Ο Καραμανλής έτοιμος για το κοστούμι του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

(Φοβερό πλάνο)

Τώρα φτάσαμε στο πραγματικό αδιέξοδο για τους ψηφοφόρους της ΝΔ. Από τη μια οι μετρήσεις της κοινής γνώμης παγιώνουν την πεποίθηση ότι το ΠΑΣΟΚ είναι το πρώτο κόμμα στις επόμενες εκλογές όποτε και αν γίνουν, κι από την άλλη δεν υπάρχει ελπίδα καμιά για όσους ελπίζουν σε ένα θαύμα, ώστε να συνεχίσουν να έχουν τον λουφέ της εξουσίας, γιατί το 85% των νεοδημοκρατών έχουν τη γνώμη ότι και στην περίπτωση ήττας ο Καραμανλής πρέπει να είναι ο αρχηγός του κόμματος. Δηλαδή είναι αποφασισμένοι να περάσουν μαζί του στην αντιπολίτευση και να δεχτούν αδιαμαρτύρητα τη λαϊκή εντολή. Δεν τρέφουν την ψευδαίσθηση ότι με έναν άλλον αρχηγό και μάλιστα από τα ανακυκλωμένα τούβλα της σημερινής κυβέρνησης, έχουν πιθανότητες να ανατρέψουν τα δεδομένα.

Συμβαίνει σχεδόν πάντοτε. Όταν ένα κόμμα είναι σε άνοδο, ακόμα και τα λάθη του να καταλήγουν υπέρ του και όταν ο λαός έχει πάρει ανάποδες, ακόμα και τα καλά δεν μπορεί να τα αξιοποιήσει. Το είχε πάθει ο Σημίτης ανεπανόρθωτα. Αν και στα τελευταία χρόνια της δεύτερης τετραετίας του πέτυχε τα σημαντικότερα επιτεύγματα για τη χώρα, ο λαός είχε ήδη πάρει ανάποδες και δεν επρόκειτο να του χαριστεί. Πόσο μάλλον τώρα που ο Καραμανλής επί 5,5 χρόνια στην πραγματικότητα έτρωγε από τα έτοιμα και δεν δρομολόγησε απολύτως τίποτα για να έχει τώρα κάποιαν ελπίδα.

Όλοι πλέον έχουν καταλάβει ότι η κυβέρνηση πνέει τα λοίσθια και όσο πιο πολύ μένει στην κυβέρνηση τόσο και μεγαλώνει η φθορά της γιατί φαίνονται τα αδιέξοδά της. Το στενό κομματικό συμφέρον του ΠΑΣΟΚ είναι να εξαντλήσει την τετραετία μήπως και καταφέρει εκείνο να πάρει έτσι την αυτοδυναμία. Τόσο μεγάλη θα είναι η φθορά που θα έχει ως τότε η ΝΔ, το 2011 θα έχει φτάσει η διαφορά στις δέκα μονάδες. Και μόνον τότε ενδεχομένως να πεισθεί να εφαρμόσει ένα τολμηρό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, αν δηλαδή έχει την αναμφισβήτητη εντολή του ελληνικού λαού γι αυτό…Προς το παρόν δυσκολεύεται ακόμα και το προφανές να υιοθετήσει.

Το προφανές σ’ αυτή τη φάση είναι να επεξεργαστεί ένα πλέγμα μέτρων που θα εξασφαλίζει τους εργαζόμενους απέναντι στο μεγάλο κεφάλαιο που θέλει να καταργήσει τα πάντα και να επιστρέψουμε στους αγώνες των εργαζόμενων για την κατοχύρωση του οκτάωρου. Αν μετατρεπόμασταν μάλιστα όλοι σε όλον τον κόσμο σε κινέζους εργάτες που θα ήμασταν ικανοποιημένοι με ένα δολάριο την ημέρα δεν θα είχε καμιά αντίρρηση. Δεν βλέπουν οι νεοφιλελεύθεροι καμιά καλύτερη λύση, από το να γίνουμε όλοι Ινδοί και Κινέζοι προλετάριοι για να αυξήσουν εκείνοι τα κέρδη τους. Όλες οι αναπτυγμένες οικονομίες δεν παρουσιάζουν εδώ και δεκαετίες ανάπτυξη και αυτό σημαίνει ότι αφού ο κάθε κεφαλαιούχους δεν επεκτείνεται μία μόνο αποστολή του απομένει να γκρεμιστεί από τον ανταγωνισμό.

Αντί λοιπόν να κάνει το προφανές, δηλαδή να βρεθεί στην πρωτοπορεία της ΕΕ και της Σοσιαλιστικής Διεθνούς με ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα που θα κατοχυρώνει τον κόσμο της εργασίας και θα απαιτεί το ξήλωμα όλων των αντεργατικών νομοθεσιών που έχουν ήδη υιοθετηθεί, διστάζει. Γιατί στην Ελλάδα είναι ζωντανοί και παρόντες όλοι οι υπουργοί της κυβέρνησης Σημίτη οι οποίοι υιοθέτησαν τη σχετική νομοθεσία και φυσικά η κα Διαμαντοπούλου επί της επιτροπίας της οποίας υιοθετήθηκε η Φλεξικιούριτι. Όπως και ο Σημίτης έμεινε στη μνήμη μας για την επιδίωξή του να μας κάνει από εργαζόμενους, απασχολίσιμους…

Είναι πάντως ευκαιρία τώρα που νομίζει ο ΣΥΝ ότι βρήκε το σωστό θέμα για να επικρίνει το ΠΑΣΟΚ και είναι πράγματι το σωστό θέμα, ασχέτως αν θα το κάνουν με τον επικοινωνιακά χειρότερο τρόπο που μπορούν, ώστε αντί να προσελκύσουν, να απωθήσουν. Είμαι βέβαιος περί αυτού. Θα το δείτε σε λίγες ώρες. Είναι ιδανικοί στο να λιγοστεύουν αντί να προσθέτουν. Δεν έχουν συνείδηση όλης της ελληνικής κοινωνίας αλλά ενός πολύ μικρού μέρους της. Τέλος πάντων ας μην τους κακολογώ πριν την ώρα τους, αφήστε να ακούσουμε πώς θα πούν αυτά που ετοιμάζονται και θα εξηγηθούμε…

Κουρασμένος ή όχι, πρόωρες εκλογές δεν έχει...

Αν δεν το είχαμε επισημάνει εδώ και αρκετές μέρες, περίπου πριν από τρείς εβδομάδες, θα το λέγαμε σήμερα μαζί με όλους τους άλλους που σχολιάζουν τις δηλώσεις του πρωθυπουργού το Σαββατοκύριακο, ή τις δηλώσεις σήμερα του υπουργού Οικονομίας του κ. Παπαθανασίου στην πρωϊνή γραμμή, στους Λυριτζή και Οικονόμου. Προαναγγέλουν νέα σκληρότερα μέτρα εις βάρος των πολλών δηλαδή των φτωχότερων, το δεύτερο εξάμηνο του 2009. Αυτά δηλαδή για τα οποία διαμαρτυρόμαστε τώρα είναι απλώς η πρώτη δόση και ο λόγος που τους συγκράτησε είναι οι ευρωεκλογές. Για να μην καταβαραθρωθούν από τον Ιούνιο με τα ποσοστά που θα καταγράψουν στις κάλπες.

Ήταν όμως φανερό, από τους ρυθμούς με τους οποίους δανείζονταν και από τους ρυθμούς με τους οποίους ξόδευαν. Ολόκληρος ο προϋπολογισμός της χρονιάς θα έχει δαπανηθεί, θα έχει ξοδευτεί ως το πρώτο εξάμηνο του 2009, και το δεύτερο εξάμηνο θα έχουμε παύση πληρωμών σε όλους τους προμηθευτές του δημοσίου που δεν θα έχουν εξοφληθεί το πρώτο εξάμηνο και δανεισμό και έκτακτα μέτρα για να μπορέσουν να πληρώσουν τους μισθούς και τις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων.

Αυτό είναι το σκηνικό μπροστά στο οποίο παίζεται το έργο της πολιτικής. Αυτό είναι το οικόπεδο, στο οποίο στηρίζεται το οικοδόμημα της πολιτικής. Και είναι φυσικά περιοριστικό. Τα υπόλοιπα είναι διάφορες εμπνεύσεις επικοινωνιολόγων για να κερδίζουν χρόνο. Και φυσικά η εφορία δεν θα πρωτοτυπήσει το δεύτερο εξάμηνο του 2009, θα ακολουθήσει την πεπατημένη. Όποιοι έχουν ήδη συλληφθεί και πληρώσει θα πιαστούν πάλι στα πιο λεπτά δίχτυα που θα ρίξουν για να μαζέψουν περισσότερα χρήματα. Οι φοροφυγάδες θα αποφύγουν και τις έκτακτες εισφορές. Εκτός πιά κι αν βάλουν κεφαλικούς φόρους ακόμα και στα παιδιά του δημοτικού, οπότε θα πληρώσουν και κάποιοι φοροφυγάδες.

Δηλαδή η επίσημη δικαιολογία της οικονομικής πολιτικής έχει γίνει η αδυναμία της κυβέρνησης να κυβερνήσει. Γιατί βάζετε κεφαλικό φόρο; Γιατί έχουν καταρρεύσει οι μηχανισμοί είσπραξης και δεν μπορούμε να συλλάβουμε αυτούς που πρέπει να φορολογήσουμε. Αλλά και τα μέτρα απελπισίας που σκέφτονται είναι ατελέσφορα. Δηλαδή η ιδέα να αναθέσουν σε ιδιωτική εταιρία να μελετήσει πως θα εισπράξει η κυβέρνηση κάποια από τα καθυστερούμενα έσοδα που έχουν βεβαιωθεί, είναι απλώς άλλη μια σπατάλη, άλλο ένα ρουσφέτι για να κονομήσει η ιδιωτική εταιρεία κάποια παραπάνω χρήματα. Τη μίζα δεν ξέρω ποιος θα την εισπράξει αλλά εμείς οι φορολογούμενοι θα την πληρώσουμε.


Και φυσικά δεν θέλω να πώ ότι εδώ και έναν μήνα όταν όλος ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της ΝΔ προσπαθούσε να νύχια και με δόντια και με υπερπροβολή του Καραμανλή προσπαθούσε να πείσει ότι μπορεί να μειώσει την ψαλίδα, εμείς λέγαμε ότι αυτά είναι δικαιολογίες των επιτήδειων για να φάνε τα λεφτά της κυβέρνησης. Αυτές οι προτάσεις είναι ατελέσφορες, και όποιος συμβουλεύει τον καραμανλή να μπεί μπροστά γιατί δήθεν είναι το καλό χαρτί της κυβέρνησης, απλώς τον δουλεύει. Δεν είναι το καλό χαρτί και δεν υπάρχει καλό χαρτί, μακριά από την πολιτική. Με σκέτη προπαγάνδα δεν μπορείς να πείσεις κανέναν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Για μια μέρα και για μια βδομάδα δεν έχει καμία σημασία. Αν δεν αλλάξει πολιτικές η ΝΔ δεν έχει ελπίδα και δεν μπορεί να αλλάξει πολιτικές.

Δείτε για παράδειγμα την υπόθεση Μανούση-Παυλίδη. Ούτε καν σε αυτό το θέμα που είναι ηθικής τάξεως, και με την εμπειρία του Βατοπεδίου στην πλάτη και δεν μπορούν να σκεφτούν ότι δεν μπορεί η κυβέρνηση να εμποδίζει από τον Αύγουστο του 2008 τη Δικαιοσύνη να διαβιβάσει τον φάκελλο της δικογραφίας στη Βουλή. Από την εποχή που ο Καραμανλής και ο Ρουσόπουλος έκαναν διακοπές αμέριμνοι λέγαμε στις εκπομπές μας ότι θα το βρουν μπροστά τους το θέμα που τώρα αποφασίζουν για πολλοστή φορά να κουκουλώσουν. Ούτε αυτοί μας άκουγαν, αλλά κοιμούνταν ήσυχοι ότι ο κόσμος είναι σε διακοπές και δεν ακούει τίποτα. Οπότε δεν κινδυνεύουν, μπορούν να συνεχίζουν τις διακοπές τους.

Τώρα ο μεν Καραμανλής είναι κουρασμένος, ο δε Ρουσόπουλος είναι πρώην υπουργός με καλές πιθανότητες να είναι και πρώην βουλευτής. Ενώ όταν του πρότεινα να παραιτηθεί ο ίδιος από βουλευτής για να αντιμετωπίσει ως απλός πολίτης τη Δικαιοσύνη, θα είχε γίνει ήρωας και δεν θα κινδύνευε από τίποτα. Τώρα κουρασμένος ή ξεκουρασμένος, ο καραμανλής πρέπει να πάει ως το τέλος και να ταυτιστεί με τα καταγγελόμενα ως λαμόγια μέλη της κυβέρνησής του και της κοινοβουλευτικής του ομάδας, η οποία μετά τη διαγραφή του Τατούλη, αποτελείται από 150 και τον Παυλίδη. Και φυσικά δεν τολμά να υποχρεώσει σε παραίτηση τον Παυλίδη, ο οποίος απαιτεί και να ψηφίσουν στη Βουλή υπέρ της παραγραφής των πιθανών αδικημάτων που μπορεί να εντοπίσει η Δικαιοσύνη.

Μέ την ψήφο ή με την αποχή της ΝΔ από τη Βουλή θα αποφασίσουν την παραγραφή των αδικημάτων τον Ιούνιο. Δηλαδή ούτε για το Βατοπέδι, ούτε για τον Παυλίδη πρόκειται να συστήσουν την προβλεπόμενη κοινοβουλευτική επιτροπή, ώστε να μην παραγραφεί το αδίκημα.

Συνεχίστε τον εμφύλιο

ΤΡΕΜΕΤΕ ΣΕΞΟΦΟΒΙΚΟΙ!

Όπως καταλάβατε, αυτά που λέγαμε στους ΠΑΣΟΚτζήδες εδώ και δυό βδομάδες, ότι αν δεν αλλάξουν περπατησιά δεν θα μας ενδιαφέρει καθόλου η εσωκομματική τους μάχη για την ανάδειξη του νέου προέδρου, γίνεται κάθε μέρα πραγματικότητα. Από κεί που απασχολούσαν τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και σχεδόν αποκλειστικά τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, με το ζόρι κρατιούνται στην πρώτη σελίδα έστω και ημιτρίστηλα στο κάτω μέρος της σελίδας.

Και πραγματικά δεν μπορεί να κρατήσει το ενδιαφέρον των πολιτών ούτε το ξεκατίνιασμα ούτε η αυτοκριτική του στυλ για όλα φταίνε όλοι οι άλλοι. Από αντίδραση και μόνο, προβλέπω να παίρνει μεγάλο ποσοστό αν και μονοψήφιο ο Σκανδαλίδης. Και πραγματικά θα τους άξιζε μια δεύτερη Κυριακή, μήπως και καταλάβουν ότι όλοι οι πολίτες έχουν καταλάβει αυτό που οι ηγέτες αδυνατούν να αντιληφθούν. Η αποχή σε σύγκριση με το 1.000.000 ανθρώπους του παρελθόντος επίσης θα είναι ένα μήνυμα, αν και δεν κωλώνουν σε κάτι τέτοια. Εδώ έβγαλαν ότι για την νεολαία ΠΑΣΟΚ πήγαν και ψήφισαν 100.000 άτομα γιατί όπως έλεγε ο Αθανασάκης πρώτα βγάζουν τα αποτελέσματα και μετά έβαζαν τα ψηφοδέλτια μέσα στην κάλπη. Δεν κωλώνουν με τίποτα, αν και πάντοτε εμείς πιστεύουμε ότι αυτή τη φορά κάτι κατάλαβαν.

Για παράδειγμα ο Γιώργος Παπανδρέου έχει ήδη πεί ότι τώρα κατάλαβε ότι δεν μπορεί να συμβιβάζεται με τον κακό εαυτό του ΠΑΣΟΚ. Κάτι είναι κι αυτό. Αλλά από κεί και πέρα χρειάζεται πολλά περισσότερα βήματα που δεν φαίνονται στον ορίζοντα. Ο Βενιζέλος επίσης είναι ένας πολύ καλός σχολιαστής. Δύσκολα βρίσκεις κάτι με το οποίο να διαφωνείς μαζί του. Αλλά δεν λέει και κάτι που να κάνει τη διαφορά και κυρίως να μην το λέει και ο Παπανδρέου. Δεν βλέπω καμιά διαφορά και πάντως ο αντίπαλός του εξασφάλισε την ενότητα ως τώρα και είναι λιγότερο εμπρηστικός. Η αποφασιστικότητα, η τόλμη και το περιβάλλον δεν είναι κάτι που κρίνεται από τις δηλώσεις που κάνεις αλλά από τις πράξεις, οι οποίες ήταν άτολμες, η στάση αναποφάσιστη και το περιβάλλον ότι χειρότερο.

Βέβαια και οι δύο κρατούν πλέον άμυνα, ο καθένας με το δικό του στυλ, αλλά αν δεν βάλεις γκόλ δεν μπορείς να νικήσεις. Και καπάκι έχουμε και τις μετρήσεις οι οποίες εκφράζουν αυτή τη σχιζοφρένεια. Ο Βενιζέλος είναι καλύτερος από τον Καραμανλή, αλλά δεν είναι τόσο καλός για να νικήσει τον Παπανδρέου έστω και με ένα καθεστωτικό ΠΑΣΟΚ που λογικά ενδιαφέρεται μόνο για να επιστρέψει στην εξουσία. Άρα τέτοια σειρήνα δεν την αφήνει να περάσει ανεκμετάλλευτη.

Την ίδια στιγμή βλέπουμε μια κυβέρνηση η οποία δεν ξέρει πώς να φερθεί προπαγανδιστικά στο εσωτερικό της χώρας για το Σκοπιανό, ενώ θα έπρεπε να ενδιαφέρεται για την πολιτική που κάνει για το θέμα αυτό, στο εξωτερικό. Οι πολίτες δηλαδή πρέπει μόνοι τους να κάνουν κάτι για να αντιμετωπίσουν την ακρίβεια που τροφοδοτείται όχι μόνον από το πετρέλεια, αλλά κυρίως από την έλλειψη ανταγωνισμού στο εσωτερικό, αν και κυβερνάει μια κυβέρνηση που ορκίζεται για την ελεύθερη αγορά, οι παραγωγοί πουλάνε 30 λεπτά τη ντομάτα την οποία ο καταναλωτής πληρώνει 1,50 ευρώ έως 1,70. Η αντιπολίτευση λείπει στην αγορά… έχει πάει να ψωνίσει αρχηγό.

Βαγγέλη, ...μπανανόφλουδα!

Αν ήμουνα στη θέση του Βαγγέλη βενιζέλου, θα σταματούσα τη φθορά και την προσπάθεια αποδόμησης του Γιώργου Παπανδρέου. Όσο αποδομήθηκε αποδομήθηκε, και τώρα έχει αρχίσει και γυρίζει εναντίον του. Ακόμα και ανθρώπους εκτός ΠΑΣΟΚ αρχίζει και ενοχλεί.

Αντιθέτως πρέπει να αναφέρεται μόνον στον Καραμανλή, μόνον στην κυβέρνηση, όπως το έκανε χθες με τις προτάσεις του για το ασφαλιστικό. Για τα εσωκομματικά πλέον μόνον στη συνδιάσκεψη και μόνον με γραπτές προτάσεις οι οποίες κατά προτίμηση θα πρέπει να ταυτίζονται με τις προτάσεις του Σκανδαλίδη. Στα προφορικά αρκετά, από δώ και πέρα δεν τα πάει καλά με το να βγαίνει και να μην αφήνει τίποτα ασχολίαστο από όσα λέει ο Παπανδρέου.

Οι μεν φίλοι του θα λένε έτσι ότι αντιπαρατίθεται στον Καραμανλή ως μέλλοντικός πρωθυπουργός και θα τους έχει ικανοποιημένους, γιατί προβάρει ρόλο στον οποίο φέρεται ότι έχει συγκριτικό πλεονέκτημα απέναντι στον Γιώργο παπανδρέου. Αλλά και στην περίπτωση που θα χάσει πάλι θα έχει να λέει στον παπανδρέου και στους οπαδούς του, ότι είδατε ότι εγώ τον τελευταίο μήνα σταμάτησα τις επιθέσεις κατά του Παπανδρέου, και στράφηκα στον Καραμανλή. Άρα δεν μπορείτε να πείτε ότι τον υπονόμευσα ούτε στην εσωκομματική μου προεκλογική εκστρατεία εναντίον του.

Αυτά για μένα είναι αυτονόητα και δεν καταλαβαίνω τόσοι αειβόμενοι επικοινξωνιολόγοι πως δεν μπορούν να επικοινωνήσουν με την ψυχολογία του ΠΑΣΟΚτζή. Είναι δωρεάν η συμβουλή μου σε όσους ακούν ραδιόφωνο. Δεν θα μπώ και στον κόπο να τους τηλεφωνήσω. Ας του το πούν όσοι ακούνε…
Άλλωστε ο ίδιος ο βενιζέλος ισχυρίζεται ότι έχει μεγαλύτερο ταλέντο από τον Παπανδρέου στην αποτελεσματική αντιπολίτευση απέναντι στον καραμανλή. Αν καταφέρει να πείσει τους ΠΑΣΟΚτζήδες ότι έχει αυτό το ταλέντο, ίσως και να μπορέσει να ανατρέψει υπέρ του το αποτέλεσμα. Αλλιώς, χάνει ακόμα και από τον Παπανδρέου…Πάμε για άλλον αρχηγό!

Η διπλανή φωτογραφία είναι ευγενική προσφορά προς τις γυναίκες της Συσπείρωσης οι οποίες διαβάζουν το μπλόγκ!

Φόροι τετραπλάσιοι του προϋπολογισμού

Δεν έχουν περάσει παρά μόνον δύο εβδομάδες από τις εκλογές και τώρα ήρθε η πρώτη δόση της λυπητερής. Δεν μπορεί πάντως κανείς να κατηγορήσει την κυβέρνηση ότι άλλα υποσχέθηκε προεκλογικά γιατί όλοι ήξεραν ότι τα κατά συνθήκη ψεύδη που λέγονται πριν τις εκλογές δεν ισχύουν μετά. Και ότι δεν έχει διαψευσθεί κατηγορηματικά, δεν μπορεί κανείς να πεί, ότι δεν το είχε αφήσει ως ανοιχτό ενδεχόμενο. Ούτε καν η αντιπολίτευση δεν μπορεί να εναντιωθεί με αυτές τις συνθήκες γιατί υπάρχει πρόσφατη λαϊκή εντολή. Το μόνο που μπορεί να κάνει η αντιπολίτευση, είναι να εκφράσει τους δικούς της οπαδούς και τους οπαδούς των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης οι οποίοι αποτελούν και την κοινωνική πλειοψηφία. Το 42%, ο Καραμανλής δηλαδή δικαιούται να δώσει τον τόνο και τον δίνει με τον προϋπολογισμό που κατέθεσε ο κ. Αλογοσκούφης.

Δεν είναι όμως αυτά όλα τα μέτρα λιτότητας. Απλώς η κυβέρνηση τα δίνει επικοινωνιακά με το σταγονόμετρο γιατί προσέχει την καλή εικόνα της για να έχει. Αργότερα θα βγάλει και τα άλλα μέτρα. Γιατί αυτός ο προϋπολογισμός δεν είναι ο οριστικός με την αναθεώρηση αφού δεν ξέρουμε καν πόσο τοις εκατό θα αναθεωρηθεί. Επομένως δεν γνωρίζουμε και πόση προσαρμογή θα χρειαστεί. Προς το παρόν πάντως ο λογαριασμός είναι έξι δισεκατομμύρια ευρώ, αλλά η κυβέρνηση με όσα έχει πεί θα μαζέψει περίπου τα μισά. Τα άλλα μισά αν δεν βρεί άλλο τρόπο, προφανώς θα αυξήσει τον ΦΠΑ. Αρκεί να έχει προετοιμαστεί κατάλληλα αυτή τη φορά. Να μην την πάθει όπως την προηγούμενη φορά που αντί για περισσότερα εισέπραξε λιγότερα γιατί αυξήθηκε η μη απόδοση του ΦΠΑ.

Στο θέμα αυτό πάντως έστω και υπό πίεση, υπήρξε διάψευση εκ μέρους του πρωθυπουργού προεκλογικά. Οι οικονομικοί υπουργοί απέφευγαν τη ρητή διάψευση, αλλά τελικά το είπαν. Γι αυτό και δεν το σερβίρησαν αμέσως.

Στα πολιτικά νομίζουμε ότι από κεί θα προκύψει η πρώτη συζήτηση της προκοπής. Από την αλλαγή του εκλογικού νόμου, ώστε να αποτραπεί και στο μέλλον κάθε σκέψη εκλογικής συνεργασίας μεταξύ κομμάτων της κεντροαριστεράς, αφού δεν συμφέρει οποιαδήποτε συνεργασία της κεντροδεξιάς. Οι πολιτικές προϋποθέσεις εννοείται ότι δεν υπάρχουν αλλά το κυβερνητικό επιτελείο σκέφτεται σχεδόν φωναχτά ότι από τώρα πρέπει να προετοιμαστούμε ώστε να μην συνεργαστεί και στο μέλλον το ΠΑΣΟΚ με άλλο κόμμα. Έτσι εκτός του να αυξήσει τις έδρες που παίρνει ως μπόνους το πρώτο κόμμα από 40 σε 50, θα περιλαμβάνεται – σύμφωνα με τις σκέψεις που διαρρέονται – και η απαγόρευση να παίρνει το ίδιο μπόνους οποιοσδήποτε συνασπισμός κομμάτων. Μόνο αν ένα αμιγές κόμμα είναι πρώτο θα παίρνει τις 50 έδρες. Αν πρόκειται περί συνασπισμού, δεν θα παίρνει τίποτα. Μόνον τις έδρες που του αναλογούν με απλή αναλογική. Βέβαια στην περίπτωση που ξεπερνά το 50% δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, πάλι θα έχει πλειοψηφία, αλλά για παράδειγμα με τα ισχύονται ποσοστά σήμερα, 38+5=43% θα έπαιρνε περίπου 129 βουλευτές ή έως και 116. Κάπως θα μαγειρευτεί το σύστημα, ώστε μην είναι πολύ κραυγαλέο, αλλά αυτή είναι η σκέψη. Το μπόνους θα το παίρνει μόνον το πρώτο αμιγές κόμμα. Πως σας φαίνεται;

Γιατί μπορεί η Αριστερά να μην το σκέφτεται αφού δεν είναι στα άμεσα σχέδιά της η εξουσία, αλλά η δεξιά δεν έχει κανέναν λόγο να μην φροντίζει αφού ο σκοπός της είναι η εξουσία.

Το όπλο της κριτικής

Πάλι καλά. Υπάρχουν και χειρότερα. Το ΠΑΣΟΚ χρειάστηκε τέσσερις μέρες για να καταλάβει το αυτονόητο, ότι δηλαδή πρέπει συντεταγμένα και με πολιτική συμφωνία επί της διαδικασίας, να συζητήσει πολιτικά, να καταλήξει σε συμπεράσματα και να αποφασίσει ποιος θα είναι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στο μέλλον. Πάλι καλά γιατί άλλα κόμματα, και όχι μόνον της ΝΔ, αλλά και της αριστεράς είχαν χρειαστεί άλλοτε περισσότερο χρόνο.

Είναι ένα καλό μήνυμα που βρίσκεται στο επίπεδο του κόσμου, του απλού πολίτη. Πάλι καλά που η πολιτική ηγεσία βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τον πολίτη και δεν βρίσκεται πίσω του, όπως τις πρώτες μέρες. Τελικά ίσως και να βοήθησε επίσης αυτό το επεισόδιο με τον καφέ που πέταξε ένας άρρωστος άνθρωπος στον Βαγγέλη Βενιζέλο, ώστε όλοι να καταλάβουν, ότι οι πετριές και οι κατηγορίες δεν ωφελούν κανέναν.

Τώρα θα κριθούν όλοι, όχι από την ρητορική ικανότητα με την οποία θα προσπαθήσουν να μιλήσουν χωρίς να θίξουν κανέναν, αλλά με την ικανότητα πολιτικής ανάλυσης και με την τόλμη να πουν τα πράγματα με το όνομά τους και να κατανείμουν τις ευθύνες σ’ αυτούς που τις έχουν. Κι αυτοί είναι όλοι στην κορυφή του ΠΑΣΟΚ. Όχι στη βάση. Ακόμα και μεσαία στελέχη που έχουν μερίδιο ευθύνης, έχουν το ελαφρυντικό ότι η ηγεσία τους άφησε, τους ανέχτηκε αν δεν τους υπόθαλψε κιόλας. Η ηγεσία ευθύνεται πάνω από όλα. Και ηγεσία ήταν ο Κώστας Σημίτης και ο Γιώργος Παπανδρέου. Μετά από αυτούς τους δύο, ευθύνες έχουν όλοι οι υπουργοί του Σημίτη, οι οποίοι έγιναν και επί Γιώργου Παπανδρέου στυλοβάτες του. Μετά πάμε στα στελέχη που είχαν παραγκωνιστεί από τον Σημίτη και ως εκ τούτου θεώρησαν ότι ο Παπανδρέου ήταν η δική τους ευκαιρία να ανέβουν, λόγω της φιλίας τους και της εύνοιάς του. Και μετά βέβαια αυτοί που έχουν παράπονα και από τους δύο, γιατί ο τρόπος που ο ένας παρέδωσε και ο άλλος ανέλαβε, τους άφησε απέξω ή τους θυσίασαν για να πατήσουν πάνω τους και να προχωρήσουν.

Στην κατηγορία αυτή, ανήκουν αρκετά στελέχη και ίσως τα πιο αξιόλογα. Για παράδειγμα ο Κώστας Λαλιώτης. Ο Μιχάλης Χρυσοχοίδης. Ακόμα και ο Κώστας Σκανδαλίδης. Ακόμα κι αυτοί όμως έχουν ευθύνες γιατί προσπάθησαν ανεπιτυχώς να συνδιαλλαγούν, να διαπραγματευθούν αντί να μιλήσουν με τόλμη, ανοιχτά, στο λαό και να δείξουν ότι είναι πολιτικοί μεγάλου διαμετρήματος. Αντί να περιμένουν όμως τη δικαίωσή τους από τον αρχηγό, με την ανάθεση καθηκόντων και οφιτσίων, θα μπορούσαν να φερθούν πολιτικά και να απευθυνθούν στο λαό, από τον οποίο να ζητήσουν την υποστήριξή του, στις προσπάθειές τους να υπηρετήσουν το λαό. Τότε θα είχαν και τη δικαίωση, αλλά και το ηθικό ανάστημα να δώσουν μαθήματα στους άλλους αλλά κυρίως να αποτελέσουν το παράδειγμα και για τους άλλους. Γιατί από λόγια έχουμε πήξει. Από πράξεις έχουμε έλλειμμα. Με τέτοιες συνθήκες και οι πολίτες θα είχαν περισσότερες επιλογές, αλλά και τα κριτήρια με τα οποία θα αξιολογούσαν τους επίδοξους ηγέτες και διαδόχους θα ήταν περισσότερο πολιτικά.

Περιμένουμε λοιπόν τον πρώτο που θα τολμήσει να πεί τα πράγματα με το όνομά τους και να αποδώσει τις ευθύνες σ’ αυτούς που τις έχουν. Και να φτάσει η κριτική στα ονόματα γιατί στο επίπεδο της ηγεσίας, οι ευθύνες δεν είναι μόνον συλλογικές αλλά και ατομικές. Κυρίως γι αυτούς που ήταν πρωτοκλασσάτοι υπουργοί του Κώστα Σημίτη και στη συνέχεια πρωτοκλασσάτα στελέχη του Γιώργου Παπανδρέου.