Τρίτη, Οκτώβριος 27, 2009

Όλες οι πολιτικές είναι οριζόντιες, αλλά η δημόσια διοίκηση είναι κάθετη.

Άντε να δούμε τι ειδήσεις θα μεταδώσουμε σήμερα… Έχουμε πλήθος, αλλά όλες θέλουν περαιτέρω διερεύνηση και μελέτη. Από το ΑΣΕΠ και πια είναι η σημερινή κατάσταση ξηλώματος, μέχρι τι πρέπει να γίνει άμεσα και τι πρέπει να γίνει για την οριστική διευθέτηση του θέματος. Οτιδήποτε πάντως γίνεται μακριά από τη δημοσιότητα, έχει την τάση να διατηρεί την προηγούμενη κατάσταση η οποία πρέπει να ανατραπεί. Αλλιώς δεν κάνουμε τίποτα. Και το σημαντικότερο είναι να δει η κυβέρνηση έγκαιρα το τι γίνεται στον ιδιωτικό τομέα όπου η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη. Δεν τηρούνται οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας και ο κάθε εργοδότης από τους μεγάλους ως τους μικρούς κάνει ότι τον συμφέρει. Εκεί είναι που πρέπει να δώσει μάχη η κυβέρνηση γιατί εκεί στον ιδιωτικό τομέα παράγεται το ΑΕΠ που θρέφει και το δημόσιο.

Χάνεται πολιτικός χρόνος για το ΠΑΣΟΚ και για την κοινωνία. Άλλο σημαντικό θέμα είναι τι θα γίνει και τι πρέπει να γίνει οριστικά με αλλαγή της νομοθεσίας για τα δάση, τις καμένες περιοχές και την προστασία του δασικού περιβάλλοντος όσου έχει απομείνει αλλά και η αποκατάσταση περιοχών που έχουν καταστραφεί παράνομα.

Και φυσικά το τι γίνεται με τις επιχειρήσεις του δημόσιου τομέα, με τα γκόλντεν μπόϋς, με τη διαχείριση και με την αξιοποίηση των χρημάτων των φορολογουμένων και με τις υπηρεσίες που παρέχουν στον πολίτη, δεν λέγεται και είναι άλλη μια θάλασσα. Κι εδώ φαίνεται και η έλλειψη συλλογικής προετοιμασίας από το ΠΑΣΟΚ να δώσει συντεταγμένα λύσεις που θα κουμπώνουν η μία με την άλλη, από υπουργείο σε υπουργείο και από ρύθμιση σε ρύθμιση. Η τάση που υπήρχε από το παρελθόν είναι ο κάθε υπουργός να προωθεί μόνος του νομοθετικές ρυθμίσεις οι οποίες προσέκρουαν στη συνέχεια σε ρυθμίσεις άλλων υπουργείων. Οι περισσότερες πολιτικές είναι οριζόντιες και όχι κάθετες.

Η δομή της δημόσιας διοίκησης όμως είναι κάθετη και καμία οριζόντια δράση δεν προβλέπεται. Μόνο μέσα από το πολιτικό προσωπικό μπορούν να ξεπεραστούν τα στεγανά που υπάρχουν και συλλογική επεξεργασία ολοκληρωμένου κυβερνητικού προγράμματος δεν υπήρξε. Είναι αμφίβολο αν μπορεί αυτή η έλλειψη προετοιμασίας του ΠΑΣΟΚ να ξεπεραστεί. Αλλά αν δεν ξεπεραστεί, και αυτή η προσπάθεια θα πνιγεί στο πλήθος των προβλημάτων που θα προκαλέσει η απόπειρα εφαρμογής των όποιων λύσεων επιλέγονται από τους υπουργούς που είναι πιο καλά προετοιμασμένοι σε ατομικό επίπεδο.

Ακόμα και το θέμα που πιάσαμε εμείς από χθες δηλαδή οι φουσκωμένοι λογαριασμοί της ΔΕΗ, τα αυξημένα δημοτικά τέλη, η ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχονται έναντι αυτών των χρημάτων και οι χιλιάδες ρυθμίσεις μέσα από τις οποίες προκύπτουν ακόμα και αυτές οι χρεώσεις είναι χαρακτηριστικές. Η ΔΕΗ είναι κερδοσκοπική εταιρία και αυτό στην Ελλάδα μεταφράζεται σε νομιμοποίηση κάθε αυθαιρεσίας η οποία κατά δική της ερμηνεία είναι νόμιμη, αρκεί να φέρνει κέρδος. Οι δήμοι θέλουν έσοδα και φυσικά δεν υπάρχει ενιαίο τιμολόγιο υπηρεσιών από τους δήμους σε όλη την Ελλάδα. Η ΔΕΗ όμως είναι υποχρεωμένη να εισπράττει και για την ΕΡΤ ένα ποσοστό το οποίο μετά σπαταλάται από τη διοίκηση της ΕΡΤ σαν να είναι ιδιωτική επιχείρηση, αλλά δεν είναι ιδιωτική επιχείρηση. Αυτό τροφοδοτεί τον πληθωρισμό και τις ανατιμήσεις γιατί το κόστος του ρεύματος είναι είναι κόστος παραγωγής ή κόστος λειτουργίας για τους βιοτέχνες και τους εμπόρους και φυσικά δεν μπορεί να αυξομειώνεται ο λογαριασμός ούτε να μην είναι προβλέψιμο το κόστος σε βάθος χρόνου σε καμιά επιχείρηση

Παρασκευή, Οκτώβριος 23, 2009

Τα स्टेज, να γίνουν αφορμή για αναδιάρθρωση του προσωπικού της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης


Σήμερα θα λάβει η κυβέρνηση τις αποφάσεις της με τις οποίες όχι μόνον θα καταργήσει το στάζ στο δημόσιο, αλλά θα δώσει λύση και σε όσους ήταν ως τώρα όμηροι του πελατειακού κράτους. Αν και η κυβέρνηση υιοθετήσει την υποκριτική στάση των τεσσάρων υποψηφίων της ΝΔ για την αρχηγία, δεν θα πάει μακριά. Οι τέσσερις υποψήφιοι αφού προηγουμένως προώθησαν γαλάζιους όπου μπόρεσαν, πληρώνοντας 500 ευρώ το μήνα και κλείνοντας το μάτι, ότι βάλτε τώρα το κεφαλάκι σας στο δημόσιο και λίγο λίγο θα βάλετε και το σώμα σας και τα πόδια σας. Συνέχισαν στην πραγματικότητα ότι είχε ξεκινήσει το ΠΑΣΟΚ. Καμία διαφορά. Αν και το 2004 ήδη ο Καραμανλής είχε υποσχεθεί μονιμοποίηση των 250.000 συμβασιούχων.

Αν και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κάνει τα ίδια, τότε δεν έχουμε ελπίδα. Αλλά δεν μπορεί να το κάνει. Άκουσα προσεκτικά και ανθρώπους που είναι 30-35 ετών, με ένα δύο ή τρία παιδιά που προσπαθούν να βρουν στον ήλιο μοίρα με μια σύμβαση στο δημόσιο. Η κατάσταση επίσης στον ιδιωτικό τομέα είναι πολύ άσχημη. Σαν βομβαρδισμένο τοπίο. Ακούστε όμως και τους ανθρώπους που είναι επίσης νέοι, άνεργοι ή άεργοι και δεν έχουν ούτε μέσον ούτε ρουσφέτι και ακόμα ψάχνουν για δουλειά. Ακούστε και τους υποκριτές εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης σαν τον Ψωμιάδη ή τον Νικήτα Κακλαμάνη που λένε και έχουν δίκιο ότι χωρίς τους συμβασιούχους δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε. Και άκουσα και τον Ραγκούση έτοιμο να υποχωρήσει στα κροκοδείλια δάκρυα των δημάρχων και νομαρχών.

Γι αυτό και το πιάνω πρώτο. Οι ΟΤΕ είναι εστίες διαφθοράς, γραφειοκρατίας και σπατάλης των χρημάτων του ελληνικού λαού. Έχουν βολέψει σε πλήθος υπηρεσίες χωρίς να παράγουν έργο αλλά αν πολλοίς υποαπασχολούνται πλήθος εργαζόμενοι. Ιδίως στους μεγάλους Δήμους το κακό έχει παραγίνει. Έχουν περισσότερους εργαζόμενους από όσους χρειάζονται και μπορούν να πληρώσουν. Ούτε να καθίσουν καλά καλά δεν μπορούν γιατί είναι ο ένας πάνω στον άλλον.

Υπάρχουν δήμοι που καταναλώνουν το 95% των πόρων τους σε μισθοδοσία και δεν τους μένουν λεφτά ούτε για να αγοράσουν τσιμέντο και να κλείσουν μια λακκούβα. Έχουν πέντε ή 55 μαραγκούς, αλλά δεν έχουν λεφτά να τους αγοράσουν ξύλα πρόκες και μπετούγιες για να δουλέψουν. Παίρνουν το μισθό τους από το δήμο χωρίς να κάνουν σχεδόν τίποτα και για να μην κάθονται άεργοι 40- 50 ή 55 χρονών άνθρωποι, δουλεύουν στον ιδιωτικό τομέα ζητώντας ένα κάρο λεφτά για μια δεκάρα δουλειά ανεβάζοντας τον πληθωρισμό. Γιατί αφού έχουν το μισθό τους από το δήμο, δεν έχουν ανάγκη να ρίξουν τις τιμές, αλλά ψάχνουν να γίνουν πλούσιοι ζητώντας τρελά λεφτά για μια δεκάρα δουλειά. Το ξέρω από πρώτο χέρι.

Για να μου αλλάξουν κλειδαριές σε δέκα πόρτες κάποια στιγμή μου ζήτησε ένας τέτοιος 2.500 ευρώ. Και φυσικά εγώ δεν του τα έδωσα γιατί τα βγάζω δουλεύοντας ή δανειζόμενος. Και έκανα τη δουλειά μου με έναν Αλβανό στον οποίο δίδαξα πώς να αλλάζει κλειδαριές με 100 ευρώ. Τέτοιο τύποι υπάρχουν χιλιάδες σε όλους τους δήμους που περιμένουν από τους συμβασιούχους των 500 ευρώ να βγάλουν τη δουλειά. Η λύση που σέβεται τα χρήματα των φορολογούμενων δεν είναι να λέει ο Δήμος Αθηναίων που ξοδεύει δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο σε μισθοδοσία και η νομαρχία Θεσσαλονίκης ότι δεν έχει εργαζόμενους να δουλέψει αν φύγουν οι συμβασιούχοι. Ο κάθε δήμος από αυτούς μπορεί να δουλέψει με το μισό προσωπικό. Το άλλο μισό να το δώσουν σε άλλους δήμους που ίσως έχουν ελλείψεις.

Αυτό που είπε ο εκπρόσωπος της ΓΣΕΕ από την αρχή είναι το σωστό. Καμία εξαίρεση και τα κόμματα που εφάρμοσαν ως τώρα αυτή την πολιτική ομηρίας των νέων να αναλάβουν και το πολιτικό κόστος. Και ταυτόχρονα να βάλουν να δουλέψουν όλους τους παλιούς υπαλλήλους γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι. Έτσι όπως έχουν μάθει δεν μπορούν να πάνε μακριά. Και τα χρήματα των φορολογουμένων να μην τα σπαταλούν στο σπάταλο κράτος, αλλά να χρηματοδοτήσουν νέες δουλειές, νέες θέσεις εργασίας κυρίως στον ιδιωτικό τομέα. Να δημιουργήσουν νέο ανταγωνισμό που θα παρασύρει όλη την οικονομία σε άνοδο και ακόμα και τους αδρανείς σήμερα δήμους, σε δημιουργική εργασία. Δεν είναι δυνατόν άλλοι να κάθονται και να ξύνονται με μισθό στο δημόσιο και άλλοι να δουλεύουν σκληρά στον ιδιωτικό τομέα για να τους πληρώνουν.

Σήμερα κρίνεται η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ από τις αποφάσεις της. Θα τολμήσει ή θα απορροφηθεί από τα προβλήματα και από τη ραστώνη του κράτους;

Τρίτη, Σεπτέμβριος 22, 2009

Το πρώτο ντημπέϊτ πέρασε χωρίς ανατροπή από τον Καραμανλή και μάλλον με ενίσχυση του Παπανδρέου


Όπως το σύστημα βελτιώνεται μέσα από την αμφισβήτησή του, έτσι και το ντημπέϊτ βελτιώθηκε χάρη στην κριτική και τις προτάσεις των δημοσιογράφων. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι πολίτες ενημερώθηκαν περισσότερο, ή σε μεγαλύτερο βάθος. Βελτιώθηκε η τηλεοπτική μας δημοκρατία, αλλά το μέσο ενημέρωσης που λέγεται τηλεόραση, δεν προσφέρεται για ενημέρωση και μάλιστα σε βάθος. Είναι πολύ επιφανειακό και προσφέρεται για τη δημιουργία εντυπώσεων. Μπορείς να το χρησιμοποιήσεις αν είσαι κατάλληλα εκπαιδευμένος και για καλό και για κακό.

Αυτό νομίζω ότι έγινε και με τη χθεσινή συζήτηση από την τηλεόραση. Μάλλον οι τηλεθεατές φτιάχτηκαν από τον συνωστισμό για την ψήφο τους και το θέατρο που καταδέχθηκαν να παίξουν μερικοί εκ των πολιτικών αρχηγών για να κερδίσουν την ψήφο μας ή να την αφαρπάσουν κοροϊδεύοντάς μας. Νομίζω ότι ο καθένας μας σχημάτισε διαφορετική εντύπωση ανάλογα με τις απόψεις που είχε ήδη διαμορφωμένες. Μπορώ να σας πώ μόνο τη δική μου εντύπωση.

Ο Καραμανλής δεν δέχτηκε ούτε διανοήθηκε να αμφισβητήσει τον εαυτό του. Δεν κατάλαβε ότι σ’ αυτές τις εκλογές αντίπαλός του δεν είναι ο Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ, αλλά ο κακός του εαυτός. Εναντίον του ψηφίζει η πλειοψηφία των πολιτών και όχι υπέρ του Γιώργου Παπανδρέου. Η δική του κατάρρευση φέρνει το ΠΑΣΟΚ μπροστά περισσότερο από ότι η θετική δράση του ΠΑΣΟΚ και η θετική ψήφος στο ΠΑΣΟΚ. Προτίμησε σε όλες τις απαντήσεις του να αντιγράψει τις απαντήσεις που έδωσε εδώ και εβδομάδες ο κυβερνητικός Αντώναρος με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα. Κάθε άλλη συμπεριφορά προϋποθέτει θάρρος και ο Καραμανλής έδειξε να προτιμάει τη σιγουριά της ήττας, παρά την ανασφάλεια μιάς ανατροπής.

Για τις φωτιές, για τη διαφάνεια για τα σκάνδαλα, για την οικονομική ύφεση, επέμενε στις γνωστές απαντήσεις στις οποίες η κυβέρνηση δεν έχει καμία ευθύνη. Τις φωτιές τις σβήνει η πυροσβεστική, τα σκάνδαλα τα ερευνά η Δικαιοσύνη και για την οικονομική ύφεση φταίει το ΠΑΣΟΚ και η διεθνής οικονομική κρίση. Η κυβέρνηση απλώς προεδρεύει και ο πρωθυπουργός έχει την καλή διάθεση να περνάμε όλοι καλύτερα. Προφανώς αισθάνεται και ο ίδιος εγκλωβισμένος μέσα στη ρητορική του και θέλει να απαλλαγεί μια ώρα αρχύτερα από τις κυβερνητικές ευθύνες και να επιστρέψει στην αντιπολίτευση.

Όσο διαφανής ήταν ο πρωθυπουργός και οι προθέσεις του στον έμπειρο τηλεθεατή, άλλο τόσο ήταν και ο Παπανδρέου. Ο τηλεθεατής καταλαβαίνει ότι ο Καραμανλής παίζει τον σίγουρο και με αυτοπεποίθηση ηγέτη που ακουμπάει το ένα χέρι σταθερά στο τραπέζι και κουνάει το άλλο με νόημα και ο Παπανδρέου χρησιμοποιεί το εγώ περισσότερο από ότι του πάει για να τονίσει ότι παρά το μειλίχιο ύφος του είναι στιβαρός και αποφασιστικός και ας μην του φαίνεται. Θέλει να γίνει το ισχυρό χαρτί του ΠΑΣΟΚ, δίνει προσωπικό τόνο στις υποσχέσεις του για να τονίσει ότι εκείνος είναι συνεπής ακόμα κι αν ο πολίτης δεν έχει την ίδια γνώμη για το κόμμα του και κυρίως θέλει να επισημάνει ότι είναι μια προσωπική του μάχη, εκείνος κερδίζει τη νίκη και ότι από την επόμενη μέρα θα τη διαχειριστεί προσωπικά γιατί του αξίζει.

Οι υπόλοιποι δεν συνέβαλαν κατά τη γνώμη του σ’ αυτή τη νίκη όσο ο ίδιος, οι πολίτες τον είδαν και τον εμπιστεύθηκαν, απόδειξη ότι το επανέλαβε πολλές φορές, ότι θέλει να τον εμπιστευθούμε προσωπικά και επομένως από τις 5 Οκτωβρίου δικαιούται να κάνει ότι θέλει, να κάνει προσωπικές επιλογές προσώπων και πολιτικών γιατί η νίκη του ΠΑΣΟΚ οφείλεται στον ίδιο. Κάτι που ξεκίνησε ότι κριτική για τις υποκειμενικές του ικανότητες να σταθεί απέναντι στον Καραμανλή ως ρήτορας και πειστικός συνομιλητής μπροστά στην κάμερα, μάλλον του έγινε έμμονη ιδέα. Να αποδείξει ότι είναι καλύτερος. Μάλλον κάνει λάθος γιατί οι πολίτες και οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ αν ήθελαν ρήτορα και φυσικό τσαμπουκά θα είχαν προτιμήσει κάποιον άλλον. Το πεδίο της υπεροχής του Παπανδρέου δεν είναι το φαίνεσθαι, αλλά το είναι. Το περιεχόμενο και όχι το περιτύλιγμα. Ανθρώπινο να μην θέλει να του χρεώνουν έλλειψη ηγετικού προφίλ, αλλά το δυνατό του σημείο ήταν άλλο και δείχνει να το υποτιμά. Πάντως είναι σαφώς βελτιωμένος, δεν κάνει λάθη και θα είχε κερδίσει περισσότερο τις εντυπώσεις αν δεν προσπαθούσε με το ζόρι να δείχνει άλλος από αυτόν που είναι πραγματικά.

Θα του κάνω εγώ μια κολακεία που μάλλον του αρέσει. Είναι προτιμότερο να λέει ο Ραούφ Ντενκτάς ότι είσαι δολοφόνος με αγγελικό πρόσωπο, παρά ο συνεργάτης του γραφείου σου και ο πληρωμένος σύμβουλος που θέλει να σε κολακέψει. Αντί να χαίρεσαι που ένας συνεργάτης σου το λέει για να σε κάνει να αισθανθείς καλύτερα και να τονώσει την αυτοπεποίθησή σου, εσύ πρέπει να επιδιώκεις να ακούς τέτοιες κουβέντες από τους αντιπάλους σου, γιατί εκείνοι ξέρουν καλύτερα. Και οι δύο μπορούν να χρησιμοποιούν τις ίδιες λέξεις, αλλά δεν έχουν την ίδια αξία. Η κολακεία του φίλου σου δεν αξίζει τίποτα, η κουβέντα του Ντενκτάς αξίζει πολλά. Δεν έχει σημασία τι σου λένε, αλλά ποιος το λέει…

Η Αλέκα Παπαρήγα ήταν η πιο πειστική στο τι είπε, με δεδομένες τις θέσεις του ΚΚΕ. Δεν προσπάθησε ούτε να κοροϊδέψει, ούτε να κολακέψει. Ήταν τίμια και ευθύς και διάβαζε τα λιγότερα σκονάκια. Δεν ξέρω αν την βοήθησε στο να μαζέψει περισσότερες ψήφους αλλά είχες την αίσθηση ότι δεν θυσιάζει την αλήθεια της για να πάρει μια ψήφο παραπάνω. Ούτε και είχε την αγωνία που είχαν οι άλλοι. Μην χάσει την πρωθυπουργία, μην χάσει την εξουσία, μην χάσει τη Βουλή, μην δεν μπεί στη Βουλή μην και χάσει την Τρίτη θέση στην εκλογική δύναμη των κομμάτων. Μάλλον θα είχε και το λιγότερο άγχος.

Ο Καρατζαφέρης μου έκανε εντύπωση ότι διάβαζε από μέσα τα περισσότερα σκονάκια. Άλλοτε ήταν πιο χαλαρός και πιο πειστικός. Έλεγε τα αυτονότητα και κέρδιζε τις εντυπώσεις. Ιδιαίτερα στην ευθύτατη απάντηση που έδωσε στον Σρόϊτερ ότι πρέπει να φορολογηθεί και η εκκλησιαστική περιουσία την οποία εκείνος δεν άκουσε ή δεν κατάλαβε ή δεν πρόσεξε ή όλα μαζί και απλώς διάβασε το προκάτ σκονάκι που πρόβλεπε ότι ο Καρατζαφέρης δεν θα είχε απαντήσει ευθέως και ειλικρινά. Δεν μου έκανε καλή εντύπωση αν και ήταν ειλικρινής το κλείσιμο. Μας είπε ότι είναι ένας αυτοδημιούργητος καταφερτζής και όπως ακριβώς κατάφερε να γίνει πλούσιος και νοικοκύρης, έτσι ακριβώς θα κάνει και με τη χώρα. Μά εμείς που καταλαβαίνουμε από δουλειές και από επιχειρήσεις, από αυτοδημιούργητους στην Ελλάδα του 1960 του 1970 και του 1980 ξέρουμε πως γίνονται τα λεφτά και ποιοι κάνουν λεφτά. Ξέρουμε ότι κανένας δεν έγινε πλούσιος από το μεροκάματο και από τον ιδρώτα του. Αυτά τα κόλπα πέστα σ’ αυτούς που δεν έχουν δουλέψει στην πραγματική οικονομία, στην Ελλάδα συγκεκριμένα τα προηγούμενα 30 χρόνια, όπως ο Καραμανλής, ο Παπανδρέου, ο Τσίπρας λόγω ηλικίας και η Παπαρήγα γιατί ήταν κομματικό στέλεχος. Για τον Χρυσόγελο δεν ξέρω. Εμείς οι υπόλοιποι στους οποίους απευθύνεσαι, ξέρουμε πως γίνονται τα λεφτά και κυρίως πως τα διατηρείς και τα αυξάνεις. Δεν μας εντυπωσιάζεις.

Ο Τσίπρας ήταν έτσι όπως τον περιμέναμε. Άνευ περιεχομένου, αλλά είναι νέος και είναι κρίμα να του φορτώνουμε τις αμαρτίες ενός παλιού και πολύπειρου φορέα της Αριστεράς και να του ζητάμε να κάνει θαύματα. Δεν θα πώ τίποτα ενόψει εκλογών. Ας πούν άλλοι που τον θεωρούν αντίπαλο. Ούτε και ψέματα θέλω να πώ ότι ήταν ο κατάλληλος.

Ο Χρυσόγελος είναι καλύτερος άνθρωπος από τον Τρεμόπουλο, αλλά έπρεπε να τον υπερασπιστεί ενώ θα ήταν πιο απλό να πεί ότι αυτά ήταν προσωπικές απόψεις του Τρεμόπουλου και δεν περιέχονται στο πρόγραμμα των Οικολόγων – Πράσινων. Δεν έχει την εμπειρία της πολιτικής αν και είναι πολύ πεπειραμένος ομιλητής και συζητητής. Με επιχειρήματα και γνώση του αντικειμένου στο οποίο αναφέρεται. Είναι και συμπαθητικός, αλλά δεν είναι αρχηγός του κόμματος και εκεί οι άλλοι ήταν αρχηγοί. Αντί να το κάνει αυτό όπλο υπέρ των απόψεών του και σημείο υπεροχής τους άφησε να νομίζουν ότι κάτι του λείπει και βρέθηκε πολλές φορές με την πλάτη στον τοίχο να απολογείται για κάτι που δεν έπρεπε. Τον κάλεσαν να κάνει ένα θαύμα, να ανατρέψει τα προγνωστικά και να βάλει την τελευταία στιγμή τους Οικολόγους – πράσινους στη Βουλή λόγω της δικής του προσωπικότητας. Μπορεί να τα καταφέρει και αν δεν τα καταφέρει, δεν θα το καταφέρει για κλάσματα της μονάδας. Αλλά μπορεί και να το καταφέρει και θα είναι προσωπική του επιτυχία…

Τρίτη, Σεπτέμβριος 08, 2009

Ο Καραμανλής παλεύει τον εαυτό του!



Έχει μια σημαντική παράμετρο αυτή η εκλογική αναμέτρηση, την οποία ο πρωθυπουργός θα πρέπει να εντοπίσει έγκαιρα. Στην πραγματικότητα δίνει μια μάχη εναντίον του εαυτού του. Είναι ο κακός του εαυτός που πρέπει να νικηθεί από τον ίδιο και φυσικά είναι πολύ ισχυρός αντίπαλος. Γιατί ούτε ο Καραμανλής έχει αποφασίσει να αναθεωρήσει την πολιτική που ακολούθησε και πολύ περισσότερο δεν είναι σε θέση να ακολουθήσει διαφορετική πολιτική. Όση αβάντα και αν έχει από τα κανάλια, λόγω των συμφωνιών που έχουν κάνει οι ιδιοκτήτες, στο να περάσει το μήνυμα και να έχει την αντιπαράθεση που επιθυμεί, το μήνυμα στους πολίτες δεν μπορεί να τους αγγίξει.

Τι προσπαθεί να κάνει ο Καραμανλής και το ακριβοπληρωμένο επικοινωνιακό του επιτελείο; Να μας πείσει αρχικά ότι δεν φταίει η κυβέρνηση για την οικονομική ύφεση, αλλά η διεθνής κρίση. Και συνακόλουθα αφού δεν φταίει η κυβέρνηση με την πολιτική της, να πείσει ότι αυτή τη φορά με την Τρίτη λαϊκή εντολή θα κάνει τα αυτονόητα που δεν έκανε επί 5,5 χρόνια. Κι απέναντί του έχει τη χαμένη αξιοπιστία του. Έχει τον Καραμανλή που υποσχέθηκε τα ίδια πράγματα και δύο φορές έπεισε τον ελληνικό λαό να τον ψηφίσει, αλλά όχι μόνον δεν τόλμησε αλλά στην κρίσιμη ώρα που έφτασε ο κόμπος στο χτένι, σήκωσε τα χέρια ψηλά και παραιτήθηκε.

Έβλεπα χθες και τη μέτρηση που παρουσίασε το Μέγκα, ενώ το Σαββατοκύριακο είχαμε άλλες πέντε μετρήσεις της κοινής γνώμης που έδειχναν τα ίδια πράγματα. Τη δυσμενή θέση στην οποία βρίσκεται ο Καραμανλής χωρίς να του φταίει κανείς. Ξεκινά με 5,5 έως 6,3 % μονάδες πίσω από το ΠΑΣΟΚ, με δική του πρωτοβουλία και χωρίς να έχει δώσει κανένα δείγμα γραφής πάλι με δική του πρωτοβουλία. Γιατί αν έχει βρεί επιτέλους την πολιτική που θα βγάλει τη χώρα από την κρίση και το ψυχικό σθένος να έρθει σε ρήξη με το κακό του παρελθόν, μπορούσε να κυβερνήσει με αυτό το νέο στυλ γιατί η συνταγματική θητεία του δεν έχει λήξει. Αν το έκανε και αν τα κατάφερνε, θα είχε έναν λόγο παραπάνω την άνοιξη του 2010 να πεί στους πολίτες… ότι είδατε πόσο άλλαξα μέσα σε έξι μήνες και τι δείγμα γραφής σας έδωσα ότι μπορώ να κάνω. Αλλά το ΠΑΣΟΚ δεν με αφήνει. Αφήστε με εσείς, ο κυρίαρχος λαός, δώστε μου την ευκαιρία να συνεχίσω με την ίδια ζέση για μια ολόκληρη τετραετία. Προτίμησε όμως το τίποτα, και στην πραγματικότητα κατέρρευσε γιατί δεν μπορεί να συνεχίσει να κυβερνά έστω και μία μέρα. Μόνον με τη Βουλή κλειστή μπορεί να μείνει στην κυβέρνηση επί 30 ημέρες, δηλαδή να κάνει εκλογές και να αποχωρήσει επίσημα για τα έδρανα της αντιπολίτευσης που νομίζει ότι του πάνε καλύτερα και είναι ικανότερος.

Έχει πέσει τέτοια κατήφεια στο κυβερνητικό στρατόπεδο, που πανηγυρίζουν ακόμα και για το τίποτα, πράγμα που δεν πείθει όμως τους απογοητευμένους ψηφοφόρους να επιστρέψουν. Αντιθέτως δείχνουν ότι ψάχνουν για άλλη μια ευκαιρία για να συνεχίσουν τα ίδια και χειρότερα. Ο νέος κομματικός εκπρόσωπος, περίπου πανηγύριζε επειδή κατά τη γνώμη του και αν και η εταιρία Τζι-Πι-Ο δεν είχε κάνει τις προηγούμενες μέρες ανάλογη μέτρηση, έκλεισε η ψαλίδα από το ΠΑΣΟΚ, από το 6,5% πού έδειχναν άλλες μετρήσεις στο 5,5% αυτής της μέτρησης, μέσα σε 48 ώρες και επομένως δείχνει τι θαύματα μπορεί να πετύχει ο Καραμανλής σε τριάντα ημέρες, αφού μόνον σε 48 ώρες έκλεισε ο γίγαντας την ψαλίδα κατά μία μονάδα.

Φυσικά αυτό δείχνει μόνον την έλλειψη φαιάς ουσίας και τίποτα άλλο. Τα νούμερα της κάθε μέτρησης μπορούν να συγκριθούν μόνον με τα ανάλογα της ίδιας εταιρίας, που την έκανε με την ίδια μέθοδο έναν μήνα ή και λιγότερο πριν. Δεν μπορούν να συγκριθούν με τα νούμερα άλλης εταιρίας που χρησιμοποίησε άλλη μέθοδο σε άλλη χρονική περίοδο.
Μπορεί να έχουν διαφορές μεταξύ τους οι εταιρίες, όπως και είχαν οι έξι μετρήσεις που δημοσιεύθηκαν τις τελευταίες 48 ώρες, αλλά όλες δείχνουν την ίδια τάση. Την τάση να μεγαλώσει η ψαλίδα ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ σε σύγκριση με τις ευρωεκλογές. Από τις 4,5 μονάδες που είχαμε τον Ιούνιο, η διαφορά μεγαλώνει. Αυτό φωτογραφίζουν οι μετρήσεις. Συγκρίνοντας τα νούμερα όλων των εταιριών με τα αντίστοιχα δικά τους, έναν μήνα πριν, η διαφορά έχει μεγαλώσει.

Και φυσικά αυτή η τάση, μεγάλωσε περισσότερο με το που είδαν οι πολίτες τον Καραμανλή να παραιτείται επειδή δεν μπορεί να συνεχίσει. Αφού ο ίδιος παραιτείται από αυτό που έχει, όσο μικρό κι αν είναι χωρίς να δώσει μάχη, ποιος τρελάθηκε να του αναθέσει κάτι πιο δύσκολο και πιο μεγάλο; Και πράγματι βλέπετε ότι κι αυτοί οι ψηφοφόροι που δεν τους πάει το χέρι να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ, στρέφονται στον ΛΑΟΣ. Το 7,6% των ψηφοφόρων της ΝΔ διαρρέει προς το ΛΑΟΣ, το 6,6% διαρρέει προς το ΠΑΣΟΚ και το 20% δεν ξέρει τι να κάνει. Μόνον το 60% των ψηφοφόρων της ΝΔ θα ξαναψηφίσουν ΝΔ λέει η χθεσινή μέτρηση της Τζι-Πι-Ο. Ποσοστά δηλαδή ευρωεκλογών.

Είναι όμως τέτοια η αγωνία τους να βρουν κάτι καλό να πούν που πιάνονται από τα μαλλιά τους. Έχουν τόσο πολύ εγκλωβίσει τον Καραμανλή με τα ψέματα που του σερβίρουν, που ακόμα και χθες ο Κουμουτσάκος έκανε στην πραγματικότητα ενέσεις ψεύτικου ηθικού, ενέσεις παραισθησιογόνων στον Καραμανλή που είναι το δικό του ακροατήριο. Δεν μιλάει ο Κουμουτσάκος για να τον ακουν οι πολιτες, αλλα για να τον ακούει ο Καραμανλής. «Να είδατε τι μεγάλος ηγέτης είναι, μας έλεγε για να τον ακούει ο πεθερός, που με τη γλώσσα της ειλικρίνιας κατάφερε σε 48 ώρες να κλείσει την ψαλίδα μία μονάδα. Άρα σε τριάντα μέρες μπορεί να κερδίσει αυτή τη δύσκολη αναμέτρηση». Το ΠΑΣΟΚ πρέπει τώρα να μας πεί το πρόγραμμά του γιατί ο Καραμανλής μας το είπε. Θα παγώσει τους μισθούς, θα μειώσει τα οδοιπορικά και θα συνεχίσει να δανείζεται.

Τα ίδια έκανε και ο Σουφλιάς και φαίνεται ότι αυτή είναι η στρατηγική και της Ντόρας και έχουν πείσει και τον Καραμανλή και είναι και η δική του στρατηγική. Του λένε ότι μεγάλε, είσαι πολύ καλύτερος ηθοποιός από τον Παπανδρέου, μιλάς καλύτερα και πιο γρήγορα, η γλώσσα του σώματος σε προδίδει λιγάκι γιατί βγαίνεις κουμπωμένος, σφιγμένος και πνιγμένος από το κολάρο του πουκάμισου, αλλά πάντως είσαι πολύ πιο πειστικός από τον Παπανδρέου. Πιο δυναμικός φαίνεσαι. Άρα άμα πάμε την αναμέτρηση σε προσωπική μονομαχία, ποιος είναι καλύτερος για πρωθυπουργός, όπως κάναμε και στις ευρωεκλογές, θα βγείς νικητής. Μην επηρεάζεσαι από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών που χάσαμε παταγωδώς. Εδώ είναι εθνικές εκλογές και μπορούμε να πατώσουμε για τα καλά… ε… συγγνώμη ήθελα να πώ ότι μπορούμε να νικήσουμε. Ενώ η αλήθεια είναι ότι ο Καραμανλής είναι πλέον ο αδύνατος κρίκος. Το δείχνει και η ίδια η μέτρηση. Ο Παπανδρέου από την αντιπολίτευση, κρίνεται για πρώτη φορά σε μέτρηση και της Τζι-Πι-Ο, καταλληλότερος για πρωθυπουργός από τον Καραμανλή. Αν και η μέτρηση αυτή δεν έχει τη σημασία που έχει η μέτρηση πρόθεσης ψήφου. Και ο Σημίτης έβγαινε καταλληλότερος για πρωθυπουργός από τον Καραμανλή ως τη μέρα που έχασε τις εκλογές.

Κάθε μέρα θα βλέπουμε να επιβεβαιώνονται όλα τα στελέχη της ΝΔ που έλεγαν ότι είναι αυτοκτονία να πάμε τώρα με πρωτοβουλία μας σε εκλογές, παραιτούμενοι στην πραγματικότητα. Αν νομίζουμε ότι ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε, ας κάτσουμε να κυβερνήσουμε και να δούμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκκος. Ο Καραμανλής όμως πείστηκε ότι μπορεί να κάνει περίπατο και μπορεί να χάσει τις εκλογές, αλλά θα νικήσει με την ίδια άνεση, όποιον τολμήσει να τον αμφισβητήσει μετά την ήττα και να θέλει να γίνει εκείνος αρχηγός της ΝΔ. Το είπε και μόνος του ότι δεν παραιτείται γιατί θεωρεί ότι είναι χρήσιμος. Είπε μια κουβέντα παραπάνω ο άνθρωπος. Για να περνάει η ώρα. Τι να πεί; Πάνω στις εκλογές; Ότι θέλει να πάει για ψάρεμα αφού δεν μπορεί να κυβερνήσει;

Ακόμα και στο ελάχιστο, δηλαδή στο να αποκλείσει τους βατοπεδινούς υπουργούς από τα ψηφοδέλτια, παρακαλάει να παραιτηθούν μόνοι τους. Ακόμα και τον Παυλίδη τον παρακαλάει, αφού προηγουμένως τον έχει απαλλάξει. Και θέλει να τον ξαναψηφίσουν οι νεοδημοκράτες για να βρεί τη δύναμη στην επόμενη τετραετία να απαλλάξει τους επόμενους Παυλίδηδες, ομολογιούχους, πελάτες της Ζήμενς, ξαδέρφια, κουμπάρους και κολλητούς φίλους από τα παλιά, που δεν πρόλαβε στα πρώτα 5,5 χρόνια.

Τρίτη, Αύγουστος 25, 2009

Ραγδαία επιδείνωση της πολιτικής


Αστεία αστεία, μόνον αν πέσει στο κεφάλι μας καμιά μεγαλύτερη συμφορά, ξεχνάμε έστω και για λίγο τα προβλήματά μας, αλλά αυτά δεν μας ξεχνάνε γιατί δεν κάναμε τίποτα να τα λύσουμε. Για παράδειγμα το μόνιμο πρόβλημά μας εδώ και τουλάχιστον 2 χρόνια είναι η οικονομική ύφεση στην οποία βυθιζόμαστε μέρα με τη μέρα και η κατάσταση δεν βελτιώνεται από μόνη της. Για να την ξεχάσουμε έστω και για λίγες μέρες, πρέπει να έχουμε κανένα σκάνδαλο επιπέδου Ζήμενς όπου η πρόκληση εκ μέρους του πολιτικού συστήματος είναι αφόρητη και η υποκρισία ξεχειλίζει. Και για να ξεχάσουμε για λίγο το σκάνδαλο της Ζήμενς που δεν θα μας ξεχάσει αυτό, πρέπει να καεί άνευ λόγου και αιτίας η ανατολική αττική.

Γιατί αυτή η φωτιά δεν ήταν για να καεί η ανατολική αττική και 210.000 στρέμματα δάσους και δασικών περιοχών. Ήταν να εκδηλωθεί και να σβήσει σχετικά εύκολα μέσα στις πρώτες μια δυό ώρες. Αλλά και το σκάνδαλο Ζήμενς δεν ήταν για να πάρει αυτές τις διαστάσεις καθώς έπρεπε να έχει διερευνηθεί από τη Βουλή και από τη Δικαιοσύνη ήδη από τις αρχές Ιανουαρίου αντί να μην γίνει καμία διερεύνηση και αντιθέτως να κλείσει η Βουλή πριν την ώρα της για να παραγραφούν οι όποιες ποινικές ευθύνες πολιτικών προσώπων. Αλλά και τα προβλήματα της οικονομίας έπρεπε να έχουν έγκαιρα αντιμετωπιστεί με επεκτατική πολιτική από τότε που πέσαμε στη ζώνη της ύφεσης δηλαδή από το 2007 που η ανάπτυξη είχε πέσει παρά τις αλχημείες στο 2,5% του ΑΕΠ. Αλλά επειδή κανένα πρόβλημα δεν αντιμετωπίστηκε στην ώρα του και όπως έπρεπε, αλλά η χώρα έχει μπει στον αυτόματο πιλότο, πάμε από το κακό στο χειρότερο.

Τους επόμενους μήνες, ακριβώς επειδή τίποτα δεν γίνεται όπως πρέπει, θα δείτε πολλά θέματα που θα γίνονται μεγάλα για ψύλλου πήδημα. Ο πολίτης διαπιστώνει κάθε φορά που έρχεται σε επαφή με κρατικές υπηρεσίες ότι δουλεύουν κατ’ επίφασιν και κυρίως δεν μπορούν να λύσουν κανένα πρόβλημα. Αντιθέτως δημιουργούν προβλήματα όπου ο πολίτης είναι μπόσικος ή νομοταγής. Μόνο το δούλεμα και το λάδωμα μαζί με το ρουσφέτι, κινούν πλέον την κρατική μηχανή. Αν δεν λαδώσεις δεν κάνεις τη δουλειά σου. Αν δεν βάλεις μέσον και είσαι δημόσιος υπάλληλος ή αστυνομικός ή πυροσβέστης δεν πρόκειται να εφαρμοστεί αξιοκρατικά κανένας νόμος ή εσωτερικός κανονισμός. Το ρουσφέτι είναι ο δρόμος και για την τοποθέτηση που επιθυμείς και για να αποφύγεις τις αδικίες που θα σου γίνουν αν επιμένεις να μην είσαι ρουσφετολόγος και να έχεις κομματάρχη πίσω από τον οποίο θα τρέχεις αντί να απευθύνεσαι στους αρμόδιους.

Ακόμα και στη φωτιά, για να έρθουν τα ελικόπτερα και να ρίξουν νερό για να σβήσει η φωτιά, μέσον πρέπει να έχεις. Και επειδή για παράδειγμα το Πόρτο Γερμενό δεν είχε, αφέθηκε να καεί ενώ την ίδια στιγμή επιστρατεύτηκαν όλα τα εναέρια μέσα για να σταματήσει η φωτιά στην ευθεία Πικέρμι-Διώνη. Κι αφού τελείωσαν από κει, βρήκαν την ευκαιρία να πάνε στο Πόρτο Γερμενό, μετά το μεσημέρι κι αφού είχαν καεί τα πρώτα σπίτια και είχαν κινδυνεύσει περισσότερα. Χθες ήταν προφανές πως έπρεπε να νικήσεις το μέσον του άλλου για να σε προσέξουν στο αρχηγείο της πυροσβεστικής. Την ίδια στιγμή η τηλεόραση του ΣΚΑΪ πρέπει να παραδεχτούμε ότι επειδή είχε στείλει ελικόπτερο στο Πόρτο Γερμενό, έδινε τη σωστή εικόνα σε όλους και ασφαλώς και στον αρχηγό της πυροσβεστικής αν ήθελε να κάνει τη δουλειά του όπως έπρεπε. Καμία σύγκριση του μεγέθους και του καταστροφικού έργου της μίας και της άλλης. Και όμως μετά το μεσημέρι έστειλαν τα ελικόπτερα. Για την Κάρυστο δεν το συζητάμε. Για την υπόλοιπη Ελλάδα δεν το συζητάμε.

Η κυβέρνηση είναι μακριά από κάθε πρόβλημα και ευθύνη. Δείτε για παράδειγμα χθες τον πρωθυπουργό. Πήγε προγραμματισμένα να δώσει συγχαρητήρια στους πιλότους των αεροσκαφών και των ελικόπτερων. Την προηγούμενη μέρα πήγε βόλτα με το ελικόπτερο και άκουσε τον αρχηγό της Πυροσβεστικής να του λέει ότι οριοθετήσαμε την πυρκαϊά. Από δω μέχρι εκεί έχουμε φωτιά. Περάστε αύριο να σας πω πάλι που θα έχει μετακινηθεί και τι θα έχει κάψει η φωτιά. Χωροθέτηση κάνουμε δεν κάνουμε πυρόσβεση. Δεν σβήνουμε φωτιές. Αυτό είναι το επιχειρησιακό δόγμα. Παρακολουθούμε και προσέχουμε να μην καούν σπίτια, άλλο αν κάηκαν 150 σπίτια συνολικά, ή να μην εγκλωβιστούν άνθρωποι.

Και ο κυβερνητικός Αντώναρος επίσης παρουσίασε στατιστικά στοιχεία για τον αριθμό αεροσκαφών ή οχημάτων που κινητοποιήθηκαν με αποτέλεσμα να καούν 2.000.000 δένδρα σε τέσσερις μέρες. Χώρια που έγινε και περίγελος με τη διαπίστωση ότι φταίνε και τα πεύκα που άμα αρπάξουν φωτιά δεν σβήνουν μόνα τους. Απαράδεκτο! Πρέπει να παραγγείλουμε αυτοσβενόμενα πεύκα για να διευκολύνουμε το έργο της οριοθέτησης της φωτιάς. Χώρια που δήλωσε ότι δεν εκκενώθηκαν περιοχές όπως ο Άγιος Στέφανος και τον διέψευσαν όλοι οι Έλληνες και ξένοι δημοσιογράφοι ή ότι δεν κάηκαν σπίτια όπως λένε. Δηλαδή πόσα έπρεπε να καούν για να το μάθει και ο Αντώναρος που δεν βλέπει ούτε τηλεόραση; Την ώρα που τα έλεγε αυτά καίγονταν κι άλλα σπίτια στο Πόρτο Γερμενό.

Δευτέρα, Αύγουστος 24, 2009

Παρατηρητές και οριοθέτες


Η φωτιά συνεχίζει να καίει, και άνθρωποι να χάνουν ή να κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους, αλλά όλοι χάνουμε την ανάσα μας και το περιβάλλον μας. Αν δεν συνειδητοποιήσουμε ότι όλοι χάνουμε μέρος της συλλογικής μας ιδιοκτησίας με τη φωτιά και με κάθε φωτιά, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να προστατέψουμε το σπίτι μας. Δυστυχώς το ελληνικό κράτος μας εκπαιδεύει εδώ και δεκαετίες προς την αντίθετη κατεύθυνση. Μας μαθαίνει ότι το κάθε δέντρο που καίγεται δεν είναι δικό μας αλλά του διπλανού μας ο οποίος το έχει βάλει στο μάτι και αύριο θα το κάνει οικόπεδο. Αν δεν το έχουμε βάλει εμείς στο μάτι, τότε δεν μας αφορά. Αν το έχει βάλει στο μάτι ο διπλανός μας, αυτός θα κερδίσει ένα οικόπεδο και επομένως εμείς δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα. Αν ούτε ο διπλανός μας το έχει βάλει στο μάτι, τότε το έχει βάλει στο μάτι το κράτος, ο δήμος της περιοχής, η πολεμική αεροπορία ή ο στρατός για να φτιάξει κατοικίες αξιωματικών, ή να μοιράσει οικόπεδα μέσω συνεταιρισμού σε αξιωματικούς και να επωφεληθούν προσωπικά.

Αφού μας εκπαιδεύει έτσι το νεοελληνικό κράτος τις τελευταίες δεκαετίες, βλέπουμε πλέον τα τελευταία χρόνια να πιάνει φωτιά και κανένας να μην ενδιαφέρεται ούτε να τηλεφωνήσει έγκαιρα στην πυροσβεστική γιατί υποθέτει ότι κάποιος άλλος θα το κάνει που πληρώνεται γι αυτή τη δουλειά όπως οι δασοπυροσβέστες ή κάποιος που είναι πιο κοντά και βλέπει καλύτερα. Πολύ περισσότερο, μόλις δουν καπνό, δεν σηκώνεται κανείς από το σπίτι του ή από το καφενείο να πάει να σβήσει τη φωτιά με ότι μπορεί. Περιμένουν να φτάσουν οι φλόγες στον ουρανό και μετά αρχίζουν να βρίζουν όλοι μαζί… μά τι κάνουν τόση ώρα; Κανένας δεν ειδοποίησε; Πέρασε μία ώρα και ακόμα να έρθει η πυροσβεστική. Ένα αεροπλάνο, γιατί δεν ήρθε αμέσως; Αν είχε έρθει θα είχε σβήσει η φωτιά και δεν θα είχαμε τέτοια καταστροφή.

Αυτό γίνεται σε όλη την Ελλάδα. Και με την ίδια νοοτροπία ότι δε βαριέσαι κάτι θα γίνει στο τέλος, κάποιος θα ενδιαφερθεί και στο κάτω κάτω το κράτος τι κάνει; δεν γίνεται τίποτα. Ούτε το κράτος βέβαια πρόκειται να κάνει κάτι, εκτός από το να δικαιολογήσει την παρουσία του. Και πάντα βρίσκει δικαιολογίες για το τίποτα. Ακόμα κι αν πρόκειται για σπίτι εδώ που τα λέμε, κανένας δεν ενδιαφέρεται αμέσως να πάει να βοηθήσει. Πόσο μάλλον για μια φωτιά έναν καπνό στο πουθενά. Έλα μωρέ… πού να πάω τώρα εκεί κάτω… κάποιος αγρότης θα έβαλε φωτιά. Θα ειδοποιήσει εκείνος την πυροσβεστική αν υπάρχει κίνδυνος. Ενώ πάντοτε μπορεί να βοηθήσει ο καθένας από μας αν φτάσει πρώτος. Να βοηθήσει έναν ηλικιωμένο να απομακρυνθεί. Να σβήσει μια μικρή εστία με ότι βρεί πρόχειρο. Ή να ειδοποιήσει αμέσως. Αν δεν τρέξουν αμέσως όσοι είναι γύρω-γύρω σπάνια προλαβαίνει η πυροσβεστική όπου υπάρχει να φτάσει πρώτη.
Μου έτυχε ένα τέτοιο περιστατικό τον Ιούλιο σε ένα νησί το οποίο φυσικά δεν έχει καθόλου πυροσβεστική και πυροσβέστες. Πήρε φωτιά ένα καράβι που είχαν τραβήξει στη στεριά, μια τουρίστρια που έκανε μπάνιο με την παρέα της ειδοποίησε έναν ντόπιο μετά από μισή ώρα που το έβλεπε να καπνίζει στα 200 μέτρα. Νόμιζα είπε μετά ότι κάποιος είχε ανάψει φωτιά να ψήσει μπριζόλες. Ο ντόπιος ειδοποίησε όταν άρχισαν να πετάγονται φλόγες. Επειδή δεν υπήρχε πυροσβεστική υπήρχαν μόνον εθελοντές πυροσβέστες με ένα μικρό 4Χ4 και στοιχειώδη εκπαίδευση. Αυτοί ειδοποίησαν τους ιδιοκτήτες που φτάσανε με τις σαγιονάρες μαζί με τους εθελοντές. Άρχισαν να ρίχνουν νερό, αλλά το νερό τελείωσε στα 2-3 λεπτά και σταμάτησαν. Έμειναν μετά όλοι να κοιτάνε το καράβι που κάηκε ολοσχερώς μέσα σε μισή ώρα. Το ίδιο θα είχε γίνει και αν είχε πιάσει φωτιά το βουνό.

Παρακολουθώ αυτή την τετραήμερη προς το παρόν φωτιά στην Αττική και θυμάμαι και τι έγινε πέρυσι σε άλλες περιπτώσεις και πρόπερσι στην Πελοπόννησο ή στην Ήπειρο στο Γράμμο που έκαιγε η φωτιά επί ένα μήνα. Δεν υπάρχει προσπάθεια να σβήσει η φωτιά. Υπάρχει μόνο επιφυλακή να μην καεί σπίτι ή να μην καεί άνθρωπος. Τη φωτιά κάθονται και την κοιτάνε και περιμένουν να σβήσει μόνη της όταν σταματήσουν οι άνεμοι και εξαντληθεί η καύσιμη ύλη. Όσο υπάρχει καύσιμη ύλη η φωτιά θα καίει.

Φωτιά σε δασική περιοχή δεν μπορεί να σβήσει αν δεν κινητοποιηθούν όλοι οι κάτοικοι της περιοχής. Αυτοί θα βοηθήσουν με την ηγεσία ανθρώπων που γνωρίζουν τι να κάνουν και θα τους υποδείξουν έγκαιρα τι να κάνουν. Χωρίς υλοτόμους που θα ξαπλώσουν αμέσως τα δένδρα δίπλα από ένα δρόμο ή ποτάμι ή ρέμα που θα επιλέξουν ως φυσικό εμπόδιο για να σταματήσουν τη φωτιά, δεν γίνεται δουλειά. Αν δεν κινητοποιηθούν αμέσως μπουλντόζες και χωματουργικά μηχανήματα δεν πρόκειται να σταματήσει η φωτιά. Αν δεν μπεί ελεγχόμενη φωτιά που να σβηστεί επί τόπου, ώστε μόλις φτάσει η πυρκαγιά στο καμένο να σταματήσει δεν σταματάει η φωτιά. Τίποτα από αυτά δεν γίνεται εδώ και χρόνια.

Έχουμε μάθει ότι θα πετάξουν τα αεροπλάνα και με το νερό θα σβήσουν τη φωτιά από ψηλά. Μετά θα πάνε επί τόπου οι δασοπυροσβέστες που θα επιτηρούν τη φωτιά για να μην ξεφύγει πέρα από τις ήδη καμένες περιοχές. Και μετά από μια εβδομάδα θα σβήσει ολοσχερώς η φωτιά. Έβλεπα χθες τον πρωθυπουργό που πήρε την κάμερα και ποζάριζε μπροστά της ή από το ελικόπτερο ή στο αρχηγείο. Και του έλεγε ο αρχηγός. Έχουμε οριοθετήσει τη φωτιά. Άκου τι του είπε. Έχουμε οριοθετήσει τη φωτιά. Κι ο άλλος τον κοίταγε αντί να του πεί… καλά πυροσβέστης δεν είσαι; Οριοθέτης είσαι; Τοπογράφος; Αυτό έχεις μόνο να μου πείς; Ότι η φωτιά είναι από τη μια μεριά ως την άλλη; Αυτό το βλέπει ο καθένας. Από πού πιάνει η φωτιά και ως που φτάνει. Τι θα πεί οριοθετήσαμε τη φωτιά; Καθόμαστε και την κοιτάμε και ζεσταινόμαστε;

Και όμως αυτό κάνουν. Χθες το βράδυ είχαμε στα βίλια λέει 10 οχήματα της πυροσβεστικής και ήταν έτοιμα μόλις φτάσει η φωτιά σε σπίτι να μην της επιτρέψουν να το κάψει. Μα γιατί πρέπει να σταματήσει η φωτιά στην αυλή του σπιτιού; Επιτρέπεται να περνάει η φωτιά δρόμους με πλάτος 40 μέτρων και κανείς να μην κάνει προσπάθεια να τη σταματήσει; Μά εάν πάς και κόψεις έγκαιρα τα δένδρα δεξιά κι αριστερά ώστε να μην έχει η φλόγα ύψος 20 μέτρα, φυσικά και θα σταματήσει. Αν η φωτιά είναι μέχρι ένα μέτρο ύψος και έχεις έτοιμες μπουλντόζες να πλακώσουν με χώματα σε κατάλληλο έδαφος τα πεσμένα ξύλα, φυσικά και θα σταματήσει η φωτιά. Κι αν έχεις κι ένα ελικόπτερο ή αεροπλάνο την κατάλληλο στιγμή που θα πλησιάζει η φωτιά στο δρόμο, φυσικά και θα τη σβήσεις ολοσχερώς. Θα τη σταματήσεις.
Εδώ η φωτιά κάνει βόλτες λες και είναι λιμουζίνα πολυτελείας. Από το Σέσι που ξεκίνησε ως την Παλλήνη που έφτασε έχει δεκάδες χιλιόμετρα δρόμους. Πουθενά δεν έγινε απόπειρα να σταματήσει η φωτιά. Το ίδιο γίνεται εδώ και χρόνια. Αν δεν κάνεις τίποτα, η φωτιά με ύψος 20 μέτρων, περνάει πάνω από τους δρόμους σαν να μην υπάρχουν.

Η ευαισθητοποίηση των πολιτών και η στοιχειώδης εκπαίδευσή τους είναι και αποτελεσματική στην πυρόσβεση. Αλλά είναι και παράγοντας που δεν θα προκαλεί φωτιές. Ενώ η νομιμοποίηση και ο αποχαρακτηρισμός των καμένων πριν από κάθε εκλογική αναμέτρηση, κάνει και τις φωτιές να φουντώνουν όταν πλησιάζουμε σε εκλογές. Γιατί σκέφτεται ο καθένας ότι θα μας νομιμοποιήσουν ότι κατοχή δασικής γής έχουμε κάνει. Την ίδια εβδομάδα που ξέσπασε η τελευταία πυρκαϊά στην Αττική είχε αποκαλυφθεί το τελευταίο σχέδιο του υφυπουργού γεωργίας να ανοίξει πάλι το δρόμο να διεκδικήσουν ιδιώτες μερικά εκατομμύρια στρέμματα δάσους. Πριν κλείσει βδομάδα, είχαμε τη φωτιά που ακόπμα καίει…

Τρίτη, Αύγουστος 18, 2009

Κάνουν το κουνέλι για τις Εβδομήντα μία πληρωμές!

(Σαρλίζ)
Τι είναι χειρότερο για τον πολίτη που κάθεται και σκέφτεται πως θα καταφέρει να τα φέρει βόλτα ετούτο το χειμώνα; Γιατί ένας οικογενειάρχης, από τώρα σκέφτεται τα έξοδα. Από τα δίδακτρα που πρέπει να πληρώσει για τα παιδιά του, το στεγαστικό δάνειο, ή το κρασί που πρέπει να βάλει στο βαρέλι για να βγάλει τη χρονιά ο αγρότης. Να ακούει το σήριαλ περί της έκδοσης του Χριστοφοράκου ή τα δύο δισεκατομμύρια ευρώ που έχουν φτάσει οι ακάλυπτες επιταγές; Το ένα δείχνει πως εύκολα ασχολούμαστε με κάτι που δεν έχει σημασία, αλλά ξεχνάμε αυτό που έχει σημασία. Σημασία έχει ότι ο Χριστοφοράκος αλλά και άλλοι 2-3 Γερμανοί πολίτες καταδικάστηκαν στη Γερμανία μετά την ομολογία τους ότι λάδωναν τα ελληνικά πολιτικά κόμματα από το 2004 ως το 2009. Το να έρθει στην Ελλάδα και να δικαστεί για τις 3 πληρωμές από τις 71 είναι λεπτομέρεια και υποσύνολο της υπόθεσης.

Προφανέστατα και η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση δεν έχουν καμία διάθεση να ψάξουν μόνοι τους και να εντοπίσουν τα χρήματα που εισέρευσαν στο ταμείο τους. Και φυσικά ούτε λόγος για να τα επιστρέψουν πίσω. Τι κάνουν; Περιμένουν ο Χριστοφοράκος να κατηγορήσει μόνος του τον εαυτό του και να αποδείξει την παρανομία του πέραν πάσης αμφιβολίας ενώπιον δικαστηρίου για να αναγκαστούν κι αυτοί, αφού προφανώς θα εξαντλήσουν κάθε ένδικο μέσο, να αποδεχτούν την αμετάκλητη απόφαση του δικαστηρίου. Και μπορεί να ήταν άλλοι οι υπεύθυνοι οικονομικού της ΝΔ το 2003, αλλά από τότε μέχρι σήμερα ο αρχηγός είναι ένας. Και οι χειρισμοί που γίνονται τώρα χαρακτηρίζουν ευθέως τον πρωθυπουργό. Για το ΠΑΣΟΚ μπορεί να ήταν άλλος ο αρχηγός και ο υπεύθυνος οικονομικών το 2003, αλλά οι χειρισμοί που γίνονται τώρα χαρακτηρίζουν και αποφασίζονται από τον Γιώργο Παπανδρέου.

Πως είναι δυνατόν λοιπόν οι δύο αυτοί κορυφαίοι παράγοντες του πολιτεύματος να ανέχονται την ύπαρξη αμετάκλητης απόφασης της γερμανικής Δικαιοσύνης ότι Γερμανοί πολίτες εκπρόσωποι γερμανικής εταιρίας, λάδωσαν τα δύο κόμματα εξουσίας των οποίων είναι αρχηγοί, με το 2% του τζίρου και πάντως με ποσό άνω των 10 εκατομμυρίων ευρώ από το 2004 ως τον Ιανουάριο του 2009 και να μην κάνουν τίποτα. Και μάλιστα έχω τη βεβαιότητα ότι αν τα μέσα ενημέρωσης διερμηνεύοντας την οργή των πολιτών συνεχίσουν να επισημαίνουν το αδιανότητο, θα κάνουν κινήσεις συγκάλυψης και όχι αποκάλυψης.

Κίνηση συγκάλυψης για παράδειγμα θα είναι να καταθέσει το ΠΑΣΟΚ ή και η ΝΔ μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση εναντίον του Χριστοφοράκου για όσα κατέθεσε στη γερμανική δικαιοσύνη εναντίον τους. Πανεύκολο είναι να πάρουν μια καταδικαστική απόφαση για τον Χριστοφοράκο και να ισχυρίζονται ψευδώς ότι δικαιώθηκαν και ότι ο Χριστοφοράκος είναι ένας ψεύτης ενώ εκείνοι ουδέποτε πήραν από τη Ζήμενς έστω και ένα ευρώ. Και είναι συγκάλυψη γιατί ένας τέτοιος χειρισμός δεν έχει σχέση με το λάδωμα, αλλά με το αν είναι συκοφαντικό και δυσφημιστικό να λές ότι λάδωσες. Φυσικά και είναι δυσφημιστικό. Άρα η καταδίκη σίγουρη, αν και ο φουκαράς ο Χριστοφοράκος δεν έκανε δηλώσεις στις εφημερίδες ή στις ελληνικές ανακριτικές αρχές. Εκεί είπε ψέματα, δηλαδή ότι ακριβώς λένε επίσημα ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Δεν λάδωσε και όσα λένε στη Γερμανία οι κατηγορούμενοι πετυχαίνοντας την καταδίκη τους είναι ψέματα.

Σημαντικότερο όμως και από αυτή την υπόθεση διαφθοράς που δεν αφορά το παρελθόν αλλά το παρόν της κυβέρνησης είναι το γεγονός ότι από αυτή την κυβέρνηση περιμένουμε να κυβερνήσει και να πάρει πρωτοβουλίες που θα βγάλουν την οικονομία από την ύφεση. Μά αφού κρατιέται από μία τρίχα και με το ζόρι είναι 151 βουλευτές. Δεν έχουν την πολυτέλεια να θεωρήσουν ότι δεν δέχονται μύγα στο σπαθί τους. Δεν κάνουν καμία έρευνα στο κόμμα τους ούτε στη Βουλή. Και κρατάνε με νύχια και με δόντια τη Δικαιοσύνη μακριά από την πενταετία 2004-2009. Όταν θα εκλεγεί το ΠΑΣΟΚ τότε και η Δικαιοσύνη θα ψάξει την περίοδο της ΝΔ.

Πως όμως θα πείσεις τον νεοδημοκράτη πολίτη να βάλει το χέρι στην τσέπη και να πληρώσει 500 ή 1000 ευρώ παραπάνω εφορία για να γεμίσουν τα ταμεία του κράτους; Όταν βλέπεις ποιοι κρατάνε τα κλειδιά. Και αν μεν η οικονομία καταφέρει από μόνη της να ανακάμψει παρά την απουσία κυβερνητικών πρωτοβουλιών, τότε η κυβέρνηση είναι αχρείαστη. Αν δεν καταφέρνει να βγεί από την ύφεση όταν η υπόλοιπη Ευρώπη ήδη τα καταφέρνει, είναι απλώς άχρηστη.