Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαθητές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μαθητές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, Δεκεμβρίου 18, 2008

Το παλιό πεθαίνει και το νέο δεν μπορεί να γεννηθεί...


Σήμερα σε λίγη ώρα έχουμε το πανεκπαιδευτικο συλλαλητήριο και με μια τέτοια κινητοποίηση οι μαθητές βρίσκουν τη συμπαράσταση που αξίζουν στις διαρκείς κινητοποιήσεις που οργανώνουν αυθόρμητα εδώ και δύο εβδομάδες, μετά το φόνο του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον αστυνομικό πού άρχισε να το παίζει τρελαμένος. Ως τώρα η κυβέρνηση δείχνει να μην έχει καταλάβει τίποτα αν και έχει παραλύσει, και η αντιπολίτευση δείχνει αξιοσημείωτη αυτοσυγκράτηση.

Όλοι όσοι ενδιαφέρονται, εξαιρείται βέβαια ο πρωθυπουργός ο οποίος δεν παραδέχεται ότι η κυβέρνησή του είναι υπεύθυνη για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί αλλιώς έπρεπε να έχει παραιτηθεί, συμφωνούν ότι η οικονομική ύφεση συμπιέζει όλους τους πολίτες, είναι το σημαντικότερο άμεσο και μεσοπρόθεσμο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε. Επιπλέον όμως η κυβέρνηση με την αδράνειά της και εν μέρει με την απορυθμιστική δράση της έχει διαλύσει και το εποικοδόμημα της κοινωνίας. Ρουσφέτια κομματικοκρατία, αναξιοκρατία, παρέες, σκάνδαλα, και κουκουλώματα σκανδάλων των ημετέρων και πλήρης κάλυψη των κατώτερων από τους υπουργούς και των υπουργών από τον πρωθυπουργό. Έχει καταρρεύσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας.

Ακόμα και ο ΣΕΒ αντιλαμβάνεται ότι αυτή η αδύναμη κυβέρνηση δεν μπορεί να λύσει κανένα πρόβλημα. Το αντιλαμβάνεται εδώ και πολύ καιρό. Αλλά μόλις τώρα το λέει. Έχει ξεχειλίσει το ποτήρι. Τέτοια κυβέρνηση με τέτοιους υπουργούς που δεν καταλαβαίνουν από μόνοι τους ότι όταν γίνεται εξεταστική επιτροπή εναντίον τους πρέπει να παραιτούνται και με πρωθυπουργό τόσο αδύναμο που δεν μπορεί ούτε αυτούς να διώξει από την κυβέρνηση… Η κυβέρνησή του είναι μετέωρη, στηρίζεται μόνον στο ότι οι βουλευτές του δεν μπορούν παρά να τον υποστηρίζουν.

Είμαστε σε μία κατάσταση όπου αυτό που υπάρχει δεν μπορεί να δουλέψει και τίποτα νέο δεν μπορεί να δημιουργηθεί. Και η κοινωνία και η δημοκρατία έχουν μπλοκάρει. Και αυτό ακριβώς δημιουργεί τις συνθήκες κρίσης και των τυφλών χτυπημάτων. Αν η αντιπολίτευση μπορούσε να δώσει αξιόπιστες λύσεις, θα ήταν μια λύση, θα προσανατολίζονταν όλες οι κοινωνικές δυνάμεις στο να υποχρεώσουν την κυβέρνηση να παραιτηθεί. Αλλά ούτε αυτό υπάρχει. Το ΚΚΕ δεν ενδιαφέρεται, ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει μια δεκαετία για να ετοιμαστεί και το ΠΑΣΟΚ όλο προετοιμάζεται και όλο πίσω από τις απαιτήσεις των περιστάσεων βρίσκεται. Του λείπουν 2-3 χρόνια. Τώρα έχει την ετοιμότητα που έπρεπε να έχει το 2005 για να κερδίσει τις εκλογές του 2007. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, μπορεί να κερδίσει τις εκλογές αν γίνουν το 2011 χωρίς όμως και ψευδαισθήσεις ότι μπορεί να φέρει τα πάνω-κάτω μέσω τολμηρών μεταρρυθμίσεων. Και μιλάμε για κανονικές μεταρρυθμίσεις και όχι για τις απορρυθμίσεις της ΝΔ…

Όλα τα προβλήματα έχουν γίνει πλέον πολύ πιεστικά και όλες οι λύσεις έχουν γίνει πολύ δύσκολες. Είδαμε για παράδειγμα έναν υπουργό Οικονομίας να μιλάει στη Βουλή για τον προϋπολογισμό και να έχει ήδη παραιτηθεί. Το λέγαμε εδώ και εβδομάδες ότι ο πρωθυπουργός έχει χάσει πλέον το όπλο του ανασχηματισμού ως μια μέθοδο να ανακατέψει τα φύλλα της ίδιας τράπουλας και να δημιουργήσει προσδοκίες καλύτερης διαχείρισης. Τώρα δεν κάνει ο ίδιος ανασχηματισμό. Δεν μπορεί ούτε καν να αλλάξει λάστιχο στο αυτοκίνητο αν και έχει σκάσει. Ποιος δεν γνωρίζει ότι ο Γιώργος Αλογοσκούφης δεν έχει πλέον το κύρος να χαράξει και να εφαρμόσει οικονομική πολιτική, γιατί απλώς έχει αποτύχει κάθε συνταγή που δοκίμασε και είναι σύμφωνη με τις ιδέες του, με τις σπουδές του και με τις υποσχέσεις του. Τώρα αυτή η πολιτική θα πρέπει να ξηλωθεί ταχύτατα, από ένα αξιόπιστο πρόσωπο που πιστεύει και μπορεί να εφαρμόσει μια κεϋνσιανή πολιτική ώστε με κρατικές παρεμβάσεις να διορθωθεί η απορύθμιση των αγορών που επέβαλε ο Αλογοσκούφης με τη σύμφωνη γνώμη του πρωθυπουργού σε κάθε βήμα. Ακόμα και τώρα, ακόμα και στην προχθεσινή ομιλία στην ΚΟ έλεγε τα ίδια ότι θα συνεχίσει την απορύθμιση και η κατάσταση είναι πολύ καλή και πάντως καλύτερη από την υπόλοιπη Ευρώπη.

Τι να πει δηλαδή ο άνθρωπος τα έχει χαμένα δεν έχει να πει τίποτα καλύτερο. Τώρα προσπαθεί να μάθει τι γίνεται βλέπει τηλεόραση γιατί ξέρει ότι ακούγοντας τους υπουργούς του ποτέ δεν έχει ολοκληρωμένη εικόνα. Τον παραπληροφορούν διαρκώς. Δεν ξέρει τίποτα, όλα τα μαθαίνει τελευταίος. Κατά τη γνώμη του και το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο που γίνεται σήμερα, δεν θα έπρεπε να γίνεται. Για το Βατοπέδι δεν έπρεπε να έχει γίνει ούτε εξεταστική επιτροπή της Βουλής και σκεφτείτε πόσο χαμηλά έχουμε πέσει, ώστε ακόμα και οι καταγγελίες για υποκλοπές τηλεφώνων από την ΕΥΠ εναντίον πολιτικών προσώπων, να τη θεωρούμε αυτονόητη. Όλοι το ξέρουμε ότι γίνονται και όλοι το ξέρουμε ότι ακόμα κι αν παρακολουθούν τον πρωθυπουργό, δεν θα βρεθεί ποτέ ο ένοχος και κανείς δεν θα τιμωρηθεί.

Το γεγονός ότι όλη η Ευρώπη ξεσηκώνεται, αν και όλη η Ευρώπη είναι σε πολύ καλύτερη μοίρα από οικονομική και από κοινωνική άποψη, εδώ το έχουν για άλλοθι. Τέτοια φτώχεια όμως σαν την Ελλάδα δεν έχουν στην ευρωζώνη, τέτοια ακρίβεια δεν έχουν σε καμία χώρα και τέτοια ανύπαρκτη κυβέρνηση δεν έχουν πουθενά. Επιπλέον όλες οι λύσεις στα προβλήματά τους είναι ευκολότερες. Το χρήμα όταν δανείζονται είναι φτηνότερο πάνω από 2 μονάδες και η αξιοπιστία τους είναι δεδομένη. Δεν βλέπουν τους πρωθυπουργούς τους και να λένε … να κάποιος που πάλι θα μας πει ψέματα. Να κάποιος που ούτε για το σκάνδαλο της Ζήμενς δεν τόλμησε να ερευνήσει, που έχει ομολογήσει η ίδια η εταιρία ότι τους λάδωσε. Ούτε έχουν υπουργούς που έχουν εμπλακεί σε σκάνδαλα και έχει αποδειχθεί ότι έδωσαν ακίνητα του δημοσίου σε ευνοούμενους καλόγερους…ή ομόλογα σε παρέες κολλητών και κανένας δεν τιμωρήθηκε για τις μίζες…

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 12, 2008

Οι μαθητές και οι κινητοποιήσεις


Μερικές φορές μπορεί να πει κάτι καλό ένας πολιτικός και αμέσως πέφτουν απάνω του όλοι οι άλλοι και του επιτίθενται και τον κρίνουν όχι με βάση το τι είπε, αλλά γιατί είναι αυτός που το είπε, ο εξ ορισμού εχθρός και επομένως πρέπει να του επιτεθούν και να τον επικρίνουν.

Για παράδειγμα είπε κάτι καλό ο Τσίπρας κατά τη γνώμη μου. Τώρα πώς το είπε δεν ξέρω, κάπου το είδε γραμμένο και του άρεσε ή από κάποιον το άκουσε και του άρεσε και το επανέλαβε. Ότι ο αγώνας της νεολαίας τώρα μεταφέρεται στα σχολεία. Ή ότι πρέπει να μεταφερθεί στα σχολεία έπρεπε να πει γιατί αυτός δεν είναι μαθητής ή εκπρόσωπός τους. Ούτε και τους ελέγχει. Αλλά προφανώς θα ήθελε να μην εκτονωθούν στον πετροπόλεμο οι μαθητές εν βρασμώ ψυχής για τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη, αλλά να μετατραπεί σε οργανωμένο κίνημα της νεολαίας που μπορεί να κριτικάρει όλη την κοινωνία και να έχει άποψη την οποία και να διεκδικεί δυναμικά. Πολύ σωστή επιλογή για ένα κόμμα της αριστεράς ή της κεντροαριστεράς που επιθυμεί να προωθήσει την αλλαγή της κοινωνίας με ειρηνικό τρόπο δηλαδή μέσω μεταρρυθμίσεων. Με συμμετοχή των πολιτών που τους αφορούν οι αλλαγές.

Άκουσα λοιπόν αμέσως τον Βενιζέλο, και την Άννα Διαμαντοπούλου οι οποίοι μάλλον θεώρησαν ότι οι μαθητές προσανατολίζονται – και ο Τσίπρας μαζί τους για λόγους ψηφοθηρικούς – σε μόνιμες καταλήψεις των σχολείων και άρχισαν να λένε ότι καλό σχολείο είναι το ανοιχτό σχολείο, και άλλα τέτοια καθεστωτικά που ακούγονται καλά στα αυτιά των νοικοκυραίων που έχουν πολλές δουλειές για να ασχοληθούν με τα παιδιά τους και θέλουν να ξέρουν ότι είναι ασφαλώς παρκαρισμένα στα σχολεία ως το μεσημέρι. Μην μπλέξουν τα παιδιά σε τίποτα πορείες που πετάνε πέτρες και φάνε κανένα γκλόμπ στο κεφάλι και τρέχουν. Αγαπάνε τα παιδιά τους φυσικά και γι αυτό τα θέλουν υγιή και όχι με ανοιγμένα κεφάλια.

Μα για τους νέους και ιδίως για τους μαθητές η συμμετοχή σε κινητοποιήσεις είναι αυτοσκοπός, διαμορφώνει τον χαρακτήρα τους κοινωνικοποιούνται και μαθαίνουν να αγωνίζονται για το γενικό καλό και συμφέρον και όχι μόνον για το ατομικό τους συμφέρον. Μπορεί οι μόνιμες καταλήψεις και το καθόλου μάθημα να μην είναι η ενδεδειγμένη λύση αφού δεν πρόκειται μέσα σε μια δύο εβδομάδες είτε να πετύχουν την παραίτηση της κυβέρνησης, είτε την αλλαγή του εκπαιδευτικού συστήματος, είτε την κατάργηση των ΜΑΤ και τον αφοπλισμό της αστυνομίας γιατί αυτά είναι γενικότερα ζητήματα, απαιτούν τη συναίνεση και την ενεργό δράση ολόκληρου του κόσμου, όλων των πολιτών και όχι μόνο των μαθητών. Οι μαθητές μπορεί να μην το γνωρίζουν ακριβώς και θέλουν να δοκιμάσουν να δουν μήπως πέσει αυτή η κυβέρνηση με ένα σκούντημα. Πράγμα πολύ πιθανόν όμως, και δυστυχώς δεν πέρασε από το μυαλό ούτε της Άννας Διαμαντοπούλου, ούτε του Βενιζέλου, ούτε του Τσίπρα.

Ο Παυλόπουλος επίσης μπορεί να είπε ότι ο νόμος και η τάξη πρέπει να αποκατασταθεί, σωστή θέση και η μοναδική που μπορεί να υιοθετήσει ο υπουργός Δημόσιας Τάξης. Και πολύ σωστά ο Παυλόπουλος έχει δώσει εντολή να μην επιτίθενται στους μαθητές να τους διαλύσουν όταν τους πετροβολούν γιατί αυτοί δεν είναι οι αντίπαλοι. Μπορεί μερικοί να θέλουν να τους ανοίξουν τα κεφάλια και να τους σύρουν στα δικαστήρια, αλλά όποιος έχει μυαλό καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να δικάζει και να καταδικάζει μαθητές ως δήθεν διασαλευτές της τάξης. Όσα νεράτζια και να πετάξουν δεν αποτελούν ανατρεπτικά στοιχεία. Αντιθέτως κίνδυνο για τη δημόσια τάξη αποτελούν οι αστυνομικοί που εξακολουθούν να κυκλοφορούν ανεκπαίδευτοι και οπλοφορούντες…