Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 24, 2007

Και ένας και δύο, και τέσσερις υποψήφιοι


Δεν είναι καλή ιδέα, να υποβάλει ο λεγόμενος «τρίτος πόλος», (ειρήσθω εν παρόδω στη φυσική υπάρχουν μόνον δύο πόλοι που φέρνουν πόλωση, αλλά στην πολιτική συνηθίζεται και η πολυπολικότητα και η πολυπλοκότητα। Τα συμφέροντα δεν βολεύονται) τέσσερις πέντε υποψηφιότητες; Βέβαια η Άννα Διαμαντοπούλου θα ήθελε να είναι η τρίτη υποψήφια και μάλιστα να υποστηριχθεί με αξιώσεις από τα στελέχη του λεγόμενου τρίτου πόλου, οι οποίοι δεν είναι άλλοι από σοβαρά στελέχη που έχουν την ιστορία τους στο ΠΑΣΟΚ, ο Πάγκαλος, ο Λαλιώτης, ο Σκανδαλίδης, ο Χρυσοχοίδης, η Βάσω Παπανδρέου, ο Χρήστος Παπουτσής, αλλά και η Άννα Διαμαντοπούλου. Με πολιτικούς όρους, όλοι οι παραπάνω είναι τουλάχιστον ισότιμοι με τον Παπανδρέου και με τον Βενιζέλο. Μερικοί μάλιστα μπορεί να υπερέχουν σε ικανότητες σε πλείστους τομείς.




Είναι το στάρ σύστεμ της πολιτικής, το λάϊφ εντ στάϊλ της πολιτικής που κάνει τους δύο να φαίνονται μονομάχοι. Η τηλεοπτική εμφάνιση, η προβολή ως προέδρου του ΠΑΣΟΚ που έχει ο Γιώργος Παπανδρέου εδώ και σχεδόν τέσσερα χρόνια και η αντίστοιχη προβολή που έχει ο Ευάγγελος Βενιζέλος τα τελευταία 16 χρόνια. Οι εταιρίες δημοσκοπήσεων επίσης με τις στιγμιαίες φωτογραφίες τους, διαμορφώνουν τη στιγμιαία προβολή ως αντίπαλου δέους του Καραμανλή, αλλά είδατε τι έπαθε και η ΝΔ που έψαχνε τον αντι-ανδρέα και έπεσε στον Μητσοτάκη, και είδε κι έπαθε για να απαλλαγεί. Δεν αναφέρομαι στη Ντόρα ή στον Κυριάκο, γιατί δεν εφαρμόζεται η οικογενειακή ευθύνη.

Αλλά πάντως τα στελέχη που έχουν το εκτόπισμα και τα κότσια, όπως ο Πάγκαλος και ο Σκανδαλίδης και ο Χρυσοχοίδης, και η Διαμαντοπούλου, καλό θα ήταν να αλληλοϋποστηριχθούν και όλοι να θέσουν υποψηφιότητα,
ώστε η όποια πολιτική συμφωνία προκύψει να είναι δημόσια, γιατί οι παρασκηνιακές συμφωνίες δεν μπορεί παρά να είναι ή να φαίνονται χυδαίες, προσωπικές και βολεματικές. Αντιθέτως από τις δημόσιες συμφωνίες όλοι δεσμεύονται. Στις παρασκηνιακές συμφωνίες συνηθίζονται τα ανταλλάγματα είτε πολιτικά είτε θέσεων, αξιωμάτων και οφιτσίων. (Βλέπε Παπανδρέου και Πατουλίδου) Αντιθέτως στις συμφωνίες που είναι δημόσιες, τα ανταλλάγματα αποκλείονται γιατί θεωρούνται ανήθικα…
Χώρια που αν υποβληθούν δυό τρείς υποψηφιότητες, μπορεί να ξεψαρώσει και ο Λαλιώτης να ξεπεράσει την πολιτική αγοραφοβία και να έχουμε για πρώτη φορά και τον Λαλιώτη υποψήφιο για θέση ατομικής ευθύνης। Ως τώρα έχει φτάσει μέχρι υπουργός και δεν τα πήγε άσχημα…

Ασφαλώς και κάτι καινούργιο έχει να πεί ο καθένας από αυτούς। Το μεγαλύτερο όφελος όμως θα είναι για τους πολίτες, αφού θα υποχρεωθούν κι αυτοί να σχολιάσουν πολιτικά ο ένας τις θέσεις του άλλου, αλλά και τα μέσα ενημέρωσης να προβάλουν ο ένας τις θέσεις του άλλου। Ακόμα όμως και στην περίπτωση που υπάρχει φτώχεια ιδεών και περιοριστούν σε κριτική του παρελθόντος και αλλήλων, πάλι οι πολίτες θα μάθουν περισσότερα και θα γίνουν σοφότεροι.
Δημοσίευση σχολίου