Τετάρτη, Ιουλίου 25, 2007

Σφάλματα θανάσιμα


Άραγε είναι τόσο σοβαρό το θέμα της δασοπροστασίας, ώστε να απαιτείται σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, όπως ζήτησε ο Γ. Παπανδρέου και ο Αλ. Αλαβάνος; Κανονικά δεν είναι αλλά έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, και είναι απαραίτητο και δεν γίνεται. Το ένα πράγμα είναι η πολιτική ευθύνη για τη διαχείρηση του συστήματος. Όταν περνάει ειδική νομοθεσία η οποία επιτρέπει να αλλάξουν με κομματικά κριτήρια όλοι οι προϊστάμενοι που κατέχουν θέσεις ευθύνης, και με την πρακτική των κομματικών μεταθέσεων, προαγωγών, ή αποστρατειών και προαγωγών και μεταθέσεων στις ένοπλες δυνάμεις, με αποτέλεσμα οι υπηρεσίες που είχαν συγκροτηθεί με τον αποτελεσματικότερο τρόπο ενόψει ολυμπιακών αγώνων, να αυτοδιαλύονται, τότε πράγματι χρειάζεται μια σύσκεψη όλων των πολιτικών αρχηγών. Όχι για να καταδικάσουν όλοι οι άλλοι τη ΝΔ, αλλά με δεδομένο ότι η ΝΔ έχει καταλάβει το θανάσιμο σφάλμα της και με δεδομένο ότι και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης θέλουν να συμβάλουν στην ανόρθωση της διοίκησης, χρειάζεται να υιοθετήσουν μια στοιχειώδη συνεργασία τουλάχιστον στα στοιχειώδη πράγματα στα οποία συμφωνούν στα λόγια.

Γιατί όσο κι αν σας φαίνεται απίθανο, μπορεί να συμφωνούν στα λόγια, αλλά κανένας υπουργός ή κόμμα δεν θέλει να σπάσει αυγά για να κάνει το καθήκον του. Για παράδειγμα, είναι αυτονόητο για όλους εμάς, ότι δεν παίρνουν άδεια τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, σαν τους υπόλοιπους εργαζόμενους, οι πυροσβέστες, όπως π.χ. και οι υπάλληλοι της Ολυμπιακής. Δεν είναι όμως αυτονόητο και κανένας υπουργός δεν έχει όρεξη να κοντραριστεί με τους εργαζόμενους ή με τους συνδικαλιστές που έχουν μάθει να παίρνουν άδεια τον Αύγουστο. Φυσικά αν είχατε ένα ξενοδοχείο και σας έλεγε ο υπάλληλός σας ότι θέλει άδεια τον Αύγουστο θα τον διαολοστέλνατε και αν επέμενε θα τον στέλνατε στο λογιστήριο. Στην πυροσβεστική όμως δεν τολμάει ο Πολύδωρας να τους πεί ότι δεν θα πάρετε άδεια. Μην τον βλέπετε έτσι τσαμπουκά. Αυτό είναι για τους ψηφοφόρους. Αν όμως υπήρχε μια συναίνεση των κομμάτων και αυτή πήγαινε μαζί με μια σύμπνοια όλων των υπαλλήλων όλων των υπηρεσιών και αυτό πήγαινε μαζί με μια εκστρατεία ενημέρωσης των πολιτών και με μια προσπάθεια να τους φέρει στο φιλότιμο, και αν όλοι έβλεπαν ότι γίνεται μια καλή προσπάθεια με αντικειμενικά και με αξιοκρατικά κριτήρια και πνεύμα συσπείρωσης για το καλύτερο αποτέλεσμα, θα έβρισκε το θάρρος και ο Πολύδωρας και ο κάθε υπουργός να ζητήσει το κάτι παραπάνω από τους υπαλλήλους. Κι αν οι περισσότεροι ανταποκρίνονταν, για τους λίγους που δεν θα ανταποκρίνονταν θα μπορούσε να το παίξει και τσαμπουκάς. Να τους πεί… τσαμπούκ τσαμπούκ, γρήγορα γρήγορα, ή στη δουλειά σας ή στη σέντρα. Τι να πεί όμως τώρα;

Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι τα μεγαλύτερα προβλήματα εντοπίζονται στα υπουργεία όπου τοποθετήθηκαν στελέχη της ΝΔ με εντελώς κομματικό προσανατολισμό, με πολιτικές παρωπίδες, οι οποίοι πήγαν να κάνουν μικροπολιτική για τους πελάτες τους και όχι πολιτική για όλους τους Έλληνες αδιακρίτως του τι ψήφισαν. Για παράδειγμα αποδεικνύεται τώρα ότι ο κ. Σπηλιωτόπουλος που πέρασε από το υπουργείο Άμυνας, χώρισε την πτέρυγα των καναντέρ κι έφτιαξε μία στη Θεσσαλονίκη για λόγους μικροπολιτικούς κόντρα στην επιχειρησιακή ικανότητα και αποτελεσματικότητα των αεροσκαφών πυρόσβεσης. Για να έχει και η Θεσσαλονίκη μια μονάδα της αεροπορίας, για να βολευτούν και όσοι κατάγονται από τη Θεσσαλονίκη, για να γίνεται ένα αλισβερίσι, κόψανε ένα κομμάτι και του έκαναν έδρα στη Θεσσαλονίκη χωρίς να υπάρχει στη νέα πτέρυγα η απαραίτητη εμπειρία, τεχνογνωσία κλπ. Μπορεί αυτό να ευννοεί κάποιους παράγοντες και κάποιους πελάτες, αλλά στην πράξη αυτή η χαλάρωση βγαίνει ίσως και με περισσότερα ατυχήματα. Μέσα σε τρία χρόνια, γιατί να δρέπουμε τέτοιους καρπούς; Αποστράτευσαν ή μετέθεσαν σε θέσεις γραφείου έμπειρους διοικητές για να προάγουν άλλους. Επίσης όποιοι είχαν κάποιο μέσο το έβαλαν για να πάρουν μετάθεση σε άλλες μονάδες και σε άλλα αεροπλάνα, πιο άνετα και πιο εύκολα. Το ίδιο έκανε ο κ. Πολύδωρας και στην πυροσβεστική. Μετέθεσε τους έμπειρους που είχαν εκπονήσει τα σχέδια και είχαν την εμπειρία της εφαρμογής τους και έβαλε άλλους που δεν εφάρμοσαν τα σχέδια π.χ. για την Πάρνηθα είτε γιατί δεν ήξεραν είτε γιατί δεν είχαν το κύρος να ζητήσουν από τους προϊσταμένους τους τα μέσα που απαιτούνται για την εφαρμογή τους. Αν ένα χρόνο πριν είχες θερμοπαρακαλέσει το κομματικό σύστημα να σε προάγει και να σε τοποθετήσει σ’ αυτή τη θέση, με τι μούτρα θα του πείς τώρα ότι έχει διαλυθεί η υπηρεσία; Δεν έχεις μούτρα.

Πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες υπήρχε αυτός ο στόχος που συσπείρωνε όλους τους Έλληνες και τα περισσότερα κόμματα, και η κυβέρνηση είχε δώσει δείγματα γραφής ότι δεν το έβλεπε κομματικά. Από την Γιάννα Αγγελοπούλου την οποία επέλεξε να τοποθετήσει επικεφαλής με κριτήριο ότι μπορούσε να κάνει τη δουλειά καλύτερα και όχι γιατί ανήκε στο κυβερνών τότε κόμμα, ως τα κονδύλια που μοιράστηκαν στους δήμους όπως έπρεπε και όχι με κριτήριο ποιος δήμαρχος είναι δικός μας. Αυτό το πνεύμα και αυτός ο μηχανισμός δεν υπάρχουν πιά. Ξηλώθηκε. Και δυσφημίστηκε γιατί διαφημίστηκε το ξήλωμα ως αποκατάσταση του δικαίου και ως αποκαθήλωση των πράσινων που είναι συνώνυμο των λαμόγιων, των διαπλεκόμενων των κομματικών και της αναξιοκρατίας.

Χρειάζεται επομένως μια σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών για να δεί και ο ελληνικός λαός, αν τα κόμματα της αντιπολίτευσης το ζητούν απλώς και μόνο για να καταγγείλουν την κυβέρνηση χωρίς να θεωρήσουν απαραίτητο να υποβάλουν προτάσεις οι οποίες θα μπορούν να υιοθετηθούν εδώ και τώρα από την κυβέρνηση της ΝΔ. Να κρίνει επίσης και την κυβέρνηση, αν έχει καταλάβει ότι έκανε κάποιο λάθος ή αν νομίζει ότι όλα τα έκανε καλά. Και αναλόγως να εισπράξει. Και στις εκλογές και γενικά.

Επίσης για να φύγω και λίγο από το θέμα των δασών και να πάω στον καύσωνα, είναι εντελώς κουφή η δικαιολογία την οποία χθες και σήμερα λέει ο κ. Σιούφας ότι η βλάβη στα Σκόπια και στο Κοσσυφοπέδιο και δεν ξέρω πού αλλού, επηρέασε και το ελληνικό σύστημα που δεν έπαθε βλάβη, αλλά άφησε 1,5 έως 2 εκατομμύρια Έλληνες χωρίς ρεύμα, απάνω στον καύσωνα. Αυτά είναι κουφά πράγματα, αλλά μέσα στο γενικό μπάχαλο, μας ακούγεται κι αυτό για πιθανό. Πάθανε βλάβη και επομένως δεν μπορούσαμε να κάνουμε εισαγωγή. Η εισαγωγή ήτανε το 20%; Άρα αν βάλουμε μαζί και τη Βουλγαρία, την Ιταλία και την Τουρκία είναι το 50%; Σε τέτοιο ποσοστό καλύπτουμε τις ανάγκες μας με εισαγωγή ρεύματος; Προφανώς όχι. Υπάρχουν και άλλες αιτίες επομένως οι οποίες αποκρύπτονται. Και οι αιτίες είναι προφανώς παρεμφερείς… με τις προηγούμενες. Και ξαναγυρίζουμε στο ίδιο. Τι είχες Γιάννη; Τι είχα πάντα;
Δημοσίευση σχολίου