκια να δώσουν έστω και το πιο εξασφαλισμένο στεγαστικό δάνειο με 5,5%. Όταν το επιτόκιο της ΕΚΤ είναι 2% δηλαδή οι τράπεζες βγάζουν χέρι με χέρι, 3,5% αποκλείεται να δώσουν στεγαστικό δάνειο με ίσο ή μικρότερο κέρδος θα θελήσουν να βγάλουν περισσότερα. Ακόμα λοιπόν κι όταν θα ξεπεράσουν τα προβλήματα ρευστότητας, τα επιτόκια θα επιβαρύνουν τις χορηγήσεις. Όσο μικρότερο είναι το κέρδος από τα ομόλογα του δημοσίου, τόσο οι τράπεζες θα δίνουν περισσότερα δάνεια για να απορροφήσουν τη ρευστότητά τους, με μικρότερα επιτόκια και θα επιβαρύνουν επομένως το κόστος παραγωγής ή διακίνησης προϊόντων. Γιατί οι επιχειρήσεις ή οι κατασκευαστές θα επιβαρύνουν τα προϊόντα τους και με τα επιτόκια των τραπεζών.

Εδώ τι αποφάσισε ο Καραμανλής δηλαδή η κυβερνητική επιτροπή, όπου δεν συμμετέχει ούτε ένας υπουργός που να ξέρει τα οικονομικά; Για να είμαστε λέει σίγουροι ότι θα τηρήσουμε την υπόσχεσή μας στον Αλμούνια ότι θα μειώσουμε τις σπατάλες κατά 800 εκατομμύρια, να βάλουμε έναν πρόσθετο φόρο που θα μας αποδώσει άλλα 800 εκατομμύρια τα οποία θα πούμε ότι τα θέλουμε για ενίσχυση των φτωχών. Αν τα καταφέρουμε και μειώσουμε τις σπατάλες – που δεν θα το καταφέρουμε – έχει καλώς. Αλλιώς θα τα χρησιμοποιήσουμε για να κλείσουμε την τρύπα από τις σπατάλες, και να είμαστε εντάξει απέναντι στην ΕΕ και το ΕΚΟΦΙΝ. Μά δεν γίνεται δουλειά με τέτοιες μπακάλικες λογικές…

Δεν πρέπει λοιπόν να προξενεί κατάπληξη σε κανέναν που και στις μετρήσεις της κοινής γνώμης οι πολίτες δεν εμπιστεύονται κανέναν να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση. Γιατί οι άνθρωποι βλέπουν. Και μπορεί να μην ξέρουν να μιλούν καλά όσο οι υπουργοί, αλλά την αλήθεια και τα ψέματα τα πολιτικάντικα τα καταλαβαίνουν. Δύο στους τρεις λένε ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την κρίση. Δύο στους τρεις λένε ομοίως ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την κρίση. Και οι δύο όταν τους ρωτάς, λένε ότι δεν έχει σημασία αυτό, αλλά το γεγονός ότι ο ένας στους τρεις τους πιστεύει. Το ΠΑΣΟΚ μάλιστα θα έλεγα ότι είναι σε καλύτερη μοίρα γιατί είναι αντιπολίτευση. Πρέπει να φτιάξει μόνον το καλύτερο σχέδιο. Όχι και να το εφαρμόσει. Η κυβέρνηση κρίνεται όχι μόνον γιατί δεν έχει το σωστό σχέδιο αλλά και γιατί δεν μπορεί να το εφαρμόσει. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ακόμα πιο αρνητικά νούμερα. Τρεις στους τέσσερις νομίζουν ότι δεν ξέρει πως αντιμετωπίζεται η κρίση. Και φυσικά η αλήθεια δεν κρύβεται. Για τις τράπεζες η κοινή γνώμη έχει τη σωστή άποψη. Τέσσερις στους πέντε πολίτες έχουν τη γνώμη ότι επιδρούν αρνητικά στην κρίση. Δεν ενδιαφέρονται δηλαδή καθόλου…

Ανοίγει πάλι η ψαλίδα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και χωρίς Παλαιοκώστα!

Όποιος έχει την κοινή λογική δεν χάνει. Όποιος αντιμάχεται την κοινή λογική στο τέλος θα χάσει. Χαίρομαι ιδιαιτέρως που οι σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης, με τα αποτελέσματά τους επιβεβαιώνουν όσα έχουμε πει από το τέλος Ιανουαρίου. Αποδεικνύει ότι η πολιτική ανάλυση είναι απαραίτητη στην πολιτική περισσότερο από τις μετρήσεις. Όποιος πολιτεύεται με βάση τις μετρήσεις είναι περίπου ένα μήνα πίσω από τις εξελίξεις. Όποιος πολιτεύεται με βάση την κοινή λογική μπορεί και να διαμορφώνει μπορεί και να οδηγεί. Αλλιώς τρέχει από πίσω.

Η κυβέρνηση έχει σε εκκρεμότητα δύο τρία πράγματα που αφορούν την οικονομία. Πρώτα μια ρύθμιση που δεν θα επιτρέψει την ανηθικότητα οι μέτοχοι των τραπεζών να αδειάσουν τα ταμεία την ίδια στιγμή που οι φορολογούμενοι δανείζονται 28 δισεκατομμύρια ευρώ για να τις ενισχύσουν. Είναι αυτονόητο, το έχουμε πει ήδη από τον Νοέμβριο γιατί είναι κοινή λογική. Δεν μπορεί ο ιδιοκτήτης να μην ενδιαφέρεται για την επιχείρησή του, δεν μπορεί να μην βάζει το χέρι στην τσέπη να αυξήσει το μκ τη στιγμή που η επιχείρησή του περνάει κρίση. Αν η κυβέρνηση δεν είχε προσφερθεί εντελώς εσφαλμένα και με διάθεση υπαλλήλου να δώσει μετρητά και δωρεάν κρατική εγγύηση στις τράπεζες, ο τραπεζίτης θα είχε από μόνος του απευθυνθεί στην αγορά, στο επενδυτικό κοινό, στους μεγάλους και μικρούς επενδυτές για να αντλήσει ρευστότητα.

Εκεί, στη διαφημιστική καμπάνια, πρώτος αυτός θα έβαζε το χέρι στην τσέπη, ακόμα και με δανεικά, για να πείσει για την αξιοπιστία της επένδυσης και τους άλλους. Ανάλογα λοιπόν με το τι θα έκανε αυτός, θα ανταποκρίνονταν και οι άλλοι. Η αντιπολίτευση πρέπει να πιέσει την κυβέρνηση να διορθώσει τη λαθεμένη της νομοθετική πρωτοβουλία η οποία αφού έγινε από τον Αλογοσκούφη, είναι σαν να έγινε από τον ίδιο τον τραπεζίτη. Αύξηση μετοχικού κεφαλαίου σε όλες τις τράπεζες και αν οι άλλες δεν θέλουν,στην Εθνική τράπεζα. Αύξηση τουλάχιστον 5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Και αν οι μέτοχοι δεν ανταποκριθούν το τμήμα που θα μείνει ακάλυπτο, το κράτος με τα χρήματα του φορολογούμενου να καλύψει τη διαφορά.

Αν η Εθνική Τράπεζα είναι τόσο ισχυρή όσο φαίνεται, κανένας μέτοχος δεν θα αφήσει ανεκμετάλλευτο το δικαίωμα προαίρεσης. Το δικαίωμα προτίμησης. Αν το αφήσει πάει να πει ότι έχει ανάγκη και τότε χρειάζεται να παρέμβει το κράτος και να γίνει ο κύριος μέτοχος. Να αποτραπεί ο κίνδυνος επιθετικής εξαγοράς, και να γίνει παράγοντας ανταγωνισμού στην τραπεζική αγορά. Τώρα είναι σαν υποκατάστημα των ιδιωτικών τραπεζών και με τη διοίκηση Αράπογλου είναι απλώς ο λαγός των άλλων τραπεζιτών για υπερκέρδη. Απαράδεκτα πράγματα. Μόνον ακραίος νεοφιλελεύθερος νους που θεωρεί ιερό οτιδήποτε ιδιωτικό και απαίσιο οτιδήποτε δημόσιο, μπορεί να συμπεριφέρεται με τον δογματικό αυτό τρόπο.

Η αξιωματική αντιπολίτευση διστάζει ως τώρα και δεν έχει δηλώσει καθαρά και ξεκάθαρα τις προθέσεις της για την Εθνική τράπεζα. Η ΝΔ απλώς θέλει να την πουλήσει. Τουλάχιστον ο Αλογοσκούφης. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να πει καθαρά ποιος είναι ο ρόλος που επιθυμεί να παίξει η Εθνική. Είναι μεγάλο το μέγεθός της για να μην έχει ένα ειδικό κεφάλαιο στο κυβερνητικό του πρόγραμμα. Και όχι γενικότητα. Συγκεκριμένα πράγματα. Δεν μπορεί να τα έχει καλά και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ.

Το άλλο μέτρο που ετοιμάζει η κυβέρνηση, είναι έκτακτη εισφορά στους φορολογούμενους για να συγκεντρώσει περίπου 700 εκατ. Ευρώ πέραν της προβλεπόμενης φορολογίας. Θεωρητικά αυτά τα λεφτά τα θέλει για να ανακουφίσει τους φτωχότερους. Τρίχες. Τα θέλει γιατί προβλέπει ότι τα έσοδα θα υστερήσουν από τα προϋπολογιζόμενα. Ο Αλμούνια έχει ζητήσει αυξημένα έσοδα. Είναι υποχρεωμένη η κυβέρνηση να τα μαζέψει και δεν θα τα ξαναδώσει παρά σε σπατάλες του δημοσίου και σε συμβούλους, κολλητούς, ξαδέρφια κλπ κλπ Σε τρύπες θα πάνε τα λεφτά.

Η σκέψη είναι να πληρώσουν όλοι. Όσοι δηλώσουν εισοδήματα πάνω από 20.000 ευρώ να δώσουν μια δόση. Μά όσοι δηλώνουν 20.000 και είναι μισθωτοί θέλουν βοήθεια. Σημαίνει ότι παίρνουν 1500 με 1800 ευρώ το μήνα. Ποιος ενήλικος μπορεί να ζήσει στην Ελλάδα, να έχει και οικογένεια και σούπερ μάρκετ και αυτοκίνητο και να τη βγάζει με 1800 ευρώ το μήνα. Βοήθεια θέλει. Η δεύτερη σκέψη είναι να πληρώσουν με δόσεις ένα χιλιάρικο όσοι δηλώνουν 30.000 το χρόνο. Αυτοί είναι περίπου 700.000 άρα μαζεύονται τα 700 εκατομμύρια ευρώ που θέλουν. Δηλαδή ο κορμός των φορολογούμενων που είναι οικογενειάρχες με παιδιά. Εντελώς απαράδεκτο να μειώσει το εισόδημα των ανθρώπων που παίρνουν περίπου 2100 το μήνα και πρέπει να πληρώσουν 800 ευρώ σούπερ μάρκετ +600 ευρώ για τα παιδιά τους να σπουδάσουν + 700 ευρώ για στεγαστικό ή για νοίκι και επομένως ζουν με δανεικά γιατί χωρίς άλλα έξοδα φτάσαμε στα 2100. Βλέπετε τα παιδιά δεν έχουν δικά τους εισοδήματα.

Η αξιωματική αντιπολίτευση πρέπει να πιέσει να φορολογηθεί το μεγάλο κεφάλαιο, τα κέρδη των επιχειρήσεων εφόσον υπάρχουν και τα μεγάλα εισοδήματα…

Εγκλωβισμένη κυβέρνηση

Μέσα στις ειδήσεις που έχουμε, είναι παρωνυχίδα το ότι στην τελευταία μέτρηση της πάμπλικ ίσιου… η διαφορά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ξέφυγε στο 3,5%. Είναι απολύτως φυσιολογικό και πρόκειται να παγιωθεί, δεδομένου ότι η κυβέρνηση είναι εγκλωβισμένη σε όσα πιστεύει ότι είναι η πραγματικότητα και η πολιτική της. Με κυβέρνηση εικονικής πραγματικότητας δεν μπορεί να γίνει δουλειά. Και δεν υπάρχει κανένας τρόπος να αλλάξει αυτή η κυβέρνηση πριν περάσουν τρία χρόνια. Στο τέλος της τετραετίας θα γίνουν οι εκλογές γιατί αυτή η κυβέρνηση, όσο συνεχίζει αυτά που κάνει, δεν πρόκειται να ανακάμψει…

Είναι απορίας άξιον όμως το ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να απαλλαγεί με τολμηρές αποφάσεις, ούτε από την υπόθεση Βατοπεδίου. Σήμερα ο Τύπος προσφέρει νέα στοιχεία που δείχνουν πόσο στραβά αρμενίζει η ΝΔ στο θέμα αυτό. Το ΈΘΝΟΣ επιστολή του νομικού συμβούλου της ΚΕΔ προς τον πρόεδρο της ΚΕΔ όπου του λέει πάλι ότι εμείς είχαμε άνωθεν εντολές σε ότι κάναμε. Μη μας ζητάτε τα ρέστα. Και η Ελευθεροτυπία σήμερα επίσης έχει ένα ρεπορτάζ ότι το μέγαρο Μαξίμου έχει ερευνήσει μέσω του ΣΔΟΕ, τους λογαριασμούς της Μονής και ξέρει περισσότερα. Ασφαλώς και ξέρει περισσότερα.

Αλλά δυστυχώς χρησιμοποιεί τις πληροφορίες που έχει όχι για να πέσει πέλεκυς, αλλά για να κουκουλώσει την υπόθεση. Αυτό είναι το απαράδεκτο. Προφανώς δεν έχουν βρει κανένα πολιτικό πρόσωπο που να έχει πάρει λεφτά από τους λογαριασμούς. Γιατί λοιπόν διστάζουν να βγάλουν στη σέντρα τους πάντες όποιοι κι αν είναι; Απάντηση: Γιατί έτσι θα ανοίξουν το στόμα τους αν νιώσουν ότι απειλούνται και θα τους κάνουν εχθρούς και θα πληρώσουν μεγαλύτερο πολιτικό κόστος. Δεν αντιλαμβάνονται δηλαδή ότι το πολιτικό κόστος για τον αρχηγό του κόμματος είναι μεγαλύτερο αν συγκαλύπτει λαμογιές παρά αν αρχίσουν διάφορα λαμόγια να τον βρίζουν.

Η μάχη όμως θα παιχτεί περί την οικονομία, όπου κανείς δεν μπορεί να παίζει, γιατί κανείς δεν μπορεί να μας κοροϊδέψει όταν βλέπουμε την τσέπη μας να αδειάζει. Στα σούπερ μάρκετ μας κλέβουν κάθε βδομάδα και το υπουργείο Ανάπτυξης κάνει τον τροχονόμο. Από τον Σεπτέμβριο μέχρι τώρα τα σούπερ μάρκετ αυξάνουν κάθε βδομάδα τις τιμές, από το ράφι ως το ταμείο. Ενώ δηλαδή οι τιμές στο ράφι παραμένουν ίδιες, κόβουν την έκπτωση στο ταμείο με αποτέλεσμα να ακριβαίνουν οι τιμές. Απλώς δηλαδή άλλαξαν μέθοδο κοροϊδίας. Δεν τιμούν τη γραπτή συμφωνία που έκαναν πριν από το καλοκαίρι και το υπουργείο το ανέχεται. Σε πολλά είδη., έχουμε αυξήσεις περίπου πέντε τοις εκατό μέσα σε δύο μήνες.

Η αδυναμία της κυβέρνησης ακόμα και να παρακολουθήσει την αγορά, είναι ολοφάνερη. Πόσο μάλλον να παρέμβει για να σταματήσει την ακρίβεια. Ο ίδιος κ. Φώλιας που παριστάνει ότι παίρνει μέτρα κατά τις ακρίβειας, ο ίδιος βάζει φωτιά στις τιμές με τις αυξήσεις στη ΔΕΗ για παράδειγμα που επιβαρύνει όλα τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις. Ο ίδιος αύξησε τα τιμολόγια πριν από 6 μήνες γιατί δήθεν ακρίβυνε το πετρέλαιο και ο ίδιος αρνείται να τα μειώσει τώρα, αλλά παίζει θέατρο με τον Αθανασόπουλο τον οποίο κρατάει στη θέση του. Θέλει και το κάνει. Δεν τον υποχρεώνει κανείς. Και συζητάει και νέες αυξήσεις. Γιατί να μην κάνει το ίδιο και ο Σκλαβενίτης και ο Βερόπουλος και ο Βασιλόπουλος και οι άλλες γνωστές αλυσίδες; Το κάνουν λοιπόν και ο κ. Φώλιας είναι σαν κι αυτούς. Ο πρωθυπουργός επίσης δεν μπορεί πια να παριστάνει τη Βασιλοπούλα που είναι κλεισμένη στο κάστρο της και δεν μαθαίνει τίποτα.

Διαβάζει εφημερίδες και αν θέλει μπορεί να παρέμβει. Αλλά διαλέγει να μην παρέμβει. Είναι επιλογή του. Δεν χρειάζεται να κάνει δραματικές παρεμβάσεις για το θεαθήναι. Αρκεί να σηκώσει το τηλέφωνο και να τους πει να τσακιστούν να κάνουν αυτό που παραλείπουν. Δεν είναι δυνατόν να τους ανεχόμαστε επί τρία χρόνια έτσι άπραγους. Αυτή είναι η μοναδική πιθανότητα πρόωρων εκλογών. Να παραδεχτεί η κυβέρνηση ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί την κρίση και να παραιτηθεί.

Η κυβέρνηση αναιρείται, ο πρωθυπουργός ακυρώνεται...

Λίγο η αντιπολίτευση η οποία ευτυχώς αυτή τη φορά δεν ήταν ανύπαρκτη, λίγο ο Τύπος, λίγο οι σφυγμομετρήσεις, αναγκάζεται και η ίδια η κυβέρνηση να καταλάβει το μέγεθος της απουσίας της και των ελλείψεών της στη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών. Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης ουσιαστικά δεν λειτουργεί και δεν έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία και αξιοπιστία να χαράξει και να εφαρμόσει οποιαδήποτε οικονομική πολιτική πλέον. Ο τομέας του Αντώνη Μπέζα έχει καταρρεύσει και μέρα με την ημέρα καταρρέει περισσότερο όπως φάνηκε και με το ΕΤΑΚ και με τα πάγια έσοδα από τη φορολογία. Ο τομέας της οικονομικής πολιτικής και του συντονισμού για την εφαρμογή της έχει πλέον περιοριστεί στην έκδοση φετφάδων που απλώς δεν εφαρμόζονται από κανέναν. Ούτε από τους υπαλλήλους των υπηρεσιών, ούτε από τους τραπεζίτες. Ούτε από τους επιχειρηματίες μεμονωμένα ούτε από την αγορά.

Δεν υπάρχει δηλαδή το εργαλείο που απαιτείται για να υλοποιήσει με γνώση και με σκληρή δουλειά την νέα διορθωμένη οικονομική πολιτική που θα στηρίζεται στην κρατική παρέμβαση για να ξεπεραστεί η κρίση και να ανοίξουν οι δουλειές. Αν δεν ανοίξουν οι δουλειές θα πληρώσουμε ένα κόστος που θα οφείλεται ακριβώς στην αδυναμία της κυβέρνησης και όχι στην κρίση. Η κρίση υπάρχει αλλά σε πόσους μήνες θα την ξεπεράσουμε εξαρτάται από μας. Και η κρίση δεν είναι εισαγόμενη σε μας αλλά εγγενής. Δηλαδή χρειάζεται πρώτα τολμηρή αυτοκριτική και εντοπισμός των σφαλμάτων και μετά δράση για να διορθωθούν. Προφανές είναι ότι και στο σημείο αυτό η κυβέρνηση είναι πίσω, μια και ο πρωθυπουργός δείχνει τη διάθεση να διατηρήσει τον υπουργό Οικονομίας τουλάχιστον ως την ψήφιση του προϋπολογισμού. Με άλλους δύο μήνες όμως χαμένους και η οικονομία θα έχει γλιστρήσει σε χαμηλότερες θέσεις με πολύ γρήγορους ρυθμούς και το πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση θα έχει αυξηθεί.

Δεν είναι τυχαία τα ευρήματα της έρευνας της καθημερινής που δημοσιεύεται σήμερα. Τρεις στους τέσσερις Έλληνες έχουν αντιληφθεί και προφανώς στο πετσί τους ότι η κυβέρνηση δεν διαχειρίζεται την κρίση, έχει μείνει πίσω από τις ανάγκες της οικονομίας και το 90% των ερωτώμενων υποδεικνύουν και την προφανή στάση που έπρεπε να έχει η κυβέρνηση. Ο κόσμος το έχει τούμπανο δηλαδή και η κυβέρνηση προσπαθεί να χτίσει έναν εικονικό κόσμο για να κάνει ενέσεις θάρρους στον εαυτό της και να μην παραιτηθεί.

Και η κρίση είναι γενική. Πρόβλημα αντιμετωπίζει τώρα και ο επιχειρηματίας αλλά και ο εργαζόμενος στην επιχείρηση. Και ο τραπεζίτης και ο πελάτης της τράπεζας. Γι αυτό και χρειάζεται η στιβαρή παρέμβαση του κράτους με γνώση και με τόλμη για να κρατήσει τις ισορροπίες και να μην αφήσει το μεγάλο ψάρι να φάει όλα τα μικρά, γιατί μετά, θα πεθάνει και το μεγάλο ψάρι από πείνα. Κι ο μισθωτός δεν μπορεί να πληρώσει τις δόσεις του και η τράπεζα δεν έχει ρευστότητα για να κρατήσει τη θέση της. Η τράπεζα μειώνοντας τις χορηγήσεις προκαλεί ασφυξία στην αγορά κυρίως στις επιχειρήσεις κι εκείνες θα αφήσουν άνεργους και απλήρωτους τους εργαζόμενους οι οποίοι όχι μόνον δεν θα μπορούν να πληρώσουν τις δόσεις αλλά θα έχουμε και κοινωνικό πρόβλημα, γιατί δεν θα μπορούν να ζήσουν.

Η κρατική παρέμβαση είναι αυτή που δεν θα επιτρέψει στον φαύλο κύκλο να ολοκληρωθεί. Και φυσικά δεν είναι απαραίτητο, αντιθέτως είναι λάθος να μοιραστούν τα 28 δισεκατομμύρια σε όλες τις τράπεζες. Πρέπει να τα χρησιμοποιήσει το κράτος, μόνες σε όσες τράπεζες το έχουν ανάγκη, δηλαδή δεν έχουν την κεφαλαιακή επάρκεια που απαιτεί ο νόμος και κανονικά θα έβγαιναν από την αγορά ή θα εξαγοράζονταν από άλλες. Αυτές οι τράπεζες εννοείται ότι δέχονται τους όρους που θα τους υπαγορεύσει το κράτος. Δεν έχουν άλλη επιλογή. Αν έχουν, όπως να τους εξαγοράσει ένας άλλος ιδιώτης, τότε θα τον προτιμήσουν. Επίσης χρειάζεται μια μεγάλη κρατική τράπεζα που να επιδρά στον ανταγωνισμό. Κι αυτή είναι η Εθνική Τράπεζα. Με νέο διοικητή γιατί ο κ. Αράπογλου δεν έχει πιά την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης που τον διόρισε, η Εθνική πρέπει με μια αύξηση μετοχικού κεφαλαίου να απορροφήσει το μεγαλύτερο μέρος από τα μετρητά 5 δισεκατομμύρια και το μεγαλύτερο μέρος των ομολόγων του δημοσίου που θα μετατρέψει κι αυτά σε μετρητά μέσω της ΕΚΤ και να τα διοχετεύσει στην αγορά με ανταγωνιστικούς όρους. Αυτό σημαίνει ότι θα βγάλει και κέρδη, αλλά όχι υπερκέρδη. Τα χρήματα των φορολογούμενων θα επιστρέψουν αργότερα στους φορολογούμενους. Ο ανταγωνισμός θα λειτουργήσει και οι τράπεζες που δεν έκαναν στο παρελθόν λάθος και παρακινδυνευμένες κινήσεις θα σταθούν στον ανταγωνισμό και θα προσφέρουν στην οικονομία, στις επιχειρήσεις και στους ιδιώτες φτηνότερο χρήμα το οποίο θα μπορούν να αποπληρώσουν. Η κατανάλωση δεν θα μειωθεί δραματικά, αλλά οριακά, θα κοπούν οι σπατάλες και οι επιχειρήσεις δεν θα αναστείλουν τη δραστηριότητά τους, απλώς θα κόψουν κι αυτές τις σπατάλες.

Όσο η κυβέρνηση συζητάει με τους τραπεζίτες, τόσο δείχνει την αδυναμία της και οι πολίτες καταλαβαίνουν την ανικανότητά της. Όσο ο πρωθυπουργός καθυστερεί να αλλάξει το οικονομικό επιτελείο, χάνει χρόνο, επιρροή και πληρώνει πολιτικό κόστος. Όλοι όμως θα πληρώσουμε οικονομικό κόστος σε ατομικό επίπεδο και γι αυτό και ο Καραμανλής με την αναποφασιστικότητά του θα μας μείνει αξέχαστος για πολύ καιρό.

Οι "λαγογαμίστρες"!

Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Ο κάθε υπουργός Οικονομίας απεύχεται φυσικά να συμβεί επί των ημερών του μια διεθνής κρίση. Είναι κακή εξέλιξη. Σχεδόν σε όλους όμως από το 1974 ως τώρα έχει συμβεί και από μία. Είναι ενδημικό φαινόμενο. Εγγενής του συστήματος όπως θα έλεγε και ένας κομμουνιστής. Ο εκάστοτε υπουργός προπαγάνδας όμως είναι μάλλον ευτυχής. Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Σε περιόδους κρίσης οι πολίτες συσπειρώνονται γύρω από τον ηγέτη που έτυχε να ασκεί καθήκοντα εκείνη τη στιγμή. Προσωρινά. Έτσι και τώρα. Η ΝΔ έχει (με το αζημίωτο) την ευκαιρία να συσπειρώσει τους πολίτες και να περάσει πάλι το ΠΑΣΟΚ στις μετρήσεις.

Η πολιτική μου πρόβλεψη όμως είναι ότι δεν θα το καταφέρει παρά την εμπειρία και το καλό χαρτί που είναι ο Καραμανλής. Γιατί έχει σπαταλήσει μεγάλο κεφάλαιο για να καλύψει την υπόθεση Μανούσου-Παυλίδη, την υπόθεση Βατοπεδίου κλπ παρεμφερείς πληγές. Γιατί δεν υιοθετεί άμεσα μέτρα που θα δείξουν πολιτική βούληση να μην χαθεί η επαφή με τις λαϊκές τάξεις.

Και για να μην μιλάμε κι εμείς αφηρημένα σαν την αντιπολίτευση, μπορεί αμέσως να μειώσει το τιμολόγιο της ΔΕΗ κατά το ποσοστό που μειώθηκε η τιμή των καυσίμων από 130 σε 87 δολάρια το βαρέλι. Να επιβάλει σε όλες τις επιχειρήσεις τροφίμων που δεσμεύθηκαν γραπτώς την άνοιξη ότι δεν θα αυξήσουν τις τιμές των τροφίμων να τιμήσουν την υπογραφή τους. Να επιβάλει μέσω ανταγωνισμού με τις τράπεζες που έχουν κρατική διοίκηση, σε όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα να εξαφανίσει τις «πονηρές» χρεώσεις και να μειώσει το περιθώριο κέρδους στη διαφορά του επιτοκίου χορηγήσεων με το 3,75% που είναι το επιτόκιο της ΕΚΤ. Άρα θα έχουμε μείωση των επιτοκίων κατά περίπου δύο μονάδες.

Για κάθε συναλλασσόμενο με τις τράπεζες είναι προκλητικό, πάνω στην κρίση, να παρέχει το δημόσιο δωρεάν εγγύηση στις ιδιωτικές τράπεζες. Γιατί δεν δίνει δωρεάν κρατική εγγύηση σε όλους τους δανειολήπτες στεγαστικού δανείου πρώτης κατοικίας, έτσι ώστε να ωφελήσει τους πολίτες και εμμέσως τις τράπεζες; Γιατί δεν δίνει δωρεάν εγγύηση του κράτους στους αγρότες που δανείζονται για να καλλιεργήσουν τα χωράφια τους; Οι τράπεζες έχουν μεγαλύτερες ανάγκες ή έχουν περισσότερες ψήφους; Αλλά και στις τράπεζες να δώσει κρατική εγγύηση, εάν όμως εκείνες το ζητήσουν και φυσικά με τις αντίστοιχες εμπράγματες εξασφαλίσεις που και εκείνες ζητούν από τους πελάτες τους. Έχετε ζητήσει ποτέ εγγυητική επιστολή από τράπεζα;

Έτσι όπως ασκείται όμως η κρατική πολιτική, με την αλαζονεία κάποιου που θα κυβερνά για πάντα χωρίς ποτέ να δώσει λογαριασμό στους πολίτες, γίνεται μισητή από αυτούς που ζορίζονται να πληρώσουν το στεγαστικό τους δάνειο ή την εφορία. Τι θα πει κύριε Μπέζα μου, ότι το κράτος θα πληρώσει πολλά λεφτά για ενοίκια κτιρίων όπου στεγάζει υπηρεσίες του; Εμάς μας ρώτησες πόσα πληρώνουμε; Τι πει κύριε Μπέζα ότι το κράτος θα πληρώσει φέτος πολλά λεφτά για να θερμάνει τα κτίρια όπου στεγάζει τις υπηρεσίες του; Εμείς δεν πληρώνουμε ακριβά τα καύσιμα; Τζάμπα τα παίρνουμε; Τι παπάρες είναι αυτές; Ή νομίζεις ότι με χρεοκοπημένες μεθόδους του παρελθόντος θα μειωθεί η κριτική;

Η υπόθεση Βατοπεδίου, θα συνεχίσει να κρατά ρευστό το πολιτικό σκηνικό όσο αντιμετωπίζεται επικοινωνιακά. Οι αποκαλύψεις έτσι θα κρατήσουν ως το 2011 και θα έχουμε εκλογές ως τότε. Ήδη είναι αργά, αλλά σκεφτείτε ότι τις παραμονές των εκλογών είναι αργά για να ομολογήσει η κυβέρνηση ότι έκανε λάθος ενώ τώρα εμποδίζει τη Βουλή να λάβει γνώση της δικογραφίας. Δεν σώζονται οι υπουργοί που εμπλέκονται.

Ούτε με τον αντιπερισπασμό (τους αντιπερισπασμούς καλύτερα να λέμε) που θα δούμε αρχίζοντας από την επόμενη Δευτέρα. Δηλαδή δημοσιότητα για άλλες υποθέσεις του παρελθόντος που αφορούν άλλες μονές του Αγίου Όρους «ανταγωνιστικές» της Μονής Βατοπεδίου. Δηλαδή στην ατμόσφαιρα φαιδρότητας που ήδη υπάρχει θα προστεθεί άλλη μία. Πως είχαμε στο παρελθόν πόλεμο επιχειρηματιών μέσω του Τύπου όπου ο ένας αποκάλυπτε στοιχεία εναντίον του άλλου και ο καθένας με το «στρατό» του από πληρωμένους κονδυλοφόρους προσπαθούσε να εξουθενώσει τον αντίπαλο…. Έ! Το ανάλογο.

Και βέβαια η Μονή Βατοπεδίου έχει την πολυτέλεια της ρευστότητας κι έτσι μπόρεσε να νοικιάσει τις υπηρεσίες της ίδιας διαφημιστικής – εταιρίας δημοσίων σχέσεων, την οποία χρησιμοποιεί και η ΝΔ και η κυβέρνηση για τις δημόσιες σχέσεις της. Νομίζω ότι και αυτή η απόφαση είναι εναντίον της κυβέρνησης. Υποθέτω ότι δεν το γνωρίζει ο Καραμανλής και γι αυτό το γράφω με καθυστέρηση σχεδόν δύο μηνών. Τι θα πει ο μέσος πολίτης ή ο χειμαζόμενος νεοδημοκράτης (πολίτης, ψηφοφόρος, συνδικαλιστής ή βουλευτής) όταν μάθει ότι απάνω στην κρίση, η Μονή Βατοπεδίου ενήργησε ως καλός επιχειρηματίας και προσέλαβε εταιρία δημοσίων σχέσεων για να βελτιώσει την εικόνα της; Είπαμε ότι είναι καλός μπίζνεσμαν ο Εφραίμ, αλλά πρέπει να υπάρχει αυτοσυγκράτηση. Τι θα πει ο μέσος άνθρωπος όταν μάθει ότι προσέλαβε την ίδια εταιρία με τη ΝΔ και με την κυβέρνηση; Δεν θα βεβαιωθεί για τον ομφάλιο λώρο; Αυτές είναι παιδαριώδεις κινήσεις πανικού…

Φυσικά δεν αμφισβητώ την επαγγελματική επάρκεια αυτών των ανθρώπων. Ήταν μάλλον έξυπνη κίνηση να διοχετεύσουν στον ΣΥΡΙΖΑ στοιχεία που αφορούν την εποχή του ΠΑΣΟΚ του … Ανδρέα Παπανδρέου. Κι εκείνοι (ο ΣΥΝ) που έχουν μυαλό κουκούτσι, ετοιμάζονται από Δευτέρα να τα μπουμπουνίσουν για να αποδείξουν ότι και τα δύο κόμματα του δικομματισμού είναι το ίδιο ένοχα. Θα γελάσει κάθε πικραμένος. Το ότι εμπλέκεται σημερινός εν ενεργεία βουλευτής του ΠΑΣΟΚ είναι αβανταδόρικο. Αλλά το 1984, ήταν απλός δικηγόρος. Το ίδιο και το 1994 που πήρε την αμοιβή του. Γίνεται συμψηφισμός σε τέτοια πράγματα;

Απλώς τέτοιος συντονισμός και τέτοια άμυνα, κοστίζει πολύ και σε χρήμα και πολιτική αξιοπιστία. Είναι σοβαρή προπαγάνδα να βάζουμε τη Μονή Βατοπεδίου να κοντράρει και να «εκθέτει» τη Μονή Μεγίστης Λαύρας; Ποιος ανόητος δίνει τέτοιες συμβουλές;

Ούτε ένας ούτε δύο απλά 27 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ζήτησαν με ερώτησή τους στη Βουλή, να ενημερωθούν για το περιεχόμενο της συνάντησης που είχε ο υπουργός Οικονομίας με τον δικηγόρο Αλέξανδρο Λυκουρέζο, το γραφείο του οποίου συνεργάζεται με τους Αμερικανούς δικηγόρους που αποκάλυψαν το σκάνδαλο της Ζήμενς. Κατά σύμπτωση προχθές κατέθεσε στους Έλληνες εισαγγελείς που ερευνούν την υπόθεση το πρώην στέλεχος της εταιρίας κ. Σίχατσεκ…

Μπορεί βέβαια κάποιος να υποθέσει ότι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ διάβασαν στο προηγούμενο φύλλο της Παρασκευής + 13 για τη συνάντηση και αποφάσισαν να ζητήσουν πληροφόρηση. Επειδή μου αρέσει το παρασκήνιο, σας πληροφορώ ότι το αντίθετο συνέβη. Εγώ πληροφορήθηκα από πηγές προσκείμενες στο ΠΑΣΟΚ τη συνάντηση. Προφανώς οι ίδιοι το είπαν και στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.

Και σπεύδω προκαταβολικά να δηλώσω ότι το αντίστοιχο έγινε και με τις επαπειλούμενες αποκαλύψεις (και από τον ΣΥΝ) για τη Μονή Μεγίστης Λαύρας επί ΠΑΣΟΚ. Από τον ΣΥΝ το έμαθα αρχικά. Μετά όμως πληροφορήθηκα ότι έχουν ενημερωθεί αρμοδίως δηλαδή από νεοδημοκρατικές πηγές και τηλεοπτικοί δημοσιογράφοι που έχουν και εφημερίδες. Όταν μάλιστα άκουσα και έναν εξ αυτών να μιλάει για «λαγογαμίστρες», κατάλαβα ότι το έλεγε για να στείλει το μήνυμα, ότι τα έντυπά του έχουν ανάγκη και άλλης κρατικής διαφήμισης για να υποστηρίξουν τον αντιπερισπασμό… Όποιος λοιπόν θέλει κρατική διαφήμιση την επόμενη εβδομάδα, θα λέει τον κωδικό… «λαγογαμίστρα»…

Για όποιον δεν προέρχεται από αγροτική οικογένεια, σπεύδω να πληροφορήσω, ότι «λαγογαμίστρα» είναι τα λαγούμια που σκάβουν οι λαγοί για να ζευγαρώσουν. Με λαγογαμήστρες ήταν γεμάτη η δασική περιοχή που αγόρασε το ΓΕΝ (Γενικό Επιτελείο Ναυτικού) από τη Μονή Μεγίστης Λαύρας η οποία δεν είχε άλλους τίτλους παρά κάτι «χρυσόβουλα» από την εποχή της βυζαντινής αυτοκρατορίας… Δεν είναι όμως σοφό να μιλάει η Μονή Βατοπεδίου για τέτοιες υποθέσεις…




Νόμισε για λίγο η κυβέρνηση, ότι η διεθνής κρίση η οποία δεν ακουμπάει την Ελλάδα παρά μόνον έμμεσα, δηλαδή με τα επιτόκια, θα γλιτώσει από την κριτική για τη δική της οικονομική πολιτική που είναι υπεύθυνη για τη δική μας φτώχεια και γκρίνια. Τώρα που διεθνώς υπάρχει συντονισμός και πέφτουν τα επιτόκια για να τονώσουν την οικονομία, η Ελλάδα θα ευνοείται. Κι αν τα επιτόκια της ΕΚΤ πέσουν κάτω από τα επίπεδα του 4,5% στο 2% δεν θα υπάρχει καμιά δικαιολογία.

Δυστυχώς όμως τα δικά μας εσωτερικά προβλήματα υπάρχουν και καμιά κυβερνητική προπαγάνδα δεν μπορεί να πείσει, ότι για τη μη τήρηση των γραπτών συμφωνιών κυρίων που έγιναν στο υπουργείο Ανάπτυξης με τους εκπροσώπους των εταιριών τροφίμων, φταίει κάποιος έξω από τα σύνορα της χώρας. Φταίει ότι κανένας μέσα στη χώρα και στην κυβέρνηση, δεν είναι ικανός να εξασφαλίσει συνθήκες αγοράς που θα επιτρέψουν στις τιμές να είναι ίδιες ή και καλύτερες από ότι στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Φταίει το ότι τα χρήματα των φορολογούμενων, σπαταλιούνται σε ρουσφέτια, σε κουμπάρους και σε ξαδέρφια, και ότι από το εσωτερικό της κυβέρνησης εκπορεύονται και τα τοξικά ομόλογα και η λεηλασία της δημόσιας περιουσίας με υποθέσεις όπως το Βατοπέδι.

Και φυσικά η κυβέρνηση είναι εκτεθειμένη στο σύνολό της πλέον μια και ο πρωθυπουργός καλύπτει εδώ και ενάμιση μήνα κορυφαίους υπουργούς. Αντί να διαλέξει ο πρωθυπουργός να συμμαχήσει με τους πολίτες γενικώς και όχι μόνο με τους νεοδημοκράτες ψηφοφόρους, προτίμησε να συμμαχήσει με τους κολλητούς του στο υπουργικό συμβούλιο. Κανένας ηγέτης όμως δεν πρέπει να ξεχνάει αυτό που έλεγε ο ορθολογιστής Μακιαβέλι. Ότι από τους φίλους του κινδυνεύει. Αυτοί μπορούν να του τραβήξουν το χαλί κάτω από τα πόδια και όχι οι εχθροί του. Αυτοί είναι δηλωμένοι και ξέρει να φυλάγεται. Κι αν ένας ηγέτης δεν ξέρει να παίρνει τις σωστές αποφάσεις ακόμα και όταν αφορούν φίλους του, είναι καταδικασμένος να πληρώσει ο ίδιος ως συνένοχος.

Μέχρι σήμερα ο πρωθυπουργός, κόντρα στις δικές του ηθικολογίες και υποσχέσεις διαφάνειας, εμποδίζει τη Δικαιοσύνη να ερευνήσει τις πράξεις των υπουργών του. Και με τη δικαιολογία ότι η Δικαιοσύνη πρέπει να κάνει το έργο της, σε δυό τρία χρόνια, ως το 2011 δηλαδή που θα γίνουν εκλογές, εμποδίζει και τη Βουλή να ερευνήσει όχι μόνον τις τυχόν ποινικές αλλά και τις πολιτικές ευθύνες υπουργών. Δεν θέλει ο Καραμανλής να στερηθεί το οικονομικό του επιτελείο πριν να ψηφίσει τον μαϊμουδεμένο προϋπολογισμό. Δεν μπορείς όμως να κρατάς δύο καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη. Όποιος το δοκίμασε, απέτυχε.

Η διακυβέρνηση της χώρας έχει αποκτήσει πλέον μια φαιδρότητα που σε υποχρεώνει να μην την παίρνεις στα σοβαρά. Όταν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν μπορεί να γίνει πιστευτός ισχυριζόμενος ότι με τον Εφραίμ είχε μόνον θρησκευτικές σχέσεις, μόνον πνευματικές σχέσεις, δεν μπορεί να γίνει πιστευτός και σε όλα τα άλλα που βεβαιώνει με την ίδια σοβαρότητα. Και για την οικονομία, και για την εξωτερική πολιτική και για την άμυνα. Ξεφτιλίζονται δηλαδή και οι υπόλοιποι τομείς, οι οποίοι θα μπορούσαν να κρατηθούν…αξιοπρεπέστερα και με μεγαλύτερη αξιοπιστία…

Όπως ευτελίζεται και η Δικαιοσύνη η οποία υποχρεώνεται να υποταχθεί στην κυβέρνηση και να αυτογελοιοποιείται με διαδικασίες όπως να αφαιρεί τους φακέλλους της δικογραφίας από τους εισαγγελείς που ερευνούν ο προϊστάμενος για να ενημερωθεί, μόνον και μόνον επειδή εκείνοι επιμένουν ότι πρέπει ο φάκελλος να σταλεί στη Βουλή γιατί βρίθει αναφορών για 5-6 υπουργούς. Και το Σύνταγμα επιβάλει να σταλεί αμελητί ο φάκελλος στη Βουλή, ενώ οι εισαγγελείς θα συνεχίζουν την έρευνα για τα μη πολιτικά πρόσωπα… αστεία πράγματα δηλαδή

Η ανατροπή θέλει κότσια

Κάτι έχουμε πάθει με τα μικρά παιδιά μας ή μου φαίνεται; Ίσως είναι και οι απανωτές ανακοινώσεις που μας κάνουν μεγαλύτερη εντύπωση. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε την επιβολή αυστηρότερων περιορισμών για την έκθεση στην ακτινοβολία των κινητών καθώς Σουηδοί επιστήμονες απέδειξαν με μια μεγάλη έρευνα ότι τα παιδιά του μέλλοντος εφόσον χρησιμοποιούν κινητό πριν από τα 20 χρόνια τους έχουν ως και πενταπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο του εγκεφάλου. Μικροί και μεγάλοι, κινδυνεύουν, αλλά τα μικρά παιδιά περισσότερο γιατί το κρανίο τους είναι πιο μικρό και το κεφαλάκι τους πιο λεπτό.

Και στην Κίνα, σχεδόν 13।000 παιδιά νηπιακής ηλικίας έχουν νοσηλευτεί μετά την κατανάλωση γάλοκτος νοθευμένου με μελαμίνη. Αν δεν προσέχουμε τα παιδι΄λα μας όμως και τα εκθέτουμε σε άμεσο κίνδυνο, συγά να μην ενδιαφερθούμε να τους παραδώσουμε προστατευμένο περιβάλλον και πλανήτη που να μην είναι άρρωστος.

ΔΕΝ εχει ελπιδα ανατροπής έτσι όπως πάει

Ας επιστρέψουμε όμως στην ελληνική πολιτική σκηνή. Αφού επί μία εβδομάδα ο πρωθυπουργός δεν έδειξε πολιτικά αντανακλαστικά αλλά περιορίστηκε στην ανάγνωση εφημερίδων που είχαν συνεντεύξεις ανθρώπων που θα μπορούσε να έχει καλέσει και να έχει μιλήσει μαζί τους εδώ και μήνες. Όπως ο Γιάννης Μανώλης, παλιός καραμανλικός, ο Άρης Σπηλιωτόπουλος, παλιός του συνεργάτης, ο Πολύζος που τον διέγραψε γιατί είπε ότι λαμόγια υπάρχουν παντού. Δεν υπάρχει πλέον νεοδημοκράτης, ακόμα και απλός βουλευτής που να θέλει να μιλήσει και να εκτεθεί. Μα κανένας. Ακόμα κι αυτοί που δεν έχουν καμία πρόθεση διαφοροποίησης, κι αυτοί το αναβάλουν. Ακόμα και ο Νικηφοράκης που τον ψάξαμε σήμερα, λέει δεν θέλω να μιλήσω γιατί ότι και να πώ ζημιά θα κάνω και θα στεναχωρήσω κόσμο. Το λέω με δικά μου λόγια.

Αφού λοιπόν ο Καραμανλής δύο εβδομάδες πρίν ήταν σε κλίμα να υποστηρίξει τον Βουλγαράκη λέγοντας πως ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό και τον φεμινισμό υπερασπιζόμενος το δικαίωμα της συζύγου του κυβερνητικού εκπροσώπου να κάνει αντικειμενική ενημέρωση για την πολιτική της κυβέρνησης αλλά και να εγκρίνει πανηγυρικά την φορολογική πολιτική που του πρότεινε ο υπουργός Οικονομίας, τώρα δεν μπορεί να κάνει άλματα. Οι δημοσιογράφοι που μιλούν με το μέγαρο Μαξίμου, το μόνο που μπορούν να μεταφέρουν είναι ότι ο πρωθυπουργός παρακολουθεί, ενημερώνεται δεν υποτιμά τον κίνδυνο και άλλα τέτοια ανέξοδα.

Μπορεί η συζήτηση για τα σπίτια που απέκτησε ο Ρουσόπουλος και η σύζυγός του από το 2000 μέχρι τώρα να προκαλεί μεγαλύτερο ενδιαφέρον, αλλά η ουσία είναι η οικονομική πολιτική που έχει στριμώξει μεγάλο μέρος, την πλειοψηφία του πληθυσμού και έχει διαψεύσει τις προσδοκίες ανόδου και βελτίωσης της ζωής στα μεσαία στρώματα. Όταν ένας νέος άνθρωπος έχει ξοδέψει 20 χρόνια της ζωής του και πάνω από 100.000 ευρώ για να σπουδάσει και δεν μπορεί να βρεί δουλειά παρά μόνον ως σερβιτόρος ή ως συμβασιούχος των οκτώ μηνών χωρίς βασικά εργατικά δικαιώματα, τότε πως θα είναι ενθουσιασμένος ώστε να ψηφίσει το κυβερνών κόμμα;

Αφού λοιπόν ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να κάνει άλματα, να δείτε ότι απλώς θα γλιστρήσει σε θέσεις που θα έχουν στόχο να συσπειρώσουν γύρω από το πρόσωπό του τους πιστούς του κόμματος και να ανακόψουν τα μαχαιρώματα μέσα στο κόμμα του. Δηλαδή το πολύ- πολύ να ακολουθήσει μια αμυντική πολιτική, η οποία θα του επιτρέψει να κυβερνήσει τα υπόλοιπα τρία χρόνια που του έμειναν. Γιατί έτσι όπως είναι τώρα η ΝΔ σαφώς και δεν μπορεί να κυβερνήσει. Αν μπορεί να κυβερνήσει έχει και την ελπίδα ότι μπορεί να ανατρέψει το κλίμα. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Τα ίδια έπαθε και ο Σημίτης που αυτοθυσιάστηκε για να κερδίσει το κόμμα του. Έτσι το έβλεπε εκείνος. Ως θυσία των προσωπικών φιλοδοξιών για το κέρδος του κόμματος. Ούτε αυτό δεν έπιασε.

Και ο Καραμανλής δεν έχει ελπίδα, γιατί αφού δεν πιέζεται, δεν θα αλλάξει οικονομική πολιτική, ούτε βέβαια με ανασχηματισμό τον υπουργό Οικονομίας πριν να ψηφιστεί ο προϋπολογισμός και οτιδήποτε άλλο κάνει, όπως συνέδριο που του προτείνουν ορισμένοι, είναι απλώς μια εσωστρεφής αμυντική πολιτική που δεν έχει στόχο την κοινωνία, αλλά το κόμμα και πώς να συμμαζευτεί το κόμμα. Άρα προετοιμαστείτε – αν το ΠΑΣΟΚ δεν τους κάνει κανένα καλό δώρο – να βλέπετε μονίμως το ΠΑΣΟΚ πρώτο κόμμα στις μετρήσεις και την πολιτική κρίση να αποτυπώνεται στο γεγονός ότι δεν υπάρχει αυτοδυναμία με τα νούμερα που δίνουν αυτές οι μετρήσεις…Έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας έως ότου καταλήξουμε σε συμμαχικές κυβερνήσεις ή ακόμα περισσότερο δρόμο για να πάμε σε λύσεις αυτοδυναμίας…

Η ΝΔ είναι δεύτερη, όχι το ΠΑΣΟΚ πρώτο...

(Δείτε τον ήλιο στα αρχαία κείμενα)

Άμα σου μέλει να πνιγείς, ποτέ σου δεν πεθαίνεις λέει μια παροιμία. Γιατί πέρασε αυτή η εβδομάδα, χωρίς να δείξει ο πρωθυπουργός ότι απέκτησε επαφή με τον κόσμο και με την ελληνική πραγματικότητα, την οποία είχε χάσει από το καλοκαίρι, αλλά φάνηκε στις μετρήσεις στις αρχές Σεπτεμβρίου. Και αν δεν αποκτήσει επαφή με την πραγματικότητα απλώς θα χάσει οριστικά το παιχνίδι και θα πάρει σύνταξη. Κι εμείς θα περιμένουμε απλώς πότε θα τελειώσει η τετραετία για να πέσει η κυβέρνηση.

Αν θέλει όμως να δείξει ότι είναι μαχητής πολιτικός, πρέπει να επιχειρήσει την ανατροπή ξεκινώντας από την αρχή. Όταν για παράδειγμα επέλεξε τον Ρουσόπουλο για εκπρόσωπο Τύπου της ΝΔ, ούτε στέλεχος του κόμματος ήταν ούτε εμπειρία είχε. Και όμως τα κατάφερε ως τώρα καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο στέλεχος της ΝΔ είχε χρησιμοποιηθεί ως τώρα από τη ΝΔ σε τέτοια θέση. Το ίδιο ισχύει και για τον Αλογοσκούφη. Όταν τον επέλεξε για υπεύθυνο του οικονομικού προγράμματος ούτε σημαντικό στέλεχος της ΝΔ ήταν, ένας απλός καινούργιος βουλευτής ήταν και η προηγούμενη εμπειρία του ήταν από το εποπτικό συμβούλιο του υπουργείου Οικονομίας επί Μιλτιάδη Έβερτ.

Αναφέρομαι στους δύο καλύτερους ως τώρα, που όμως τα κατάφεραν έτσι ώστε δεν μπορούν πια να ασκήσουν πολιτική και να είναι αξιόπιστοι απέναντι στους πολίτες. Φυσικά εννοείται ότι δεν μπορεί να ακολουθήσει τις συμβουλές μου ο Καραμανλής και γιατί τις δίνω δωρεάν οπότε δεν τις έχει σε καμία εκτίμηση και γιατί αν τις υιοθετήσει θα είναι ένας άλλος και όχι ο Καραμανλής. Αυτό ακριβώς όμως έχει ανάγκη και η ΝΔ και η κυβέρνηση. Αλλιώς ακολουθεί τη λογική του κατήφορου που στόχο έχει τον πάτο.

Την ίδια αυτή εβδομάδα που είχε στη διάθεσή του ο Καραμανλής για να ανατρέψει τις εντυπώσεις, την είχε και ο Παπανδρέου για να εδραιώσει την πεποίθηση ότι είναι ένας άλλος και όχι ένας φοβισμένος πολιτικός που προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες και να αποφύγει άλλο ένα λάθος. Το λάθος το απέφυγε είναι η αλήθεια δια της μεθόδου δεν κάνω τίποτα εκτός από τα απολύτως απαραίτητα. Κι επειδή και το δεύτερο γκάλοπ που δημοσιεύθηκε δείχνει το ΠΑΣΟΚ πρώτο κόμμα, και τον ίδιο ανεβασμένο σε σχέση με τον Καραμανλή, πολύ φοβάμαι ότι θα κάνει τα ελάχιστα δυνατά ως τις εκλογές.

Η συντηρητική πολιτική όμως αρμόζει σε συντηρητικούς ηγέτες. Αυτό έκανε και πολύ σωστά ο Καραμανλής μέχρι να γίνει πρωθυπουργός. Περίμενε τον Σημίτη να πέσει ως ώριμο φρούτο που ήταν. Οι προοδευτικοί πολιτικοί όμως πρέπει να είναι πραγματικοί μεταρρυθμιστές και να μην τα έχουν καλά με όλους. Ακόμα και φίλοι θα δυσαρεστούνται γιατί έχουν μάθει στη βολή τους και δεν θέλουν να ξεβολευτούν. Όποιος δεν είναι πραγματικός αναμορφωτής δεν μπορεί να είναι προοδευτικός ηγέτης. Κι αν δεν είναι προοδευτικός ηγέτης και το ΠΑΣΟΚ προοδευτικό κόμμα, δεν μπορεί να είναι εναλλακτική λύση στη διακυβέρνηση της χώρας.

Αν στο ΠΑΣΟΚ διαβάζουν όλες τις μετρήσεις και όχι μόνο την πρόθεση ψήφου όπου το ΠΑΣΟΚ για δεύτερη φορά επί Γ. Παπανδρέου είναι πρώτο κόμμα, θα είδαν ότι στην ερώτηση: Πώς θα ήταν τα πράγματα με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, απαντούν 34% καλύτερα, 33,5% ίδια και 26% χειρότερα. Δηλαδή δεν είναι ακόμα η εναλλακτική λύση διακυβέρνησης. Απλώς δίνει καλύτερη εντύπωση από τη σημερινή ΝΔ. Στις μετακινήσεις των ψηφοφόρων, το 14,5% πηγαίνει στους αναποφάσιστους και το 4,7% στον ΣΥΡΙΖΑ ακόμα. Της ΝΔ το 16,3% πηγαίνει στους αναποφάσιστους και το 5,8% προς το ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή ο μεγαλύτερος εχθρός και του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ είναι οι απογοητευμένοι από την ανικανότητά τους. Ο δεύτερος μεγαλύτερος ανταγωνιστής πλέον, είναι για τη ΝΔ το ΠΑΣΟΚ και για το ΠΑΣΟΚ ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο τρίτος ανταγωνιστής είναι για τη ΝΔ το ΛΑΟΣ με 4,7% και για το ΠΑΣΟΚ το ΚΚΕ.

Οι απογοητευμένοι του ΠΑΣΟΚ ωθούνται μόνον από τον Καραμανλή να ξαναψηφίσουν ΠΑΣΟΚ. Οι απογοητευμένοι από το ΠΑΣΟΚ επίσης δεν έλκονται αρκετά, αλλά πάντως έλκονται από την αναποφάσιστη ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ που δεν ξέρει με ποιους να πάει και ποιους να αφήσει. Δεν μπορεί όμως να βασίζεται στους πολιτικούς ανταγωνιστές για να γίνει εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Για να γίνει πρώτο κόμμα ναι. Μέχρι εκεί όμως…

Και ας ξαναγυρίσουμε στην πολιτική. Τι ανόητη δήλωση ήταν πάλι αυτή που έκανε έξω από το μέγαρο Μαξίμου ο κ. Φώλιας; Ότι η τιμή της βενζίνης δεν πέφτει επειδή αργεί να φτάσει από τις πετρελαιοπηγές στο βενζινάδικο; Αυτή είναι απλώς η δικαιολογία και ο μηχανισμός που χρησιμοποιούν τα διυλιστήρια για να κρατάνε υψηλή την τιμή. Επειδή οι δεξαμενές τους είναι γεμάτες με πετρέλαιο που αγοράστηκε ακριβότερα, περιμένουν να το πουλήσουν ακριβά. Όταν όμως οι δεξαμενές είναι γεμάτες με πετρέλαιο που αγοράστηκε φτηνά, τότε αμέσως πατάνε το κουμπί στο κομπιούτερ και ακριβαίνουν την τιμή γιατί λένε ότι για να αντικαταστήσουν τα αποθέματα θα τους στοιχίσουν ακριβότερα. Αυτό το ξέρουν όλοι κύριε Φώλια μου…Εσύ όμως είσαι υπουργός του ελληνικού λαού, δεν είσαι εμπορικός πράκτορας των εταιριών πετρελαίου.

Η Ελλάδα επί 20ετίες είχε πάντα τη φτηνότερη τιμή βενζίνης από όλη την Ευρώπη. Γιατί είναι εγγύτερα στις πετρελαιοπηγές. Τώρα γιατί έχει τη συγκριτικά ακριβότερη; Γιατί οι εταιρίες πετρελαίου έχουν τη σωστή κυβέρνηση και τον σωστό υπουργό εμπορικό τους πράκτορα. Κοροϊδευόμαστε τώρα; Κάνεις και δημόσιες δηλώσεις; Τα ίδια είπες και στον πρωθυπουργό; Γιατί αν του τα είπες θα έπρεπε να σε ρωτήσει σοβαρά αν είσαι άρρωστος, αν έχεις πάρει τα χάπια σου και τι πίνεις πρωί-πρωί και λες τέτοιες παπάρες…