Τρίτη, Νοεμβρίου 04, 2008

Πάρτε τις μετοχές των τραπεζών

(Για τις νύχτες που έρχονται και δεν πρέπει να είναι "εικονικές") (Ποιά είναι η Ελληνίδα;)
Για όλα τα προβλήματα υπάρχουν λύσεις αρκεί να υπάρχει ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση. Αυτός ο άνθρωπος στις δημοκρατίες δυτικού Τύπου είναι ο πρωθυπουργός κι εμείς έχουμε σ’ αυτή την καρέκλα τον Καραμανλή. Είναι ο ίδιος υπεύθυνος να παίρνει αποφάσεις που και τη χώρα θα ωφελήσουν κατά τη φιλοδοξία του και τον ίδιο, αν υποθέσουμε ότι ο καθένας συνδέει και την ατομική του πορεία με την πορεία της χώρας.

Έχουμε τόσες μέρες που ζούμε το θέατρο του παραλόγου. Είμαστε μια χώρα με προβλήματα στην οικονομία, τόσα ώστε να είμαστε υπό την επιτήρηση του Εκοφίν δηλαδή της ΕΕ. Κι ενώ επί πέντε χρόνια η κυβέρνηση δεν φιλοτιμήθηκε να μαζέψει περισσότερα από 100 εκατ. Ευρώ για την ενίσχυση των φτωχών ανθρώπων, καθόμαστε τόσες μέρες και βρήκαμε 28 δισεκατομμύρια ευρώ για να βοηθήσουμε τις τράπεζες που κατά τους ισχυρισμούς τους δεν αντιμετωπίζουν κανένα πρόβλημα. Τη στιγμή που αρκούν τα πέντε δισεκατομμύρια ευρώ για να ενισχυθούν κεφαλαιακά οι τρεις τράπεζες υπό κρατική διοίκηση (αυτές απέμειναν) και να καταλάβουν σε συνθήκες ελεύθερης οικονομίας πάνω από το 50% της τραπεζικής αγοράς, διοχετεύοντας αμέσως ζωντανό χρήμα στην πραγματική οικονομία. Και χρήμα που θα γυρίσει πίσω με τόκο. Όχι χρήμα που θα μοιραστεί δωρεάν. Χρήμα που θα επενδυθεί και θα πολλαπλασιαστεί γιατί θα παρασύρει και τις ιδιωτικές τράπεζες στον ανταγωνισμό. Το ποσοστό κέδρους πρόκειται να μειωθεί έτσι. Όχι τα κέρδη. Αυτά θα συνεχίσουν να αυξάνονται.

Έχουν ήδη αποκαλυφθεί οι προθέσεις των τραπεζιτών, έχουν ξεφτιλιστεί οι προθέσεις τους και ακόμα κάθεται αυτή η κυβέρνηση και συζητάει μαζί τους, αντί να πάρει τις αποφάσεις που πρέπει ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Κατ’ αρχήν μπορεί να απαλλαγεί με εύσχημο τρόπο από το σημερινό οικονομικό επιτελείο, που είναι κολλημένο σε κάποιες νεοφιλελεύθερες ιδέες που σπούδασαν στην Αγγλία πριν από δύο δεκαετίες. Και αμέσως μετά να κάνει κουμάντο ο πρωθυπουργός σαν νοικοκύρης γιατί τώρα μοιάζει σαν να είναι κι αυτός έρμαιο των επιλογών που έκανε. Άλλωστε το συνηθίζει τη μία μέρα να λέει πώς ότι έχει κάνει ο Βουλγαράκης είναι νόμιμο και άρα και ηθικό και την επόμενη μέρα να αποδέχεται την παραίτησή του, χωρίς να παραδεχτεί ότι έκανε λάθος. Την άλλη μέρα να λέει ότι ο Ρουσόπουλος όλα τα κάνει καλά και είναι φεμινιστικό η σύζυγος του εκπροσώπου να σχολιάζει πολιτικά την κυβέρνηση στα κανάλια και την επόμενη μέρα να παραιτείται και η φενιμίστρια και μετά από έναν μήνα και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος που όλα τα έκανε καλά. Δεν θα είναι η πρώτη φορά που πλέκει το εγκώμιο του υπουργού Οικονομίας και την επόμενη μέρα, να τον μεταθέσει στο υπουργείο Υγείας για να δει τη γλύκα της υποχρηματοδότησης. Αν και νομίζω ότι σε κανένα υπουργείο παραγωγικό δεν μπορεί να σταθεί πλέον. Μόνο στο Άμυνας μπορεί να βολευτεί ή στο υπουργείο Εξωτερικών.

Με όλα αυτά, για να μην λέμε και ψέματα, δεν πρόκειται να ανατρέψει βέβαια τις σφυγμομετρήσεις και να ξαναγίνει η ΝΔ πρώτο κόμμα. Αυτό μπορούν να το ξεχάσουν πλέον. Αλλά τουλάχιστον θα σώσει τον εαυτό του και την υστεροφημία του. Θα μπορέσει να παραμείνει αρχηγός της ΝΔ και μετά την εκλογική ήττα το 2011. θα μπορέσει να έχει και μέλλον και να μην μείνει ως άλλη μια αρνητική παρένθεση. Γιατί δεν έχει σημασία το γεγονός ότι η τετραετία Μητσοτάκη ήταν μόνον τριάμισι χρόνια, αλλά κυρίως ότι ήταν μια αρνητική παρένθεση. Αν δεν ήταν αρνητική δεν θα ήταν παρένθεση. Και του Καραμανλή λοιπόν μπορεί να είναι μια αρνητική παρένθεση. Δεν μετράει πιο πολύ η επταετία, αλλά η αρνητική. Αυτό καθορίζει την παρένθεση. Οι αρνητικές επιδόσεις. Μπορεί ο Μητσοτάκης να ξαναγίνει πρωθυπουργός; Όχι. Επειδή ήταν αρνητικό το έργο του. Όχι επειδή ήταν τριάμιση χρόνια. Το ίδιο ισχύει και για τον Καραμανλή και για τον κάθε πρωθυπουργό που δεν τον πήραν τα χρόνια. Και ο Σημίτης μπορεί να έχει πολιτικό μέλλον. Όχι γιατί κυβέρνησε δέκα χρόνια, αλλά γιατί δεν ήταν αρνητικό το έργο του.

Ο καθένας κοιμάται όπως στρώνει και ο Καραμανλής αν πραγματικά εννοεί έστω και μια λέξη από όσα λέει κατά καιρούς, είναι καιρός να ξυπνήσει και να κάνει κάτι… αυτή τη στιγμή για τις τράπεζες. Για την κρίση, για την οικονομία. Αλλιώς θα πάει κι αυτός καλλιά του Όπως έχουν πάει τόσοι και τόσοι…

Δημοσίευση σχολίου