Τώρα ποιός φταίει που θα κυβερνά ο Καραμανλής;

Δεν νομίζω ότι πήρε κάποιος άλλος στα σοβαρά την προσπάθεια του Καραμανλή να αναλάβει προσωπική προσπάθεια ανατροπής του πολιτικού σκηνικού. Εγώ πάντως δεν πίστεψα ποτέ ότι ένας έξυπνος άνθρωπος μπορεί να πέφτει τόσο έξω. Γι αυτό και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ο άνθρωπος διαχειρίζεται την επόμενη εκλογική του ήττα. Αυτό ήταν πιο έξυπνο. Δείχνει ότι καταλαβαίνει και το περιβάλλον, καταλαβαίνει και τη δική του πορεία στο μέλλον ως εν ενεργεία πολιτικού.

Πιθανότητα ανατροπής του πολιτικού κλίματος θα υπήρχε μόνον στην περίπτωση που ο Καραμανλής είχε αποφασίσει να αλλάξει πολιτική. Πρώτα πρώτα οικονομική πολιτική. Να εγκαταλείψει τον νεοφιλελευθερισμό που πρέσβευε ως τώρα και με μια γενναία αυτοκριτική να παραδεχτεί ότι ήταν λάθος η απογραφή, λάθος η ελάφρυνση της φορολογίας του κεφαλαίου, λάθος η πώληση κερδοφόρων επιχειρήσεων όπως ο ΟΤΕ, λάθος η άνευ όρων παράδοση στις τράπεζες και στους τραπεζίτες, λάθος η παράδοση στη διαφθορά, λάθος η παράδοση στα ρουσφέτια και στην κομματική αναξιοκρατία κυρίως στο δημόσιο τομέα. Είναι λάθος να νομίζει ένας ηγέτης ότι οι πολίτες τον ψηφίζουν επειδή είναι όμορφος ή μιλάει πιο γρήγορα και με λιγότερα σαρδάμ από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Από την άποψη αυτή είναι χειρότερος από τον Βενιζέλο.

Αν πραγματικά είναι τόσο ματαιόδοξος ο Καραμανλής ώστε πίστεψε ότι χωρίς να αλλάξει πολιτική, μπορούσε να ανατρέψει το πολιτικό σκηνικό, τότε είναι μακριά νυχτωμένος και δεν πρόκειται να δει πλέον άσπρη μέρα. Σημασία έχει ότι οι πολίτες έχουν οριστικά αποφασίσει ότι αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της χώρας. Πέφτει νωρίς ή στο τέλος της τετραετίας. Είχαμε πει από την τελευταία εβδομάδα του Ιανουαρίου ότι μετά το μέσο του Φεβρουαρίου οι δημοσκοπήσεις θα καταγράψουν ότι η ψαλίδα άνοιξε πάλι όσο και πριν από τον ανασχηματισμό στις πέντε μονάδες και έτσι θα πάμε ως τις ευρωεκλογές, όπου και θα καταγραφεί αυτή η διαφορά. Αυτό το λέω πρώτη φορά. Στις μετρήσεις για την ευρωκάλπη, η διαφορά είναι στις δύο μονάδες, αλλά πάνω από την κάλπη θα φτάσει στις πέντε μονάδες.

Για πρόωρες εκλογές δεν το συζητάμε. Έχει μόνο να χάσει ο Καραμανλής και επομένως δεν θα τις επιδιώξει. Κυβερνητικό κόμμα που χάνει, δεν έχει λόγο να χάσει νωρίτερα. Κρατάει την καρέκλα της εξουσίας όσο της δίνει δικαίωμα το Σύνταγμα και τρώει με την κουτάλα.. Τόσο απλά.

Ας δούμε τι γίνεται στην άλλη πλευρά. Κι αυτή τη φορά δεν θα ξεκινήσουμε από το ΠΑΣΟΚ, αλλά από τον ΣΥΝ μια και είχε διαρκές συνέδριο το Σ-Κ. Ενέκριναν ένα πολιτικό πρόγραμμα το οποίο εν δυνάμει είναι και ένα πρόγραμμα κυβερνητικής συνεργασίας. Είναι αντιφατικό το γεγονός ότι ταυτόχρονα ενέκριναν και μια απόφαση που λέει ότι είναι κατά των συνεργασιών. Επίσης είναι αστείο και απίθανο να μπήκε στον κόπο ο ΣΥΝ να φτιάξει πρόγραμμα για το τι έχει ανάγκη η χώρα, μια πρόταση της Αριστεράς, μόνο και μόνο για να συζητήσει με τις άλλες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, αποκλείοντας τους πολίτες και τα άλλα κόμματα από την ίδια συζήτηση.

Συνεπώς πρέπει να θεωρήσουμε ότι η απόφαση ότι είμαστε εναντίον της συνεργασίας, είναι απλώς άκυρη και ανύπαρκτη. Κόμμα που δεν θέλει να συνεργαστεί δεν παίρνει τέτοια απόφαση. Όπως το ΚΚΕ ούτε έχει πάρει ούτε πρόκειται ποτέ να βάλει σε ψηφοφορία τέτοια πρόταση. Είναι απλώς μια έμπνευση που δεν κολακεύει την ηγεσία και την πλειοψηφία του ΣΥΝ. Το ίδιο άτοπη θεωρώ και την απόφαση της μειοψηφίας του ΣΥΝ της ανανεωτικής πτέρυγας, η οποία είναι υπέρ της συνεργασίας, να ψηφίσει λευκό στο πρόγραμμα, δηλαδή να το απορρίψει, λέγοντας ότι δεν το απορρίπτω, αλλά απευθύνομαι στους πολίτες.

Από τη στιγμή που φτιάχνει πρόγραμμα, το φτιάχνει για να συνεργαστεί. Και θα συνεργαστεί γιατί δεν μπορεί να αφήσει τη χώρα ακυβέρνητη αν ο λαός αποφασίσει να μην δώσει αυτοδυναμία στο ΠΑΣΟΚ. Αλλιώς θα διαλυθεί και θα ξαναγυρίσει στην αγωνία αν θα εκπροσωπείται στη Βουλή ή όχι. Και είναι πολύ εύκολο να μην εκπροσωπείται αυτόνομα, αλλά μέσω στελεχών που θα έχουν προσχωρήσει στο ΠΑΣΟΚ. Έχει ξαναγίνει. Πρώτο μέλημα της Αριστεράς πρέπει να είναι η παγίωση της απλής αναλογικής ως μόνιμου εκλογικού συστήματος. Δηλαδή να εμπεδωθεί η ιδέα της συνεργασίας μεταξύ των κομμάτων και να μπεί τέρμα στον δικομματισμό. Δεν μπαίνει τέρμα στον δικομματισμό παρά μόνον με αξιόπιστες κυβερνήσεις συνεργασίας. Τα υπόλοιπα είναι τρίχες.

Πάμε και στο ΠΑΣΟΚ. Θα έπρεπε να προβληματιστεί γιατί δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί τη συζήτηση στη Βουλή για την Οικονομία για να φανεί μια σαφής διαφορά της οικονομικής του πολιτικής, από την κυβέρνηση. Ιδίως όταν βλέπουμε ότι οι τράπεζες, για τις οποίες χρεώθηκε ο ελληνικός λαός 28 δισεκατομμύρια ευρώ, ετοιμάζονται να μοιράσουν στους μετόχους τους πάνω από 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Μα θα έπρεπε να είναι υποχρεωτικό πριν πάρουν έστω και ένα ευρώ από τους φορολογούμενους πολίτες να κρατήσουν τα κέρδη τους στο ταμείο ενσωματώνοντάς τα στην επιχειρηματική περιουσία. Δηλαδή θα δώσω εγώ ο φτωχός φορολογούμενος βοήθεια και μετρητά και δωρεάν εγγύηση, την ίδια στιγμή που εκείνος δεν αφήνει στο ταμείο τα κέρδη του;

Αν αυτός δεν ενδιαφέρεται για την επιχείρησή του, εγώ πρέπει να σπεύσω; Τι καθαρή κλεψιά είναι αυτή; Τι ανηθικότητα; Σε καμία επιχείρηση δεν επιφυλάσσεται τέτοια μεταχείριση. Ούτε στα άτομα με ειδικές ανάγκες. Ούτε στους φτωχούς. Ούτε στους άπορους. Μα θα έπαυαν να είναι άποροι, αν δίναμε και στους άπορους ακριβώς τα ίδια… Φυσικά όλοι αντιλαμβανόμαστε τις σκοπιμότητες. Αν δεν μοίραζαν κέρδη, θα έπεφτε η αξία της μετοχής. Και με τα χρήματα των φορολογούμενων θα έπαιρνε το κράτος διπλάσια ποσοστά του μετοχικού κεφαλαίου. Δηλαδή θα ήταν μια δίκαιη ανταλλαγή και μια κίνηση σαν αυτές πού γίνονται μεταξύ επιχειρηματιών, σχεδόν κάθε μέρα. Εδώ όμως οι πολίτες επιδοτούν τις τράπεζες. Και δεν κατάφερε το ΠΑΣΟΚ ούτε σ’ αυτό το θέμα να δώσει να καταλάβει ο πολίτης ότι υπάρχει διαφορά από τη ΝΔ… Τι να πώ πιά; Με αφήνει άναυδο κάθε φορά η ανικανότητά τους…

Η κυβέρνηση αναιρείται, ο πρωθυπουργός ακυρώνεται...

Λίγο η αντιπολίτευση η οποία ευτυχώς αυτή τη φορά δεν ήταν ανύπαρκτη, λίγο ο Τύπος, λίγο οι σφυγμομετρήσεις, αναγκάζεται και η ίδια η κυβέρνηση να καταλάβει το μέγεθος της απουσίας της και των ελλείψεών της στη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών. Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης ουσιαστικά δεν λειτουργεί και δεν έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία και αξιοπιστία να χαράξει και να εφαρμόσει οποιαδήποτε οικονομική πολιτική πλέον. Ο τομέας του Αντώνη Μπέζα έχει καταρρεύσει και μέρα με την ημέρα καταρρέει περισσότερο όπως φάνηκε και με το ΕΤΑΚ και με τα πάγια έσοδα από τη φορολογία. Ο τομέας της οικονομικής πολιτικής και του συντονισμού για την εφαρμογή της έχει πλέον περιοριστεί στην έκδοση φετφάδων που απλώς δεν εφαρμόζονται από κανέναν. Ούτε από τους υπαλλήλους των υπηρεσιών, ούτε από τους τραπεζίτες. Ούτε από τους επιχειρηματίες μεμονωμένα ούτε από την αγορά.

Δεν υπάρχει δηλαδή το εργαλείο που απαιτείται για να υλοποιήσει με γνώση και με σκληρή δουλειά την νέα διορθωμένη οικονομική πολιτική που θα στηρίζεται στην κρατική παρέμβαση για να ξεπεραστεί η κρίση και να ανοίξουν οι δουλειές. Αν δεν ανοίξουν οι δουλειές θα πληρώσουμε ένα κόστος που θα οφείλεται ακριβώς στην αδυναμία της κυβέρνησης και όχι στην κρίση. Η κρίση υπάρχει αλλά σε πόσους μήνες θα την ξεπεράσουμε εξαρτάται από μας. Και η κρίση δεν είναι εισαγόμενη σε μας αλλά εγγενής. Δηλαδή χρειάζεται πρώτα τολμηρή αυτοκριτική και εντοπισμός των σφαλμάτων και μετά δράση για να διορθωθούν. Προφανές είναι ότι και στο σημείο αυτό η κυβέρνηση είναι πίσω, μια και ο πρωθυπουργός δείχνει τη διάθεση να διατηρήσει τον υπουργό Οικονομίας τουλάχιστον ως την ψήφιση του προϋπολογισμού. Με άλλους δύο μήνες όμως χαμένους και η οικονομία θα έχει γλιστρήσει σε χαμηλότερες θέσεις με πολύ γρήγορους ρυθμούς και το πολιτικό κόστος για την κυβέρνηση θα έχει αυξηθεί.

Δεν είναι τυχαία τα ευρήματα της έρευνας της καθημερινής που δημοσιεύεται σήμερα. Τρεις στους τέσσερις Έλληνες έχουν αντιληφθεί και προφανώς στο πετσί τους ότι η κυβέρνηση δεν διαχειρίζεται την κρίση, έχει μείνει πίσω από τις ανάγκες της οικονομίας και το 90% των ερωτώμενων υποδεικνύουν και την προφανή στάση που έπρεπε να έχει η κυβέρνηση. Ο κόσμος το έχει τούμπανο δηλαδή και η κυβέρνηση προσπαθεί να χτίσει έναν εικονικό κόσμο για να κάνει ενέσεις θάρρους στον εαυτό της και να μην παραιτηθεί.

Και η κρίση είναι γενική. Πρόβλημα αντιμετωπίζει τώρα και ο επιχειρηματίας αλλά και ο εργαζόμενος στην επιχείρηση. Και ο τραπεζίτης και ο πελάτης της τράπεζας. Γι αυτό και χρειάζεται η στιβαρή παρέμβαση του κράτους με γνώση και με τόλμη για να κρατήσει τις ισορροπίες και να μην αφήσει το μεγάλο ψάρι να φάει όλα τα μικρά, γιατί μετά, θα πεθάνει και το μεγάλο ψάρι από πείνα. Κι ο μισθωτός δεν μπορεί να πληρώσει τις δόσεις του και η τράπεζα δεν έχει ρευστότητα για να κρατήσει τη θέση της. Η τράπεζα μειώνοντας τις χορηγήσεις προκαλεί ασφυξία στην αγορά κυρίως στις επιχειρήσεις κι εκείνες θα αφήσουν άνεργους και απλήρωτους τους εργαζόμενους οι οποίοι όχι μόνον δεν θα μπορούν να πληρώσουν τις δόσεις αλλά θα έχουμε και κοινωνικό πρόβλημα, γιατί δεν θα μπορούν να ζήσουν.

Η κρατική παρέμβαση είναι αυτή που δεν θα επιτρέψει στον φαύλο κύκλο να ολοκληρωθεί. Και φυσικά δεν είναι απαραίτητο, αντιθέτως είναι λάθος να μοιραστούν τα 28 δισεκατομμύρια σε όλες τις τράπεζες. Πρέπει να τα χρησιμοποιήσει το κράτος, μόνες σε όσες τράπεζες το έχουν ανάγκη, δηλαδή δεν έχουν την κεφαλαιακή επάρκεια που απαιτεί ο νόμος και κανονικά θα έβγαιναν από την αγορά ή θα εξαγοράζονταν από άλλες. Αυτές οι τράπεζες εννοείται ότι δέχονται τους όρους που θα τους υπαγορεύσει το κράτος. Δεν έχουν άλλη επιλογή. Αν έχουν, όπως να τους εξαγοράσει ένας άλλος ιδιώτης, τότε θα τον προτιμήσουν. Επίσης χρειάζεται μια μεγάλη κρατική τράπεζα που να επιδρά στον ανταγωνισμό. Κι αυτή είναι η Εθνική Τράπεζα. Με νέο διοικητή γιατί ο κ. Αράπογλου δεν έχει πιά την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης που τον διόρισε, η Εθνική πρέπει με μια αύξηση μετοχικού κεφαλαίου να απορροφήσει το μεγαλύτερο μέρος από τα μετρητά 5 δισεκατομμύρια και το μεγαλύτερο μέρος των ομολόγων του δημοσίου που θα μετατρέψει κι αυτά σε μετρητά μέσω της ΕΚΤ και να τα διοχετεύσει στην αγορά με ανταγωνιστικούς όρους. Αυτό σημαίνει ότι θα βγάλει και κέρδη, αλλά όχι υπερκέρδη. Τα χρήματα των φορολογούμενων θα επιστρέψουν αργότερα στους φορολογούμενους. Ο ανταγωνισμός θα λειτουργήσει και οι τράπεζες που δεν έκαναν στο παρελθόν λάθος και παρακινδυνευμένες κινήσεις θα σταθούν στον ανταγωνισμό και θα προσφέρουν στην οικονομία, στις επιχειρήσεις και στους ιδιώτες φτηνότερο χρήμα το οποίο θα μπορούν να αποπληρώσουν. Η κατανάλωση δεν θα μειωθεί δραματικά, αλλά οριακά, θα κοπούν οι σπατάλες και οι επιχειρήσεις δεν θα αναστείλουν τη δραστηριότητά τους, απλώς θα κόψουν κι αυτές τις σπατάλες.

Όσο η κυβέρνηση συζητάει με τους τραπεζίτες, τόσο δείχνει την αδυναμία της και οι πολίτες καταλαβαίνουν την ανικανότητά της. Όσο ο πρωθυπουργός καθυστερεί να αλλάξει το οικονομικό επιτελείο, χάνει χρόνο, επιρροή και πληρώνει πολιτικό κόστος. Όλοι όμως θα πληρώσουμε οικονομικό κόστος σε ατομικό επίπεδο και γι αυτό και ο Καραμανλής με την αναποφασιστικότητά του θα μας μείνει αξέχαστος για πολύ καιρό.

Οι "λαγογαμίστρες"!

Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Ο κάθε υπουργός Οικονομίας απεύχεται φυσικά να συμβεί επί των ημερών του μια διεθνής κρίση. Είναι κακή εξέλιξη. Σχεδόν σε όλους όμως από το 1974 ως τώρα έχει συμβεί και από μία. Είναι ενδημικό φαινόμενο. Εγγενής του συστήματος όπως θα έλεγε και ένας κομμουνιστής. Ο εκάστοτε υπουργός προπαγάνδας όμως είναι μάλλον ευτυχής. Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Σε περιόδους κρίσης οι πολίτες συσπειρώνονται γύρω από τον ηγέτη που έτυχε να ασκεί καθήκοντα εκείνη τη στιγμή. Προσωρινά. Έτσι και τώρα. Η ΝΔ έχει (με το αζημίωτο) την ευκαιρία να συσπειρώσει τους πολίτες και να περάσει πάλι το ΠΑΣΟΚ στις μετρήσεις.

Η πολιτική μου πρόβλεψη όμως είναι ότι δεν θα το καταφέρει παρά την εμπειρία και το καλό χαρτί που είναι ο Καραμανλής. Γιατί έχει σπαταλήσει μεγάλο κεφάλαιο για να καλύψει την υπόθεση Μανούσου-Παυλίδη, την υπόθεση Βατοπεδίου κλπ παρεμφερείς πληγές. Γιατί δεν υιοθετεί άμεσα μέτρα που θα δείξουν πολιτική βούληση να μην χαθεί η επαφή με τις λαϊκές τάξεις.

Και για να μην μιλάμε κι εμείς αφηρημένα σαν την αντιπολίτευση, μπορεί αμέσως να μειώσει το τιμολόγιο της ΔΕΗ κατά το ποσοστό που μειώθηκε η τιμή των καυσίμων από 130 σε 87 δολάρια το βαρέλι. Να επιβάλει σε όλες τις επιχειρήσεις τροφίμων που δεσμεύθηκαν γραπτώς την άνοιξη ότι δεν θα αυξήσουν τις τιμές των τροφίμων να τιμήσουν την υπογραφή τους. Να επιβάλει μέσω ανταγωνισμού με τις τράπεζες που έχουν κρατική διοίκηση, σε όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα να εξαφανίσει τις «πονηρές» χρεώσεις και να μειώσει το περιθώριο κέρδους στη διαφορά του επιτοκίου χορηγήσεων με το 3,75% που είναι το επιτόκιο της ΕΚΤ. Άρα θα έχουμε μείωση των επιτοκίων κατά περίπου δύο μονάδες.

Για κάθε συναλλασσόμενο με τις τράπεζες είναι προκλητικό, πάνω στην κρίση, να παρέχει το δημόσιο δωρεάν εγγύηση στις ιδιωτικές τράπεζες. Γιατί δεν δίνει δωρεάν κρατική εγγύηση σε όλους τους δανειολήπτες στεγαστικού δανείου πρώτης κατοικίας, έτσι ώστε να ωφελήσει τους πολίτες και εμμέσως τις τράπεζες; Γιατί δεν δίνει δωρεάν εγγύηση του κράτους στους αγρότες που δανείζονται για να καλλιεργήσουν τα χωράφια τους; Οι τράπεζες έχουν μεγαλύτερες ανάγκες ή έχουν περισσότερες ψήφους; Αλλά και στις τράπεζες να δώσει κρατική εγγύηση, εάν όμως εκείνες το ζητήσουν και φυσικά με τις αντίστοιχες εμπράγματες εξασφαλίσεις που και εκείνες ζητούν από τους πελάτες τους. Έχετε ζητήσει ποτέ εγγυητική επιστολή από τράπεζα;

Έτσι όπως ασκείται όμως η κρατική πολιτική, με την αλαζονεία κάποιου που θα κυβερνά για πάντα χωρίς ποτέ να δώσει λογαριασμό στους πολίτες, γίνεται μισητή από αυτούς που ζορίζονται να πληρώσουν το στεγαστικό τους δάνειο ή την εφορία. Τι θα πει κύριε Μπέζα μου, ότι το κράτος θα πληρώσει πολλά λεφτά για ενοίκια κτιρίων όπου στεγάζει υπηρεσίες του; Εμάς μας ρώτησες πόσα πληρώνουμε; Τι πει κύριε Μπέζα ότι το κράτος θα πληρώσει φέτος πολλά λεφτά για να θερμάνει τα κτίρια όπου στεγάζει τις υπηρεσίες του; Εμείς δεν πληρώνουμε ακριβά τα καύσιμα; Τζάμπα τα παίρνουμε; Τι παπάρες είναι αυτές; Ή νομίζεις ότι με χρεοκοπημένες μεθόδους του παρελθόντος θα μειωθεί η κριτική;

Η υπόθεση Βατοπεδίου, θα συνεχίσει να κρατά ρευστό το πολιτικό σκηνικό όσο αντιμετωπίζεται επικοινωνιακά. Οι αποκαλύψεις έτσι θα κρατήσουν ως το 2011 και θα έχουμε εκλογές ως τότε. Ήδη είναι αργά, αλλά σκεφτείτε ότι τις παραμονές των εκλογών είναι αργά για να ομολογήσει η κυβέρνηση ότι έκανε λάθος ενώ τώρα εμποδίζει τη Βουλή να λάβει γνώση της δικογραφίας. Δεν σώζονται οι υπουργοί που εμπλέκονται.

Ούτε με τον αντιπερισπασμό (τους αντιπερισπασμούς καλύτερα να λέμε) που θα δούμε αρχίζοντας από την επόμενη Δευτέρα. Δηλαδή δημοσιότητα για άλλες υποθέσεις του παρελθόντος που αφορούν άλλες μονές του Αγίου Όρους «ανταγωνιστικές» της Μονής Βατοπεδίου. Δηλαδή στην ατμόσφαιρα φαιδρότητας που ήδη υπάρχει θα προστεθεί άλλη μία. Πως είχαμε στο παρελθόν πόλεμο επιχειρηματιών μέσω του Τύπου όπου ο ένας αποκάλυπτε στοιχεία εναντίον του άλλου και ο καθένας με το «στρατό» του από πληρωμένους κονδυλοφόρους προσπαθούσε να εξουθενώσει τον αντίπαλο…. Έ! Το ανάλογο.

Και βέβαια η Μονή Βατοπεδίου έχει την πολυτέλεια της ρευστότητας κι έτσι μπόρεσε να νοικιάσει τις υπηρεσίες της ίδιας διαφημιστικής – εταιρίας δημοσίων σχέσεων, την οποία χρησιμοποιεί και η ΝΔ και η κυβέρνηση για τις δημόσιες σχέσεις της. Νομίζω ότι και αυτή η απόφαση είναι εναντίον της κυβέρνησης. Υποθέτω ότι δεν το γνωρίζει ο Καραμανλής και γι αυτό το γράφω με καθυστέρηση σχεδόν δύο μηνών. Τι θα πει ο μέσος πολίτης ή ο χειμαζόμενος νεοδημοκράτης (πολίτης, ψηφοφόρος, συνδικαλιστής ή βουλευτής) όταν μάθει ότι απάνω στην κρίση, η Μονή Βατοπεδίου ενήργησε ως καλός επιχειρηματίας και προσέλαβε εταιρία δημοσίων σχέσεων για να βελτιώσει την εικόνα της; Είπαμε ότι είναι καλός μπίζνεσμαν ο Εφραίμ, αλλά πρέπει να υπάρχει αυτοσυγκράτηση. Τι θα πει ο μέσος άνθρωπος όταν μάθει ότι προσέλαβε την ίδια εταιρία με τη ΝΔ και με την κυβέρνηση; Δεν θα βεβαιωθεί για τον ομφάλιο λώρο; Αυτές είναι παιδαριώδεις κινήσεις πανικού…

Φυσικά δεν αμφισβητώ την επαγγελματική επάρκεια αυτών των ανθρώπων. Ήταν μάλλον έξυπνη κίνηση να διοχετεύσουν στον ΣΥΡΙΖΑ στοιχεία που αφορούν την εποχή του ΠΑΣΟΚ του … Ανδρέα Παπανδρέου. Κι εκείνοι (ο ΣΥΝ) που έχουν μυαλό κουκούτσι, ετοιμάζονται από Δευτέρα να τα μπουμπουνίσουν για να αποδείξουν ότι και τα δύο κόμματα του δικομματισμού είναι το ίδιο ένοχα. Θα γελάσει κάθε πικραμένος. Το ότι εμπλέκεται σημερινός εν ενεργεία βουλευτής του ΠΑΣΟΚ είναι αβανταδόρικο. Αλλά το 1984, ήταν απλός δικηγόρος. Το ίδιο και το 1994 που πήρε την αμοιβή του. Γίνεται συμψηφισμός σε τέτοια πράγματα;

Απλώς τέτοιος συντονισμός και τέτοια άμυνα, κοστίζει πολύ και σε χρήμα και πολιτική αξιοπιστία. Είναι σοβαρή προπαγάνδα να βάζουμε τη Μονή Βατοπεδίου να κοντράρει και να «εκθέτει» τη Μονή Μεγίστης Λαύρας; Ποιος ανόητος δίνει τέτοιες συμβουλές;

Ούτε ένας ούτε δύο απλά 27 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ζήτησαν με ερώτησή τους στη Βουλή, να ενημερωθούν για το περιεχόμενο της συνάντησης που είχε ο υπουργός Οικονομίας με τον δικηγόρο Αλέξανδρο Λυκουρέζο, το γραφείο του οποίου συνεργάζεται με τους Αμερικανούς δικηγόρους που αποκάλυψαν το σκάνδαλο της Ζήμενς. Κατά σύμπτωση προχθές κατέθεσε στους Έλληνες εισαγγελείς που ερευνούν την υπόθεση το πρώην στέλεχος της εταιρίας κ. Σίχατσεκ…

Μπορεί βέβαια κάποιος να υποθέσει ότι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ διάβασαν στο προηγούμενο φύλλο της Παρασκευής + 13 για τη συνάντηση και αποφάσισαν να ζητήσουν πληροφόρηση. Επειδή μου αρέσει το παρασκήνιο, σας πληροφορώ ότι το αντίθετο συνέβη. Εγώ πληροφορήθηκα από πηγές προσκείμενες στο ΠΑΣΟΚ τη συνάντηση. Προφανώς οι ίδιοι το είπαν και στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.

Και σπεύδω προκαταβολικά να δηλώσω ότι το αντίστοιχο έγινε και με τις επαπειλούμενες αποκαλύψεις (και από τον ΣΥΝ) για τη Μονή Μεγίστης Λαύρας επί ΠΑΣΟΚ. Από τον ΣΥΝ το έμαθα αρχικά. Μετά όμως πληροφορήθηκα ότι έχουν ενημερωθεί αρμοδίως δηλαδή από νεοδημοκρατικές πηγές και τηλεοπτικοί δημοσιογράφοι που έχουν και εφημερίδες. Όταν μάλιστα άκουσα και έναν εξ αυτών να μιλάει για «λαγογαμίστρες», κατάλαβα ότι το έλεγε για να στείλει το μήνυμα, ότι τα έντυπά του έχουν ανάγκη και άλλης κρατικής διαφήμισης για να υποστηρίξουν τον αντιπερισπασμό… Όποιος λοιπόν θέλει κρατική διαφήμιση την επόμενη εβδομάδα, θα λέει τον κωδικό… «λαγογαμίστρα»…

Για όποιον δεν προέρχεται από αγροτική οικογένεια, σπεύδω να πληροφορήσω, ότι «λαγογαμίστρα» είναι τα λαγούμια που σκάβουν οι λαγοί για να ζευγαρώσουν. Με λαγογαμήστρες ήταν γεμάτη η δασική περιοχή που αγόρασε το ΓΕΝ (Γενικό Επιτελείο Ναυτικού) από τη Μονή Μεγίστης Λαύρας η οποία δεν είχε άλλους τίτλους παρά κάτι «χρυσόβουλα» από την εποχή της βυζαντινής αυτοκρατορίας… Δεν είναι όμως σοφό να μιλάει η Μονή Βατοπεδίου για τέτοιες υποθέσεις…




Νόμισε για λίγο η κυβέρνηση, ότι η διεθνής κρίση η οποία δεν ακουμπάει την Ελλάδα παρά μόνον έμμεσα, δηλαδή με τα επιτόκια, θα γλιτώσει από την κριτική για τη δική της οικονομική πολιτική που είναι υπεύθυνη για τη δική μας φτώχεια και γκρίνια. Τώρα που διεθνώς υπάρχει συντονισμός και πέφτουν τα επιτόκια για να τονώσουν την οικονομία, η Ελλάδα θα ευνοείται. Κι αν τα επιτόκια της ΕΚΤ πέσουν κάτω από τα επίπεδα του 4,5% στο 2% δεν θα υπάρχει καμιά δικαιολογία.

Δυστυχώς όμως τα δικά μας εσωτερικά προβλήματα υπάρχουν και καμιά κυβερνητική προπαγάνδα δεν μπορεί να πείσει, ότι για τη μη τήρηση των γραπτών συμφωνιών κυρίων που έγιναν στο υπουργείο Ανάπτυξης με τους εκπροσώπους των εταιριών τροφίμων, φταίει κάποιος έξω από τα σύνορα της χώρας. Φταίει ότι κανένας μέσα στη χώρα και στην κυβέρνηση, δεν είναι ικανός να εξασφαλίσει συνθήκες αγοράς που θα επιτρέψουν στις τιμές να είναι ίδιες ή και καλύτερες από ότι στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Φταίει το ότι τα χρήματα των φορολογούμενων, σπαταλιούνται σε ρουσφέτια, σε κουμπάρους και σε ξαδέρφια, και ότι από το εσωτερικό της κυβέρνησης εκπορεύονται και τα τοξικά ομόλογα και η λεηλασία της δημόσιας περιουσίας με υποθέσεις όπως το Βατοπέδι.

Και φυσικά η κυβέρνηση είναι εκτεθειμένη στο σύνολό της πλέον μια και ο πρωθυπουργός καλύπτει εδώ και ενάμιση μήνα κορυφαίους υπουργούς. Αντί να διαλέξει ο πρωθυπουργός να συμμαχήσει με τους πολίτες γενικώς και όχι μόνο με τους νεοδημοκράτες ψηφοφόρους, προτίμησε να συμμαχήσει με τους κολλητούς του στο υπουργικό συμβούλιο. Κανένας ηγέτης όμως δεν πρέπει να ξεχνάει αυτό που έλεγε ο ορθολογιστής Μακιαβέλι. Ότι από τους φίλους του κινδυνεύει. Αυτοί μπορούν να του τραβήξουν το χαλί κάτω από τα πόδια και όχι οι εχθροί του. Αυτοί είναι δηλωμένοι και ξέρει να φυλάγεται. Κι αν ένας ηγέτης δεν ξέρει να παίρνει τις σωστές αποφάσεις ακόμα και όταν αφορούν φίλους του, είναι καταδικασμένος να πληρώσει ο ίδιος ως συνένοχος.

Μέχρι σήμερα ο πρωθυπουργός, κόντρα στις δικές του ηθικολογίες και υποσχέσεις διαφάνειας, εμποδίζει τη Δικαιοσύνη να ερευνήσει τις πράξεις των υπουργών του. Και με τη δικαιολογία ότι η Δικαιοσύνη πρέπει να κάνει το έργο της, σε δυό τρία χρόνια, ως το 2011 δηλαδή που θα γίνουν εκλογές, εμποδίζει και τη Βουλή να ερευνήσει όχι μόνον τις τυχόν ποινικές αλλά και τις πολιτικές ευθύνες υπουργών. Δεν θέλει ο Καραμανλής να στερηθεί το οικονομικό του επιτελείο πριν να ψηφίσει τον μαϊμουδεμένο προϋπολογισμό. Δεν μπορείς όμως να κρατάς δύο καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη. Όποιος το δοκίμασε, απέτυχε.

Η διακυβέρνηση της χώρας έχει αποκτήσει πλέον μια φαιδρότητα που σε υποχρεώνει να μην την παίρνεις στα σοβαρά. Όταν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν μπορεί να γίνει πιστευτός ισχυριζόμενος ότι με τον Εφραίμ είχε μόνον θρησκευτικές σχέσεις, μόνον πνευματικές σχέσεις, δεν μπορεί να γίνει πιστευτός και σε όλα τα άλλα που βεβαιώνει με την ίδια σοβαρότητα. Και για την οικονομία, και για την εξωτερική πολιτική και για την άμυνα. Ξεφτιλίζονται δηλαδή και οι υπόλοιποι τομείς, οι οποίοι θα μπορούσαν να κρατηθούν…αξιοπρεπέστερα και με μεγαλύτερη αξιοπιστία…

Όπως ευτελίζεται και η Δικαιοσύνη η οποία υποχρεώνεται να υποταχθεί στην κυβέρνηση και να αυτογελοιοποιείται με διαδικασίες όπως να αφαιρεί τους φακέλλους της δικογραφίας από τους εισαγγελείς που ερευνούν ο προϊστάμενος για να ενημερωθεί, μόνον και μόνον επειδή εκείνοι επιμένουν ότι πρέπει ο φάκελλος να σταλεί στη Βουλή γιατί βρίθει αναφορών για 5-6 υπουργούς. Και το Σύνταγμα επιβάλει να σταλεί αμελητί ο φάκελλος στη Βουλή, ενώ οι εισαγγελείς θα συνεχίζουν την έρευνα για τα μη πολιτικά πρόσωπα… αστεία πράγματα δηλαδή

Σιγά ρε πρώτε... μήν σπρώχνεσαι!

Ωραίοι είμαστε δε λέω… όταν δεν ασχολούμαστε με τις μετρήσεις της κοινής γνώμης, ασχολούμαστε με τα σκάνδαλα όπως του Βατοπεδίου ενώ την ίδια στιγμή δεν ασχολούμαστε με το νέο κύμα ακρίβειας που έρχεται να μειώσει περισσότερο το εισόδημά μας…με τη βόμβα που ετοιμάζεται να σκάσει στην Παιδεία ή με την κατάσταση στον τομέα της Υγείας που διαρκώς χειροτερεύει. Κάποια στιγμή όμως, αυτή η χειροτέρευση θα σκάσει ως βόμβα, ενώ δεν είναι βόμβα, αλλά βράζει το καζάνι πολύ καιρό. Και φυσικά και οι απλοί πολίτες έχουμε ευθύνες γιατί ψοφάμε για θέαμα, αλλά το χειρότερο είναι ότι και η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός, αλλά και η αντιπολίτευση, κάνουν το ίδιο. Χαζεύουν με τις μετρήσεις ή περιορίζονται στις εντυπωσιακές αποκαλύψεις για το Βατοπέδι, το οποίο προσπαθούν να κουκουλώσουν οι μεν και να κρατήσουν οι δε…και παραλείπουν να κάνουν τη δουλειά τους εκεί που πρέπει.

Η κυβέρνηση είναι γεγονός ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να ανατρέψει την οικονομική πολιτική στην οποία εγκλωβίστηκε και σταδιακά μας οδηγεί στην ύφεση. Το διαρκές σφίξιμο στο ζωνάρι αυτών που είναι ήδη σφιγμένοι δεν πρόκειται να δώσει ανάσα στην οικονομία. Και η κυβέρνηση αφού δεν μπορεί να φτιάξει αξιόπιστο προϋπολογισμό όπως ομολογεί πριν από το 2010, είναι σαφές ότι δεν μπορεί και να ανατρέψει αυτή την πολιτική.

Η αντιπολίτευση από την άλλη πλευρά, εδώ και 15 μέρες δηλαδή από τη ΔΕΘ στη Θεσσαλονίκη, δεν έχει κάνει πράξη αυτό που υποσχέθηκε ότι μπορεί να μιλάει κάθε μέρα με συγκεκριμένα πρακτικά μέτρα που θα πείσουν ότι είναι έτοιμη να κυβερνήσει και να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Γιατί και η ΝΔ κυβερνάει θεωρητικά, αλλά οι Έλληνες όλο και ζορίζονται. Δεν είναι τυχαίο και το αναφέρω επειδή εδώ και δύο βδομάδες το λέμε εμείς, ότι στη μέτρηση της GPO για το Μέγκα το 70% λέει ότι η βελτίωση του ΠΑΣΟΚ στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις, οφείλεται στα λάθη της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού. Δεν αρκεί όμως αυτό, χρειάζεται και η δική του θετική δράση. Ούτε αρκεί να λένε από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ότι θα στρέψουμε την προσοχή μας στην οικονομία. Πρέπει και να την στρέψουν. Με συγκεκριμένες προτάσεις που θα είναι τόσο καλά τεκμηριωμένες, που θα πείσουν τους πολίτες και δεν θα μπορούν να υιοθετηθούν από την κυβέρνηση της ΝΔ γιατί υπερβαίνουν την πολιτική της.

Για τον ΣΥΝ δεν το συζητάω γιατί όπως βλέπετε έχει τόσα προβλήματα στο εσωτερικό του ώστε δεν μπορεί να δημοσιοποιήσει καμία πρόταση που να αφορά τη χώρα και τους πολίτες. Μπορεί μόνον να περιορίζεται σε ρητορείες ανέξοδες του στυλ ότι αντί για το γάμο με το ΠΑΣΟΚ προτιμάμε τα πουρνάρια που δεν πρέπει ούτε να τα καίμε ούτε να τα βάζουμε στο χρηματιστήριο. Φέξε μου και γλίστρησα δηλαδή. Άντε να κάνεις σοβαρή συζήτηση με κάποιον που σου λέει ότι εμείς μάλλον προτιμούμε να αποκτήσουμε τη δική μας αυτοδυναμία, παρά να συνεργαστούμε με το ΠΑΣΟΚ.

Δηλαδή οι ηγεσίες είναι πίσω από το επίπεδο συνείδησης του κόσμου. Αντί να είναι μπροστά είναι πίσω. Και προσπαθούν να πιαστούν από αριθμούς για να κάνουν το άσπρο μαύρο. Οι νεοδημοκράτες ισχυρίζονται ότι η οικονομία πάει περίφημα, η ανεργία μειώνεται και το πρόβλημα που υπήρχε με τη μονή Βατοπεδίου, θα το λύσει η δικαιοσύνη και εμείς ένα πρόβλημα είχαμε με τις δημοσκοπήσεις και πού θα πάει θα πληρώσουμε μια εταιρία μέτρησης να μας δείξει ότι η ΝΔ είναι πάλι πρώτο κόμμα. Μετά από αυτό, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα θα σας κυβερνήσουμε και για μια τρίτη τετραετία.

Την ίδια εξάρτηση από τους αριθμούς έχουν και στο ΠΑΣΟΚ. Πήραν θάρρος από τις μετρήσεις που τους δείχνουν πρώτο κόμμα και δεν κοιτάνε ότι μαζί με τη ΝΔ μαζεύουν το 56% αντί για το 80%. Και φυσικά όταν κανένα κόμμα δεν εξασφαλίζει αυτοδυναμία, δεν έχει καμιά σημασία αν είσαι πρώτο κόμμα ή αν δεν είσαι. Σημασία έχει να εξασφαλίζεις την ψήφο εμπιστοσύνη της Βουλής.

Ας μοιράσουμε σε δυό γαϊδούρια άχυρο!

(Περιμένοντας το νέο κύμα ακρίβειας)

Σ’ αυτή τη χώρα, όποιος λέει τα αυτονόητα, αντιμετωπίζεται ως να λέει τα παράδοξα. Και φυσικά μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, τα αυτονόητα εκδικούνται, η κοινή λογική δεν μπορεί να κρυφτεί και βγαίνει στην επιφάνεια. Αλλά και πάλι οι πραγματικοί παραξοδολόγοι, προσπαθούν να πείσουν ότι ήταν κουφά αυτά που έλεγαν οι έχοντες κοινή λογική.

Πάρτε για παράδειγμα τον τρόπο που προσπάθησε ο πρωθυπουργός να λύσει τα προβλήματα του τόπου. Επειδή έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι, οικονομικά όλοι ζορίζονται, η ακρίβεια είναι ανεξέλεγκτη και η κυβέρνηση κάνει τον τροχονόμο στις τιμές, οι τράπεζες συνεχίζουν να επιβαρύνουν περίπου ανεξέλεγκτα τους δανειολήπτες, τα σκάνδαλα διαδέχονται το ένα το άλλο και όλα αποπνέουν αυτή την αλαζονεία ότι εμείς θα σας κυβερνάμε με το ζόρι όσα χρόνια θέλουμε και θα βγάζουμε ότι υπουργικές αποφάσεις γουστάρουμε, ο πρωθυπουργός τι έκανε; Φώναξε τους δικούς του, τα στελέχη του κόμματός του και τους έκανε το σκληρό. Μην κουνηθεί κανένας τους είπε, γιατί θα σας διαγράψω και θα πώ ότι εσείς ρίξατε την κυβέρνηση. Αν τολμάει κανένας από σας, ας βγεί να με ρίξει. Κάτι σαν τους νταβατζήδες δηλαδή που είχε πεί πριν από 5 χρόνια.

Κανένα στέλεχος της ΝΔ δεν θέλει να ρίξει την κυβέρνηση, ούτε ο Τατούλης, ούτε ο Πολύδωρας, ούτε ο Μιχαλολιάκος ούτε ο Γιαννόπουλος ή ο Μανώλης. Δηλαδή βάλανε τα γέλια και οι ίδιοι όταν άκουσαν τον πρωθυπουργό να τους αποκαλεί υπονομευτές. Και φυσικά είναι εύκολο να κάνεις το μάγκα μπροστά σε ανθρώπους οι οποίοι είναι ταυτισμένοι μαζί σου, η τύχη τους είναι ταυτισμένη με τη δική σου, γιατί κάνεις το μάγκα μπροστά στον καθρέφτη. Όλοι έχουν καταλάβει ότι ο Καραμανλής δεν θα είχε αντίρρηση να διαγράψει τον Τατούλη, γιατί τον θεωρεί άνθρωπο της Ντόρας, ο οποίος ανοίγει το δρόμο για τη διαδοχή και γι αυτό θέτει ολοκληρωμένη πολιτική αμφισβήτηση απέναντι στην κυβερνητική πολιτική και στα φαινόμενα διαφθοράς.

Και φυσικά γέλασε κάθε πικραμένος το Σαββατοκύριακο, Γιατί αντί του Τατούλη βγήκαν και συνέχισαν την κριτική τους ο Γιαννόπουλος και ο Ψωμιάδης, δυό δικοί του άνθρωποι δηλαδή, οι οποίοι απαιτούσαν να παραιτηθεί ο Ρουσόπουλος γιατί αλλιώς δεν μπορεί ο πρωθυπουργός να πείσει ότι εννοεί έστω και λίγα από αυτά που λέει. Τι να κάνει κι ο Καραμανλής έκανε ότι δεν άκουσε τον Γιαννόπουλο, έκανε ότι δεν άκουσε τον Ψωμιάδη, κι έτσι καταλάβαμε όλοι ότι πάλι τζάμπα μάγκας βγήκε. Ούτε στους δικούς του τους αφοσιωμένους δεν έχει το κύρος να επιβληθεί ή το σθένος και την αποκοτιά να τους διαγράψει για να πείσει και τους άλλους ότι εννοεί αυτά που λέει. Ούτε καν σε πολιτικό όργανο δεν ζήτησε να τους κρίνει ή να απολογηθούν έστω για το βαρύτατο αμάρτημα που έκαναν να τον γράψουν εκεί που δεν πιάνει μελάνι.

Άντε τώρα να πείσει τον πολίτη, ότι θα τρίξει τα δόντια στις τράπεζες, στους κερδοσκόπους στα λαμόγια, στα ξαδέρφια και στους κουμπάρους. Μπάτε σκύλοι κι αλέστε κι αλεστικά μη δώσετε. Αυτό είναι το σύστημα.

Όταν όμως όλα αυτά δεν ακουμπάνε καθόλου τον πολίτη και τα προβλήματά του, αφήνουν αδιάφορο και τον πολίτη, όπως δείχνουν και οι μετρήσεις. Δηλαδή ποιος φοβήθηκε μην πέσει η κυβέρνηση από μόνη της χωρίς να τη σπρώξει κανείς; Λογικά μόνον τα λαμόγια, οι κατέχοντες κρατικές θέσεις με παχυλούς μισθούς, αυτοί που στήνουν τις κομπίνες με τα κρατικά οικόπεδα, ή με τα κρατικά ομόλογα, ή με τις επιδοτήσεις των άγονων γραμμών ή με τις επιδοτήσεις των παραμεθόριων περιοχών. Αυτό είναι το επόμενο μεγάλο σκάνδαλο.

Όταν όμως ούτε κι αυτοί φοβούνται ότι θα χάσουν την κουτάλα, αντιθέτως το έχουν πάρει χαμπάρι και προσπαθούν να κάνουν όσο μπορούν περισσότερες δουλειές, τώρα που μπορούν, επιταχύνουν και τις εξελίξεις.

Πάμε τώρα στην αριστερά. Τι είπε στον Φλάς ο Πάγκαλος; Το αυτονόητο. Ότι τα κόμματα της Αριστεράς έχουν χρέος να ρίξουν και να αντικαταστήσουν αυτή την κυβέρνηση με μια δική τους. Πολύ περισσότερο που και οι μετρήσεις δείχνουν ότι κάτι τέτοιο θέλει και ο κόσμος και ο εκλογικός νόμος για τις επόμενες δύο εκλογικές αναμετρήσεις είναι δεδομένος. Αν πιάσουμε έναν τυχαίο ψηφοφόρο του ΠΑΣΟΚ και έναν τυχαίο ψηφοφόρο του ΣΥΝ αυτό θα μας πεί. Γιατί έχει απλή λογική. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για το ΚΚΕ, αλλά για το ΚΚΕ έχουμε αποδεχθεί ότι είναι ειδική περίπτωση και ο γιατρός μας έχει πεί να τους λέμε ναι…

Τι είπε ο Πάγκαλος; Είπε ότι ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι οι δικαιολογίες που βρίσκει ο ΣΥΝ είναι σωστές, μπορούμε να κάτσουμε κάτω σαν άνθρωποι και να συμφωνήσουμε σε μερικά πράγματα που χρειάζεται η χώρα και το πολιτικό σύστημα και να συμφωνήσουμε σε ένα διετές κυβερνητικό πρόγραμμα. Αν και κατά βάθος οι διαφορές που έχει ο Αλαβάνος από τον Παπανδρέου δεν είναι τόσο βαθειές, όσο οι διαφορές που έχει ο Σημίτης με τον Λαλιώτη, άρα μπορούμε και να συγχωνευτούμε σε ένα κόμμα και να το φχαριστηθούμε κιόλας. Πραγματικά αν σκεφτείτε ότι στελέχη του ΣΥΝ και μάλιστα από τα πιο μαχητικά όπως ο Μπίστης και η Αθηνά Δρέττα, ή η Δαμανάκη και ο Ανδρουλάκης όχι μόνο συγχωνεύτηκαν στο ΠΑΣΟΚ αλλά δεν αποτέλεσαν ούτε καν μια άτυπη αριστερή πτέρυγα, αλλά μάλλον τη δεξιά πτέρυγα, καταλαβαίνουμε ότι πιο εύκολα ο σημερινός ΣΥΝ εντάσσεται στη δεξιά πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ και την Αριστερή την κρατάμε αμανάτι για τον Καραμπελιά, για την ΚΟΑ, και για κανέναν σοβαρό τροτσκιστή από αυτούς που είναι είδος υπό εξαφάνιση μετά το θάνατο του Πάμπλο.

Και όμως όποιος λέει τα αυτονόητα αντιμετωπίζεται σαν να λέει τα παράξενα. Έτρεξε όλος ο ΣΥΝ να πεί ότι τι πράγματα είναι αυτά που λέτε… δεν γίνονται, απορρίπτονται και άλλα τέτοια εποικοδομητικά.

Δεν φαντάζομαι να χύσετε πάλι την καρδάρα με το γάλα...

(Γιαπωνέζικο λουτρό)

Είναι μια εβδομάδα κρίσιμη για τη ΝΔ και για το ΠΑΣΟΚ. Αν δηλαδή η ΝΔ έχει άλλη μια κακή εβδομάδα στη σειρά μετά τις δύο προηγούμενες, θα αρχίσει να έχει πρόβλημα. Δεν Έχει όμως πολλά περιθώρια να χάσει έστω και μισή μονάδα ακόμα, γιατί τότε θα βρεθεί στη δεύτερη θέση και μαζί θα χάσει όσα είχε ως τώρα και την ευνοούσαν στις μετρήσεις όπως την παράσταση νίκης και άλλα συμπαρομαρτούντα όπως οι ψηφοφόροι που πάνε πάντα με τον νικητή και του δίνουνε τη διαφορά.

Το ΠΑΣΟΚ όμως δεν μπορεί να περιμένει για πάντα τη ΝΔ να πέφτει αλλά πρέπει να αρχίσει κι εκείνο να ανεβαίνει επιτέλους στηριζόμενο στις δικές του δυνάμεις. Ως τώρα, είχαμε το φαινόμενο, μόλις πάει λιγάκι να ανακάμψει, να βγαίνουν δύο τρία στελέχη, συνήθως ένας από αυτούς ήταν ο Βενιζέλος και να προκαλούν με τις δηλώσεις τους νέα κρίση εσωστρέφειας, και να χύνουν την καρδάρα με το γάλα. Για να πω την αλήθεια εδώ βάζαμε οι δημοσιογράφοι στοιχήματα μεταξύ μας, αν στις κυριακάτικες εφημερίδες θα είχαμε καμιά τέτοια συνέντευξη που θα προκαλούσε τέτοια προβλήματα, αλλά δεν είχαμε. Καλό για το ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό, αλλά απλώς τώρα τα στοιχήματα πέφτουν για την επόμενη Κυριακή.

Μερικοί πάντως ποντάρουν στο γεγονός ότι ο χοντρός δεν πρόκειται να αφήσει τον Παπανδρέου να πάρει κεφάλι και κάτι θα κάνει για να του τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια. Οπότε είναι θέμα χρόνου.

Πρακτικά όμως έχουμε το εξής φαινόμενο. Δύο κόμματα που μοιράζονται τους ίδιους ψηφοφόρους εδώ και πολλά χρόνια, δεν μπορούν να συνεννοηθούν και να αποτελέσουν από κοινού, αυτό που δεν μπορούν το καθένα μόνο του. Την εναλλακτική λύση διακυβέρνησης της χώρας. Οι πολίτες που δίνουν στις μετρήσεις το διψήφιο ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι ίδιοι που έδιναν το μεγάλο ποσοστό και την αυτοδυναμία στο ΠΑΣΟΚ γιατί δεν έβλεπαν άλλη λύση, κυρίως λόγω εκλογικού συστήματος. Τώρα το εκλογικό σύστημα επιτρέπει τη συνεργασία δύο κομμάτων και μάλιστα για τελευταία φορά. Όχι για τις μεθεπόμενες εκλογές. Επομένως αν εξακολουθεί να είναι πρώτο κόμμα και να κυβερνά η ΝΔ ήδη οφείλεται στο εκλογικό σύστημα και στην άρνηση της ηγεσίας του ΣΥΝ να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ για να αλλάξει η κυβέρνηση.

Αυτό μας πάει από μόνο του στο ποια πρέπει να είναι η τακτική του ΠΑΣΟΚ απέναντι στους πολίτες οι οποίοι δεν έχουν τις αγκυλώσεις της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν πιο πρακτικό μυαλό από τους δογματικούς και από τους κολλημένους. Πρέπει απλώς να τους καλεί να ψηφίσουν με βάση τον εκλογικό νόμο και με βάση τη σταθερή προσήλωση του ΠΑΣΟΚ στις κυβερνήσεις συνεργασίας. Να δηλώσει ότι στην περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ είναι πρώτο κόμμα και επωφεληθεί αυτό από τις 40 έδρες μπόνους στο πρώτο κόμμα, θα καλέσει τον ΣΥΡΙΖΑ να μετάσχει στην κυβέρνηση. Αλλιώς ας κατέβουν με κοινό ψηφοδέλτιο ώστε να μοιραστούν το μπόνους.

Ο ΣΥΝ όλοι γνωρίζουμε ότι έχει ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα στο να κατέβει με κοινό ψηφοδέλτιο με το ΠΑΣΟΚ. Τη βεβαιότητα ότι τα στελέχη του που επι σειρά ετών αποκλείουν δογματικά και με υβριστικά για τη βάση του ΠΑΣΟΚ λόγια, τη συνεργασία, δεν θα πάρουν σταυρό για να εκλεγούν στη Βουλή. Εξαίρεση είναι τα στελέχη της ανανεωτικής πτέρυγας, όπως ο Κουβέλης, ο Παπαγιαννάκης, ο Παπαδημούλης κλπ που ευνοούν τη συνεργασία. Αυτοί όμως είναι η μειοψηφία του ΣΥΝ. Η μεγάλη πλειοψηφία αποτελείται από στελέχη, που πιο εύκολα βρίζουν το ΠΑΣΟΚ και συλλήβδην τη βάση του ΠΑΣΟΚ όχι μόνο την ηγεσία, οπότε και καταλαβαίνουν ότι για να βγούν βουλευτές, μόνον με αυτόνομη κάθοδο θα το πετύχουν ή με λίστα. Πρέπει να είναι όμως ανόητος ο Καραμανλής για να κάνει εκλογές με λίστα, δηλαδή ως τις 15 Μαρτίου οπότε συμπληρώνεται το 18μηνο που προβλέπει ο νόμος.

Για να πούμε του στραβού το δίκιο, υπάρχει δηλαδή και ο προσωπικός παράγοντας που επηρεάζει τη στάση του καθενός, όσο και αριστερός να είναι ή να το παίζει…

Πρακτικά δηλαδή, το ΠΑΣΟΚ πρέπει να απευθύνεται ανοιχτά στην ηγεσία, του ΣΥΝ ώστε να ακούν όλοι οι εν δυνάμει υποψήφιοι ψηφοφόροι του. Κι η ηγεσία δεν ανταποκριθεί, θα ανταποκριθεί η βάση. Η βάση αυτή όμως δεν θέλει να ακούει την γνωστή υπερφίαλη δήλωση περί αυτοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ. Πρέπει να τροποποιηθεί η φρασεολογία, όσο κι αν δείχνει ηττοπάθεια, μάλλον σεμνότητα δείχνει, ότι επιδιώκουμε να είμαστε πρώτο κόμμα για να πάνε οι 40 έδρες στην κεντροαριστερή πλειοψηφία. Εμείς προτιμάμε, να είναι το μότο της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ να κυβερνήσουμε με 149 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και με 15 από τον ΣΥΝ παρά με 152 μόνον από το ΠΑΣΟΚ.

Τα δεδομένα του εκλογικού νόμου είναι αυτά και με το να παριστάνει ο Παπανδρέου όπως το έκανε στις δύο προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις ότι είμαστε το πρώτο κόμμα και θα σχηματίσουμε μόνον αυτοδύναμη κυβέρνηση, και δεν συζητάμε τίποτα άλλο, είναι λάθος. Ας κρίνει η ηγεσία του ΣΥΝ αν θέλει να μείνει στο 5% ή να πάει και πιο κάτω, ή αν θέλει να γίνει το ένα από τα δύο κόμματα της κεντροαριστερής πλειοψηφίας