Και ένας και δύο, και τέσσερις υποψήφιοι

Δεν είναι καλή ιδέα, να υποβάλει ο λεγόμενος «τρίτος πόλος», (ειρήσθω εν παρόδω στη φυσική υπάρχουν μόνον δύο πόλοι που φέρνουν πόλωση, αλλά στην πολιτική συνηθίζεται και η πολυπολικότητα και η πολυπλοκότητα। Τα συμφέροντα δεν βολεύονται) τέσσερις πέντε υποψηφιότητες; Βέβαια η Άννα Διαμαντοπούλου θα ήθελε να είναι η τρίτη υποψήφια και μάλιστα να υποστηριχθεί με αξιώσεις από τα στελέχη του λεγόμενου τρίτου πόλου, οι οποίοι δεν είναι άλλοι από σοβαρά στελέχη που έχουν την ιστορία τους στο ΠΑΣΟΚ, ο Πάγκαλος, ο Λαλιώτης, ο Σκανδαλίδης, ο Χρυσοχοίδης, η Βάσω Παπανδρέου, ο Χρήστος Παπουτσής, αλλά και η Άννα Διαμαντοπούλου. Με πολιτικούς όρους, όλοι οι παραπάνω είναι τουλάχιστον ισότιμοι με τον Παπανδρέου και με τον Βενιζέλο. Μερικοί μάλιστα μπορεί να υπερέχουν σε ικανότητες σε πλείστους τομείς.




Είναι το στάρ σύστεμ της πολιτικής, το λάϊφ εντ στάϊλ της πολιτικής που κάνει τους δύο να φαίνονται μονομάχοι. Η τηλεοπτική εμφάνιση, η προβολή ως προέδρου του ΠΑΣΟΚ που έχει ο Γιώργος Παπανδρέου εδώ και σχεδόν τέσσερα χρόνια και η αντίστοιχη προβολή που έχει ο Ευάγγελος Βενιζέλος τα τελευταία 16 χρόνια. Οι εταιρίες δημοσκοπήσεων επίσης με τις στιγμιαίες φωτογραφίες τους, διαμορφώνουν τη στιγμιαία προβολή ως αντίπαλου δέους του Καραμανλή, αλλά είδατε τι έπαθε και η ΝΔ που έψαχνε τον αντι-ανδρέα και έπεσε στον Μητσοτάκη, και είδε κι έπαθε για να απαλλαγεί. Δεν αναφέρομαι στη Ντόρα ή στον Κυριάκο, γιατί δεν εφαρμόζεται η οικογενειακή ευθύνη.

Αλλά πάντως τα στελέχη που έχουν το εκτόπισμα και τα κότσια, όπως ο Πάγκαλος και ο Σκανδαλίδης και ο Χρυσοχοίδης, και η Διαμαντοπούλου, καλό θα ήταν να αλληλοϋποστηριχθούν και όλοι να θέσουν υποψηφιότητα,

ώστε η όποια πολιτική συμφωνία προκύψει να είναι δημόσια, γιατί οι παρασκηνιακές συμφωνίες δεν μπορεί παρά να είναι ή να φαίνονται χυδαίες, προσωπικές και βολεματικές. Αντιθέτως από τις δημόσιες συμφωνίες όλοι δεσμεύονται. Στις παρασκηνιακές συμφωνίες συνηθίζονται τα ανταλλάγματα είτε πολιτικά είτε θέσεων, αξιωμάτων και οφιτσίων. (Βλέπε Παπανδρέου και Πατουλίδου) Αντιθέτως στις συμφωνίες που είναι δημόσιες, τα ανταλλάγματα αποκλείονται γιατί θεωρούνται ανήθικα…
Χώρια που αν υποβληθούν δυό τρείς υποψηφιότητες, μπορεί να ξεψαρώσει και ο Λαλιώτης να ξεπεράσει την πολιτική αγοραφοβία και να έχουμε για πρώτη φορά και τον Λαλιώτη υποψήφιο για θέση ατομικής ευθύνης। Ως τώρα έχει φτάσει μέχρι υπουργός και δεν τα πήγε άσχημα…

Ασφαλώς και κάτι καινούργιο έχει να πεί ο καθένας από αυτούς। Το μεγαλύτερο όφελος όμως θα είναι για τους πολίτες, αφού θα υποχρεωθούν κι αυτοί να σχολιάσουν πολιτικά ο ένας τις θέσεις του άλλου, αλλά και τα μέσα ενημέρωσης να προβάλουν ο ένας τις θέσεις του άλλου। Ακόμα όμως και στην περίπτωση που υπάρχει φτώχεια ιδεών και περιοριστούν σε κριτική του παρελθόντος και αλλήλων, πάλι οι πολίτες θα μάθουν περισσότερα και θα γίνουν σοφότεροι.

Το όπλο της κριτικής

Πάλι καλά. Υπάρχουν και χειρότερα. Το ΠΑΣΟΚ χρειάστηκε τέσσερις μέρες για να καταλάβει το αυτονόητο, ότι δηλαδή πρέπει συντεταγμένα και με πολιτική συμφωνία επί της διαδικασίας, να συζητήσει πολιτικά, να καταλήξει σε συμπεράσματα και να αποφασίσει ποιος θα είναι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στο μέλλον. Πάλι καλά γιατί άλλα κόμματα, και όχι μόνον της ΝΔ, αλλά και της αριστεράς είχαν χρειαστεί άλλοτε περισσότερο χρόνο.

Είναι ένα καλό μήνυμα που βρίσκεται στο επίπεδο του κόσμου, του απλού πολίτη. Πάλι καλά που η πολιτική ηγεσία βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τον πολίτη και δεν βρίσκεται πίσω του, όπως τις πρώτες μέρες. Τελικά ίσως και να βοήθησε επίσης αυτό το επεισόδιο με τον καφέ που πέταξε ένας άρρωστος άνθρωπος στον Βαγγέλη Βενιζέλο, ώστε όλοι να καταλάβουν, ότι οι πετριές και οι κατηγορίες δεν ωφελούν κανέναν.

Τώρα θα κριθούν όλοι, όχι από την ρητορική ικανότητα με την οποία θα προσπαθήσουν να μιλήσουν χωρίς να θίξουν κανέναν, αλλά με την ικανότητα πολιτικής ανάλυσης και με την τόλμη να πουν τα πράγματα με το όνομά τους και να κατανείμουν τις ευθύνες σ’ αυτούς που τις έχουν. Κι αυτοί είναι όλοι στην κορυφή του ΠΑΣΟΚ. Όχι στη βάση. Ακόμα και μεσαία στελέχη που έχουν μερίδιο ευθύνης, έχουν το ελαφρυντικό ότι η ηγεσία τους άφησε, τους ανέχτηκε αν δεν τους υπόθαλψε κιόλας. Η ηγεσία ευθύνεται πάνω από όλα. Και ηγεσία ήταν ο Κώστας Σημίτης και ο Γιώργος Παπανδρέου. Μετά από αυτούς τους δύο, ευθύνες έχουν όλοι οι υπουργοί του Σημίτη, οι οποίοι έγιναν και επί Γιώργου Παπανδρέου στυλοβάτες του. Μετά πάμε στα στελέχη που είχαν παραγκωνιστεί από τον Σημίτη και ως εκ τούτου θεώρησαν ότι ο Παπανδρέου ήταν η δική τους ευκαιρία να ανέβουν, λόγω της φιλίας τους και της εύνοιάς του. Και μετά βέβαια αυτοί που έχουν παράπονα και από τους δύο, γιατί ο τρόπος που ο ένας παρέδωσε και ο άλλος ανέλαβε, τους άφησε απέξω ή τους θυσίασαν για να πατήσουν πάνω τους και να προχωρήσουν.

Στην κατηγορία αυτή, ανήκουν αρκετά στελέχη και ίσως τα πιο αξιόλογα. Για παράδειγμα ο Κώστας Λαλιώτης. Ο Μιχάλης Χρυσοχοίδης. Ακόμα και ο Κώστας Σκανδαλίδης. Ακόμα κι αυτοί όμως έχουν ευθύνες γιατί προσπάθησαν ανεπιτυχώς να συνδιαλλαγούν, να διαπραγματευθούν αντί να μιλήσουν με τόλμη, ανοιχτά, στο λαό και να δείξουν ότι είναι πολιτικοί μεγάλου διαμετρήματος. Αντί να περιμένουν όμως τη δικαίωσή τους από τον αρχηγό, με την ανάθεση καθηκόντων και οφιτσίων, θα μπορούσαν να φερθούν πολιτικά και να απευθυνθούν στο λαό, από τον οποίο να ζητήσουν την υποστήριξή του, στις προσπάθειές τους να υπηρετήσουν το λαό. Τότε θα είχαν και τη δικαίωση, αλλά και το ηθικό ανάστημα να δώσουν μαθήματα στους άλλους αλλά κυρίως να αποτελέσουν το παράδειγμα και για τους άλλους. Γιατί από λόγια έχουμε πήξει. Από πράξεις έχουμε έλλειμμα. Με τέτοιες συνθήκες και οι πολίτες θα είχαν περισσότερες επιλογές, αλλά και τα κριτήρια με τα οποία θα αξιολογούσαν τους επίδοξους ηγέτες και διαδόχους θα ήταν περισσότερο πολιτικά.

Περιμένουμε λοιπόν τον πρώτο που θα τολμήσει να πεί τα πράγματα με το όνομά τους και να αποδώσει τις ευθύνες σ’ αυτούς που τις έχουν. Και να φτάσει η κριτική στα ονόματα γιατί στο επίπεδο της ηγεσίας, οι ευθύνες δεν είναι μόνον συλλογικές αλλά και ατομικές. Κυρίως γι αυτούς που ήταν πρωτοκλασσάτοι υπουργοί του Κώστα Σημίτη και στη συνέχεια πρωτοκλασσάτα στελέχη του Γιώργου Παπανδρέου.

Βαγγέλη, μη βιάζεσαι

Σήμερα είναι ισορροπημένο το σύστημα στο ΠΑΣΟΚ, και καταβλήθηκε προσπάθεια γι αυτό χθες. ήταν πετυχημένη η προσπάθεια, και σήμερα δεν θα δείτε καθόλου τη θλιβερή εικόνα που παρουσιάστηκε την Τρίτη και μερικοί που ήταν εκτός κλίματος τη συνέχισαν και χθες. Αποτέλεσμα των προσπαθειών ήταν και η δήλωση του Βαγγέλη Βενιζέλου, ότι δεν με εκπροσωπεί κανένας εκτός από τον εαυτό μου και όσοι εμφανίζονται αυτόκλητα ως εκπρόσωποί μου, δεν με εκπροσωπούν. Επίσης όποιος επιτεθεί προσωπικά στον Γιώργο Παπανδρέου, θα διαγραφεί από φίλος μου. Το λέω με δικά μου λόγια, αλλά αυτό ήταν το νόημα. Κι αυτό το έκανε μετά από τη δήλωση του Παπανδρέου και εν γνώσει των δηλώσεων των άλλων στελεχών, περιλαμβανομένου του Κώστα Λαλιώτη.

Ας πώ μια κουβέντα παραπάνω για τον Λαλιώτη. Δεν έχει κανένα θεσμικό ρόλο και δεν συμμετέχει σε κανένα θεσμικό όργανο εκτός από το εθνικό συμβούλιο. Επομένως θα ήταν και άδικο να του ζητήσουμε να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά. Αλλά τα μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου τα οποία θα συνεδριάσουν στις 12:00 είναι μεγάλα παιδιά, είναι σοβαροί πολιτικοί και έχουν χρέος να λάβουν σοβαρές αποφάσεις μετά από σοβαρή συζήτηση. Άλλωστε είναι εκλεγμένοι, όχι διορισμένοι, και δεν μπορεί να τους παρακάμψει κανείς. Η απόπειρα να παρακαμφθούν έγινε αλλά έπεσε στο κενό, όχι γιατί δεν υποστηρίχθηκε από τον Τύπο και από εξωθεσμικούς παράγοντες. Το αντίθετο. Δεν υποστηρίχθηκε από τους πολίτες, αλλά και από τα ψυχραιμότερα στελέχη που έδωσαν προτεραιότητα στον πολιτικό διάλογο, στις προσπάθειες για την επίτευξη πολιτικής συμφωνίας και όχι σε μια απολίτικη διαδικασία, περί τα πρόσωπα, λες και πρόκειται για πασαρέλα καλλιστείων και όχι για επιλογή του πολιτικού ηγέτη ο οποίος θα αναλάβει την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας, μετά από εντολή του ελληνικού λαού.

Το ενδιαφέρον του Γιώργου Παπανδρέου και του Βαγγέλη Βενιζέλου ίσως περιορίζεται στο ποιος θα είναι ο αρχηγός, αλλά όλοι οι υπόλοιποι και κυρίως οι πολίτες μάλλον το λαμβάνουν υπόψιν, αλλά με την προϋπόθεση ότι θα γίνει η σωστή εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος και θα υιοθετηθούν οι πολιτικές θέσεις που εκφράζουν την ιδεολογία τους και τις προτιμήσεις τους. Γι αυτό άλλωστε οι πολιτικοί οργανισμοί κάνουν διαφορετικές επιλογές από τις εταιρίες δημοσκοπήσεων, και συνήθως και από τους απλούς ψηφοφόρους. Ο Μιλτιάδης Έβερτ ήταν πέμπτος στη σειρά βουλευτής της Αθήνας όταν εξελέγη πρόεδρος του κόμματος. Δεν τον εμπόδισε αυτό.

Άλλωστε ήδη δεν υπάρχουν σοβαρές διαφωνίες ως προς τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί. Θα γίνει αυτό που θεσμικά από το καταστατικό προβλέπεται και αυτή τη φορά δεν υπάρχει κλίμα, ακροβασιών και αυθαιρεσιών όπως το 2004 κατά την εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου στην προεδρεία του ΠΑΣΟΚ. Τότε άλλαξαν οι κανόνες για να νομιμοποιηθεί ενόψει των εκλογών το δαχτυλίδι της διαδοχής το ποποίο ενεχείρισε ο Κώστας Σημίτης στον Γιώργο Παπανδρέου. Τώρα μάλλον οδηγούνται σε μεγαλύτερο σεβασμό προς τη βάση του Κινήματος και στο καταστατικό.

Η μόνη διαφωνία είναι για το χρόνο κατά τον οποίο θα ολοκληρωθούν αυτές οι διαδικασίες. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ προτείνει στο Νοέμβριο και αρχές Δεκεμβρίου και ο Βαγγέλης Βενιζέλος προτιμά να γίνει συνέδριο και εκλογή προέδρου στα μέσα Οκτωβρίου. Ένας μήνας είναι η διαφορά τους και νομίζω ότι θα τα βρούν. Γιατί είναι αμφίβολο αν αυτό που προτείνει τον Παπανδρέου τον συμφέρει κιόλας. Με τους τόνους πιο χαμηλούς, οι ψύχραιμοι θα μιλήσουν όλοι για τα λάθη του Γιώργου Παπανδρέου, ενώ με διαδικασίες εξπρές δεν θα μιλούσε κανείς. Αυτό αντικειμενικά θα ευνοήσει τον Βαγγέλη Βενιζέλο, γιατί δεν μπορούν να κρυφτούν μερικά πράγματα.

Για άλλη μια φορά ο Γιώργος Παπανδρέου στρώνει το χαλί στον αντίπαλό του. Η μακρύτερη χρονικά διαδικασία που προτείνει, διευκολύνει στελέχη ιστορικά και μεγάλου βεληνεκούς, τα οποία τώρα τηρούν ουδέτερη στάση, να επικρίνουν τον Γιώργο Παπανδρέου για πλείστα όσα λάθη έχει κάνει από τη στιγμή της επιλογής του και της κατευθυνόμενης εκλογής του χωρίς αντίπαλο, μέσα από διαδικασία που διαφημίστηκε ως βήμα για την κατοχύρωση της συμμετοχικής διαδικασίας, ενώ επρόκειτο περί διαδικασίας που απαντάται μόνον σε φασιστικά και σε κομμουνιστικά καθεστώτα και κόμματα.

Αναφέρω παραδειγματικά στελέχη όπως είναι ο Κώστας Λαλιώτης ο οποίος καρατομήθηκε στεγνά από τον Κώστα Σημίτη προκειμένου να μην σταθεί εμπόδιο στον διορισμό του Γιώργου Παπανδρέου. Ή στελέχη όπως ο Μιχάλης Χρυσοχοίδης, ο οποίος ανέλαβε το θλιβερό καθήκον του να αντικαταστήσει τον Κώστα Λαλιώτη και να ελέγξει τον κομματικό μηχανισμό ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τον Γιώργο Παπανδρέου, αλλά στη συνέχεια αφού έκανε τη «βρώμικη» δουλειά, περίπου τον έκοψε και μετά από χρόνια του ανέθεσε ένα σημαντικό τομέα ευθύνης, σαν να ήταν ένας οποιοσδήποτε και όχι ο δεύτερος μετά τον Σημίτη που τον έκανε πρόεδρο. Ή όπως ο Κώστας Σκανδαλίδης που επίσης είχε μια ξεχωριστή διαδρομή από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου, συνέχισε την εποχή του Κώστα Σημίτη και επί Γιώργου Παπανδρέου βρέθηκε παραγκωνισμένος σαν να επρόκειτο για οποιονδήποτε βουλευτή. Ανάλογα παράπονα έχουν από τον Γιώργο Παπανδρέου και στελέχη όπως η Βάσω Παπανδρέου, ο Θόδωρος Πάγκαλος, ο Απόστολος Κακλαμάνης, ο Γιώργος Παναγιωτακόπουλος, που ενώ στήριξαν αποφασιστικά τον Γιώργο Παπανδρέου στη συνέχεια βρέθηκαν στην ίδια μοίρα ή υποβαθμίστηκαν από στελέχη όπως η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, ο Π. Γερουλάνος, ο Π. Μπεγλίτης ενώ οι προσωπικοί φίλοι του Γιώργου Παπανδρέου είχαν προνομιακή μεταχείριση που δεν είχε σχέση με αξιοκρατικές επιλογές ή με την προώθηση νέων προσώπων. Μπορεί να ήταν νέα πρόσωπα επειδή δεν τους ήξερε κανείς, αλλά δεν τους ήξερε κανείς επειδή πολιτικά ή ήταν ανύπαρκτοι ή ήταν κατάλληλοι για στελέχη μεσαίου επιπέδου.

Με τη διαδικασία που προτείνει ο Γιώργος Παπανδρέου και τον υποστηρίζουν όλοι οι παραπάνω με την προσθήκη του Νίκου Μπίστη ο οποίος έχει αναλάβει επάξια καθήκοντα ιδεολογικού καθοδηγητή του εκσυγχρονιστικού μπλόκ, όλα τα παραπάνω στελέχη διευκολύνονται να εκφραστούν ελεύθερα και στο τέλος να υποστηρίξουν είτε τον Γιώργο Παπανδρέου, είτε πιθανότερο τον Βαγγέλη Βενιζέλο στην πλειοψηφία τους, με την προϋπόθεση της επίτευξης πολιτικής συμφωνίας μεταξύ τους, η οποία εκτός από πολιτικές θέσεις θα περιλαμβάνει και πολιτικές καρέκλες. Ίσως και συμφωνίες να σηκωθεί από την καρέκλα του αρχηγού χωρίς αντίρρηση, υπό προϋποθέσεις εκλογικής ήττας το 2009 που θα γίνουν ευρωεκλογές, είτε το 2010 που θα γίνουν δημοτικές εκλογές είτε το 2011 που θα γίνουν εθνικές εκλογές.

Ο Βενιζέλος προσπάθησε να αποφύγει οποιαδήποτε διαπραγμάτευση προκρίνοντας μια διαδικασία εξπρές, κατά προτίμηση με παραίτηση – συναίνεση του Γιώργου Παπανδρέου με τον οποίο προσπάθησε να διαπραγματευθεί, υπό το βάρος της πρωτοφανούς για το ΠΑΣΟΚ ήττας. Η προσπάθεια απέτυχε και γιατί ήταν βιαστική, και γιατί έγινε λάθος εκτίμηση των προθέσεων του Γιώργου Παπανδρέου και κυρίως γιατί οι φίλοι τα μέλη και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ διέγνωσαν ότι όλα τα λαμόγια της εποχής Σημίτη έχουν πιάσει στασίδι στο μαγαζί του Βενιζέλου και ο Σημίτης είναι έτοιμος να επιστρέψει ως νέος Κινγκινάτος που θα σώσει τη Ρώμη από την καταστροφή ή ως νέος Κων. Καραμανλής που θα σώσει το ΠΑΣΟΚ από τον κατήφορο. Ο Σημίτης τα άλλαξε όλα, αλλά εις βάρος του Βενιζέλου. Δεν τον έσωσε ούτε η ανοησία της επιστράτευσης του Σημίτη από τον Γιώργο Παπανδρέου, την Πέμπτη πριν τις εκλογές όταν τον ανέβασε στην εξέδρα για να χαιρετίσει τον κόσμο με τον χαρακτηριστικό του τρόπο που έδινε στο παρελθόν τροφή σε όλες τις χιουμοριστικές εκπομπές. Ο Τάπερμαν αντεπιτίθεται…

Ενδεικτικό της βιασύνης του Βενιζέλου να προεξοφλήσει πράγματα και καταστάσεις, είναι οι εμπηστικές δηλώσεις περί καθοδηγούμενων τραμπούκων, τις οποίες έκανε μετά τον φραπέ με τον οποίο τον κέρασε ένας γνωστός γραφικός τύπος που κατά καιρούς έχει πετάξει πράγματα, στον Αρσένη, στη Ντόρα, στον Στεφανόπουλο, αλλά και σε καλλιτέχνες κλπ
(Τα σχόλια στο www.antoniskokorikos.blogspot.com)

Πόκερ Λαλιώτη - Καραμανλή: Πότε στήνω κάλπες;

Αχ! Μου φαίνεται πως θα αποζημιωθώ που φέτος αποφάσισα εγκαίρως να μείνω τον δεκαπενταύγουστο στην Αθήνα και να δουλέψω. Έχει μεγάλη πλάκα να βλέπεις ως παρατηρητής, αυτούς που αγωνιούν με τις εκλογές και έχουν να κερδίσουν ή να χάσουν πολλά. Γιατί σ’ αυτό το άθλημα δεν υπάρχει αργυρό μετάλλιο. Υπάρχει ο νικητής και ο ηττημένος. Ο νικητής τα παίρνει όλα. Ο ηττημένος παίρνει έναν κλάδο ελιάς για τη συμμετοχή του και πάει καλιά του.Ο Καραμανλής αποφάσισε χθες και ειδοποίησε τους υπουργούς του να είναι όλοι στα πόστα τους από το πρωί της Πέμπτης. Αυτό θα μπορούσε να οφείλεται στο γεγονός ότι παρατήρησε ότι είχε θετικές εντυπώσεις στην κοινή γνώμη το γεγονός ότι έμεινε στην Αθήνα μια μέρα παραπάνω από τον Παπανδρέου, οποίος πήγε και φωτογραφήθηκε στην Πάρο, την ίδια μέρα που ο Καραμανλής φώναξε τις κάμερες στο Μαξίμου για να δουν όλοι ότι δουλεύει και την κοπάνησε μετά. Ο Καραμανλής σ’ αυτό είναι πιο Έλληνας από τον Παπανδρέου. Μπαίνει θορυβωδώς για να τον δουν όλοι ότι πάει να δουλέψει και φεύγει αθέατος ώστε να νομίζουν ότι ακόμα δουλεύει. Τέτοια θέλει ο Έλληνας. Φτιάχνεται με την καπατσοσύνη του αρχηγού. Μπορεί να είναι αυτός και μόνον ο λόγος που είπε να είναι όλοι στα γραφεία τους την Πέμπτη το πρωί.
Δεν τον πίστεψε όμως κανείς. Το σενάριο που κυκλοφόρησε από χθες το βράδυ είναι ότι για να θέλει να μην λείπει κανείς από το πόστο του, θα συγκαλέσει το υπουργικό συμβούλιο στις 16 Αυγούστου θα μας ανακοινώσει ότι πάμε σε εκλογές και μετά θα πάει στο προεδρικό μέγαρο να επιδώσει την επιστολή που απαιτείται συνταγματικά με την οποία θα ζητά τη διάλυση της Βουλής που είναι κλειστή ως τη Δευτέρα και την άμεση διενέργεια εκλογών. Επομένως με τη Βουλή να διαλύεται τη Δευτέρα 20 Αυγούστου το γρηγορότερο που μπορούν να γίνουν εκλογές είναι στις 16 Σεπτεμβρίου. Επομένως γιατί να περιμένουμε ακόμα και τις 23 Σεπτέμβρη δηλαδή για μια εβδομάδα.

Αυτή ήταν η εύλογη σκέψη που έκαναν και οι νεοδημοκράτες και οι ΠΑΣΟΚοι και οι υπόλοιποι του ΣΥΝ και του ΚΚΕ οι οποίοι έχουν μείνει στην Αθήνα και μαθαίνουν το παρασκήνιο. Μη φανταστείτε ότι υπάρχουν τίποτα επιτελεία που δουλεύουν από πίσω και συνωμοτούν και σχεδιάζουν πώς θα πλήξουν τον αντίπαλο με αντάρτικο και με πυρηνικές συσκευές που λέει ο Λαλιώτης ή είναι έτοιμοι να εξαπολύσουν ολοκληρωτικό πόλεμο που λένε στη ΝΔ και να τα κερδίσουν όλα.
Αν σκεφτείτε τα υπέρ και τα κατά της μιάς και της άλλης ιδέας, θα καταλάβετε και γιατί την διοχέτευσαν έτσι. Γιατί αν ήθελε να κρατήσει το μυστικό ο Καραμανλής, θα μπορούσε να τους ειδοποιήσει τα μεσάνυχτα της 15ης Αυγούστου. Αλλά είτε θέλει να τους στρώσει και να τους μοιράσει δουλειές και διακηρύξεις τις τελευταίες μέρες που έμειναν εκτός προεκλογικής περιόδου και μπορούν να εκμεταλλευτούν τον κρατικό μηχανισμό, είτε πράγματι θέλει εκλογές στις 16 Σεπτεμβρίου ο Καραμανλής έχει να κερδίσει.Κατ αρχήν πρέπει να κάνει εκλογές με πέτσινες παροχές. Οι πέτσινες δεν μπορούν να ζήσουν δυό μήνες. Στεγνώνει το πετσί και δεν τρώγεται. Θα καταλάβουν όλοι ότι είναι πέτσινες. Τρώγεται φρέσκο. Έβγαλε χθες μια ανακοίνωση η Μαριέττα Γιαννάκου και έκανε για δεύτερη φορά μέρα σε μια βδομάδα την ίδια εξαγγελία του Αλογοσκούφη για υπολογιστές σε 3.500 παιδιά με ειδικές ανάγκες. Τελείωσε την περασμένη εβδομάδα γιατί το αποφάσισε ο Αλογοσκούφης. Τελείωσε χθες για δεύτερη φορά γιατί έβαλε υπογραφή η Μαριέττα Γιαννάκου. Μετά από 15 μέρες θα τελειώσει και τρίτη φορά με την προκήρυξη διαγωνισμού για την προμήθεια του εξοπλισμού. Μετά από έναν μήνα καλώς εχόντων των πραγμάτων θα ανοίξουν οι προσφορές και θα ανακηρυχθεί μειοδότης στις 30 Σεπτεμβρίου το γρηγορότερο στις 15 Οκτωβρίου αν δεν γίνουν σοβαρές ενστάσεις γιατί είναι κάποια εκατομμύρια ευρώ η προμήθεια. Το γρηγορότερο στις 15 Νοεμβρίου θα έχει προθεσμία ο προμηθευτής να εγκαταστήσει το πρώτο σύστημα οπότε μπορεί να τελειώσει το ζήτημα για πέμπτη φορά. Μέχρι να πάρουν όλα τα παιδιά στο σπίτι τους τον εξοπλισμό θα έχει μπει η νέα χρονιά αν όλα πάνε καλά και δεν αναβληθεί ο διαγωνισμός γιατί θα τον κάνουν με παράνομες διαδικασίες ή λάθη ή θα ζητήσει ο προμηθευτής να πληρωθεί με την παράδοση. Γι αυτό σας λέω. Το πέτσινο ή τρώγεται φρέσκο ή καθόλου. Ακόμα και στο σενάριο που διηγηθήκαμε και δεν είναι πέτσινο αλλά πραγματικό, στις εκλογές θα πάμε με την εξαγγελία στο μιλητό. Το ίδιο γίνεται με όλες τις εξαγγελίες. Προεκλογικά δεν παίρνει κανείς τίποτα και οι προεκλογικές υποσχέσεις του 2004 μετατίθενται για μία τετραετία με την προϋπόθεση ότι θα κερδίσει η ΝΔ που έχει βρει τον τρόπο να δανειστεί λεφτά στο μιλητό για να τις υλοποιήσει μέσα στην τετραετία. Αλλιώς το ΠΑΣΟΚ αν κατά λάθος κερδίσει θα βρει άδεια ταμεία και δεν θα μπορεί να πληρώσει τίποτα.
Ενώ αν κερδίσει ο Καραμανλής, πάνω στη χαρά του, ας πάει και το παλιάμπελο. Καλύτερα να πουλάς ελπίδα παρά να σου πουλάνε αέρα κοπανιστό οι ψηφοφόροι ότι θα σε ψηφίσουν αν τους ικανοποιήσεις τα αιτήματα και μετά να σε αφήνουν στα κρύα της αντιπολίτευσης. Όπου προλαβαίνουν, δέχονται επίσης αιτήσεις για διορισμούς. Δεν έχει σημασία που για 1.000 θέσεις θα δέχονται 45.000 αιτήσεις. Όλοι θα έχουν την ελπίδα ότι θα είναι στους 1.000 τυχερούς. Από ότι καταλαβαίνω οι μόνοι που πρόλαβαν και ορκίζονται έστω και γυμνοί είναι οι πρώτοι 1.000 αγροφύλακες. Παρά μια βδομάδα θα έμεναν κι αυτοί για την επόμενη τετραετία.

Αν το σκεφτείς καλά, η ημερομηνία 16 Σεπτεμβρίου είναι η καλύτερη με τον Καραμανλή να μην αφήνει ούτε τα σχολεία να ανοίξουν στις 10 Σεπτεμβρίου για να προετοιμαστούν για τις κάλπες αλλά κυρίως για να μην φανεί ότι έχουν 25.000 εκπαιδευτικούς σε εκκρεμότητα, χώρια που θα ψάχνουν για το βιβλίο της ιστορίας στην 6η δημοτικού.

Ο Ζορμπάς επρόκειτο επίσης να καταθέσει το πόρισμά του για το μαύρο χρήμα του ομολόγου της J.P. Morgan το οποίο αν και συμφώνησε δεν το έχει επιστρέψει ακόμα στα ταμεία γιατί θέλει απαλλαγή από κάθε ποινική ευθύνη ή αστική αποζημίωση. Δεν είναι καιρός να ρισκάρουμε συζητήσεις για το πού πήγαν οι βαλίτσες με το μαύρο χρήμα και μετά άσε τον Λαλιώτη να φωνάζει ότι το πήρε ο ταμίας της ΝΔ. Δεν θα υπάρχει θεωρητικά ούτε η έκθεση Ζορμπά την οποία είχε υποσχεθεί η κυβέρνηση από το τέλος Μαΐου στο πλαίσιο της διαφάνειας και της αποτελεσματικότητας. Αν κερδίσουμε τις εκλογές, το κουκουλώνουμε καλύτερα. Κι αυτό μαζί με τα άλλα. Δεν ανοίγουν τα πανεπιστήμια, δεν αρχίζουν διαδηλώσεις, ούτε το ΠΑΜΕ δεν θα προλάβει να κάνει έστω και μια κινητοποίηση για την τιμή των όπλων. Φυσικά δεν καταθέτουμε προϋπολογισμό, γιατί ο Αλογοσκούφης θα μας φλομώσει στις παροχές και δεν προλαβαίνει να κρατήσει λογαριασμό. Μετά θα βάλει τον Αλμούνια να κάνει μια δήλωση ότι είστε ακόμα υπό επιτήρηση και είναι μια καλή δικαιολογία για να μετατραπούν όλα σε έξι εξάμηνες δόσεις.
Πήρατε μια ιδέα, αυτής ιδέας, όσο μπορούσα καλύτερα. Για τους ίδιους λόγους, ο μόνος από τους ΠΑΣΟΚους που δούλευε χθες και έχει θεσμικό ρόλο ήταν ο Λαλιώτης. Πήρε λοιπόν τηλέφωνο είκοσι δημοσιογράφους κι έτσι είναι σε όλες τις εφημερίδες ο μόνος που έχει αναλύσει την κατάσταση με τρόπο ώστε να τσιμπήσει η ΝΔ. Φοβούνται να ανοίξουν τη Βουλή λέει ο Λαλιώτης γιατί ο Ζορμπάς έχει βρει και γράφει μέσα ότι διακινήθηκε μαύρο χρήμα κι εμείς από την αρχή λέγαμε ότι υπάρχει κεντρικό ταμείο στη ΝΔ όπου κατευθύνονταν αυτό το χρήμα. Τις παροχές δεν θέλουν να τις δώσουν γιατί είναι πέτσινες και τις αφήνουν στον αέρα.Προφανώς σκέφτηκε ο Λαλιώτης ότι αν παίζει σενάριο 16 Σεπτέμβρη ο Καραμανλής θα τον βάλω μπροστά ως τις εκλογές να μας εξηγήσει γιατί τις φοβάται τόσο πολύ αφού είναι άνετος και θα παίζω σποτάκια σε όλους τους αγώνες της Εθνικής Ελλάδος που παίζει ευρωμπάσκετ. Γιατί δεν προλαβαίνω να κάνω τίποτα άλλο από όσα σχεδίαζα. Αν όμως τον πιέσω εγκαίρως, δηλαδή σήμερα, μπορεί και να το πάει για τις 7 Οκτωβρίου που με βολεύει καλύτερα. Τουλάχιστον να προλάβει και ο Παπανδρέου να πάει στη ΔΕΘ και να κάνει τις εξαγγελίες του γιατί είναι αντιθεσμικό να εμποδίζεις τον αντίπαλο όπως μπορείς.
Πρέπει όμως να παραδεχτούμε ότι αν μπορείς να εμποδίσεις τον αντίπαλο να καλύψει την απόσταση που τον χωρίζει από τη νίκη, γιατί να τον διευκολύνεις; Αν ο Καραμανλής έχει τη βεβαιότητα ότι έχει μια απόσταση έστω και μιας ή δύο μονάδων από το ΠΑΣΟΚ, γιατί να επιτρέψει στο ΠΑΣΟΚ να την καλύψει; Άλλωστε και με 80.000 ψήφους μπορεί να κυβερνήσει και με 160.000 ψήφους διαφορά μπορεί να κυβερνήσει. Δεν αλλάζει ο αριθμός των βουλευτών. Το κουμπί είναι πώς να πάρεις τους 40 βουλευτές δώρο που παίρνει το πρώτο κόμμα. Και φυσικά να μην πέσεις κάτω από 42,7%.
Όλος ο ελληνικός λαός θα πάρει χαμπάρι ότι φοβάται αποκαλύψεις για τα ομόλογα, ότι θα βγει στη φόρα ο ταμίας, σκέφτεται ο Λαλιώτης και μπορεί να τον πείσω να ανοίξει τη Βουλή έστω και για μια εβδομάδα. Αλλιώς χτυπήσαμε φλέβα. Έχει τόσες ενοχές και φοβάται τόσο πολύ τις επιπτώσεις και το πολιτικό κόστος ώστε καταφεύγει σε ταχύρυθμες εκλογές στις 16 Σεπτεμβρίου. Αυτό δεν είναι βιασύνη, είναι ηττοπάθεια. Πολύ περισσότερο που κάποιοι από τη ΝΔ διοχέτευαν χθες ότι ίσως να θέλει να αιφνιδιάσει το ΠΑΣΟΚ που δεν έχει ακόμα ούτε συνδυασμούς κλείσει. Φυσικά οι συνδυασμοί στην ανάγκη κλείνουν σε δυο ώρες. Αλλά άσε τον Καραμανλή να πιστεύει ότι θα μας αιφνιδιάσει αρκεί να του φάμε τις 3 εβδομάδες ως τις 7 Οκτωβρίου. Να αναγκαστεί να ψηφίσει τα νομοσχέδια, να του τα πούμε και στη Βουλή, να έχουν ανοίξει και τα τηλεπαράθυρα, να αναγκαστεί να καταθέσει προϋπολογισμό και ο Αλογοσκούφης για να δει όλος ο ελληνικός λαός ότι είναι πέτσινες οι παροχές. Αλλιώς θα τον καταγγείλουμε για αντιθεσμική συμπεριφορά, για φίμωμα των αντιπάλων και για υποβάθμιση της πολιτικής.
Τι κρύβεται πίσω από την υποβάθμιση της πολιτικής; Το γεγονός ότι ο τελικός του ευρωμπάσκετ είναι στις 16 Σεπτεμβρίου. Εκλογές θα κάνουμε ή τον τελικό του μπάσκετ θα βλέπουμε όπου ενδεχομένως να παίζει η εθνική μας; Ακόμα δεν έχει δροσίσει. Ποιος θα έρθει στις προεκλογικές μας συγκεντρώσεις αν κάνει ζέστη και η εθνική μας παίζει στην τηλεόραση, όπου έχει κλιματιστικό πίτσα και μπύρες; Την ομάδα του Καραμανλή και του Παπανδρέου θα βλέπουμε ή την ομάδα του Γιαννάκη που δίνει πραγματικό αγώνα στο παρκέ; Τι είναι σημαντικότερο;

Μετά από όλα αυτά και μετά από ώριμη σκέψη και με τη βεβαιότητα ότι ο Καραμανλής δεν θέλει να ρισκάρει τίποτα, νομίζω ότι η κίνηση του Λαλιώτη να μιλήσει χθες με 20 δημοσιογράφους και να φτιάξει κλίμα θα πιάσει στην περίπτωση που ήθελε ο Καραμανλής να κάνει εκλογές 16 Σεπτεμβρίου. Έχει καλά ανακλαστικά, αλλά δεν νομίζω ότι ο Καραμανλής το ήθελε πραγματικά. Αν το ήθελε θα το έκανε κιόλας. Δεν θα τσίμπαγε το δόλωμα τόσο δυνατά. Παρά το γεγονός λοιπόν ότι όλοι σήμερα παίζουν εκλογές και σενάριο 16 Σεπτεμβρίου εγώ νομίζω ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα και πάμε για αρχές Οκτωβρίου ή το γρηγορότερο όπως το λέγαμε και χθες και την περασμένη εβδομάδα. Ανάμεσα 26 και 31 Αυγούστου θα πάει στον πρόεδρο της Δημοκρατίας ο Καραμανλής. Το γρηγορότερο λοιπόν έχουμε 23 Σεπτέμβρη. Αλλά παίζουν και οι ημερομηνίες ως τις 7 του Οκτώβρη. Όχι γιατί αυτό συμφέρει το ΠΑΣΟΚ. Αλλά γιατί συμφέρει τη ΝΔ που έχει περισσότερα λεφτά και μπορεί να κάνει μακρύτερη και πληρέστερη τηλεοπτική εκστρατεία, δεν χαλάει τα μπάνια κανενός, δεν χαλάει το ευρωμπάσκετ, δεν τον κατηγορεί κανείς για φίμωμα των αντιπάλων, βλέπει τις τελευταίες μετρήσεις της κοινής γνώμης τις οποίες θα παραλάβει από Δευτέρα και αποφασίζει μετά. Αν δείχνουν με αναγωγή εκλογική νίκη της ΝΔ με 2,9% όπως είναι η ελπίδα τους για να αποκλείσουν και το στατιστικό λάθος, έχει καλώς. Αλλιώς θα βαδίσουμε θεσμικά. Οι εκλογές μπορούν να γίνουν και πρόωρα και με 40 μέρες κανονική προεκλογική περίοδο. Να χάσουν ή να κερδίσουν και να το ευχαριστηθούν όλοι…