Καλό καλοκαίρι...καλές διακοπές!

Από σήμερα ξεκινούν οι διακοπές μου... Θα βρίσκομαι στην Αστυπάλαια... Παρακαλούνται όλοι οι φίλοι και γνωστοί και όσοι αισθάνονται φίλοι μου κι ας μην γνωριζόμαστε από κοντά να δώσουν στίγμα, αν περάσουν από Αστυπάλαια। να γνωριστούμε καλύτερα βρε παιδί μου...Αφήστε εδώ μήνυμα και θα φροντίσω να επικοινωνήσουμε। Φιλιά...

Και το σχόλιο της ημέρας

Προβλέπω ότι θα έχουμε ένα θερμό καλοκαίρι και κυρίως έναν θερμό Ιούλιο. Αλλά και για τον Αύγουστο προβλέπω να είναι πολύ θερμός και πολιτικά να δείξει τα γράδα του πολιτικού κόστους της κυβέρνησης μετά τα τελευταία μέτρα που εξαγγέλει και εφαρμόζει με τον ψευδή ισχυρισμό ότι οφείλονται στην κρίση. Η αλήθεια είναι ότι οφείλονται στις σπατάλες του κράτους και στη χρηματοδότηση του διεφθαρμένου κράτους και πολιτικής ηγεσίας. Στην οικονομική πολιτική που ακολουθήθηκε επί πέντε χρόνια και απάλλασσε από μέρος των φορολογικών τους υποχρεώσεων τους επιχειρηματίες και τις κερδοφόρες επιχειρήσεις.

Σ’ αυτά πρέπει να προσθέσουμε την κατάρρευση των εσόδων, τόσο γιατί έδιωξαν τους πράσινους και τους αντικατέστησαν με γαλάζιους, όσο και γιατί οι μικροί είχαν ήδη μπεί στην κρίση και δεν μπορούσαν να πληρώσουν ή και να συνεχίσουν τη νόμιμη οικονομική τους δραστηριότητα. Με αυξήσεις στους έμμεσους φόρους όμως δεν μπορείς να καλύψεις τα τεράστια ποσά που δεν μπορεί να εισπράξει το κράτος από τις συναλλαγές που γίνονται. Σε κάθε οικονομική συναλλαγή αντιστοιχεί ΦΠΑ 19% δηλαδή το κράτος είναι με το αζημίωτο συνεταίρος και παίρνει το 19% του τζίρου που διενεργείται. Τέτοιο ποσοστό κέρδους δεν έχει ούτε ο επιχειρηματίας ή ο έμπορος που διενεργεί τις εμπορικές πράξεις, καθώς από το μικτό του κέρδος πρέπει να αφαιρέσει το κόστος λειτουργίας για να του προκύψει το καθαρό κέρδος.

Αν δεν μπορεί λοιπόν να εισπράξει τον ΦΠΑ, χάνει τόσα πολλά που δεν μπορεί να τα αντικαταστήσει με αυξήσεις στους έμμεσους φόρους ή με καθολικούς φόρους όπως στα κινητά και στα καρτοκινητά ή με έκτακτες εισφορές. Και όμως βλέπετε ότι επί 5 χρόνια η κυβέρνηση δεν μπορεί να εισπράξει τον ΦΠΑ που εισέπραττε στο παρελθόν ως ποσοστό του ΑΕΠ.
Πολιτικά όμως αυτές οι θυσίες που απαιτούν με αυτό τον ωμό τρόπο δεν έχουν νόημα. Ούτε καν υπόσχονται ότι σε κάτι θα καλυτερεύσει η ζωή των πολιτών που θα πληρώσουν. Καμία ανταπόδοση. Λένε μάλιστα οι συνομιλητές μας από τη ΝΔ ότι στην καλύτερη περίπτωση θα βελτιώσουν την κυβερνητική προπαγάνδα ώστε να μάθουν οι πολίτες τις τεράστιες επιτυχίες που έχει σημειώσει αυτή η κυβέρνηση και δεν τις έχουμε πληροφορηθεί γιατί δήθεν δεν τα πάει καλά επικοινωνιακά.

Μερικοί όμως κάνουν και πονηρές σκέψεις ότι πρέπει να ετοιμαστούμε για πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο. Δεν στοιχηματίζω ούτε μια πεντάρα σε τέτοια σενάρια γιατί καμιά κυβέρνηση που είναι βέβαιη ότι θα χάσει τις εκλογές, δεν προκαλεί την πρόωρη πτώση της. Απολαμβάνει όσο κρατάει την εξουσία και μετά με μεγάλη δυσφορία την παραδίδει επειδή δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Και πάντως χρησιμοποιεί όσο περνάει από το χέρι της τον κρατικό μηχανισμό για να μειώσει την έκταση της ήττας του κινητοποιώντας ότι περνάει από το χέρι της για να εξυπηρετήσει τον εκλογικό σχεδιασμό της, τα κρατικά μέσα ενημέρωσης προς όφελός της και την κρατική διαφήμιση για να πείσει τα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης να την αβαντάρουν λίγο παραπάνω από ότι θα ήθελαν. Όλα αυτά όμως δεν αποτρέπουν την εκλογική ήττα. Γι αυτό μάλλον τζάμπα κουράζονται…

Το βαρίδι της ΝΔ είναι ο Καραμανλής!

Αυτή η κυβέρνηση, τελικά έχει μια βασική έλλειψη. Της λείπει ένας βασικός πολιτικός εγκέφαλος ο οποίος να μπορεί να σκέφτεται συνολικά να μπορεί να καθορίζει στόχος και να μπορεί να συντονίζει τους υπουργούς σε έναν κεντρικό στόχο. Δείτε το τι έχει κάνει τις τελευταίες τρεις εβδομάδες μετά τις ευρωεκλογές και θα καταλάβετε ότι παράγεται χάος και αναπαράγεται το χάος χωρίς καμιά ελπίδα να ξεχωρίσεις ποιος είναι ο στόχος και πού το πάει. Πλέον δεν είναι συνεπής ούτε με τους ελάχιστους χαμηλούς στόχους που έθετε ως τώρα.

Ενώ υποτίθεται ότι έχει υποστεί μια σημαντική εκλογική καθίζηση η οποία ασφαλώς δεν σταμάτησε την ημέρα των εκλογών, αλλά θα συνεχιστεί η πορεία προς τα κάτω, αν συνεχιστεί η ίδια πολιτική, κάνει ότι μπορεί για να συνεχιστεί η πορεία προς το βυθό. Την πρώτη εβδομάδα ποινικοποιεί την κουκούλα με τις ψήφους του ΛΑΟΣ και υποτίθεται ότι παίρνει πρωτοβουλίες σε διεθνές επίπεδο για τον περιορισμό της λαθρομετανάστευσης με μηδενικά αποτελέσματα. Εκτός της ψυχρολουσίας από την ΕΕ που έκανε πως δεν άκουσε ακούσαμε και την Τουρκία να ζητάει τα ρέστα δηλαδή να απαιτεί να γίνει πλήρες μέλος αλλιώς θα διαχέει τα προβλήματά της στους γείτονές της. Και αφού η Ελλάδα ξεχνάει τις απαιτήσεις της ενόψει της πρόσκλησης του Ερντογάν στην Αθήνα για τα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης, ο Ερντογάν τη στιγμή που έπρεπε να είναι στο αεροπλάνο για την Αθήνα, ειδοποιεί ότι αρρώστησε και δεν μπορεί να έρθει. Δηλαδή ούτε σε επίπεδο δημοσίων σχέσεων δεν θέλει να βοηθήσει την κυβέρνηση.

Τη δεύτερη εβδομάδα μετά τις εκλογές ανακοινώνει ο υπουργός Οικονομίας νέα φορολογικά μέτρα, νέους φόρους και αύξηση προηγούμενων φόρων και μάλιστα έμμεσων δηλαδή κυρίως εις βάρος των φτωχών και όχι των εχόντων. Λίγες μέρες πριν από τις ευρωεκλογές ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε υποσχεθεί ότι δεν θα μπουν νέοι φόροι και διαψεύδεται εμπράκτως. Προφανώς για να επιβραβευθούν όσοι ψήφισαν ΝΔ και για να δικαιωθούν όσοι δεν την πίστεψαν. Την ίδια στιγμή αποδεικνύεται ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες της εφορίας έχουν χάσει τα στοιχεία για τα ακίνητα που είχαν δηλώσει οι φορολογούμενοι τα προηγούμενα χρόνια και καλεί 1,3 εκατομμύρια από αυτούς σε ταλαιπωρία για να δηλώσουν πάλι τα ίδια στοιχεία αν ήταν ακριβή, ή να διορθώσουν λάθη, ή να δηλώσουν στοιχεία που δεν απαιτούνται όπως το οικοδομικό τετράγωνο όπου βρίσκεται ένα ακίνητο, κλπ ενώ μπαίνει και έκτακτη εισφορά σε όποιον έχει κινητό τηλέφωνο, καρτοκινητό και αυτοκίνητο 2000 κυβικών και επίσης φόρος στα καύσιμα κάθε είδους.

Το ατελέσφορο του πράγματος αποδεικνύεται από το γεγονός ότι οι νέοι αυτοί φόροι εάν αποδώσουν θα φέρουν στα ταμεία μόνον 1,9 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ η αύξηση του δανεισμού της χώρας λόγω αύξησης της σπατάλης και κατάρρευσης των εσόδων σε δύο μόνον χρόνια είναι 35 δισεκατομμύρια. Χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει. Αφού αυτά δεν φτάνουν, μέσα στο καλοκαίρι και ίσως όχι τον Οκτώβριο του 2009 θα βάλουν κι άλλους φόρους γιατί αυτοί δεν φτάνουν, χώρια που η είσπραξή τους πάλι θα αποτύχει γιατί οι φορολογούμενοι έχουν καταλάβει ότι όσα δίνεις τόσα πιο πολλά σου ζητάνε.

Ψηφίζει δε διατάξεις απελπισίας που έχει σκοπό να ενεργοποιήσει μέσα στο καλοκαίρι, ώστε μόλις γυρίσουν οι ανύποπτοι από τις διακοπές τους, να τους υποδεχτούν με κατασχέσεις των ακινήτων τους ακόμα και αν χρωστούν 2.000 ευρώ. Που με τέτοια μέτρα αποκλείεται να μη χρωστάς 2.000 ευρώ. Αν λοιπόν σε κάλεσαν σε εθελοντική περαίωση παρελθόντων χρήσεων κι εσύ δεν πήγες να πληρώσεις, αν και δεν απαλλάσσεσαι ούτε κι αν πληρώσεις, ή αν σου έχουν βεβαιώσει χρέη από το παρελθόν, ή δεν πλήρωσες τις έκτακτες εισφορές, ή για χίλιους δύο λόγους βρίσκεσαι να χρωστάς και δεν μπορείς να πληρώσεις γιατί είσαι άνεργος ή γιατί έκλεισες την επιχείρησή σου επειδή δεν τα έβγαζες πέρα και είναι δεκάδες χιλιάδες οι επιχειρήσεις που έκλεισαν μέσα σε έναν χρόνο και εκατοντάδες χιλιάδες οι μικρές επιχειρήσεις που έκλεισαν τα τελευταία χρόνια και χρωστάνε οι άνθρωποι της εφορίας, τότε σου την έχουν στημένη.

Θα προσλάβουν λοιπόν ιδιώτες δικηγόρους και εισπρακτικές εταιρίες κατά το πρότυπο των τραπεζών που κυνηγούν παράνομα όσους τους χρωστάνε, αλλά αυτοί θα είναι νόμιμοι. Γιατί είναι κράτος κι έχουν ψηφίσει νόμους. Θα βγάζουν λοιπόν με συνοπτικές διαδικασίες στο σφυρί αφού προηγουμένως έχουν αυτόματα εγγράψει υποθήκες και θα εκπλειστηριάζουν κάθε ακίνητο ακόμα και την κύρια ή μοναδική κατοικία μίας οικογένειας. Το κράτος μπορεί να βγάλει στο σφυρί ακόμα και τη μοναδική κατοικία φορολογούμενου για 2.000 ευρώ.

Ακόμα και αν δεν είναι νόμιμα τα ποσά που βεβαιώθηκαν, ο φορολογούμενος θα μπαίνει σε περιπέτεια με συνοπτικές διαδικασίες ενώ την ίδια στιγμή θα βλέπει την ίδια κυβέρνηση και το ίδιο κράτος να κουκουλώνει σκάνδαλα όπως το Βατοπέδι ή της Ζήμενς και να φροντίζει πρωτίστως να παραγραφούν οι όποιες ποινικές ευθύνες πολικών. Το ίδιο κράτος που θα τον κυνηγάει να του πάρει το σπίτι ως απειλή για να του πάρει τα δύο χιλιάρικα, δεν έχει ερευνήσει ούτε την υπόθεση Ζήμενς μετά το 2003 με αποτέλεσμα οι έρευνες να γίνονται για αδικήματα που έχουν ήδη παραγραφεί.

Όποιος δηλαδή κλέβει πολλά από το δημόσιο έχει προστασία ενώ όποιος χρωστάει λίγα επειδή είναι πια φτωχός και δεν μπορεί να τα πληρώσει, θα μπαίνει και φυλακή αν δεν έχει ακίνητα για να του πάρουν.

Και ο ίδιος φτωχός άνθρωπος ή η οικογένειά του που διώκεται, θα κληθεί σε οκτώ ή σε 18 μήνες να ψηφίσει πάλι τη ΝΔ η οποία υποτίθεται ότι έλαβε το μήνυμα και θέλει να μακροημερεύσει.

Δέν έτυχε... Πέτυχε!

Μάλλον θα πρέπει να θεωρηθεί αναμενόμενη λεπτομέρεια το γεγονός ότι όπως γράφουν σήμερα οι εφημερίδες, τα εντάλματα για την έκδοση του Μιχάλη Χριστοφοράκου στην Ελλάδα αναφέρονται σε πράξεις που τελέστηκαν ως το 2003. Έτσι είναι σίγουρο ότι τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται έχουν παραγραφεί στη Γερμανία και άρα δεν θα εκδοθεί. Τι επέβαλε να σταματούν οι πράξεις στο 2003; Η απάντηση είναι εύκολη. Γιατί αλλιώς θα αναφέρονταν σε πράξεις χρηματισμού μελών ή στελεχών της κυβέρνησης Καραμανλή πράγμα απαράδεκτο.

Αφού λοιπόν ο πρωθυπουργός αποφάσισε το κλείσιμο της Βουλής ώστε να παραγραφούν οι πιθανές ποινικές ευθύνες νεοδημοκρατών πολιτικών, για τους πολιτικούς του ΠΑΣΟΚ έχουν ήδη παραγραφεί, ήταν περιττό να ψάξει η Δικαιοσύνη. Έτσι τώρα παίρνει σειρά με εύσχημο τρόπο και με ευθύνη της Δικαιοσύνης όχι της κυβέρνησης, το κουκούλωμα των ευθυνών και για τα μη πολιτικά πρόσωπα. Δεν έτυχε. Πέτυχε.

Έτσι εδραιώνεται η δικαιολογημένη κοινή πεποίθηση των πολιτών ότι ποτέ κανείς δεν πήγε φυλακή επειδή διασπάθησε δημόσιο χρήμα ή επειδή καρπώθηκε δημόσιο χρήμα. Η πιο διεφθαρμένη δημόσια διοίκηση στην Ελλάδα, πάει χέρι-χέρι με την πιο διεφθαρμένη πολιτική ηγεσία η οποία περιμένει να δεί πότε θα την πάρουν με τις πέτρες οι πολίτες. Έχουν τεράστια υπομονή οι πολίτες στην Ελλάδα και ποτέ δεν απελπίζονται. Οι πολιτικοί βέβαια τους υποτιμούν ακόμη περισσότερο.

Για παράδειγμα είχα πεί πριν από περίπου ένα δύο μήνες όταν άρχιζαν να εμφανίζονται δημοσίως πολιτικοί στους οποίους έχουν χρεωθεί πολλά από τους πολίτες, όπως ο Αλογοσκούφης, ο Ρουσόπουλος και πιο παλιά ο Βουλγαράκης, ο Δούκας κλπ ότι είναι λάθος οι συμβουλές που τους έδωσαν οι διάφοροι ακριβοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι τους. Αντί να εμφανίζονται γρήγορα ελπίζοντας ότι έτσι θα σπάσει και πιο γρήγορα η κακή τους εικόνα και θα ξεχάσει πιο γρήγορα ο κόσμος γιατί τους χρέωσε τις αμαρτίες τους, έπρεπε να μένουν μακριά. Γιατί αλλιώς τους προκαλούνται μόνιμα σημάδια στο πρόσωπο από τα τραύματα. Όπως γίνεται και στην ιατρική αν δεν επουλωθούν καλά τα τραύματα, αφήνουν σημάδια. Ο χρόνος είναι αναντικατάστατος.

Αυτοί κάνουν τα δικά τους και προτιμούν τους κόλακες από τους φίλους. Προτιμούν να ακούνε αυτά που ακούγονται ευχάριστα και όχι αυτά που είναι χρήσιμα. Και όμως πληγώνουν έτσι τους ψηφοφόρους τους οι οποίοι γίνονται πρώην. Είναι σχεδόν ανέκδοτο να γράφει βιβλίο για να δώσει συμβουλές και ιδέες για την κρίση, ο υπουργός που επί πέντε χρόνια διαχειρίστηκε την οικονομία σχεδόν εν λευκώ και χωρίς καμία αντιπολίτευση αν εξαιρέσει κανείς τον Γιάννη Μανώλη από τη ΝΔ. Αυτή η οίηση, συνεχίζεται και είναι ότι πιο απωθητικό για τον πολίτη, πράγμα που δεν αντιλαμβάνεται σχεδόν κανένας πολιτικός. Όλοι νομίζουν ότι είναι αγαπητά πρόσωπα. Δεν είναι όμως. Έτσι τρώνε το κεφάλι τους. Το έφαγε και ο Ρουσόπουλος θα το φάνε και οι άλλοι και θα καθυστερήσουν την επιστροφή τους στην πρώτη γραμμή, αντί να την επιταχύνουν.

Ο πρωθυπουργός φαίνεται ότι το έχει πάρει απόφαση ότι θα χάσει τις εκλογές και μάλλον θα κάτσει να τις χάσει χωρίς να αντιδράσει. Ο Σημίτης επίσης ήξερε ότι πάει για να χάσει τις εκλογές και είχε αποφασίσει πρώτα να ολοκληρώσει την προετοιμασία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, μετά να ολοκληρωθεί η ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ βάσει του χρονοδιαγράμματος, μετά να προεδρεύσει στην ΕΕ, μετά να δώσει ένα τσιγκούνικο αλλά αληθινό πακέτο παροχών της τάξης ένα κουλούρι την ημέρα όπως το είχε χαρακτηρίσει ο Σουφλιάς και μετά να παραιτηθεί και να δώσει το δαχτυλίδι της διαδοχής στον Γιώργο Παπανδρέου και να διεκδικήσει εκείνος την εκλογική νίκη. Στο μυαλό του μ’ αυτά μπορούσε το ΠΑΣΟΚ να ξανακερδίσει τις εκλογές και πάντως αν έβγαινε η ΝΔ θα μπορούσε το ΠΑΣΟΚ σύντομα, δηλαδή το 2007 να επιστρέψει το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση.

Ε! κι ο Καραμανλής έτσι τα σχεδιάζει. Θα προσπαθήσει να εξαντλήσει την τετραετία αγοράζοντας χρόνο και μεταθέτοντας τα προβλήματα της χώρας στο μέλλον. Έτσι όχι μόνον μακροημερεύει, αλλά και δυσκολεύει τη δουλειά του διαδόχου του. Επίσης δεν έχει σκοπό να παραιτηθεί από την ηγεσία της ΝΔ, αλλά να αρχίσει από την επομένη την κριτική ξεχνώντας τα χρόνια που εκείνος κυβέρνησε. Πως το κάνει τώρα ο Αλογοσκούφης; Ε! έτσι ακριβώς θα το κάνει και ο Καραμανλής και μαζί του όλοι οι πρώην υπουργοί. Νομίζοντας ότι έτσι σε μια τετραετία θα κουραστεί ο Γιώργος και δεν θα έχει επαρκή πλειοψηφία για να κυβερνήσει αλλά θα κρέμεται από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ ή από όποιο άλλο μικρό και ανεύθυνο κόμμα της κεντροαριστεράς για να κυβερνήσει. Αλλά τα μικρά κόμματα της Αριστεράς είναι πολύ μικρά για να μπορούν να αντέξουν τέτοιες ευθύνες. Άρα η μόνη λύση θα είναι να επιστρέψει πάλι η ΝΔ στη διακυβέρνηση της χώρας.

Η αλήθεια είναι πως όποιος ποντάρει στην πτώση της χώρας, στην αδράνεια των πραγμάτων στον ωχαδερφισμό και στον παχυδερμισμό, κερδίζει πιο συχνά από όποιον ποντάρει στη σκληρή δουλειά για να πετύχεις κάτι καλό. Προς το παρόν πάντως όλοι επενδύουν στις διακοπές τους και πως θα απολαύσουν μερικά από αυτά που άρπαξαν. Από Σεπτέμβριο βλέπουμε…

Μεγαλώνει η θολούρα;

Πόσο έξυπνος και σοβαρός άνθρωπος πρέπει να είσαι, για να καταλάβεις ότι ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν να εκπέμπουν συγκεχυμένα μηνύματα, μαζί με την αυτοκριτική ότι αρκετά ταλαιπωρήσαμε τον κόσμο μας με τα συγκεχυμένα μηνύματα που εκπέμπουμε; Ποιο είναι το ξεκαθάρισμα; Δεν επιδιώκει πιά ο ΣΥΝ τη συμμαχία με το ΚΚΕ για να δημιουργήσει τον τρίτο πόλο που θα κυβερνήσει αυτοδύναμα τη χώρα;

Επιδιώκει την καθιέρωση της απλής αναλογικής γιατί έχει σκοπό να συμμετάσχει σε συμμαχικές κυβερνήσεις; Κουβέντα για το αυτονόητο. Είναι πολύ απλό να ξεκαθαρίσουν τις απόψεις τους, αλλά το ταλαιπωρούν το μήνυμα, γιατί δεν τους αρέσει η λαίκή ετυμηγορία. Τι θα πεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μετεξελιχθεί ποτέ σε ενιαίο κόμμα, αλλά και δεν θα αφήσουμε να γίνει ένα κλειστό κλάμπ μόνο για τις ηγεσίες των συνιστωσών; Δεν υπάρχει μεγαλύτερη θολούρα από αυτό.

Κι αν στα δύο αυτά πολύ μικρής σημασίας για τους πολίτες θέματα δεν έχει καθαρή άποψη, ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ, τότε πως περιμένουμε να ομονοήσουν για το τι χρειάζεται και το πώς μπορεί να γίνει κάτι στην οικονομία, πως θα ξεπεραστεί η οικονομική κρίση, αν το ξεπέρασμα της κρίσης είναι πρωταρχικά πολιτική υπόθεση, επομένως οι εργαζόμενοι δεν έχουν καμιά ελπίδα να δώσουν τη δική τους διέξοδο στην κρίση, συμμετέχοντας ή ελέγχοντας στο σύνολό της την επόμενη κυβέρνηση.

Οι πολίτες από την επομένη των εκλογών, το μόνο που σκέφτονται είναι αν υπάρχει ελπίδα αυτή η κυβέρνηση να βελτιωθεί, ή όχι. Σύντομα θα δώσουν την απάντησή τους. Με όσα κάνει η κυβέρνηση πολύ σύντομα δηλαδή από τον Σεπτέμβριο θα έχουν διαμορφωμένη άποψη, ότι η κατάσταση δεν βελτιώνεται καθόλου. Είναι αμφίβολο αν η ΝΔ μπορεί να βελτιώσει τα ποσοστά της πλέον αν και ασφαλώς θα βελτιώσει τον αριθμό των ψηφισάντων. Το ποσοστό της κεντροδεξιάς συνολικά στο 39 με 40% δεν είναι καθόλου μικρό. Είναι μεγάλο και μπορεί να συρρικνωθεί ακόμα περισσότερο μέχρι το 36% συνολικά και για τα δύο κόμματα, αν το ΠΑΣΟΚ καταφέρει να δημιουργήσει ρεύμα, ότι έχει το κατάλληλο πρόγραμμα και μπορεί να ηγηθεί ενός αποτελεσματικού στην πράξη συμμαχικού σχήματος το οποίο θα εκφράζει την πλειοψηφία των πολιτών δηλαδή πάνω από το 51%.

Είναι πεταμένα λεφτά, άδικος κόπος, ματαιοπονία να προσπαθεί να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση και να καταναλώσει την ενέργεια των ανθρώπων του για να πείσει το 10% του εκλογικού σώματος που ανήκει στο ΚΚΕ, στον ΣΥΝ και στους Οικολόγους-Πράσινους να προτιμήσουν το ΠΑΣΟΚ. Είναι πολύ πιο παραγωγικό να συνεργαστεί μαζί τους σεβόμενο την αυτονομία τους και να καλλιεργήσει την ενότητα στη βάση με όλους αυτούς τους ανθρώπους, χωρίς να καταγγέλει την ηγεσία τους, αλλά αποδεχόμενη το αυτονόητο, ότι εκείνοι ξέρουν καλύτερα. Οι πολίτες που όλους τους ακούν και τους παρακολουθούν, θα βγάλουν μόνοι τους τα συμπεράσματά τους και θα αποφασίσουν. Αρκεί να μην υψώνουν τείχη και εφευρίσκουν λόγους για να φανατίζουν τους φανατικούς και να απογοητεύουν τους σοβαρότερους.

Η πολιτική ζωή κατά πάσα πιθανότητα θα παραμείνει διπολική για καμιά 20αριά χρόνια και οι δύο πόλοι προφανώς δεν θα αποτελούνται από ένα κόμμα η καθεμιά, αλλά από δύο ή περισσότερα. Το ΠΑΣΟΚ έχει το προνόμιο να είναι το μεγαλύτερο κόμμα της λεγόμενης δημοκρατικής παράταξης η οποία ιστορικά έχει την υποστήριξη του 60% των πολιτών ή περισσότερο. Η ΝΔ έχει το προνόμιο να είναι το μεγαλύτερο κόμμα της κεντροδεξιάς που ιστορικά έχει την υποστήριξη του 40% των πολιτών και ή πέφτει στο 36% όταν είναι στην αντιπολίτευση, ή ανεβαίνει στο 45% όταν γίνεται κυβέρνηση. Πάντως είναι πάντοτε μειοψηφία που μπορεί να κυβερνά μόνο χάρη σε καλπονοθευτικούς νόμους και επειδή η Αριστερά στην Ελλάδα επί πολλά χρόνια ήταν κολλημένη στο τι Πλαστήρας τι Παπάγος. Είναι προφανώς μια τυφλή αριστερά, γιατί η διαφορά του Πλαστήρα από τον Παπάγο ήταν οφθαλμοφανής. Και πάντοτε θα είναι. Οι Αριστεροί όμως δεν είναι τυφλοί.

Η καλύτερη ατάκα του ΠΑΣΟΚ πάντως ήταν ότι τελικά τα πράσινα παπαγαλάκια έλεγαν την αλήθεια για τους νέους φόρους που θα έβαζε η κυβέρνηση, αν και μόλις πριν από λίγες μέρες ο πρωθυπουργός διαβεβαίωνε ότι δεν θα μπούν νέοι φόροι, διαψευδόμενος από τον υπουργό του της Οικονομίας τον κ. Παπαθανασίου.

Ρόμπες ξεκούμπωτες!

Αν προλάβουμε σήμερα θα ασχοληθούμε με δύο θέματα. Με του Τύπου και με του Αλαβάνου…Ο Τύπος όπως όλοι γνωρίζουμε ελέγχεται εδώ και πολλά χρόνια από το μεγάλο κεφάλαιο. Όχι μόνον στην Ελλάδα αλλά παγκοσμίως. Στον 21ο αιώνα η σημασία και η επιρροή του Τύπου έχει αυξηθεί σε σχέση με το παρελθόν όταν έβγαλε και το παρατσούκλι της 4ης εξουσίας. Στον περασμένο αιώνα δεν ήταν λίγες οι φορές που ένας εκδότης έζησε τη φοβερή ικανοποίηση να ανεβάσει ή να κατεβάσει μια κυβέρνηση. Αυτό όμως ήταν συγκυριακό και αποσπασματικό. Δεν κυβερνούσε κάθε μέρα ο εκδότης ούτε απειλούσε την κυβέρνηση κάθε μέρα. Στα δέκα χρόνια μια φορά όμως συνέβαινε και αυτό. Τις άλλες μέρες Τύπος και εξουσία ήταν αγκαλιά και ο ένας τροφοδοτούσε τον άλλον. Ο Τύπος στήριζε τον πολιτικό καλλιεργώντας την αξιοπιστία του και ο πολιτικός τάιζε τον εκδότη με λεφτά του δημοσίου για να τον υποστηρίζει.

Στον 21ο αιώνα που έχει αυξηθεί η επιρροή των μέσων ενημέρωσης και καλλιεργούν συστηματικά εκτός από την κατευθυνόμενη πληροφόρηση, επίσης συμπεριφορές και καταναλωτικά πρότυπα, πολιτιστικές και αισθητικές αντιλήψεις ακόμα και σεξουαλικά πρότυπα, οι σχέσεις Τύπου και εξουσίας είναι πιο στενές. Το δημόσιο χρήμα συνεχίζει να ρέει, και οι επιχειρηματίες είναι οι μεσολαβητές ολόκληρου του ιδιωτικού κεφαλαίου προς τους πολιτικούς θεσμούς και τα πρόσωπα που τους εκπροσωπούν. Επίσης συνεχίζουν να ανεβάζουν και να κατεβάζουν κυβερνήσεις και πλέον δεν υπάρχουν εθνικά σύνορα, αλλά χρησιμοποιείται ο Τύπος και ως όργανο εξωτερικής πολιτικής. Για παράδειγμα είναι γνωστό ότι οι ΗΠΑ δεν κάνουν πραξικοπήματα πλέον για να έχουν αρεστές σε αυτές κυβερνήσεις στις πρώην χώρες της ΕΣΣΔ αλλά πληρώνουν λεφτά, οργανώνουν κόμματα διαδηλώσεις τα υποστηρίζουν με μέσα ενημέρωσης πολυδάπανα και εκλέγουν την κυβέρνηση που θέλουν. Δύο πορτοκαλί επαναστάσεις ζήσαμε, στη Γεωργία έγινε το ίδιο, Στη Λατινική Αμερική γίνεται το ίδιο, στην Ασία γίνεται το ίδιο, και ακόμα και στην Ελλάδα έρευσε τέτοιο χρήμα και στην Ελλάδα το 1989, στην Κύπρο με το δημοψήφισμα για τη συμφωνία στο σχέδιο Ανάν κλπ

Σε καθημερινή βάση όμως κυβέρνηση και Τύπος είναι σαν τον κώλο με το βρακί, όλη μέρα αγκαλιά και αλληλοτρίβονται. Σπανίως έρχονται σε ρήξη. Πάρτε για παράδειγμα τον Κοντομηνά με τον Ρουσόπουλο. Επί δύο χρόνια ο Κοντομηνάς πλήρωνε τον Ρουσόπουλο μέσω του μισθού και της ανάδειξης της Μάρας για να βοηθηθεί παρασκηνιακά να ξεπεράσει κάποια μικρά νομικά προβληματάκια, τα οποία αν ήθελε η εξουσία θα μπορούσε να τα κάνει βουνό. Όταν κατάλαβε ότι τον κοροϊδεύει, τα πήρε στο κρανία και του κήρυξε τον πόλεμο κι έτσι απέκτησε υπόσταση το σκάνδαλο του Βατοπεδίου που γραφόταν επί δύο χρόνια στον Τύπο χωρίς να φιλοτιμηθεί ούτε ο Καραμανλής ούτε κανένας άλλος να πουν τι γίνεται εδώ βρε παιδιά; Τρώμε πίνουμε και ανοίγουμε τα οπίσθιά μας για να είμαστε ανοιχτοί σε εκβιασμούς την κρίσιμη ώρα;

Νωρίτερα σας υπενθυμίζω ότι αυτό το σεμνό και ταπεινό τρόπο λαδώματος του Ρουσόπουλου είχαν επιλέξει και άλλοι εκδότες που τάιζαν με ανάλογους μισθούς τη Μάρα. Και νόμιζαν οι ανόητοι ότι επειδή αυτό γίνεται δημόσια, ανοιχτά και χωρίς μαύρα λεφτά κάτω από το τραπέζι, είναι νόμιμο και επομένως και ηθικό. Αν το δηλώσεις μπορεί να το σώσεις. Όταν όμως και ο Μπόμπολας κατάλαβε ότι τον κορόιδευαν, τα πήρε στο κρανίο και έδιωξε όποιον θεωρούσε ότι είναι άνθρωπος του Ρουσόπουλου και θα του έκανε τη δουλειά. Και στις δύο περιπτώσεις, ότι δεν κατάφεραν οι εκδότες με το καλό, το κατάφεραν με το άγριο.

Και οι νταβατζήδες ξεχάστηκαν και τα νταηλίκια κοπήκανε…και ο Καραμανλής έχασε την έξωθεν καλή μαρτυρία του σεμνού και του ηθικού και έγινε το ακριβώς αντίθετο. Σύμβολο του κουκουλώματος των πάντων, ακόμα και σε εξόφθαλμες περιπτώσεις όπως του Παυλίδη. Πλάκα έκανε όταν αποκαλούσε νταβατζήδες μερικούς επιχειρηματίες όπως πλάκα έκανε και όταν αποκαλούσε τον Σημίτη, αρχιερέα της διαπλοκής. Αυτός είναι ο Τύπος όμως και η ισχύς του. Η κάθε περίπτωση εκδότη – επιχειρηματία είναι διαφορετική. Άλλος είναι ο Αλαφούζος και άλλος ο Κουρής. Άλλος ο Λαμπράκης και άλλος ο Μπόμπολας. Άλλη και η Γιάννα Αγγελοπούλου.

Δεν μπορεί μάλλον να ισχυριστεί ότι της λείπουν τα λεφτά. Μπορεί να ισχυριστεί ότι βαρέθηκε. Ότι θέλει να γλιτώσει από το μπελά που έβαλε στο κεφάλι της. Τα λεφτά δεν της λείπουν πάντως. Μια πρώτη σκέψη είναι ότι θέλει να διαπραγματευθεί με κάποιον επιχειρηματία την πώληση του τίτλου και της συχνότητας ανεξάρτητα από τις ζημιές στη χρήση των δύο τελευταίων ετών. Γι αυτό και πληρώνει τους εργαζόμενους ως τις 31 Αυγούστου ώστε να έχει περιθώριο δύο μηνών να κάνει τις διαπραγματεύσεις. Και ταυτόχρονα με την εκκαθάριση της εταιρίας πληρώνει τα χρέη της, και εκβιάζει την κυβέρνηση να μεσολαβήσει και να δώσει κανένα θαλασσοδάνειο από κρατική τράπεζα σε κάποιον δικό της άνθρωπο και να συνεχίσει να ελέγχει η κυβέρνηση της ΝΔ μέσω ανθρώπων της, τα δύο αυτά μέσα ενημέρωσης. Και το δάνειο δεν είναι ανάγκη να το δώσει κατευθείαν για την εφημερίδα και τον ραδιοσταθμό, αλλά μπορεί αργότερα να το δώσει σε άλλη επιχείρηση του ίδιου επιχειρηματία… Γνωστά πράγματα…

Πάντως κάποια διαπραγμάτευση βρίσκεται σε εξέλιξη και η κάθε πλευρά ψάχνει να βρει στήριγμα και πώς να χρησιμοποιήσει πιο επιδέξια τους 450 ανθρώπους που χάνουν τη δουλειά τους και μένουν άνεργοι μέσα στην κρίση…

Οι μόνοι που δεν έχουν άποψη, στρατηγική και δεν ξέρουν τι θέλουν είναι οι δημοσιογράφοι και η συνδικαλιστική τους ηγεσία. Δεν ξέρουμε και δεν έχουμε καμία πρόταση ήταν τα ειλικρινή λόγια του Πάνου Σόμπολου ο οποίος είπε μεν την αλήθεια αλλά επιβεβαίωσε ότι είναι ένας ανθρωπάκος που τον ξεπερνάνε οι εξελίξεις και δεν τις αντιλαμβάνεται καν στην ολότητά τους. Καταλαβαίνει ένα μέρος τους όπως και όλος ο κλάδος. Τα δε εκλεγμένα μέλη του ΔΣ που ανήκουν στην Αριστερά δεν φιλοδοξούν να παίξουν κανέναν άλλο ρόλο, αλλά απλά να φθείρουν τους άλλους συναδέλφους τους στο ΔΣ για να κερδίσουν σε δύο χρόνια άλλες δέκα ψήφους και να εξασφαλίσουν την επανεκλογή τους. Μικρόνοιες και μικρότητες έλλειψη φιλοδοξιών, οράματος και ικανοτήτων. Ο θρίαμβος της μετριότητας και δοξολογία της ανικανότητας.

Προφανώς με τέτοια ΕΣΗΕΑ αισθάνονται ότι έχουν τα χέρια τους λυμένα επιχειρηματίες, κυβέρνηση κλπ και η αντιπολίτευση λέει μέσα της ευτυχώς που οι άνθρωποί μας που δουλεύουν στα μέσα ενημέρωσης και εκλέγουν και το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ είναι χαϊβάνια και δεν υπάρχει κίνδυνος να ξυπνήσουν ακόμα…Αντί οι εργαζόμενοι να προχωρήσουν αμέσως σε εξασφάλιση της απρόσκοπτης συνέχισης της λειτουργίας των δύο μέσων ενημέρωσης με δική τους ευθύνη, ώστε οι διαπραγματεύσεις να γίνουν με διαφάνεια και να έχουν και οι ίδιοι λόγο στις αποφάσεις και να μάθουν και οι ακροατές και οι αναγνώστες και όλοι οι πολίτες το τι γίνεται και το τι παίζεται στο παρασκήνιο, δεν έκαναν τίποτα. Μόνον μια 24ωρη απεργία για την τιμή των όπλων. Ρίξαμε την μπαταριά στον αέρα, διαλύθηκε ο καπνός από τον πυροβολισμό, κρύφτηκαν οι αριστεροί πίσω από τους δεξιούς, οι δεξιοί είπανε ότι δεν έχουμε συγκροτημένο προεδρείο και επομένως δεν μπορούμε να συνεδριάσουμε και να αποφασίσουμε…και φύγανε. Οι 500 άνεργοι δημοσιογράφοι και τεχνικοί προστίθενται στους 55.000 νέους άνεργους αυτού του τριμήνου και γίνονται μέρος της στατιστικής και της αριθμητικής. Η κυβέρνηση και το ΚΚΕ θα φροντίσουν να πάρουν και ένα επίδομα ανεργίας 500 ευρώ αντί για 400 και έληξε η αγωνιστική κινητοποίηση. Οι συνδικαλιστές θα έχουν εξασφαλίσει τη θεσούλα τους, οι πολιτικοί τη δική τους και οι βολεμένοι το κατά δύναμιν. Οι άνεργοι θα βρίζουνε, θα βρίζουνε, θα βρίζουνε και μετά από 4 χρόνια θα πάνε να τους ψηφίσουν…

Πάμε και στον Αλαβάνο…Έχω δεί πολλές ρόμπες στα αστικά κόμματα που αναλαμβάνουν την πολιτική ευθύνη της ηγεσίας τους στα λόγια και αφήνουν τα χρέη τους απλήρωτα ή βάζουν κάποιον υπάλληλο να τα πληρώσει. Αλλά τέτοιες ξεκούμπωτες ρόμπες στην Αριστερά, δεν έχω ξαναδεί. Παραιτούμαι τη μία και ξε- παραιτούμαι την άλλη γιατί όπως έκανα λάθη επί 365 μέρες τον προηγούμενο χρόνο, έτσι ακριβώς έκανα λάθος και τη μέρα που παραιτήθηκα. Δεν το ήθελα μου ξέφυγε. Τελικά είμαστε όλοι ίδιοι. Και όσοι στοιχηματίσαμε στην ακεραιότητα και στη σοβαρότητα του ανδρός, απλώς χάσαμε. Ενώ όποια λαμόγια της δημοσιογραφίας είπαν από την αρχή ότι έλα μωρέ… στα ψέματα το κάνει για να τον παρακαλάνε να επανέλθει… δικαιώθηκαν. Και τους είχε βάλει και τις φωνές ο ίδιος ο Αλαβάνος όταν αμφισβήτησαν το λόγο του και την εντιμότητά του και έλεγαν ότι είναι μούφα η παραίτηση…

Επί της ουσίας όμως, έχει δίκιο ο Αλαβάνος και πρέπει να ακολουθήσουν την πρότασή του αν θέλουν να δουν άσπρη μέρα. Ο ΣΥΝ είναι ένα κόμμα που μπορεί να έχει εκτός από την ανανεωτική πτέρυγα κι άλλη μια πτέρυγα που θα λέγεται πρώην Μαοϊκοί κι άλλη μια που θα λέγεται πρώην ΚΚΕ κι άλλη μια που θα λέγεται πρώην ΕΑΡ κι έλλη μια που θα λέγεται πρώην ΚΚΕ κι άλλη μια που θα λέγεται πρώην ΚΚΕ (ες) κι άλλη μια που θα λέγεται πρώην ΕΔΑ κι άλλες καμιά 50αριά γιατί στην Αριστερά έχουν γίνει εκατοντάδες διασπάσεις κι έχουν μείνει χιλιάδες απωθημένα όπως και σε όλους τους ηττημένους. Επίσης έτσι δεν θα επαναληφθούν θλιβερά φαινόμενα όπως να είναι δεύτερη στο ευρωψηφοδέλτιο η επιλεγμένη με κοοπτάτσια από την ΚΟΕ υποψήφια, πολύ αξιόλογη κατά τα άλλα που απλώς δεν την τιμά όπως της αξίζει ο διορισμός εν μέσω δήθεν εκλεγμένων. Με τον Παπαδημούλη τρίτο πράγμα που δείχνει ότι πλέον οι οργανωμένες τάσεις έχουν εκφυλιστεί σε απλές φράξιες και ξέχασαν γιατί σχηματίστηκαν…

Μάλλον λοιπόν τα μέλη του ΣΥΝ πρέπει να ακολουθήσουν τις προτάσεις Αλαβάνου, αλλά να του ξεκαθαρίσουν αν έχουν κότσια και δεν είναι όλες κότες, ότι αρχηγός δεν μπορεί να είναι πλέον μια ρόμπα, ένας άνθρωπος που στην τακτική δεν διστάζει να λέει και ψέματα όπως ακριβώς κάνει και ο Καραμανλής ή η Ντόρα… Δεν είναι στοιχείο ικανότητας για έναν αριστερό πολιτικό, αυτά τα καραγκιοζιλίκια…

Η ΝΔ κάνει το λάθος να στραφεί δεξιά...

Όταν το μυρμήγκι θέλει να χαθεί λέει, μια παροιμία, κάνει φτερά και φεύγει. Είναι ένα καλό παράδοξο της φύσης και πολύ διδακτικό, γιατί το μυρμήγκι μεγαλουργεί όσο είναι το ταπεινότερο πλάσμα και κουβαλάει με κόπο ένα σπυρί στην πλάτη του, και μόλις αποκτήσει φτερά και ανυψώνεται, αντί να γίνει αετός, χάνεται οριστικά. Το ίδιο γίνεται αυτή τη στιγμή στην κεντροδεξιά. Αντί να στραφεί η ΝΔ «αριστερά», δηλαδή όσο αριστερά της επιτρέπει η ιδεολογία της, δηλαδή στον πολιτικό φιλελευθερισμό, στην κεϋνσιανή οικονομική θεωρεία και στη φιλελευθεροποίηση των πολικών δομών και διαδικασιών ώστε και στην οικονομία να δώσει ανάσες αλλά και να απελευθερώσει υγιείς παραγωγικές δυνάμεις της κοινωνίας, στρέφεται δεξιά. Κοιτάει τον ΛΑΟΣ και αλληθωρίζει και επιμένει στον νεοφιλελευθερισμό στην οικονομία που έχει ως ιδεολογικό κάλυμμα τη θρησκευόμενη αντίδραση. Με καθυστέρηση μιάς δεκαετίας προσπαθεί να μιμηθεί το αντιδραστικό επιτελείο του Μπούς και να νομιμοποιήσει τον Καρατζαφέρη νοσταλγώντας τον μακαρίτη τον Χριστόδουλο να τον ευλογήσει. Βγάζει φτερά δηλαδή γιατί θέλει να χαθεί…

Αυτό συνιστά μια πρόσθετη ευκαιρία για την κεντροαριστερά να μπορέσει να πείσει και να δημοσιοποιήσει σχέδια που θα λύσουν τα προβλήματα της χώρας, για τα οποία η κεντροδεξιά είτε αδιαφόρησε είτε απέτυχε είτε και τα δυό. Από την άποψη αυτή, δουλειά του ΠΑΣΟΚ κυρίως αλλά και των άλλων κομμάτων της Αριστεράς, αν θέλουν να μην συρρικνωθούν είναι να δουλέψουν σ’ αυτή την κατεύθυνση. Να καταπιαστούν τολμηρά με χρόνια προβλήματα όπως είναι το δημογραφικό, το μεγάλο εξωτερικό χρέος, το ασφαλιστικό σύστημα και το σύστημα υγείας, και η παιδεία. Αυτό περιλαμβάνει και τη μεταναστευτική πολιτική και την επανίδρυση της δημόσιας διοίκησης, τον τερματισμό του ρουσφετιού και της αναξιοκρατίας γιατί αλλιώς τίποτα δεν μπορεί να γίνει. Κυριολεκτικά στα θέματα αυτά, το μέσον είναι ο σκοπός και ο σκοπός είναι το μέσον. Ή όλα μαζί θα ξεκινήσουν αλλιώς τίποτα δεν θα προχωρήσει.

Όποιος προσφέρει αυτή την ολοκληρωμένη στρατηγική, θα οδηγήσει και τις άλλες πολιτικές δυνάμεις σε συμπληρωματικούς ρόλους. Όποιο από τα παραπάνω προβλήματα κι αν επιλέξεις και καταπιαστείς με τη λύση του, θα καταλήξεις ότι μόνον μια ολοκληρωμένη στρατηγική μπορεί να προσφέρει λύση. Κανένα θέμα δεν μπορείς να αφήσεις πίσω γιατί αυτό θα υπονομεύσει την πρόοδο σε οποιονδήποτε τομέα. Η μια μεταρρύθμιση σε φέρνει μπροστά στην άλλη. Δεν αναπτύσσω το θέμα γιατί είναι εκτός θέματος.

Το εύρος της νίκης της κεντροαριστεράς εξαρτάται από το πόσο σύντομα μπορεί να ασχοληθεί με τα μεγάλα προβλήματα αντί να ομφαλοσκοπεί. Πιο εύκολα θα ξεπερνούσε την εσωτερική του κρίση ο ΣΥΡΙΖΑ, αν αποφάσιζε να ασχοληθεί σήμερα π.χ. με το πρόβλημα των μεταναστών και των λαθρομεταναστών, παρά να κάθεται να συζητάει αν το μεγαλύτερο λάθος ήταν η επιλογή του Τσίπρα, ή η υιοθέτηση της γραμμής ότι δεν θέλουμε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ που είναι η άλλη όψη της ΝΔ, αλλά θέλουμε συνεργασία με το ΚΚΕ και περιμένουμε να δούμε πότε θα σχηματίσουμε αυτοδύναμη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για να κυβερνήσουμε τη χώρα σύμφωνα με τις αρχές και το τέλος μας. Με οργανωτισμούς δεν γίνεται πολιτκή. Χωρίς πολιτική γραμμή που να απαντά στις λαϊκές προκλήσεις και να λύνει λαϊκά προβλήματα, δεν υπάρχει αριστερά. Υπάρχει αριστερή νομενκλατούρα… που είναι το ίδιο αποκρουστική με τη δεξιά νομενκλατούρα δηλαδή το βαθύ κράτος της δεξιάς.

Οι νεοεμφανιζόμενοι Οικολόγοι-πράσινοι, έχουν ανάγκη να αποκτήσουν βάση γιατί έχουν μόνον κορυφή. Αντί να οργανώσουν συνέδριο στη Θεσσαλονίκη όπου θα μαζευτούν όλοι οι γνωστοί από το παρελθόν και θα πούν αυτά που λέγανε και πέρυσι, έχουν ανάγκη να ζητήσουν από τους ψηφοφόρους τους τους οποίους δεν γνωρίζουν, να σχηματίσουν πενταμελείς πυρήνες, ή ομάδες πρωτοβουλίας και έτσι να οργανώσουν σε έναν χρόνο ένα συνέδριο όπου θα εκπροσωπείται ο κάθε πυρήνας που αυθορμήτως και από τα κάτω θα σχηματιστεί από τους απλούς ψηφοφόρους. Πήραν στην κάλπη 180.000 ψήφους και δεν τους ξέρουν. Πρέπει να τους μάθουν με κάθε μέσο. Και να κάνουν ένα συνέδριο με εκπροσώπηση ενός στους πέντε, δηλαδή με 5.000 συνέδρους που θα έχουν εκλεγεί από 25.000 ψηφοφόρους που οργανώθηκαν αυθορμήτως.

Αυτή θα είναι πλέον τεράστια πολιτική δύναμη που δεν θα χαθεί ποτέ. Αν μείνουν έτσι όπως είναι και δεν συμπεριλάβουν στην ηγεσία τους εκπροσώπους αυτών των νεοφανών υποστηρικτών, τότε θα έχουν τη μοίρα μιάς συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ. Και όλοι μαζί θα κατρακυλήσουν στο 3% από το 8% που είναι σήμερα. Στελέχη όπως ο Τρεμόπουλος τρέμουν τη μαζικοποίηση γιατί θα δούν την επιρροή τους να καταρρέει. Είναι η παθογένεια των περιφερειακών πολιτικών και το ότι έτσι έμαθαν τα τελευταία 30 χρόνια για να μπορέσουν να επιβιώσουν.

Το ΠΑΣΟΚ επίσης έχει πρόβλημα εκπροσώπησης και αντιπροσωπευτικότητας. Η ηγεσία του αποτελείται αποκλειστικά από στελέχη του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Σημίτη. Τα νέα πρόσωπα που προέρχονται από τα σπλάχνα του ΠΑΣΟΚ απουσιάζουν. Τα δυό τρία νέα πρόσωπα που έχουν αναδεχθεί τα τελευταία πέντε χρόνια είναι μερικοί από τους προσωπικούς φίλους και συνεργάτες του Γιώργου Παπανδρέου. Ο Μπεγλίτης, ο Λαμπρινίδης και ο Παπακωνσταντίνου με τον Ραγκούση. Και όμως τέτοια στελέχη υπάρχουν άλλα χίλια σε όλη την Ελλάδα. Μπορεί να μην είναι γνωστά στον ελληνικό λαό, αλλά είναι γνωστά στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.

Υπάρχουν δύο εκατομμύρια πολίτες ενεργοί στις προηγούμενες εκλογές που αρνήθηκαν να πάνε να ψηφίσουν όχι από χαβαλέ, αλλά από την πεποίθηση ότι κανένα κόμμα δεν τους εκπροσωπεί αληθινά και αυθεντικά. Κι αφού είχαμε μόνον ευρωεκλογές, δεν ήταν ανάγκη να διαλέξουν το μη χείρον. Όποιος κερδίσει αυτό το στοίχημα θα προκαλέσει αναδιάταξη του εκλογικού σώματος που θα καθορίσει τις εξελίξεις για μια δεκαετία.

Η κεντροαριστερά νίκησε με πενήντα πέντε τοις εκατό!

Για να κάνουμε μία άσκηση σήμερα, ανάλογη με αυτήν που κάναμε μετά το ντημπέϊτ των πέντε πολιτικών αρχηγών. Ας δούμε τι επιλογές έκανε το εκλογικό σώμα κι ας το συγκρίνουμε με τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις. Η κεντροδεξιά, δηλαδή μαζί η ΝΔ με τον ΛΑΟΣ συγκέντρωσαν το 39% του εκλογικού σώματος. Κάτω από το 40% που είναι και το ιστορικό όριο της δεξιάς στην Ελλάδα σε ομαλές συνθήκες δημοκρατίας. Εξαιρούνται οι ειδικές συνθήκες του 1974 και οι εκλογές βίας και νοθείας. Η κεντροαριστερά πήρε συνολικά 55% μαζί ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ ΣΥΡΙΖΑ και Οικολόγοι-πράσινοι. Είναι επίσης το ιστορικό ποσοστό της κεντροαριστεράς στην Ελλάδα σε περιόδους ομαλής λειτουργίας της δημοκρατίας. Συνήθως τείνει προς το 60%, αλλά πάντοτε ξεπερνά το 50%. Αυτή είναι μια διαχρονική διαπίστωση που εξηγεί και τις ξένες παρεμβάσεις στην ελληνική πολιτική ζωή και την καταπίεση επί 50 χρόνια ώστε να καμφθεί το φρόνημα του ελληνικού λαού.

Σε σύγκριση με τις βουλευτικές εκλογές του 2007 η κεντροδεξιά έχει μια μείωση της δύναμής της κατά 5,5%. Σε σύγκριση με τις προηγούμενες ευρωεκλογές του 2004 η κεντροδεξιά έχει μια κάμψη της τάξης του 7%. Την ίδια κάμψη 7% έχει η κεντροδεξιά σε σύγκριση και με τις βουλευτικές εκλογές του 2004. Δηλαδή το εκλογικό σώμα, οι Έλληνες πολίτες έχουν μετακινηθεί προς τα αριστερά κατά 7% από το 2004 μέχρι σήμερα, δηλαδή στην περίοδο που κυβερνά η ΝΔ η οποία υφίσταται και τις μεγαλύτερες απώλειες σε σύγκριση με τον ΛΑΟΣ ο οποίος σχεδόν διπλασίασε τις δυνάμεις του και τα ποσοστά του. Έγινε συγκάτοικος καθώς η ΝΔ απέτυχε να διαχωριστεί ιδεολογικά και πολιτικά από αυτό τον πολιτικό χώρο.

Πάμε τώρα στην κεντροαριστερά. Η χειρότερη στιγμή της σε εθνικές εκλογές ήταν το 2004 οπότε συγκέντρωσε λίγο κάτω από το 50% με το ζόρι. Στις ευρωεκλογές που ακολούθησαν αυτό το 50% πήγε στο 43% που είναι επίσης η χειρότερη επίδοση της κεντροαριστεράς σε ευρωεκλογές κι αυτό κυρίως εξαιτίας της κατάρρευσης του ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή η κεντροδεξιά με τη ΝΔ επικεφαλής κυβερνά από το 2004 με λιγότερο από το 50% των ψήφων του ελληνικού λαού εξαιτίας της κατάρρευσης του ΠΑΣΟΚ και του εκλογικού συστήματος. Η κεντροαριστερά σ’ αυτά τα πέντε χρόνια ανέβηκε στο 51% το 2007 και πήγε τώρα στο 55% κυρίως λόγω της εμφάνισης των Οικολόγων Πράσινων οι οποίοι πήραν ψήφους και από την κεντροαριστερά κυρίως αλλά και από την κεντροδεξιά. Η διαφορά του 2007 με το 2009 οφείλεται στην εμφάνιση των Οικολόγων – πράσινων καθώς η άνοδος του ΠΑΣΟΚ συνοδεύτηκε με πτώση του ΣΥΡΙΖΑ που είναι συγκοινωνούντα δοχεία όπως και άλλες φορές έχει αποδειχθεί.

Ας βγάλουμε τώρα τα αβίαστα συμπεράσματα. ΠΡΩΤΟΝ: Αν η κεντροαριστερά συνεννοείται μεταξύ της και δεν θεωρεί το ένα κόμμα ως εχθρό του το άλλο κόμμα της κεντροαριστεράς, τότε η κεντροαριστερά θα κυβερνά συνήθως την Ελλάδα και η κεντροδεξιά θα είναι μόνον μια μικρή παρένθεση, όταν τα κάνει θάλασσα η κεντροαριστερά. Ακόμα κι αν αφαιρέσουμε το ΚΚΕ από το λογαριασμό επειδή το κόμμα αυτό έχει επιλέξει να μην συμμετέχει στη διακυβέρνηση της χώρας καθώς κάτι τέτοιο το θίγει και το εξουθενώνει παρά το ισχυροποιεί μια και είναι κόμμα μίας συνδικαλιστικής νομενκλατούρας που έχει διαμορφωθεί μέσα σε 90 χρόνια, πάλι ισχύει το ίδιο συμπέρασμα. Η κεντροαριστερά έχει 45% χωρίς ΚΚΕ και η κεντροδεξιά 39%. Δεν μπορεί να κυβερνήσει εκτός κι αν η κεντροαριστερά είναι ανόητη.

Μόνος αν η κεντροαριστερά είναι ανόητη και ακολουθεί τη στάση του ΚΚΕ, μόνον τότε το ΠΑΣΟΚ έχει σχεδόν 37% και η κεντροδεξιά έχει 39% δηλαδή οριακά και μόνον μπορεί να έχει ελπίδες. Γιατί είναι σίγουρο ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Οικολόγοι είναι τόσο ανόητοι και αυτοεξαιρεθούν των ευθυνών που τους αναλογούν για τη διακυβέρνηση της χώρας όπως και το ΚΚΕ, τότε οι πολίτες θα καλύψουν άνετα αυτή τη διαφορά υπέρ του ΠΑΣΟΚ αφήνοντας εκτός Βουλής είτε τον ΣΥΡΙΖΑ είτε τους Οικολόγους – Πράσινους.