Τρείς τέσσερις Γερμανοί πολίτες, καταδικάστηκαν στη Γερμανία, επειδή λάδωσαν τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, (μέχρι φέτος) αλλά ο Καραμανλής δεν το έμαθε ακόμα!!!

Χρειάζεται πολύ μεγάλη δόση υποκρισίας πλέον από τα ελληνικά πολιτικά κόμματα, να παριστάνουν ότι ερευνούν αλλά δεν βρίσκουν λεφτά στα ταμεία τους από τη Ζήμενς, ή ότι και καλά περιμένουν από την ελληνική Δικαιοσύνη να διερευνήσει την υπόθεση. Την ίδια στιγμή η γερμανική Δικαιοσύνη έχει εκδώσει ήδη καταδικαστική απόφαση για τους Γερμανούς πολίτες στελέχη της Ζήμενς οι οποίοι λάδωσαν για λογαριασμό της εταιρίας τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι μόνον ο Χριστοφοράκος, είναι κι άλλοι τρείς τέσσερις γερμανοί πολίτες που ομολόγησαν και καταδικάστηκαν από τη γερμανική Δικαιοσύνη, για λάδωμα των ελληνικών κομμάτων.

Κι εμείς ακόμα επιμένουμε σε ένα φανταστικό παραμύθι που δεν πιστεύει κανείς και το οποίο διαψεύδεται κάθε μέρα. Δεν τίθεται πλέον κανένα θέμα αμφισβήτησης ότι η Ζήμενς λάδωσε τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Και μάλιστα μπορούμε να πούμε ότι ήταν το πιο καθαρό λάδωμα. Επειδή ήταν πολυεθνική η Ζήμενς όχι επειδή ήταν οι δικοί μας πιο έντιμοι. Απλώς η Ζήμενς πλήρωνε από τα λεφτά που ήδη είχε πάρει από τον ΟΤΕ ή και από άλλες υπηρεσίες του ελληνικού κράτους, το 2% στα ελληνικά κόμματα. Δεν πλήρωνε χαμηλόβαθμους υπαλλήλους πίσω από την πλάτη της διοίκησης του ΟΤΕ και πίσω από την πλάτη του αρμόδιου υπουργού και του πρωθυπουργού και του ταμία του κόμματος. Επι σειρά ετών ήξεραν τη δουλειά τους και ήταν καθαρή. Θα εισπράξουν το 2% από τις πληρωμές που είχαν ήδη κάνει.

Αυτή είναι η πολιτική υπόθεση που ενδιαφέρει τους πολίτες. Η άλλη πτυχή που είναι παρονυχίδα του πολιτικού σκανδάλου, είναι αν κάποιος ταμίας ή ενδιάμεσος κράτησε για τον εαυτό του κάποιο ποσό αντί να τα δώσει όλα στο κόμμα. Ας τα βρουν μεταξύ τους. Ούτε έχει πολιτικό ενδιαφέρον αν κάποιος ταμίας ή ενδιάμεσος της Ζήμενς κράτησε κάτι για τον εαυτό του και έριξε την εταιρία. Ας τα βρουν κι αυτοί μεταξύ τους. Η υποκρισία των Ελλήνων πολιτικών είναι να παριστάνουν ότι δεν υπάρχει μείζον πολιτικό σκάνδαλο με το πολιτικό χρήμα που καρπώνονταν τα κόμματα εξουσίας. Κανένας δεν θα πιστέψει ότι ο εκάστοτε πρωθυπουργός ήταν τόσο ανόητος ώστε να μην καταλαβαίνει γιατί δίνονταν τα χρήματα. Άλλωστε πως ήταν αρκετά πονηρός ώστε να βάζει υπεύθυνο οικονομικών του κόμματος ανθρώπους της απολύτου εμπιστοσύνης του, τους οποίους περιβάλουν ακόμα με την απόλυτη εμπιστοσύνη τους, αλλά δεν ήταν αρκετά πονηροί ώστε να καταλαβαίνουν τα αυτονότητα. Απλώς οι πρωθυπουργοί και αρχηγοί των κομμάτων γι αυτό το λόγο έβαλαν ανθρώπους της εμπιστοσύνης τους για να μην είναι υποχρεωμένοι οι ίδιοι να παρακολουθούν και να μαθαίνουν τις λεπτομέρειες. Αρκεί που μαζέψατε τα λεφτά που μας χρειάζονται. Δεν θέλω να μου πείτε από πού ήρθαν, ούτε φυσικά να θεωρήσει οποιοσδήποτε ότι θα κάνουμε ότι θέλουν επειδή μας πλήρωσαν.

Η εμπειρία λέει ότι από τέτοιες παρεξηγήσεις ξεκινάνε οι μεγάλες εχθρότητες. Αφού παίρνεις τα λεφτά μου γιατί δεν μου δίνεις τις δουλειές; Θα σε εκδικηθώ λοιπόν. Και στο παρελθόν είχαμε τέτοιες παρεξηγήσεις και στο παρόν σας υπενθυμίζω τις διαμαρτυρίες γνωστών κατασκευαστών και εφοπλιστών οι οποίοι κατήγγειλαν εκβιασμό για να τους πάρουν λεφτά. Ή πλήρωσαν και ήθελαν περισσότερα αμέσως κι αφού δεν τα πήραν τους κατήγγειλαν. Αν δεν υπάρξει ομολογία δεν μαθαίνουμε επισήμως τίποτα. Αυτές οι υποθέσεις μόνον απασχολούν τη Δικαιοσύνη και τα μέσα ενημέρωσης. Οι αναλύσεις για τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος είναι θέμα που πραγματεύονται τα δοκίμια πολιτικής ή τα βιβλία πολιτικής ιστορίας και οι πανεπιστημιακοί. Χωρίς ονόματα και λεπτομέρειες. Απλώς διαβάζουμε ότι π.χ. η κυβέρνηση Κουντουριώτη διασπάθησε τα χρήματα του πολεμικού δανείου μοιράζοντάς τα στους οπαδούς της ή ότι ο Μαυροκορδάτος ανέπτυξε φατριαστική πολιτική με τα χρήματα του ελληνικού κράτους.

Χαίρομαι πάρα πολύ που ο Γιώργος Παπανδρέου φιλοτιμήθηκε να στείλει επιστολή στους δικηγόρους του Χριστοφοράκου που είχαν το θράσος να δηλώσουν στο ΒΗΜΑ ότι αν η ΝΔ θέλει στοιχεία, δεν έχουν παρά να μας το ζητήσουν. Είχαν σχολιάσει τη Δευτέρα το θέμα λέγοντας ότι και το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να ζητήσει στοιχεία και να αποδείξουν τον ισχυρισμό τους, όπως και η κυβέρνηση θα μπορούσε να κάνει το ίδιο αντί να λέει ο κυβερνητικός Αντώναρος ότι δεν θα ανοίξουμε διάλογο με φυγόδικους. Γιατί αυτό δείχνει ότι γνωρίζουν και την απάντηση. Γι αυτό δεν ρωτάνε. Ο Παπανδρέου λοιπόν αποδεικνύει κατά τη γνώμη μου ότι δεν φοβάται την απάντηση την οποία επίσης γνωρίζει. Το ίδιο πρέπει να κάνει και η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός. Αλλά προφανώς δεν θα το κάνει.

Ο πολίτης καταλαβαίνει ότι ο Καραμανλής αν μαζέψει στο γραφείο του όλα τα έμπιστα στελέχη του και τους ρωτήσει πόσα λεφτά πήρατε από τη Ζήμενς, θα του απαντήσουν αμέσως και θα είναι το 2% από τις πληρωμές προς τη Ζήμενς ως τον Ιανουάριο του 2009 που άρχισε η έρευνα στη Γερμανία. Άλλωστε η γερμανική Δικαιοσύνη έχει ήδη καταδικάσει τρείς γερμανούς πολίτες (όχι τον Χριστοφοράκο) οι οποίοι ομολόγησαν ότι λάδωσαν μέσω του Χριστοφοράκου και του Μαυρίδη το ελληνικό πολιτικό σύστημα και ότι οι πληρωμές έγιναν, συνεχίστηκαν κανονικά καθόλη τη διακυβέρνηση της χώρας από τη ΝΔ με πρωθυπουργό τον Κ. Καραμανλή. Τα περισσότερα λεφτά προφανώς έπεσαν ενόψει των εκλογών του 2007. Πιθανόν και στο ΠΑΣΟΚ να έφτασαν χρήματα της Ζήμενς όσο ήταν στην αντιπολίτευση, δηλαδή επί Γιώργου Παπανδρέου. Γι αυτό κι εκείνος πρέπει να καλέσει τα έμπιστα στελέχη του κι αφού βρούν τα λεφτά να πάνε πριν από τις εκλογές και να τα επιστρέψουν. Γιατί τώρα έμαθαν ή έστω τώρα αποφάσισαν αφού έμαθαν, να μην κρατούν τέτοια χρήματα.

Οι ψεύτες την πρώτη τετραετία χαίρονται

Εάν πιστέψουμε τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης η οικονομία πάει καλά και δεν απειλείται. Αντιθέτως η μόνη αρνητική εξέλιξη διεθνώς, η αύξηση της τιμής του πετρελαίου, έχει συμβάλει στην αύξηση των εσόδων της κυβέρνησης. Με 3,5% ετήσια αύξηση του ΑΕΠ αυξάνονται αναλόγως και τα έσοδα της κυβέρνησης. Δεν υπάρχει επομένως κανένας λόγος να ληφθούν αυτά τα μέτρα που πλασσάρησε η κυβέρνηση ως δεύτερο κύμα δημοσιονομικής εξυγίανσης.

Αφού λοιπόν έχουμε ολοφάνερη αντίφαση, είναι προφανές ότι η κυβέρνηση λέει ψέματα και για την κατάσταση της οικονομίας και για τους λόγους που αποφάσισε τη φοροεπιδρομή σε όλους τους ανθρώπους της εργασίας, ενώ ταυτόχρονα εξαίρεσε το κεφάλαιο, δηλαδή τις επιχειρήσεις.

Αν μάλιστα συνεκτιμήσουμε το γεγονός ότι τα προηγούμενα 4 χρόνια υποχώρησαν οι δαπάνες για την παιδεία ως ποσοστό του ΑΕΠ και οι δαπάνες για την υγεία ως ποσοστό του ΑΕΠ και οι δημόσιες επενδύσεις ως ποσοστό του ΑΕΠ και μια σειρά άλλες δαπάνες από τις οποίες επωφελούνται κυρίως οι χαμηλότερες εισοδηματικά τάξεις, τότε θα καταλάβουμε και γιατί γίνονται όλα αυτά.

Οι πιο ευχαριστημένοι από την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης είναι μόνον οι ιδιοκτήτες μεγάλων επιχειρήσεων και μάλιστα κερδοφόρων και μάλιστα του τραπεζικού κλάδου γιατί μειώθηκε η φορολογία των καθαρών κερδών τους ή και έμειναν αφορολόγητα πολλά από τα κέρδη στις περιπτώσεις συγχωνεύσεων. Αυτό όμως δεν έφερε στην οικονομία κάποια ανάσα. Δηλαδή τα τέσσερα τελευταία χρόνια δεν διπλασίασαν τις θέσεις εργασίας οι κερδοφόρες επιχειρήσεις του χρηματιστηρίου και μάλιστα οι τράπεζες. Αντιθέτως μερικές όπως ο ΟΤΕ πουλήθηκαν σε ξένους και επομένως χάθηκαν και οι διευθυντικές θέσεις για τους Έλληνες τις οποίες θα καταλάβουν Γερμανοί και στις θυγατρικές επιχειρήσεις.

Και στην οικονομία δεν μπορείς να κοροϊδέψεις κανέναν με λόγια, γιατί αν η τσέπη μου αδειάζει αντί να γεμίζει, δεν πρόκειται να με κάνεις να πιστέψω το αντίθετο. Κι αν βλέπω γύρω μου και μέσα στην οικογένειά μου άνεργους, δεν πρόκειται να πιστέψω ότι μειώθηκε η ανεργία.

Η κυβέρνηση με τη φορολογία της στα χαρτιά εξισώνει την μεγαλύτερη κερδοφόρα επιχείρηση με εκατοντάδες εκατομμυρίων κέρδη με τον μισθωτό ή συνταξιούχο που παίρνει 12.000 ευρώ το χρόνο. Τους φορολογεί με συντελεστή 25%. Αλλά στην επιχείρηση επιτρέπει να αφαιρεί προηγουμένως τα έξοδά της, ενώ ο μισθωτός ή ο συνταξιούχος φορολογείται και για τα μέσα συντήρησής του. Ακόμα και για το φαγητό που τρώει. Άρα δεν τους εξισώνει. Τους εξοντώνει. Οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι που εισπράττουν πάνω από 30.000 ευρώ φορολογούνται ακόμη αγριότερα με συντελεστή 40%. Παρά το γεγονός ότι δεν είναι φοροφυγάδες και παρά το γεγονός ότι ούτε κι αυτοί είναι πολούσιοι και δεν τους επιτρέπει να αφαιρέσουν τα έξοδα συντήρησής τους.

Σε τίποτα δεν είμαστε ίσιοι, ούτε και στις λεπτομέρειες. Σταματήστε ένα φιατάκι στο δρόμο και μία Πόρσε. Το φιατάκι θα ανήκει συνήθως στον οδηγό του ο οποίος πληρώνει τα πάντα από τα αγρίως φορολογημένα του, ενώ η Πόρσε ανήκει συνήθως σε μια εταιρία με λήζινγκ και αφαιρείται ολόκληρο το κόστος αγοράς και συντήρησης αλλά και τα καύσιμα κίνησης από τις εισπράξεις μιάς επιχείρησης. Είναι δηλαδή πλήρως αφορολόγητα.

Είναι πλήρως αντισυνταγματική αυτή η πολιτική, γιατί το Σύνταγμα προβλέπει ότι όλοι οι πολίτες πρέπει να συμβάλουν στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους. Κεφαλικός φόρος επιβάλλονταν τους προηγούμενους αιώνες σε άλλα καθεστώτα, που δεν υπήρχε κράτος οργανωμένο αλλά ηγέτης ιδιοκτήτης των πάντων ο οποίος νοίκιαζε αυτές τις προσόδους στους φίλους του κι εκείνοι εισέπρατταν πολύ περισσότερα για να γίνουν πλούσιοι.

Η ομολογία της αποτυχίας προκύπτει από το γεγονός ότι η κατ ευφημισμόν λεγόμενη πρώτη φάση της δημοσιονομικής εξυγίανσης, δηλαδή η περίφημη απογραφή, αυτά τα αποτελέσματα παρήγαγε. Και αυτά τα έσοδα απέδωσε που ομολογεί η κυβέρνηση ότι είναι κατώτερα από τα έξοδα λειτουργίας του κράτους παρά την περικοπή δαπανών από τις οποίες επωφελούνται οι ασθενέστερες εισοδηματικά τάξεις. Επειδή λοιπόν ως τώρα αποδεικνύεται στην πράξη ότι έλεγε ψέματα, θα περίμενε κανείς να αλλάξει οικονομική πολιτική να βρεί και μια καλή δικαιολογία ο πρωθυπουργός και να αλλάξει πολιτική για να μειώσει τις αδικίες. Γίνεται αυτό στην πολιτική γιατί αλλιώς δεν ανανεώνεται κανένα κόμμα και οδηγείται αναπόφευκτα στην ήττα.

Αντί γι αυτό, βλέπουμε ότι αυτοί οι οποίοι διαχειρίζονται το δημόσιο χρήμα με τρόπο που επιτρέπει την άσκηση ποινικών διώξεων εναντίον τους, ζητούν περίπου 6 δισεκατομμύρια ευρώ περισσότερα σε ετήσια βάση από τα ίδια τα θύματά τους, τα οποία είχαν την ατυχή ιδέα να τους ψηφίσουν και για δεύτερη τετραετία. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα που τεκμηριώνουν αυτές τις αδικίες. Για παράδειγμα αν συγκρίνουμε έναν συνταξιούχο με έναν εισοδηματία. Αλλά ακόμα και αν συγκρίνουμε δυό εισοδηματίες μεταξύ τους. Ένας μικρομέτοχος της Εθνικής τράπεζας θα φορολογηθεί με 10%. Ένας μεγαλομέτοχος που θα πάρει εκατομμύρια, θα φορολογηθεί πάλι με 10%. Δεν υπάρχει δηλαδή μια κλίμακα ώστε να συνεισφέρουν στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις τους.

Αντιθέτως υπάρχουν ακόμα κατηγορίες μεγάλων φοροφυγάδων οι οποίοι παραμένουν αφορολόγητοι. Αυτοί λοιπόν δεν μπορούν να φορολογηθούν καλύτερα όπως λέει ο κ. Αλογοσκούφης για το λόγο ότι είναι εντελώς αφορολόγητοι. Και πώς να πιστέψω ότι αυτά τα 6 δισεκατομμύρια παραπάνω, δεν θα τα μοιράσετε σε κουμπάρους, σε παρέες από το Λονδίνο, σε επιδοτήσεις φίλων εφοπλιστών για να αγοράσουν πλοία ενώ τα νησιά θα έχουν χειρότερες συγκοινωνίες και όταν θα αποκαλύπτονται τα όργια, εσείς θα εμποδίζετε ακόμα και τις δικογραφίες να φτάσουν στη Βουλή. Όταν θα αποκαλύπτονται και θα ομολογούνται από τους αυτουργούς οι μίζες, εσείς θα κλείνετε τα αυτιά σας και δεν θα κάνετε απολύτως τίποτα για να τους αποτρέψετε. Όποιος λέει ψέματα όλο το χρόνο, έτσι αντιμετωπίζεται πλέον όλο το χρόνο. Σαν ψεύτης…Χωρίς καμιά πολιτική αξιοπιστία.

Πληρώστε ψηφοφόροι μου, έξι δισεκατομμύρια ευρώ...

Επιτέλους έχουμε ένα καθαρό πολιτικό σκηνικό, μέσα από το οποίο η κυβέρνηση δεν μπορεί να εξωραΐσει την πραγματικότητα με σκοπό να παραπλανήσει. Κι αυτό επειδή προσπαθεί με ψέματα να κρύψει την αλήθεια επί σειρά μηνών. Η ίδια κυβέρνηση που παριστάνει ότι δεν υπάρχει σκάνδαλο ομολόγων που καθοδηγήθηκε κεντρικά για να κλείσει μαύρες τρύπες του προϋπολογισμού, αναγκάζεται τώρα εμπράκτως να παραδεχθεί ότι ο προϋπολογισμός της ήταν ψεύτικος απλώς και μόνο για να κερδίσει τις εκλογές και αφού με την υπόσχεση ότι θα φτιάξει γνήσιο προϋπολογισμό τις κέρδισε τώρα επιτίθεται σ’ αυτούς που την ψήφισαν για να τους αφαιρέσει συνολικά πάνω από 6 δισεκατομμύρια ευρώ. Σε έναν χρόνο.

Η ίδια κυβέρνηση η οποία συνεχίζει τα ρουσφέτια και τις κρατικές σπατάλες που επιτρέπει σε κουμπάρους και κομματικούς φίλους να παίρνουν επιδοτήσεις και να λαδώνουν διαλύοντας τους κρατικούς μηχανισμούς ελέγχου του μεγάλου κεφαλαίου, επιτίθεται στους μικρούς και τους αφόρητα φτωχούς για να τους αφαιρέσει μέρος από τα λίγα που έχουν καταφέρει να μαζέψουν για να ζήσουν. Οι αδικίες που χτίστηκαν στο φορολογικό σύστημα τα προηγούμενα 4 χρόνια κάνοντάς το ακόμα χειρότερο από ότι ήταν, διευρύνονται.

Δεν μπορεί ο πολίτης να έχει εμπιστοσύνη όμως ότι θα διαχειριστεί έντιμα το χρήμα των φορολογούμενων η κυβέρνηση η οποία παραβιάζει ακόμα και το σύνταγμα και δεν στέλνει στη Βουλή δικογραφίες που αφορούν υπουργούς, οι οποίοι κατηγορούνται ότι ζητούσαν και έπαιρναν προστασία για να δώσουν επιδοτήσεις για τις άγονες γραμμές. Αφού ολόκληρη η κυβέρνηση και το πρωθυπουργικό γραφείο εξακολουθούν να συγκαλύπτουν αυτό το πολιτικό ατόπημα, πως μπορώ εγώ ο φορολογούμενος να πιστέψω ότι «είναι αδήριτη ανάγκη να συνεχιστεί η δεύτερη φάση της δημοσιονομικής εξυγίανσης». Για ποια εξυγίανση μιλάμε ότι έχουμε εμπράκτως την απόδειξη της κοροϊδίας κατά την πρώτη φάση της δημοσιονομικής εξυγίανσης; Η αντιπολίτευση φώναζε βέβαια εδώ και τέσσερα χρόνια ότι η περίφημη απογραφή ήταν κοροϊδία για να επιβάλουν βαριά φορολογία στα μικρά εισοδήματα και να απαλλάξουν τα μεγάλα. Αυτό έγινε και συνεχίζεται. Γιατί να θέλω λοιπόν και μια δεύτερη εξυγίανση που θα κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους;

Μειώνει ένα τοις εκατό κάθε χρόνο από το 2010 ως το 2014 τον φορολογικό συντελεστή 25% για εισοδήματα από 12000 έως 30.000 ευρώ των μισθωτών και των συνταξιούχων και για να διατηρηθούν οι αποστάσεις κόβει και κατά 1% για τις επιχειρήσεις τον συντελεστή 25% που είναι ο ανώτατος και αφορά εκατοντάδες ή δεκάδες εκατομμύρια ευρώ. Αλλά για όσους μισθωτούς και συνταξιούχους παίρνουν πάνω από 30.000 ευρώ το χρόνο, τους φορολογεί με 40%.

Δηλαδή αν εγώ ατομικά που είμαι μισθωτός και δεν φοροδιαφεύγω παίρνω 50.000 ευρώ το χρόνο πρέπει να δώσω 20.000 στο κράτος και να μου μείνουν 30.000. Μια επιχείρηση όμως, αν εγώ ο ίδιος είχα συστήσει εταιρία για να εκμεταλλεύομαι τον εαυτό μου θα γλίτωνα το 15%. Και όχι μόνο για τα 50 χιλιάρικα αλλά ακόμα κι είχα εισόδημα, κέρδη δηλαδή 50 εκατομμύρια. Είναι ολοφάνερο ότι αυτή η κυβέρνηση δουλεύει για συγκεκριμένα συμφέροντα.

Αυτό επιβεβαιώνεται και από τους ισχυρισμούς της κυβέρνησης ότι η οικονομία πάει καλά, ότι η ανάπτυξη συνεχίζεται με 3,5% και η ανεργία έχει πέσει στο 6,6% . Άρα τα λεφτά που βγαίνουν χρόνο με το χρόνο και περισσότερα τα παίρνουν κάποιοι οι οποίοι τα μοιράζονται με τους συνεργάτες των υπουργών κι έτσι δεν περισσεύουν για φόρους. Πρ΄πεπει να απαλλαγούν οι μεγάλοι και να πληρώσουν τα ρουσφέτια τις σπατάλες και τις επιδοτήσεις οι φτωχοί…
Την αλήθεια όμως την είπε ο τπουργός έστω κι αν θέλησε να την κρύψει: «Θα φορολογήσουμε καλύτερα», είπε, «τα εισοδήματα που δεν φορολογούνταν καθόλου». Πέρα από τα ελληνικά του υπουργού, δεν μπορείς να φορολογήσεις καλύτερα εισοδήματα που δεν φορολογούνταν καθόλου…

Βγάλτε το φύλλον συκής...

Ως ένα σημείο είναι λογικό να σκέφτεται ο κάθε πολιτικός και το ατομικό του συμφέρον σε ότι κάνει, ή και το κομματικό συμφέρον όταν χειρίζεται θεσμικά ένα πολιτικό ζήτημα. Και οι σοβαροί πολιτικοί, δηλαδή αυτοί που έχουν παρόν και θέλουν να έχουν και μέλλον, αυτοί που θεωρούν ότι είναι σοβαροί, πρέπει να φροντίζουν οι πράξεις τους να συνάδουν με την ιδέα που έχουν για τον εαυτό τους.

Αναφέρομαι στον πρόεδρο της Βουλής τον κ. Δ. Σιούφα, ο οποίος έχει κάνει ενέργειες να αναβαθμίσει το κοινοβούλιο και ως εκ τούτου υποθέτω ότι θα τείνει ευήκοον ους αν του μεταφέρει κάποιος συνεργάτης του τα σχόλιά μας. Στην υπόθεση Μανούση-Παυλίδη, στην υπόθεση των επιδοτήσεων για τις άγονες γραμμές, υπάρχουν σοβαρά προβλήματα και αστείες δικαιολογίες. Υπάρχει η ουσία και υπάρχει το φύλλον συκής. Η ουσία είναι ότι η δικογραφία που αφορά σοβαρές κατηγορίες εναντίον του κ. Παυλίδη, δεν έχει φτάσει στη Βουλή, ούτε από το 2007, ούτε τώρα. Το φύλλον συκής είναι αυτό που επικαλέστηκε ο υπουργός Δικαιοσύνης, ότι υπάρχει κάποια διάταξη του κ. Λινού η οποία έφερε αυτό το αποτέλεσμα.

Η κυβέρνηση αρνείται να αναλάβει την ευθύνη της με παιδαριώδη τρόπο. Πώς λέει ένα παιδάκι όταν το πιάνουν με το χέρι στο βάζο με το μέλι… ότι δεν φταίω εγώ… το χέρι μου φταίει. Έτσι και η κυβέρνηση, αρνείται την ουσία και την πολιτική ευθύνη και προτιμά να βλέπουν όλοι οι πολίτες ότι παραβιάζεται εμφανώς το Σύνταγμα για να ωφεληθεί όχι μόνον ατομικά ένας υπουργός αλλά κυρίως η κυβέρνηση. Είναι περισσότερο από ευδιάκριτο ότι τον Απρίλιο του 2007 κι ενώ όλοι ήξεραν ότι πάμε σε εκλογές, ότι η κυβέρνηση ήθελε να προστατευθεί από τις δυσμενείς εντυπώσεις που θα προκαλούσε στους πολίτες η εικόνα της κυβέρνησης τη μια μέρα να αποπέμπει τον Τσιτουρίδη για τα ομόλογα με τα οποία έβαλαν χέρι στα χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων με το αζημίωτο (με το φύλλον συκής της κακής επιλογής συνεργάτη που είχε ανάμιξη σε χρηματιστηριακό σκάνδαλο του 1999) και την άλλη μέρα να αποπέμπει τον υπουργό Αιγαίου για τον οποίο καταγγέλθηκε από φίλο εφοπλιστή και πρώην στέλεχος του κόμματος χρηματισμός στενού συνεργάτη του υπουργού.

Η συγκάλυψη επιτεύχθηκε, οι δυσάρεστες εντυπώσεις δεν δημιουργήθηκαν προεκλογικά, ο κ. Παυλίδης έμεινε στο απυρόβλητο, και μετά από ένα χρόνο, έχασε μεν το υπουργείο, αλλά συνεχίζει να καλύπτεται επειδή οι βουλευτές είναι μόνον 152…Η ουσία λοιπόν είναι η προστασία του κύρους του Συντάγματος, η προστασία του κύρους του κοινοβουλίου η προστασία του κύρους της Δικαιοσύνης, η προστασία της ανεξαρτησίας και της Δικαιοσύνης και της νομοθετικής εξουσίας από την εκτελεστική. Δηλαδή την κυβέρνηση.

Η Δικαιοσύνη δίνει τώρα την εικόνα και η αντιπολίτευση καταγγέλει ότι άγεται και φέρεται από τις επιθυμίες της κυβέρνησης. Το ανάλογο ισχύει και για το κοινοβούλιο. Πληροφορείται όλος ο ελληνικός λαός και ο πρόεδρος του σώματος ότι η Βουλή έχει αγνοηθεί με αντισυνταγματικό τρόπο και δεν σκοπεύει να κάνει τίποτα για να μην θίξει την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Με την ίδια λογική δεν λέει και τίποτα στην κυβέρνηση, για να μην θίξει την ανεξαρτησία της εκτελεστικής εξουσίας. Αστεία πράγματα δηλαδή…

Δεν θέλω να πώ περισσότερα γιατί δεν θέλω να θίξω το επίπεδο νοημοσύνης του προέδρου της Βουλής. Καταλαβαίνει απολύτως τι θέλω να πώ και τι λένε και όλοι οι πολίτες της χώρας. Γιατί το δόλιο το Σύνταγμα δεν έχει κάποιον επώνυμο εκπρόσωπο να αντισταθεί, όπως έχει η Βουλή, η Δικαιοσύνη και η κυβέρνηση. Μόνο στον πατριωτισμό των Ελλήνων επαφίεται η πιστή του εφαρμογή. Και δεν θέλω να αμφισβητήσω τον πατριωτισμό κανενός…

Κάτω τα χέρια από τα λεφτά μας ρε κλέφτες!

Ρε μάγκες της ΔΕΗ και της ΔΕΠΑ… δεν μαζεύεστε λιγάκι; Είναι δυνατόν να στέλνετε σε πελάτες σας λογαριασμό 550 ευρώ και 600 ευρώ μόνο και μόνο επειδή έχετε ανίκανους και ακατάλληλους καταμετρητές οι οποίοι δεν περνάνε επί ένα χρόνο να μετρήσουν και μια φορά το χρόνο που περνάνε με δική τους υπαιτιότητα, θεωρείτε ότι σε ένα δίμηνο έκαψαν το ρεύμα της ζωής τους και μάλιστα Ιούλιο που έλειπαν; Για να το χρεώνετε με το ακριβότερο τιμολόγιο και να πλουτίζετε εις βάρος μας. Πόσα νομίζετε ότι παίρνουμε το μήνα βρε καραγκιόζηδες; Που έχετε για προϊστάμενους τους χειρότερους καραγκιόζηδες που λέγονται υπουργοί ανάπτυξης κλπ Αλλά αυτοί δεν έχουν φιλότιμο. Αν είχαν θα έβγαιναν να μιλήσουν για την υπόθεση Παυλίδη, αλλά νιώθουν αλληλέγγυοι και συνένοχοι…

Πάντως όποια οργάνωση καταναλωτών ενδιαφέρεται για τη ΔΕΗ και τη ΔΕΠΑ – άλλα τσογλάνια – αν κάνεις άίτηση διακοπής πρέπει να τους πληρώσεις 48 ευρώ λ΄λεει και αν σου το κόψουν επειδή δεν πλήρωσες έγκαιρα το λογαριασμό 100 ευρώ λέει… πού τα βρήκατε γραμμένα αυτά και από πότε μονομερώς αλλάζετε το συμβόλιαο που έχουμε υπογράψει; Λέει τέτοια το συμβόλαιο που υπογράψαμε πριν από δύο χρόνια; Πάλι όποια οργάνωση καταναλωτών ενδιαφερθεί θα της προσφέρουμε προνομιακά το χρόνο της εκπομπής για να προστατεύσουμε τα συμφέροντά μας…

Αυτά κάνετε. Φέρνετε τον κόσμο σε απόγνωση και φυσικά θα αποφασίσουν για τέτοιους λόγους να μη σας ξαναψηφίσουν ποτέ. Και μάλιστα όσο πιο πολύ εκνευρίζετε τον κόσμο, θα ψηφίσουν αυτόν που θα καταλάβουν ότι θα σας τσούξει περισσότερο. Γιατί αλλιώς είναι να χάνει από έναν άξιο αντίπαλο κι αλλιώς να χάνεις τις ψήφους από τον πιο ανίκανο. Τσούζει περισσότερο.

Γιατί αν είσασταν ικανοί ως κυβέρνηση να σκεφτείτε και τα δικά μας οικονομικά προβλήματα, δεν θα σπαταλάγατε και το δημόσιο χρήμα σε επιδοτήσεις των δικών σας αλλά θα έπιαναν τόπο τα χρήματα των φορολογούμενων. Καταφέρατε όμως να διπλασιάσετε τα εισητήρια σε όλο το Αιγαίο μέσα σε 4,5 χρόνια με την πολιτική σας. Όπως και να φτάσετε το δημόσιο χρέος στα 252 δισεκατομμύρια ευρώ και για να μην πληρώσε δραχμή απλώς για να το μετακυλίσετε πιο πίσω στα παιδιά μας και στα εγγόνια μας πρέπει να δανειστείτε περισσότερα από 40 δισεκατομμύρια ευρώ σε έναν χρόνο.

Μόνο σε τρείς μήνες το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 4,5 δισεκατομμύρια, από τον υπουργό που θα έκοβε τις σπατάλες του κράτους κατά 10 δισεκατομμύρια. Αλλά έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που τα έλεγε προεκλογικά ο κ. Αλογοσκούφης και δεν θυμάται τίποτα.
Είναι τέτοιοι οι υπολογισμοί που κάνει αυτή η κυβέρνηση ώστε δεν μπορεί να μετρήσει ούτε πόσο χρωστάει από τα ομόλογα που λήγουν. Τα υπολόγιζαν 37 δισεκατομμύρια και τώρα τους βγαίνουν πάνω από 40 δισεκατομμύρια ευρώ. Και ούθτε ένα από αυτά δεν έχουν στο ταμείο από κανονικά έσοδα, δηλαδή από φορολογία εισοδήματος ή από φόρους στο πετρέλαιο. Όλα θα τα μετακυλίσουν στην επόμενη γενιά. Άμα μεγαλώσει το παιδί μου και γίνει 18 ετών θα του λέω ότι παιδάκι μου πρέπει να πληρώσεις τους σημερινούς τζερεμέδες γιατί όταν ήσουν τριών ετών υπήρχε έναν ανίκανος τζερεμές που έπαιρνε συνέχεια δάνεια για να κάνει ρουσφέτια και να διαχειρίζονται το χρήμα των φορολογούμενων οι Παυλίδηδες.

Για την οικονομία βέβαια θα καταψηφιστεί αυτή η κυβέρνηση όπως άλλωστε και η προηγούμενη και η επόμενη. Γιατί αυτός είναι ο κύριος προορισμός της κυβέρνησης. Να συγκεντρώνει τους φόρους και να φροντίζει να μοιράζονται σε όλους τους πολίτες για να καλύπτουν τις ανάγκες τους. Να συντηρεί σοβαρά σχολεία, να φροντίζει για την υγεία του πληθυσμού προκαταβολικά και όχι να περιμένουν να αρρωστήσουν για να μπούν σε νοσοκομεία. Και τα νοσοκομεία να είναι ευπρεπή και να πηγαίνουν και για χαρούμενο σκοπό όπως να κάνουν παιδιά όχι μόνο για να κάνουν εγχείρηση όταν πάθουν καρκίνο ή έμφραγμα μυοκαρδίου. Ξέρετε κανέναν Έλληνα που να πηγαίνει να γεννήσει σε δημόσιο νοσοκομείο εκτός από λίγους συνειδητοποιημένους τους τσιγγάνους και τους μετανάστες; Και όμως είναι καλύτερα από ιατρική φροντίδα. Για να φτιάχνουν δρόμους που θα βοηθούν στην οικονομική ανάπτυξη και όχι να σκοτωνόμαστε στους δρόμους επειδή έχουν ανάποδες κλήσεις ή έχουν μείνει στο 1950.

Τα γερά νεύρα όμως ο πολίτης τα έχει όταν βλέπει ότι αυτός πρέπει να δώσει όλο του το μηνιάτικο στα χρέη και στους λογαριασμούς μόλις τα πάρει και δεν του περισσεύουν να βγάλει το μήνα σαν άνθρωπος αξιοπρεπής. Αλλά πρέπει να δανείζεται και να παρακαλάει είτε τους γονείς του, είτε τα αδέρφια του είτε τη γιαγιά του αν έχει κομπόδεμα είτε κάποια τράπεζα να τον δανείσει με το αζημίωτο για να βγάλει το μήνα. Γιατί να σας ψηφίσει λοιπόν ένας άνθρωπος που εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα ή είναι αυτοαπασχολούμενος όταν δεν παίρνει πίσω τίποτα από τους φόρους που πληρώνει; Για να σπουδάσει το παιδί του πρέπει να πληρώσει, για να μεγαλώσει το παιδί του πρέπει να πληρώσει. Αν αρρωστήσει πρέπει να πληρώσει. Για το σπίτι του πρέπει να πληρώσει. Και για να πεθάνει πρέπει να πληρώσει. Τώρα που ανοίγουν τα σχολεία πάλι, να δείτε πόσοι πατεράδες δεν θα αγοράσουν παντελόνι για να πάρουν τα παιδιά τους μολύβια και τετράδια ή για να πληρώσουν τα δίδακτρα που πρέπει, από παιδικούς σταθμούς και φροντιστήρια ή άλλα δίδακτρα.

Ας σταματήσω γιατί δεν έχει τέλος αυτός ο κατάλογος…

Το κόμμα τυφλώνει τους πολιτικούς

Δυσκολεύομαι να αντιληφθώ πως μπορεί ένας πολιτικός ο οποίος προφανώς έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του όπως ο υπουργός Δικαιοσύνης, αλλά και δεκάδες άλλοι πολιτικοί ή και ένα μεγάλο κόμμα όπως η ΝΔ ή και ένας πρωθυπουργός όπως ο Κ. Καραμανλής, καταδέχονται να γίνονται ρεζίλι με αστήρικτες ερμηνείες, μόνο και μόνο για να εμποδίσουν τους δικαστές να κάνουν τίμια τη δουλειά τους ή για να εμποδίσουν τη Βουλή, τον κορυφαίο θεσμό της Δημοκρατίας να λάβει γνώση καταγγελιών για λαδώματα πολιτικών εν ενεργεία ή να παραβιάζουν για ψύλλου πήδημα το Σύνταγμα.

Το Σύνταγμα επιτάσσει να διαβιβάζουν οι δικαστές «αμελλητί» τις δικογραφίες στη Βουλή αν αναφερθεί το όνομα πολιτικού. Δηλαδή δημιουργεί ένα καθεστώς ετεροδικίας για τους πολιτικούς με σκοπό να τους προστατεύσει από τις διώξεις για πολιτικούς λόγους. Όχι για ποινικούς λόγους. Όλα τα υπόλοιπα είναι εκ του πονηρού και προφάσεις εν αμαρτίαις…

Ο Αρ. Παυλίδης δεν υφίσταται καμιά πολιτική δίωξη για τις ιδέες του και για την πολιτική του δράση. Για κακουργήματα περί τη διαχείριση του δημοσίου χρήματος κατηγορείται και κατά πάσα πιθανότητα το κόμμα του και ο πρωθυπουργός θεωρούν ότι είναι αθώος. Δεν περιμένουν από τη Δικαιοσύνη να τον αθωώσει γιατί δεν επιτρέπουν στη Δικαιοσύνη να ερευνήσει και να τον παραπέμψει σε δίκη. Τον αθωώνουν προκαταβολικά. Όχι μόνο δεν φιλοτιμήθηκε ο νέος υπουργός Δικαιοσύνης Σωτήρης Χατζηγάκης να στείλει όπως οφείλει τη δικογραφία στη Βουλή χωρίς να την ανοίξει, αλλά δικαιολογεί και τον προηγούμενο υπουργό αλλά και τους υφισταμένους του οι οποίοι διαβάζουν τη δικογραφία και εκδίδουν και αθωωτικές αποφάσεις όπως δεν έχουν κανένα δικαίωμα.

Αν όμως οι νόμοι και το Σύνταγμα εφαρμόζονται μόνον από τους παρίες της κοινωνίας τότε δεν έχουμε δημοκρατία έστω και προβληματική. Αν ο καθένας μπορεί να ερμηνεύει όπως θέλει νόμους και Σύνταγμα, τότε μπορεί κάποιος να αποφασίσει ότι δεν θα έχουμε εκλογές κάθε τέσσερα χρόνια, αλλά κάθε 4 χρόνια και έναν μήνα. Αυτό δεν είναι δημοκρατία όμως. Και όπως δεν έχει δικαίωμα κανείς να προσθέσει έστω και έναν μήνα στο χρόνο της διεξαγωγής εκλογών έτσι δεν μπορεί να ερμηνεύει κατά την κρίση του το Σύνταγμα και τους νόμους. Αν θέλει να τροποποιήσει το Σύνταγμα δεν αρκεί η γνώμη του και οι υπερφίαλες δηλώσεις του αλλά πρέπει να αποφασίσουν δύο διαδοχικά κοινοβούλια με διαδικασίες που προβλέπει το Σύνταγμα.

Γιατί λέω ότι έχει μεγάλη ιδέα ο κ. Χατζηγάκης για τον εαυτό του και κάνει υπερφίαλες δηλώσεις. Διότι ισχυρίστηκε ότι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ οι οποίοι κάνουν και σκληρές δηλώσεις εναντίον του, είναι λέει μικρομεσαία στελέχη, ενώ προφανώς ο ίδιος θεωρεί ότι είναι μεγαλοστέλεχος, επιδίδονται σε ανθρωποφαγία εναντίον πολιτικών συναδέλφων τους και θέλουν να κερδίσουν λίγα δευτερόλεπτα δημοσιότητος. Μπορεί πράγματι να είναι νεώτεροί του και ίσως ο κ. Χατζηγάκης τον οποίο νόμιζα για σοβαρό πολιτικό να θεωρεί ότι έχει πολιτικό προβάδισμα απέναντί τους λόγω ηλικίας. Αλλά πρέπει να σκεφτεί ότι αν και νέοι δεν είναι τυχαίοι που βρέθηκαν στη Βουλή κατά λάθος. Πολλές φορές βέβαια κάνει και λάθη ο λαός και στέλνει ακατάλληλους στη Βουλή, ιστορικά, αλλά το τεκμήριο της εκλογής είναι αμάχητο και δεν μπορεί να έχει κάνει λάθος για όλους κάποιοι θα είναι και καλοί και πάντως δεν χρειάζονται την έγκριση του κ. Χατζηγάκη. Πολλοί εξ αυτών έχουν στην πλάτη τους πολλές δεκαετίας πολιτικών και συνδικαλιστικών αγώνων και κοινωνικής προσφοράς και μετά εξελέγησαν βουλευτές. Και πάντως δεν τους πέρασε ο κ. Χατζηγάκης από καμιά κρισάρα και τους βρήκε απαράδεκτους. Μπορεί να αντικρούσει τα νομικά και πολιτικά τους επιχειρήματα, αλλά με το να κάνει προσβλητικά προσωπικά σχόλια δεν ενισχύει τα δικά του επιχειρήματα.

Ο κάθε υπουργός κρίνεται από το πώς πολιτεύεται και όχι από τη γνώμη που έχει για τον εαυτό του. Είπε για παράδειγμα ο κ. Χατζηγάκης ότι όσο αυτός είναι υπουργός και ο Καραμανλής πρωθυπουργός οι νόμοι δεν κινδυνεύουν και η δημοκρατία μπορεί να κοιμάται ήσυχη. Τα λέω με δικά μου λόγια. Κατ’ αρχήν το γλείψιμο στον προϊστάμενο από τον οποίο κρέμεται η τύχη σου δεν είναι αρετή. Είναι κουσούρι απαράδεκτο για πολιτικούς μεγάλου βεληνεκούς, ακόμα και για όσους δεν είναι. Απλώς νομίζουν ότι είναι. Δεύτερον από τις πράξεις κρίνεσαι. Και επί των ημερών σου κ. Χατζηγάκη υπάρχει δικογραφία για τον κ. Παυλίδη την οποία ο αρμόδιος εισαγγελέας Ρόδου που έκανε την εξέταση μαρτύρων έστειλε στη Βουλή, αλλά κόλλησε στο δρόμο.

Επί των ημερών σου και όχι επί των ημερών του προκατόχου σου, ο εφοπλιστής Φώτης Μανούσης, ομολογεί στον εισαγγελέα Ισίδωρο Ντογιάκο ότι λάδωσε τον πρώην υπουργό Αιγαίου Αρ. Παυλίδη και το δεξί του χέρι για να έχει «προστασία» και επί δέκα μήνες η δικογραφία δεν έχει φτάσει στη Βουλή. ΄’Ολη η Ελλάδα έχει βουίξει και όλος ο νομικός κόσμος τρίβει τα μάτια του από έκπληξη και αυτή είναι μια πράξη για την οποία κρίνεσαι από τους πολίτες από τους δημοσιογράφους από τους νομικούς και από τους πολιτικούς. Δεν κρίνεσαι με βάση την ιδέα που έχεις εσύ προσωπικά για τον εαυτό σου.

Και μου κάνει εντύπωση που και πολιτικοί όπως ο Μεϊμαράκης ο Βουλγαράκης και άλλοι οι οποίοι θέλουν να έχουν και μέλλον, δηλώνουν δημοσίως ότι ο μεν κ. Παυλίδης δεν έκανε τίποτα και αν έκανε η Δικαιοσύνη θα το βρεί. Μα η Δικαιοσύνη ήδη το βρήκε και το έστειλε στη Βουλή ή έπρεπε να το έχει ήδη στείλει. Είναι δυνατόν για λόγους στενού κομματικού συμφέροντος να δηλώνετε ότι δεν βλέπετε την πραγματικότητα;

Μην τον πιείτε... λουστείτε!

Καλά τώρα έχει άδικο ο Παυλίδης; Όταν επί δύο χρόνια όλα όσα έχεις κάνει και τώρα δημοσιοποιούνται είναι γνωστά στον πρωθυπουργό και σε καλύπτει συνειδητά και σταθερά, γιατί να παραιτηθείς; Όταν είσαι συνένοχος επί δύο χρόνια με τον ίδιο τον πρωθυπουργό για τα ίδια πράγματα, γιατί τώρα να παραιτηθείς; Και μάλιστα όταν καταλαβαίνεις ότι αυτή είναι η τελευταία σου αναλαμπή. Η τελευταία πράξη γιατί και λόγω ηλικίας δεν μπορεί να πάει μακριά ο Παυλίδης. Υπουργός έγινε και δεν πρόκειται να ξαναγίνει. Βουλευτής έχει διατελέσει επί σειρά ετών και τα συνταξιοδοτικά του δικαιώματα είναι κατοχυρωμένα. Αν πάψει να είναι βουλευτής τώρα ή σε τρία χρόνια είναι το ίδιο ή θα παίρνει και περισσότερα για να εξασφαλίσει τα γεράματά του. Δεν έχει ανάγκη κανένα εφάπαξ.

Δεν έχει καμία σημασία το πώς πολιτεύτηκε. Θα τρέφεται στο πρυτανείο όπως λέγανε στην αρχαία Ελλάδα για το υπόλοιπο του βίου του. Σε αναγνώριση των υπηρεσιών του. Ο καυγάς γίνεται μόνο για την εξουσία και για την υστεροφημία. Για τον Παυλίδη υστεροφημία σημαίνει ότι μάθαμε στα νησάκια μας να είμαστε αλληλέγγυοι με τους φίλους μας. Και διασύρει και τους νησιώτες γιατί ο κ. παυλίδης αντιλαμβάνεται την αλληλεγγύη με τους φίλους του με πολύ ιδιοτελή τρόπο, αν κρίνουμε και μόνο από το πώς χειρίστηκε το θέμα της παραίτησης του συνεργάτη του μετά τις καταγγελίες Μανούση, και πως τον διόρισε την ίδια μέρα.

Εδώ έχουμε μια περίπτωση επαγγελματικής πόρωσης, την οποία προκαλεί η επί σειρά ετών ενασχόληση με τα κοινά και μάλιστα με παλαιοκομματικό τρόπο. Όλα τα επαγγέλματα έχουν τις επαγγελματικές του πορώσεις. Για παράδειγμα εμείς οι δημοσιογράφοι τι παθαίνουμε; Αν σκοτωθούν πέντε άνθρωποι σε πέντε τροχαία είναι μονόστηλο. Αν σκοτωθούν πέντε άνθρωποι σε ένα τροχαίο είναι οκτάστηλο. Αν είναι και συγγενείς μεταξύ τους μπορεί να γίνει και οκτάστηλο. Στην περίπτωση του Παυλίδη, το ρουσφέτι και οι εξυπηρετήσεις κομματικών φίλων δεν είναι πολιτικό ατόπημα αλλά πολιτική αρετή.

Αφού λοιπόν γι αυτό τον έχουν στη ΝΔ δεν αντιλαμβάνεται τώρα γιατί όλοι επιτίθενται εναντίον του, αντί να τον επαινούν. Δεν καταλαβαίνει γιατί τώρα πρέπει να παραιτηθεί όταν τίποτα νέο δεν προέκυψε εκτός από αυτά που γνωρίζει ο πρωθυπουργός πριν από τις εκλογές. Τα γνώριζε, τον έκρινε άξιο να διεκδικήσει την ψήφο των νησιωτών κι εκείνοι που δεν γνώριζαν τίποτα βρίσκονται να τους εκπροσωπεί ο άνθρωπος στον οποίο οφείλεται η διαιώνιση των προβλημάτων τους. Αντί να κινηθεί δραστήρια για να λύσει τα δικά τους συλλογικά προβλήματα, όπως π.χ. η ναυπήγηση οκτώ νέων πλοίων με κοινοτική χρηματοδότηση, έστειλε στα αζήτητα τις μελέτες και τους κόπους ετών για να μοιράζει με τον γνωστό παλαιοκομματικό τρόπο χρήματα των φορολογούμενων σε δικούς του όσο πέρναγε από το χέρι του.

Ας τον έχει λοιπόν ο Καραμανλής και ας τον λούζεται γιατί ο ίδιος τον επέλεξε. Αφού είναι συνένοχοι, τόσον καιρό τώρα γιατί να κοροϊδέψουμε τους εαυτούς μας και να πούμε ότι όχι ο πρωθυπουργός δεν ήξερε τίποτα. Τίποτα δεν έτυχε. Πέτυχε. Κουράστηκαν και πέτυχαν αυτό το αποτέλεσμα, κόντρα με δημάρχους της περιοχής, επιχειρηματίες, ανταγωνιστές και εισαγγελείς που έψαχναν Δικαιοσύνη δηλαδή ψύλλους στ’ άχυρα. Όλο το σύστημα κάλυπτε και καλύπτει αυτές τις απαράδεκτες πολιτικές συμπεριφορές. Γιατί τώρα να παριστάνουμε κι εμείς ότι κάτι τρέχει με τον Παυλίδη; Κάτι με τη σοκολάτα Παυλίδη που σκιτσάρει ο Μητρόπουλος στα ΝΕΑ θα είναι… δεν αφορούν τον πρωθυπουργό οι σοκολάτες, άρα μπορεί να κάνει ότι δεν ακούει.

Καλά κάνει ο Παυλίδης λοιπόν και δεν θέλει να διευκολύνει κανέναν παραιτούμενος. Αν έχετε τα κότσια τους λέει, να με διαγράψετε εσείς. Τώρα μου ξυπνήσατε και μου ζητάτε τα ρέστα; Τόσα χρόνια ήμουνα καλός; Γιατί δεν μου είπατε κάτι τα προηγούμενα χρόνια; Ε; Εσείς δεν λέτε να αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της; Ε; Είδατε εσείς καμιά καταδικαστική απόφαση της Δικαιοσύνη για μένα; Ε; Ούτε και θα δείτε. Εδώ δεν έφτασε ποτέ ο φάκελλος της δικογραφίας στη Βουλή και δεν ζητήθηκε ποτέ η ασυλία μου. Εσείς θέλετε να παραιτηθώ για λόγους ευθιξίας; Και από πότε μου γίνατε εύθικτοι; Τον Αύγουστο του 2008; Που είναι παχιές οι μύγες; Εμείς στα νησάκια μας μάθαμε να είμαστε αλληλέγγτυοι με τους φίλους μας. Εσείς δεν το έχετε μάθει ακόμα ότι πρέπει να είσαστε αλληλέγγυοι μαζί μου; Όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε και οι βουλευτές είναι 152. Κάντε ότι σας λέει η συνείδησή σας…κι εγώ κάνω ότι λέει η δική μου…

Η Ομερτά, επιβλέπεται από το Μαξίμου!

Κάθε μέρα που περνάει, τα πράγματα γίνονται χειρότερα στην υπόθεση Μανούση-Παυλίδη. Κάθε μέρα αποκαλύπτονται περισσότερα στοιχεία που πείθουν ότι η επιχείρηση συγκάλυψης της υπόθεσης δεν έγινε τυχαία, ούτε με πρωτοβουλία στελεχών απλών της κυβέρνησης αλλά με οδηγίες από το μέγαρο Μαξίμου. Το νεώτερο στοιχείο είναι ότι είχε στηθεί ολόκληρο κύκλωμα, το οποίο εμπόδισε τη δικογραφία για τον Παυλίδη, να φτάσει στη Βουλή και να ζητηθεί η άρση της ασυλίας του και η διερεύνηση του ρόλου του, ήδη από το 2006.
Και άλλα στοιχεία αποδεικνύουν ότι ο Αρ. Παυλίδης, ουδέποτε ενδιαφέρθηκε για χρηστή διοίκηση, αφού και όταν έπαυσε τον διευθυντή του γραφείου του και έστειλε την επιστολή στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, την ίδια στιγμή διόρισε ως ειδικό συνεργάτη, δίπλα του τον πρώην διευθυντή του. Όλες οι ενέργειές του δηλαδή ήταν στάχτη στα μάτια και μελάνι για να θολώσει τα νερά. Ακόμα και όταν γνώριζε ότι το πρωθυπουργικό γραφείο είναι ενήμερο.

Τα πάντα παραμερίζονταν με πρώτο φυσικά το δημόσιο συμφέρον για να εξυπηρετηθούν ο ίδιος και οι φίλοι του. Τι κύκλωμα είναι πάλι αυτό που λειτουργούσε και δεν έστελνε στη Βουλή τις δικογραφίες που αφορούσαν υπουργούς εν ενεργεία; Και μόνον αυτό, από μόνο του θα μπορούσε να ρίξει κυβερνήσεις αν υπήρχε φιλότιμο σ’ αυτή τη χώρα. Αλλά αποδεικνύεται επίσης ότι αν δεν υπάρχουν οργανωμένα συμφέροντα πίσω από κάθε ενέργεια που να πιέζουν για την εφαρμογή των νόμων, δεν πρόκειται ποτέ να εφαρμοστούν αλλά ούτε και να φτάσει η υπόθεση στη δημοσιότητα. Πόσο μάλλον στη Δικαιοσύνη.

Επειδή την καταγγελία έκανε ένας δήμαρχος και μάλιστα της ακριτικής Τήλου, θεώρησε πρέπον η κυβέρνηση να αποσιωπήσει την υπόθεση και να βάλει έναν δικαστικό λειτουργό να «κρίνει» χωρίς να έχει τέτοιο δικαίωμα, αν έπρεπε ή αν δεν έπρεπε να εφαρμοστεί το Σύνταγμα δηλαδή να λάβει γνώση η Βουλή και να αποφασίσει επί του θέματος. Φυσικά αν αντί για τον δήμαρχο της Τήλου, είχε κάνει την καταγγελία κανένα οργανωμένο συμφέρον η δημοσιότητα θα ήταν αυτονόητη από την πρώτη στιγμή και δεν θα είχαν τολμήσει να ακυρώσουν το Σύνταγμα δύο φορές…

Τη μία όταν δεν έφτασε ποτέ η δικογραφία στη Βουλή γιατί προφανώς το υπουργείο Δικαιοσύνης μεθόδευσε κατάσταση ώστε να παραμείνει στην εισαγγελεία του Αρείου Πάγου και η δεύτερη, επειδή ακόμα δεν έχει φτάσει η δικογραφία για την υπόθεση Μανούση στη Βουλή αν και το Σύνταγμα επιβάλει να σταλεί αμελλητί μόλις αναφερθεί το όνομα πολιτικού εν ενεργεία. Όλες οι ενέργειες αυτές είναι πολύ σοβαρές για να έχουν γίνει εν αγνοία του πρωθυπουργού. Αλλά ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι τότε έγιναν εν αγνοία του, δεν βλέπουμε σήμερα που τα μαθαίνει να κάνει κάποιες ενέργειες για να τιμωρηθούν και να συνετιστούν οι αυτουργοί. Και επίσης να αποκαλυφθούν οι αυτουργοί όλων αυτών των μεθοδεύσεων που δείχνει συμπεριφορά οργανωμένης παρέας για να ξεκοκαλίζουν τα χρήματα των φορολογούμενων. Να εξυπηρετούν φίλους τους…

Η σκοπιμότητα του πρωθυπουργού καθώς και το κακώς νοούμενο κομματικό συμφέρον, είναι διάφανες. Ο Καραμανλής μια μέρα πριν είχε αποδεχθεί την παραίτηση Τσιτουρίδη για την υπόθεση των ομολόγων. Την επόμενη μέρα έκρινε ότι δεν συμφέρει την κυβέρνησή του να αποπέμψει τον υπουργό Αιγαίου και να στείλει στον εισαγγελέα άλλη μια υπόθεση. Προσπάθησε λοιπόν να συγκαλύψει την υπόθεση κοροϊδεύοντας τον κόσμο. Κι αφού το αποφάσισαν εκείνη την ημέρα προσπάθησαν από τότε και να μείνει η υπόθεση μακριά από τη δημοσιότητα και ενόψει εκλογών να μην ενημερωθεί κανείς, με πρώτους τους ψηφοφόρους, για τα έργα και τις ημέρες ενός υπουργού.

Ο οποίος υπουργός αδιαφορούσε για τις επώνυμες καταγγελίες που γίνονταν εις βάρος του και για τις ενέργειές του. Έδινε τις επιδοτήσεις σε φίλους του, έδινε άδειες σε φίλους του και αγνοούσε τις διαμαρτυρίες των υπολοίπων.

Δεν σταμάτησε ούτε όταν άσκησε ποινικές διώξεις ο εισαγγελέας Ρόδου εναντίον συνεργατών του οι οποίοι εκτελούσαν εντολές του.

Στήθηκε ολόκληρος μηχανισμός για να εμποδίσει τη Βουλή να λάβει γνώση των υποθέσεων και να συζητήσει την αίτηση άρσης της ασυλίας του

Δεν σταμάτησε ούτε όταν είδε ότι ενημερώθηκε η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός για τις ενέργειές του με φροντίδα ενός φίλα προσκείμενου στη ΝΔ εφοπλιστή που θεωρούσε εαυτόν θιγόμενο από την ούτως ή άλλως μεροληπτική του πολιτική. Ούτε όταν καταγγέλθηκε λάδωμα και προστασία.

Στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου δηλαδή στη Δικαιοσύνη προσέφυγε μόνον μετά από επιμονή του διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού και με σκοπό όχι να βοηθήσει στην αποκάλυψη της αλήθειας αλλά με σκοπό τη συγκάλυψη και την παραπλάνηση της Δικαιοσύνης.

Και φυσικά μετά από όλα αυτά ακόμα και τώρα που αποκαλύφθηκαν δεν έχει σκοπό ούτε να παραιτηθεί, ούτε τίποτα δηλώνοντας με τη στάση του ότι όλοι είναι συνένοχοι και επομένως πρέπει να τον υπερασπιστούν μέχρι τελικής πτώσεως.

Λεπτομέρεια. Ακόμα και στο ΦΕΚ γράφει ψευδώς ο κ. παυλίδης ότι ο διευθυντής του γραφείου του ο κ. Ζαχαρίου δήθεν παραιτήθηκε από τις 2 Απριλίου 2007. Στην επιστολή του προς τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Σανιδά γράφει ότι την ίδια μέρα που ενημερώθηκε από τον κ. Αγγέλου για τις καταγγελίες Μανούση, κάλεσε τον διευθυντή του και του ζήτησε εξηγήσεις και του είπε ότι είναι απαράδεκτος κι εκείνος παραιτήθηκε στις 27 Απριλίου 2007. λεπτομέρεια θα μου πείτε, αλλά είναι μια λεπτομέρεια που δείχνει ότι οι άνθρωποι χρησιμοποιούν ότι περνά από το χέρι τους για να παραποιήσουν την αλήθεια. Είναι δηλαδή επικίνδυνοι. Σε χώρα που θα λειτουργούσε η Δικαιοσύνη, θα κρίνονταν επικίνδυνοι και θα προφυλακίζονταν. Εδώ όμως είναι η χώρα όπου όλοι αυτοί οι τύποι κυκλοφορούν ελεύθεροι, παραμένουν υπουργοί, παραμένουν βουλευτές και προφυλακίζονται ανυπεράσπιστες γυναίκες όπως η Τσέκου που προφανώς είναι αθώες και προφανέστατα δεν είναι επικίνδυνοι για την τέλεση νέων αδικημάτων.

Ντροπής πράγματα… Αλλά το αυτί τους δεν ιδρώνει. Θα πούν θα γράψουν σου λέει πάλι θα μας ψηφίσουν άρα θα αθωωθούμε. Άλλωστε δεν εκλεγόμαστε επειδή είμαστε καλοί πολιτικοί αλλά επειδή κάνουμε ρουσφέτια στους φίλους μας.

Η συγκάλυψη του Μαξίμου καταρρέει...

Είναι πλέον κανόνας στην επικοινωνία, ότι αν δεν απαντήσεις αμέσως στην κάθε υπόθεση που δημοσιοποιείται, και πάντα είναι δυσάρεστες οι υποθέσεις που δημοσιοποιούνται, τα πράγματα χειροτερεύουν. Το ίδιο έγινε και στην υπόθεση του σκανδάλου των επιδοτήσεων για τα πλοία της άγονης γραμμής. Η κυβέρνηση γνώριζε ότι είναι εκτεθειμένη και αφού δεν είχε τίποτα καλύτερο να πει προτίμησε τη σιωπή.
Λάθος. Έπρεπε αφού ήξερε ότι είναι εκτεθειμένη με μια τεράστια επιχείρηση συγκάλυψης η οποία ξεκινά από τον Νοέμβριο του 2006 και συνεχίζεται πιο φανερά τουλάχιστον από τον Απρίλιο του 2007, να αναλάβει αμέσως τις ευθύνες της και όχι να σύρεται επί δύο εβδομάδες με την ελπίδα ότι το θέμα θα ξεφουσκώσει από μόνο του κι εν πάσει περιπτώσει, απάνω στον 15Αύγουστο πολύ λίγοι θα πληροφορηθούν την υπόθεση.

Όλες αυτές οι υποθέσεις αποδείχθηκαν λαθεμένες. Όπως ήταν λαθεμένη και από την αρχή, προεκλογικά δηλαδή, η μεθόδευση να καλύψουν τον Παυλίδη, να του δώσουν τα στοιχεία που τους κοινοποίησε ο Μανούσης μέσω του Ζαχαράκη, για να μπορέσει να διαμορφώσει την υπερασπιστική του γραμμή προσφεύγοντας όπως του υπέδειξαν προφανώς στη Δικαιοσύνη.

Αλλά η συγκάλυψη άπαξ και άρχισε δεν έχει τέλος. Τώρα αποδεικνύεται ότι η κατάθεση Μανούση στον ανακριτή με την οποία ισχυρίζεται ότι πλήρωνε προστασία στον υπουργό Αιγαίου, έγινε μετά τις εκλογές τον Οκτώβριο του 2007. Αλλά η δικογραφία δεν διαβιβάστηκε αμελλητί όπως επιτάσσει το Σύνταγμα στη Βουλή, από τη στιγμή που διαπιστώθηκε εμπλοκή πολιτικού προσώπου, πρώην υπουργού, αλλά ακόμα δεν έχει διαβιβαστεί. Δηλαδή και στην υπόθεση αυτή προσπαθούν να καλύψουν τον υπουργό και να τραβήξουν τις διαδικασίες ώστε να επέλθει παραγραφή, όπως και με την υπόθεση της Ζήμενς.

Δηλαδή η πολιτική συγκάλυψη που είναι το μεγαλύτερο πολιτικό σκάνδαλο, συνδυάζεται και με συνταγματική εκτροπή, εν γνώσει του μεγάρου Μαξίμου. Όπως επίσης ήταν εν γνώσει του μεγάρου Μαξίμου, η αίτηση άρσης της ασυλίας του κ. Παυλίδη, το 2006 για την ίδια υπόθεση των επιδοτήσεων, αλλά δεν ήρθε καν στη Βουλή για να συζητηθεί και επομένως η Δικαιοσύνη δεν μπόρεσε να προχωρήσει.

Το να διαχωρίζουν τώρα τη θέση τους βουλευτές και υπουργοί και να λένε ότι όσοι έκλεψαν πρέπει να πάνε στη φυλακή, δεν αλλάζει τις εντυπώσεις ότι είναι συνένοχοι και όλα αυτά δεν έτυχαν αλλά πέτυχαν. Και αν ένας βουλευτής μπορεί να παριστάνει τον ανεύθυνο και να λέει δεν ήξερα ή δεν μπορούσα εγώ να κάνω τίποτα, το μέγαρο Μαξίμου και η ηγεσία της ΝΔ δεν μπορεί να αποποιηθεί των ευθυνών της ούτε και να δηλώσει ότι αγνοούσε την υπόθεση. Τη γνώριζε και τη συγκάλυπτε.

Δεν γνωρίζω αν θα βρει χρόνο να ασχοληθεί προσωπικά ο πρωθυπουργός με την υπόθεση αυτή, αλλά είναι καλό μια και συναντάται σήμερα με τον νομικό Προκόπη Παυλόπουλο να τον ρωτήσει μερικά πράγματα για να συνειδητοποιήσει και ο ίδιος που έχει καταντήσει αυτή η παράταξη που έκανε σημαία της τη διαφάνεια και αυτός ο πολιτικός που έλεγε ότι δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του. Πως θα δικαιολογήσει τώρα το γεγονός ότι κόλλησε αντισυνταγματικά ο φάκελος στον Εισαγγελέα; Είναι δυνατόν να έγινε κάτι τέτοιο χωρίς πολιτική παρέμβαση; Κανένας δικαστικός λειτουργός δεν κάνει τέτοιες παραβάσεις και δεν έχει λόγο να τις κάνει. Εκτός κι αν υπάρχει πολιτική μεθόδευση από πολύ ψηλά. Τι έγινε; Μήπως είναι ώρα να μάθουμε και γιατί εκτός από τον Παυλίδη δεν έγινε υπουργός και ο Αναστάσης Παπαληγούρας;

Αυτή είναι η πολιτική υπόθεση την οποία το ΠΑΣΟΚ είναι φανερό ότι δεν έχει από την αρχή αξιολογήσει σωστά γι αυτό και περιορίζεται σε σχολιασμό της πραγματικότητας και των γεγονότων που αποκαλύπτονται. Και φυσικά σε όσα έχουμε πει ως τώρα δεν είπαμε κουβέντα για την δικαστική υπόθεση που εκκρεμεί. Άρα είναι εντελώς άτοπη η δήλωση που έκανε χθες ο γραμματέας της ΝΔ Ο Λ. Ζαγορίτης, ότι περιμένουμε τη δικαιοσύνη για να αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του. Είναι εντελώς άλλη υπόθεση η δικαστική διερεύνηση. Οι πολιτικές ευθύνες είναι δεδομένες, αλλά δεν βρίσκεται κανένας να τις αναλάβει. Και γίνονται βαρύτερες κάθε μέρα που περνάει.

Ακόμα και ο ισχυρισμός ότι εμείς στείλαμε το φάκελο στη Δικαιοσύνη, που επικαλείται η κυβέρνηση σε άλλες περιπτώσεις, εδώ δεν ευσταθεί γιατί είναι ο Μανούσης που έκανε τις καταγγελίες επί έξι μήνες και η κυβέρνηση δεν ενδιαφέρθηκε να στείλει την υπόθεση στη Δικαιοσύνη. Αλλά και φρόντισε ώστε τώρα επί 10 μήνες ήδη, να μη φτάσει ο φάκελος στη Βουλή για διερεύνηση…

Μανούσης: "Έτσι τα έδινα στον Παυλίδη, για προστασία"

Μέρες που είναι και ανήμερα δεκαπενταύγουστου, μπορεί να μην έχετε και πολύ όρεξη για ενημέρωση, αλλά θα σας πούμε μόνον τα νεώτερα, ώστε όποιος επιλέγει ενημερωτικό ραδιόφωνο τέτοια μέρα να είναι ενημερωμένος για τα νεώτερα στοιχεία στην υπόθεση του σκανδάλου των επιδοτήσεων των πλοίων της άγονης γραμμής.

Το Βήμα δημοσιεύει σήμερα από τη δικογραφία της υπόθεσης, το κείμενο της κατάθεσης του εφοπλιστή Φώτη Μανούση, από όπου αναδύεται ακριβώς αυτό το νοσηρό πολιτικό κλίμα της λεγόμενης νέας διακυβέρνησης. Όπου ο κομματισμός θεωρείται προσόν και οι φίλοι, οι κομματικοί φίλοι μοιράζουν μεταξύ τους τα χρήματα των φορολογούμενων. Ο νόμος θεωρείται απλώς ένα εμπόδιο που πρέπει και να παρακάμψουν και να ικανοποιήσουν. Αν μπορούν να τηρήσουν το νόμο είναι ικανοποιημένοι, αν δεν μπορούν απλώς τον ξεχνάνε με διάφορες αστείες αιτιολογίες.

Ο Φώτης Μανούσης έχει διατελέσει γενικός γραμματέας υπουργείου στο παρελθόν και στέλεχος της ΝΔ και μετά αποφάσισε να γίνει εφοπλιστής. Την περίοδο μάλιστα της πρώτης τετραετίας της ΝΔ έχει εκλεγεί και στο ΔΣ της Ένωσης Ακτοπλόων. Είναι δηλαδή ένα στέλεχος που κινείται με άνεση ανάμεσα στους άλλους νεοδημοκράτες, υπουργούς βουλευτές και συνεργάτες τους. Για να διαμαρτυρηθεί που δεν παίρνει αυτά που θεωρεί ότι δικαιούται και αφού είναι νεοδημοκράτης κατά τη γνώμη του δικαιούται περισσότερα από όσα παίρνει, επισκέπτεται και προωθεί τα συμφέροντά του όλους. Από τον αρμόδιο υπουργό ως τους φίλους του βουλευτές. Κι αφού θεωρεί ότι κακώς δεν παίρνει και κακώς του ζητάνε λεφτά αλλά παρόλα αυτά δεν παίρνει αυτά που θέλει, αλλά βλέπει ότι κάποιοι άλλοι τα παίρνουν γιατί προφανώς τα καταφέρνουν καλύτερα από αυτόν στις συναλλαγές κάτω από το τραπέζι, αποφασίζει να αντιδράσει. Εκτός από τον βουλευτή Δωδεκανήσων και πρόεδρο της επιτροπής θεσμών και διαφάνειας της Βουλής, Αν. Καραμάριο, μιλάει και με τον φίλο του βουλευτή Θεσσαλονίκης Κ. Ζαχαράκη του δίνει στοιχεία και του ζητάει να απευθυνθεί στον πρωθυπουργό. Ο λόγος είναι θεωρεί πλέον ότι ο Παυλίδης ενεργεί στο υπουργείο του εντελώς προσωπικά και δεν μοιράζεται με τους κομματικούς φίλους τα χρήματα των επιδοτήσεων παρά τις μίζες που έχει δώσει.

Ο κ. Ζαχαράκης δίνει στον κ. Αγγέλου, τον διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού τον φάκελλο με τα στοιχεία κι εκείνος τα διαβιβάζει στον κ. Παυλίδη. Προφανέστατα αφού προηγουμένως έχει ενημερώσει τον πρωθυπουργό, ο οποίος αποφασίζει να μην κάνει τίποτα γιατί σε λίγους μήνες θέλει να πάει για εκλογές. Το κακώς νοούμενο κομματικό συμφέρον υπερτερεί και το κουκούλωμα έχει εντολή του πρωθυπουργού.

Όλα τα υπόλοιπα κι αφού θεωρούν βάσιμα ότι κάποια στιγμή η υπόθεση θα φτάσει στη δημοσιότητα, αποσκοπούν απλώς στη συγκάλυψη των ευθυνών τους. Ο Παυλίδης αφού παίρνει τα στοιχεία, καταστρώνει με τον συνεργάτη του τον κ. Ζαχαρίου το σχέδιο δράσης και αποφασίζουν να καλύψουν τον υπουργό αφού χάλασε η δουλειά. Τουλάχιστον να μη χαλάσουν και την καρριέρα τους. Στέλνει λοιπόν μια επιστολή στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου τον κ. Σανιδά, ακριβώς για να υπερασπιστεί τον εαυτό του και λέει ουσιαστικά ότι εγώ δε φταίω σε τίποτα, τώρα τα έμαθα από τον κ. Αγγέλου και θέλω να ασχοληθεί η Δικαιοσύνη. Ελπίζοντας φυσικά ότι η Δικαιοσύνη δεν θα βγάλει τίποτα. Αν τα δικαστήρια δεν έχουν χειροπιαστά στοιχεία δεν μπορούν να καταδικάσουν άνθρωπο.

Αυτή η πολιτική συγκάλυψης όμως είναι μείζον πολιτικό σκάνδαλο και έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί. Ο πρωθυπουργός κουκουλώνει ενόψει εκλογών την υπόθεση, αντί να λάβει τα μέτρα του να καθαιρέσει τον υπουργό και να παραπέμψει εκείνος την υπόθεση στον εισαγγελέα. Όπως καταλαβαίνετε αλλιώς χειρίζεται την υπόθεση ένας δικαστικός λειτουργός αν καταλαβαίνει ότι ο πρωθυπουργός δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του και αλλιώς αν καταλαβαίνει ότι ο πρωθυπουργός θέλει να συγκαλύψει ενόψει εκλογών την υπόθεση, και ένα χρόνο μετά τις εκλογές θα έχει λάβει τα μέτρα του, δεν θα έχει κάνει υπουργό τον Παυλίδη και θα έχει κρυώσει το θέμα, μπορεί και να τα έχουν βρεί μεταξύ τους οι αντίδικοι και όταν τρώνε δεν μιλάνε.

Ο Μανούσης κάνει όλες τις καταγγελίες προεκλογικά, ο Παυλίδης στέλνει την αθωωτική για κείνον επιστολή στον κ. Σανιδά προεκλογικά, ο Μανούσης κάνει την πρώτη του κατάθεση προεκλογικά όπου δεν λέει σχεδόν τίποτα και τη Δεύτερη κατάθεση μετεκλογικά. Όλα μακριά από τη δημοσιότητα φυσικά ως τώρα. Σήμερα αποκαλύπτεται η δικογραφία. Ως τώρα η υπόθεση είχε πολιτικά αποσιωπηθεί. Ενώ όφειλε ο ίδιος ο πρωθυπουργός αλλά και οι αρμόδιοι υπουργοί έκτοτε, δηλαδή προεκλογικά να έχουν ενημερώσει την κοινή γνώμη για όλα. Αυτή είναι η κατάντια μας. Ο πρωθυπουργός προστατεύει τον υπουργό του, καμώνεται ότι δεν ξέρει τίποτα, τον έχει και υποψήφιο φυσικά στις εκλογές σαν να μην συμβαίνει τίποτα και τώρα τον έχει βουλευτή και δεν ξέρει τι να τον κάνει. Δεν μπορεί να έχουν όλοι δίκιο. Ούτε ευθύνεται ο λαός που τον εξέλεξε. Αν τα ήξερε ο λαός όλα αυτά που δσήμερα αποκαλύπτονται ίσως να είχε κάνει άλλες επιλογές. Δεν μπορεί όμως και ο Παυλίδης και ο Μανούσης και ο Καραμάριος και ο Ζαχαράκης να έχουν όλοι δίκιο. Το κάθε κόμμα πρέπει να καθαρίζει τα του οίκου του και να βάζει υποψήφιους μόνον αυτούς που θεωρεί ότι είναι εντάξει σε όλα. Αλλιώς είναι συνένοχοι στη συγκάλυψη της υπόθεσης. Βλέπουμε επίσης για άλλη μια φορά πως χρησιμοποιείται η Δικαιοσύνη ως άλλοθι και όχι ως θεσμός που προστατεύει τη διαφάνεια και προστατεύει από εγκληματικές συμπεριφορές. Γιατί οι δωροδοκίες και οι συναλλαγές με δημόσιο χρήμα είναι βαρύτατα εγκλήματα. Θυμηθείτε τον πρώην πρύτανη του Παντείου πανεπιστημίου, πως πήγε βαθειά στη φυλακή επειδή απλώς υπόγραφε ότι χαρτί του δίνανε…

Ο κ. Παυλίδης λοιπόν λέει στην επιστολή του προς τον κ. Σανιδά ότι ενημερώθηκε την ίδια μέρα δηλαδή στις 27 Απριλίου 2007 (προεκλογικά) από τον διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού Ι. Αγγέλου, ότι ο πρώην βουλευτής της ΝΔ Κ. Ζαχαράκης του παρέδωσε έναν φάκελλο στον οποίο περιέχονται φωτογραφίες και στοιχεία για συναλλαγές του κ. Ζαχαρίου με τον εφοπλιστή Φώτη Μανούση. Μόλις πληροφορήθηκε ο κ. Παυλίδης τις καταγγελίες, γράφει στην επιστολή του ότι κάλεσε στο γραφείο του τον κ. Ζαχαρίου και όπως λέει «τον επέπληξα για την επιπόλαιη συμπεριφορά του και την οποία χαρακτήρισα απαράδεκτη». Μάλιστα του ζήτησε να συντάξει αμέσως αναφορά, την οποία παρέδωσε επίσης στον κ. Σανιδά. Στην αναφορά αυτή ο κ. Ζαχαρίου εκθέτει τις απόψεις του, δηλαδή υπερασπίζεται τον εαυτό του. Και καταλήγει ότι «η έκφραση δυσαρέσκειας από την πλευρά σας με οδηγεί να υποβάλω την παραίτησή μου». Αλλά σύμφωνα με συνεργάτες του κ. Μανούση, «ο κ. Ζαχαρίου παρά την υποβολή παραίτησης παρέμεινε στο πλευρό του υπουργού ως τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2007. και υπενθυμίζουμε ότι μόλις πριν από λίγες μέρες ο κ. παυλίδης έλεγε δημοσίως ότι «στηρίζει απόλυτα τον πρώην συνεργάτη του Παναγιώτη Ζαχαρίου».

Ο δικηγόρος του κ. Ζαχαρίου, κατέθεσε για λογαριασμό του υπόμνημα όπου λέει μεταξύ άλλων: Ο κ. Μανούσης είναι γνωστός στους κύκλους της ΝΔ από την εποχή που ήταν γενικός γραμματέας του ΥΠΕΧΩΔΕ αλλά και νωρίτερα, ενώ εγώ τον γνώριζα από τη συμμετοχή του σε διάφορες κομματικές συναντήσεις. Επίσης από την περίοδο της θητείας μου στο υπουργείο Αιγαίου και νησιωτικής πολιτικής κατά τις επαφές με πολλούς συνεργαζόμενους με αυτό, μεταξύ αυτών και με τον κ. Μανούση, ο οοίος επισκεπτόταν το υπουργείο πότε για θέματα της ακτοπλοίας, που τον ενδιέφεραν, και πότε ως μέλος του ΔΣ της Ένωσης των Ακτοπλόων.

Πράγματι έγιναν κάποιες επισκέψεις στο γραφείο του κατόπιν προσκλήσεώς του σε φιλικό κλίμα. Μια φορά με κάλεσε για να δώ τις νέες του εγκαταστάσεις. Η επίσκεψη του Δεκεμβρίου ήταν εθιμοτυπική για τις εορτές των Χριστουγέννων, όπως συμβαίνει μεταξύ γνωστών και κομματικών φίλων. Σε καμία από τις επισκέψεις δεν συζητήθηκαν θέματα προσωπικά εμού ή του κ. υπουργού. Αντίθετα ο κ. Μανούσης μου εξέθετε τα διάφορα προβλήματά του και διαμαρτυρόταν όπως και όταν ερχόταν στο υπουργείο, για την αργοπορία των υποθέσεων του στο υπουργείο. Τα όσα υποστηρίζονται από τον κ. Μανούση είναι προδήλως αβάσιμα και αόριστα και ελέχθησαν για να εξυπηρετήσει τις ενέργειές του και τους σκοπούς του και να ασκήσει με αυτόν τον τρόπο πίεση».

Αυτά πριν από τις εκλογές. Μετά τις εκλογές καταθέτει νέο υπόμνημα κι αφού προηγουμένως έχει γίνει ο Μανούσης πιο συγκεκριμένος.
«Ο κ. Μανούσης εντός πέντε μηνών εμφανίζεται απολύτως συνεπής στις δεσμεύσεις του ότι θα κάνει τα πάντα για να αναστατώσει την πολιτική ζωή του τόπου αν δεν γίνει το θέλημά του, να πάρει δηλαδή τις γραμμές που νομίζει ότι δικαιούται έναντι όλων και έναντι του νόμου. Εντός λοιπόν αυτών των πέντε μηνών και μη δυνάμενος να περιμένει τις όποιες δικαστικές αποφάσεις που αφορούν τις εταιρίες του αλλά και για να επιτύχει τους εκβιαστικούς σκοπούς του, ξεδιπλώνει πλέον το κουβάρι της συνομωσίας του.

Στις 29.10.2007 ο κ. Μανούσης θυμάται ξαφνικά τεράστια ποσά της τάξεως των 75.000 έως 800.000 ευρώ τα οποία τάχα μου έδωσε, τα οποία δεν είχε αναφέρει στην προηγούμενη κατάθεσή του στις 14 Μαίου. Πράγματι εντυπωσιακή βελτίωση της μνήμης του κ. Μανούση, ο οποίος πλέον θυμάται και λεπτομέρειες. Θυμάται επιταγές, καταβολές μετρητών, προετοιμασία υπαλλήλων του, επίκληση μαρτύρων και αποδεικτικών μέσων. Όψιμα όμως. Το εξοργιστικότερο όμως όλων είναι η δικαιολογία που επικαλείται για τη μη είσπραξη των επιταγών, ότι τάχα δηλαδή είχε αποκαλυφθεί το «σκάνδαλο». Οι ίδιοι όμως οι μάρτυρες που επικαλείται τον διαψεύδουν».

Τι λέει τώρα, ο κ. Μανούσης στην κατάθεσή του; Περιληπτικά:
▅ «Ο κ. Παυλίδης γνώριζε από την πρώτη στιγμή για τα χρήματα ύψους άνω των 800.000 ευρώ που έδωσα συνολικά στον κ. Ζαχαρίου»
▅ «Τι άλλο μου έμενε να κάνω όταν ο υπουργός με παρέπεμπε στον διευθυντή του για να επιλυθούν τα προβλήματα της εταιρείας μου;»
▅ «Ο διευθυντής είναι απόλυτα κατευθυνόμενος από τον υπουργό Αιγαίου. Οι όποιες ευθύνες βαραίνουν αυτόν και όχι τον κ. Π. Ζαχαρίου»
«Ε δινα χρήματα στον υπουργό Αιγαίου κ. Αρ.Παυλίδη για να έχω προστασία! Μου ζητούσαν χρήματα για την αγορά διαμερίσματος στη θυγατέρα του υπουργού, για παλιά χρέη του κ.Ζαχαρίου αλλά και για να “εξασφαλίσουν τα γεράματά τους”,όπως χαρακτηριστικά έλεγαν».
Επιπλέον ο κ. Μανούσης αναφέρει ότι μίλησε για την «εκβίαση» στον πρώην βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Κ. Ζαχαράκη για να ενημερώσει τον διευθυντή του γραφείου του Πρωθυπουργού κ. Ι.Αγγέλου γιατί δεν μπορούσε να τον συναντήσει παρά τις προσπάθειές του.

Και αναλυτικά:
Η κατάθεση του κ. Μανούση τον Οκτώβριο του 2007 έχει ως εξής: Φώτης Μανούσης: «Ο κ. Ζαχαρίου από κοινού με τον υπουργό τον κ. Παυλίδη με υποχρέωσαν, προκειμένου να μετέχω ισότιμα στους διαγωνισμούς του υπουργείου του, να καταβάλω κάποια ποσά προκειμένου αυτοί να αντεπεξέλθουν στα αυξημένα έξοδα που είχαν, π.χ. αγορά διαμερίσματος στη θυγατέρα του υπουργού, παλαιά χρέη του Ζαχαρίου προς τρίτους και όπως έλεγε χαρακτηριστικά “να εξασφαλίσουμε τα γεράματά μας”, την τελευταία φράση την έλεγε ο κ. Ζαχαρίου για λογαριασμό του υπουργού. Εξάλλου τι άλλο μου έμενε να κάνω όταν ο ίδιος ο υπουργός με παρέπεμπε στον διευθυντή του για να μου επιλύσει τα προβλήματα της εταιρείας μου και συνεχώς μου “κόβουν” τη συμμετοχή της εταιρείας μου από τους διαγωνισμούς των άγονων γραμμών. Ενώ την ίδια στιγμή τις ίδιες γραμμές “δώριζαν” με απευθείας ανάθεση σε συγκεκριμένη εταιρεία. Ουσιαστικά τα χρήματα τα έδινα για “προστασία”». Εισαγγελέας Εφετών: Πόσα ακριβώς χρήματα δώσατε, πότε, σε ποιον, με ποιον τρόπο, πόσες φορές και πώς μπορείτε να αποδείξετε το γεγονός αυτό; Φώτης Μανούσης: «Μπορώ να καταθέσω ότι μαζί με μετρητά και μεταχρονολογημένες επιταγές το ποσό ξεπερνάει τις 750.000-800.000 ευρώ. Βέβαια, οι μεταχρονολογημένες επιταγές μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου δεν εισπράχθηκαν. Τα μετρητά τα οποία ανέρχονται από 125.000 ως 150.000 κατεβλήθησαν στο γραφείο μου από τον κ. Ζαχαρίου για λογαριασμό της ομάδος του, δηλαδή τον υπουργό κ. Παυλίδη και λοιπούς που δεν γνωρίζω. Το γεγονός αυτό της παράδοσης των παραπάνω χρημάτων σε μετρητά στον κ. Ζαχαρίου μπορεί να αποδειχθεί και από τους υπαλλήλους μου που συγκέντρωσαν τα χρήματα και είναι καταγεγραμμένο από το σύστημα βιντεοσκόπησης. Επίσης είναι καταγεγραμμένη και η παράδοση στον κ. Ζαχαρίου των μεταχρονολογημένων επιταγών που του δόθηκαν για τον ίδιον σκοπό». Εισαγγελέας Εφετών: Γνωρίζετε να μας πείτε ποιες ακριβώς είναι αυτές οι επιταγές; Φώτης Μανούσης: «Οι επιταγές αυτές οι οποίες, όπως είπα, δεν εξαργυρώθηκαν είναι οι υπ΄ αριθμόν 43313484-4 αξίας 100.000 ευρώ, 43313483 αξίας 100.000 ευρώ, 43313482-8 αξίας 100.000 ευρώ, 43313488-7 αξίας 100.000 ευρώ, 33313489-5 αξίας 100.000 ευρώ και 43313490-9 αξίας 25.000 ευρώ. Οι παραπάνω επιταγές ήταν της Εμπορικής Τράπεζας». Εισαγγελέας Εφετών: Μπορείτε να μας προσκομίσετε αντίγραφο της βιντεοσκόπησης της παράδοσης των χρημάτων και των επιταγών στον κ. Ζαχαρίου; Φώτης Μανούσης: «Πιστεύω πως τεχνικά μπορεί να γίνει σίγουρα. Ομως μπορώ να εκτυπώσω από τον σκληρό δίσκο κάποια σειρά φωτογραφιών». Εισαγγελέας Εφετών: Παρακαλούμε να μας επαναλάβετε για ποιους λόγους υποκύψατε στους εκβιασμούς του κ.Ζαχαρίου και δώσατε τα χρήματα σ΄ αυτόν. Φώτης Μανούσης: «Οταν η εταιρεία μου συμμετέχει με κάθε νομιμότητα στους διαγωνισμούς του υπουργείου και συνεχώς με κάποιες προφάσεις “κόβομαι”, όταν σκανδαλωδώς χαρίζει με απευθείας ανάθεση τις προαναφερόμενες γραμμές χωρίς καμία νομιμότητα, όταν επισκεπτόμενος τον ίδιον τον υπουργό για να διαμαρτυρηθώ γι΄ αυτήν την αντιμετώπιση με παραπέμπει στον διευθυντή του λέγοντας “κοίτα να τα συζητάς μαζί του και να τα βρεις”, δεν είχα άλλη λύση από το να δεχτώ ως κάτι το φυσιολογικό τη συμμετοχή μου στις οικονομικές ανάγκες. Εξάλλου αν διαβάσει κανείς προσωπικά το σχέδιο επιστολής μου που σας παραδίδω με ημερομηνία 14 Απριλίου 2007 και την οποία απηύθυνα στον υπουργό κ. Τέλη Παυλίδη, θα βγάλετε εύκολα συμπεράσματα. Θα ήταν παράλειψή μου να μη δηλώσω ότι ο διευθυντής του είναι απόλυτα κατευθυνόμενος από τον υπουργό του. Και οι όποιες ευθύνες βαραίνουν τον υπουργό και όχι τον Ζαχαρίου που ενεργούσε ως εκτελεστικό όργανό του». Εισαγγελέας Εφετών: Γιατί δεν υποβάλατε μήνυση σε βάρος του Παναγιώτη Ζαχαρίου όταν αυτός ήρθε στο γραφείο σας και του δώσατε τα χρήματα και τις επιταγές που σας ζήτησε εκβιαστικά; Φώτης Μανούσης: «Οπως δήλωσα παραπάνω ο Ζαχαρίου ενεργούσε κατ΄ εντολήν του Αριστοτέλη Παυλίδη. Εξάλλου για τον κ. Παυλίδη ενημέρωσα τον κ. Κ. Ζαχαράκη αλλά και τον τότε πρόεδρο της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας κ. Αν. Καραμάριο. Το γεγονός ότι ο κ. Παυλίδης δεν συμπεριελήφθη στη νέα κυβέρνηση για μένα είναι απόδειξη ότι οι καταγγελίες μας ελήφθησαν υπ΄ όψιν και εν πάση περιπτώσει τα αντανακλαστικά του πρωθυπουργικού γραφείου λειτούργησαν κατά τον πλέον νόμιμο τρόπο». Εισαγγελέας Εφετών: Πιστεύετε ότι ο υπουργός κ. Παυλίδης είχε ενημερωθεί για τα χρήματα που είχατε καταβάλει στον κ. Ζαχαρίου; Φώτης Μανούσης: «Το θεωρώ απολύτως δεδομένο, όπως εξάλλου μου έλεγε ο κ. Ζαχαρίου». Εισαγγελέας Εφετών: Γιατί αναθέσατε στον τέως βουλευτή κ. Ζαχαράκη να μεταφέρει στον κ. Αγγέλου, διευθυντή του γραφείου του Πρωθυπουργού,τις καταγγελίες σας σε βάρος του κ. Παυλίδη; Φώτης Μανούσης: «Γιατί παρά τις προσπάθειές μου δεν μπορούσα να δω τον κ. Αγγέλου και γιατί θεωρούσα τις λύσεις σε τέτοιες καταστάσεις μπορεί να τις δώσει κάποιος από πολύ ψηλά».

Να ξεφύγω δεν μπορούσα, καθως έβγαινα απ' την Προύσα...είχα ράψει στο σακάκι δυό σακούλες με μαυράκι,και στα κούφια μου τακούνια,ηρωίνη ως τα μπούνια

Ή υπάρχει ηθικό θέμα ή δεν υπάρχει. Όταν ερευνούμε το ποιόν ακριβώς λάδωσε η Ζήμενς, για έναν υπουργό είναι αρκετό ότι έκαναν ένα ιδιωτικό ταξιδάκι αναψυχής στο εξωτερικό. Αυτό μόνον η κυβέρνηση δεν το καταλαβαίνει. Ποιός θα πείσει τώρα τους πολίτες ότι δεν συνδύασαν το τερπνό με το ωφέλιμο; Μπορεί να αδικείται ο Μιχάλης Λιάπης, από τα πρωτοσέλιδα δύο εβδομάδων πλέον, αλλά αυτή είναι η πολιτική. Πρέπει και να φαίνεσαι.

Εδώ οι άλλοι δεν φαίνονται. Εδώ πήγαν οι χρηματιστές μέλη της ΝΔ και δήλωσαν ότι άνοιξαν λογαριασμούς, δέχτηκαν λεφτά, και έδωσαν μετρητά, μόνο λόγω γνωριμίας και φιλίας. Δηλαδή τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια. Και μιλάμε για πολιτικές ευθύνες και για πολιτική στάση. Όχι για ποινικές ευθύνες. Δεν είμαστε δικαστήριο. Τα κόμματα όμως πρέπει να λειτουργούν αλλιώς. Το ΠΑΣΟΚ πράγματι λειτούργησε έτσι στην περίπτωση Τσουκάτου Μαντέλη. Καταλόγισε τις πολιτικές ευθύνες ασχέτως της Δικαιοσύνης.

Η ΝΔ επίσης έπρεπε να πιάσει τα μέλη της που άνοιξαν λογαριασμούς και εκλήθησαν από τον ανακριτή να πουν πού πήγαν τα λεφτά. Και πουν δεν πουν, να τεθούν εκτός κόμματος και να βρουν με τη Δικαιοσύνη τα υπόλοιπα. Οι πολιτική συμπεριφορά ενδιαφέρει τα κόμματα. Στους χρηματιστές δεν θα επ[ιβάλει ποινή. Απλώς δεν θα μπορούν να παίζουν τέννις με υπουργόυς της ΝΔ όπως κάνουν ως τώρα ή όπως έκαναν ως τώρα.

Δεν είναι σωστό όμως να αποπροσανατολίζεται η συζήτηση στο δωμάτιο 304 του Λιάπη και το 306 του Χριστοφοράκου. Δηλαδή τι άλλο να ψάξει κανείς, αν δεν ιδρώνει το αυτί κανενός; Να ψάξουμε και το ρούμ σέρβις μήπως έφαγαν πρωϊνό μαζί ή αν κάθονταν σε διπλανά τραπέζια; Θα εξευτελίσουμε τη συζήτηση ή θα αποφασίσει η Βουλή να ερευνήσει σοβαρά που πήγαν όχι το ένα εκατομμύριο μάρκα του Τσουκάτου μόνον, αλλά τα 100 εκατομ που είναι το 2% των συμβάσεων. Για τον Λιάπη μικρό ενδιαφέρον έχει το ταξίδι, αλλά μεγαλύτερο έχουν οι συμβάσεις που υλοποιήθηκαν ή υπογράφηκαν επί υπουργίας του. Το 2% πήγε στο κόμμα; Ή το έφαγαν οι ενδιάμεσοι και τα κρατικά στελέχη στο ενδιάμεσο στάδιο πριν από το ταμείο του κόμματος;

Όπως ακριβώς δεν απαλλάσσεται ο Σημίτης επειδή ο Τσουκάτος έκανε τη συμφωνία με τον Χριστοφοράκο, Όπως ακριβώς δεν απαλλάσσεται ούτε ο Παπανδρέου που είναι τώρα ο αρχηγός του ίδιου κόμματος και βλέπετε ότι παρά τη θαρραλέα στάση του το κόμμα του πληρώνει το πολιτικό κόστος…Η στάση που τηρεί ο Καραμανλής είναι ότι κάνει ανήσυχο ύπνο κάθε βράδυ γιατί δεν ξέρει τι θα του ξημερώσει. Κάθε μέρα μπορεί να βρεθεί κάποιος που να αποκαλύψει μα σε δημοσιογράφο μα σε ανακριτή, ότι ναι κουβάλησα κι εγώ μια βαλίτσα. Και όλοι ξέρουμε ότι υπάρχουν παραπονούμενοι. Κάποιοι μένουν πάντα στην απέξω και δεν έχουν αντίρρηση να αποκαλύψουν αυτά που γνωρίζουν.

Οι πολιτικοί ηγέτες δεν μπορούν να κάνουν τον ανήξερο και να λένε μέσα τους ότι αφού δεν τα πήρα εγώ προσωπικά, δεν με ενδιαφέρει κι αν αποκαλυφθεί ότι τα πήρε κάποιος άλλος. Το πολιτικό κόστος φυσικά είναι άλλη παράμετρος. Και ο Ρουσόπουλος το ξέρει πολύ καλά. Την ώρ5α που ο πολίτης μετράει τα λίγα ευρουδάκια που παίρνει ως επίδομα άδειας και δεν του φτάνουν για να αγοράσει ρούχα στις εκπτώσεις και για να πάει διακοπέςμ τότε εκνευρίζεται να διαβ΄λαζει στην εφημερίδα, ότι κάποιοι άλλοι κουβάλαγαν τις βαλίτσες με τις μίζες. Γιατί ξέρει ότι γι αυτό δεν του φτάνουν εκείνου τα ευρουδάκια. Γιατί έχει πληρώσει αυτός τις μίζες και τα πολυτελή γραφεία. Από χρήμα του φορολογούμενου πολίτη προέρχονται και τα έργα που αναλαμβάνει η Ζήμενς και από αυτά προκύπτει και το 2% που πάει στα κόμματα.

Αν όμως η Ζήμενς μπορεί και δίνει το 2% από τις συμβάσεις στα κόμματα, θα έπρεπε ένας τίμιος πρωθυπουργός να πεί αμέσως…Ότι θέλω να μου πείτε αναλυτικά πόσα δώσατε σε κάθε κόμμα. Αν δεν μου πείτε σε 24 ώρες, θα σας παρακρατήσω αυτό το 2% για να πάει στα κόμματα αντί να βγεί από τον κρατικό προϋπολογισμό. Και τα χρήματα που θα πήγαιναν στα κόμματα θα πάνε στους φτωχούς που δεν τους φτάνουν για να ζήσουν. Και επιπλέον φυσικά θα τιμωρηθείτε παραδειγματικά και σαν άτομα, γιατί αντί να κάνετε επίσημη δωρεά στο κράτος και να έχετε και φορολογική απαλλαγή, κάνατε λάδωμα και διαφθείρατε αθώους πολιτικούς, χώρια που δεν δώσατε τίποτα στο ΚΚΕ.

Κυρίως όμως οφείλει ένας πρωθυπουργός να βγάλει απόφαση που να λέει, ότι μέχρι να συμμορφωθεί η Ζήμενς δεν θα ξαναεισπράξει δραχμή και δεν θα ξαναπάρει μέρος σε διαγωνισμό του δημοσίου για δέκα χρόνια. Θα ζήσουμε και χωρίς την τεχνολογία της Ζήμενς. Θα αγοράσουμε από ανταγωνιστές της. Δεν μπορεί η εταιρία να μην έχει καμία ευθύνη. Και επιπλέον να πεί και στους υπόλοιπους προμηθευτές του δημοσίου, άλλες 100 εταιρίες σαν τη Ζήμενς… ότι και για σας ισχύει το ίδιο. Από τις καλύτερες προσφορές και από τα καθαρά σας κέρδη βγάζετε κι εσείς ένα 2% και το δίνετε σε φίλους σας για να παίρνετε δουλειές από το δημόσιο. Αν δεν καταθέσετε τώρα το 2% για τα λεφτά που έχετε πάρει, δεν θα ξαναπάρετε. Αν όμως το έχετε ήδη δώσει, θέλω αναλυτικό κατάλογο με πόσα δώσατε και σε ποιόν και θα τα αφαιρέσω από το 2% που οφείλετε…



-Με SIEMENS-TOURS
Είναι θλιβερή η εικόνα μιας κυβέρνησης που περιμένει να δεί τις αποδείξεις πληρωμής και την πιστωτική κάρτα με την οποία πληρώθηκαν τα εισητήρια του υπουργού, για να αποφασίσει αν η κάλυψη που θα δώσει θα είναι πλήρης ή όχι. Με επιφύλαξη ή με αστερίσκο; Άρα περιμένει από τις εφημερίδες να της πούν αν πρέπει ή αν αντέχει να διατηρεί υπουργούς ή όχι. Τα παραστατικά που έδωσε χθες στη δημοσιότητα ο Μιχάλης Λιάπης απλώς θα τροφοδοτήσουν τη δημοσιογραφική έρευνα λίγες μέρες. Και τα κενά θα γεμίσουν με δυσάρεστα ρεπορτάζ. Ήδη η κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ γκρινιάζει και σιωπά…
Ο Πέτρος Τατούλης στο ιστολόγιό του κάνει έναν έμμεσο παραλληλισμό της υπόθεσης με την περίπτωση Πάχτα, σημειώνοντας ότι ο υφυπουργός του ΠΑΣΟΚ αποπέμφθηκε άμεσα, εξαιτίας της τροπολογίας υπέρ επιχειρηματία που επιχείρησε να περάσει.


Την ίδια ώρα, σύμφωνα με δηλώσεις υπαλλήλου του ξενοδοχείου Kempinski στο κανάλι Alter, εκτός του Μ.Λιάπη, κατά τις επίμαχες ημερομηνίες στο ξενοδοχείο διέμειναν ακόμη οι κ. Χριστοφοράκος και Λασκαρίδης. Στο ίδιο ρεπορτάζ, η υπεύθυνη λογιστηρίου του ξενοδοχείου διαβεβαίωσε ότι το δωμάτιο 304 του Μ.Χριστοφοράκου και το δωμάτιο 306 του Μ.Λιάπη εξοφλήθηκαν με δύο διαφορετικές πιστωτικές κάρτες.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Νομάρχης Θεσσαλονίκης Παναγιώτης Ψωμιάδης, που τόνισε: «Έξω απ' το μαντρί όποιος και να είναι και να πάει να αποδείξει την αθωότητά του στην Δικαιοσύνη».
Επίσης, ο βουλευτής της ΝΔ Χρήστος Μαρκογιαννάκης μιλώντας στο ραδιόφωνο του Alpha δήλωσε: «Να βγουν στη φόρα τα πάντα και η πιο μικρή λεπτομέρεια και μετά, όσον αφορά τα πρόσωπα, να τους αποδοθούν οι ευθύνες, που μπορεί να τους αποδοθούν λόγω και των παραγραφών, ποινικές ευθύνες, πολιτικές ευθύνες». «Αν ήμουνα εγώ στη θέση του υπουργού θα με είχα διασύρει στην πλατεία Συντάγματος»
Παράλληλα, το ΠΑΣΟΚ είχε ζητήσει την παραίτηση του υπουργού Πολιτισμού, χαρακτηρίζοντάς τον έκθετο, αφού μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε δημοσιοποιήσει παραστατικά που να επιβεβαιώνουν τα λεγόμενά του, όπως είχε προαναγγείλει.
Παρέμβαση Μπάγια
«Είναι βέβαιο ότι η Δικαιοσύνη δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτελεί χώρο επίλυσης πολιτικών ζητημάτων ούτε ασφαλώς πεδίο πολιτικών αντιπαραθέσεων, είπε ο πρόεδρος των εισαγγελέων κ. Σωτ. Μπάγιας. Πιστεύω ότι με τη διαπίστωση αυτή μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν όλοι τη συμφωνία μας αυτή να την εφαρμόσουμε και στην πράξη.Απογοήτευση των πολιτών
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα δημοσκόπησης της εταιρίας Metron Analysis, που παρουσίασε το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Mega, στην πλειοψηφία τους οι πολίτες εμφανίζονται απαισιόδοξοι για τα θέματα διαφθοράς. Σε ερώτηση ποιο κόμμα θεωρείτε ότι μπορεί να αντιμετωπίσει τη διαφθορά καλύτερα, το 23,1% απάντησε η ΝΔ, το 15,8% το ΠΑΣΟΚ, ενώ το 43,3% απάντησε κανένα από τα δύο κόμματα.

Θα σαλτάρω,θα σαλτάρω,τη ρεζέρβα να τους πάρω!

(γέρνω αριστερά ή μου φαίνεται;)

Η Ζήμενς είναι μία από τις μεγάλες εταιρίες που διοχετεύουν πολιτικό χρήμα στα κόμματα. Αλλά δεν συζητάμε για τα κόμματα, αλλά για τις εταιρίες που τα δίνουν μόνον. Και δεν συζητάμε για όλες τις εταιρίες αλλά μόνον για τη Ζήμενς. Αλλά δεν συζητάμε για τα 100 εκατομμύρια που βγαίνουν ως 2% των συνολικών παραγγελιών και συμβάσεων. Η κυβέρνηση επιμένει για του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι πρέπει να συζητάμε μόνο για ένα εκατομμύριο μάρκα που ο Τσουκάτος λέει ότι πήγε στο ΠΑΣΟΚ. Τα υπόλοιπα πρέπει να τα ξεχάσουμε γιατί αν τα κουκουλώσουμε, αν δεν αποκαλυφθούν είναι σαν να μην δόθηκαν και να μην τα πήραν ποτέ…

Αλλά και για τα υπόλοιπα χρήματα που πήγαν σε γαλάζιους χρηματιστές αλλάζοντας χέρια μέσω οφ σόρ εταιριών και ξένων τραπεζών, πρέπει να πιστέψουμε ότι πήγαν στα χέρια του Μιχάλη Χριστοφοράκου και έμειναν εκεί. Δηλαδή το 2004 που δεν έχει γίνει καμία αλλαγή στη Ζήμενς αλλά μόνο στην κυβέρνηση, ο Χριστοφοράκος ψάχνει κάποια οργανωμένα μέλη της ΝΔ να τον βοηθήσουν να βαφτίσει μαύρο και αφορολόγητο χρήμα της εταιρίας του, απλώς για να έχει μάρτυρες φίλους της κυβέρνησης ότι πήρε τα λεφτά μετρητά και οι ίδιοι μεσολάβησαν μόνον για φιλική εξυπηρέτηση. Εν΄λω ως το 2004 που ήταν κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ η Ζήμενς ακολουθοπύσε άλλα κανάλια όπου ζητούσε αντίστοιχα την ίδια εξυπηρέτηση από φίλους του ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή θα κουφαθούμε μ’ αυτά που ακούμε. Ο Μιχάλης Χριστοφοράκος, ο ισχυρός άνδρας μια ςμεγάλη ς εταιρίας μοστράρει λεφτά σε φίλους του ΠΑΣΟΚ όταν κυβερνάει το ΠΑΣΟΚ και σε φίλους της ΝΔ όταν κυβερνάει η ΝΔ από βίτσιο. Θέλει να ξέρουν αυτοί που κυβερνάνε ότι η Ζήμενς έχει λεφτά. Σόου μη δε μάνεϋ… αλλά μόνον σόου γίνεται. Μετά τους τα παίρνει από τα χέρια και από τους λογαριασμούς αφού τους αφήσει να τα χαϊδέψουν επί 24 ώρες και τα ξαναβάζει στην κάσα. Από τότε μην τα είδατε. Τα έφαγε ο Χριστοφοράκος ο οποίος αν και είναι ο νούμερο ένα της Ζήμενς είναι αυτός που την κλέβει…Δηλαδή είναι ηλίθιοι αυτοί οι Γερμανοί και έχουν βάλει το λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Τον κλέφτη επικεφαλής… και με το 2% του τζίρου, στην Ελλάδα, σίγουρα ο Χριστοφοράκος θα είχε αγοράσει ολόκληρη τη θυγατρική και τη μητρική αν ήταν οικονόμος και δεν έτρωγε τα λεφτά στα μπουζούκια με τους φίλους του και σε ταξίδια με ιδιωτικά αεροσκάφη και με πολυτελείς διαμονές σε σουίτες στα καλύτερα ξενοδοχεία όπου μόνον υπουργοί μπορούν να πληρώσουν. Απλώς ήθελε να συναναστρέφεται υπουργούς και να αναπνέει τον ίδιο αέρα που αναπνέουν και αυτοί.

Αυτά εμείς τώρα 2-3 μέρες τα ακούμε και βουίζουν τα αυτιά μας… κάνει παράσιτα ο εγκέφαλός μας που δεν μπορεί να τα επεξεργαστεί. Φανταστείτε τι έχει πάθει ο εισαγγελέας, τι ζημιά έχει πάθει ο ειδικός ανακριτής που τα ακούει επί 18 μήνες. Γι αυτό ο άνθρωπος έχει ζαλιστεί και έχει καταλάβει ότι έχουν γίνει κάποια εγκλήματα σε βαθμό κακουργήματος, αλλά δεν έχει καταλάβει ποιος τα έχει κάνει. Γιατί του ανθρώπου του έχουν φορτώσει και πολλές σοβαρές υποθέσεις. Δεν είναι η μόνη. Επειδή λοιπόν τσαντίζεται που δεν μπορεί να προφυλακίσει κανέναν από αυτή την υπόθεση για να μην αλλοιώσει τα στοιχεία και να μην εξαφανίσει στοιχεία επιβαρυντικά… ξεσπάει στις άλλες υποθέσεις, όπως του Ζαχόπουλου. Ακούει κάθε μέρα τον κυβερνητικό εκπρόσωπο και τον γραμματέα του κόμματος που λένε ότι χειροπιαστά πράγματα υπάρχουν μόνον για το ΠΑΣΟΚ και ο άνθρωπος κοντεύει να σαλτάρει. Σου λέει κυβερνάει ακόμα το ΠΑΣΟΚ και η Ζήμενς όταν θέλει να οργανώσει ένα ταξίδι για ΠΑΣΟΚτζή, τον αποκαλεί υπουργό; Αντιθέτως στην υπόθεση Ζαχόπουλου η οποία είναι μια υπόθεση απόπειρας αυτοκτονίας έχει προφυλακίσει τους πάντες που ήρθαν σε επαφή με τον πρώην γενικό γραμματέα και τον σύγχυσαν σε σημείο να σαλτάρει κι αυτός από τον 4ο όροφο. Ποιος τον σύγχυσε τον Ζαχόπουλο; Η πρώην ερωμένη του που ήθελε και διορισμό για να του κάτσει; Στον Κορυδαλλό η 34χρονη. Είχε και δικηγόρους η 34χρονη; Μέσα και οι δικηγόροι. Είδαν και κανέναν δημοσιογράφο; Μέσα και οι δημοσιογράφοι. Σε λίγο θα βάζουν μέσα και τις γυναίκες τους και τις γκόμενές τους και τις καθαρίστριες. Τι να κάνουν κι αυτοί κάποιον πρέπει να βάλουν μέσα. Τον αόρατο Χριστοφοράκο θα βάλουν μέσα; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα γιατί τότε θα αρχίσει να μιλάει. Ενώ η 34χρονη μπήκε μέσα πάλι για τον ίδιο λόγο. Για να σταματήσει να μιλάει σε δικηγόρους και σε δημοσιογράφους…Τι νας σας πώ… μάλλον κι εγώ έχω σλατάρει γιατί αυτά που λέω δεν μου ακούγονται λογικά γι αυτό λέω να φύγω για διακοπές. Μία και σήμερα μου μείνανε…ελπίζω να το αντέξω…

Άντε να κουρευτείτε ρε ρεζίληδες...

Εγώ πάντως αν ήμουνα χθες Γιώργος Παπανδρέου, θα διέγραφα προειδοποιητικά για μία εβδομάδα τον Βαγγέλη Βενιζέλο, γιατί αυτό δεν είναι κόμμα πλέον είναι καλοκαιρινό σινεμά. Βέβαια αν ήμουνα Παπανδρέου θα είχα κάνει και καμιά πεντακοσαριά πράγματα από την επανεκλογή ως τώρα που ο Παπανδρέου παρέλειψε να κάνει, κι έτσι έγινε καλοκαιρινό σινεμά. Αλλά αυτό το πράμα δεν είναι κόμμα πλέον. Να έχει προαναγγείλει ο πρόεδρος του κόμματος εδώ και μέρες ότι θα κάνει γενική συνέντευξη Τύπου όπου θα θέσει ζητήματα της κάθαρσης που είναι όλης της εβδομάδας η επικαιρότητα η οποία έχει κατακλύσει τα πάντα και έχει εκτοπίσει και το σημαντικότερο ζήτημα, αυτό της ακρίβειας και να βγαίνει μια μέρα πριν ο Βενιζέλος και να δίνει συνέντευξη ποταμό επί παντός επιστητού, να λέει πλήρης εσωστρέφειας τη γνώμη του για το ΠΑΣΟΚ που θέλει και το οποίο δεν είναι αυτό στο οποίο ανήκει, ή να λέει ότι εμένα δεν με έχει καλέσει κανένας να πώ τη γνώμη μου σε κανένα όργανο και αναγκάζομαι να δίνω συνεντεύξεις για να μιλήσω και γενικά να δίνει την εντύπωση ότι είμαστε από δυό χωριά χωριάτες.

Και προφανώς ο βενιζέλος επειδή έχει επενδύσει πολλά, έχει υπομονή να κάτσει στο ΠΑΣΟΠΚ ακόμα κι αν είναι χειρότερη η κατάσταση. Αλλά ο απλός πολίτης που δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με την ακρίβεια, δεν μπορεί να κάθεται να χάνει την ώρα του με αυτά τα στελέχη που έχουν κάνει ιδεολογία το ατομικό τους πολιτικό μέλλον. Δεν με ενδιαφέρουν εμένα ως πολίτη οι πολιτικές αγωνίες για το μέλλον του Βενιζέλου και του Παπανδρέου, αν θα γίνει δικηγόρος ή καθηγητής πανεπιστημίου. Σίγουρα δεν θα χαθούν θα τα καταφέρουν μια χαρά.

Οι πολίτες περιμένουν να ακούσουν κάτι για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και αντί γι αυτό ακούν για τις σακούλες με τα λεφτά που από τον πέμπτο όροφο κατέβαιναν στο δεύτερο όροφο, για τις φρεγάτες, για το μετρό, για το C4I, για το οποίο όλοι ξέρουμε ότι ήταν τα λύτρα που πληρώσαμε ως χώρα στις ΗΠΑ για να γίνουν χωρίς δυσφημιστικά δημοσιεύματα σε θέματα ασφάλειας οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Αντί για την κερδοσκοπία των τραπεζών τις οποίες πληρώνουμε όλοι οι Έλληνες από το υστέρημά μας να κάθομαι να ακούω παπάρες για την πολύ μικρή αίρεση των καθαρών στη δυτική εκκλησία, το ΠΑΣΟΚ που μικραίνει και άλλες τρίχες. Μα φυσικά δεν πρόκειται να κάτσει να ασχοληθεί ο πολίτης με δύο ωρών ομφαλοσκόπηση και προσωπική αγωνία στελεχών του ΠΑΣΟΚ. Όπως δεν κάθεται και στα σωματεία να ακούει επί δύο ώρες παπάρες για τις παγκόσμιες ιμπεριαλιστικές πιέσεις πριν ακούσει την πρώτη κουβέντα για τα προβλήματά του. Τους ρίχνει μια μούτζα και αφήνει τους συνδικαλιστές να συζητάνε μόνοι τους για την παγκοσμιοποίηση. Να μην τους ενοχλεί κιόλας.

Κανονικά βέβαια θα έπρεπε να υπάρχει ένας προγραμματισμός των στελεχών να εμφανίζονται και στα κανάλια, και στην επαρχία και στην Αθήνα και στις γειτονιές και με βάση κάποιο πρόγραμμα να αξιοποιούνται όλα τα στελέχη. Κι αν υπάρχει ενδιαφέρον από τους δημοσιογράφους για τις απόψεις του βενιζέλου να εκμεταλλευτεί το ΠΑΣΟΚ αυτή την εμβέλεια του στελέχους και να του αναθέσει να μιλάει για την ακρίβεια, ή για τους σεισμοπαθείς ή για τις τράπεζες για να χρησιμοποιηθεί η δημοσιότητα υπέρ των λαϊκών προβλημάτων. Όχι να χρησιμοποιείται η δημοσιότητα για να κάνει πρωϊνή ψυχανάλυση το όποιο στέλεχος έχει αγωνία για το μέλλον του… Μην τρελαθούμε…

Ποιος θα μου πεί εμένα για το ρουσφέτι με το οποίο βόλεψαν ως υπαλλήλους κάποιους συνεργάτες του προέδρου της Βουλής των αντιπροέδρων και των κομμάτων, όταν την ψήφισαν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ, ώστε να μην ανοίξει μύτη; Αφού είσαστε ίδιοι και σε τίποτα δεν ξεχωρίζει ο ένας από τον άλλον, ποιος από τους δυό θα καταγγείλει τον άλλον; Στα ρουσφέτια έχετε το μυαλό σας. Πάντα τα δικά σας παιδιά θα τα βολεύετε με δικά μας λεφτά των φορολογούμενων, είτε κυβέρνηση είτε αντιπολίτευση και εμάς θα μας κοροϊδεύετε. Ξέρετε πόσοι και πόσοι Νδκράτες, ΠΑΣΟΚτζήδες και ψηφοφόροι των άλλων κομμάτων έχουν τα παιδιά τους άνεργα χωρίς επίδομα ανεργίας που δεν έχουν δουλειά; Λέτε να τους αρέσει που μάθανε σήμερα – αν το μάθανε – ότι εσείς κάτι δικούς σας τους βολέψατε πάλι;

Η ΖΗΜΕΝΣ είναι μία από τις πολλές...

(το καραβακι μας, όταν το έβγαλε η φουρτούνα στη Μαλτεζάνα)

Άκουγα προηγουμένως τον Ανδρέα Λοβέρδο ο οποίος αναφέρθηκε στο ουσιαστικό μέρος της μεγάλης υπόθεσης πολιτικό χρήμα. Γιατί πολιτικό χρήμα πάντοτε υπήρχε και υπάρχει γιατί έχουν αυξημένο ενδιαφέρον όσοι έχουν περίσσεια χρημάτων, να αποκτήσουν περίσσεια πολιτικής και νομοθετικής επιρροής. Αλλά και οι αδύνατοι που έχουν ανάγκη προστασίας, επειδή είναι πολλοί και έχουν επιρροή κάνουν και τις συμμαχίες τους και εξασφαλίζουν αυξημένη πολιτική και νομοθετική επιρροή. Αυτό είναι το μείζον θέμα που το πολιτικό σύστημα κάνει ότι δεν καταλαβαίνει και το έλασσον είναι η Ζήμενς και η υπόθεση που αποκαλύφθηκε με αμερικανική πρωτοβουλία και εκτέλεση.

Δηλαδή όλες οι μεγάλες εταιρίες διακινούν πολιτικό χρήμα. Και μία από αυτές είναι η Ζήμενς. Αλλά και για τη Ζήμενς από τα 100 δις δρχ που αναλογούν στις συμβάσεις των τελευταίων ετών συζητάμε για το ένα εκατομμύριο μάρκα του Τσουκάτου δηλαδή το πολύ 200 εκατ. δρχ Και το μείζον θέμα δεν είναι ότι κάποιες ιδιωτικές εταιρίες δίνουν χρήματα, αλλά κυρίως ότι το πολιτικό σύστημα τα απορροφά και τα χωνεύει και κάνει την πάπια ή μάλλον κάνει τον τιμητή, τον επιστάτη της διαφάνειας και τον νομοθέτη της διαφάνειας.

Αν η πολιτική επιθυμούσε τη διαφάνεια θα μπορούσε και μπορεί να την επιβάλει δηλαδή να εφαρμόσει τους νόμους που υπάρχουν κατ’ αρχήν για να ανέβει η υπόληψή της. Αλλά δεν εφαρμόζονται οι νόμοι, αλλά αντιθέτως διατηρείται π.χ. η Β’ εκλογική περιφέρεια Αθηνών όπου για να εκλεγείς βουλευτής, οίκοθεν νοείται ότι πρέπει να υπερβείς το όριο των εκλογικών δαπανών. Άρα συνειδητά δεν εφαρμόζουν τους νόμους που ψηφίζουν. Μην κοροϊδευόμαστε τώρα.

Αλλά και τώρα μόλις αν αποφασίσουν να εφαρμόσουν τους νόμους, πάλι θα τα καταφέρουν δεν έχουν πρόβλημα. Ποιος κατάργησε τα αεροπανώ και τις αφισοκολλήσεις; Το ίδιο πολιτικό σύστημα που ψήφισε σχετικό νόμο. Ποιος κατάργησε τα εκλογικά κέντρα στα ισόγεια; Το ίδιο το πολιτικό σύστημα. Ποιος καθιέρωσε τον δωρεάν τηλεοπτικό χρόνο στα κόμματα σε όλα τα κανάλια; Το ίδιο πολιτικό σύστημα. Πού πηγαίνει η κρατική επιχορήγηση στα κόμματα; Κυρίως πηγαίνει στα κανάλια και στον Τύπο γενικά, στις εταιρίες χάρτου και εκτυπώσεων και στις μετακινήσεις ετεροδημοτών με αεροπλάνα, βαπόρια, τραίνα και λεωφορεία. Ας εφαρμόσουν τη νομοθεσία να ψηφίζουν όλοι στον τόπο της κατοικίας τους και τελείωσαν οι δαπάνες για μεταφορές σαν να είναι γραφεία ταξιδιών. Η διαφήμιση επί πληρωμή επίσης θα μπορούσε να καταργηθεί για όλους, αλλά θα δυσαρεστηθούν πέντε ιδιοκτήτες. Εδώ η κυβέρνηση Σημίτη τους χάρισε και το αγγελιόσημο στους εκδότες και φυσικά ο Καραμανλής, διατήρησε αυτή τη σκανδαλώδη επιχορήγηση των καναλαρχών που αποφάσισε ο Σημίτης με τον Πρωτόπαπα…

Δεν υποτιμώ τη σημασία που έχουν οι αποκαλύψεις για τα πρόσωπα που εμπλέκονται στο ένα εκατομμύριο μάρκα όπου εμπλέκεται ο Τσουκάτος. Κι αυτό έχει τη σημασία του όπως και τα πρόσωπα που εμπλέκονται. Γιατί εμπλέκονται π.χ. δέκα πρόσωπα, αλλά μόνο για τα μισά έχουν υπόνοιες ότι κράτησαν και κάτι για τον εαυτό τους. Και ο Γείτονας ήταν στο οικονομικό και ο Χυτήρης αλλά γι αυτούς δεν είπαν τίποτα. Ούτε για τον Σπύρο τον Αυγερινό και για τον Σουμάκη είπε κανείς τίποτα. Πως γίνεται; Γι άλλους λένε εδώ και πολλά χρόνια και για τις εκλογικές τους δαπάνες και για τα μέγαρα και συνήθως είναι στη Β’ Αθηνών. Δε θέλω να πω εγώ ονόματα γιατί θα μου κάνουν μήνυση. Αλλά οι σύντροφοί τους τα λένε πίσω από την πλάτη τους. Μην κάνουν τους ανήξερους…

Είμαστε υπέρ του συμψηφισμού

(Αστυπάλαια πάλι)

Είπαμε ότι και τα δύο μεγάλα κόμματα επιθυμούν στη φάση αυτή, τουλάχιστον οι ηγεσίες τους την κάθαρση ή την εκκαθάριση της υπόθεσης Ζήμενς μια και οι ίδιοι δεν είναι εμπλεκόμενοι… άρα δεν θα έχουν καμιά αντίρρηση. Αυτό κατ’ αρχήν ισχύει, αλλά και ο καθένας φυλάει τα ρούχα του για να έχει τα μισά. Τα μισά το έχει δεδομένο ότι θα τα χάσει, αλλά και δεν τον πολυνοιάζει, με την προϋπόθεση ότι δεν θα του κωλοβώσει το κόμμα. Γιατί αν ο Καραμανλής χάσει από τη ΝΔ ένα κομμάτι που είναι αποφασισμένο να υπερασπιστεί τον εαυτό του της τάξης του 5%, τότε χάνει κάθε πιθανότητα να κυβερνήσει ξανά. Το ίδιο και ο Παπανδρέου, δεν ρισκάρει να χάσει ένα κομμάτι της τάξης του 5% τώρα που δεν βρίσκεται σε τάξη ανόδου, γιατί θα χάσει κάθε πιθανότητα να κυβερνήσει. Ενώ αν βρίσκεται σε φάση ανόδου, τότε πράγματι μπορεί να απορροφήσει τα πάντα και να μην φανεί καμιά διαφορά αντιθέτως και να ενισχυθεί η εικόνα του…

Από την άποψη αυτή, ο Παπανδρέου είναι ένα βήμα μπροστά γιατί έχει 6 χρόνια να κυβερνήσει το ΠΑΣΟΚ άρα έχουν παραγραφεί όλες οι ποινικές ευθύνες για υπουργούς του ΠΑΣΟΚ όπως προβλέπει ο νόμος περί αποφυγής της ευθύνης υπουργών. Σκοπίμως διαστρέφω τον τίτλο γιατί αποδίδει καλύτερα το περιεχόμενο. Άρα αυτοί που κινδυνεύουν από τις αποκαλύψεις είναι οι υπουργοί της ΝΔ κατά την περίοδο 2004-2007 που είναι σχεδόν οι ίδιοι που κυβερνούν και τώρα. Γι αυτό και ο Καραμανλής δεν συνιστά τώρα την εξεταστική επιτροπή, ενώ είναι ενδεχόμενο να τη δεχθεί του χρόνου την ίδια εποχή. Το καλοκαίρι του 2009 παραγράφονται και οι όποιες ποινικές ευθύνες αν υπάρχουν υπουργών της ΝΔ. Αλλά αυτές – αν υπάρχουν – πρέπει να διερευνηθούν από τακτικό ανακριτή από το φθινόπωρο ως το καλοκαίρι.

Από τη στιγμή που ένας πρώην υπουργός έχει αποφύγει τις ποινικές ευθύνες είναι εύκολα διαχειρίσιμος από τον αρχηγό του γιατί δεν τολμάει να κουνηθεί… τον έχει ανάγκη. Το ίδιο και μέχρι να τις αποφύγει. Δεν τολμάει να κουνηθεί και περιορίζεται να γλείφει τον αρχηγό του. Μπορεί να σας φαίνεται παράξενο, αλλά τόσο ανθρώπινα λειτουργούν και αυτοί οι άνθρωποι οι οποίοι όταν ασκούν εξουσία δεν υπολογίζουν κανέναν, αλλά αν κινδυνέψουν να τη χάσουν σαλτάρουν. Και μετά προσγειώνονται ανώμαλα.

Τα δύο μεγάλα κόμματα γι αυτό έφτασαν εκεί που έφτασαν γιατί δεν επεδίωξαν ποτέ κάτι διαφορετικό πέρα από τον συμψηφισμό ανάμεσα στις ανομίες των δικών τους και των άλλων. Ο Καραμανλής λοιπόν δεν σπεύδει να στέρξει τώρα στο αίτημα του Παπανδρέου γιατί έτσι δεν γίνεται ο συμψηφισμός. Θα ήταν σαν πραγματικά να μη δέχεται μύγα στο σπαθί του. Δέχεται μύγα αν έτσι τον συμφέρει μικροπολιτικά και δεν δέχεται αν έχει συμφέρον μικροπολιτικό, δηλαδή κάνει κάποιον συμψηφισμό. Τόσο απλά δυστυχώς φαίνονται τα πράγματα…

Άσε ρε υποκριτή... τις παπάρες...

(Και πάλι Αστυπάλαια... ένα σοκάκι στο δρόμο για το κάστρο)

Κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει αυτό το παραμύθι που λένε με κάθε σοβαρότητα πολιτικοί και από τη ΝΔ και από το ΠΑΣΟΚ και από τον ΣΥΝ και από το ΚΚΕ, δηλαδή να σταματήσουν κάποιοι να ρίχνουν λάσπη στον ανεμιστήρα, γιατί πηγαίνει σε όλους και δεν αφήνει κανέναν καθαρό. Μα δεν είναι κανένας καθαρός.

Όποιος το λέει απλώς θέλει να περιοριστούν οι ευθύνες σε όσους μπορούν να αποδειχθούν ενώπιον δικαστηρίου. Μα εκεί περιοριζόμαστε σε όποιον έχει ποινικές ευθύνες ενώ το ζητούμενο είναι οι πολιτικές ευθύνες. Και φυσικά όταν μιλάμε για πολιτικούς, δεν σημαίνει ότι μιλάμε για λίγους οι οποίοι έβαλαν στην τσέπη τα λεφτά οι οποίοι πρέπει να πάνε φυλακή, αλλά για τους περισσότερους οι οποίοι ήξεραν ότι πήγαιναν τα λεφτά στο κόμμα και έκαναν στραβά μάτια και όχι μόνο έκαναν στραβά μάτια, αλλά έλεγαν ότι εγώ δεν θέλω καμία σχέση με λεφτά γιατί δεν θέλω να μπλέξω. Δηλαδή γνωρίζω από τι πηγές προέρχονται τα λεφτά, δεν έχω αντίρρηση να τα πάρουμε για να κάνουμε τη δουλειά μας, φυσικά και γνωρίζω ότι θα δώσουμε ανταλλάγματα γιατί κανένας δεν μας χαρίζει λεφτά, δεν με πειράζει κι αυτό, αλλά δεν θέλω εγώ προσωπικά να συλληφθώ με μαύρα χρήματα στο χέρι, γιατί εγώ κάνω καρριέρα και θα είναι κακό πράγμα για την καρριέρα μου να με πιάσουν με βρώμικα λεφτά στα χέρια.

Γι όλους αυτούς τους υποκριτές λοιπόν υπάρχουν πολιτικές ευθύνες τις οποίες και πρέπει να αναλάβουν δεν εξαιρείται κανείς γιατί αν θεωρούσε κάποιος ότι δεν είναι κακό πράγμα να παίρνει λεφτά από αδελφό κόμμα, θα το έλεγε δημοσίως και ο πολίτης θα το εκτιμούσε. Αν κάποιος θεωρεί ότι δεν είναι κακό πράγμα να παίρνει το κόμμα του λεφτά από προμηθευτές δημόσιων επιχειρήσεων, ας το έλεγε δημόσια όταν το έκανε για να τον κρίνει ο πολίτης όταν μπορεί να τον κρίνει.

Και όποιος ασκεί εξουσία και νομίζει ότι δεν είναι κακό να βάζει στο χέρι χρήματα των φορολογούμενων και των ασφαλισμένων, ας βγεί να το πεί τώρα που ασκεί εξουσία για να τον κρίνει ο πολίτης τώρα που είναι στα πάνω του. Κυρίως αυτό αφορά υπουργούς που έχουν φροντίσει εδώ και χρόνια να φτιάξουν νομοθεσία που τους προστατεύει. Για όλους τους πρώην υπουργούς έχουν παραγραφεί όλα αυτά τα αδικήματα. Μά για όλους. Μόνον οι εν ενεργεία μπορούν να διωχθούν, αλλά γι αυτούς δεν έχουν αποκαλυφθεί ακόμα.

Το στίγμα όμως μένει και μετά από οποιαδήποτε παραγραφή, γιατί το στίγμα είναι ηθικό. Όποιος θέλει λοιπόν να πουλάει ηθική, ας βγεί και ας μιλήσει όπως πρέπει. Αλλιώς και εφόσον είναι κυνικός, ας το πεί κυνικά ότι έτσι γίνονται παιδιά οι δουλειές και μη σας παραμυθιάζουν μερικοί ότι και καλά δεν ήξεραν πως γίνονται αυτές οι δουλειές. Όλοι ξέρουν και γι αυτό παίρνουν τα μέτρα τους για να μην τους πιάσουν στα πράσα και έχουν ποινικές ευθύνες. Για τις πολιτικές ευθύνες δεν ανησυχούν γιατί υπολογίζουν στην κυνικότητα και τη δική τους και των πολιτικών τους αντιπάλων, και των πολιτών που τους ψηφίζουν. Και πραγματικά θα βρεθούν πολλοί που θα πούν… γειά σου ρε μάγκα. Καλά έκανες και τους τα μάσησες τότε που μπορούσες. Μήπως και οι άλλοι που δεν το παραδέχτηκαν, πάλι την ίδια δουλειά δεν κάνουν. Απλώς οι άλλοι είναι ακόμα στο μάσημα και επομένως δεν μπορούν να μιλήσουν. Όταν τρώνε δε μιλάνε και το πιάτο τους μιλάνε…

Η αλήθεια είναι ότι πάντοτε εδώ και αιώνες υπήρχε το πολιτικό χρήμα και επειδή το χρήμα επηρεάζει, υποχρεώνεται και ο πολιτικές αντίπαλος να χρησιμοποιήσει ανάλογα μέσα γιατί κι εκείνος επιθυμεί να επιβληθεί πολιτικά. Δείτε την πολιτική ζωή της Αμερικής. Όποιος υποψήφιος πρόεδρος συγκεντρώσει περισσότερα χρήματα, αυτός κερδίζει την εξουσία και τους αντιπάλους του. Όπως ακριβώς και τον πόλεμο κερδίζει όποιος έχει τα περισσότερα χρήματα.

Στο παρελθόν έχουν γίνει μεγάλες προσπάθειες, οι οποίες απέδωσαν όταν εφαρμόστηκαν. Αλλά αυτές οι προσπάθειες πρέπει να είναι συνεχείς γιατί ότι έγινε πέρυσι, δεν σημαίνει ότι θα γίνει και φέτος γιατί κάποιος πρέπει να το κάνει και φέτος και θέλει πολύ προσπάθεια. Αλλιώς επειδή πάντοτε υπάρχει ενδιαφέρον, συμφέρον και συναλλαγή, θα επαναληφθεί το παρελθόν. Για παράδειγμα ο Ανδρέας Παπανδρέου επειδή είχε πολύ ταλαιπωρηθεί από όλη αυτή την ιστορία που τα χρήματα είχαν τεράστια επιρροή σε σημείο να λυγίζουν ακόμα και την πολιτική θέληση, κάποια στιγμή θεσμοθέτησε τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων από το κράτος ως ένα βήμα για να μην εξαρτώνται από τους ισχυρούς του χρήματος. Όταν είδε ότι δεν ήταν αρκετό, περιορίστηκε στο ότι τουλάχιστον δεν θα είναι εντελώς εξαρτημένα.

Αλλά και το κρατικό χρήμα του φορολογούμενου πολίτη, είδατε πως προσπαθούν να το φάνε κάποιοι για λογαριασμό τους, ακόμα κι αν είναι ψίχουλα. Πόσο μάλλον όταν είναι η κρατική επιχορήγηση μεγάλων κομμάτων που μπορούν να πάρουν και περισσότερα μαύρα χρήματα. Εδώ για τα δύο δισεκατομμύρια που επέστρεψε στο κράτος ο Δημήτρης Τσοβόλας όταν διέλυσε το κόμμα του, είδατε τι καυγάς γινόταν για τέσσερα χρόνια, να κρατήσουν κάποιοι άλλοι τη σφραγίδα για να διεκδικήσουν αυτά τα χρήματα και να τα καταναλώσουν για λογαριασμό τους. Μία συνεργάζονταν με το ΚΚΕ, μία έκλειναν το μάτι στη ΝΔ, μία με τον ΣΥΡΙΖΑ και στο μάτι δεν είχαν καμιά πολιτική πρόταση, αλλά αυτά τα δύο δισεκατομμύρια…

Φανταστείτε τι γίνεται για τα υπόλοιπα δισεκατομμύρια των μεγάλων κομμάτων και φυσικά για τα μαύρα δισεκατομμύρια που πληρώνουν ευχαρίστως οι επιχειρηματίες για να πάρουν πολύ περισσότερα. Ο κυνισμός λέει, ότι μερικά πράγματα λέγονται αλλά δεν γίνονται και μερικά πράγματα γίνονται αλλά δεν λέγονται. Όλοι ξέρουμε πως έχουν, αλλά κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε. Μά κύριέ μου όλοι ξέρουμε ότι ήσουν φαρμακοποιός και τα έβγαζες πέρα δύσκολα όπως όλοι μας. Τι έγινε ξαφνικά και τρέχουν τα λεφτά από τα μπατζάκια σου; Μέσα σε πέντε χρόνια; Και τίποτα να μην ξέρω, πάλι καταλαβαίνω. Και μόνο που σε βλέπω κύριέ μου να κάνεις προεκλογική εκστρατεία στη Β’ Αθηνών με τα γραφεία σου, με τα γεύματά σου, με τις αφίσσες σου και με τις εμφανίσεις σου, στα μέσα ενημέρωσης, καταλαβαίνω τι άλλο παίζεται.

Μόνο τα κομπιούτερ του Κυριάκου Μητσοτάκη έκαναν 137.000 ευρώ όταν το όριο δαπανών είναι 120.000. Δεν πρέπει να παραιτηθεί αυτομάτως από το βουλευτιλίκι; Μά ο Κυριάκος θα πληρώσει τη νύφη; Τόσοι και τόσοι πρώην υπουργοί που κάνουν το ίδιο γιατί δεν παραιτούνται από το βουλευτιλίκι; Μα τότε πρέπει να παραιτηθούν όλοι. Μα αυτό είναι ή πρέπει όλοι να παραιτηθοιύν ή πρέπει να μείνει και ο Κυριάκος ως ίσος μεταξύ ίσων. Αυτή είναι η αλήθεια. Όχι όμως να παριστάνει και τον τίμιο, ή ο πολίτης που τους ψηφίζει τους αμέτοχους. Ο πολίτης δεν ξέρει ποτέ τίποτα. Γιατί δεν τον πειράζει αν ο δικός του είναι μάγκας και κατάφερε να πλουτίσει. Μόνον ο Πλαστήρας κατάφερε να πεθάνει μόνος του σε ένα κρεβάτι. Κι αυτός επειδή επέμενε. Αλλιώς και για κείνον είχαν φροντίσει. Αλλά μετά από τεράστιες προσπάθειες, πέτυχε να πεθάνει φτωχός…

Η λογική του κατήφορου, είναι ο πάτος!

Σε μεγάλο κατήφορο έχουμε πέσει από ότι φαίνεται. Είτε πρόκειται για μια Ζαχοπουλειάδα που οφείλεται σε τυχαίο γεγονός, δηλαδή την απόπειρα αυτοκτονίας του γγ του ΥΠΠΟ, είτε πρόκειται για έρευνα που μας έρχεται έτοιμη από το εξωτερικό, η αμηχανία της κυβέρνησης είναι τέτοια που φωνάζει από μακριά… φύλαγε τα ρούχα σου για να έχεις τα μισά.

Το ΠΑΣΟΚ ζητάει εξεταστική επιτροπή και από κεκτημένη ταχύτητα η κυβέρνηση λέει ότι δεν χρειάζεται, αν και λογικά επί των ημερών του ΠΑΣΟΚ έγιναν οι προμήθειες του συστήματος, άρα θα έπρεπε να μην έχει εκείνη πρόβλημα. Αλλά… φύλαγε τα ρούχα σου για να έχεις τα μισά. Αυτό όμως είναι που κάνει τους πολίτες να κουμπώνονται. Η μηδενική αξιοπιστία που έχουν οι πολιτικοί για να επιβάλουν τη διαφάνεια στην κοινωνία αρχίζοντας από τους εαυτούς τους.

Η κάθαρση όμως στο δημόσιο βίο δεν μπορεί να προκύψει εξ ουρανού, με την επιφοίτηση του αγίου πνεύματος. Έτσι δεν γίνεται ούτε η εκλογή αρχιεπισκόπου, η οποία επίσης είναι αποτέλεσμα ενός σκληρού παζαριού όπου επιστρατεύονται λάσπη και χρήματα και επιρροή, αντί για την εφαρμογή αξιοκρατικών κριτηρίων που κατά τεκμήριο είναι αντικειμενικά. Και ας μην κάνει ο καθένας από μας τον μάγκα στη δουλειά του άλλου. Ας κάνει ο καθένας από μας τη δουλειά που πρέπει στο χώρο του. Οι δημοσιογράφοι στους δημοσιογράφους και οι εκδότες στους εκδότες. Οι δικαστές στους δικαστές και οι πολιτικοί στους πολιτικούς.