Πέμπτη, Ιουνίου 21, 2007

--Τι γίνεται με το κουκούλωμα; Φασκελοκουκούλωστα!


Από ότι καταλαβαίνετε, και ο καύσωνας μπορεί να περιορίσει την πολιτική δραστηριότητα ή έστω να την αλλάξει. Να γίνονται σε κλειστές αίθουσες κλιματιζόμενες οι συναντήσεις και οι δηλώσεις στα μέσα ενημέρωσης. Ανοιχτές συγκεντρώσεις, μόνον άμα δροσίσει. Ίσως και γι αυτό, ίσως και επειδή δεν υπάρχει έτοιμο πρόγραμμα μηνός, ο Γιώργος Παπανδρέου, ανακοινώνει την Τετάρτη που θα πάει το Παρασκευοσαββατοκυριακοδεύτερο. Θα πάει στη Βόρεια Ελλάδα, με την ελπίδα να κάνει λιγότερη ζέστη και να ταλαιπωρήσει τους φίλους του ΠΑΣΟΚ και τους δημοσιογράφους και τα συνεργεία της τηλεόρασης λιγότερο. Από Δυτική Μακεδονία μέχρι Διδυμότειχο. Είναι η πιο κρίσιμη περιοχή για το ΠΑΣΟΚ καθώς σχεδόν στο σύνολο των νομών η ΝΔ έχει προβάδισμα και το διατήρησε και στις δημοτικές εκλογές. Άρα είναι σημαντικό να περιοριστεί αυτό το προβάδισμα, αφού δεν μπορεί να ανατραπεί και να είναι σε μεγέθη που να μπορεί να τα περάσει το ΠΑΣΟΚ στη Β’ Αθηνών (όπου χρειάζεται διαφορά πάνω από 5%) και να αποσπάσει την πλειοψηφία στο σύνολο της χώρας.

Είναι μια προσεκτική και μεθοδική στρατηγική, αμυντική θα έλεγα. Κάτι σαν την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου, στην Πορτογαλία. Είχε στόχο να μην φάει γκόλ και την τελευταία στιγμή έβαζε ένα γκόλ όλο κι όλο από στημένη φάση. Δεν είναι σίγουρο ότι θα αποδώσει, έχει ρίσκο, αλλά δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει ότι θα δημιουργήσει ρεύμα που να ανατρέψει τις πολιτικές ισορροπίες. Προσπαθεί να πετύχει αυτό που απέτυχε η ΝΔ το 2000. Να πάρει το 1% από τους ψηφοφόρους της ΝΔ στις κρίσιμες περιοχές. Κι επειδή δεν έχει και ολοκαίνουργια άφθαρτα στελέχη, αναγκάζεται να πάει ο ίδιος σχεδόν πόρτα-πόρτα. Βόρεια Ελλάδα, και Β’ Αθηνών. Όσο κι αν σας φαίνεται απίθανο, οι επισκέψεις των αρχηγών έχουν αποτέλεσμα. Όλο και κάποιον τοπικό παράγοντα πείθουν να τους υποστηρίξει, ενώ δεν το είχε σκοπό. Αντικειμενικά ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να πάει στα μικρά χωριά και στις κωμοπόλεις. Θα πάει σε πιο μεγάλες και απρόσωπες συγκεντρώσεις γιατί έχει και τα καθήκοντα του πρωθυπουργού να ασκήσει. Από την άλλη όμως έχει όλη την εξουσία στη διάθεσή του και μπορεί να κινητοποιήσει τεράστιους σε δύναμη και χρήμα μηχανισμούς και να πείσει πολύ περισσότερους. Αρκεί να έχει την ηγεμονία σε πολιτικό επίπεδο. Εκεί παίζεται το παιχνίδι.

Και ο καύσωνας λοιπόν παίζει το ρόλο του. Ο Προκόπης Παυλόπουλος έπαιξε ήδη το ρόλο του, φρόντισε να δοθεί δημοσιότητα στα προληπτικά μέτρα και να δώσει την εντύπωση ότι τουλάχιστον το πολιτικό προσωπικό ξεκίνησε, από δώ και πέρα πρέπει και οι δημόσιοι υπάλληλοι να παίξουν το ρόλο τους. Και ελπίζουμε να τον παίξουν, να μην κινδυνεύσει κάποιος ηλικιωμένος ή κάποιο παιδί, ή κάποιος που έχει πρόβλημα υγείας, από τις υψηλές θερμοκρασίες. Οι άλλοι υπομονή και μη δουλεύετε σκληρά.

Αλλά είναι ευκαιρία να σκεφθούμε αυτά που λέγαμε λίγες μέρες πριν για τις αλλαγές στο κλίμα. Αυτά που λέμε σχεδόν κάθε μέρα για την επέκταση των πόλεων με αυθαίρετα κτίσματα, για την καταστροφή των δασών και των καλλιεργήσιμων γαιών για να χτιστούν σπίτια, παραθεριστικές κατοικίες και εξοχικά. Για το γεγονός ότι το πράσινο ακόμα και στο υπερκορεσμένο λεκανοπέδιο, διαρκώς μειώνεται. Για τη διαρκή αύξηση των αυτοκινήτων και των αυτοκινητόδρομων. Και όλα αυτά γίνονται μόνον επειδή δεν εφαρμόζονται οι νόμοι, αλλά όλοι κοιτάνε να βγάλουν τα μάτια μας και γιατί δεν υιοθετούνται οι κατάλληλες πολιτικές έγκαιρα. Αλλά με καθυστέρηση 20ετίας ή 30ετίας.

Γιατί να ανησυχεί ο Καραμανλής και ο Σιούφας ότι μπορεί να τους κάτσει ένα μπλάκ άουτ της ΔΕΗ πάνω στον καύσωνα και να χάσουν τις εκλογές λόγω εντυπώσεων; Δεν θα ήταν πιο σωστό να έχουν προχωρήσει τους διαγωνισμούς που είχε έτοιμους ο Άκης Τσοχατζόπουλος; Γιατί να έχουμε μια καθυστερημένη τετραετία; Γιατί να δουλεύει η ΔΕΗ το χειμώνα τα φράγματα τη νύχτα που τα νερά πήγαιναν στη θάλασσα και τώρα να μην υπάρχουν αρκετά αποθέματα; Τι θα κάνουν οι αγρότες της Θεσσαλίας τον Αύγουστο; Την προσευχή τους. Δεν μπορούν να κάνουν τίποτα άλλο.

Το πραγματικό τηγάνισμα της κυβέρνησης όμως γίνεται με το σκάνδαλο των ομολόγων, το οποίο η κυβέρνηση παρά τις διακηρύξεις της δεν θέλει να ερευνηθεί προς τη δική της κατεύθυνση. Ως εκ τούτου, μπλοκάρει τη σύσταση της εξεταστικής επιτροπής στηριζόμενη στον κανονισμό της Βουλής. Λέει δηλαδή πρακτικά ότι δεν χρειάζεται καμία έρευνα για να διαπιστωθεί αν υπάρχει κάποια πολιτική ευθύνη υπουργών. Η όποια ευθύνη υπάρχει είναι τρίτων φυσικών προσώπων και θα τα ερευνήσει η Δικαιοσύνη. Η κυβέρνηση και η Βουλή δεν θα κάνει τίποτα. Στα λόγια η κυβέρνηση δεν κρύβει τίποτα. Θα έπρεπε να προσθέσει: Από όσα έχουν ήδη αποκαλυφθεί. Η διγλωσία υπουργών όμως υπάρχει: Επισήμως οι πολιτικές ευθύνες έκλεισαν με την αποπομπή Τσιτουρίδη (για άσχετο λόγο) αλλά δεν είναι λίγοι αυτοί που μας είπαν (όπως ο Βασίλης Μιχαλολιάκος) ότι δεν τελειώσαμε με τον Τσιτουρίδη…




Δημοσίευση σχολίου