Πολιτική απεργία αντί για "εμφύλιο πόλεμο"

Σήμερα είναι η μέρα της γενικής απεργίας στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα. Άρα είναι μέρα για να σκεφτεί ο κάθε εργαζόμενος τι κάνουμε πού πάμε και για να διαμαρτυρηθεί ο καθένας με τον τρόπο0 που θεωρεί πρόσφορο.  Στην πραγματικότητα βέβαια κυρίως τρώμε τις σάρκες μας μεταξύ μας και λιγότερο χρόνο ασχολούμαστε με τον κύριο αντίπαλό μας. Είναι το σύστημα που έχει καταφέρει να μας κάνει να το ρίξουμε στον εμφύλιο πόλεμο, γιατί διαφορετικά δεν θα μπορούσε να τα βγάλει πέρα μαζί μας.

Περισσότερο από όλους έχει χτυπηθεί βέβαια ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας λόγω της ύφεσης και της υπερφορολόγησης. Και για να τα βγάλει πέρα μαζί μας το σύστημα μας βομβαρδίζει με λόγους για να τσακωνόμαστε μεταξύ μας οι ιδιωτικοί υπάλληλοι με τους δημόσιους υπαλλήλους. Τα μέσα ενημέρωσης του συστήματος λοιπόν μας λένε διαρκώς ότι πρέπει να πιούμε το αίμα των δ.υ. που είναι άλλοτε τεμπέληδες, άλλοτε ρουσφετοδιορισμένοι, άλλοτε αντιπαραγωγικοί και γραφειοκράτες και δεν αξίζει να τους πληρώνουμε και πρέπει να τους απολύσουμε ή να τους μειώσουμε τους μισθούς.  Κανείς όμως δεν λέει, πόσο τοις εκατό θα μειωθεί η φορολογία μας, αν απολύσουμε 150.000 δημόσιους υπαλλήλους. Γιατί δεν θα μειωθεί η φορολογία μας. Ούτε μειώνοντας τις συντάξεις μας λέει κανείς πόσο θα μειωθεί η φορολογία. Δεν θα μειωθεί.