Τρίτη, Δεκεμβρίου 23, 2008

Το πρώτο βήμα του Αλαβάνου...


Η κυβέρνηση συνεχίζει σαν να έχει λύσει όλα της τα προβλήματα, να φύγει για διακοπές και ελπίζει ότι το ίδιο θα κάνουν οι μαθητές και οι φοιτητές οι οποίοι βρίσκονται σε κινητοποίηση, οι αστυνομικοί που είναι επικίνδυνοι και μόνον με την εμφάνισή τους να προκαλέσουν επεισόδια, η αντιπολίτευση ώστε να παύσει να υφίσταται η όποια πίεση υπάρχει στην απουσία της κυβέρνησης, και να φύγουν για διακοπές αν είναι δυνατόν και όλοι οι πλούσιοι που κάνουν κριτική εκ του ασφαλούς αντί να κοιτάζουν πως δεν θα γίνουν κι αυτοί φτωχοί, ή άνεργοι. Οι άνεργοι και οι φτωχοί προφανώς και δεν μπορούν να πάνε διακοπές, αλλά αρκεί που τα κανάλια και τα μέσα ενημέρωσης προφανώς θα δώσουν άδεια στο μισό προσωπικό τους και το άλλο μισό που θα μείνει να δουλεύει προφανώς δεν επαρκεί για να δημιουργήσει πονοκεφάλους στην κυβέρνηση, η οποία επίσης για να αποφύγει τις γκάφες, μπορεί να φύγει για διακοπές για να έχει και το κεφάλι του ήσυχο ο πρωθυπουργός να απολαύσει τις διακοπές του.

Αυτό είναι το σατανικό σχέδιο που επεξεργάζεται εδώ και μέρες ο πρωθυπουργός για να μπορέσει να δει κι αυτός μια άσπρη μέρα. Αν δεν πιάσει, έχει και εναλλακτικό σενάριο… να πεταχτεί ως τον Παρνασσό να δει εκεί την άσπρη μέρα…

Κατά τα άλλα, ο Αλμούνια ζήτησε την αναθεώρηση του προϋπολογισμού πριν να ψηφιστεί όπως μάθαμε καθυστερημένα από την υπεύθυνη του τομέα Οικονομίας του ΠΑΣΟΚ την κα Λούκα Κατσέλη. Και επιπλέον ότι θα έπρεπε η Ελλάδα να έχει επίσης καταρτίσει ένα μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα σταθεροποίησης για το 2008- 2011, δηλαδή όσο χρειάζεται για να βγάλει την τριετία η κυβέρνηση της ΝΔ. Το πρόγραμμα σταθεροποίησης είναι ακριβώς η συμβουλή της ΕΕ για να μπορέσει να την εντάξει σε ένα πρόγραμμα υποστήριξης ή επιτήρησης και να αποφύγει την προσφυγή στο ΔΝΤ. Η τακτική να υποδεικνύεται το ΔΝΤ ως έσχατη λύση, είναι φυσικά της Γερμανίας που δεν επιθυμεί να αναλαμβάνει εκείνη κυρίως τα βάρη για την υποστήριξη χωρών όπως η δική μας που δεν τα καταφέρνουν μόνες τους να σταθούν στα πόδια τους.

Γιατί να πληρώσω εγώ τα σπασμένα της Ελλάδας, αφού γι αυτή τη δουλειά, δηλαδή για τις χρεοκοπημένες χώρες, έχουμε το ΔΝΤ που τους βάζει τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι, τις μετατρέπει σε προτεκτοράτο και τις υποχρεώνει να κάνουν ότι θέλει. Ενώ η ΕΕ δεν έχει τέτοιους μηχανισμούς και σε χώρες όπως η Ελλάδα με εκτεταμένη διαφθορά, ποτέ δεν είσαι σίγουρος αν τα χρήματα που θα τους δώσεις θα πάνε εκεί που προορίζονται και όχι σε φίλους κουμπάρους, ξάδερφους και κομματικά λαμόγια. Δείτε τι γίνεται με το σκάνδαλο της Ζήμενς. Ούτε εξεταστική επιτροπή δεν έφτιαξαν. Δείτε με το Βατοπέδι…κανένας υπουργός δεν πρόκειται να μπει πίσω από τα κάγκελα, αν και τα εκατομμύρια ευρώ μπαινόβγαιναν με βαλίτσες ή με λογαριασμούς και υπερπόντιες εταιρίες.

Γι αυτό και ο Σημίτης που φροντίζει πάντοτε να τα έχει καλά με το γερμανογαλλικό διευθυντήριο της Ευρώπης, αναφέρθηκε όσο πιο διακριτικά μπορούσε στο ΔΝΤ ώστε και την κυβέρνηση να στριμώξει και στους Γερμανούς να κλείσει το μάτι. Ο Σημίτης με την ψυχραιμία, δηλαδή το ψυχρό αίμα που τον διακρίνει, λέει ωμά ότι οι Γερμανοί έχουν δίκιο που αρνούνται να πληρώσουν και αν θέλετε λεφτά να πάτε στο ΔΝΤ. Το ΠΑΣΟΚ φυσικά δεν επιθυμεί να διασυρθεί η χώρα προσφεύγοντας στο ΔΝΤ αφού υπάρχει η υποχρέωση της ΕΕ να δείχνει εμπράκτως την αλληλεγγύη της στα μέλη της που αντιμετωπίζουν προβλήματα κι αυτό δεν είναι μόνον θέμα κύρους του ευρώ και των χωρών της ευρωζώνης, αλλά πολιτική υποχρέωση. Και το ΠΑΣΟΚ υπολογίζει σ’ αυτή τη βοήθεια από την ΕΕ με ένα πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης στην περίπτωση που κληθεί εκείνο να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά.

Αυτό δεν είναι ότι δεν το γνωρίζει ο Αλογοσκούφης ή ο Καραμανλής. Το γνωρίζει αλλά ο Αλογοσκούφης είναι και το δείχνει αηδιασμένος από το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός δεν πίνει πλέον νερό στο όνομά του αν και τον στηρίζει δημοσίως, αλλά δεν βάζει τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να δηλώσει ευθέως ότι με τον ανασχηματισμό δεν τίθεται θέμα αλλαγής του υπουργού Οικονομίας. Κάνει λοιπόν κι αυτός λευκή απεργία και προσπαθεί να διαπραγματευθεί ένα άλλο πρωτοκλασσάτο υπουργείο, που θα επιβεβαιώσει ότι είναι πρωτοκλασάτο στέλεχος της ΝΔ. Γιατί αν τον αφήσει απλό βουλευτή θα είναι σαν να τον αποδοκιμάζει και ο πρωθυπουργός μαζί με όλον τον ελληνικό λαό, τους νεοδημοκράτες τους άλλους υπουργούς και κυρίως τους πρωτοκλασάτους. Μόνο ο Μητσοτάκης δεν τον αποδοκιμάζει γιατί του έχει κάνει όλα τα χατίρια…
Δηλαδή τα ρουσφέτια



Εξακολουθώ να έχω τη γνώμη ότι ο Αλέκος Αλαβάνος κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να οδηγήσει τον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τριγμούς και δυνατότητα αντίδρασης, σε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ. Απλώς δεν το λέει και προσπαθεί να πείσει τους συντρόφους του οι οποίοι διαφωνούν να τον παρακαλέσουν μόνοι τους να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ. Σ’ αυτή την προσπάθειά του, κάνει και μερικά λάθη, αλλά σε γενικές γραμμές το πάει καλά.

Δεν διέλαθε της προσοχής ότι πριν ο ΣΥΝ μπορέσει να πάρει θέση για την πιθανή υποχρεωτική μετεκλογική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, έβαλε τον ΣΥΡΙΖΑ να κωδικοποιήσει τις 15 προτάσεις για την έξοδο από την κρίση. Φρόντισε βέβαια να πει ότι δεν είναι προεκλογικό φυλλάδιο, αλλά δεν εμποδίζει και κανέναν να το εκλάβει έτσι. Οι θέσεις αυτές είναι προφανέστατα αυτές που εκφράζουν όλες τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και φυσικά καθόλου δεν δεσμεύουν τον ΣΥΝ να τις υιοθετήσει, πόσο μάλλον που είναι εντελώς μαξιμαλιστικές όσο πρέπει να είναι οι προτάσεις ενός πολιτικού κόμματος που θέλει να παραμείνει και προβλέπει ότι βρίσκεται περίπου 40 χρόνια μακριά από την πιθανότητα να κυβερνήσει αυτοδύναμα.

Είναι επίσης οι ειλικρινείς θέσεις ενός κόμματος της Αριστεράς που ακόμα κι αν εκλεγεί αύριο το πρωί να κυβερνήσει αυτοδύναμα, δεν έχει δεσμευτεί με κανένα χρονοδιάγραμμα, για την υλοποίηση της κάθε θέσης. Για παράδειγμα ακόμα και το άμεση εξίσωση των κατώτερων μισθών με την Ευρώπη, κατώτερος μισθός 1300 ευρώ…αν και λέει άμεση, δεν σημαίνει τίποτα γιατί προϋποθέτει προηγουμένως να έχει κερδίσει την πλειοψηφία της Βουλής. Η έξοδος από το ΝΑΤΟ προφανώς και μπορεί να μπει στο χρονοδιάγραμμα, να γίνει η αποχώρηση κι αφού εξασφαλίσουμε τις προϋποθέσεις να γίνει το 2049. κανένα πρόβλημα λοιπόν.

Βέβαια οι θέσεις αυτές θα μπορούσε κάποιος να πει ότι καπελώνουν τον ΣΥΝ και επειδή εκεί υπάρχει και μια ανανεωτική πτέρυγα που επιθυμεί να είναι προσγειωμένες στην πραγματικότητα του σήμερα οι προτάσεις που γίνονται και όχι να χαράζουν το μέλλον της χώρας μετά από 40 χρόνια, προτίμησε να προηγηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ για να μην έχουν προβλήματα ενότητας και εσωστρέφειας. Ίσως να έπαιξε ρόλο κι αυτό. Από την άλλη όμως διευκολύνεται ο ΣΥΝ να συζητήσει σοβαρά ένα πρόγραμμα αρχών που να είναι συμβατό με τη θέληση του 50% του ελληνικού λαού, και μέσα σ’ αυτό το 50% του ελληνικού λαού να περιλαμβάνεται και η θέληση όλων των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ…

Θεωρώ, επειδή πάντοτε είμαι αισιόδοξος, ότι ο χειρισμός του Αλαβάνου θα αποδειχθεί επιτυχής, γιατί ήδη κατάφερε να βάλει τον ΣΥΡΙΖΑ να γράψει τις θέσεις του σε ένα χαρτί. Αυτό είναι παραγωγικό. Δεν είναι αρνητικό. Κι αφού κατάφερε και την ΚΟΕ να συμφωνήσει ότι πρέπει να γράψουν προτάσεις για να βγούμε από την κρίση, τους έβαλε να σκεφτούν να κάνουν και θετικές προτάσεις και να αρχίσουν να ζυμώνονται με θετικές προτάσεις και όχι μόνον με κριτική των θέσεων της κυβέρνησης και όλων των άλλων…
Δημοσίευση σχολίου