Πόσο κουρασμένος είσαι;

Μπορεί αντικειμενικά να είναι εναντίον και του Καραμανλή και της ΝΔ η συνέχιση της συζήτησης για τον αν και πόσο κουρασμένος είναι ο πρωθυπουργός και από ποιους, αλλά κουτσά στραβά κατάφεραν να στρέψουν εν μέρει το ενδιαφέρον των μέσων ενημέρωσης από την οικονομία και τα πολλά ρεπορτάζ που υπάρχουν από ασφαλιστικό γυναικών ως την ακρίβεια που επίσης συνεχίζει να καλπάζει και έχουμε κάθε εβδομάδα αυξήσεις σε κάποια προϊόντα μέχρι απολύσεις και ελαστικά ωράρια και αποδοχές.

Μα είναι δυνατόν εν μέσω οικονομικής κρίσης, να ασχολούνται οι Έλληνες πολίτες με τις φιλοδοξίες του ενός και της άλλης; Δεν έχουμε άλλη δουλειά να κάνουμε; Και μάλιστα όταν δεν έχουν φωνή να πουν μια λέξη για τα κακώς κείμενα που αρχίζουν από την ηγεσία τους και τελειώνουν στη βάση τους; Στο ΠΑΣΟΚ υπήρξε μια αποτελεσματική διαδοχή του Ανδρέα Παπανδρέου από τον Κώστα Σημίτη, αλλά αυτή ήταν πραγματική αλλαγή γραμμής. Αν ήταν μια μαϊμουδεμένη απλώς αλλαγή προσώπων δεν θα είχε καμιά τύχη. Ο Σημίτης ήταν στην πραγματικότητα υπό διωγμόν και κατάφερε να γίνει μέσα από συγκρούσεις αρχηγός και επέβαλε τη διαφορετική του πολιτική γραμμή. Δεν ήθελε να γίνει αρχηγός του ΠΑΣΟΚ για να ικανοποιήσει προσωπικές κούφιες φιλοδοξίες!

Εδώ έχουμε τρεις δελφίνους οι οποίοι όσα γίνονται τα βρίσκουν εξαιρετικά. Από κουμπάρους και ομόλογα, μέχρι Βατοπέδι και σκάνδαλο Μανούσου – Παυλίδη. Όλοι ορκίζονται και πίνουν νερό στο όνομα του Καραμανλή ότι όλα τα κάνει τέλεια, ότι δεν υπάρχει ψεγάδι στο οποίο θα μπορούσαν να αναφερθούν, ότι δεν υπάρχει μέτρο που δεν είναι σωστό. Κι ας είναι ολοφάνερο ότι από την πρώτη μέρα της δεύτερης τετραετίας, τίποτα δεν έχει γίνει που να είναι σωστό. Μα τι σόι δελφίνοι του γλυκού νερού είναι αυτοί που απλώς κοιτάζονται στον καθρέφτη να δουν αν τους δίνει αρχηγικό αέρα το ταγιεράκι ή το κοστουμάκι που φοράνε; Αυτή είναι η πολιτική που πρεσβεύουν; Δημόσιες σχέσεις και φωτογραφήσεις;

Και ο Καραμανλής είναι οπαδός του δόγματος της ελάχιστης δυνατής προσπάθειας, αλλά οι επίδοξοι διάδοχοί του το έχουν παρακάνει. Εντάξει το έχουμε καταλάβει ότι οι φιλοδοξίες του υπερβαίνουν τις ικανότητές τους. Η Ντόρα Μπακογιάννη ως υπουργός Εξωτερικών δεν έχει δείξει τίποτα εκτός από τα δόντια της στην τηλεόραση. Σε κανένα θέμα. Ούτε στα ελληνοτουρκικά, ούτε στα ελληνοαμερικανικά, ούτε καν στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, ούτε στις ελληνοκοινοτικές σχέσεις. Σε τίποτα δεν έχει κάνει κάτι θετικό. Σε όλα τα ζητήματα μετράμε χαμένο έδαφος. Για τον Αβραμόπουλο, όποιος μου υποδείξει την πολιτική σύγκρουση που επεδίωξε για να ωφελήσει τη χώρα και την κοινωνία κερδίζει χρυσούν ωρολόγιον. Και όμως είναι οι επικρατέστεροι ακριβώς γιατί δεν προκαλούν τριβές. Δεν δουλεύουν για τη χώρα και για την κυβέρνηση αλλά για τον εαυτό τους με προσωπικό σχέδιο και στρατηγική.

Για τον φίλο μου τον Σουφλιά δεν μπορώ να πω τίποτα πέραν του γεγονότος ότι επιθυμεί να διαδεχθεί τον Καραμανλή που είναι περίπου 15 χρόνια νεώτερός του. Δεν είμαι ρατσιστής με τους ηλικιωμένους, αλλά δύσκολο είναι στην πολιτική να δημιουργούνται προσωποπαγείς θέσεις όταν ακόμα και για πρώην πρωθυπουργούς είναι μάλλον δύσκολο.

Τί πείραξε περισσότερο τη Ντόρα;

Λέω να πω μια κουβέντα σήμερα για τον φίλο μου τον Γιάννη τον Μανώλη, γιατί πρέπει να μένουμε στα σημαντικά. Ο Γιάννης ο Μανώλης είπε ότι μετά την επόμενη εκλογική ήττα της ΝΔ ο Καραμανλής θα παραμείνει στο τιμόνι, στην αρχηγία της ΝΔ και να μην κάνουν όνειρα οι νεοφιλελεύθεροι με την Ντόρα επικεφαλής. Το ότι θα χάσει η ΝΔ τις επόμενες εκλογές όποτε και αν γίνουν, δεν το λέει μόνον ο Μανώλης. Το λένε σχεδόν όλοι εκτός από αυτούς που λένε κατά συνθήκιν ψεύδη.

Αυτό το οποίο στοίχισε στην Ντόρα είναι ότι να μην ετοιμάζεται για διάδοχος. Αλλά όταν διαμαρτυρήθηκε, δεν είπε ότι αυτό την ενόχλησε αλλά το ότι την εμφανίζει ως αντάρτισσα ενώ δεν είναι είναι, παραμένει σταθερός υποστηρικτής του Καραμανλή. Ο κυβερνητικός Αντώναρος επίσης σε αυτό αναφέρθηκε. Η ΝΔ έχει αρχηγό και η κυβέρνηση έχει πρωθυπουργό είπε. Το ίδιο είπε με δικά του λόγια και πιο λαϊκά ο Αντώναρος. Μόνον ο Τραγάκης κατάλαβε ότι το σημαντικότερο ήταν η δυσφήμιση της Ντόρας. Φυσικά από τον Τραγάκη δεν πρέπει να περιμένουμε να καταλαβαίνει την πολιτική σημασία αυτών που λέει. Άλλωστε αυτός έχει μείνει στο ότι από τις εργασίες της εξεταστικής επιτροπής δεν προέκυψε ούτε ίχνος πολιτικής ευθύνης για την υπόθεση Βατοπεδίου. Ούτε ο ίδιος λοιπόν έχει κανένα ίχνος αξιοπιστίας.

Η Ντόρα από την πλευρά της φυσικά ουδέποτε είπε ούτε και πρόκειται να πει ότι ο Καραμανλής θα είναι αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ότι δεν χρειάζεται να παραιτηθεί. Με τη δικαιολογία ότι εμείς αγωνιζόμαστε να νικήσει η ΝΔ. Θυμόσαστε τι έλεγε και ο Βενιζέλος. Τα ίδια γιατί ήταν σε αναμονή για να γίνει εκείνος αρχηγός. Το ίδιο κάνει και η Ντόρα. Περιμένει την ευκαιρία. Όλοι το ξέρουμε. Και ο Καραμανλής. Γι αυτό και δεν θα παραιτηθεί ο Μανώλης. Το σύστημα της Ντόρας φυσικά το οποίο είναι άριστο, προσπάθησε να ξεφορτωθεί τον Μανώλη και να τον σπρώξει στην παραίτηση, αλλά υποθέτω ότι ούτε ο Σιούφας ούτε ο Καραμανλής θα τον αφήσουν. Σιγά το πράμα. Έκανε μια δήλωση ο Μανώλης όπως 500 άλλες και όλες ήταν τολμηρές. Γι αυτό μπορεί να μιλάει όμως επειδή δεν λέει τέρατα. Τι έπρεπε να πει δηλαδή; Ότι θα κερδίσει τις εκλογές η ΝΔ; θα τον πίστευε κανείς; Θα είχε καμιά αξιοπιστία να έλεγε τέτοιο πράμα;

Δεν ενόχλησε αυτό λοιπόν. Ενόχλησε αυτό που είπε ότι δηλαδή ο Καραμανλής θα παραμείνει και μετά τις εκλογές αρχηγός της ΝΔ. Δεν μπορεί να παραιτηθεί ένας βουλευτής για τέτοιο λόγο. Επίδειξη δύναμης έκανε η Ντόρα. Το πρόβλημα δημιούργησε μόνον η αμετροεπής δήλωση του Τραγάκη ο οποίος απλώς δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα.


Το σημαντικότερο δεν είναι αυτό. Τέτοια θέματα βγαίνουν κάθε μέρα στο περιθώριο της πολιτικής. Το σημαντικότερο είναι ότι η χώρα έχει ανάγκη να βγει από την οικονομική κρίση η οποία προς το παρόν είναι εγγενής. Οι δυσμενείς επιπτώσεις της διεθνούς κρίσης έρχονται με τον Τουρισμό μετά το Πάσχα. Από τον Σεπτέμβριο θα αρχίσουμε να μαζεύουμε τις δυνάμεις μας και να εκτιμούμε τις πληγές μας. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να παραμένει και κάθε μέρα να είναι μια συνταγματικά και θεσμικά συμπεριφερόμενη δύναμη η οποία κάθε μέρα πρέπει να έχει μια κυβερνητική απάντηση καλύτερη από αυτή της ΝΔ. Δεν μπορεί να κάνει πραξικόπημα για να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας λίγο νωρίτερα. Ή θα παραιτηθεί επειδή δεν μπορεί να κυβερνήσει, ή θα εξαντλήσει την τετραετία.

Σημασία έχει να είναι έτοιμο και να μπορεί να προσφέρει στη χώρα. Να μην έχει την αλαζονεία των αυτοδύναμων κυβερνήσεων του παρελθόντος και να διαμορφώσει ένα πολιτικό σύστημα που θα ευνοεί τις συνεργασίες, θα σέβεται την εντολή των πολιτών, θα έχει ανοιχτό διαρκές μέτωπο απέναντι στη διαφθορά και κυρίως θα έχει πολιτική σοσιαλιστική, υπέρ του κόσμου της εργασίας και όχι υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου. Θα πείθει κάθε μέρα ότι μπορεί να χειριστεί υπεύθυνα τα εθνικά θέματα και να χαράξει στρατηγική που θα βγάλει τη χώρα από τον πάτο της ΕΕ και θα την οδηγήσει στην κορυφή. Όσο το δυνατόν περισσότεροι πολίτες πεισθούν ότι είναι κατάλληλο κόμμα γι αυτή τη δουλειά, τόσο μεγαλύτερο είναι το κέρδος.

Τα υπόλοιπα, τα βιαστικά και τα σενάρια για να φορέσουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα μερικοί τα υπουργικα κοστούμια, μας αφήνουν αδιάφορους…

Ε! ΠΑΣΟΚ!... Ξύπνα...

Τι γίνεται ρε παιδιά; Οργανωθείτε λίγο, γιατί έχουμε φάει πέντε και δεν έχουμε ρίξει κανένα… Αδερφές και παλληκάρια, γίναμε καλλιά κουβάρια;
Δε λέω η Ντόρα Μπακογιάννη έχει καλές δημόσιες σχέσεις με τους δημοσιογράφους και με τις εφημερίδες και με τα κανάλια, αλλά όταν μιλάμε για θέματα εξωτερικής πολιτικής, είναι δυνατόν να μην σχολιάζονται τα μέτρα της δήθεν οικοδόμησης εμπιστοσύνης Ελλάδας και Τουρκίας εξαιτίας των καλώς σχέσεων;

Τα δύο από τα τρία μέτρα είναι αδιάφορα γιατί είναι ανταλλαγές επισκέψεων αβροφροσύνης σε διάφορα ιεραρχικά επίπεδα. Τα άλλα τρία είναι ΝΑΤΟϊκή συνεργασία και μάλλον δεν έχει σχέση με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Θα φτιάξουνε λέει Ελλάδα και Τουρκία κοινές μονάδες για να επεμβαίνουν στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν και σε άλλες περιοχές.

Εμένα μου ακούγεται ως μεγάλη κοροϊδία με την έννοια ότι και οι Τούρκοι και οι Έλληνες είχαν πρόβλημα πώς να το πασάρουν στους υπηκόους τους, γιατί έτσι μας αντιμετωπίζουν και το συσκεύασαν με λάθος περιτύλιγμα για να το καταπιούμε αμάσητο. Κι εμείς βολευόμαστε γιατί δεν είναι και ιδιαίτερα αρεστό στους Έλληνες πολίτες να επεμβαίνουμε στρατιωτικά και ιδίως χωρίς εντολή του ΟΗΕ σε διάφορα σημεία του πλανήτη, και για τους Τούρκους ιδίως αν αφορά μουσουλμανικές χώρες. Πώς όμως προάγονται οι ελληνοτουρκικές σχέσεις αν είμαστε μαζί ή χώρια τα γιουσουφάκια που εκτελούν εντολές του ΝΑΤΟ; Κι έτσι κι αλλιώς γιουσουφάκια μου φαινόμαστε εμένα. Τι σόϊ κοινό σύστημα ασφάλειας είναι πάλι αυτό και πότε εγκρίθηκε τέτοια στρατιωτική τακτική από το ΚΥΣΕΑ το οποίο αποφασίζει κάθε τρείς και λίγο αγορές αεροσκαφών και άλλων οπλικών συστημάτων για να αμυνθούμε απέναντι στην Τουρκία;

Είναι δυνατόν να νιώθει το ΠΑΣΟΚ τέτοια αμηχανία απέναντι σε τέτοιου είδους ανακοινώσεις; Να αφήνει ασχολίαστα τέτοια θέματα επί 24 ώρες;