Τρίτη, Οκτωβρίου 28, 2008

περιμένουμε το νέο κύμα ακ΄ρίβειας στην ... παραλία!


Αργία σήμερα δεν θα ήθελα να ταράξω την ησυχία σας γι αυτό και θα προσπαθήσω να είμαι ήπιος…και κατ’ αρχήν μια και είναι αργία, πάρτε τα παιδάκια σας και πηγαίνετε καμιά βόλτα, έχει και καλό καιρό εδώ στην Αθήνα, ελπίζω και στη Θεσσαλονίκη…ελπίζω και στις Βρυξέλλες που μας ακούν μερικοί μερικοί μέσω ιντερνετ…

Γιατί σε ότι κάνουμε από δω και πέρα, ιδίως για να αντιμετωπίσουμε τις επιπτώσεις της διεθνούς κρίσης πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη και ελπίδα μόνον στις Βρυξέλλες. Από τη δική μας κυβέρνηση μην περιμένετε τίποτα καλύτερο. Ούτε που ξέρουν τι να κάνουν. Τα έχουν απλώς χαμένα. Και φυσικά θα τα κάνουν θάλασσα, γιατί όπως καταλαβαίνετε, δεν μπορείς να μεταφέρεις στην Ελλάδα τα μέτρα π.χ. της Βρετανίας, ή της Γαλλίας ή της Γερμανίας.

Εκεί η κρίση έχει χτυπήσει πρώτα τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και τις μεγάλες επιχειρήσεις με πρώτες τις αυτοκινητοβιομηχανίες. Στην Ελλάδα ο κλάδος των αυτοκινητοβιομηχανιών απλώς δεν υπάρχει. Αλλά κι αυτή η ελάχιστη βιομηχανία που υπάρχει έχει πέσει από τις 8.000 μονάδες στις 2.000 πριν από την κρίση. Η δική μας βιομηχανία σχετίζεται κυρίως με τα τρόφιμα και λίγο με τα ρούχα. Άρα ούτε πολύ μπορεί να χτυπηθεί γιατί δεν θα σταματήσουμε να τρώμε ή να ντυνόμαστε. Απλώς θα μειωθεί σε ένα μικρό έως ελάχιστο ποσοστό η κατανάλωση.

Σε γενικές γραμμές, μόνον η διαφημιστική αγορά είχε μια κάμψη τον Οκτώβριο κατά 18% κι αυτό είναι ψυχολογικό περισσότερο. Για τον Νοέμβριο τα μήντια σόπς έχουν προγραμματίσει μείωση του προϋπολογισμού τους κατά 30%, δηλαδή περίπου κατά ένα τρίτο, άρα σε ετήσια βάση δεν μπορεί να ξεπεράσει το 5%. Ούτε και είναι σίγουρο γιατί ενδεχομένως ο ανταγωνισμός μπορεί να ωθήσει τράπεζες και εταιρίες εμπορίας αυτοκινήτων που είναι οι δύο μεγαλύτεροι διαφημιζόμενοι, να αυξήσουν τις διαφημίσεις ώστε να εκμεταλλευτούν οι πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις την κρίση για να αυξήσουν τα μερίδα αγοράς τους. Επίσης ενδεχομένως ενόψει Χριστουγέννων μπορεί και να αναθεωρήσουν την πολιτική τους.

Όλες οι επιχειρήσεις όμως εκμεταλλεύονται το αρνητικό κλίμα για να επιβάλουν πρόγραμμα περικοπών και μειώσεων ακόμα και σε μισθούς ξεκινώντας βέβαια από τις αμοιβών των στελεχών. Μακροπρόθεσμα αυτό θα επιδράσει μάλλον ευνοϊκά στην οικονομία γιατί αν μειώσεις τον μισθό ενός στελέχους από 50.000 το μήνα στις 20.000 το μήνα, απλώς θα μειώσεις την κατανάλωση ειδών πολυτελείας. Ενώ αν απολύσεις έναν εργαζόμενο των 1.000 ευρώ το μήνα και κοινωνικό πρόβλημα δημιουργείς, και τα ταμεία ανεργίας επιβαρύνεις, και την κατανάλωση τροφίμων-ποτών ένδυσης μειώνεις και οικονομία δεν κάνεις. Γιατί κατά τεκμήριο ο εργαζόμενος των 1.000 ευρώ, αξίζει κάθε ευρώ που παίρνει.

Μάλλον δηλαδή θα βοηθήσει τις επιχειρήσεις με καλό μάνατζμεντ και με κερδοφορία να γίνουν ακόμα πιο ανθεκτικές. Το πρόβλημα το έχουν οι μικροί οι οποίοι εξαρτώνταν από τις τράπεζες για τη χρηματοδότησή τους. Όλοι όσοι έχουν ανοιχτή γραμμή χρηματοδότησης με κάποια τράπεζα, εκλήθησαν και ενημερώθηκαν ότι πρώτον αυξάνεται το επιτόκιο με το οποίο δανείζονταν και δεύτερον σε ορισμένες περιπτώσεις, ίσως στις μισές, μειώθηκε το ύψος του πλαφόν.

Σε μερικές περιπτώσεις, αυτό είναι καταστροφικό για τις μικρές επιχειρήσεις. Σκεφτείτε ότι μια επιχείρηση με πλαφόν π.χ. 100 ευρώ, δανείζεται κάθε μήνα ή κάθε δίμηνο 100 ευρώ και μέσα σε έναν χρόνο κάνει τζίρο 100Χ12=1200 ευρώ. Πουλάει, δίνει επιταγές ως ενέχυρο και ξαναδανείζεται. Αν της μειώσεις το πλαφόν στο μισό, όχι μόνο περιορίζεις τον τζίρο της στο 50Χ12=600 ευρώ, αλλά κινδυνεύει να μείνει με ακάλυπτες επιταγές και να κλείσει, να βγεί εκτός αγοράς. Να χρεοκοπήσει και ο επιχειρηματίας να μείνουν άνεργοι και οι εργαζόμενοι. Δυστυχώς όμως κανένας υπουργός ή πρωθυπουργός ή αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ή άλλου κόμματος της Αριστεράς δεν έχει κάνει επιχειρηματίας, ούτε σε περίπτερο και μάλλον δεν καταλαβαίνει τι του λέω. Άλλωστε κι εγώ τα έμαθα επειδή τα πλήρωσα στο παρελθόν. Αλλιώς ως δημοσιογράφος δεν θα τα ήξερα.

Είμαι βέβαιος ότι μόνον οι ακροατές πού έχουν έστω μια πολύ μικρή επιχείρηση καταλαβαίνουν τι λέω και πως μπορεί η τράπεζα να σε σπρώξει στη χρεοκοπία μόνο και μόνο επειδή έβγαλε μια εγκύκλιο ο διοικητής ή το ΔΣ χωρίς να εξετάζει την κάθε επιχείρηση ξεχωριστά, αλλά την έστειλε σε όλα τα καταστήματα αδιακρίτως. Θα δείτε έτσι το επόμενο εξάμηνο τις επιπτώσεις. Γιατί αυτά γίνονται μόνον στην Ελλάδα, όπου οι τράπεζες είναι ανεξέλεγκτες και δεν δεσμεύονται αμοιβαία με τον πελάτη τους. Στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες και στις ΗΠΑ δεσμεύονται. Αν δηλαδή μια τράπεζα έχει ορίσει πλαφόν χρηματοδότησης 100 ευρώ σε έναν πελάτη, δεν μπορεί μονομερώς να του κόψει τη χρηματοδότηση άνευ επιπτώσεων. Θα τους κάνει μια αγωγή και θα πληρώσουν τον κούκο αηδόνι. Στην Ελλάδα όμως δεν προστατεύεται ο επιχειρηματίας πελάτης από την τράπεζα. Και όπως έλεγαν οι μεγάλοι στρατηγοί στο παρελθόν όπως ο Σουν Τζού…μόνο ένας φίλος από το δικό σου στρατόπεδο αν αποχωρήσει την κρίσιμη ώρα της μάχης, μπορεί να σε παρασύρει στην καταστροφή και στην ήττα, εν προκειμένω στη χρεοκοπία. Αν δεν έχεις επαρκείς εφεδρείες, δηλαδή λεφτά του επιχειρηματία, τότε χρεοκόπησες.

Τέλος πάντων στην Ελλάδα κυβερνάνε οι τράπεζες δι αντιπροσώπου και μην ελπίζετε ότι το σημερινό οικονομικό επιτελείο πρόκειται να μεταμορφωθεί σε μιά στιγμή. Δυστυχώς όμως ούτε και το ΠΑΣΟΚ έχει ανάλογα στελέχη για να καλύψει το κενό. Έχουν αποκοπεί από την πραγματική κοινωνία εδώ και καιρό.

Ας πούμε και λίγα για την 28η Οκτωβρίου 1940. Κατ’ αρχήν στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες γιορτάζουν τη λήξη του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου πράγμα που θεωρώ ορθότερο γιατί γιορτάζουν το τέλος της αιματοχυσίας και την έλευση της ειρήνης. Εμείς εδώ, αλλά και άλλες βαλκανικές χώρες όπως η Σερβία, γιορτάζουμε την είσοδο της χώρας στον πόλεμο. Δηλαδή την έναρξη της τρέλας. Κι αυτό φυσικά εξυπηρετούσε την προπαγάνδα των φασιστικών καθεστώτων που ακολούθησαν το τέλος του πολέμου και ήθελαν να διαφημίσουν τις δήθεν πολεμικές αρετές των Ελλήνων, άρα και την ανωτερότητα της φυλής και άλλα τέτοια ρατσιστικά και υπερεθνικιστικά που διαφημίζουν στην επίσημη προπαγάνδα τους όλα τα φασιστικά καθεστώτα όπως π.χ. η Χούντα η δικιά μας το 1967-1974. και οι προηγούμενες δεξιές κυβερνήσεις όμως που κυβέρνησαν τη χώρα από το 1945 ως το 1967 ήθελαν να διαφημίσουν το φασιστικό καθεστώς του Μεταξά, άρα διαφήμισαν το περίφημο ΟΧΙ του Μεταξά, το οποίο είναι απλώς ένας ακόμα μύθος, ανάλογος με το λάβαρο της επανάστασης του 1821 που υποτίθεται ότι ύψωσε ο παλαιών Πατρών Γερμανός, στις 25 Μαρτίου 1821, μόνο που ο ίδιος το αγνοούσε κι έτσι δεν έγραψε ούτε λέξη στα απομνημονεύματά του, τα οποία έγραψε και τύπωσε πολλά χρόνια αργότερα.

Ο Μεταξάς σαφώς θα προτιμούσε να μείνει η χώρα ουδέτερη, αλλά ο Μουσολίνι δεν του άφησε περιθώρια. Το ΟΧΙ φυσικά σαν λέξη δεν ειπώθηκε ποτέ…Αλόρ σε λα γκουέρ ήταν οι λέξεις που είπε στα γαλλικά στον πρέσβη της Ιταλίας. Και φυσικά ένας παλιός στρατιωτικός και πρώην επιτελάρχης του ελληνικού στρατού όπως ήταν ο Μεταξάς, δεν θα μπορούσε να απαντήσει διαφορετικά σε τέτοιο τελεσίγραφο πλήρους κατάληψης της χώρας και μάλιστα αμαχητί. Ο Μουσολίνι όμως είναι αλήθεια ότι πίστευε ότι πραγματικά θα καταλάμβανε αμαχητί, χωρίς αντίσταση, στην μικρή αγροτική χώρα που λέγεται Ελλάδα, άλλωστε το ίδιο είχε κάνει λίγο πριν και με την Αλβανία. Αυτό ήταν το λάθος. Η Αλβανία μετρούσε μόνον 28 χρόνια ζωής, ενώ το ελληνικό κράτος ήταν ήδη 110 ετών.
Δημοσίευση σχολίου